Палітвязень пра Шклоўскую калонію: замарожвалі, білі, фабрыкавалі парушэнні

Вызвалены ў снежні 2025 года палітвязень Ігар распавёў пра сістэмныя катаванні, ізаляцыю ў холадзе, фізічны гвалт і масавую фабрыкацыю дысцыплінарных спагнанняў у Папраўчай калоніі №17 у Шклове.

Каранцін як інструмент ціску

Ігара асудзілі ў 2023 годзе па шэрагу палітычных артыкулаў да пяці гадоў зняволення.  Пасля этапавання ў шклоўскую калонію № 17 Ігара, як і іншых, змясцілі ў каранцін, адкуль ён выйшаў з дзевяццю дысцыплінарнымі парушэннямі. Пра гэта мужчына распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна”.  Паводле яго, усе спагнанні мелі фармальны характар і выкарыстоўваліся як механізм далейшай ізаляцыі. Сам палітвязень адзначае, што падобная колькасць рапартаў лічыцца «сярэднім» паказчыкам, паколькі многіх вязняў накіроўваюць у ШІЗА непасрэдна з каранціну.

Ігар сцвярджае, што ў атрадзе дзейнічала практыка вынясення рапартаў за спосаб маўлення і фармулёўкі адказаў. У прыватнасці, зняволеных каралі за выказванні, якія адміністрацыя трактавала як «падтрымку крымінальнай субкультуры». Нават выкарыстанне юрыдычна карэктных фармулёвак, паводле суразмоўцы, станавілася падставай для змяшчэння ў штрафны ізалятар.

ШІЗА: холад і дэпрывацыя

У агульнай складанасці палітвязень правёў каля месяца ў штрафным ізалятары. Першыя пяць сутак ШІЗА яму прызначылі за тое, што нібыта не павітаўся з супрацоўнікам калоніі. Узімку Ігара трымалі аднаго ў трохмеснай камеры без пасцельнай бялізны пры тэмпературы ніжэй за +10 градусаў.

Паводле яго, камеру штодзённа праветрывалі, пакідаючы вокны адчыненымі на ўвесь дзень, што прыводзіла да поўнага вымярзання памяшкання. Адзінай крыніцай цяпла заставаліся ацяпляльныя трубы.

Адно са змяшчэнняў у штрафны ізалятар на 15 сутак, як мяркуе Ігар, было звязанае са спробай перадаць ліст на волю. Мужчына распавёў, што перад накіраваннем у ШІЗА яго цалкам распранулі, змясцілі ў клетку на КПП і пакінулі на марозе пры тэмпературы каля -10 градусаў.

Праз некалькі гадзін, калі стан зняволенага істотна пагоршыўся, яго перавялі ў ізалятар, дзе ўмовы ўтрымання, паводле яго, засталіся экстрэмальнымі.

Фізічны гвалт у ПКТ

Пасля серыі пакаранняў у ШІЗА палітвязня перавялі ў памяшканне камернага тыпу, дзе, як ён сцвярджае, да зняволеных ужываўся фізічны гвалт. Паводле яго, зняволеных ставілі на «расцяжку» і наносілі ўдары па нагах, правакуючы супраціў.

У выніку аднаго з такіх эпізодаў Ігар атрымаў вывіх пляча. З-за адсутнасці належнай медыцынскай дапамогі і дрэнных умоваў утрымання, траўма не загаілася дагэтуль.

Падчас знаходжання ў калоніі Ігар працаваў у швейным цэху. Ён распавёў, што палітвязняў прымушалі шыць форму і спальныя мяшкі для вайсковых патрэбаў. Працоўная змена доўжылася з 22:00 да 6:00, пры адным выходным дні на тыдзень.

«Спіс тэрарыстаў» і перавод у турму

У калоніі Ігара ўнеслі ў так званы «спіс тэрарыстаў». Сам суразмоўца мяркуе, што падставай для гэтага магла стаць узаемадапамога з іншым вязнем. Пасля гэтага адбыўся суд, па выніках якога палітвязня вырашылі перавесці на турэмны рэжым.

Перад пераводам супрацоўнікі калоніі, паводле сведчанняў Ігара, змясцілі яго ў свежапафарбаваную камеру штрафнога ізалятара. Знаходзячыся ў памяшканні, палітвязень неаднаразова губляў прытомнасць ад атручвання парамі фарбы.

Крытычны стан зняволенага, паводле яго слоў, стаў прычынай тэрміновага пераводу з калоніі ў турму.

Напрыканцы лета 2024 года Ігара этапавалі ў магілёўскую турму № 4, а ў снежні 2025 вывезлі з Беларусі ва Украіну з іншымі вызваленымі палітвязнямі.

Фотаздымак: “Новы час”

П’яны быхаўчанін у рэстаране ўдарыў жанчыну бутэлькай па галаве

А як паступалі ў падобных выпадках з быхаўскімі чыноўнікамі, таксама здольнымі прыкласціся да сваіх блізкіх – чытайце ў нашым матэрыяле.

Нядаўна ў Быхаве на адкрытым пасяджэнні асудзілі мужчыну, які ў рэстаране, знаходзячыся ў стане алкагольнага ап’янення, ударыў сваю сужыцельку бутэлькай па галаве.

Судзілі быхаўчаніна ў адкрытым пасяджэнні ў мясцовым РАУС і прыгаварылі да папраўчых работ тэрмінам на 10 месяцаў з утрыманнем 15 працэнтаў заработку на карысць дзяржавы.

Трэба сказаць, што аргумент у выглядзе ўдару бутэлькай па галаве для Быхава хоць і не звычайная з’ява, але і не надзвычайнае здарэнне. Райцэнтр ніколі не прэтэндаваў на званне культурнай сталіцы вобласці ці перамогу ў конкурсе раёна высокай культуры быту.

Прычым асаблівай вытанчанасцю манер ніколі не адрозніваліся ні звычайныя быхаўчане, ні члены “вертыкалі” Лукашэнкі.

Бывала так, што:

  • начальніца быхаўскага прадпрыемства біла нядбайных падначаленых гумавым шлангам;
  • старшыня райвыканкама пачынаў працоўную раніцу не з планёркі, а з праверкі самаадчування сваіх намеснікаў алкатэстарам;
  • дырэктар УКП “Быхаўскі жылкамгас” трапляў у ІЧУ пасля п’янай сваркі з жонкай.

Праўда, адкрытых пасяджэнняў або хоць бы таварыскіх судоў па гэтых выпадках не праводзілася, а меры ўздзеяння да быхаўскай эліты былі мякчэйшыя, чым папраўчыя работы.

Выглядала гэта так:

Такім чынам, галоўнымі прыярытэтамі для Быхава, што б там ні казаў Лукашэнка ды Ісачанка, былі і застаюцца кіно, віно і даміно, а ўсе навіны можна звесці да слоў класіка: “зноў п’юць тут, б’юцца і плачуць”.

Ад удару па галаве да прэтэнзій на Netflix – агляд навінак магілёўскай прапаганды

Раённыя газеты Магілёўшчыны спаборнічаюць у падачы карыснай інфармацыі для сваіх чытачоў.

Вельмі карысную інфармацыю размясціла хоцімская раённая газета. На думку аднаго з механізатараў, галоўная ўмова якаснага падняцця зябі – наладжванне плугоў.

Наладжванне плугоў – фірмовая фішка аднаго з мясцовых журналістаў, перакананага камуніста. 

Акрамя пасвячэння чытачоў у таямніцы апрацоўкі глебы, ён яшчэ выдатна разбіраецца ў нюансах загнівання Захаду і характэрных рысах імперыялістычных акул. 

Чаму з такімі ведамі ён дагэтуль не на пенсіі – адна з загадак архаічнай беларускай прапаганды.

Слаўгарадская газета «Прысожскі край» працуе наперад і з дапушчэннямі. Журналісты раптам задаліся пытаннем: што рабіць, калі падчас канфлікту з-за шумнай гульні ў мяч дарослы сусед некалькі разоў ударыў майго дзіця па галаве? Як пакараць мужчыну?

Адказ даў мясцовы ўчастковы: трэба патэлефанаваць у 102.

Адкуль у «Прысожскага краю» такая цікавасць да ўдараў па галаве – яшчэ адна загадка.

А вось у газеце «Асіповіцкі край» далі рэцэнзію на фільм «Переломный момент» і прыйшлі да высновы, што беларускае кіно нарэшце дасягнула ўзроўню «Netflix».

Вось так і жывём. Хтосьці яшчэ не наладзіў свой плуг, каго-небудзь ударылі па галаве пыльным мяшком, а ў кагосьці, ад частых праглядаў «Netflix», пачалася манія велічы.

Фота хоцімскай раённай газеты “Шлях Кастрычніка”.

У Магілёве вынесены прысуд забойцы маладой жанчыны

Магіляўчанка памерла ад траўматычнага шоку, а яе забойца сцвярджаў, што толькі двойчы шлёпнуў жанчыну па шчаках.

Пастаўлена кропка ў трагедыі, якая адбылася вясной у Магілёве. Тады ад збіцця памерла жанчына, якой яшчэ не споўнілася трыццаць. Яе 35-гадовы сужыцель сцвярджаў, што даў ёй толькі некалькі аплявух.

Судова-медыцынская экспертыза ўстанавіла: траўмаў было не менш за дзесяць, і ўдары былі нанесены ў жыццёва важныя часткі цела.

Агрэсіўны мужчына і раней ужываў гвалт. Ён быў двойчы жанаты, і абедзве жонкі добра ведалі, што такое ягоныя кулакі.

І гэтым разам не ўсё было спакойна – абвінавачаны аднойчы ў прыступе гневу разарваў пашпарт будучай ахвяры.

Суд прыгаварыў магілёўца да 16 гадоў пазбаўлення волі ў выпраўленчай калоніі ўзмоцненага рэжыму.

Фота: УДКСЭ па Магілёўскай вобласці.

У Клімавічах змагаюцца з гвалтам да дзяцей, забыўшыся на лукашэнкаўскі наказ

У Клімавічах актыўна змагаюцца з гвалтам у дачыненні да дзяцей. Такую выснову можна зрабіць з паведамленняў раённай прэсы. Незразумелым застаецца адно – чаму мясцовыя органы ўлады не кіруюцца словамі свайго галоўнага начальніка адносна выхавання непаслухмяных дзяцей.

“У Клімавіцкім раёне праводзіцца акцыя “Не – жорсткасці і гвалту ў свеце дзяцінства!”. Пад такім загалоўкам апублікаваны артыкул на сайце клімавіцкай “Роднай нівы” 14 красавіка 2025 года. Акцыя праводзіцца ў рамках аналагічнага абласнога мерапрыемства, гаворыцца там. 

“Задачамі дадзенай штогадовай акцыі з’яўляюцца папярэджанне фактаў гвалту і жорсткасці ў дачыненні да дзяцей, у тым ліку злачынных дзеянняў, звязаных з палавой недатыкальнасцю непаўналетніх; павышэнне ўзроўню інфармаванасці насельніцтва па дадзеных праблемах; тлумачэнне адказнасці, прадугледжанай заканадаўствам, за супрацьпраўныя дзеянні ў дачыненні да дзяцей; распаўсюджванне станоўчага вопыту сямейнага выхавання” – цытуе выданне дырэктара Клімавіцкага сацыяльна-педагагічнага цэнтра Алу Ларыёнаву.

Некалькімі днямі раней, а дакладней 11 красавіка 2025 года, газета пісала пра тое, што ў рамках акцыі «Сям’я без гвалту» прадстаўнікі службаў раёна на чале з інспектарам па справах непаўналетніх Юліяй Дабродзькінай наведалі шэраг сем’яў, якія стаяць на ўліку як тыя, што знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы.

І хоць “у наведаных сем’ях у большасці выпадкаў абышлося без сур’ёзных заўваг”, тым не менш “вельмі сумна бачыць такое, калі бацькі не выконваюць сваіх абавязкаў і ўласнае задавальненне ставяць вышэй клопату пра дзіця”.

А вось што раіў Лукашэнка

Бывае, што дзеці паводзяць сябе дрэнна. Але, калі не займацца ўсякага роду акцыямі, а прыслухацца да слоў таго, хто кіруе ў РБ, то праблему можна вырашыць хутка і кардынальна.

Яшчэ шэсць гадоў таму ён настаўляў бесталковых чыноўнікаў (а разам з імі і ўсіх грамадзян РБ), якія звольнілі гомельскую настаўніцу малодшых класаў за тое, што яна накрычала на вучня чацвёртага класа, пагражаючы забіць яго. Іншыя вучні знялі на відэа пагрозы настаўніцы і выклалі запіс у інтэрнэт. У  выніку выбухнуў скандал. 

“Паехалі, зладзілі разборкі, сабралі знізу даверху начальнікаў. Апісаліся, што ў іх, бачыце, у сацыяльных сетках размясцілі. А апісаўшыся, узялі і пакаралі гэтага беднага настаўніка. Ды я на месцы гэтага настаўніка галаву б адвярнуў шчанюку нейкаму” – цытуе Лукашэнку яго афіцыйны сайт.

Настаўленне канкрэтнае – трэба “адварочваць галовы шчанюкам”, а не акцыі супраць гвалту розныя праводзіць. Калі, вядома, слухаць Лукашэнку.

Фотаздымак ілюстрацыйны, з адкрытых крыніц 

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.

Алесь Бяляцкі, Валянцін Стэфановіч, Уладзімір Лабковіч

13 месяцаў праваабаронцаў утрымліваюць за кратамі. Усе трое праваабарончай супольнасцю прызнаныя палітвязнямі.

Іх зняволілі 14 ліпеня 2021 году і выставілі абвінавачванне ў «нясплаце падаткаў у буйным памеры».

Днямі Алесь Бяляцкі даслаў вестку з няволі.

«У мяне ўсё з большага нармальна. Здароўе – больш-менш. Цяпер – лета, шчабечуць стрыжы, іх тут, аказваецца, у горадзе, багата. Гагочуць чайкі, бо Свіслач недалёка. Так што і тут адчуваецца жыццё прыроды. Лета сёлета было негарачае, дый мабыць ужо і не будзе спёкі. Вось такія ў мяне навіны», напісаў  ён.

Праваабаронцы заклікаюць дасылаць зняволеным калегам лісты падтрымкі: СІЗА-1, 220030, Мінск, Валадарскага, 2 (Аляксандру Віктаравічу Бяляцкаму, Валянціну Канстанцінавічу Стэфановічу, Уладзіміру Мікалаевічу Лабковічу).

Мікалай Статкевіч.

На паўгода пераведзены ў адзіночную камеру.

Пра тое стала вядома з допісу жонцы Марыне Адамовіч. Паводле яе за паўтара месяца ад мужа атрымала адразу два лісты.

Яна кажа, што яго кінулі ў адзіночку 5 жніўня у якасці пакарання.

Мікалая Статкевіча арыштавалі 30 траўня 2020 года і асудзілі па «справе Ціханоўскага» на 14 гадоў асаблівага рэжыму. У чэрвені 2022 году яго перавялі з гомельскага СІЗА ў Глыбоцкую калонію.

Яўген Кіслейка.

Паводле праваабаронцаў, пераводзяць з «хіміі» у папраўчую калонію. 

Да этапавання туды яго будуць утрымліваць у мінскім СІЗА №1.

35-гадовы Кіслейка адбываў пакаранне ў сталічнай папраўчай установе адкрытага тыпу № 36, куды прыбыў 9 верасня 2021 года.

Яму прысудзілі паўтары гады абмежавання волі за крытычны каментар на адрас кіраўніка Міністэрства ўнутраных спраў Івана Кубракова. У допісе ўгледзелі «гвалт або пагрозу гвалту ў  дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў».