У Быхаве фрагменты замка адрэстаўруюць, а ў Княжыцах касцёл закансервуюць

Бег па замкнёным коле: улады Магілёўшчыны рухаюцца ад рэстаўрацыі да кансервацыі помнікаў нацыянальнай архітэктуры. Вынік – нуль.

Чыноўнікі Магілёўскай вобласці зноў загаварылі пра свае прыярытэты ў праграме аднаўлення абласных помнікаў архітэктуры ў новай пяцігодцы і чарговы раз агучылі свой спіс «жаданняў»:

  • працяг рэстаўрацыі аб’екта палацава-паркавага ансамбля ў вёсцы Жылічы Кіраўскага раёна; 
  • рэканструкцыя з кансервацыяй даху будынка «Былая казарма», які ўваходзіць у склад Бабруйскай крэпасці; 
  • кансервацыя касцёла Святога Мікалая ў Княжыцах; 
  • рэканструкцыя з рэстаўрацыяй дзвюх вежаў і кансервацыя фрагментаў замка Сапегі ў Быхаве.

Гэтыя абяцанні жыхары вобласці чуюць пастаянна: і пры «дыктатуры» Уладзіміра Даманеўскага, і ў гады «адлігі» Пятра Рудніка, і ў «эпоху адраджэння» Леаніда Зайца. Вынік заўсёды быў адзін і той жа: помнікі архітэктуры вобласці ператвараліся ў фрагменты, затым – у руіны, а «рэстаўратары-кансерватары» змянялі адзін аднаго. Падаецца, што разлічваць на «срэбны век» Анатоля Ісачанкі асабліва няма чаму, бо, напрыклад, у Быхаве ўжо самі руіны патрабуюць рэканструкцыі.

Фота з адкрытых крыніц.

П’яны быхаўчанін у рэстаране ўдарыў жанчыну бутэлькай па галаве

А як паступалі ў падобных выпадках з быхаўскімі чыноўнікамі, таксама здольнымі прыкласціся да сваіх блізкіх – чытайце ў нашым матэрыяле.

Нядаўна ў Быхаве на адкрытым пасяджэнні асудзілі мужчыну, які ў рэстаране, знаходзячыся ў стане алкагольнага ап’янення, ударыў сваю сужыцельку бутэлькай па галаве.

Судзілі быхаўчаніна ў адкрытым пасяджэнні ў мясцовым РАУС і прыгаварылі да папраўчых работ тэрмінам на 10 месяцаў з утрыманнем 15 працэнтаў заработку на карысць дзяржавы.

Трэба сказаць, што аргумент у выглядзе ўдару бутэлькай па галаве для Быхава хоць і не звычайная з’ява, але і не надзвычайнае здарэнне. Райцэнтр ніколі не прэтэндаваў на званне культурнай сталіцы вобласці ці перамогу ў конкурсе раёна высокай культуры быту.

Прычым асаблівай вытанчанасцю манер ніколі не адрозніваліся ні звычайныя быхаўчане, ні члены “вертыкалі” Лукашэнкі.

Бывала так, што:

  • начальніца быхаўскага прадпрыемства біла нядбайных падначаленых гумавым шлангам;
  • старшыня райвыканкама пачынаў працоўную раніцу не з планёркі, а з праверкі самаадчування сваіх намеснікаў алкатэстарам;
  • дырэктар УКП “Быхаўскі жылкамгас” трапляў у ІЧУ пасля п’янай сваркі з жонкай.

Праўда, адкрытых пасяджэнняў або хоць бы таварыскіх судоў па гэтых выпадках не праводзілася, а меры ўздзеяння да быхаўскай эліты былі мякчэйшыя, чым папраўчыя работы.

Выглядала гэта так:

Такім чынам, галоўнымі прыярытэтамі для Быхава, што б там ні казаў Лукашэнка ды Ісачанка, былі і застаюцца кіно, віно і даміно, а ўсе навіны можна звесці да слоў класіка: “зноў п’юць тут, б’юцца і плачуць”.

Дарогу ў быхаўскай вёсцы паказалі ў TikTok

Казкі магілёўскіх чыноўнікаў пра тысячы кіламетраў адрамантаваных дарог супярэчаць сведчанням з месцаў.

Міфы і легенды пра беларускую рэчаіснасць рэзка адрозніваюцца ад сапраўднага становішча спраў. 

Вось так выглядае рамонт дарог у Быхаўскім раёне паводле версіі раённай газеты, якая складае небыліцы і канвеерным метадам выпускае пастановачныя пацёмкінскія вёскі.

рамонт быхаў

А вось адзін з карыстальнікаў “Тык-Току” паказаў жорсткую праўду.

Гаворка ідзе пра дарогу, якая праходзіць праз вёску Праточнае Быхаўскага раёна.

Парэчча

Па ёй возяць пясок з кар’ера ў Быхаў, і назваць гэта дарогай можа толькі вельмі вялікі аптыміст.

Чалавек, які зняў відэа, пытаецца: каму скардзіцца? Пытанне з падвохам.

Скаргі такога кшталту разглядаюцца бандай чыноўнікаў, што захапіла ўладу ў краіне, як экстрэмізм.

Дарэчы, акаўнт “Тык-Ток” mogilev.media таксама ўжо прызнаны экстрэмісцкім.

Улады бачаць пагрозу нават у двух літарах “М” на блакітным фоне.

З аднаго боку, гэта можа пацешыць ганарлівасць журналістаў нашага партала, але з іншага – асабліва радавацца няма чаму.

Адзін вядомы чалавек некалі сказаў: незалежная прэса патрэбная таму, што не дае ўладзе аскацініцца. У Магілёўскай вобласці незалежная прэса знішчаная. Адпаведна, аскацініванне ідзе ўдарнымі тэмпамі.

Фота: скрыншот відэа.

Сто пяцьдзясят патрыётаў сабраліся ў Быхаве. Ці ўсё ж такі іх сабралі?

У Быхаве прайшла дыялогавая пляцоўка маладых патрыётаў. Ганаровымі гасцямі сталі супрацоўнікі ваенкамату і армейскія афіцэры.

“Канструктыўны дыялог” з быхаўскай моладдзю на тэму суверэннай Беларусі правёў галоўны патрыёт Магілёўшчыны, старшыня абласной арганізацыі «Патрыёты Беларусі» Аляксандр Шкадаў.

Разам з ім прыехалі супрацоўнік ваенкамату, адказны за адбор на службу, і армейскія афіцэры. 

«Для ўдзельнікаў, якіх, дарэчы, сабралася больш за 150 чалавек, была арганізаваная выстава ўзораў сучаснай зброі» – паведамляюць «Магілёўскія ведамасці».

І тут жа ўзнікае пытанне: быхаўскія патрыёты, даведаўшыся пра прыезд Шкадава, самі кінуліся ў Цэнтр культуры, каб узяць аўтограф у легендарнай асобы, ці школьнікаў усё ж прымусілі прысутнічаць на мерапрыемстве?

Хутчэй за ўсё – другое. Не сакрэт, што моладзь ставіцца да службы ў арміі даволі стрымана, і дэманстрацыяй зброі нікога з школьнікаў не пераканаеш, што пайсці служыць лепш, чым паступіць у ВНУ.

А вось дарослыя гуляюць у гульні, якія называюцца мілітарысцкімі.

Ура-патрыёты, кшталту Шкадава, настойліва лезуць у справы, што датычацца выключна ваенкамату, у якім і без таго хапае супрацоўнікаў, каб працаваць з прызыўнікамі.

А падрыхтоўка беларускай моладзі да барацьбы з выдуманымі ворагамі беларускай дыктатуры не мае нічога агульнага з сапраўдным патрыятызмам.

Фота: “Магілёскія ведамасці”.

Камунальнікі Быхава самі ствараюць умовы для ўзнікнення несанкцыянаваных звалак

У Быхаве камеры фотазапісу зафіксавалі парушальнікаў, а заадно і месца, у якое несанкцыянаваная звалка гарманічна ўпісваецца.

У Быхаве змагаюцца з несанкцыянаванымі звалкамі фотапасткамі, караюць грамадзян за парушэнні прыродаахоўнага заканадаўства і сыплюць прымаўкамі кшталту «Не сарыце там, дзе жывяце» або «Чыста не там, дзе прыбіраюць». Пры гэтым галоўным змагаром са смеццем лічыцца мясцовае УКП «Быхаўскі жылкамгас».

Раённая газета паведамляе, што «на мінулым тыдні аб’ектывы фотакамер зафіксавалі адразу некалькі парушэнняў. Быхаўчане на асабістым аўтатранспарце вывезлі бярвенне, будаўнічае смецце і старую мэблю на кантэйнерныя пляцоўкі, размешчаныя на Белагорскіх могілках і прызначаныя для рытуальных патрэб».

Камеры фотафіксацыі аказаліся справай аб’ектыўнай. Яны зафіксавалі не толькі парушальнікаў і іх смецце, але і агульны выгляд тэрыторыі вакол так званай пляцоўкі.

Чаго грахі ўтойваць? Першае жаданне, якое выклікае гэтае месца – акурат выкінуць тут смецце, бо маслам кашы ўжо не сапсуеш, а горш, чым ёсць, ужо не будзе.

Ледзь жывая агароджа могілак, пад’езд, які выглядае як выдатная ілюстрацыя бездарожжа – усё гэта таксама сфера адказнасці камунальнікаў.

Трэба адзначыць, што закрытыя Белагорскія могілкі – даўні галаўны боль мясцовых уладаў.

Ніякія камеры фотафіксацыі не выправяць бязладдзя, што пануе на габрэйскіх пахаваннях. Цытаванне народных мудрасцяў не дапаможа разабрацца з аварыйнымі дрэвамі-гігантамі, што не спілоўваліся дзесяцігоддзямі, а лоўля парушальнікаў ніяк не паўплывае на стан агароджы.

Дарэчы, быхаўчанам даўно абяцалі новыя могілкі: з добрымі пад’ездамі, распланаванымі дарожкамі і іншымі элементамі цывілізацыі.

Аднак усе планы рухнулі пасля затрымання ў сакавіку дырэктара УКП «Быхаўскі жылкамгас».

А цяпер улады Быхава выкарыстоўваюць казкі пра фотафіксацыю, каб адцягнуць увагу насельніцтва ад сапраўды значных праблем, якія яны не ў стане вырашыць.

Фота быхаўскай раённай газеты “Маяк Прыдняпроўя”.

У Быхаўскага райсельгасхарча новы начальнік – знаёмімся

Сяргей Сыса стаў першым намеснікам старшыні Быхаўскага райвыканкама ў 28 гадоў. Ён ва ўсім згодны з Лукашэнкам і гатовы, згодна яго ўказанням, варушыцца.

Светапогляд новага начальніка Быхаўскага райсельгасхарчу Сяргея Сысы базуецца на простых, але ёмістых пастулатах Лукашэнкі і досведзе сваякоў: бацька Сяргея Пятровіча кіруе ААТ «Герой» Дубровенскага раёна, а старэйшы брат працуе генеральным дырэктарам Аршанскага камбіната хлебапрадуктаў.

Падымаць быхаўскую аграрную галіну з калень малады намеснік ужо пачаў.

Ён сцвярджае, што раён у неабходны тэрмін завяршыў сяўбу азімых. Прычым, добрай падмогай у гэтай справе сталі мехатрады міжраённага аграсэрвісу «Задняпроўскі».

На практыцы гэта азначае, што ні пасеяць, ні ўбраць самастойна быхаўскія аграрыі не ў стане, і ім даводзіцца наймаць дапамогу з боку.

Усюдыісны міжраённы аграсэрвіс «Задняпроўскі», вядома, зробіць усё, за што яму заплоцяць.

Застаецца толькі зразумець функцыі ў мясцовых сельгаспрадпрыемстваў, якія, падаецца, выступаюць толькі ў сціплай ролі ўладальнікаў зямель і назіральнікаў за замацаванымі за імі сялянамі.

Адказ на гэтае пытанне Сяргей Сыса таксама знайшоў у Лукашэнкі. Маўляў, той правільна сказаў: дай дрэннаму гаспадарцы тэхніку – праз год пад плот паставяць.

Ну, а паколькі добрых гаспадарак на Быхаўшчыне няма і не прадбачыцца, то і пытанне з тэхнікай закрыта.

Затое міжраённаму аграсэрвісу «Задняпроўскі» выдзелілі ў Быхаўскім раёне дзве з паловай тысячы гектараў зямлі.

Зразумець логіку і самога «вялікага кормчага», і яго вучня Сысы ў цэлым можна: рух дзеля руху. 

Што ж тычыцца Быхаўскага раёна, дык новаму намесніку зусім не абавязкова падымаць яго з калень. Пры такім запасе сувязяў Сяргею Пятровічу трэба толькі пратрымацца год-два, каб пайсці на павышэнне.

Фота: “Беларусь сегодня”.

Дапаможа толькі Бог – маладых спецыялістаў Быхава павялі ў царкву

Сустрэча кіраўніцтва Быхаўскага райвыканкама з маладымі спецыялістамі, накіраванымі на адпрацоўку, прайшла ў царкве. Дзяўчаты былі вымушаныя апрануць хусткі, пра рэлігійныя погляды маладых людзей, відаць, не пыталіся.

Быхов молодые специалисты

Традыцыйную сустрэчу мясцовай адміністрацыі з маладымі спецыялістамі прысвяцілі тэме сямейных каштоўнасцяў. “Падчас сустрэчы моладзь атрымала ўнікальную магчымасць абмеркаваць важныя жыццёвыя пытанні з кіраўніком раёна” – каментуе сустрэчу газета “Маяк Прыдняпроўя”. Гледзячы па фотаздымках сустрэчы, гэтай унікальнай магчымасцю маладыя спецыялісты не карысталіся – увесь час яны сядзелі моўчкі.

Быхов встреча

Звычайна падобныя сустрэчы з главамі раёнаў маюць на мэце распалажыць маладых спецыялістаў да таго, каб застацца пасля абавязковай адпрацоўкі. Гледзячы па рашэнні старшыні Быхаўскага райвыканкама правесці гэтае спатканне ў царкве, акрамя дапамогі вышэйшых сілаў, разлічваць асабліва ні на што не прыходзіцца.

Быхов райисполком

Фота: “Маяк Прыдняпроўя”

Пракурор з Быхава стаў суддзёй у Магілёве

У судзе Ленінскага раёна Магілёва з’явіўся новы твар – суддзёй там прызначаны былы пракурор з Быхава Аляксей Каралёў.

Інфармацыю аб прызначэнні Каралёва суддзёй і прывядзенне яго да прысягі распаўсюдзіў 14 кастрычніка 2025 года тэлеграм-канал Магілёўскага аблсуда. Пры гэтым чамусьці ён не распавёў аб папярэднім працоўным шляху новага прызначэнца. 

Аднак невялікі фактчэкінг высвятляе, што да апошняга часу Аляксей Каралёў працаваў у органах пракуратуры Быхаўскага раёна. І адной з яго функцый было інфармаванне грамадзян. Цікава, што на адным семінары ў быхаўскім Цэнтры культуры Каралёў выступаў на модную цяпер у пракуратуры тэму “генацыда” беларускага народа ў нямецка-савецкай вайне.

“Алексей Валерьевич отметил, что расследование геноцида белорусского народа в годы Великой Отечественной войны является данью памяти погибших и способствует установлению и сохранению исторической справедливости, служит реализации антифашистского принципа: “Никогда больше!” – пісаў сайт бібліятэк Быхаўскага раёна. Даволі нечаканы ад лукашэнкаўскага пракурора прынцып, калі ўлічваць, што цяперашні лозунг праўладных ура-патрыётаў у Расіі і Беларусі – “Можем повторить!”.

Фотаздымак: тэлеграм-канал Магілёўскага аблсуда

Пад Быхавым паставілі помнік скраблу неандэртальца

У лесе непадалёк ад Быхава ва ўрачыстай атмасферы чыноўнікі адкрылі помнік зробленай 65 гадоў таму знаходцы – скраблу першабытнага чалавека.

Калісьці, у 2019 годзе магілёўскі праўладны гісторык з вялікай прагай да ўлады Ігар Марзалюк, будучы так званым дэпутатам “палаткі”, пераразаў чырвоную стужку на адкрыцці парэнчаў у спальным раёне Магілёва.

Быхаўскія чыноўнікі яўна яго пераплюнулі. Яны адкрылі цэлы помнік у лесе, ва ўрочышчы Красная Горка, які ўвекавечыў знаходку – крамянёвае скрабло, якім неандэртальцы скраблі шкуры забітых жывёл. Знайшоў яе ў 1960 годзе археолаг Леанід Побаль.

На адкрыцці помніка былі не толькі мясцовыя чыноўнікі на чале са старшынёй райсавета Вячаславам Сідарэнка, але да іх яшчэ прыехаў т.зв. дэпутат з той самай “палаткі”. Праўда, не Марзалюк, што здавалася б лагічным, а Аляксандра Міхеенка, якая, мякка кажучы, на гісторыі не спецыялізуецца, а большую частку свайго жыцця займае розныя пасады ва ўладных кабінетах.

Не выключана, паветра ў тых мясцінах настолькі чыстае, што можа лёгка ўскружыць галаву, якая прызвычаілася дыхать пылам ад папер і дакументаў, але Міхеенка на поўным сур’ёзе заявіла, што гэты помнік з’яўляецца “для Быхаўскага края таксама дадатковай магчымасцю развіцця турызма”. З гэтага можна зрабіць выснову, што чыноўніца аднолькава дасведчана як у гісторыі, так і ў турызме.

Дарэчы, каб паглядзець на гэтае скрабло, трэба ехаць не ў лес пад Быхаў, а ў Мінск, у Нацыянальны гістарычны музей. Там турысты і даведаюцца, дзе знайшлі яго, а таксама іншыя археалагічныя каштоўнасці.

Фота: bykhov.by

На «Вялікай бард-рыбалцы» ў Быхаўскім раёне гасцей будзе больш, чым гаспадароў

Сайт фестывалю «Вялікая бард-рыбалка» апублікаваў праграму бардаўскага свята на Чыгірынскім вадасховішчы: з пятнаццаці галоўных гасцей восем – расійскія.

Апублікавана праграма свята «Вялікая бард-рыбалка», якое штогод праходзіць у Быхаўскім раёне на Чыгірынскім вадасховішчы.

Там, па традыцыі, выступае шмат бардаў і музычных калектываў з Расіі. Сёлета гасцей будзе больш, чым гаспадароў: восем на сем, адпаведна.

І гэта зразумела: сяброўства з Расіяй мацнее з года ў год, але такімі тэмпамі «Вялікая бард-рыбалка» мае ўсе шанцы ператварыцца ў расійскі фестываль, а роля беларусаў звядзецца да прадастаўлення пляцоўкі для свята.

Расія, канешне, вялікая краіна і талентаў там больш, але ўзнікае трывожнае пытанне: а куды падзеліся беларускія барды? 

Падаецца, што большая іх частка выступае на замежных пляцоўках. І гэта таксама, на жаль, заканамерна. Бардаўская песня заўсёды была выражэннем сумлення народа, свабоднай думкі і ніколі не ўпісвалася ў рамкі, устаноўленыя для яе ўладамі.

Бардаў ва ўсе часы крытыкавалі за безідэйнасць, а ў цяперашняй Беларусі, дзе ідэі ўжо вышэй за здаровы сэнс, месца для свабодных мастакоў не засталося зусім.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.