П’яны кіроўца збіў чалавека пад Асіповічамі і не спыніўся

На трасе Мінск – Гомель у Асіповіцкім раёне кіроўца грузавога мікрааўтобуса збіў чалавека на ўзбочыне – паведамляе Тэлеграм-канал прэс-службы Магілёўскага УУС. Пасля гэтага ён, не спыняючыся, працягваў рух. Неўзабаве кіроўца быў затрыманы каля адной з крам у Асіповічах. Яго аўтамабіль меў сляды дарожна-транспартнага здарэння  Сам кіроўца аказаўся нецвярозым – аналіз паказаў 1,8 праміле алкаголя ў выдыхаемым паветры. 

Збітым чалавекам аказаўся 28-гадовы мінчанін, які знаходзіўся каля свайго няспраўнага аўтамабіля BMW. З нязначнымі траўмамі ён быў адпушчаны медыкамі пасля агляду. Здарэнне адбылося ў цёмны час сутак – каля 20:00.

Кіроўцу грузавіка цяпер чакае пазбаўленне правоў, буйны штраф, а яго дзеянням будзе давацца прававая ацэнка.

 

Старшыня Асіповіцкага раёна правёў вучэнні па вызваленні захопленай тэрыторыі

У камандна-штабных гульнях удзельнічалі сілавікі з штабоў тэрытарыяльнай абароны Асіповіцкага і Клічаўскага раёнаў. Яны прайшлі чарговы этап падрыхтоўкі да баявых дзеянняў ва ўмовах узброеннага канфлікту.

Пад кіраўніцтвам старшыні Асіповіцкага райвыканкама Канстанціна Жыгуцкага

прайшло камандна-штабное вучэнне “Кіраванне групоўкамі войскаў падчас вядзення ваенных дзеянняў па вызваленні тэрыторыі, часова захопленай (акупаванай) супернікам”, паведаміла газета “Асіповіцкі край”.

Ваенны камісар Асіповіцкага і Клічаўскага раёнаў, падпалкоўнік Фёдар Шапавалаў, распавёў, што было адпрацавана вядзенне баявых дзеянняў па вызваленні часова захопленай тэрыторыі і забеспячэнне сілавых мер ваеннага становішча, барацьба з дэсантнымі групамі суперніка і незаконнымі ўзброенымі фарміраваннямі. Штабныя работнікі адпрацавалі пытанні кіравання сіламі тэрытарыяльнай абароны Асіповіцкага і Клічаўскага раёнаў па абароне населеных пунктаў, барацьбе з дыверсійна-разведвальнымі групамі суперніка.

Падобныя вучэнні пачалі праводзіцца з большай перыядычнасцю ва ўсіх рэгіёнах вобласці згодна з планам падрыхтоўкі Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь.

Фота: “Асіповіцкі край”

“Балюча і крыўдна, што мы маглі б нешта змяніць, але не можам”. Жыхарка Асіповіцкага раёну прасіць Лукашэнку вырашыць праблемы вясковага жыцця

Ксенія Палаш кінула жыццё ў сталіцы і перабралася ў мясцовую вёску Коханаўка. Як яна апавядае ў сваім відэа, з сям’ёю пераехала ў сельскую мясцовасць, пачуўшы заклікі «аб малой радзіме і, што трэба падымаць сяло».

Пражыўшы ў Коханаўцы два гады жанчына сутыкнулася з праблемамі, якім не змагла даць рады ўлада, таму яна наважылася звярнуцца да Лукашэнкі. 

У Ксеніі Палаш тры пытанні: каб ёй далі лішак зямлі, не закрывалі ў аграгарадку дзіцячы садок ды правялі высакахуткасны інтэрнэт.

Не даюць зямлю нават у арэнду, «бо яна калгасная». А вяскоўка дужа прасіла.

Па словах Ксеніі Палаш, у 2016 годзе «яны сталі шукаць сабе жытло ў Мінскай вобласці». Паводле жанчыны, у 2018-ым, пачуўшы анансаванні году Малой радзімы, яе зацікавіла адна з праграмаў.

Да 2020 году яна чакала пакуль праграму аформяць «па закону», але пачалася пандэмія каранавірусу і ў «Мінску стала не магчыма знаходзіцца». Тады, кажа Ксенія, удалося падшукаць дом у Коханаўцы. Па яе словах, цэлы год сям’я займалася ўпарадкаваннем пляцоўкі пад гаспадарку.

Спробы разжыцца лішкам зямлі не далі плёну. Жанчына звярталася ў адпаведныя дзяржаўныя ўстановы. Уладальнік поля, якое побач, гатовы арандаваць гектар зямлі, але толькі юрыдычнай асобе.

Ксенія напісала ў адміністрацыю Лукашэнкі. Адтуль зварот накіравалі ў Асіповіцкі райвыканкам. Мясцовыя чыноўнікі адпісалі, што яе пытанне адправілі ў Магілёўскую землеўпарадкавальную службу. Жанчына кажа, што цягам трох месяцаў з райвыканкаму ёй не адказваюць.

Паўторны ліст, кажа Ксенія, з адміністрацыі Лукашэнкі адправілі ў Магілёўскі аблвыканкам. Той адпісаў, што яна не можа разлічваць на лішні кавалак зямлі.

«Звярнуцца больш няма да каго!», – канстатуе Ксенія Палаш.

Яна кажа, што ў яе толькі 18 сотках зямлі і на іх яна не можа весці паўнавартасную сельскую гаспадарку.

Зачыняюць дзіцячы садок, а каб дабрацца да новага «транспартныя зносіны адсутнічаюць».

Ксенія Палаш цвердзіць, што ў аграгарадку Карытнае, які побач з Коханаўкай, закрываюць дзіцячы садок. Па яе словах, каб дабрацца ў новы, які, як яна мяркуе, будзе ў пасёлку Глуша, дзе і школа, трэба больш за чатыры гадзіны. Ехаць у Глушу трэба праз Бабруйск, бо іншай дарогі няма. Але, ставіць пытанне вяскоўка, як вярнуцца назад?

«Ладна ў мяне ёсць машына, – адказвае яна і зноў пытаецца. – Але, як быць людзям, якія жывуць у аграгарадку Карытнае? У іх няма машын, але дзеці ёсць!».

Паводле яе, закрыццё садка вялікая праблема, бо мясцовыя губляюць і працоўныя месцы.

«Мы знішчым вёску адназначна, – настойвае аўтарка відэа. – Яе і так замала засталося. У нашай вёсцы толькі дзесяць чалавек. У аграгарадку больш. Як прыедзе моладзь? Калі яна не зможа дзіця аддаць у садок?».

Адсутнічае «добры інтэрнэт», бо з яго дапамогай «можна падключыць сістэму «разумны дом», а з ёю лягчэй упраўляцца з гаспадаркай.

Ксенія Палаш тлумачыць, што праблема ў вёсцы з высакахуткасным інтэрнэтам. Яна дзівіцца, што яго няма, калі «мы ўсё жывём у 21 стагоддзі».

Па яе словах, «за 400 мэтраў ад дому ёсць лінія «Белтэлекаму». Адтуль адпісалі, што правесці лініі няма тэхнічнай магчымасці.

«Мне хацелася б чытаць навіны з праўдзівых крыніцаў, камунікаваць з сябрамі, глядзець фільмы і навучацца чамусьці новаму. І вядома, мець «разумны дом», каб можна было б птушку карміць і паіць», – тлумачыць гаспадыня гаспадаркі.

Падсумоўваючы свой аповед Ксенія Палаш адзначае, што прыехалі ў вёску, бо «пачулі заклікі аб малой радзіме, што трэба падымаць сяло».

«У нас тут дзясятак жылых дамоў. А вёска ўсё пусцее і пусцее. Дужа балюча і крыўдна глядзець на тое, што мы маглі б нешта змяніць, але мы не можам», – падкрэслівае Ксенія Палаш у звароце да Лукашэнкі.

Разбіўся п’яным на машыне і пакінуў пасажыра паміраць. Вінаватага ў ДТЗ на Асіповіччыне давялося дзве гадзіны лавіць

34-гадовы мінчанін кіраваў па трасе Барысаў-Беразіно-Бабруйск на аўтамашыне Citroen каля 14.45 28 жніўня. Разам з ім у аўтамабілі знаходзіўся 46-гадовы пасажыр, які і стаў ахвярай злачыннай бяспечнасці. Як выявіла потым медыцынская экспертыза, у крыві кіроўцы падчас руху было 1,4 праміле алкаголю.

Трагедыя адбылася на 106-м кіламетры дарогі. Кругавы паварот дарогі налева апынуўся занадта цяжкім для п’янага мінчаніна. Колы Citroen зачапілі правую ўзбочыну, машына згубіла кіраванне і ўдарыла ў прыдарожнае дрэва.

Пасажыр быў яшчэ жывы, калі кіроўца вырашыў пакінуць месца здарэння. Ці аказаў ён хоць нейкую першую дапамогу пацярпеламу – не паведамляецца. Вядома, што 46-гадовы мужчына памёр па дарозе ў больніцу.

Тэрміновыя аператыўна-вышуковыя мерапрыемствы дазволілі знайсці вінаватага ў ДТЗ амаль праз дзве гадзіны. У 16.30 таго ж дня 34-гадовы мінчанін быў затрыманы.

Анонс суботніх забаваў на Магілёўшчыне. Кірмаш народных рамёстваў, фестываль сямейнай творчасці і Дзень гурка

Апошнія фэсты лета правядуць у Глуску, Асіповічах і Шклове.

Імі завяршаецца абласная праграма фестываляў і святаў клубных арганізацыяў рэгіёну «Яскравае свята лета».


У Асіповічах чакаюць на фестываль-кірмаш народных рамёстваў «Асіпоўшчына рамесная».

Пройдзе на пляцоўцы ля Раённага цэнтру культуры.

У праграме: выстава і продаж работ майстроў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Канцэрт духавога аркестру.

Арганізатары запрашаюць на майстар-класы па ткацтву паясоў, вырабу керамічных гаршкоў і кашоў з лазы.


У Глуску запрашаюць на рэгіянальны фестываль сямейнай творчасці «Сузор’е талентаў».

Адкрыюць ля Дому рамёстваў.

Тут пройдзе музычна-песенны фестываль, конкурс на лепшую прэзентацыю «атрыбута побыту беларускай сям’і».

У гарадскім парку плануюць правесці конкурс «Тата, мама і я – спартыўная сям’я», а таксама спаборніцтвы па шахматах і футболу.

Увечары абяцаюць канцэрт і салют.


У Шклове ў 16 раз правядуць Свята летняга ўраджаю «Дзень агурка».

Арганізатары запэўніваюць: цікава будзе і малых, і старым.

«Дзень агурка» адзначаць на пляцоўцы вакол комплексу будынкаў гарадской ратушы, у якой месціцца гімназія.

У праграме парад страваў, тэматычная тэатралізацыя, конкурсы, квэсты, інтэрактыў для дзяцей, фестываль фарбаў.

Ля ратушы створаць спартыўна-гульнявую пляцоўку. Тут жа адбудзецца агурочны гастрафест. Не абыдзецца свята без гораду майстроў, фотаасяродка.

Завершыцца «Дзень агурка» канцэртам і дыскатэкай.

 

У Асіповічах завуць на талаку каб зрабіць прытулак для бадзяжных жывёл

Мясцовыя абаронцы жывёлаў ствараюць прытулак для бяздомных сабак і катоў, але на задуманае бракуе сродкаў. Рупліўцы спадзяюцца на дапамогу грамады.

У 30-тысячным райцэнтры афіцыйнага прытулку для жывёлаў няма. Зоаабаронцы ўзяліся яго ўладкоўваць у прыгараднай вёсцы Мезавічы.

Удзельнікі праекту «Берагі надзеі» – праціўнікі эўтаназіі котак і сабак. На іхную думку, абараніць бяздомных жывёлаў і зменшыць іх колькасць можна пашыраючы ідэі стэрылізацыі. Такі метад рэгуляцыі гуманны і эфектыўны, лічаць яны.

Зоаабаронцы спадзяюцца, што ў іх з’явіцца магчымасць размясціць жывёлаў ва ўласным прытулку, які ўзводзіцца ў вёсцы за 15 кіламетраў ад Асіповічаў. У ім каты і сабакі будуць чакаць сабе гаспадароў. На ажыццяўленне задуманага патрэбная дапамога: людскімі рэсурсамі і будаўнічымі матэрыяламі.

«Патрэбна дапамога ў будаўніцтве вальера: у ім будзе дзве будкі з паддонаў. Таксама ёсць хлеў з печкай, яго можна абсталяваць на зімоўку, але там трэба пакласці падлогу ці тыя ж паддоны і стары лінолеум. Там шмат месца, але патрэбна дапамога рукамі, – кажуць удзельнікі праекту рэсурсу «Осиповичи инфо».

Паведамленнямі пра вострую неабходнасць мець у Асіповічаў адмысловы прытулак для бадзяжных жывёлаў стракацяць сацыяльныя сеткі. Адна з груп публікуе драматычныя гісторыі пакут жывёлаў і іх шчаслівага ратавання.

Удзельнікі паблікаў апавядаюць пра прыгожых кацянят, бязродных дварнякоў, пародзістых каўказскіх аўчарак, прыгожую хаскі, здзічэлага алабая, які з голаду і знясілення стаў паляваць на свойскія курэй.

Часам валанцёры публікуюць гісторыі ад імя жывёлаў.

«Прывітанне. Мяне клічуць Дора», – пачынаецца адна з іх.

«Я адзін з тых сабак, якія былі кінуты на вуліцы сваёй сямʼёй. Адзін з тых, у каго дах над галавой – адкрытае неба, месца начлегу – бліжэйшая яма каля плота, а запаветныя кроплі вады – налітая дажджом лужына. Я ўцякаў ад стрэлаў адлову. Стрэлы, ад якіх нават не паміраеш адразу а павольна задыхаешся…».

Чарговую талаку па будаўніцтве прытулку для жывёлаў пад Асіповічамі ўдзельнікі праекту «Берагі надзеі» плануюць правесці 3-4 верасня і чакаюць талакоўцаў.

фота з рэсурсу: www.instagram.com

У Асіповіцкім раёне зубр напалохаў вёску. Людзі выклікалі ратавальнікаў і сядзелі па хатах

Зубры звычайна атаясамляюцца з Белавежскай пушчай, але і на Асіповіччыне статак гэтых жывёлаў сягае 540 асобін. Іх сюды завезлі два дзясяткі гадоў таму. Тутэйшыя зубры людзей не баяцца, але ставяцца да іх насцярожана і імкнуцца трымаць дыстанцыю.

Днямі зубр завітаў у вёску Лапічы. Паселішча за два дзясяткі кіламетраў ад райцэнтру, разраслося на беразе Свіслачы. Непадалёк ад яго былы вайсковы палігон.

«Ён даволі доўга прастаяў каля гурбаў будаўнічага пяску, потым спусціўся ў пойму Свіслачы. Там паласаваўся дзікай малінай і залёг у густым хмызняку. Вечарам зубр зноў пачаў праяўляць актыўнасць, нетаропка хадзіў па беразе, відаць, думаў, што яму рабіць далей. А ноччу рушыў праз мой участак, выйшаў на вуліцу і некуды знік», – апавядае пра сустрэчу з жывёлай вясковец.

У раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя кажуць, што жыхары, якія ўбачылі ў паселішчы зубра, паведамілі ў райаддзел па надзвычайных сітуацыях і папярэдзілі аб патэнцыйна небяспечнай жывёле суседзяў.

gzt-akray.by

Паводле спэцыялістаў-прыродаахоўнікаў, піша раёнка «Асіповіцкі край», «лапіцкі» зубр спрабаваў перайсці праз шашу Мінск-Гомель, аднак з-за сеткавай агароджы быў вымушаны змяніць кірунак. Пераплыў Свіслач і апынуўся ў Лапічах.

Для дзікай жывёліны сітуацыя аказалася стрэсавая, таму вяскоўцам адмыслоўцы параілі стварыць вакол зубра зону спакою: не шумець, без вострай неабходнасці не выходзіць з дамоў, не пакідаць без нагляду дзяцей і сабак.

Ноччу зубр рушыў у бок былога вайсковага палігона, дзе шчыльнае кустоўе. Магчыма, ён сцішыўся ў прыбярэжных зарасніках, толькі па-за межамі паселішча.

vetliva.by

Прыродазнаўцы адзначаюць, што лясному госцю Лапічаў 17 гадоў. У працэсе размнажэння зубр ужо не ўдзельнічае і, мяркуючы па вонкавым выглядзе, не мае фізічных пашкоджанняў, нармальна развіты.

Колькасць асіповіцкага зубрынага статку неўзабаве зменшыцца. 80 галоў адправяць у Бярэзінскі біясферны запаведнік і ў Чэрыкаўскі раён.

Асіповічам 150 год. Экскурс у гісторыю гораду

Юбілей Асіповічы адзначылі на прамінулых выхадных – 6-7 жніўня. Паводле афіцыйнай інфармацыі, святкавалі яго з размахам.

«Сотні жыхароў гораду былі задзейнічаны ва ўрачыстым шэсці прадпрыемстваў, працоўных калектываў і грамадскіх арганізацый, – паведаміла мясцовая раёнка. – На галоўнай плошчы гораду яблыку не было дзе ўпасці. Прыкавала ўвагу шматлікіх гледачоў сваім выступленнем рота Ганаровай варты Мінскай ваеннай камендатуры ў суправаджэнні ваеннага аркестра».

Асіповічы, як “цэнтр сусвету”

Асіповічы, адзін з самым «маладых» райцэнтраў Магілёўшчыны, але пасля Магілёва і Бабруйску – найвялікшы горад рэгіёну. Тут жыве амаль 30 тысяч чалавек.

 

Асіповічы буйны чыгуначны вузел. Цягнікі разыходзяцца тут на захад у бок Слуцка, поўнач – у Мінск, поўдзень – у Бабруйск і Гомель і на ўсход у Магілёў. Ад Асіповічаў да сталіцы 90, а да Магілёва – 140 кіламетраў.

 

Лічыцца, што ад 18 стагоддзя на месцы Асіповіч была аднайменная вёска. Яе насельніцтва займалася земляробствам, рыбалоўствам, паляваннем ды сплаўляла лес. З гістарычных звестак вядома, што ў 1777 годзе ў ёй было 16 сялянскіх двароў. Ёю валодаў Дамінік Еранім Радзівіл – апошні прадстаўнік нясвіжскай мужчынскай лініі роду Радзівілаў.

Чым славуты Дамінік Еранім Радзівіл

З 1810 году ён служыў у войску Княства Варшаўскага, меў званне палкоўніка. У чэрвені 1812 годзе наперадзе свайго палку ачоліў урачысты ўваход войскаў Напалеона ў Вільню, калі той паабяцаў свабоду і незалежнасць Вялікаму Княству Літоўскаму і Рэчы Паспалітай.

Дамінік Еранім Радзівіл удзельнічаў у напалеонаўскай выправе на Маскву, за ўдзел у бітве пад Смаленскам узнагароджаны Ордэнам Ганаровага легіёну.

З кастрычніка 1812 году атрымаў званне маёра Імператарскай Гвардыі, браў удзел у бітве пад Ліпскам. Атрымаўшы цяжкую кантузію ў бітве пад Ханаў, памёр у Францыі 11 лістапада 1813 году.

Улады Расейскай імперыі арыштавалі маёнткі Дамініка Радзівіла за ўдзел яго ў вайне на баку Напалеона.

З вёскі да гораду…

Асіповічы разрасліся да памераў мястэчка, а затым гораду падчас будаўніцтва Лібава-Роменскай чыгункі ў другой палове XIX стагоддзя. Асіповічы – сталі першым паселішчам сучаснай Магілёўшчыны, дзе праклалі чыгунку. У Магілёве тагачасная прыкмета цывілізацыі з’явілася толькі напачатку 20 стагоддзя.

Асіпаўчане лічаць сімвалам гораду помнік паравозу, а дзень чыгуначніка святкуюць тут з асаблівым размахам.

Подзьвіг партызана

У 1943 годзе на станцыі Асіповічы партызан Фёдар Крыловіч знішчыў чатыры нямецкія эшалоны з палівам, снарадамі і танкамі «Тыгр». Гэтая дыверсія ў тым ліку паспрыяла перамозе Савецкіх войск у бітве на Курскай дузе.

За подзвіг Кірыловіча ўзнагародзілі ў 1949 годзе ордэнам Леніна і тое, дзякуючы заступніцтву будучага кіраўніка савецкай Беларусі Кірыла Мазурава. Помнік герою паставілі толькі ў 2009 годзе, калі Беларусь была незалежнай.

Асіповічы – горад артылерыстаў-ракетчыкаў

У Асіповічах за савецкім часам было некалькі буйных вайсковых частак. Цяпер тут дыслакуюцца артылерысты-ракетчыкі. Непадалёк ад райцэнтру распрасціраецца вайсковы палігон, які выкарыстоўваецца падчас беларуска-расійскіх манеўраў.

Фота з рэсурсаў: gzt-akray.by, planetabelarus.by, be-tarask.wikipedia.org, ekskursii.by 

У Асіповічах цэх алюмініевага ліцця вырабляе «канкурэнтаздольную» прадукцыю на абсталяванні 1970 гадоў, але спадзяецца на мадэрнізацыю

Цэх падраздзяленне мясцовага заводу аўтаагрэгатаў. Алюмініевую вытворчасць пры ім запусцілі ў 1976 годзе. Нямала тутэйшага абсталявання працуе з таго часу. На той момант яно лічылася сучасным і эксклюзіўным.

«Тыя індукцыйныя печы для плаўкі металу, што былі ўстаноўлены ў сярэдзіне 70-х і маюць серыйныя нумары 001 і 002, працуюць і цяпер, – адзначае газета Асіповіцкі край. – Але гэтыя печы ўжо фізічна і маральна састарэлі, патрабуюць вялікіх намаганняў працаўнікоў цэху для іх абслугоўвання, таму ў планах прадпрыемства іх замена – адзін з прыярытэтных пунктаў».

Цэх мае патрэбу ў набыцці новай печы і аўтаматычнага комплексу для ліцця пад высокім ціскам, але няма фінансавання.

«Гэта дазволіць істотна пашырыць наменклатуру выпусканых сплаваў. Абмежаванасць у выбары гатункаў алюмініевых сплаваў можна лічыць галоўным вузкім месцам асіповіцкай металургіі», – спадзяецца на прарыў кіраўніцтва.

Паводле яго ўласная каляровая металургія «у сённяшніх геапалітычных рэаліях» – важны элемент эканамічнай бяспекі краіны і інструмент для ўмацавання пазіцый нашага машынабудавання на знешніх рынках».

Спажыўцы вырабаў цэху алюмініевага ліцця – МАЗ, БелАЗ, ды расійскія прадпрыемствы. У цэху працуе 126 чалавек.

 

У Асіповічах выявілі няякасныя крымскія кансервы – вось як яны выглядаюць

Раней такую самую прадукцыю эпідэміёлагі знаходзілі ў Крычаве.

Кансервы, якія не адпавядаюць патрабаванням тэхнічных рэгламентаў да харчовай прадукцыі, былі выяўлены ў магазіне “Еўраопт” у Асіповічах. Гэта чарнаморская кілька, вырабленая крымскай кампаніяй “Фортуна Крым” у Сімферопалі. Спецыялісты Магілёўскага абласнога цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя прыйшлі да высновы, што ў склад прадукта ўваходзіць кансервант, не ўказаны на ўпакоўцы.

Раней, у красавіку 2022 года гэтыя кансервы ўжо былі выяўленыя і забракаваныя ў магазіне “Светофор” у Крычаве.

Варта адзначыць, што на папулярным расійскім рэсурсе Otzovik крымская кілька ад кампаніі “Фортуна Крым” мае збольшага негатыўныя водгукі паводле якасці прадукцыі на думку спажыўцоў.