У Быхаве не даюць зіме спакойна скончыцца – ужо пачаўся ямачны рамонт.
Асноўную масу навін з Быхава, якія распаўсюджвае мясцовая газета, складаюць паяданне бліноў і ўкладка асфальту.
Вось і цяпер паведамляецца пра тое, што камунальнікі раённага цэнтра, вядомага разумнымі начальнікамі і дрэннымі дарогамі, не даюць зіме спакойна скончыцца – у горадзе ўжо стартаваў ямачны рамонт.
Не абыходзіцца без хітрасцяў, або, як іх называюць быхаўскія журналісты, “фішак”. Спецыялісты выкарыстоўваюць спецыяльную халодную асфальтабетонную сумесь, якую можна ўкладваць нават у мароз і пры ападках.
Пры гэтым не трэба чакаць застывання – транспарт можа ехаць па абноўленым участку адразу пасля ўкладкі.
Падобна, што векавая мара беларускіх камунальнікаў у Быхаве стала рэальнасцю: асфальт можна ўкладваць у дождж.
Аднак, галоўнай “фішкай” Быхава застаецца тое, што там да гэтага часу не могуць знайсці дырэктара УКП “Быхаўскі жылкамгас”, затрыманага ў сакавіку мінулага года. Ён таксама лічыўся вялікім аматарам асфальтавання вуліц.
У адказ на крытыку ў інтэрнэце быхаўскія ідэолагі прымусілі быхаўчан хваліць мясцовую бальніцу на камеру.
Цэлыхтрыролікі выклалі ў «Тік-ток» быхаўскія журналісты ў адказ на скандальныя выступленні быхаўчан пра нізкі ўзровень абслугоўвання пацыентаў у мясцовай бальніцы. На відэа тры быхаўчанкі даюць амаль аднолькавыя паказанні пра тое, што ў бальніцы «абнавіўся рамонт» і «вельмі ўсё пасвяжэла».
Вось толькі свежасць у гэтым выпадку – паняцце адноснае, бо прыёмы прапагандыстаў заўсёды былі другой свежасці.
Быхаўскія прызнанні з’яўляюцца разнавіднасцю пакаянных відэа, якія так любіць здымаць КДБ.
І пра КДБ. Папярэднік Івана Церцеля Мікалай Яжоў у свой час прызнаўся ў тым, што быў шпіёнам польскай, германскай, японскай і англійскай разведак.
Так што прымусіць быхаўчан распавядаць пра нібыта цудоўную бальніцу – зусім не фокус.
Бравурны артыкул пра ўзлёт медыцыны ў Быхаве выклікаў шквал негатыўных эмоцый у быхаўчан. Казка пра новы ўзровень камфорту і тэхналогій у бальніцы, якую тапорна сачынілі журналісты быхаўскай раённай газеты, не прайшла экспертную ацэнку ў быхаўчан. Людзі не ўбачылі ніякіх зменаў у сваім медыцынскім абслугоўванні. Яно, на іх думку, як было, так і засталося ў ў катастрафічным стане.
Пералічэнне медыцынскага абсталявання з мала зразумелымі назвамі, акцэнт на рамонт асфальтавага пакрыцця бальнічнага двара і нейкія «пераробкі недаробкаў аздаблення» былі ацэненыя так, як і належала іх ацаніць – праўладнае СМІ ў чарговы раз зманіла.
Ніякая кавамашына каля рэгістратуры не выправіць сітуацыю з вострым дэфіцытам урачоў, які Быхаўская ЦРБ адчувае не першы год. І Быхаў у гэтым сэнсе, на жаль, не выключэнне. Узровень медыцынскага абслугоўвання, пра бясплатнасць якога пастаянна паўтараюць беларускія ўлады, не проста імкліва падае, а ўжо дасягнуў свайго дна.
Быхаўшчына ж, калі чым і адрозніваецца ад іншых рэгіёнаў вобласці, дык толькі ўменнем мясцовых уладаў беспардонна хлусіць.
Медыцынскае абслугоўванне ў Быхаве ўзнялося на недасяжныя вышыні і не збіраецца апускацца да нядаўняга жаласнага ўзроўню.
Быхаўчанам абвясцілі пра прарыў у іх медыцынскім абслугоўванні і надыход эры «новага ўзроўню камфорту і тэхналогій».
Завершана рэканструкцыя лячэбнага, дыягнастычнага карпусоў і стаматалогіі. У гэтым годзе ў бальніцу паступіла тэхніка экспертнага класа: відэаэндаскапічная сістэма, відэакалонаскап і сучасны апарат УГД. А ў мінулым годзе прывялі ў парадак тэрыторыю ЦРБ і абнавілі асфальт. Ды што там асфальт! У рэгістратуры сёння можна выпіць каву.
Для Быхава гэта – прарыў, супастаўны з пераходам ад першабытна-абшчыннага ладу адразу да капіталістычнага.
Бо яшчэ ўчора пацыенты карысталіся паслугамі перасоўнага рэнтген-апарата, графік працы якога публікавала мясцовая газета, а замест эндакрынолага і дэрматолага быхаўскіх пацыентаў прымалі ўрачы агульнай практыкі.
Цуды, вядома, здараюцца, але ў выпадку з Быхавам пераскочыць праз рабаўладальніцкі і феадальны ўклады – місія амаль невыканальная.
Таццяна і Павал (народны каляндар.). Таццяна (праваслаўны каляндар).
Свята студэнтаў у Расіі і некаторых постсавецкіх краінах.
Царква шануе святую пакутніцу, дачку рымскага консула Таццяну, якая падверглася жорсткім пераследам за веру Хрыстову пры імператары Аляксандры ў ІІІ стагоддзі.
На Таццяну прагляне сонейка – да ранняга прылёту птушак.
Снег на Таццяну – лета дажджлівае: “Калі снегапад – улетку дождж часціць”.
Мароз і сонца – да добрага лета.
25 студзеня ў Расіі і некаторых постсавецкіх краінах адзначаецца Дзень студэнта.
Гэта звязваецца з тым, што на дзень святой Таццяны, 12 (23) студзеня 1755 года ўказам імператрыцы Лізаветы Пятроўны быў заснаваны Маскоўскі ўніверсітэт.
Чаму гэтае свята адзначаюць таксама і ў Беларусі? Справа не толькі ва ўплыве расійскай культуры, справа таксама ў тым, што ў 1923 годзе “архаічная і бессэнсоўная Таццяна” была заменена савецкімі ўладамі ў дырэктыўным парадку Днём пралетарскага студэнцтва.
Афіцыйным і міжнародным Днём студэнта з’яўляецца 17 лістапада.
25 студзеня 1785 года Магілёў атрымаў пацвярджэнне правоў гарадскога самакіравання ў межах “Жалованной грамоты городам” Расійскай імперыі.
Гэта замацавала статус Магілёва як губернскага цэнтра з уласнымі органамі гарадской улады і стала важным этапам у развіцці гарадской адміністрацыі і купецкага саслоўя.
1804 год. Нарадзіўся Антон Адынец.
Паэт, перакладчык, мемуарыст, выдавец.
Вучыўся ў Віленскім універсітэце, член таварыства філарэтаў, якому прысвяціў «Песню філарэтаў». Сябра А. Міцкевіча, Т. Зана, І. Дамейкі, І. Ходзькі, І. Лялевеля, Я. Чачота.
Аўтар вершаў, кнігі паэзіі «Poezje». У 1829-1830 гадах разам з А. Міцкевічам вандраваў па Германіі, Швейцарыі і Італіі, асобна – па Францыі і Велікабрытаніі, сустракаўся з В. Гюго.
Жыў у Дрэздэне, дзе перакладаў В. Скота, Дж. Байрана, у Вільні рэдагаваў альманах «Melitele», газету «Kurier Wileński».
Уваходзіў у кола энтузіястаў, разам з А. Кіркорам, М. Маліноўскім, І. Ходзькам, У. Сыракомляй, якія выступалі за культурнае адраджэнне Літвы, аднаўленне Віленскага ўніверсітэта.
У 1858 годзе апынуўся ў цэнтры скандала: напісаў верш у гонар Аляксандра II, у якім называў цара спадчыннікам Ягелонаў, што выклікала абурэнне віленскай грамадскасці.
З 1866 года жыў у Варшаве, публікаваў мемуары, уласныя лісты да сяброў з цыклу «Лісты з падарожжа», дзе распавядаў пра еўрапейскае падарожжа з Міцкевічам. Гэта публікацыя была ўспрынята з небывалым энтузіязмам.
У 1884 годзе разам з І. Дамейкам наведваў Беларусь, сустракаўся ў Крошыне з Паўлюком Багрымам.
Памёр 15 студзеня 1885 года ў Варшаве.
1869 год. Нарадзіўся Адам Гурыновіч.
Беларускі паэт
Актыўны ўдзельнік рэвалюцыйнага руху Пецярбурга.
Як беларускі дзеяч і паэт сфарміраваўся пад уплывам народніцкага «Гомана» і творчасці Ф. Багушэвіча, традыцыі паўстання 1863 года, ідэй К. Каліноўскага.
Паэт-рэвалюцыянер, пясняр народнай нядолі, які заклікаў да рашучай барацьбы з панамі і самаўладствам, першым з беларускіх літаратараў звярнуўся да рабочай тэмы.
Адзін з пачынальнікаў беларускай дзіцячай паэзіі.
Пераклаў на беларускую мову асобныя творы А. Пушкіна, І. Крылова, М. Някрасава, А. Талстога, А. Міцкевіча, Э. Ажэшкі, І. Франко і іншых.
Імем паэта названа вуліца ў Мядзелі. У в. Золькі пастаўлены мемарыяльны знак.
У 1893 годзе быў арыштаваны ў Вільні, утрымліваўся ў Віленскай цытадэлі, Петрапаўлаўскай крэпасці.
Пасля вызвалення памёр 4 лютага 1894 года.
1890 год. Завяршылася коласветнае падарожжа журналісткі Нэлі Блай, якая паспаборнічала з героем Жуля Верна.
Яна аб’ехала вакол Зямлі за 72 дні 6 гадзін 10 хвілін 11 секунд па маршруце: Нью-Ёрк – Лондан – Парыж – Брындызі – Суэц – Цэйлон – Сінгапур – Ганконг – Ёкагама – Сан-Францыска – Нью-Ёрк.
Рэпарцёр адправілася ў шлях 14 лістапада 1889 года, калі раман Жуля Верна “Вакол свету за 80 дзён” чыталі ўжо 17 гадоў.
Адной лістападаўскай раніцай 1889 года Жуль Верн атрымаў тэлеграму, падпісаную “Блай”.
У ёй паведамлялася, што парыжскім цягніком у Ам’ен прыбудзе амерыканскі кругасветны падарожнік, які вырашыў пабіць рэкорд Філеаса Фога і ахвяраваў сваім каштоўным часам, каб зрабіць крук і наведаць вялікага летуценніка і фантаста.
Пісьменнік паспяшаўся на вакзал. Ён чакаў сустрэць прапаленага шукальніка прыгод, а з вагона сышла маладая дзяўчына.
Спансаваў ваяж выдавец Джозэф Пулітцэр. Усе газеты свету стракацелі загалоўкамі: “Ці здзейсніцца мара Жуля Верна?”, “Ці паб’е Нэлі Блай рэкорд Філеаса Фога?”
За час падарожжа журналісткі раман Жуля Верна “Вакол святла ў 80 дзён” быў перавыдадзены 10 разоў.
Па прыбыцці ў Нью-Ёрк Блай салютавалі дзесяццю артылерыйскімі залпамі.
1903 год. Нарадзілася Любоў Мазалеўская.
Беларуская актрыса, рэжысёр, педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў.
Скончыла Беларускую драматычную студыю ў Маскве, працавала ў тэатрах імя Якуба Коласа, Янкі Купалы, выкладала ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце. Арганізатар, галоўны рэжысёр (1956-1961, 1963-1964) Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача.
Сярод яе тэатральных пастановак: «Папараць-кветка» і «На хвалях Серабранкі» І. Козела, «Горад майстроў» Т. Габэ, «Даходнае месца» А. Астроўскага, «Пакуль вы маладыя» І. Мележа, «Закон Лікурга» паводле Т. Драйзера і шматлікія іншыя.
Знялася ў шэрагу карцін беларускай кінастудыі.
Памерла 18 ліпеня 1964 года.
1911 год. Памёр ураджэнец Магілёва Вацлаў Федаровіч.
Беларускі краязнавец, калекцыянер, юрыст. Член-карэспандэнт Кракаўскай Акадэміі навук.
Скончыў юрыдычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. Працаваў адвакатам у Саратаве, Балашове, Царыцыне, Ерэване. 3 1884 года жыў і працаваў у Віцебску. Намеснік старшыні Віцебскай вучонай архіўнай камісіі.
Удзельнічаў у археалагічных раскопках, калекцыяніраваў зброю, археалагічныя, нумізматычныя, сфрагістычныя, этнаграфічныя матэрыялы.
Сабраў вялікі збор (больш за 1 000 тамоў) кніг па гісторыі Беларусі і Літвы.
Стварыў прыватны музей, у якім былі сабраны прадметы даўніны, знойдзеныя ім на тэрыторыі Віцебскай, Магілёўскай, Мінскай і Віленскай губерняў. Пасля рэвалюцыі музей нацыяналізаваны і на яго аснове з 1923 у Віцебску дзейнічаў Музей мясцовых страражытнасцей (больш за 7000 прадметаў).
Цяпер у фондах Віцебскага абласнога краязнаўчага музея захоўваюцца толькі троху больш за 200 прадметаў са збору В. Федаровіча.
Публікваў артыкулы па гісторыі ў «Витебских губернских ведомостях». Складальнік і ініцыятар выдання літаратурна-краязнаўчага зборніка «З ваколіц Дзвіны» (1912).
1917 год. Нарадзіўся Ілля Прыгожын (Рувімовіч).
Бельгійскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (адзін з 22 Нобелеўскіх лаўрэатаў – беларусаў і выхадцаў з Беларусі). Доктар археалогіі, кампазітар. Віцэ-прэзідэнт Бельгійскай акадэміі навук. Замежны член АН СССР, Беларусі, Украіны, Румыніі, ГДР, ЗША.
Нарадзіўся ў сям’і ўраджэнца Магілёва. На эміграцыі з 1921 года.
Скончыў Брусельскі вольны ўніверсітэт. Прафесар фізічнай хіміі.
Большая частка яго работ прысвечана нераўнаважнай тэрмадынаміцы і статыстычнай механіцы незваротных працэсаў.
У галіне статыстычнай механікі правёў глыбокія даследаванні ўраўнення Ліўвіля для ансамбля на аснове фармальнай аналогіі яго рашэнняў з рашэннямі ўраўнення Шрэдынгера.
Даказаў адну з асноўных тэарэм лінейнай тэрмадынамікі нераўнаважных працэсаў – аб мінімуме вытворчасці энтрапіі ў адкрытай сістэме. Для нелінейнай вобласці ў суаўтарстве з Гленсдорфам сфармуляваў агульны крытэр эвалюцыі Гленсдорфа – Прыгожына. Увёў тэрмін «пераадкрыццё часу».
1938 год. У Празе памёр Тамаш Грыб.
Беларускі грамадска-палітычны і культурны дзеяч.
У Пецярбургу ўваходзіў у беларускі навукова-літаратурны гурток Б. Эпімах-Шыпілы.
Дэлегат І Усебеларускага з’езда (1917), адзін з аўтараў Устаўных грамат БНР, сябра Рады БНР, міністр земляробства і міністр ўнутраных спраў БНР. Член Цэнтральнай Беларускай вайсковай рады, лідар Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў.
Арыштоўваўся ДПУ, польскімі ўладамі за беларускую незалежніцкую дзейнасць.
Дзеяч беларускага руху ў Празе, стваральнік Беларускага (Крывіцкага) культурнага таварыства імя Ф. Скарыны.
Аўтар прац па гісторыі, нацыянальна-палітычнаму жыццю Беларусі.
Перакладаў публіцыстыку з рускай і чэшскай моў. Складаў бібліяграфію беларусазнаўства.
1938 год. Нарадзіўся Уладзімір Высоцкі.
Бард, паэт і акцёр.
Аўтар больш за 700 песень і вершаў. Сыграў 20 роляў у тэатры і 30 у кіно.
Род Высоцкіх паходзіць з в. Сялец, што на Пружаншыне, прозвішча можа быць звязана з назвай г. Высокае Камянецкага раёна. Ягоны дзед, таксама Уладзімір Сямёнавіч, ураджэнец Брэста.
Высоцкі добра ведаў пра свае беларускія карані і часта бываў у Беларусі.
У жніўні 1969 г. пры здымках фільма «Сыны ідуць у бой» ён з М. Уладзі жыў у в. Літоўка каля Навагрудка (у 2012 г. тут усталяваны помнік Высоцкаму).
Памёр 25 ліпеня 1980 года.
Магілёвец Міхась Булавацкі зрабіў пераклады вершаў Высоцкага на беларускую мову.
Помнік у Навагрудку
1955 год. Нарадзіўся Аляксандр Лакотка.
Беларускі архітэктар, гісторык архітэктуры, этнограф, мастак. Заслужаны дзеяч навукі. Дырэктар Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук. Доктар гістарычных навук, доктар архітэктуры, прафесар. Акадэмік акадэміі навук Беларусі.
Стварыў новую навуковую канцэпцыю гістарычнага феномена беларускай архітэктуры як своеасаблівага сінтэзу ўсходнееўрапейскіх і заходнееўрапейскіх традыцый дойлідства, раскрыў ролю ўсходнееўрапейскіх і заходнееўрапейскіх традыцый у эвалюцыі беларускіх гарадоў, ахарактарызаваў гістарычныя працэсы зменлівасці тыпаў паселішчаў.
Вылучыў і сістэматызаваў агульныя і рэгіянальныя асаблівасці вясковага жылля беларусаў, прааналізаваў яго этнічныя рысы, распрацаваў тыпалагічную класіфікацыю ўсіх кампанентаў вясковага жылога комплексу, даследаваў уплыў ландшафтных умоў на фарміраванне жылога асяроддзя, узаемасувязь вясковага і традыцыйнага гарадскога жылля.
Пад яго кіраўніцтвам распрацаваны Генеральны план Беларускага дзяржаўнага музея народнай архітэктуры і побыту, праекты многіх сядзіб. Ініцыятар стварэння музеяў у г. п. Глуша Бабруйскага раёна і в. Моталь Іванаўскага раёна.
1961 год. У в. Ніканавічы Быхаўскага раёна нарадзіўся Сяргей Украінка.
Беларускі паэт.
Скончыў філалагічны факультэт БДУ, дзе быў актыўным членам літаб’яднання “Узлёт” на чале з прафесарам А. Лойкам. Працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры, дырэктарам школы на Быхаўшчыне, выкладчыкам кафедры беларускай літаратуры МДУ імя А. Куляшова.
Аўтар вершаў у зборніках “Вусны”, “Квадра”, “Дняпроўскія хвалі” і іншых, часопісе “Полымя”, перыёдыцы, прозы, крытыкі ў “Крыніцы”, “ЛіМ”, “Роднае слова”. Аўтар паэтычных кніг “Маё Купела”, “9 гранаў”.
Лірычны герой яго вершаў – асоба, паяднаная з Бацькаўшчынай, яе гісторыяй і сучаснасцю.
Аўтар вершаў, якія прысвечаны М. Багдановічу, М. Гарэцкаму.
Чарапаха і гусеніца. Школьнікі і выхаванцы дзіцячых садкоў Быхаўшчыны фантазіравалі са снегам.
Быхаўскія дзеці не сумуюць у маразы. Яны з задавальненнем удзельнічалі ў конкурсе, аб’яўленым раённай газетай, і стваралі шэдэўры са снегу.
Умовы спаборніцтва былі простыя:
стварыць кампазіцыю са снегу;
сфатаграфаваць сваю скульптуру;
даслаць здымак у рэдакцыю.
Высветлілася, што снегавік – далёка не мяжа фантазіі для юных скульптараў. Дзеці зрабілі са снегу чарапаху, гусеніцу, ёлку, лабірынт, васьмінога, казачны замак і нават карту Беларусі.
Абсалютныя пераможцы снежнай баталіі – выхаванцы дзіцячага садка №5, якія стварылі вялізнага снежнага кракадзіла.
Выстава «Галасы», прэзентаваная падчас сустрэчы прэзідэнта Польшчы Караля Наўроцкага з беларускай дыяспарай, заснаваная на навэлах пісьменніка з Быхава.
Учора на навагодне-каляднай сустрэчы прэзідэнта Польшчы Караля Наўроцкага з беларускай дыяспарай у Прэзідэнцкім палацы адбылася прэзентацыя выставы-інсталяцыі «Галасы» гродзенскай мастачкі Кацярыны Еўдакімавай.
Праект прысвечаны беларускім палітвязням і заснаваны на гісторыях людзей, якія прайшлі праз турмы і вымушаную эміграцыю. Людзей, што бясконца сумуюць па такой блізкай і такой далёкай Радзіме.
Ідэя інсталяцыі ўзнікла ў Кацярыны пасля прачытання навэлы «Анёлы і аэрапланы», напісанай пісьменнікам з Быхава Сяргеем Антонавым. Гэта гісторыя мастака, які гіне ў турме.
Паводле слоў мастачкі, гэты сюжэт нагадаў ёй трагедыю Алеся Пушкіна – палітвязня і мастака, які загінуў у 2023 годзе.
Тэкст стаў адпраўным пунктам, з якога Кацярына Еўдакімава і Сяргей Антонаў вырашылі працягнуць супрацу. У выніку яна і вылілася ў праект «Галасы».
Прэзідэнт Польшчы Караль Наўроцкі і Кацярына Еўдакімава
Кацярына візуалізавала вобразы, створаныя Сяргеем, а вядомыя гродзенскія музыкі і акторы агучылі навэлы на беларускай і польскай мовах.
Нагадаем, Сяргей Антонаў – пісьменнік, які быў вымушаны выехаць у Польшчу з-за пераследу КДБ у канцы 2023 года.
Антонаў – аўтар серыі раманаў пра пост’ядзернае маскоўскае метро, выдадзеных у Польшчы, Германіі, Венгрыі і Паўднёвай Карэі.
Адзіная кніга Сяргея, выдадзеная ў Беларусі – гістарычны дэтэктыў «Ласкутныя зоркі», прысвечаны масаваму знішчэнню яўрэяў Быхава ў 1941 годзе.
У эміграцыі пісьменнік працуе ў камандзе распрацоўшчыкаў камп’ютарных гульняў, займаецца прасоўваннем сайтаў і супрацоўнічае з беластоцкім тэатрам “Pryehali”
Праект «Галасы», прадстаўлены пакуль у мініяцюры, плануецца зрабіць поўнаразмерным, а спасылкі на аўдыёверсіі навэл Сяргея Антонова ў хуткім часе будуць апублікаваныя на нашым сайце.
Быхаўскі браканьер падстрэліў казулю і закапаў яе ў снезе.
Трох паляўнічых затрымалі супрацоўнікі Быхаўскай міжраённай інспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету. Мужчыны палявалі на зайца, але адзін з іх, паддаўшыся спакусе, стрэліў у казулю, хоць ведаў, што цяпер дзейнічае забарона на здабычу гэтага віду парнакапытных. Да таго ж у быхаўчаніна не было адпаведнага дазволу. Браканьер разрабіў тушу і закапаў яе ў снезе. Пасля затрымання мужчына прызнаўся ў тым, што “менавіта ён незаконна здабыў казулю, пакуль сябры спрабавалі адшукаць зайца, і таемна ад іх разрабіў тушу забітай жывёлы”. Памер шкоды, нанесенай дзяржаве, ацэнены ў 16 200 рублёў або 360 базавых велічынь. Узбуджана крымінальная справа.
У Быхаве затрымалі п’янага кіроўцу. Пазбавіць правоў яго нельга – у мужчыны іх ніколі не было.
У Быхаве затрымалі вадзіцеля, які кіраваў аўтамабілем Volkswagen з 1,14 праміле этылавага спірту ў выдыханым паветры.
Справа нібыта звычайная – п’яны за рулём, пазбаўленне права на кіраванне аўтамабілем і іншыя санкцыі.
Аднак паглыбленая праверка паказала, што ў 43-гадовага мужчыны правоў на кіраванне аўтамабілем ніколі і не было. Ды і атрымліваць ён іх не збіраўся, бо не бачыў у корках ніякага сэнсу.
Логіка, у агульным, забойная, для ўсёй сістэмы ПДР: парушальнік аказаўся, па сутнасці, Мауглі, які выхоўваўся не ваўкамі, а ў нейкім сусвеце, дзе пануе поўная аўтамабільная анархія.
Нахабніка, вядома, пакаралі – штраф 200 базавых велічынь і пазбаўленне права атрымліваць пасведчанне кіроўцы цягам бліжэйшых пяці гадоў.
Падаецца, што другая санкцыя не спрацуе: пераканаць зацятага бяспраўніка ўжо немагчыма.
І напрыканцы яшчэ адзін немалаважны момант. Такое магло здарыцца толькі ў Быхаве, дзе да законаў цывілізаванага грамадства з халадком ставяцца не толькі звычайныя грамадзяне, але і самі ўлады.
