Category: Навіны Шклова

У Шклове дзяўчына афармляла крэдыты на калег, гуляла ў казіно і аддзелалася спалохам

Навіна ад

Згодна з матэрыяламі крымінальнай справы, 25-гадовая жыхарка Шклова працавала ў філіяле прадпрыемства электрасувязі і мела доступ да аўтаматызаванай сістэмы збору і апрацоўкі маркетынгавай інфармацыі.
Дзяўчына завалодала рэквізітамі пашпартных даных сваёй калегі і аформіла на яе анлайн-крэдыт.
Грошы ў суме 9,4 тысячы рублёў перавяла на сваю банкаўскую плацежную картку і зрабіла некалькі ставак у анлайн-казіно.
На другую калегу іграманка адкрыла ўжо тры рахункі і паспрабавала аформіць крэдытны дагавор на суму 13 тысяч рублёў. Аднак прадстаўнік банка своечасова звязаўся з будучай ахвярай і зафіксаваў яе адмову ад афармлення крэдыту.
Яшчэ на стадыі папярэдняга расследавання падазраваная кампенсавала прычыненую шкоду ў поўным аб’ёме.
Паводле заключэння судовай псіхіятрычнай экспертызы, яна пакутуе ад паталагічнай схільнасці да азартных гульняў.
Пасля вывучэння матэрыялаў справы намеснік пракурора Шклоўскага раёна меру стрымання ў выглядзе падпіскі аб нявыездзе і належных паводзінах пакінуў без зменаў.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Шклоў пахваліўся ростам тавараабароту, але амаль 70% пакупак прыйшлося на ежу

Навіна ад

Шклоўскія ўлады з гонарам паведамілі, што рознічны тавараабарот Шклоўскага раёна ў першым квартале 2026 года вырас на 4,8 працэнта.

Аднак радавацца рана. Паказчык рознічнага тавараабароту паказвае, на якую суму жыхары і госці раёна купілі тавараў у крамах за пэўны перыяд.

У дадзеным выпадку:

  • за студзень-сакавік 2026 года праз крамы і гандлёвыя арганізацыі Шклоўскага раёна было прададзена тавараў на 42,2 мільёна рублёў;
  • з улікам інфляцыі і змянення цэн аб’ём продажаў аказаўся на 4,8 працэнта большым, чым за той жа перыяд 2025 года;
  • з гэтых 42,2 мільёна рублёў на харчовыя тавары прыпала 27,9 мільёна рублёў;
  • на нехарчовыя тавары прыпала 12,3 мільёна рублёў.

Аднак гэта не азначае, што землякі Лукашэнкі сталі багацейшымі на 4,8 працэнта.

Рост тавараабароту можа быць звязаны з рознымі прычынамі:

  • павелічэннем рэальных даходаў насельніцтва;
  • ростам колькасці пакупнікоў з іншых раёнаў;
  • развіццём гандлёвай сеткі;
  • змяненнем структуры спажывання;
  • адкрыццём новых крам.

Акрамя таго, Шклоўскі раён невялікі. Калі падзяліць 42,2 мільёна рублёў на колькасць насельніцтва раёна (каля 22 тысяч чалавек), атрымаецца прыкладна 1900 рублёў пакупак на аднаго жыхара за квартал або каля 630 рублёў у месяц. Гэта ўжо дазваляе прыкладна ацаніць маштабы спажывання.

Самая цікавая лічба ў гэтай хітрай статыстыцы нават не рост тавараабароту, а тое, што 69,4 працэнта ўсіх пакупак прыпала на харчовыя тавары. 

Гэта вельмі высокая доля. У развітых эканоміках па меры росту дабрабыту доля выдаткаў на ежу звычайна змяншаецца, а больш грошай ідзе на паслугі, адпачынак, тэхніку, жыллё і іншыя нехарчовыя тавары. Таму такая структура выдаткаў ускосна паказвае, што для большасці жыхароў раёна прадукты харчавання застаюцца асноўным артыкулам спажывецкіх выдаткаў.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Хто купіць яшчэ 24 тысячы тон паперы ў шклоўскага «Спартака»?

Навіна ад

У Шклове паведамілі пра новы этап пашырэння папяровай фабрыкі «Спартак»: прадпрыемства будуе другую чаргу вытворчасці санітарна-гігіенічнай паперы са 100-працэнтнай цэлюлозы.

«Спартак» – паспяховае прадпрыемства

Афіцыйная карціна выглядае ўпэўнена: кошт праекта – больш за 80 мільёнаў рублёў, новая машына павінна даць 24 тысячы тон паперы ў год, першую прадукцыю чакаюць да канца 2027 года, а на прадпрыемстве абяцаюць больш за 40 новых працоўных месцаў. Але за гэтым аптымістычным наборам лічбаў застаецца галоўнае пытанне – хто менавіта купіць такі дадатковы аб’ём прадукцыі і на якіх умовах?

Фабрыка «Спартак» – не пусты корпус і не праект з нуля. Гэта старое прамысловае прадпрыемства Шклова, гісторыя якога пачынаецца з 1898 года.

Яно перажыло некалькі мадэрнізацый, даўно выпускае паперу, кардон, гафрапрадукцыю і санітарна-гігіенічныя вырабы. Менавіта таму новы праект нельга аўтаматычна запісваць у разрад бессэнсоўных будоўляў. У прадпрыемства ёсць вытворчасць, вопыт, кадры і рынак, з якім яно ўжо працуе.

На карысць «Спартака» сведчаць і свежыя вытворчыя паказчыкі.

БелТА пісала, што ў першай палове 2025 года фабрыка выпусціла прадукцыі на 66,4 мільёна рублёў, трэць адправіла за мяжу, а экспарт склаў 7,3 мільёна долараў. Знешнегандлёвае сальда было станоўчым – плюс 2,1 мільёна долараў. Гэта не падобна да прадпрыемства, якое існуе толькі дзеля справаздач.

Ёсць і яшчэ адзін паказчык: мадэрнізацыя на фабрыцы ішла не толькі за кошт дзяржаўных уліванняў. У публікацыі на сайце прадпрыемства гаворыцца, што ў 2024 годзе «Спартак» інвеставаў 11,1 мільёна рублёў уласнага прыбытку ў новыя лініі па вытворчасці гафраскрыняў. Значыць, грошы на развіццё ў фабрыкі былі. Аднак гэта не здымае пытанняў да новага праекта, бо цяпер гаворка ідзе ўжо не пра 11 мільёнаў, а пра суму больш за 80 мільёнаў рублёў.

А як з рынкам збыту?

Самае слабое месца афіцыйнага аповеду – рынак збыту. У рэпартажы сцвярджаецца, што «пакупнікі чакаюць першых паставак» і што партфель заказаў распісаны наперад. Але канкрэтныя пакупнікі не названы. Не раскрыты краіны паставак, не названы кампаніі, не пазначаны тэрміны кантрактаў і аб’ёмы будучых закупак. Для праекта такога маштабу гэта важней за прыгожыя словы пра запатрабаванасць.

Гэта асабліва прыкметна на фоне ранейшых публікацый. У 2023 годзе БелТА паведамляла, што за дзевяць месяцаў фабрыка экспартавала прадукцыі на 15,7 мільёна долараў, а ўдзельная вага экспарту ў адгружанай прадукцыі складала 50,3 працэнта. Тады ж прадпрыемства адкрыта гаварыла пра замежныя напрамкі і пра экалагічны праект па зборы ўпакоўкі Tetra Pak. Раней геаграфія выглядала больш прадметна.

Яшчэ раней раённае выданне пісала, што 38 працэнтаў экспартнай прадукцыі фабрыкі пастаўляецца ў Расійскую Федэрацыю, прычым пастаўкі ідуць у 22 рэгіёны. Гэтая інфармацыя важная для разумення цяперашняй сітуацыі: калі пасля 2022 года заходнія напрамкі сталі больш складанымі, нагрузка на расійскі рынак магла вырасці. Але тады ўзнікае новае пытанне – ці здольны ён паглынуць яшчэ 24 тысячы тон паперы ў год без ціску на цану і рэнтабельнасць?

Фармальна логіка праекта зразумелая. Санітарна-гігіенічная папера патрэбная заўсёды, а цэлюлозная аснова дазваляе вырабляць больш мяккую, белую і даражэйшую прадукцыю. Сыравіну абяцаюць беларускую – са Светлагорскага цэлюлозна-кардоннага камбіната. Для раёна гэта працоўныя месцы, падаткі і загрузка будаўнічых арганізацый. Але эканоміка праекта вымяраецца не тым, колькі грошай асвоена на будоўлі, а тым, колькі прадпрыемства заробіць пасля запуску.

Каб ацаніць рэальны поспех, патрэбныя не лозунгі, а некалькі паказчыкаў:

  • колькі фактычна склаў прыбытак фабрыкі ў 2024 і 2025 гадах;
  • якая частка новага выпуску ўжо закрыта цвёрдымі кантрактамі;
  • на якія рынкі пойдуць дадатковыя 24 тысячы тон паперы;
  • які тэрмін акупнасці праекта коштам больш за 80 мільёнаў рублёў;
  • як зменіцца даўгавая нагрузка прадпрыемства пасля запуску другой чаргі.

Пакуль гэтых даных у адкрытых публікацыях няма. Ёсць даныя пра выпуск, экспарт, мадэрнізацыю і занятасць, але няма ключавога адказу – наколькі рэнтабельным будзе рэзкае пашырэнне вытворчасці. Гэта прынцыповая розніца. Можна пабудаваць сучасны цэх, паставіць новую машыну і стварыць працоўныя месцы, але калі гатовая прадукцыя будзе прадавацца з нізкай маржой, эканамічны эфект апынецца значна больш сціплым за афіцыйныя чаканні.

Усё дзеля лукашэнкаўскага «Адзін раён – адзін праект»?

У гісторыі «Спартака» ўжо былі буйныя ўкладанні ў мадэрнізацыю. Напрыклад, у 2021 годзе БелТА паведамляла пра рэканструкцыю ўчастка перапрацоўкі макулатуры, дзе значная частка сродкаў паступіла праз Аператара другасных матэрыяльных рэсурсаў. Тады задача была зразумелай – пашырыць перапрацоўку нізкасортнай макулатуры і знізіць залежнасць ад сыравіны. Цяперашні праект выглядае больш амбіцыйна: фабрыка фактычна дадае буйны новы аб’ём цэлюлознай санітарна-гігіенічнай паперы.

Таму галоўнае пытанне да шклоўскага праекта гучыць не так, як у афіцыйных рэпартажах. Не «ці пабудуюць новы цэх?» – будоўля, мяркуючы па публікацыях, сапраўды ідзе. І не «ці патрэбная туалетная папера?» – вядома, патрэбная. Галоўнае пытанне іншае: ці ёсць у фабрыкі пацверджаны рынак, які дазволіць прадаць дадатковы выпуск з прыбыткам, а не проста адсправаздачыцца пра ўвод чарговага аб’екта па ініцыятыве «Адзін раён – адзін праект»?

Пакуль адказ на яго застаецца за кадрам. «Спартак» выглядае значна мацней за паўжывых рэгіянальных прадпрыемстваў: ён працуе, экспартуе, мадэрнізуецца і мае ўласную вытворчую гісторыю. Але менавіта таму да праекта на 80 мільёнаў рублёў варта прад’яўляць больш строгія пытанні.

Фота раённай газеты.

У Шклоўскім раёне карыстацца водаразборнымі калонкамі будуць не ўсе

Навіна ад

Цяпер у Шклоўскім раёне водаразборнымі калонкамі будуць карыстацца толькі тыя, хто жыве ў радыусе 120 метраў ад крыніцы вады. Ім выдадуць спецыяльную ручку, якую адбяруць, калі не будзеш своечасова аплачваць ваду.

Аргументы ў супрацоўнікаў “Водаканала” жалезабетонныя:

  • калонкамі нярэдка працягваюць карыстацца ўсе запар;
  • за выкарыстаную ваду многія не плацяць;
  • няўлічаныя «рэкі», якія сыходзяць у зямлю, адчувальна б’юць па фінансавым становішчы водаканалізацыйнай гаспадаркі.

Начальнік вытворча-тэхнічнага аддзела філіяла «Магілёўскі водаканал» Міхаіл Драздоўскі разважае наконт новаўвядзення так: вядома, кожны мае законнае права карыстацца такім прыродным багаццем, як вада, аднак бескантрольны яе расход недапушчальны.

Логіка нагадвае рашэнне Астапа Бендэра, які вырашыў браць з турыстаў грошы за ўваход у “Правал”. Ён таксама жорстка аргументаваў сваё рашэнне неабходнасцю рамонту “Правала” – каб не занадта праваліўся.

А калі без жартаў, то справа, вядома, не ў тым, што водаканал збяднее ад рэк, якія ўцякаюць у зямлю. Ну, не стануць жа паліваць свой агарод бясплатнай вадой тыя, хто жыве ад калонкі далей чым за 120 метраў – на шлангах збанкрутуеш.

Проста вадой, як нацыянальным здабыткам, зацікавіўся Лукашэнка. А ён, як вядома, вельмі не любіць, калі нацыянальнымі здабыткамі карыстаецца нехта, акрамя яго. Такім чынам найгоршыя асцярогі беларусаў, якія мяркуюць, што хутка давядзецца плаціць за паветра, спраўджваюцца. І вельмі паказальна, што выкараняць бясплатныя калонкі сталі на Шклоўшчыне. Бо менавіта адтуль трыццаць гадоў таму і пачалася агульнанацыянальная катастрофа.

Фота раённай газеты.

У Шклове начальнік цэха пойдзе пад суд за смерць падначаленага на працы

Навіна ад

Парушэнне тэхнікі бяспекі прывяло да смерці машыніста самаходнага крану, а яго начальніка – да крымінальнай справы.

Трагічная падзея адбылася ў ліпені 2025 года, калі на аб’екце дрэваапрацоўчага прадпрыемства выкарыстоўваўся старонні аўтамабільны самаходны кран. Як потым высвятлілі следыя, начальнік рамонтна-механічнага цэха дапусціў тэхніку без дакументальнага пацверджання яе тэхнічнага агляду, гадавога кантролю тэхнічнага стану, пры выключаным і няспраўным абмежавальніку нагрузкі. Машыніст крана таксама не меў перадзменнага медыцынскага агляду. 

Падчас выканання пагрузачна-разгрузачных работ адбыўся адрыў паваротнай (перасоўнай) платформы крана. У выніку машыніста выкінула з кабіны на асфальт. Ён атрымаў спалучаную траўму галавы, шыі, тулава, левай верхняй і ніжніх канечнасцяў і ў выніку мужчына памёр на месцы здарэння. 

Цяпер крымінальная справа начальніка цэха, які абвінавачваецца ў парушэнні правілаў тэхнікі бяспекі, што прывяло па неасцярожнасці да смерці чалавека, накіравана ў суд. Сам абвінавачаны знаходзіцца пад падпіскай аб нявыездзе.

Фотаздымак: Следчы камітэт РБ

Шклоўская раёнка паспрабавала высмеяць сістэму вяртання ПЭТ-бутэлек у Польшчы

Навіна ад

Паколькі ў “чыстай” Беларусі збіраць пластыкавыя бутэлькі няма фінансавага сэнсу, то зайздросныя прапагандысты паспрабавалі высмяяць прагрэс у суседняй краіне.

Тэкст у шклоўскай раённай газеце пра польскую сістэму залогавага вяртання тары выглядае як класічны прыклад дробнай правінцыйнай прапаганды: фармальна аўтар нібыта прызнае, што сістэма “правильная, нужная и современная”, але ўвесь матэрыял пабудаваны так, каб унушыць чытачу, што ў Польшчы ўсё робіцца праз хаос, чэргі і “нервный тик”. Артыкул так і называецца: “Бутылочный коллапс: как система возврата тары довела поляков до нервного тика”.

Пры гэтым галоўнае пытанне аўтар старанна абыходзіць: чаму ў Польшчы людзі масава нясуць бутэлькі на перапрацоўку, а ў Беларусі – не?

Польская сістэма дэпазітнай тары сапраўды перажывае стартавыя цяжкасці. Гэта нармальна для любой маштабнай рэформы, якая закранае мільёны людзей і тысячы крам. Але шклоўскі тэкст свядома ператварае пачатковыя хваробы новай сістэмы ў нібыта доказ яе бязглуздасці. Аўтар іранізуе з чэргаў каля аўтаматаў, але пры гэтым чамусьці забываецца, што ў такім мілым сэрцу беларускіх прапагандыстаў “саўку” чэргі былі і каля пунктаў прыёму шклотары. Прычым у тых чэргах стаялі не толькі сацыяльна дэградаваныя людзі. Ды і ўвогуле чэргі сведчаць аб тым, што сістэма працуе, а людзі ўцягнуліся ў экалагічную і эканамічную мадэль.

У Беларусі нічога падобнага няма не таму, што нібыта ўсё арганізавана лепш, а таму, што дзяржава так і не стварыла паўнавартаснай сістэмы фінансавай матывацыі для насельніцтва. Пустая бутэлька амаль нічога не вартая. У выніку пластык альбо выкідваюць разам з агульным смеццем, альбо яго збіраюць сацыяльна ўразлівыя людзі за капейкі.

Асабліва камічна выглядае спроба высмеяць чалавека, які здаў 4,7 тысячы бутэлек і пералічыў грошы на дабрачыннасць. Для польскага грамадства гэта прыклад грамадзянскай адказнасці і культуры перапрацоўкі. Для шклоўскай раёнкі – нагода для жартаў пра “бутылочного Робина Гуда”. Такая рэакцыя многае кажа не пра Польшчу, а пра ўзровень самога прапагандысцкага мыслення, дзе любая грамадзянская ініцыятыва мусіць быць або абясцэненая, або высмеяная.

Яшчэ адной маніпуляцыяй з’яўляецца падача тэхнічных праблем як катастрофы. Так, бывае што аўтаматы ламаюцца, а малыя крамы не заўсёды гатовы на пастаноўку такіх апаратаў. І што цяпер? Няўжо сістэма не вартая існавання і ўдасканалення? І не выключана, што, як мараць шклоўскія прапагандысты, заклапочанныя камфортам палякаў, праз некалькі гадоў вяртанне тары стане такой жа руцінай, як аплата карткай або сартаванне смецця.

Шклоўская раёнка хацела паказаць Польшчу краінай “бутылочного коллапса”. Але між радкоў атрымалася іншае – прапагандысты паказалі ўласную зайздрасць, зайздрасць людзей, якім да слёз балюча за сваю эканамічную і экалагічную недаразвітасць.

Фотаздымак: vitrina.pl

Шклоўскія камунальнікі бясплатна раздаюць туі

Навіна ад

Шклоўскае УКП “Жылкамгас” прадастаўляе гараджанам саджанцы, каб яны сваімі рукамі ўпрыгожылі двары.

Туі, зямлю і ваду гатовы прадаставіць шклоўскія камунальнікі ў межах акцыі “Утульнасць сваімі рукамі” жыхарам шматкватэрных дамоў, каб тыя высадзілі іх у сваіх дварах. Для гэтага людзям трэба звярнуцца ў “Жылкамгас” са сваімі прапановамі і адрасам, дзе плануецца высадзіць дрэвы.

“Ад вас толькі добры настрой і жаданне зрабіць свой дом лепей і прыгажэй” – гавораць арганізатары акцыі.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Ліст з мінулага перадалі Лукашэнку ў Шклове

Навіна ад

У Шклове Лукашэнку перадалі ліст, які ён пісаў у маладосці, абяцаючы выратаваць вёску. Паводле падлікаў журналістаў, у сярэднім кожны тыдзень знаходжання “ратавальніка” пры ўладзе ў Беларусі знікае адна вёска.

Падчас паездкі ў Шклоўскі раён Аляксандру Лукашэнку ўручылі ліст, напісаны ім яшчэ ў гады, калі ён балатаваўся ў дэпутаты. Па сутнасці, гэта яго тагачасныя абяцанні выбаршчыкам – перш за ўсё пра будучыню беларускай вёскі.

Ліст перадаў старшыня Шклоўскага райвыканкама Сяргей Барташ. Рарытэт адносіцца да перыяду, калі Лукашэнка ўзначальваў саўгас «Гарадзец».

Паводле слоў чыноўніка, у тэксце гаварылася пра намер захаваць вёскі і сельскія населеныя пункты і забяспечыць роўныя ўмовы жыцця для гараджан і сельскіх жыхароў.

Сам Лукашэнка адзначыў, што наўрад ці ліст тады публікаваўся, спаслаўшыся на складаныя адносіны з партыйнымі органамі, і паабяцаў яго прачытаць.

Цікава іншае: калі супаставіць гэтыя абяцанні з тым, што адбылося за дзесяцігоддзі яго кіравання, карціна атрымліваецца жудаснай.

За апошнія 30 гадоў з карты Беларусі знікла амаль 1700 населеных пунктаў. Многія вёскі фармальна яшчэ існуюць, але фактычна ўжо без жыхароў, а ў сярэднім кожны з 118 раёнаў краіны страціў каля 14 вёсак.

Паводле падлікаў журналістаў, у кожны тыдзень знаходжання Лукашэнкі пры ўладзе ў Беларусі знікае адна вёска.

Прычым знікаюць нават тыя населеныя пункты, якія калісьці змаглі аднавіцца пасля разбурэнняў Другой сусветнай вайны.

Скарачаецца і само сельскае насельніцтва. За 30 гадоў яно зменшылася на 1,3 мільёна чалавек – з 3,2 мільёна да 1,9 мільёна. Сёння ўсе беларускія вёскі разам налічваюць менш жыхароў, чым адзін Мінск.

Карціна па ключавых паказчыках выглядае так:

  • смяротнасць на вёсцы прыкладна ў тры разы перавышае нараджальнасць;
  • узровень беднасці вышэйшы, чым у горадзе: 6 працэнтаў супраць 2,9 працэнта;
  • сям’я ў вёсцы ў сярэднім мае на 20 працэнтаў меншыя рэсурсы.

Праблемы заўважныя і ў інфраструктуры. За апошнія гады:

  • закрыты 178 дзіцячых садоў і 161 школа;
  • дзіцячыя сады наведваюць 58 працэнтаў сельскіх дзяцей супраць 96 працэнтаў у гарадах;
  • штогод знікаюць сотні крам, а доля вёскі ў тавараабароце ўпала да 13,4 працэнта.

Нават базавыя ўмовы жыцця застаюцца няроўнымі: гарачая вада ёсць менш чым у палове сельскіх дамоў, а сярэдняя працягласць жыцця сельскага жыхара прыкладна на чатыры гады ніжэйшая, чым у гараджан.

Такім чынам, ліст з мінулага, у якім гаварылася пра захаванне вёскі і роўныя магчымасці, сёння выглядае хутчэй як напамін пра невыкананыя абяцанні. Стараннямі Лукашэнкі беларускае сяло за гэтыя гады не наблізілася да горада, а працягнула губляць людзей, інфраструктуру, перспектывы і надзею.

Фота БелТА

Лепшыя гарады Магілёўскай вобласці – Шклоў, Чэрыкаў і Бялынічы

Навіна ад

Падведзены вынікі года добраўпарадкавання ў Беларусі. Адпаведную пастанову падпісаў Турчын. На Магілёўшчыне ёсць пераможцы.

Сярод лепшых раёнаў краіны адзначаны Шклоўскі раён Магілёўскай вобласці – ён стаў пераможцам у сваёй катэгорыі.

Тут ужо, як у беларускім хакеі – каманда-пераможца вядомая на трыццаць гадоў наперад.Таксама ў ліку пераможцаў рэспубліканскага агляду санітарнага стану і добраўпарадкавання апынуліся два населеныя пункты Магілёўскай вобласці.

У катэгорыі гарадоў з насельніцтвам да 10 тысяч жыхароў найлепшымі прызнаны Чэрыкаў і Бялынічы.

Усяго па выніках года добраўпарадкавання вызначаны лепшая вобласць – Гомельская, сем раёнаў – па адным у кожнай вобласці і Мінску – а таксама 15 населеных пунктаў у розных катэгорыях.

Пераможцы агляду традыцыйна ўзнагароджваюцца пераходнымі вымпеламі і грашовымі прэміямі з рэспубліканскага бюджэту.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Каровы шклоўскага аграхолдынга «Купалаўскі» зноў чакаюць сустрэчы з Лукашэнкам

Навіна ад

КДК выявіў шматлікія парушэнні пры зімова-стойлавым утрыманні жывёлы ў Магілёўскай вобласці.

Камітэт дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці падвёў вынікі праверак утрымання жывёлы ў сельскагаспадарчых арганізацыях рэгіёна.

У 2026 годзе праверкі прайшлі ў 91 сельскагаспадарчай арганізацыі і на 113 жывёлагадоўчых аб’ектах.

Парушана ўсё, што можна было парушыць. Спіс уражвае:

  • занавожанасць жывёлагадоўчых памяшканняў і несвоечасовая ачыстка ферм;
  • нездавальняючы стан дахаў жывёлагадоўчых будынкаў;
  • няспраўнасці сістэм напавання і стойлавага абсталявання;
  • неналежнае захоўванне травяных кармоў;
  • адсутнасць належнага ветэрынарнага суправаджэння;
  • парушэнні санітарных патрабаванняў на фермах;
  • несвоечасовае правядзенне рамонтных работ на аб’ектах.

Асабліва вызначыліся гаспадаркі Глускага раёна – ААТ «Глускі райаграпрамтэхснаб» і ААТ «Эксперыментальная база «Глуск».

Зрэшты і ў іншых раёнах таксама не ўсё гладка. Парушэнні выяўлены:

  • у ААТ «Любінічы-Агра» і ААТ «Новагародзішчанскае» аграхолдынга «Купалаўскае» (Шклоўскі раён);
  • у КСУП «Палашкова» (Клімавіцкі раён);
  • у ААТ «Племянны завод «Ціманава» (Клімавіцкі раён).

Звяртаем увагу, што аграхолдынг «Купалаўскае» здабыў сабе кіслую славу яшчэ падчас знакамітай сустрэчы Лукашэнкі з аб…ранымі каровамі.

Падобна, з часам там нічога не змяняецца, як і ва ўсім “узорна-паказальным” Шклоўскім раёне.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.