Казку пра сучасную стаматалогію ў Краснаполлі расказалі мясцовыя ідэолагі

29 мая раённая газета «Чырвоны сцяг» выдала ўзорна-паказальны матэрыял у жанры «ў нас усё добра». Малады зубны фельчар, якая па размеркаванні з Оршы прыехала праз Крычаў у Краснаполле, паводле версіі аўтара, «шчыра ўражана» маштабам мясцовай ЦРБ, «прыйшла ў поўнае захапленне» ад кабінетаў, акружана «надзвычай добрымі» настаўнікамі і ўжо завалена захопленымі водгукамі пацыентаў.

Цытаты ў матэрыяле падабраны так, што ад эпітэтаў у вачах мільгаціць: «маштабны, яркі комплекс», «асобны корпус», «найноўшы якасны рамонт», «па апошнім слове тэхнікі», «створаны ўсе ўмовы, каб працаваць годна». Ключы ад інтэрната выдадзены, пад’ёмныя выплачаны ў поўным аб’ёме, пацыенты тэлефануюць і просяцца «да новай дзяўчыны».

Усё было б добра, але праверыць гэта па-за межамі самой раённай газеты немагчыма.

А што насамрэч?

Водгукі пацыентаў пра Краснапольскую ЦРБ на Яндэкс Картах – рэйтынг каля 3,5 з 5 па 68 ацэнках. У свежых водгуках 2024-2025 гадоў жыхары раёна пішуць зусім не пра «маштабны, яркі комплекс»:

  • не хапае ўрачоў і вузкіх спецыялістаў;
  • бальніца хранічна недафінансаваная;
  • да стаўлення персаналу ёсць прамыя прэтэнзіі;
  • якасць медыцынскай дапамогі – асобная балючая тэма.

Гэта тая самая ЦРБ, ад якой, паводле версіі краснапольскіх прапагандыстаў, спецыялістка, што прыехала па размеркаванні, прыйшла «ў поўнае захапленне».

У адкрытых крыніцах пра гэтае захапленне і захопленых пацыентаў няма ні слова. Незалежных водгукаў менавіта пра стаматалагічнае аддзяленне Краснаполля цяпер няма ўвогуле – ні на картах, ні ў мясцовых пабліках, ні ў раённых групах у сацыяльных сетках. Хвалебная цытата «пра яе ўжо вельмі добрыя водгукі ідуць» існуе выключна ў пераказе самой раёнкі і пацвярджэння па-за ёй не мае.

Сюжэт пра маладога спецыяліста, які «шчыра ўражаны» станам раённай бальніцы, – не больш чым штатная ідэалагічная канструкцыя. Згодна з ёй, размеркаванне трэба падаваць як удачу, рамонт – як дасягненне, кадры – як поспех. Артыкул у раёнцы з разраду “ні пра што”: ён даказвае толькі тое, што краснапольскія журналісты налаўчыліся штампаваць дзяжурныя тэксты.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Талонаў хапае, лекараў няма – слаўгарадскія прапагандысты спрабуюць выдаць чорнае за белае

У слаўгарадскай “раёнцы” выйшаў бадзёры матэрыял: маўляў, трапіць да доктара прасцей простага, трэба толькі спампаваць праграму на тэлефон. Прапагандысты не ўдакладнілі адну дэталь: тое, што лічбавы кабінет пацыента працуе спраўна, яшчэ не азначае таго, што пацыент трапіць да лекара.

Так, статыстыка выглядае на паперы прыстойна. Афіцыйная ўкамплектаванасць дактарамі ў Магілёўскай вобласці ў 2024 годзе склала 97,4 працэнта.

Усё добра, нішто не прадвяшчае бяды.

Аднак за гэтай лічбай хаваецца іншая: амаль кожны пяты з 4338 лекараў рэгіёна ўжо пенсіянер, а недахоп участковых педыятраў і тэрапеўтаў прызнаны афіцыйна. І сам галоўны ўрач Магілёўскай цэнтральнай паліклінікі публічна абазначыў вострую патрэбу ў педыятрах.

Жыхары Магілёўшчыны гэта адчуваюць без усялякай статыстыкі. Незадаволенасць вылілася ў адкрытую прастору ўжо ў 2026 годзе – тэлеграм-канал закрытай газеты “Вячэрні Магілёў”, аргументавана даказаў, што “будучыня” медыцыны вобласці на справе выглядае савецкім мінулым.

Раённыя газеты гэтага не заўважылі і рапартуюць пра поспехі.

Нагадаем, рэсурс mogilev.media зафіксаваў характэрны шаблон: абласныя ідэолагі спускаюць рэдакцыям адзіны фармат – падстаўце назву раёна, пералічыце дасягненні, і гатова.

Ну, а жыхары заўважаюць гэты разрыў самі: тая ж газета, што піша пра «новы ўзровень камфорту», чатырма месяцамі раней сумленна апісвала, як людзі не могуць трапіць да зубнога ўрача.

Што рэальна фарміруе чэргі ў паліклініках Магілёўшчыны, растлумачыць нескладана:

  • тэрапеўты і педыятры закрываюць па паўтара ўчастка, таму што суседнія вакансіі не запоўненыя;
  • вузкія спецыялісты ў раёнах ёсць далёка не ўсюды, і накіраванне да іх ператвараецца ў квэст;
  • колькасць сярэдніх медработнікаў у Беларусі за 2024 год скарацілася на тысячу чалавек – ціха, без аб’яў;
  • пенсіянеры трымаюць медыцыну на плаву, але гэта рэсурс мае свой канец.

У 2025 годзе заробкі дактароў у вобласці выраслі, стымулюючыя выплаты павялічаны на 45 працэнтаў. Гэта ўтрымае тых, хто ўжо працуе. Праблема ў тым, што медыцына старэе хутчэй, чым у яе прыходзіць моладзь.

Увогуле, электронны запіс, двухканальная лінія, мабільная праграма, чырвоная кнопка на сайце ЦРБ и формула “75 на 25” сведчаць пра тое, што інфраструктура запісу выбудаваная. Цяпер бы выбудаваць інфраструктуру самой медыцыны.

Фота раённай газеты “Прысожскі край”.

Прыём Геймліха: магілёўскія дзесяцікласнікі навучыліся запускаць сэрца і ратаваць ад удушша

У школе №21 Магілёва прайшоў практычны трэнінг праекта «Запусці сэрца». Падлеткі на манекенах адпрацавалі навыкі, якія могуць выратаваць жыццё.

Практычны трэнінг для магілёўскіх школьнікаў правёў выкладчык хірургіі Магілёўскага дзяржаўнага медыцынскага каледжа Уладзіслаў Фацееў разам са студэнтамі-медыкамі.

Праграма трэнінгу закранала тры крытычныя сітуацыі:

  • спыненне сэрца і сардэчна-лёгачная рэанімацыя;
  • закаркаванне дыхальных шляхоў і прыём Геймліха;
  • артэрыяльнае крывацёк і накладанне жгута.

На манекенах вучні адпрацоўвалі масаж сэрца, штучнае дыханне і тэхніку прыёму Геймліха.

Прыём Геймліха – метад выдалення іншароднага цела з дыхальных шляхоў: рэзкія штуршкі пад дыяфрагму, якія ствараюць паток паветра і выштурхоўваюць затрыманы прадмет. Метад названы ў гонар амерыканскага ўрача Генры Геймліха.

Рэспубліканскі праект «Запусці сэрца» рэалізуецца па ўсёй Беларусі. Яго мэта – павысіць пісьменнасць насельніцтва ў пытаннях першай дапамогі пачынаючы са школьнага ўзросту.

Фота БелТА.

Хамаваты ўрач з Касцюковічаў, магчыма, больш не ўзначальвае аддзяленне

Урач касцюковіцкай бальніцы публічна прыніжаў пацыентаў. Кіраўніцтва паабяцала наступствы.

Загадчык траўматалагічнага аддзялення Касцюковіцкай цэнтральнай раённай бальніцы Аляксей Грэйцар апынуўся ў цэнтры публічнага скандалу з-за каментарыяў у сацыяльнай сетцы Threads.

У сваіх выказваннях урач фактычна ставіў пад сумнеў права шэрагу пацыентаў на медыцынскую дапамогу і дапускаў грубыя абразы ў іх адрас.

Акрамя таго, доктар выкарыстоўваў ненарматыўную лексіку, дазваляў сабе кпіны з пацыентаў, не вельмі станоўча выказваўся пра працу ў паліклініцы, а маладым калегам увогуле раіў “забіць” на прызванне.

Рэдакцыя “Нашай Нівы” звярнулася ў Касцюковіцкую ЦРБ па каментар. Загадчыца паліклінікі спачатку заняла асцярожную пазіцыю, спаслаўшыся на тое, што ўстанова не адсочвае асабістыя старонкі супрацоўнікаў. Аднак пасля таго, як ёй прывялі канкрэтныя прыклады выказванняў, тон змяніўся.

«Вы маеце рацыю – гэта непрафесійна і неэтычна – прызнала загадчыца – Мы абавязкова пагаворым з супрацоўнікам і данясём, што так паводзіць сябе нельга. І не толькі пагаворым».

Наступствы не прымусілі сябе чакаць. Згадка Грэйцара як загадчыка аддзялення знікла з афіцыйнага сайта бальніцы.

Ёсць меркаванне, што ў нечым Грэйцар мае рацыю. Магчыма, у Беларусі занадта ўжо клапоцяцца пра тых, хто свядома напіваецца да страты прытомнасці, ведаючы, што яго адкачаюць.

Аднак меркаваць пра гэта не таму, хто паступаў у інстытут, выкарыстоўваючы льготы мэтавага накіравання і не надта вызначыўся ў вучобе.

Фота: скрыншот ведамаснага сайта Касцюковіцкай ЦРБ.

Загадчык траўматалогіі ў Касцюковічах лічыць, што не ўсіх людзей трэба ратаваць

Малады доктар Аляксей Грэйцар (на фота справа) даслужыўся да пасады загадчыка траўматалагічнага аддзялення Касцюковіцкай ЦРБ хутка – менш чым за два гады пасля таго, як мясцовая прэса ўпершыню напісала пра яго як пра перспектыўнага спецыяліста. Аднак яго старонка ў Threads малюе партрэт, далёкі ад вобраза ўрача з прызваннем.

Грэйцара відавочна раздражняюць людзі. Як наогул, так і тыя, што выклікаюць хуткую дапамогу да п’яных на вуліцы. Хто гэта робіць, ён называе сардэчнымі і раіць забіраць «алкаголікаў» дадому і даглядаць самастойна. Медыкаў, якія прыязджаюць на такія выклікі, на яго думку, проста «нагружаюць бамжамі».

Маладым калегам ён раіць з самага пачатку «забіць» на прызванне, як мага хутчэй атрымаць катэгорыю і пайсці ў прыватную медыцыну.

Дзяржаўную паліклініку ён характарызуе як «цырк з шалёнымі звярамі» і раіць запасацца антыдэпрэсантамі.

Знаёмствы ў сетцы Грэйцар таксама заводзіць своеасабліва. Менавіта спроба пазнаёміцца з дабрачынніцай з Чэхіі і прыцягнула ўвагу да яго старонкі, жанчына вывучыла каментарыі ўрача і была непрыемна здзіўленая.

Грэйцар скончыў Гомельскі медуніверсітэт па мэтавым накіраванні ад Магілёўскай вобласці. Вучыўся сярэдне: ён амаль у самым канцы спісу па паспяховасці сярод аднакурснікаў-хірургаў.

Зараз, паводле яго ўласных слоў, у яго ёсць кватэра, машына, дзіця і пасада загадчыка. Мяркуючы па актыўнасці ў сацсетках, яшчэ і шмат вольнага часу.

Грэйцар – тыповы прадукт недахопу ўрачоў у Беларусі. Мэтавае накіраванне – спосаб паступіць у медінстытут для тых, каго да гэтай высакароднай прафесіі нельга падпускаць і на гарматны стрэл.

Пасля таго як урачом-расстрыгай зацікавілася незалежная прэса, профіль Грэйцара @jalapeshka у Threads быў выдалены.

Фота раённай газеты.

Быхаўская і касцюковіцкая газеты штампуюць аднолькавыя артыкулы аб сваіх бальніцах

Быхаўская і касцюковіцкая раённыя газеты апублікавалі матэрыялы пра свае бальніцы з ідэнтычнымі загалоўкамі. Супадзенне? Наўрад ці. Працуюць па шаблоне.

У пачатку гэтага года быхаўская раённая газета «Маяк Прыдняпроўя» апублікавала ўрачысты матэрыял пра тое, што медыцына ў раёне выйшла на новы ўзровень камфорту і тэхналогій.

Рэакцыя быхаўчан у TikTok аказалася настолькі бурнай, што аўтарам параднага тэксту давялося здымаць ролік у адказ, у якім быхаўчанак прымусілі хваліць бальніцу на камеру. Гэтым справа не скончылася

На гэтым тыдні «Голас Касцюкоўшчыны» адрапартаваў пра дасягненні раённай медыцыны практычна тымі ж словамі.

газета

Гэта не супадзенне і не плагіят – гэта шаблон ў якім нават нічога не змяняюць. 

Абласныя ідэолагі спусцілі раённым рэдакцыям адзіны фармат: падстаўце назву свайго раёна, пералічыце дасягненні і гатова. Не журналістыка, а запаўненне бланка. Прычым бланка з загадзя вядомым зместам: галоўны ўрач адрапартаваў, журналіст кіўнуў, чытач робіць высновы самастойна.

Што напісана ў касцюковіцкім «бланку»

Змест адпавядае жанру. Два апараты УГД. Папярэдні, паведамляецца між іншым, «праслужыў у бальніцы больш за 20 гадоў». Абсталяванне давялі да поўнага фізічнага зносу і цяпер называюць яго замену дасягненнем. У нармальна працуючай сістэме гэта норма, а не свята.

Велаэргометр для дыягностыкі сардэчных захворванняў куплены «дзякуючы спонсарскай дапамозе ПМК № 260» – будаўнічай арганізацыі. Дзве стаматалагічныя ўстаноўкі ў сельскія амбулаторыі – на грошы мясцовага аддзялення Белінвестбанка. Дзяржаўная ахова здароўя абапіраецца на дапамогу банка і будаўнікоў. І гэта лічыцца падставай для ўрачыстага артыкула.

А што ж са стаматолагам у Касцюковічах?

У матэрыяле пра «новы ўзровень камфорту» пра стаматалогію – ні слова. Між тым усяго чатыры месяцы таму тая ж газета сумленна апісала, як жыхары раёна не могуць трапіць да зубнога ўрача.

Журналістка правяла ўласнае расследаванне: у чацвер у 16.30 заняла чаргу ў стаматалогіі – была шостай. З 17.00 пачала тэлефанаваць, каб запісацца па тэлефоне. За 20 хвілін патэлефанавала восем разоў – безвынікова: то занята, то не адказваюць. Да 17.40 у жывой чарзе яна была васямнаццатай. Талона не хапіла.

Малады чалавек, які прыехаў з Мінска, два дні запар не мог узяць талон да хірурга-стаматолага. З’ехаў ні з чым – выдаляць зубы ў сталіцы за ўласныя грошы. У той жа чарзе стаяла намесніца старшыні райвыканкама па сацыяльных пытаннях – асабіста, як звычайны жыхар.

Прычына простая: на ўвесь раён штодня выдаецца роўна 12 талонаў на тэлефонны запіс і жывую чаргу. Хірург-стаматолаг у дэкрэце, яго замяняе зубны фельчар. І гэтак далей.

Чатыры месяцы пазней

У лістападзе 2025 года тая ж газета сумленна піша, што трапіць да зубнога ў раёне – яшчэ той квэст. У сакавіку 2026 года яна ж распавядае пра «новы ўзровень камфорту». Дзве стаматалагічныя ўстаноўкі з’ехалі ў вёскі – гэта добра. Але ў раённым цэнтры па-ранейшаму 12 талонаў на ўвесь горад. Які ўжо там новы ўзровень. На старым бы ўтрымацца.

Трэба прызнаць, што і ў Касцюковічах, і ў Быхаве, як і ва ўсіх раённых цэнтрах Магілёўшчыны, праблемы з медыцынай ёсць. І яны не жартоўныя. Чаму б не распавядаць пра іх у нармальным, дзелавым тоне, які не выклікаў бы ў чытачоў ні смеху, ні жадання выказвацца нецэнзурна.

Аднак абласным ідэолагам напляваць на такія моманты або… Што больш верагодна – яны маюць вельмі смутнае ўяўленне пра журналістыку. Для іх гэта нешта кшталту “бітвы” за ўраджай або барацьбы з падзяжом жывёлы дэкрэтамі пра тое, каб жывёла не падала.

Ну і, у рэшце рэшт, адкуль аднолькавыя загалоўкі? Няўжо на шматлікіх нарадах “сенатар” з Касцюковіч Ірына Петрусевіч і аграном Кацярына Музычэнка нічому не вучаць сваіх меншых братоў-прапагандыстаў? Трэба ж як-небудзь дзяліцца досведам. Хай нават негатыўным.

Фота раённых газет.

У Магілёве крытыкуюць беларускую медыцыну

Незадаволенасць аснашчэннем устаноў аховы здароўя на Магілёўшчыне вылілася ў тэлеграм-канал “Вячэрняга Магілёва”.

“Наша медыцына патрабуе значнай перабудовы, асабліва ў сельскай мясцовасці, раённых цэнтрах. Па ўсіх пытаннях: памяшканні, абсталяванне, лекі, спецыялісты. На жаль, пакуль усё зводзіцца да скарачэння і знішчэння” – напісаў магілёвец Аляксей Таранаў.

Паводле яго, усё пачалося з “аптымізацыі” яшчэ савецкай медыцыны. “Прыйшлі тады да кіраўніцтва новыя начальнікі і вырашылі, што яны самыя пісьменныя, самыя разумныя, самыя дасведчаныя спецыялісты. І панеслі ерась або па-навуковаму “аптымізацыю”. І давяла яна да таго, што маем” – са скрухай кажа чытач тэлеграм-канала.

Ён распавёў, што ў нейкай магілёўскай паліклініцы ў хірурга не знайшлося нашатырнага спірту і “бегалі шукалі па ўсім паверсе”. Што ж тады казаць аб аддаленых паліклініках?

“Машыны хуткай дапамогі – дапатопныя “буханкі”, у якой здароваму чалавеку ад трасяніны складана ехаць, што ўжо казаць пра хворага. Але хаця б такія працавалі! А без медыцынскіх работнікаў на перыферыі вельмі цяжка. Пусцеюць вёскі і пасёлкі, усе імкнуцца ў гарады, дзе цывілізацыя і надзея – у выпадку нядужання акажуць дапамогу” – спадзяецца чытач.

Адзначым, што газета “Вячэрні Магілёў” ад кастрычніка 2025 года перастала выходзіць ў друкаванай версіі. У гэты момант не працуе яе сайт, але ад леташняга кастрычніка даволі рэгулярна абнаўляецца тэлеграм-канал. На момант напісання артыкула ў ім было 186 падпісчыкаў.

Фотаздымак: euroradio.fm

Жыхар Чавускага раёна выпадкова выпіў антыфрыз, упаў у кому і памёр

Пенсіянер з Чавусаў зрабіў некалькі глыткоў антыфрызу і праз пяць дзён памёр.

69-гадовы жыхар Чавускага раёна падчас рамонту аўтамабіля выпадкова зрабіў некалькі глыткоў антыфрызу. Гэта адбылося ўвечары і мужчына не стаў адразу звяртацца па медыцынскую дапамогу.

Раніцай яго стан рэзка пагоршыўся: з’явіліся болі ў жываце, дыхавіца, млоснасць і ваніты. Пенсіянера ў цяжкім стане шпіталізавалі ў бальніцу ў Магілёве. Нягледзячы на лячэнне, яго стан працягваў пагаршацца, і на пяты дзень ён памёр, знаходзячыся ў коме.

Судова-медыцынская экспертыза ўстанавіла, што смерць наступіла ад вострай нырачнай недастатковасці, выкліканай атручваннем этыленгліколем – атрутным рэчывам, якое знаходзіцца ў складзе антыфрызаў.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

У Магілёве адкрыты кабінет дзіцячай нейракарэкцыі – за грошы бацькоў

У 3-й паліклініцы Магілёва адкрыты кабінет нейракарэкцыі, у якім дзецям дапамагаюць аднаўляць і развіваць памяць, увагу і мысленне, а таксама карэктуюць парушэнні маўлення і каардынацыі.

Спецыяльна навучаная медсястра пры неабходнасці робіць самым маленькім магілёўцам масаж.

Акрамя таго, там малых вучаць правільна вымаўляць гукі і будаваць сказы.

Кабінет нейракарэкцыі запатрабаваны ў магілёўцаў. Пра гэта сведчыць той факт, што яго стварэнне спансіравалі самі бацькі.

Фота – скрыншот відэа youtube-канала «Магілёўскія ведамасці».

Быхаўчан прарвала – людзі не ацанілі гумару з кавамашынай у бальніцы

Бравурны артыкул пра ўзлёт медыцыны ў Быхаве выклікаў шквал негатыўных эмоцый у быхаўчан.
Казка пра новы ўзровень камфорту і тэхналогій у бальніцы, якую тапорна сачынілі журналісты быхаўскай раённай газеты, не прайшла экспертную ацэнку ў быхаўчан. Людзі не ўбачылі ніякіх зменаў у сваім медыцынскім абслугоўванні. Яно, на іх думку, як было, так і засталося ў ў катастрафічным стане. 

Быхаў ЦРБ

Пералічэнне медыцынскага абсталявання з мала зразумелымі назвамі, акцэнт на рамонт асфальтавага пакрыцця бальнічнага двара і нейкія «пераробкі недаробкаў аздаблення» былі ацэненыя так, як і належала іх ацаніць – праўладнае СМІ ў чарговы раз зманіла.

ЦРБ Быхаў

Ніякая кавамашына каля рэгістратуры не выправіць сітуацыю з вострым дэфіцытам урачоў, які Быхаўская ЦРБ адчувае не першы год.
І Быхаў у гэтым сэнсе, на жаль, не выключэнне. Узровень медыцынскага абслугоўвання, пра бясплатнасць якога пастаянна паўтараюць беларускія ўлады, не проста імкліва падае, а ўжо дасягнуў свайго дна.

ЦРБ Быхов

Быхаўшчына ж, калі чым і адрозніваецца ад іншых рэгіёнаў вобласці, дык толькі ўменнем мясцовых уладаў беспардонна хлусіць.

Фота – скрыншот акаўнта «Тік-ток» партала «Магілёў-медыя»