Category: Навіны Краснаполля

Казку пра сучасную стаматалогію ў Краснаполлі расказалі мясцовыя ідэолагі

Навіна ад

29 мая раённая газета «Чырвоны сцяг» выдала ўзорна-паказальны матэрыял у жанры «ў нас усё добра». Малады зубны фельчар, якая па размеркаванні з Оршы прыехала праз Крычаў у Краснаполле, паводле версіі аўтара, «шчыра ўражана» маштабам мясцовай ЦРБ, «прыйшла ў поўнае захапленне» ад кабінетаў, акружана «надзвычай добрымі» настаўнікамі і ўжо завалена захопленымі водгукамі пацыентаў.

Цытаты ў матэрыяле падабраны так, што ад эпітэтаў у вачах мільгаціць: «маштабны, яркі комплекс», «асобны корпус», «найноўшы якасны рамонт», «па апошнім слове тэхнікі», «створаны ўсе ўмовы, каб працаваць годна». Ключы ад інтэрната выдадзены, пад’ёмныя выплачаны ў поўным аб’ёме, пацыенты тэлефануюць і просяцца «да новай дзяўчыны».

Усё было б добра, але праверыць гэта па-за межамі самой раённай газеты немагчыма.

А што насамрэч?

Водгукі пацыентаў пра Краснапольскую ЦРБ на Яндэкс Картах – рэйтынг каля 3,5 з 5 па 68 ацэнках. У свежых водгуках 2024-2025 гадоў жыхары раёна пішуць зусім не пра «маштабны, яркі комплекс»:

  • не хапае ўрачоў і вузкіх спецыялістаў;
  • бальніца хранічна недафінансаваная;
  • да стаўлення персаналу ёсць прамыя прэтэнзіі;
  • якасць медыцынскай дапамогі – асобная балючая тэма.

Гэта тая самая ЦРБ, ад якой, паводле версіі краснапольскіх прапагандыстаў, спецыялістка, што прыехала па размеркаванні, прыйшла «ў поўнае захапленне».

У адкрытых крыніцах пра гэтае захапленне і захопленых пацыентаў няма ні слова. Незалежных водгукаў менавіта пра стаматалагічнае аддзяленне Краснаполля цяпер няма ўвогуле – ні на картах, ні ў мясцовых пабліках, ні ў раённых групах у сацыяльных сетках. Хвалебная цытата «пра яе ўжо вельмі добрыя водгукі ідуць» існуе выключна ў пераказе самой раёнкі і пацвярджэння па-за ёй не мае.

Сюжэт пра маладога спецыяліста, які «шчыра ўражаны» станам раённай бальніцы, – не больш чым штатная ідэалагічная канструкцыя. Згодна з ёй, размеркаванне трэба падаваць як удачу, рамонт – як дасягненне, кадры – як поспех. Артыкул у раёнцы з разраду “ні пра што”: ён даказвае толькі тое, што краснапольскія журналісты налаўчыліся штампаваць дзяжурныя тэксты.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Прыбіралі, але не прыбралі: ААТ «Краснапольскі» пакінуў пасля сябе смецце ў вёсцы Ясенка

Навіна ад

Адзінае сельгаспрадпрыемства раёна, якое афіцыйна прызнана яшчэ і неплацёжаздольным, не змагло давесці да канца нават элементарную ўборку.

Адзіны на ўвесь раён

ААТ «Краснапольскі» – не проста адно з прадпрыемстваў Краснапольскага раёна. Гэта адзінае сельскагаспадарчае прадпрыемства на ўсю тэрыторыю: каля 23 тысяч гектараў угоддзяў, малочная і мясная вытворчасць, збожжавыя і кармавыя культуры. Альтэрнатывы няма, канкурэнтаў няма, параўноўваць няма з чым. І менавіта таму працуе гэты калгас, проста скажам, своеасабліва.

Яшчэ ў 2016 годзе ААТ трапіла ў афіцыйны пералік неплацёжаздольных сельскагаспадарчых арганізацый Магілёўскай вобласці, фінансавае аздараўленне якіх патрабуе прыцягнення сторонніх інвестараў. Указ выйшаў са спазненнем гадоў на дваццаць – гаспадарка стратная фактычна з моманту распаду СССР. Інвестараў за гэтыя гады так і не знайшлі, бо дурняў няма.

Што засталося пасля «ўборкі»

А зусім нядаўна ААТ «Краснапольскі» праявіла сябе ў вёсцы Ясенка. Работнікі гаспадаркі абслугоўвалі сіласныя траншэі пры ўездзе ў населены пункт – і пакінулі пасля сябе пейзаж, на які без слёз глядзець немагчыма:

  • абрыўкі поліэтылену, якія вецер разносіць па наваколлі;
  • кавалкі бетонных пліт, кінутыя проста каля траншэй;
  • выкарчаваныя дрэвы, пакінутыя на ўзбочыне.

Усё кінута дагніваць там, дзе аказалася зручней – у гэтым усё Краснаполле.

Сезон не апраўданне

Май – гарачая пара і да ўборкі рукі не даходзяць у прынцыпе. Не таму што няма часу. Проста таму што няма каму і няма навошта: гаспадарка мёртвая ўжо трыццаць гадоў, а дзяржаўныя праграмы фінансавага аздараўлення “Краснапольскаму” як мёртваму прыпарка.

Паказальна, што ў красавіку 2026 года Краснапольскі раён удастоіўся асабістага візіту Лукашэнкі. Той прыехаў інспектаваць рыбаводства ў рыбгасе «Палуж», а заадно высветлілася, што мінеральныя ўгнаенні ў гаспадарках Магілёўшчыны захоўваюцца абы як.

Пасля адбылося звыклае старэчае бурчанне: пагрозы, праверкі па ўсёй краіне, даручэнне старшыні КДК «разабрацца і пасадзіць». Поліэтылен каля сіласных траншэй у вёсцы Ясенка ў гэты грозны спіс не ўвайшоў. Каму цікавае смецце, калі ў “Палужы” рыбы столькі, што яна выскоквае на бераг.

Фота раённай газеты.

Краснапольшчына сярод раёнаў з найменшым сярэднім заробкам

Навіна ад

Сярэдні заробак у Краснапольскім раёне трэці з канца ў агульным спісе раёнаў з самымі малымі заработнымі платамі ў Беларусі.

Паводле даных Белстата, на якія спасылаецца banki24.by, у Краснапольскім раёне ў сярэднім зарабляюць 1993 рублі. Менш толькі ў Кармянскім на Гомельшчыне (1984 рублі) і ў Шаркаўшчынскім на Віцебшчыне (1952 рублі).

Сярод 27 раёнаў з сярэднім заробкам 2158 рублёў і менш Магілёўская вобласць прадстаўлена 11 раёнамі. Гэта больш за палову ўсіх негарадскіх раёнаў у рэгіёне, колькасць якіх складае 21 тэрытарыяльную адзінку.

Адметна, што сярод тых 27 раёнаў, няма ні аднаго з Мінскай і Брэсцкай абласцей. Гродзенская прадстаўлена толькі адным – Іўеўскім. Такім чынам большасць у гэтым пераліку – раёны Магілёўшчыны.

Сярэдні заробак у Беларусі ў сакавіку вырас да 2975,8 рубля – сума да выплаты падаткаў і іншых збораў. 

Фотаздымак: “Зеркало”

Правал у Краснаполлі: чатыры паказчыкі з адзінаццаці

Навіна ад

На пасяджэнні Краснапольскага райвыканкама падвялі вынікі першага квартала 2026 года. Вынік сумны: з адзінаццаці паказчыкаў прагнозу сацыяльна-эканамічнага развіцця выканана чатыры.

Чыноўнікі Краснапольшчыны абмеркавалі вынікі сваёй дзейнасці на нарадзе. Вынік красамоўны. Поўны абзац аж па сямі напрамках:

  • інвестыцыі ў асноўны капітал;
  • увод жылля;
  • падрадныя работы ў будаўніцтве;
  • вытворчасць сельгаспрадукцыі ў гаспадарках усіх катэгорый;
  • вытворчасць сельгаспрадукцыі ў сельгасарганізацыях;
  • экспарт тавараў і паслуг.

Аднаго толькі правалу ў сельскай гаспадарцы хопіць для таго, каб зразумець – раёну нічога добрага не свеціць.

Зрэшты старшыня райвыканкама Аляксандр Яфімчыкаў поўны энтузіязму. Ён не не разгубіўся і заявіў, што на паказчыкі, якія не выкананыя “мы можам паўплываць”.

Фота з адкрытых крыніц.

Агароджы ў Краснаполлі не вытрымліваюць і тыдня, але дрэнна ўсё ў палякаў

Навіна ад

Краснапольская газета выбрала для абмеркавання тэму платоў. У Польшчы іх будуюць, у Краснаполлі – ламаюць.

Першы апублікаваны матэрыял – трывожны рэпартаж пра тое, як Польшча будуе на мяжы новы чатырохметровы паркан з калючым дротам. Сур’ёзная геапалітыка, аналітыка, развагі пра лёсы радзімы.

Другі – слязлівы плач пра тое, што ў самім Краснаполлі платы ўздоўж вуліц Калініна, Курака і Ленінскай не вытрымліваюць і тыдня. Адрамантавалі – зламалі. Зноў адрамантавалі – зноў зламалі.

Вядучы інжынер УПКП «Жылкамунгас» разводзіць рукамі: толькі паспелі аднавіць адно, як ламаюць другое.

Адчулі дыстанцыю? Журналісты сурова хмураць бровы на польскі калючы дрот за сотні кіламетраў ад дома. Іншыя краснапольцы проста пад вокнамі рэдакцыі метадычна выломваюць дошкі з уласнага плота. 

Нагадваем, што Краснапольскі раён – адзін з самых правальных у Магілёўскай вобласці, якая сама па сабе стабільна ў аўтсайдарах амаль па ўсіх сацыяльна-эканамічных паказчыках.

Самая нізкая зарплата ў краіне – менавіта ў Магілёўшчыны, а ўнутры вобласці Краснапольскі раён у тройцы горшых з паказчыкам 1898 рублёў. На ўвесь раён – адно сельгаспрадпрыемства, ААТ «Краснапольскі», якое значыцца ў спісе неплацёжаздольных. Адзін калгас на раён – і той банкрут. Насельніцтва скарачаецца, жывёла гіне.

Усё гэта абмяркоўвалася ў Краснаполлі на знакамітай нарадзе ў Лукашэнкі – і скончылася звыклымі крыкамі «разабрацца і пасадзіць».

Пры чым тут польскі плот? Логіка простая: у нас уласная гаспадарка гадамі ў банкрутах, платы ў пасёлку не трымаюцца і тыдня, зарплата – адна з самых нізкіх у краіне. Затое ў палякаў таксама дрэнна. У нас дзірка ў штакетніку на вуліцы Ленінскай, але духоўна мы вышэй. А з платамі разбяромся. Як і з усім астатнім – да 2030 года.

Фота раённай газеты.

Лукашэнка ў Краснаполлі хаміў, пагражаў і рабіў выгляд, што ён тут ні пры чым

Навіна ад

Аляксандр Лукашэнка падчас паездкі ў Магілёўскую вобласць зноў выступіў з жорсткімі заявамі ў адрас чыноўнікаў і аграрыяў.

У Краснаполлі Лукашэнка разбіраўся з рыбамі, а заадно і з мінеральнымі ўгнаеннямі, якія, паводле яго слоў, у шэрагу гаспадарак захоўваліся і выкарыстоўваліся неналежным чынам.

За чарговымі гучнымі патрабаваннямі «разабрацца і пасадзіць» зноў застаўся без адказу галоўны пытанне: хто нясе адказнасць за сістэмныя правалы ў сельскай гаспадарцы краіны, якой адзін чалавек кіруе ўжо тры дзесяцігоддзі.

«Разбярыцеся і пасадзіце»: рыторыка замест выніку

Лукашэнка заявіў, што дзяржава свядома адмовілася ад выгадных экспартных продажаў угнаенняў, каб забяспечыць імі ўнутраны рынак. Паводле яго слоў, Беларусь магла прадаць прадукцыю ў некалькі разоў даражэй і атрымаць валютную выручку, але замест гэтага накіравала рэсурсы аграрыям.

Тым не менш, як сцвярджае сам Лукашэнка, частка гэтых угнаенняў аказалася сапсаванай або выкарыстанай неэфектыўна. Рэакцыя была звыклая:

  • даручэнне правесці праверкі па ўсёй краіне;
  • патрабаванне «пасадзіць вінаватых»;
  • пагрозы ў адрас чыноўнікаў аж да міністраў.

Сямідзесяцігадовы кіраўнік наўпрост заявіў старшыні Камітэта дзяржкантролю: «па ўсёй краіне разбярыцеся і пасадзіце».

Такая рыторыка выкарыстоўваецца не ўпершыню. За 30 гадоў ва ўладзе Лукашэнка рэгулярна рэагуе на эканамічныя праблемы праз пошук вінаватых і сілавы ціск, а не праз змяненне самой сістэмы кіравання.

30 гадоў кіравання і тыя ж праблемы

Сітуацыя з угнаеннямі не выглядае як выключэнне. Наадварот, яна падкрэслівае хранічны характар праблем у беларускім сельскай гаспадарцы.

Калі за тры дзесяцігоддзі ў краіне па-ранейшаму ўзнікаюць пытанні базавага ўзроўню, захоўвання рэсурсаў, іх уліку і выкарыстання, гэта сведчыць не пра лакальныя збоі, а пра сістэмную неэфектыўнасць.

Пры гэтым адказнасць фактычна перакладаецца на:

  • кіраўнікоў гаспадарак;
  • рэгіянальныя ўлады;
  • профільных міністраў.

На ўсё што заўгодна, толькі не на мадэль кіравання, выбудаваную самім Лукашэнкам.

Абразы суседзяў на ўзроўні кіраўніка дзяржавы

Асаблівую ўвагу ў гэтай гісторыі прыцягвае не толькі эканамічная частка, але і хамская рыторыка былога старшыні саўгаса “Гарадзец”.

Падчас выступлення Лукашэнка дазволіў сабе адкрыта абразлівыя выказванні ў адрас краін Балтыі, заявіўшы, што Беларусь магла б «нос падцерці гэтым лабусам і іншым мудакам».

Гаворка ідзе не пра кулуарную фразу, а пра публічную заяву кіраўніка дзяржавы.

Гэта важна па некалькіх прычынах:

  • падобная лексіка выкарыстоўваецца на афіцыйным узроўні;
  • яна накіраваная на цэлыя краіны і народы;
  • яна дэманструе стыль палітычнай камунікацыі.

Фактычна эканамічнае пытанне выкарыстання ўгнаенняў было пераведзена ў плоскасць палітычных абразаў.

Польшча: лішак як прыкмета працуючай сістэмы

На гэтым фоне паказальны прыклад Польшчы, дзе сельская гаспадарка сутыкнулася з іншай сітуацыяй – перавытворчасцю.

У краіне ўтварыўся лішак бульбы, і фермеры сапраўды не ведаюць, куды дзяваць ураджай. Аднак гэта не вынік неэфектыўнага выкарыстання рэсурсаў, а наступства працуючай аграрнай вытворчасці.

У адрозненне ад беларускай сітуацыі:

  • рэсурсы выкарыстоўваюцца па прызначэнні;
  • прадукцыя вырабляецца ў дастатковым аб’ёме;
  • праблема ўзнікае ўжо на этапе рынку, а не вытворчасці.

І галоўнае – ніхто не патрабуе «саджаць» фермераў за лішак бульбы.

Польская сітуацыя паказвае, што аграрны сектар здольны вырабляць больш, чым патрабуецца ўнутранаму рынку, калі, вядома, яму не замінаюць “крэпкія гаспадарнікі”.

А Лукашэнка – зноў назіральнік

Гісторыя з угнаеннямі – гэта не проста эпізод. Гэта чарговае пацвярджэнне таго, што мадэль кіравання ў Беларусі застаецца нязменнай дзесяцігоддзямі.

Праблемы паўтараюцца, а рэакцыя на іх застаецца той жа. Пры гэтым сам Лукашэнка працягвае выступаць як знешні назіральнік, хоць менавіта ён вызначае правілы гульні ў эканоміцы краіны.

Заявы пра неабходнасць «саджаць» за сапсаваныя ўгнаенні гучаць гучна, але не адказваюць на галоўнае пытанне – чаму такія сітуацыі наогул узнікаюць.

Калі адна і тая ж мадэль кіравання існуе 30 гадоў і рэгулярна прыводзіць да аднолькавых праблем, адказнасць ужо немагчыма звесці да асобных чыноўнікаў або гаспадарак.

Фота БелТА.

Краснаполле апынулася пад уладай здзічэлых сабак

Навіна ад

Бадзяжныя сабакі ўжо не першы месяц гаспадараць на вуліцах Краснаполля. Камунальныя службы не вырашаюць праблему.

Пра тое, што бяздомныя сабакі пужаюць сваім выглядам жыхароў райцэнтра, раённая газета “Чырвоны сцяг” пісала яшчэ ў снежні 2025 года. Але проста выгляд здзічэлага пса – гэта паўбяды. Фіксаваліся выпадкі, калі такія сабакі кідаліся на мінакоў. 

Журналісты раёнкі тады сцвярджалі, што яны самі неаднаразова звярталіся з гэтай просьбай у УВКП «Жылкамунгас». “Нам адказвалі, што спецыялізаваную службу яны выклікаюць за свае сродкі, а для гэтага трэба толькі звярнуцца з пісьмовай заявай да іх. Таксама на нашай памяці былі выпадкі, калі падобная служба проста не знаходзіла ў раёне бадзяжных сабак і з’язджала, так і не выканаўшы сваю місію” – гаварылася ў газетным артыкуле.

І вось мінула некалькі месяцаў, наступіў сакавік 2026 года, але праблема па-ранейшаму не вырашана. “Групоўкі, інакш не скажаш, чатырохногіх сяброў чалавека акупавалі вуліцы і двары. Прычым паводзяць яны сябе не як госці, а як паўнапраўныя ўладальнікі нерухомасці: важна адпачываюць ля ўваходаў у крамы, ладзяць шумныя «разборкі» і з непадробнай цікавасцю даглядаюць змесціва смеццевых бакаў” – зноў піша раёнка. 

Пры гэтым нават праўладныя журналісты бачаць, што схема “заява – грошы – адлоў” дае нейкі дзіўны збой. Спецслужбы прыязджаюць, аглядаюць славутасці Краснаполля і з’язджаюць. Грошы ж такім чынам асвойваюцца без якога-небудзь станоўчага выніку для жыхароў райцэнтра.

“Ці то сабакі ў нас занадта хітрыя і валодаюць навыкамі маскіроўкі, ці то прафесіяналы глядзяць не ў тыя двары. У выніку: грошы УВКП “Жылкамунгас”, вельмі немалыя, асвоеныя, справаздачы напісаныя, а зграі як сядзелі ў цэнтры, так і сядзяць” – канстатуе “Чырвоны сцяг”.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Іван Кубракоў з’ездзіў у родныя мясціны

Навіна ад

Кіраўнік МУС з рабочай паездкай наведаў Краснапольскі і Касцюковіцкі раёны.

Міністр унутраных спраў Іван Кубракоў у ходзе рабочай паездкі наведаў Магілёўскую вобласць, дзе правёў нараду ў Краснапольскім РАУС і прыняў удзел ва ўрачыстым мерапрыемстве ў Касцюковічах.

Высветлілася, што ў Краснаполлі падраздзяленні па грамадзянстве і міграцыі і дзяржаўтаінспекцыя размяшчаюцца ў арандаваным будынку, які не адпавядае сучасным патрабаванням.

Міністр разгледзеў варыянты рэканструкцыі будынкаў, даў даручэнні па іх дапрацоўцы і прыняў супрацоўнікаў райаддзела.

У Касцюковічах было значна весялей. Там Кубракоў удзельнічаў ва ўрачыстым падвядзенні вынікаў штогадовага спаборніцтва перадавікоў і адстаючых.

Будучы ўраджэнцам, а цяпер ужо і ганаровым грамадзянінам Касцюковіцкага раёна, Іван Уладзіміравіч змог пераканацца ў тым, што з часоў яго дзяцінства ў вёсцы Малінаўка сур’ёзных зменаў у раёне не адбылося.

Самыя адсталыя рэгіёны, хоць і далі краіне цэлага міністра, у плане прагрэсу засталіся на тым жа ўзроўні, што і ў ліхія 70-я.

Магчыма, таму Кубракоў прыняў рашэнне дапамагчы калгасу «Сялецкае», размешчанаму ў двух дзясятках кіламетраў ад роднай Малінаўкі. 

Падначаленыя міністра акажуць аграрыям фінансавую і матэрыяльна-тэхнічную дапамогу, а заадно паглядзяць, ці ўсё добра ў калгасе з арганізацыйнымі напрамкамі.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

Рэйд прафсаюзаў у Краснаполлі: геаграфія бардаку – ўся вобласць, уся краіна

Навіна ад

Тэхнічныя інспектары прафсаюзаў праверылі ахову працы на Краснапольшчыне. Вынікі – ні ў казцы сказаць, ні пяром апісаць.

Прафсаюзная рэйдавая група Магілёўскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў пабывала ў Краснапольскім раёне і праверыла ахову працы ў дзесяці арганізацыях.

Вось пералік «недахопаў»:

  • інструкцыі састарэлі і часам не пераглядаліся па годзе, а то і па пяць гадоў;
  • прафесія ў журнале адна, а насамрэч супрацоўнік працуе па іншай;
  • у асабістых картках асобных радкоў проста няма.

Такія дробязі, як сродкі індывідуальнай абароны або зімовы абутак – паняцці і зусім абстрактныя.

Рэйдавая група зрабіла з убачанага дзіўныя высновы: грошай на ліквідацыю хібаў з аховай працы не патрабуецца, проста старшыням прафкамаў, інжынерам па ахове працы і грамадскім інспектарам трэба лепш працаваць.

Напрыканцы правяраючыя прыгразілі: выезды будуць працягнутыя, геаграфія – ўся вобласць.

Насамрэч гаворка ідзе не пра асобныя недахопы і нават не пра раён і не пра вобласць. Ахова працы – гэта татальны, усеагульны беларускі бардак.

Калі на буйных прадпрыемствах да інжынераў па ахове працы яшчэ прад’яўляюцца нейкія патрабаванні і супрацоўнікі гэтага звяна маюць камп’ютар і ўсталяваную на ім нятанную праграму АРМ інжынера па ахове працы, то ў занядбаных калгасах усе інструктажы зводзяцца да формулы: не сунь свой нос туды, куды сабака хвост не суе.

На пасады інжынераў прызначаюць або сваякоў, або першага, хто трапіцца пад руку, каб у выпадку, калі кагосьці раздрабніць у драбілцы, знайшоўся б казёл адпушчэння.

На такое элементарнае патрабаванне да гэтай катэгорыі спецыялістаў, як вышэйшая тэхнічная адукацыя, даўно наплявалі з самай высокай званніцы.

Уся надзея толькі на грамадскіх інспектараў, гэта значыць на грамадзян з актыўнай жыццёвай пазіцыяй, пажадана

патрыётаў, а па магчымасці – членаў «Белай Русі».

У Краснаполлі абмяркоўваюць Кястуціса Будрыса і жывёлагадоўлю

Навіна ад

Краснапольская «раёнка» асвятліла праблемы Літвы і дасягненні мясцовай жывёлагадоўлі.

Раённая газета Краснапольшчыны закляйміла ганьбай міністра замежных спраў Літвы Кястуціса Будрыса, выкарыстоўваючы ўсім народам вядомую байку «Воўк і ягня». А заадно асвятліла дасягненні краснапольскай жывёлагадоўлі, якая стала ў Магілёўскай вобласці сімвалам безгаспадарчасці.

Незразумела, што там яшчэ нарабіў літоўскі міністр, затое з АПК Краснапольшчыны ўсё да крайнасці ясна. Пра адзіны калгас раёна можна сказаць толькі тое, што ён пабіў усе рэкорды стратнасці.

ААТ «Краснапольскі» дапамагаюць усе каму не лянота – ад новага старшыні райвыканкама да студэнтаў магілёўскага інстытута, якія ездзяць у Краснаполле, каб разбіраць стары кароўнік.

Паказальна, што калі артыкул, прысвечаны Літве, мае ўражлівы памер, то нарада па жывёлагадоўлі змясцілася ў пару радкоў з мноствам фатаграфій заклапочаных краснапольскіх начальнікаў.

Вельмі падобна на тое, што літоўскае ягня неяк ды выжыве, а вось краснапольскія ваўкі – на мяжы вымірання.

Фота краснапольскай раённай газеты.