Глуская бальніца – найлепшая ў Магілёўскай вобласці ў 2022-м годзе

Медыкі “партызанскага” Глускага раёна выдатна працавалі летась і атрымалі дыплом за першае месца ў конкурсе раённых бальніц. 

У апошні дзень студзеня ў Магілёве былі падведзены вынікі работы медыцынскай галіны вобласці. Як звычайна, былі вызначаны лідары. Самую высокую ацэнку на абласным узроўні атрымала праца глускіх медыкаў. Па выніках конкурсу медыцынскіх устаноў рэгіёна першае месца заняла бальніца раёна. 

Ацэньваліся разнастайныя аспекты якасці і культуры медычнага абслугоўвання насельніцтва. Сярод цэнтральных раённых бальніц (раёнаў з колькасцю насельніцтва да 20 тысяч чалавек) Глуская цэнтральная раённая бальніца заняла першае месца. 

Дыплом за добрасумленную працу быў уручаны кіраўніку ўстановы Ірыне Пятровай. 

Фота: Газета “Радзіма”.

Дэмаграфічныя загадкі Глускага раёна за 2022 год: нараджаюць раней, чым выходзяць замуж

У Глуску жанчына першы раз нараджае ў 28 гадоў, а выходзіць замуж, як правіла, у 34. 

Раённая газета “Радзіма” пацікавілася дэмаграфіяй Глушчыны за 2022 год і між іншым апублікавала загадкавыя звесткі пра ўтварэнне сям’і і нараджэнне дзяцей у раёне.

Паводле звестак рэестра ў Глускім раёне ў 2022 годзе сярэдні ўзрост нявесты быў 34 гады, а жаніха – 39 гадоў. Самай малодшай нявесце было ўсяго 16 гадоў, а самаму маладому жаніху – 20. А вось самая ўзроставая нявеста выйшла замуж у 63 гады, а жаніх – у 65. 

У аддзеле зарэгістраваны два шлюбы з грамадзянамі Расіі і адзін з грамадзянінам Рэспублікі Мальта.  

Як распавяла кіраўнік аддзела ЗАГСа Ганна Марціновіч, з кожным годам урачыстая рэгістрацыя праходзіць з усё меншай колькасцю сваякоў, найчасцей у вельмі блізкім сямейным крузе.  Больш таго, усё больш маладых адмаўляюцца ад цырымоніі і проста прыходзяць падпісаць і атрымаць пасведчанне аб шлюбе.

А вось з нараджэннем немаўлятаў усё застаецца традыцыйна. Сярэдні ўзрост мамак у 2022 годзе быў 28 гадоў, а бацькоў 30 гадоў. У той жа час самай малодшай маці было 16 гадоў, а 19-гадовы хлопец стаў самым маладым бацькам. Самай узроставай маці споўнілася 40 гадоў, а найстарэйшым бацькам стаў мужчына ў 49 гадоў. 

Лідарства сярод імёнаў дзяўчынак у 2022 годзе было падзелена Вікторыяй і Евай. Акрамя таго, маленькіх дзяўчат называлі: Марыя, Міраслава, Ганна, Вера, Дарыя, Анастасія, Злата, Арына, Эвеліна, Эмілія. Самыя арыгінальныя і рэдкія імёны – гэта немаўляты: Бажэна, Мія, Каталія, Васіліса, Рамін. 

Лідарства сярод мужчынскіх імёнаў у 2022 годзе захапілі Дзмітрый і Матвей. Таксама часта хлопчыкам давалі імёны: Марат, Міхаіл, Марк, Растыслаў, Юрый, Дамір, Максім, Уладзімір, Цімур, Канстанцін, Мікалай. Самыя рэдкія імёны: Маркус, Эмір, Гордзі, Дэвід.

Выходзіць так, што дзяўчаты, сапраўды, у Глускім раёне ў сярэднім нараджаюць раней, чым іх завуць замуж? Адгадка заключаецца ў тым, што жанчыны цяпер па некалькі разоў выходзяць замуж. За кошт другіх і трэціх шлюбаў атрымоўваецца такая розніца ў сярэдніх лічбах паміж нараджэннем дзіця і выхадам замуж. 

Пагражаў міліцыі нажамі, затрымалі са стралянінай

У Глускім раёне быў затрыманы мужчына, які пагражаў міліцыянтам халоднай зброяй. 

У аператыўна-дзяжурную службу Глускага РАУС паступіла паведамленне ад жыхароў аграгарадка Заеліца. Яны расказалі, што ў адным з дамоў па суседстве, гаспадар якога часова адсутнічае, знаходзіцца старонні чалавек.

Па ўказаным адрасе прыехалі два супрацоўнікі РАУС, якія знайшлі ў жылым памяшканні агрэсіўна настроенага мужчыну: пры сабе ў яго былі некалькі нажоў. Пры затрыманні грамадзянін аказваў супраціў і спрабаваў накінуцца на праваахоўнікаў з нажом. Супрацоўнік органаў унутраных спраў зрабіў два папераджальныя стрэлы ў столь, пасля чаго мужчына быў затрыманы і дастаўлены ў РАУС для далейшага разбору.

Парушальнікам аказаўся 28-гадовы мясцовы жыхар, які стаіць на ўліку ў лекара-нарколага. Узбуджана крымінальная справа – паведамляе тэлеграм-канал прэс-службы абласнога УУС.

Фота: УУС

“Вясельныя сезоны” – у Глуску адкрылася густоўная рэтра-выстава вясельнай сукенкі

Выставу збіралі ўсім мірам, на ёй можна пабачыць сукенкі ад 1950-х гадоў і да сучасных.

У Глускім краязнаўчым музеі з нагоды 105-годдзя ЗАГСа Рэспублікі Беларусь адкрылася незвычайная выстава “Вясельныя сезоны”.   

Як паведаміла раённая газета Радзіма, музейныя работнікі адразу вырашылі да юбілейнай даты зрабіць выставу пра вяселле. Чаму? Таму што першае, што прыходзіць у галаву, калі мы чуем слова ЗАГС – гэта вяселле. 

Але ў музеі не было экспанатаў. Зварот да глушчан дазволіў сабраць выбітную калекцыю вясельных убораў розных гадоў з 1950-х да 2010-х гадоў. Усяго ў музеі можна ўбачыць больш за 20 вясельных убораў. Практычна кожны з убораў, прадстаўленых на выставе, мае сваю цікавую гісторыю, якую экскурсаводы распавядаюць наведвальнікам. 

Самы старажытны вясельны ўбор – 1950-х гадоў. У 1972 годзе ў гэтай чароўнай сукенцы з гіпюру дзяўчына з Глуску выйшла замуж, а потым захоўвала яе паўстагоддзя. Убор нявесты выдатна захаваны. 

Нібыта і не так далёкія 1970-я гады. Але час ужо моцна змяніўся, і многіх менавіта яны найбольш уражваюць. Тут, напрыклад, серабрыстая парчовая сукенка з надзіманай таліяй – прыгажосць, не адвесці вачэй. Убор з рукавамі, вырабленымі з тонкай гібуры, які прывезлі з ГДР. А набыла яе свякроў для сваёй будучай нявесты за 70 рублёў (у той час гэтая сума была амаль роўнай зарплаце сярэдняга супрацоўніка). Маецца белая ў бліскучых срэбных кружочкаў сукенка 1977 года. Яны былі прышыты з тканіны, якую сваякі з Канады адправілі для нявесты. 

На выставе знаходзяцца не толькі сукенкі нявестаў, але і касцюмы жаніхоў. Аказваецца, мужчыны таксама захоўваюць вясельныя ўборы. Напрыклад, жаніх 1977 года прынёс свае гальштукі з першага і другога дня вяселля. 

Уборы нявест 1980-х гадоў зусім іншыя па стылі. Тут больш упрыгожанняў, валанчыкаў, бязважкіх тонкіх тканін. Напэўна, сукенка знакамітай брытанскай прынцэсы Дыяны аказала свой уплыў на савецкіх нявест. Яшчэ адна адметная асаблівасць моды 1980-х гадоў заключаецца ў тым, што замест вянка на галаве з’яўляецца вясельны капялюш. 

Акрамя таго, можна пабачыць, як выглядалі нявесты і жаніхі на вясельных фатаграфіях пачынаючы з 1949 года і да нашага часу. А таксама маюцца  дакументы аб нараджэнні, шлюбе, найстарэйшы з якіх быў складзены ў 1930-я гады.

Як сказала дырэктар раённага музею Наталля Акуліч, у той час, калі выстава была задумана, у музеі былі толькі чатыры прыдатныя для выставы экспанаты, але за вельмі кароткі час сабралася вялікая колькасць. Супрацоўнікі розных арганізацый прывозілі свае сукенкі, касцюмы, аксэсуары, дакументы, фатаграфіі, актыўна далучаліся арганізацыі ветэранаў. І глушчане ўсё яшчэ прывозяць экспанаты. 

Выстава “Вясельныя сезоны” у музеі будзе працаваць да канца сакавіка.

Глуску сёння спаўняецца 500 гадоў

20 снежня 1522 года Вялікі князь Літоўскі Жыгімонт І даў дазвол князю Юрыю Гальшанскаму-Дубравіцкаму на заснаванне мястэчка Глуск-Дубравіцкі. 

Сам Глуск быў вядомы з XIV стагоддзя, калі ў 1396 годзе Вялікі князь літоўскі Вітаўт перадаў Глуск і Глускую воласць у валоданне князя Івана Гальшанскага. Сёння гэтае месца называюць вёска Гарадок, яна размешчана ў 18 км ад сучаснага Глуска. 

У 1522 годзе Юрый Гальшанскі-Дубравіцкі пабудаваў драўляны замак з абарончым валам, драўлянымі вежамі, уздымным мостам над глыбокім ярам на высокім беразе ракі Пціч. Так быў закладзены новы сучасны Глуск, якому Вялікі князь ВКЛ і кароль Польшчы Жыгімонт II Аўгуст у 1525 г. даў грамату на правядзенне кірмашу ў горадзе, што паскорыла тэмпы развіцця паселішча. 

Глуск-Дубравіцкі з’яўляецца на картах з XVI стагоддзя. Так, Глуск ёсць на карце Еўропы 1555 года нямецкага картографа Каспара Фопеля, на карце ВКЛ 1613 года Томаша Макоўскага.

Па звестках кнігі “Памяць. Глускі раён”, у 1551 годзе ў Глуску налічвалася 124 дамы. Цэнтральная вуліца называлася Вялікая. Яна мела ўмацаванне і адны вароты – Слуцкую браму. У той час побач з замкам стаялі дом на падклецці, канюшня, свіран, камора, пякарня, кухня, лазня. На рынку, які размяшчаўся каля Пцічы, знаходзілася карчма і 12 крам. 

У дамове 1571 года паміж князямі Заслаўскімі і Настассяй Чартарыйскай аб падзеле маёнтка Глуск названы некаторыя размешчаныя тут пабудовы: драўляны замак з трыма вежамі і 34 гароднямі (гародня – гэта прамавугольны зруб з бярвення ці брусоў, тып абарончага збудавання ў Х – ХVІІІ стст.). На замкавым дзядзінцы стаялі чатыры свірны, дом на падклецці з дзвюма святліцамі, каморай і сенцамі ды іншыя збудаванні.

У 1628 годзе ў Глуску была пабудавана праваслаўная царква, крыху пазней – касцёл бернардзінцаў. У 1638 годзе ў мястэчку ўжо было 14 вуліц і 331 зямельны ўчастак, дзве царквы ўніяцкія, трэцяя – праваслаўная. Жылі ў мястэчку пераважна мяшчане, слугі феадала, яго падданыя, многія з іх паходзілі з сялян. Сярод мяшчан былі даволі багатыя гандляры, рамеснікі, якія мелі вялікія зямельныя надзелы.

У XVI – XVIII стагоддзях ўладальнікамі Глуска і замка былі князі Гальшанскія, Чартарыйскія, Палубінскія, Радзівілы, Юдыцкія. Замак існаваў да канца 18 стагоддзя. 

Так распачалася гісторыя Глуска на яго сённяшнім месцы. 

Глускі майстар лесу і сцэны будзе спяваць у галоўным навагоднім шоу на дзяржаўным тэлебачанні

Глускі майстар лесу і сцэны будзе спяваць у галоўным навагоднім шоу на дзяржаўным тэлебачанні

Сваю любоў, як сведчыць газета “Радзіма”, да творчасці Зміцер тлумачыць проста – уся яго сям’я таленавітая, добра спявае бабуля, мама стварае сапраўды шэдэўры з пацерак, нітак, іншых матэрыялаў, бацька піша карціны, малодшы брат іграе на фартэпіяна, піша музыку, спявае. 

Пераканацца ў творчым патэнцыяле Гулевічаў можна было падчас рэгіянальнага фестывалю сямейнай творчасці «Сузор’е талентаў», які прайшоў гэтым летам у Глуску. Гулевічы сталі прызёрамі адразу двух конкурсаў, музычна-песеннага і выяўленчага мастацтва. 

Не дзіва, што да музыкі Зміцера цягнула з дзяцінства. Ён скончыў глускую школу мастацтваў па класе цымбал, паралельна граў на гітары, фартэпіяна, выступаў на школьных канцэртах. На першым курсе Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта хлапец патрапіў у народны студэнцкі тэатр «Зван».

Як майстар лесу ў Гарадоцкім лясніцтве Глускага лясгасу Зміцер адводзіць пасекі, гэта значыць вылучае ўчасткі пад суцэльную або выбарачную высечку, адпускае драўніну, адказвае за лясныя культуры, вядзе справаздачы… 

А ў вольны ад працы час Зміцер, як і раней, спявае. Вакальныя дадзеныя майстра лесу хутка заўважылі калегі. Яго сталі запрашаць выступіць на раённых, абласных святочных мерапрыемствах. Ён вельмі арганічны і завадны на сцэне, “кайфуе ад свайго выступу, ад музыкі” – кажуць калегі. 

У верасні Зміцер Гулевіч прыняў удзел у кастынгу праекту «Зорны шлях» на АНТ. На адборачным этапе, які праходзіў у кожным рэгіёне, вядомыя беларускія прадзюсары выбіралі 30 таленавітых людзей (па пяць з кожнай вобласці). Галоўнае патрабаванне да іх – адсутнасць музычнай адукацыі, пры гэтым важныя добрыя вакальныя дадзеныя, артыстычнасць і жаданне выступаць на вялікай сцэне. 

У ліку пяці вакалістаў наш зямляк прадстаўляў Магілёўскую вобласць у чвэрцьфінале “Зорнага шляху”. Разам з майстрам лесу з Глуска за выхад у паўфінал (аднаго пераможцу выбіралі прадзюсары, другога – гледачы) змагаліся трэнер па валейболе, грузчык, апаратчык фармавання і работнік дзіцячага сада. Зміцер выканаў кампазіцыю «Чорны бумер». Прадзюсары паставілі Дзмітрыю 13 зорак з 15 магчымых. 

На жаль, кропельку не хапіла нашаму земляку, каб прайсці ў наступны этап. Затое Зміцера з яго музычным нумарам заўважылі і запрасілі прыняць удзел у запісе навагодняга шоу на АНТ. 

Глускі гарбуз увайшоў у дзясятку самых лепшых нацыянальных дасягненняў года – хаця гаспадары садзілі кабачкі

Хаця гаспадары садзілі кабачкі.

Рэкордны гарбуз-фотамадэль вагой 15 кілаграмаў вырас на градцы Ўладзіміра і Валянціны Жлобіч з вёскі Завалочыцы Глускага раёна. Яго фота стала адным з пераможцаў на рэспубліканскім фотаконкурсе беларускіх садоўнікаў-агароднікаў.

Валянціна Жлобіч – педагог дадатковай адукацыі Цэнтра творчасці Глуска і бібліятэкар Завалочыцкай сельскай бібліятэкі, яе муж Уладзімір працуе ў “Белтэлекаме”. Яны любяць агароднічаць, эксперыментуюць, высаджваюць на ​​градках і ў цяпліцы розныя гатункі гародніны, вінаград, трымаюць трусоў. Адзін з іх любімых відаў гародніны – кабачкі. 

Сужанцы, як піша газета “Радзіма”, сёлета пасадзілі звычайныя кабачкі з насення, якое набылі на рынку. Калі замест кабачкоў вырас гарбуз, то Ўладзімір і Валянціна здзівіліся але працягвалі даглядаць пасынка. У выніку выраслі ўразлівых памераў гарбузы. Самы вялізны дасягнуў без малага 15 кілаграмаў. З ім наладзілі фотасесію, а потым аддалі суседзям на корм жывёле, бо там гаспадарка пабольш.

Калі Валянціна даведалася пра фотаконкурс “Мой багаты ўраджай”, які штогод праводзіць газета “Беларускі час”, то вырашыла падзяліцца гэтым здымкам. Пераможцу конкурсу выбіралі шляхам галасавання на сайце. Фота Валянціны Жлобіч увайшло ў дзясятку самых арыгінальных, і было адзначана падарункам – часопісам “Фазэнда круглы год без клопатаў”. 

Фота В. Жлобіч

 

“Арт-крошачная” выстава з Глуска здзіўляе сваёй яркасцю, вобразнасцю, незвычайнасцю бабруйчан

З Глуску ў Бабруйск прыбыла выстава юных мастакоў аб’яднання “Арт-кроха” і выстаўляецца ў Бабруйскім мастацкім музеі.

Заснавальнікам і мастацкім кіраўніком, а таксама ідэйным натхняльнікам творчага аб’яднання ўжо амаль 5 гадоў з’яўляецца Алена Пятрова. Яна працуе настаўнікам выяўленчага мастацтва ў гімназіі Глуска, дзе і кіруе “АРТ-Крохай”. 

За гэты час каля ста хлопчыкаў і дзяўчынак розных узростаў далучыліся да мастацтва і стварылі вялікую колькасць адметных работ. Перамогі ў розных конкурсах рэспубліканскага і міжнароднага ўзроўню, выступленні на тэлебачанні, артыкулы ў газетах і часопісах і выставы – дасягненні аб’яднання. 

Дзіцячыя малюнкі заўжды вызначаюцца яркасцю фарбаў, бо сятчатка вачэй дзіця ўспрымае такім свет. У дарослых яркасць бачання зніжаецца ў два разы за кожныя сем-дзесяць гадоў. У дзяцей іншае, чым у дарослых, і светаўспрыманне. А калі дадаць недасканалую наіўную тэхніку малявання, то такія выставы заўжды цікавыя і аптымістычныя для людзей любога ўзросту. 

Не дзіва, што творы юных глускіх мастакоў не першы раз прадстаўляюцца публіцы. Летась у Глускім раённым гісторыка-краязнаўчым музеі выстаўляліся “Шэдэўры арт-крошак або арт-крошачныя шэдэўры”. Цяпер прыйшла чарга бабруйчан знаёміцца з яркімі дзіцячымі малюнкамі. 

фота: Газета “Радзіма”

Глускія футбалісты атрымалі пляцоўку са штучным пакрыццём для міні-футбола

Сучаснае поле ўрачыста адкрылі ў Глуску на стадыёне мясцовай гімназіі. 

Першай праект дапамогі развіццю дзіцячага і юнацкага футбола ў Беларусі распачала міжнародная федэрацыя футбола ФІФА. У 2000-я гады з’явіліся падобныя пляцоўкі ў Магілёве і Бабруйску. 

Цяпер эстафету працягваюць беларускія арганізацыі і фірмы: Тураўскі малочны камбінат і Беларуская федэрацыя футбола. Пляцоўкі адкрываюцца ва многіх райцэнтрах краіны. 

На ўрачыстае адкрыццё пляцоўкі ў Глуску сабраліся школьнікі, гараджане, госці, якія мелі дачыненне да сацыяльнага праекта “Bonfesto – дзецям”.

Спартыўны аб’ект са штучным пакрыццём дазволіць юным атлетам трэніравацца на працягу ўсяго году, нават узімку – паведамляе газета “Радзіма”.

Фота: “Радзіма”

Сёння будуць ставіць купалы і крыжы на Свята-Богаяўленскім храме ў Глуску

Малебен перад падняццем крыжоў адбудзецца ў 15:30.

Будынак храма – упрыгажэнне горада, таму ўстаноўка на ім купалаў і крыжоў, гэта сапраўднае мясцовае свята. 

У пятніцу рамонт даху цэнтральнай часткі будынка Свята-Богаяўленскага храма Глуска плануецца завяршыць. Будуць усталяваны купалы і крыжы на храме і шпілі званіцы.

Газета “Радзіма” паведамляе, што да рамонтных работ на будынку храма прыступілі яшчэ ў чэрвені. Для спецыфічных і складаных работ, выкарыстоўвалася адмысловая тэхніка і рэдкія спецыялісты, шмат будаўнічых матэрыялаў і значныя фінансавыя сродкі.

Паколькі ўстаноўка крыжоў, радасная падзея для прыхаджан храма, то многія верагодна захочуць стаць яе відавочцамі. Менавіта таму настаяцель храма айцец Міхаіл папрасіў, каб пад час мантажных работ, якія пачнуцца з раніцы, у двары не было цікаўных. Затое ў 15:30, перад падняццем крыжоў, адбудзецца малебен і іх асвячэнне. 

Будынак Свята-Богаяўленскага храма – адна з архітэктурных дамінант Глуска – з купаламі і крыжамі будзе выглядаць завершана і велічна.