На Глушчыне адраджаюць вясковыя кірмашы

У вёсцы Поблін Глускага раёна ўжо чатыры гады спрабуюць адрадзіць свой кірмаш, які традыцыйна адбываўся на Усшэсце Гасподняе.

«Шмат дзесяцігоддзяў запар у вёсках Глускага раёна праходзілі кірмашы, прымеркаваныя да рэлігійных святаў. Слова “кірмаш” у беларускай мове азначае не толькі “рынак”, але і “свята”. У першай палове дня людзі звычайна ішлі ў царкву, а пасля заканчэння святочнай службы пачыналіся гулянні», – распавядаецца ў відэасюжэце тэлеграм-канала «Мястэчка Глуск».

Чатыры гады таму старадаўні кірмаш у Побліне пачалі адраджаць. Спачатку было толькі набажэнства на месцы вясковай царквы, а потым арганізавалі і гулянні. У мінулым годзе нават запрашалі артыстаў з Бярозаўкі.

Усшэсце заўсёды выпадае на чацвер. У будні дзень сабрацца ўсім складана, таму святкаванне звычайна пераносяць на суботу.

Як і заведзена, спачатку адбылася святочная служба на месцы, дзе калісьці стаяла вясковая царква. А потым усе селі за багата накрыты стол.

“На кірмаш збіраюцца вяскоўцы з розных гарадоў і вёсак, спецыяльна прыязджаюць былыя поблінцы, прыходзяць дачнікі. Усе на адзін вечар адкладаюць сваю працу, якой у гэты час звычайна вельмі шмат, і ідуць на кірмаш”, – гаворыцца ў сюжэце.

Сёлета людзей было менш, чым летась, але ўсё роўна сабраліся, гаманілі, успаміналі мінулае, радаваліся сустрэчы. І, канечне, самае галоўнае – што сустрэліся, сабраліся дружнаю грамадою, усе разам, як калісьці іх дзяды і прадзеды.

Скрыншот: ТГ “Мястэчка Глуск”

На Глусчыне расце колькасць аўтааварый з удзелам дзікіх звяроў

Дзікія звяры, перш за ўсё касулі і лосі, усё часцей трапляюць пад колы аўтамабіляў у Глускім раёне.

Па даных мясцовага ДАІ, за студзень-сакавік гэтага года адбылося сем ДТЗ з удзелам дзікіх жывёл. У 2025 годзе было 26 такіх аварый, з іх 14 на аўтадарозе «Бабруйск – Глуск – Любань», шэсць фактаў – на трасе «Асіповічы – Глуск – Азарычы». У 2024 годзе зарэгістравана 12 выпадкаў наездаў на жывёл. З усёй колькасці ДТЗ з удзелам дзікіх жывёл – у асноўным гэта выпадкі з матэрыяльнай шкодай. Амаль усе аварыі адбыліся ў цёмны час сутак.

Ад дзікіх звяроў на дарогах больш-менш эфектыўна абараняюць спецыяльныя металічныя сеткі, пастаўленыя ўздоўж магістралі. Аднак па, словах начальніка глускага ДАІ Максіма Сіліча, на трасах рэспубліканскага значэння, да якіх адносяцца і вышейпамянёныя, немэтазгодна. І гэта пры тым, што па даных ДАІ, 95% ДТЗ з удзелам дзікіх жывёл у Беларусі адбываюцца якраз на трасах рэспубліканскага значэння.

Фотаздымак: glusk.by

У Глускім раёне знайшлі боепрыпасы з Першай Сусветнай вайны

Нямецкія боепрыпасы і амуніцыю часоў Першай Сусветнай вайны знайшлі на могілках у вёсцы Сельцы Глускага раёна.

Падзея адбылася 12 сакавіка на могілках у вёсцы Сельцы. Работнікі рытуальнай службы, капаючы магілу новага пахавання, заўважылі прадмет, падобны да ручной гранаты. Пра знаходку неадкладна паведамілі ў абасобленую групу Глускага раёна ваеннага камісарыята.

На месца былі выкліканыя сапёры з Бабруйска. Пасля абследавання тэрыторыі спецыялісты выявілі і дасталі з зямлі тры ручныя гранаты, сапёрную лапатку, а таксама асабістыя рэчы. Усе прадметы аказаліся нямецкай вытворчасці і датуюцца часамі Першай Сусветнай вайны.

Як адзначыў начальнік абасобленай групы ваеннага камісарыята Сяргей Корбут, дакладна ўстанавіць, каму належалі гэтыя рэчы, цяпер немагчыма. Аднак аналіз умоў мясцовасці дазваляе меркаваць, што на гэтым месцы магла знаходзіцца агнявая пазіцыя нямецкага вайскоўца таго перыяду.

Усе выяўленыя прадметы былі вывезены, а боепрыпасы знішчаны на спецыяльным палігоне.

Фотаздымак: glusk.by

У праблемным Глускім лясгасе новы дырэктар

У Глускім лясгасе дрэнныя мінулагоднія эканамічныя паказчыкі прывялі да змены ў кіраўніцтве.

Ад 25 сакавіка 2026 года кіраваць Глускім лясгасам будзе Дзмітрый Кудзін. Яго кандыдатуру ўзгадніў міністр лясной гаспадаркі Аляксандр Кулік, які сам, дарэчы паходзіць з вёскі Прыварацце Глускага раёна. Глускі лясгас па выніках мінулага года спрацаваў са стратамі, у сувязі з чым і адбыліся кадравыя перамены.

Згодна інфармацыі тэлеграм-канала міністэрства, глуская лясная гаспадарка – вельмі праблемная. Таксама як і клецкая ў Мінскай вобласці, куды адначасова 24 сакавіка быў прызначаны новы дырэктар Дзяніс Паўловіч. Пралікі ў вытворчай дзейнасці, аднаўленні лясоў, не лепшая кадравая сітуацыя – усім гэтым характарызуюцца абедзьве гаспадаркі. Напрыклад, у Глускім лясгасе вакантныя 50% пасад ляснічых, то бок занята чатыры з васьмі.

“Ёсць нядрэнныя майстры лесу, памочнікі ляснічых – будзем разглядаць іх на павышэнне”, – паабяцаў Дзмітрый Кудзін міністру.

Кар’ерны рост самога Кудзіна даволі імклівы. Літаральна ў студзені гэтага года ён быў прызначаны на пасаду галоўнага інжынера Глускага лясгаса, да гэтага працаваў ляснічым Круглянскага лясніцтва Бялыніцкага лясгаса, некалькі гадоў быў галоўным ляснічым Суражскага лясгаса ў Віцебскай вобласці.

Пры гэтым кіраўнік лясной галіны лічыць Кудзіна і Паўловіча маладымі кіраўнікамі і пасля ўступлення на пасаду параіў “пачынаць жыць з чыстага аркуша”, і асаблівая ўвага павінна быць нададзена эканамічнай сітуацыі ва ўстановах. 

Але не толькі Кудзін будзе надаваць асаблівую ўвагу Глускаму лясгасу. Сітуацыя ў ім яшчэ будзе ўзятая на ручны кантроль у Мінлясгасе. Начальніку ўпраўлення эканомікі і інвестыцый ведамства пастаўлена задача асабіста кантраляваць сітуацыю ў глускіх лясах.

Нагадаем, 12 сакавіка 2026 года ў Глускі лясгас прыязджаў намеснік міністра лясной гаспадаркі Ігар Малашэвіч. Падставай для такога візіту стала падзенне выручкі і нестабільныя фінансавыя паказчыкі ў пачатку года. Раней стала вядома, што на пасаду галоўнага ляснічага там ўзгоднены Аляксандр Порсік, які апошняе дзесяцігоддзе працуе ў Глускім лясгасе, дзе да нядаўняга часу ўзначальваў Докальскае лясніцтва.

У Мінлясгасе разлічваюць, што новая каманда зможа стабілізаваць фінансавую сітуацыю ў лясгасе і вярнуць гаспадарцы страчаныя пазіцыі. У сваю чаргу Кудзін атрымаў ад міністра антыкарупцыйную параду – каб не было ніякага кумаўства.

Фотаздымак: Інстаграм gluskles

У Глускім раёне абрынуўся дах гандлёвага цэнтра

Снегавая нагрузка плюс трухлявасць канструкцый – у аграгарадку Заеліца Глускага раёна абрынуўся дах гандлёвага цэнтра

Абрушэнне адбылося да пачатку рабочага дня. Толькі дзякуючы гэтай шчаслівай акалічнасці ніхто не пацярпеў.

Супрацоўнікі МНС агарадзілі месца абрушэння і арганізавалі ўваход праз запасныя дзверы.

Прычын абрушэння даху дзве: снегавая нагрузка і трухлявасць канструкцыі. Калі нагрузку можна спісаць на суровую зіму, то як быць з  трухлявасцю?

Хтосьці ж дапускаў хатку на курыных ножках да эксплуатацыі. Ці панясуць адказнасць тыя, хто ставіў свой подпіс пад гэтым дакументам, ці, як гэта часта бывае, вінаватых могуць і не прызначыць. 

Зіма ж, а галоўная каштоўнасць «Рабінушкі» – чырвона-зялёны сцяг – не пацярпела і працягвае пераможна лунаць над сімвалам безгаспадарлівасці.

Фота ведомственного сайт МНС.

Жыхары вёскі пад Глускам захоўваюць памяць аб святарах знішчанай царквы

У Глускім раёне жыхары вёскі Вольніца зрабілі памятнае месца там, дзе калісьці стаяла праваслаўная царква.

Як піша тэлеграм-канал “Мястэчка Глуск”, у самым цэнтры вёскі Вольніца ў 1960-ыя гады, змагаючыся з рэлігіяй, камуністы знішчылі драўляную Пакроўскую царкву, пабудаваную ў 1844 годзе. Бажніца была цэнтрам духоўнага жыцця ўласна Вольніцы і навакольных вёсак. 

Расійская імператрыца Марыя Аляксандраўна ў 1861 годзе нават ахвяравала царкве срэбраны крыж і іншыя каштоўныя царкоўныя рэчы. 

Тыя, хто знішчаў царкву, не пашкадавалі і прыцаркоўныя могілкі, дзе па традыцыі хавалі, у тым ліку, святароў. Вяскоўцы кажуць, што каля трыццаці пахаванняў было там, хоць да нашых дзён дайшлі прозвішчы толькі сямі святароў. Усе пахаванні былі знішчаны каўшом экскаватара, а месца зарасло пустазеллем і хмызняком.

“Але знайшліся неабыякавыя людзі, якія не далі памяці знікнуць. Адзін з іх – Валянцін Іванавіч Палазняк. Ён расчышчаў царковішча ад хмызняку, знайшоў, выкапаў некалькі старых помнікаў. Яны і сёння стаяць тут на былым царковішчы” – распавядае тэлеграм-канал. А ў 2023 годзе на тым самым месцы, дзе некалі стаяла царква, вяскоўцы паставілі крыж.

Скрыншот: ТГ “Мястэчка Глуск”

“Джаз! Кошкі! Вясна!” – маладыя мастакі з Глуску выставіліся ў прэстыжнай сталічнай галерэі

12 карцін маладых глускіх мастакоў з творчай асацыяцыі “Aрт кроха” выстаўлены ў Нацыянальным цэнтры сучаснага мастацтва сярод 200-т атабраных з усёй краіны работ.

Артпраект “Джаз! Кошкі! Вясна! ” праходзіць у Нацыянальным цэнтры сучаснага мастацтва штогод, і гэтым разам 12 карцін маленькіх мастакоў з Глуска выстаўлены ў экспазіцыі – паведаміла газета “Радзіма”. 

“Коцікі заўжды прыцягваюць ўвагу людзей. А гэтыя адметныя кацяняты – гэта проста шарм, ну, проста няшачкі і мімімішачкі” – лічыць кіраўніца артстудыі Алена Пятрова. 

Для выставы Мілана Зеленкаветс, Ганна Пятрова, Кацярына і Іля Ларкіны, Злата Аўчынікава, Сафія Арашкова, Анастасія Скубілава, Алена Бідзюк, Кірыл Лось, Дар’я Пастушонак, Святаслаў Боярка і Уліана Дзядуля, падрыхтавалі такія творы, якія не змагло ігнараваць журы. 

Артпраект “Джаз! Кошкі! Вясна! ” будзе доўжыцца да 26 сакавіка. 

Фота: газета “Радзіма”. 

Дэмаграфічныя загадкі Глускага раёна за 2022 год: нараджаюць раней, чым выходзяць замуж

У Глуску жанчына першы раз нараджае ў 28 гадоў, а выходзіць замуж, як правіла, у 34. 

Раённая газета “Радзіма” пацікавілася дэмаграфіяй Глушчыны за 2022 год і між іншым апублікавала загадкавыя звесткі пра ўтварэнне сям’і і нараджэнне дзяцей у раёне.

Паводле звестак рэестра ў Глускім раёне ў 2022 годзе сярэдні ўзрост нявесты быў 34 гады, а жаніха – 39 гадоў. Самай малодшай нявесце было ўсяго 16 гадоў, а самаму маладому жаніху – 20. А вось самая ўзроставая нявеста выйшла замуж у 63 гады, а жаніх – у 65. 

У аддзеле зарэгістраваны два шлюбы з грамадзянамі Расіі і адзін з грамадзянінам Рэспублікі Мальта.  

Як распавяла кіраўнік аддзела ЗАГСа Ганна Марціновіч, з кожным годам урачыстая рэгістрацыя праходзіць з усё меншай колькасцю сваякоў, найчасцей у вельмі блізкім сямейным крузе.  Больш таго, усё больш маладых адмаўляюцца ад цырымоніі і проста прыходзяць падпісаць і атрымаць пасведчанне аб шлюбе.

А вось з нараджэннем немаўлятаў усё застаецца традыцыйна. Сярэдні ўзрост мамак у 2022 годзе быў 28 гадоў, а бацькоў 30 гадоў. У той жа час самай малодшай маці было 16 гадоў, а 19-гадовы хлопец стаў самым маладым бацькам. Самай узроставай маці споўнілася 40 гадоў, а найстарэйшым бацькам стаў мужчына ў 49 гадоў. 

Лідарства сярод імёнаў дзяўчынак у 2022 годзе было падзелена Вікторыяй і Евай. Акрамя таго, маленькіх дзяўчат называлі: Марыя, Міраслава, Ганна, Вера, Дарыя, Анастасія, Злата, Арына, Эвеліна, Эмілія. Самыя арыгінальныя і рэдкія імёны – гэта немаўляты: Бажэна, Мія, Каталія, Васіліса, Рамін. 

Лідарства сярод мужчынскіх імёнаў у 2022 годзе захапілі Дзмітрый і Матвей. Таксама часта хлопчыкам давалі імёны: Марат, Міхаіл, Марк, Растыслаў, Юрый, Дамір, Максім, Уладзімір, Цімур, Канстанцін, Мікалай. Самыя рэдкія імёны: Маркус, Эмір, Гордзі, Дэвід.

Выходзіць так, што дзяўчаты, сапраўды, у Глускім раёне ў сярэднім нараджаюць раней, чым іх завуць замуж? Адгадка заключаецца ў тым, што жанчыны цяпер па некалькі разоў выходзяць замуж. За кошт другіх і трэціх шлюбаў атрымоўваецца такая розніца ў сярэдніх лічбах паміж нараджэннем дзіця і выхадам замуж. 

Глускі гарбуз увайшоў у дзясятку самых лепшых нацыянальных дасягненняў года – хаця гаспадары садзілі кабачкі

Хаця гаспадары садзілі кабачкі.

Рэкордны гарбуз-фотамадэль вагой 15 кілаграмаў вырас на градцы Ўладзіміра і Валянціны Жлобіч з вёскі Завалочыцы Глускага раёна. Яго фота стала адным з пераможцаў на рэспубліканскім фотаконкурсе беларускіх садоўнікаў-агароднікаў.

Валянціна Жлобіч – педагог дадатковай адукацыі Цэнтра творчасці Глуска і бібліятэкар Завалочыцкай сельскай бібліятэкі, яе муж Уладзімір працуе ў “Белтэлекаме”. Яны любяць агароднічаць, эксперыментуюць, высаджваюць на ​​градках і ў цяпліцы розныя гатункі гародніны, вінаград, трымаюць трусоў. Адзін з іх любімых відаў гародніны – кабачкі. 

Сужанцы, як піша газета “Радзіма”, сёлета пасадзілі звычайныя кабачкі з насення, якое набылі на рынку. Калі замест кабачкоў вырас гарбуз, то Ўладзімір і Валянціна здзівіліся але працягвалі даглядаць пасынка. У выніку выраслі ўразлівых памераў гарбузы. Самы вялізны дасягнуў без малага 15 кілаграмаў. З ім наладзілі фотасесію, а потым аддалі суседзям на корм жывёле, бо там гаспадарка пабольш.

Калі Валянціна даведалася пра фотаконкурс “Мой багаты ўраджай”, які штогод праводзіць газета “Беларускі час”, то вырашыла падзяліцца гэтым здымкам. Пераможцу конкурсу выбіралі шляхам галасавання на сайце. Фота Валянціны Жлобіч увайшло ў дзясятку самых арыгінальных, і было адзначана падарункам – часопісам “Фазэнда круглы год без клопатаў”. 

Фота В. Жлобіч