Тяжесть и перспективы биокорпорации для экономики юго-запада Могилевщины

Продолжаем экономический анализ перспектив развития Юго-Западного региона. Начало читайте здесь через VPN.

Для обеспечения полноценной работы работы Белорусской национальной биокорпорации (БНБК, читайте о ней в предыдущем материале) необходимо только для производства комбикормов 750 000 тонн зерна, а всего потребность в зерне достигает 2 млн. тонн в год. Реально под потребности БНБК формируется госзаказ по зерну около 1 300 тыс. тонн и еще 700 000 тонн планируется получать в собственной сырьевой зоне БНБК.  

Первоначально планируется передать в управление корпорации хозяйства с территорией в 300 000 га с перспективой дальнейшего расширения. Сложно представить масштабы финансирования данного действия, если только за полученные по наследству долги в 300 млн. рублей рассчитываться и рассчитываться. 

Дело в том, что так разрекламированная по эффективности деятельность корпорации уже сегодня наткнулась на фантастическую дебиторскую задолженность, которая без помощи государства висит тяжелым камнем на шее  перспективы. 

Не забываем, что проект полностью бюджетный (китайцы переложили ответственность за его реализацию на Минфин), но и БНБК своевременно должна получать денежку за реализованную продукцию. 

Реализация проекта в целом рассчитана на срок до 2032 года с освоением 731 млн. долларов США. А вот отчитаться за его эффективный ввод в 2032 году должен… министр сельского хозяйства Беларуси. 

Кстати, в бизнес-плане данного проекта не очень заметны расходы на формирование сырьевой зоны. А вот глава государства обратил внимание на развитие сырьевой базы БНБК, как на локомотив процесса. А это уже серьезно! Параллельно запрещено закупать аналогичную продукцию из-за пределов страны – в Беларуси сформирован мощный монополист с возможностью формирования заоблачных цен и навязывания собственной продукции всем хозяйствам республики.

К сожалению, не все получается у ООО “БНБК-Агро” на местах – обеспечению перспективы развития хозяйств Юго-Западного региона (ЮЗР) явно недостает финансового внимания со стороны ООО. Сосредоточившись на оказании помощи Глусскому району, без внимания оставлены Бобруйский и Осиповичский районы. Во-всяком случае, бобруйчане даже не соизволили пригласить на “Дожинки-2022” представителей корпорации. 

Тем не менее, в Бобруйском районе по итогам работы в текущем году получен валовой прирост в производстве зерна на 5 983 тонны. В Осиповичском – на 2078 тонн, а вот Глусский район, который яровые колосовые заменил кукурузой – получил минус 5985 тонн. 

Будем надеяться на зерно кукурузы в Глуске, но почему-то пресса молчит об успехах в кукурузоводстве. 

Беда ведь еще и в том, что Глусский район, получив 14,8 ц/га зерновых, оказался единственным в области районом, снизившим урожайность зерновых (было 14,9 ц/га в 2021 г.). Примечательно – ни один из анализируемых районов не достиг по урожайности зерновых показателей 2020 года.

Да и как можно достигнуть желаемого результата, если в Глусском районе на все площади на 1 га внесли по 250 кг калийных удобрений, а фосфорных только на половине площадей! Понадеялись на возможность их внесения сеялками при посеве – а это явный волюнтаризм (видимо, что давали, то и вносили).

В целом, начало у БНБК на площадях ЮЗР в растениеводстве получилось не таким впечатляющим, как планировалось весной. Да и, если честно посмотреть на ситуацию, производство зерна в ЮЗР под патронажем БНБК в ближайшие годы вряд ли достигнет 120 тысяч тонн – а это 15 % от потребности корпорации. 

А если учесть масштабы переработки зерна в ближайшие годы, запланированные до 1 млн тонн, вряд ли и в дальнейшем местные хозяйственники будут потчевать особым вниманием руководителей БНБК. Нет финансового участия, соответствующий и почет.

Неожиданным образом выросли отдельные показатели в животноводстве, что является гордостью Надежды Котковец. Вот что она докладывает по этому поводу: в начале года привесы крупного рогатого скота (КРС) в хозяйствах Глусского района были чуть более 300 граммов, сейчас – свыше 700. 

Производство молока за 8 месяцев увеличилось на 19 %. БНБК ударно закупает нетелей для хозяйств района (“Сельская газета” №119 от 13 октября 2022 г). А вот данные за 2021 год – привес КРС 395 граммов, удой молока на 1 корову 2386 кг или 115 место в республике. Привесы же КРС за 9 месяцев 2022 года составили по району 238 граммов или минус 163 грамма к соответствующему периоду года предыдущего. Удой на 1 корову за 9 месяцев добавили на 13 кг, а вот валовое производство… снизили на 7,2 % (?). 

Поголовье скота Бобруйский район добавил на 1,5 %, коров – на 0,9 %. Осиповичи снизили поголовье КРС на 1,5 %, но добавили 18 голов коров. А вот Глусский район под мудрым руководством БНБК снизил поголовье на 8 % (- 1486), в том числе коров на 1,5 % (- 80 голов). А по темпам выращивании скота на мясо провал республиканского масштаба – минус 47 % (!) (“Сельская газета” №125 от 27 октября 2022 г.). Глусский район допустил наибольшее снижение приплода и как жить в ближайший год? 

Но есть и хорошее, что, пожалуй, привнесено БНБК: отлаживается осеменение скота, нет особых претензий по его непроизводственному выбытию, сегодня Глусский район плюсует 2 кг на 1 корову. Видно, что район дает, пусть и маленькую, но отдачу от волшебных инвестиций. Правда, есть претензии к постановке техники на “зимовку”, но это уже, пардон, претензии не к БНБК, а к местным работникам, руководителям и чиновникам.

Возрождение юго-западного региона Могилевщины

В приснопамятные советские времена в Могилевской области четко выделялись три экономических региона: центральный (Могилев), юго-восточный (Кричев) и юго-западный (Бобруйск). Привязка  к данным городам в качестве центров определялась их значимостью в экономике области и территориальным расположением. 

Со временем в кричевском регионе был построен Белорусский цементный завод, а в самом Кричеве ушли в небытие десятки организаций и, в первую очередь, мясокомбинат, что потянуло на экономическое дно производство мясной продукции и автотранспортные предприятия района. 

Ситуация зашла в такой минус по региону, что в 2015 году было принято решение о развитии ЮВР (юго-восточного региона) под непосредственным патронажем главы государства. Регион получил из разных источников более миллиарда рублей инвестиций, без которых он бы за эти 7 лет после Указа точно бы “загнулся”.

Дела в Центральном регионе в сельском хозяйстве тоже не очень блестящие – Чаусы, часть Могилевского и Шкловского районов, Дрибин и Круглянщина явно затормозились в экономическом развитии, в Быхове даже умудрились довести до состояния банкротства овощеперерабатывающий завод. В-общем, петь дифирамбы в этом регионе в принципе некому.

И совсем уж позабыт в успешности своих деяний юго-западный регион (ЮЗР) во главе с Бобруйском, а сейчас и с Осиповичами, как крупным промышленным центром. 

Конечно, нельзя отрицать успехи “колхозов” Бобруйского района, которые с 2016 года демонстрируют постепенный рост производства сельскохозяйственной продукции, иногда прорывается в “плюсы” Осиповичский район, но окончательно портит картину своими антирекордами в производстве зерна, реализации скота на убой и по удою молока на 1 корову Глусский район.

Острый дефицит финансовых ресурсов – беда еще та для всех сельхозорганизаций Могилевщины. Но в хозяйствах ЮЗР в последние годы вмешались и объективные обстоятельства – они попали под влияние южной климатической зоны. Погода и раньше не благоволила хозяйствам ЮЗР с их песчаными почвами, а тут просто навала какая-то климатическая. 

Дело в том, что в этой зоне давно уже прописались почвенные засухи – не менее 6 за десятилетку. Чиновники не очень прислушиваются к ученым по поводу необходимости обводнения сельскохозяйственных угодий или облесения таковых с балльностью менее 17. 

В распоряжении хозяйственников остается лишь одна рекомендация – научное планирование посевов. Этот вариант иногда срабатывает, но без инвестиций в аграрный сектор ЮЗР кардинальных успехов не достичь. Без изменений инвестиционной судьбы ЮЗР оставалось и далее влачить горькую судьбу недолюбленных детей государства.

Помощь, однако, пришла совсем с неожиданной стороны и помощь весьма авторитетная. Дело в том, что по Указу № 300 в 2016 году была организована БНБК (белорусская национальная биокорпорация) с целью углубленной переработки зерна и получения ряда незаменимых аминокислот. Естественно, с использованием их в производстве современных комбикормов. 

Комбикорма из покупного зерна получались сверхдорогими и тогда возникла идея организации собственной сырьевой зоны по производству дешевого зерна и руководство БНБК обратило взор на проблемные районы ЮЗР – Глусский, Бобруйский и Осиповичский.  Для цели юридического обоснования извлечения зерна из закромов Могилевщины, в начале 2022 года БНБК создало дочернее предприятие – ООО “БНБК-Агро”, которому в доверительное управление на три года переданы акции всех 6 сельхозпредприятий Глусского, 4-х Бобруйского и всех  5 “колхозов” Осиповичского районов. 

Кстати, руководству ООО поставлена задача, характерная для всех промышленников, ввязавшихся в агросектор – дать импульс развитию сельского хозяйства в этой части Могилевской области. Так что с удешевлением производства собственного зерна придется повременить.

Возглавляющая ООО Надежда Катковец с огромным финансовым рвением взялась за работу на территории ЮЗР и, в первую очередь, в Глусском районе. На ремонт и закупку новой сельскохозяйственной техники первой необходимости ООО весной 2022 года уже потрачено 17 млн. рублей. Дальше-больше…

Окунувшись в проблемы аграриев Глусчины, выявили необходимость в приобретении машин и механизмов для полного цикла возделывания сельхозкультур. Заметим, это не только плуги и культиваторы, но и кормо- и зерноуборочная техника на сумму 63 миллиона рублей. Инвестиционные фантазии уже простерлись до необходимости приобретения и строительства зерносушильного комплекса мощностью 1 тысяча тонн в сутки и явно за валюту. Алё-о-о! Кто-нибудь остановит процесс угробления государственных денег? 

В лучший год по зерновым (2016) Глусский район выдал почти 21 тысячу тонн, а это в среднем по 300 тонн в сутки намолота. “Апофеоз” зерновой деятельности района приходится на 2022 год – всего лишь 7 200 тонн. Надежда на зерно кукурузы? 

Во-первых, оно очень дорогое; во-вторых, по урожайности оно почти на уровне зерновых колосовых. Глусский район уже 2 года получает менее 15 ц/га зерна! Даже при двукратном росте урожайности, покупать сушильный комплекс – финансовое преступление. Как предложение: в Беларуси (в Бресте) производятся неплохие сушилки: одну из них установить в “Экспериментальной базе “Глуск”, вторую – в Заволочицах. Тогда можно вести разговор о рациональности и эффективности.

ООО “БНБК-Агро” пришлось втянуться и в иные работы и подотрасли сельского хозяйства, в частности, Глусского района. Еще весной для поддержки животноводства выделили комбикорма на 2 млн. рублей, в течение лета приводилась в порядок ремонтная база машинно-тракторной станции (МТС), распахивались запущенные земли и вводились в севооборот, но и приняли участие в заготовке кормов. На финише уборочных работ все зерно из зоны действия ООО вывезено в Пуховичи.

Фото взято из открытых источников и носит иллюстративный характер.

(продолжение следует)

Глускі майстар лесу і сцэны будзе спяваць у галоўным навагоднім шоу на дзяржаўным тэлебачанні

Глускі майстар лесу і сцэны будзе спяваць у галоўным навагоднім шоу на дзяржаўным тэлебачанні

Сваю любоў, як сведчыць газета “Радзіма”, да творчасці Зміцер тлумачыць проста – уся яго сям’я таленавітая, добра спявае бабуля, мама стварае сапраўды шэдэўры з пацерак, нітак, іншых матэрыялаў, бацька піша карціны, малодшы брат іграе на фартэпіяна, піша музыку, спявае. 

Пераканацца ў творчым патэнцыяле Гулевічаў можна было падчас рэгіянальнага фестывалю сямейнай творчасці «Сузор’е талентаў», які прайшоў гэтым летам у Глуску. Гулевічы сталі прызёрамі адразу двух конкурсаў, музычна-песеннага і выяўленчага мастацтва. 

Не дзіва, што да музыкі Зміцера цягнула з дзяцінства. Ён скончыў глускую школу мастацтваў па класе цымбал, паралельна граў на гітары, фартэпіяна, выступаў на школьных канцэртах. На першым курсе Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта хлапец патрапіў у народны студэнцкі тэатр «Зван».

Як майстар лесу ў Гарадоцкім лясніцтве Глускага лясгасу Зміцер адводзіць пасекі, гэта значыць вылучае ўчасткі пад суцэльную або выбарачную высечку, адпускае драўніну, адказвае за лясныя культуры, вядзе справаздачы… 

А ў вольны ад працы час Зміцер, як і раней, спявае. Вакальныя дадзеныя майстра лесу хутка заўважылі калегі. Яго сталі запрашаць выступіць на раённых, абласных святочных мерапрыемствах. Ён вельмі арганічны і завадны на сцэне, “кайфуе ад свайго выступу, ад музыкі” – кажуць калегі. 

У верасні Зміцер Гулевіч прыняў удзел у кастынгу праекту «Зорны шлях» на АНТ. На адборачным этапе, які праходзіў у кожным рэгіёне, вядомыя беларускія прадзюсары выбіралі 30 таленавітых людзей (па пяць з кожнай вобласці). Галоўнае патрабаванне да іх – адсутнасць музычнай адукацыі, пры гэтым важныя добрыя вакальныя дадзеныя, артыстычнасць і жаданне выступаць на вялікай сцэне. 

У ліку пяці вакалістаў наш зямляк прадстаўляў Магілёўскую вобласць у чвэрцьфінале “Зорнага шляху”. Разам з майстрам лесу з Глуска за выхад у паўфінал (аднаго пераможцу выбіралі прадзюсары, другога – гледачы) змагаліся трэнер па валейболе, грузчык, апаратчык фармавання і работнік дзіцячага сада. Зміцер выканаў кампазіцыю «Чорны бумер». Прадзюсары паставілі Дзмітрыю 13 зорак з 15 магчымых. 

На жаль, кропельку не хапіла нашаму земляку, каб прайсці ў наступны этап. Затое Зміцера з яго музычным нумарам заўважылі і запрасілі прыняць удзел у запісе навагодняга шоу на АНТ. 

Глускі гарбуз увайшоў у дзясятку самых лепшых нацыянальных дасягненняў года – хаця гаспадары садзілі кабачкі

Хаця гаспадары садзілі кабачкі.

Рэкордны гарбуз-фотамадэль вагой 15 кілаграмаў вырас на градцы Ўладзіміра і Валянціны Жлобіч з вёскі Завалочыцы Глускага раёна. Яго фота стала адным з пераможцаў на рэспубліканскім фотаконкурсе беларускіх садоўнікаў-агароднікаў.

Валянціна Жлобіч – педагог дадатковай адукацыі Цэнтра творчасці Глуска і бібліятэкар Завалочыцкай сельскай бібліятэкі, яе муж Уладзімір працуе ў “Белтэлекаме”. Яны любяць агароднічаць, эксперыментуюць, высаджваюць на ​​градках і ў цяпліцы розныя гатункі гародніны, вінаград, трымаюць трусоў. Адзін з іх любімых відаў гародніны – кабачкі. 

Сужанцы, як піша газета “Радзіма”, сёлета пасадзілі звычайныя кабачкі з насення, якое набылі на рынку. Калі замест кабачкоў вырас гарбуз, то Ўладзімір і Валянціна здзівіліся але працягвалі даглядаць пасынка. У выніку выраслі ўразлівых памераў гарбузы. Самы вялізны дасягнуў без малага 15 кілаграмаў. З ім наладзілі фотасесію, а потым аддалі суседзям на корм жывёле, бо там гаспадарка пабольш.

Калі Валянціна даведалася пра фотаконкурс “Мой багаты ўраджай”, які штогод праводзіць газета “Беларускі час”, то вырашыла падзяліцца гэтым здымкам. Пераможцу конкурсу выбіралі шляхам галасавання на сайце. Фота Валянціны Жлобіч увайшло ў дзясятку самых арыгінальных, і было адзначана падарункам – часопісам “Фазэнда круглы год без клопатаў”. 

Фота В. Жлобіч

 

Новы галоўны ляснічы Магілёўшчыны атрымаў задачу захаваць і аднавіць лясы вобласці

У апошнія гады ў рэспубліцы ідзе масавая прамысловая рубка лясоў. З Глуску ў Магілёў прыехаў новы галоўны ляснічы Сяргей Максімовіч, які мае добрыя навыкі ўзнаўлення лясных угоддзяў.

Шматгадовага і непатапляльнага кіраўніка лясной сферы Ўладзіміра Раеўскага на пасадзе Генеральнага дырэктарам дзяржаўнага вытворчага лесагаспадарчага аб’яднання замяніў малады кіраўнік з Глушчыны Сяргей Максімовіч. Як сказана ў афіцыйных каментарах, яго прызначылі з галоўнай мэтай – аднаўлення лясоў рэгіёна. 


Сяргей Максімовіч – ляснік у 3-м пакаленні, скончыў лесагаспадарчы факультэт БДТУ. Ён прайшоў шлях ад ляснічага Даўгоўскага лясніцтва Клічаўскага лясгаса, галоўнага ляснічага Бабруйскага лясгаса, ляснічага Заваўчыцкага лясніцтва, да галоўнага ляснічага Глускага лясгаса, які ён ачольваў апошнія 8 гадоў.


Пад кіраўніцтвам Максімовіча Глускі лясгас неаднаразова станавіўся лідарам сярод іншых рэгіянальных лясгасаў. Туды стала ездзілі лесаводы, каб пераняць досвед. Так, глускія “лесавікі” вучылі калег з усёй краіны працаваць з Азіяй, пра што пісалі Магілёў.media. 

Ключавая задача Максімовіча ў новым крэсле не новая: аднаўленне і захаванне лясоў Магілёўшчыны. Як казаў ён у ранейшых інтэрв’ю, менавіта ад стадыі адбору і бесперапыннай селекцыі залежыць прадуктыўнасць будучых лясоў. Толькі за кошт пасадкі лесу з насення, сабранага з элітных і плюсавых дрэў, можна павялічыць прадуктыўнасць насаджэнняў на 15-20%. 

Фота: director.by

“Арт-крошачная” выстава з Глуска здзіўляе сваёй яркасцю, вобразнасцю, незвычайнасцю бабруйчан

З Глуску ў Бабруйск прыбыла выстава юных мастакоў аб’яднання “Арт-кроха” і выстаўляецца ў Бабруйскім мастацкім музеі.

Заснавальнікам і мастацкім кіраўніком, а таксама ідэйным натхняльнікам творчага аб’яднання ўжо амаль 5 гадоў з’яўляецца Алена Пятрова. Яна працуе настаўнікам выяўленчага мастацтва ў гімназіі Глуска, дзе і кіруе “АРТ-Крохай”. 

За гэты час каля ста хлопчыкаў і дзяўчынак розных узростаў далучыліся да мастацтва і стварылі вялікую колькасць адметных работ. Перамогі ў розных конкурсах рэспубліканскага і міжнароднага ўзроўню, выступленні на тэлебачанні, артыкулы ў газетах і часопісах і выставы – дасягненні аб’яднання. 

Дзіцячыя малюнкі заўжды вызначаюцца яркасцю фарбаў, бо сятчатка вачэй дзіця ўспрымае такім свет. У дарослых яркасць бачання зніжаецца ў два разы за кожныя сем-дзесяць гадоў. У дзяцей іншае, чым у дарослых, і светаўспрыманне. А калі дадаць недасканалую наіўную тэхніку малявання, то такія выставы заўжды цікавыя і аптымістычныя для людзей любога ўзросту. 

Не дзіва, што творы юных глускіх мастакоў не першы раз прадстаўляюцца публіцы. Летась у Глускім раённым гісторыка-краязнаўчым музеі выстаўляліся “Шэдэўры арт-крошак або арт-крошачныя шэдэўры”. Цяпер прыйшла чарга бабруйчан знаёміцца з яркімі дзіцячымі малюнкамі. 

фота: Газета “Радзіма”

Глускія футбалісты атрымалі пляцоўку са штучным пакрыццём для міні-футбола

Сучаснае поле ўрачыста адкрылі ў Глуску на стадыёне мясцовай гімназіі. 

Першай праект дапамогі развіццю дзіцячага і юнацкага футбола ў Беларусі распачала міжнародная федэрацыя футбола ФІФА. У 2000-я гады з’явіліся падобныя пляцоўкі ў Магілёве і Бабруйску. 

Цяпер эстафету працягваюць беларускія арганізацыі і фірмы: Тураўскі малочны камбінат і Беларуская федэрацыя футбола. Пляцоўкі адкрываюцца ва многіх райцэнтрах краіны. 

На ўрачыстае адкрыццё пляцоўкі ў Глуску сабраліся школьнікі, гараджане, госці, якія мелі дачыненне да сацыяльнага праекта “Bonfesto – дзецям”.

Спартыўны аб’ект са штучным пакрыццём дазволіць юным атлетам трэніравацца на працягу ўсяго году, нават узімку – паведамляе газета “Радзіма”.

Фота: “Радзіма”

Пакаталіся – пьяны кіроўца разбіўся сам і разбіў сяброўку пад Глускам

Асведчанне паказала 1,5 праміле ў 57-гадовага вадзіцеля аўтамабіля Honda. Пара ехала па дарозе недалёка ад аграгарадка Катка і вылецела ў кювет. І пьяны шафёр, і яго 50-гадовая пасажырка шпіталізаваныя – паведамляе Тэлеграм-канал прэс-службы абласнога УУС.

Сёння будуць ставіць купалы і крыжы на Свята-Богаяўленскім храме ў Глуску

Малебен перад падняццем крыжоў адбудзецца ў 15:30.

Будынак храма – упрыгажэнне горада, таму ўстаноўка на ім купалаў і крыжоў, гэта сапраўднае мясцовае свята. 

У пятніцу рамонт даху цэнтральнай часткі будынка Свята-Богаяўленскага храма Глуска плануецца завяршыць. Будуць усталяваны купалы і крыжы на храме і шпілі званіцы.

Газета “Радзіма” паведамляе, што да рамонтных работ на будынку храма прыступілі яшчэ ў чэрвені. Для спецыфічных і складаных работ, выкарыстоўвалася адмысловая тэхніка і рэдкія спецыялісты, шмат будаўнічых матэрыялаў і значныя фінансавыя сродкі.

Паколькі ўстаноўка крыжоў, радасная падзея для прыхаджан храма, то многія верагодна захочуць стаць яе відавочцамі. Менавіта таму настаяцель храма айцец Міхаіл папрасіў, каб пад час мантажных работ, якія пачнуцца з раніцы, у двары не было цікаўных. Затое ў 15:30, перад падняццем крыжоў, адбудзецца малебен і іх асвячэнне. 

Будынак Свята-Богаяўленскага храма – адна з архітэктурных дамінант Глуска – з купаламі і крыжамі будзе выглядаць завершана і велічна.

Рэкордныя 5 дзён правяла ў лесе 79-гадовая пенсіянерка Глускага раёна і выжыла дзякуючы кукурузе

Ратавальнікі з дапамогай валанцёраў 4 дні шукалі грыбніка-недарэку і знайшлі яе ў прытомнасці. Здарэнне адбылося паблізу вёскі Поблін Глускага раёна. 

Па інфармацыі Міністэрства па надзвычайных сітуацыях яшчэ 13 кастрычніка ў 22:30 ратавальнікам паступіла паведамленне аб жанчыне, якая пайшла ў лес у грыбы і не вярнулася.  Мабільнага тэлефона жанчына, парушыўшы шматлікія папярэджанні і правілы, не ўзяла з сабой.

Як аказалася, Юлія Давыдаўна, жыхарка вёскі Поблін, раніцай 13 кастрычніка пайшла ў лес у грыбы. Калі яна з надыходам змяркання не вярнулася дадому, то дачка пенсіянеркі патэлефанавала ў МНС. Каб у спадарыні Юліі быў мабільны, то лакалізаваць яе месцазнаходжанне было б адносна проста. Але яна не выявіла асцярожнасці і прадбачлівасці. 

Наступнай раніцай ратавальнікі, работнікі міліцыі, лясгаса, валанцёры, мясцовыя жыхары пачалі пошукі, але яны напачатку былі безвыніковымі. З кожным днём надзея на выратаванне раставала. Тым часам  жанчына 4 ночы вымушана была праводзіць у лесе. 

Толькі 17 верасня раніцай ратавальнік Сяргей Анцюшэня знайшоў Юлію Давыдаўну ў полі паміж вёскамі Поблін і Разлевічы. Ёй пашчасціла натрапіць на кукурузнае поле. Менавіта збожжа кукурузы стала ежай і дапамагло выжыць.

Жанчына была ў прытомнасці, але яна зусім знясілела і толькі прасіла піць. Ратавальнікі неадкладна перадалі пацярпелую медыкам. Пенсіянерка шпіталізавана.


Парады: Вопытныя грыбнікі і спецыялісты па выжыванню раяць збіраючыся ў грыбы браць з сабой не толькі нож і кошык для грыбоў, але і заплечнік для паклажы, гумовыя боты і порхаўку (дажджавік), мабільны тэлефон і паўэрбанк, компас, сродкі ад насякомых, бінт і антысептык, ліхтарык, свісток, а яшчэ хаця б невялічкую бутэлечку з вадой і крыху ежы. 

І самае галоўнае – апранацца ярка.

фота: МЧС