Tag: чыноўнікі

Касцёл у Княжыцах тэрмінова патрабуе супрацьаварыйных прац

Навіна ад

Працы па кансервацыі будынка касцёла ў Княжыцах, на які ўлады прасілі грошы ў насельніцтва, дагэтуль не пачаліся.

Касцёл Святога Мікалая ў Княжыцах, што непадалёк ад Магілёва, працягвае разбурацца. Нягледзячы на абвешчаны яшчэ летась збор ахвяраванняў на яго выратаванне, пра пачатак супрацьаварыйных работ дагэтуль нічога не вядома.

Пра стан гістарычнага будынка нагадалі турысты, якія апублікавалі ў сацыяльных сетках новыя фотаздымкі і відэа закінутага храма. На іх добра бачна, што помнік працягвае губляць свае канструкцыі і патрабуе неадкладнага ўмяшання спецыялістаў, піша выданне Katolik.life.

Касцёл у Княжыцах мае статус гісторыка-культурнай каштоўнасці і знаходзіцца ў дзяржаўнай уласнасці. Гэта азначае, што адказнасць за яго захаванне нясе дзяржава.

Аднак на працягу многіх гадоў сродкаў на кансервацыю і рамонт будынка не знаходзілася. У канцы 2025 года Магілёўскі райвыканкам нават звярнуўся па дапамогу да грамадзян, абвясціўшы збор ахвяраванняў на правядзенне супрацьаварыйных і кансервацыйных работ.

З таго часу мінула больш за паўгода. Ні сума сабраных сродкаў, ні тэрміны пачатку работ публічна не агучваліся а касцёл працягвае разбурацца пад уздзеяннем дажджоў, ветру і часу. І пакуль чыноўнікі маўчаць пра лёс праекта, адзін з самых адметных архітэктурных помнікаў Магілёўскага раёна ўсё бліжэй набліжаецца да мяжы, пасля якой ратаваць ужо будзе няма чаго.

Варта нагадаць, што яшчэ ў 2015 годзе касьцёл уключылі ў дзяржаўную праграму «Культура Беларусі» на 2016–2020 гады. Планавалася выдзеліць каля 370 тыс. рублёў на яго рэстаўрацыю. Аднак у выніку – ні капейкі. Будынак пакінулі без рамонту і нават без належнай кансервацыі.

Вось такое стаўленне сучасных беларускіх улад да гісторыка-культурнай спадчыны народа.

Фотаздымак: katolik.life

Магілёўскія чыноўнікі прапіярыліся на псіхічнахворых дзецях

Навіна ад

Традыцыі хлуслівай дабрачыннасці працягнулі чыноўнікі Магілёва напярэдадні Міжнароднага дня абароны дзяцей.

Чыноўніцкі натоўп заявіўся днямі ў Магілёўскі спецыялізаваны Дом дзіцяці да малых з арганічным паражэннем цэнтральнай нервовай сістэмы з парушэннем псіхікі. Пад гэты візіт Дом дзіцяці арганізаваў ажно цэлы ранішнік “Фарбы дзяцінства”. 

Паводле інфармацыі Магілёўскага аблсуда, на гэтае мерапрыемства прыйшлі прадстаўнікі розных дзяржаўных органаў, ведамстваў, прадпрыемстваў, устаноў аховы здароўя, грамадскіх і прафсаюзных арганізацый рэгіёну. А старшыня суда Святлана Бурака ўручыла Дому дзіцяці сертыфікат на набыццё сэнсарнага абсталявання. Фота і відэа гэтай паказной дабрачыннасці досыць у тэлеграм-канале абласнога суда.

Такім чынам, чыноўнікі і суддзі паказалі ўсяму свету, як яны нібыта занепакоены жыццём псіхічнахворых дзяцей-сірот. Але ці так бы паступалі тыя, хто не на паказ, а насамрэч хацеў бы перш за ўсё зраіць дабро такім дзецям? “У цябе ж, калі творыш міласціну, хай левая рука твая не ведае, што робіць правая, каб міласціна твая была ўпотай; і Айцец твой, які бачыць таемнае, аддасць табе відавочна”, – так вучыць Біблія (Евангелле ад Матфея 6:3-4). 

Але магілёўскім чыноўнікам и суддзям важней пацешыць уласную ганарыстасць, для гэтага яны не грэбуюць выкарыстоўваць псіхічнахворых дзяцей. Калі б гэта было б не так, то ўсё падарункі адаслалі б пасылкамі, а грошы пералічылі на рахунак. 

Фотаздымак: ТГ “Магілёўскі абласны суд”

Алег Мякінькі кіруе «Магілёўаблмаёмасцю» проста таму, што ён Алег Мякінькі

Навіна ад

35 гадоў распараджэння маёмасцю: што вядома пра «Магілёўаблмаёмасць» і чаго грамадства так і не ведае.

Ёсць лічбы, але няма балансу эфектыўнасці

Камітэт «Магілёўаблмаёмасць» адзначыў 35-годдзе. Фармальна гэта структура, якая займаецца дзяржаўнай маёмасцю Магілёўскай вобласці: улікам, арэндай, продажам, прыватызацыяй, распараджэннем акцыямі, кантролем выкарыстання аб’ектаў.

Іншымі словамі, гаворка ідзе не пра другараднае ведамства, а пра орган, праз які праходзяць будынкі, памяшканні, маёмасныя комплексы, акцыі прадпрыемстваў і іншыя актывы, якія належаць дзяржаве або вобласці.

Але юбілей такой структуры выклікае не толькі жаданне ўручыць чыноўнікам кветкі. Ён ставіць простае пытанне: што менавіта грамадства атрымала за 35 гадоў яе існавання?

Да 25-годдзя фонду яго тагачасны кіраўнік Алег Мякінькі (на фота – злева) прыводзіў уражлівы набор паказчыкаў. Паводле яго слоў, за 25 гадоў у Магілёўскай вобласці было рэфармавана 522 унітарныя прадпрыемствы дзяржаўнай уласнасці, у тым ліку 198 рэспубліканскай і 324 камунальнай уласнасці.

У вобласці дзейнічалі 302 акцыянерныя таварыствы, створаныя ў працэсе пераўтварэння дзяржаўнай уласнасці.

За 2011-2015 гады было прададзена 8,8 мільёна акцый 14 адкрытых акцыянерных таварыстваў, у бюджэты паступіла больш за 38 мільярдаў рублёў, а ў развіццё акцыянерных таварыстваў прыцягнута каля 10 мільярдаў рублёў інвестыцый. Таксама паведамлялася, што за 2011-2015 гады акцыянерныя таварыствы пералічылі ў бюджэты 712 мільярдаў рублёў дывідэндаў. У тым жа інтэрв’ю называліся і іншыя вынікі:

  • з 2010 па 2016 год у гаспадарчы абарот было ўцягнута, знесена або закансервавана 2533 невыкарыстоўваемыя аб’екты;
  • у 2010-2015 гадах на аўкцыёнах рэалізавана 748 аб’ектаў на суму 44,8 мільярда рублёў;
  • з 2007 па 2015 год заключана 316 дагавораў куплі-продажу аб’ектаў з пачатковай цаной у адну базавую велічыню;
  • новыя ўласнікі, паводле Мякінькага, уклалі ў такія аб’екты больш за 100 мільярдаў рублёў інвестыцый і стварылі больш за тысячу працоўных месцаў;
  • у арэнду было здадзена больш за 200 тысяч квадратных метраў, а ад арэнднай платы за год у мясцовыя бюджэты паступіла каля 18 мільярдаў рублёў.

Гэта значыць лічбы ёсць. Але праблема ў іншым: гэтыя лічбы падаюцца як ведамасны справаздачны матэрыял пра зробленую працу, а не як паўнавартасная ацэнка эфектыўнасці самой структуры.

З іх немагчыма зразумець галоўнае: колькі каштавала ўтрыманне «Магілёўаблмаёмасці» за гэтыя гады. Які быў фонд аплаты працы? Колькі бюджэт траціў на апарат, памяшканні, транспарт, камандзіроўкі, абслугоўванне, раённыя падраздзяленні і спадарожныя выдаткі? Як суадносяцца гэтыя выдаткі з даходамі ад продажу маёмасці, арэнды, дывідэндаў і спагнанняў? Якая чыстая аддача для бюджэту і эканомікі вобласці?

Без гэтага любыя юбілейныя лічбы застаюцца няпоўнымі:

  • можна паведаміць, што прададзены сотні аб’ектаў, але не растлумачыць, ці былі яны прададзены выгадна;
  • можна сказаць, што створана тысяча працоўных месцаў, але не паказаць, колькі працоўных месцаў было страчана пры рэфармаванні прадпрыемстваў;
  • можна гаварыць пра дывідэнды, але не тлумачыць, якія прадпрыемствы іх забяспечылі і колькі іншых арганізацый заставаліся стратнымі;
  • можна адчытвацца пра скарачэнне колькасці невыкарыстоўваемых аб’ектаў, але не раскрываць, колькі аб’ектаў фактычна пачалі працаваць, а колькі былі проста знесены або закансерваваны.

Актыўнасць не роўная грамадскай карысці

Менавіта таму ключавое пытанне застаецца адкрытым: ці даказана грамадская карысць камітэта як асобнай структуры?

Афіцыйныя матэрыялы паказваюць актыўнасць: аўкцыёны, арэнда, прыватызацыя, праверкі, семінары, скарачэнне пералікаў невыкарыстоўваемай маёмасці.

Напрыклад, аблвыканкам паведамляў пра скарачэнне пераліку невыкарыстоўваемай дзяржаўнай маёмасці ў Магілёўскай вобласці за чатыры гады. Але актыўнасць – гэта яшчэ не даказаная эфектыўнасць. Эфектыўнасць патрабуе балансу: выдаткі, вынікі, страты, альтэрнатывы і персанальная адказнасць.

Пакуль жа публічная карціна застаецца няпоўнай. Орган існуе дзесяцігоддзямі, распараджаецца значнай маёмасцю, праводзіць аўкцыёны і праверкі, прыводзіць асобныя паказчыкі, але не прадстаўляе грамадству поўнай карціны ўласнай эфектыўнасці.

Кіраўнікі без адкрытых біяграфій

Не менш паказальным з’яўляецца пытанне публічнасці кіраўніцтва.

Алег Мякінькі, паводле публікацыі да 25-годдзя фонду, кіруе структурай з мая 2011 года. Да яго фонд узначальвалі Уладзімір Крэз, Мікалай Кароцін і Ірына Кучынская. Але ў афіцыйных адкрытых крыніцах няма паўнавартасных біяграфій кіраўнікоў гэтай структуры. Няма звестак пра іх адукацыю, прафесійны шлях, папярэднія пасады, падставы прызначэння, кіраўніцкі досвед і асабістыя вынікі да прыходу на такія пасады.

Аднак нешта пра аднаго з кіраўнікоў усё ж вядома. Мікалай Кароцін (на фота – справа) – прыклад таго, чаму закрытасць біяграфій чыноўнікаў, якія распараджаюцца маёмасцю, небяспечная сама па сабе. Ён узначальваў «Магілёўаблмаёмасць» у 2000-2007 гадах, затым кіраваў Быхаўскім райвыканкамам, а пазней яго прозвішча ўсплывала ў гісторыях вакол прывабных аб’ектаў Быхаўскага раёна. І не адной: побач з ім фігуруе Сяргей Чуканоў – яго сваяк, кум і былы намеснік старшыні Быхаўскага райвыканкама па эканоміцы.

Мы ўжо пісалі, што Чыгірынскае вадасховішча заўсёды было лакомым кавалкам для чыноўнікаў, а вакол турыстычных аб’ектаў там гадамі ходзяць чуткі, якія кампетэнтныя органы ўпарта не хочуць правяраць. У гэтай гісторыі Кароцін і Чуканоў выглядаюць не выпадковымі прозвішчамі, а часткай адной чыноўніцкай траекторыі: улада, доступ да інфармацыі, уплыў на рашэнні і затым пытанні пра тое, хто апынуўся побач з прывабнымі актывамі. І гэта наўпрост адносіцца да «Магілёўаблмаёмасці»: структура дзесяцігоддзямі распараджаецца дзяржаўнай маёмасцю, але грамадства не бачыць ні адкрытых біяграфій яе кіраўнікоў, ні паўнавартаснай карціны іх наступнай кар’еры, сувязяў і маёмасных інтарэсаў. Як гэта было з Мікалаем Кароціным, Сяргеем Чукановым і аб’ектамі, прыватызаванымі гэтай парочкай у Быхаве.

Для органа, які распараджаецца дзяржаўнай маёмасцю вобласці, гэта сур’ёзны прабел празрыстасці.

Грамадства мае права ведаць, хто прымае рашэнні аб маёмасці, якая належыць не чыноўнікам, а дзяржаве і грамадзянам. Кіраўнік такога органа – не прыватная асоба ў непублічнай кампаніі. 

Гэта чыноўнік, ад рашэнняў якога залежыць лёс будынкаў, прадпрыемстваў, зямельных участкаў, акцый і бюджэтных паступленняў. Адсутнасць афіцыйнай біяграфіі робіць немагчымай грамадскую ацэнку яго прафесійнай прыдатнасці, кар’ернага шляху і адказнасці за вынікі.

Галоўная выснова застаецца непрыемнай: 35 гадоў існавання чарговай «таемнай канцылярыі» прымушае ўспомніць выказванне прапагандыста Ігара Тура, які нядаўна заявіў, што Беларусь «уступае ў этап барацьбы са схаваным або нават ценявым тунеядствам», і аднёс да яго не толькі беспрацоўных, а людзей, якія фармальна ходзяць на працу і атрымліваюць зарплату, але, паводле яго ацэнкі, «робяць вельмі мала». Калі прымяніць гэтую логіку не да радавых грамадзян, а да дзяржаўных структур, то пытанне да «Магілёўаблмаёмасці» становіцца яшчэ больш вострым. А тут яшчэ і Мікалай Кароцін з яго ведамі набытымі ў «Магілёўаблмаёмасці” і паспяхова выкарыстанымі на Быхаўшчыне…

Фота ведамаснага сайта Магілёўскага аблвыканкама.

Магілёўскае выпраўленне: Гарошкін узнагародзіў Дуплеўскага

Навіна ад

Сярод тых, хто сёння займаецца “грамадскай працай” у магілёўскай сістэме адукацыі – Яўген Дуплеўскі, намеснік кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна Магілёва. Яго ўзнагародзілі за тое, што добра падбрэхвае.

На базе БРУ адбылася справаздачна-выбарная канферэнцыя Магілёўскай абласной арганізацыі “Белай Русі“. Аляксандр Гарошкін, старшыня аблсавета “дэпутатаў” і кіраўнік абласной арганізацыі аб’яднання, адрапартаваў за пяцігодку.

Дэлегаты зацвердзілі праграму да 2030 года, а найбольш вызначыўшыяся актывісты атрымалі ганаровыя граматы, падзякі і нагрудныя знакі. 

Гарошкін падкрэсліў: узнагароды – гэта не проста знак прызнання, але і стымул для далейшай грамадскай працы.

Сярод узнагароджаных – Яўген Дуплеўскі. Мы не раз пісалі пра яго. У лютым 2014 года абласная пракуратура ўзбудзіла ў дачыненні да Дуплеўскага крымінальную справу. Следства ўстанавіла, што Дуплеўскі чатыры гады быў аформлены ў школе па сумяшчальніцтве настаўнікам факультатыўных заняткаў – пры гэтым ніякіх заняткаў не праводзіў, але спраўна атрымліваў заробак. На той момант ён займаў пасаду начальніка ўпраўлення адукацыі Магілёўскага гарвыканкама.

Паводле дадзеных следства, страты дзяржавы склалі каля 22 мільёнаў рублёў. Дуплеўскі прызнаў віну. Яму пагражала да сямі гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.

Аднак ён падаў Аляксандру Лукашэнку прашэнне аб памілаванні – і яно было задаволена пасля таго, як ён кампенсаваў суму шкоды. Пасля гэтага Дуплеўскі працягнуў працаваць у сістэме адукацыі, быў прызначаны дырэктарам гімназіі №4, а затым падняўся да намесніка кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна і кіраўніка раённага аддзялення “Белай Русі”.

Цяпер ён – адзін з тых, хто з высокіх трыбун вучыць школьнікаў выконваць законы, “асэнсаванаму стаўленню да свайго здароўя”, “адказнасці за свае ўчынкі” і таму, “што такое добра і што такое дрэнна”. Усе заняткі – у форме “жывога дыялогу з навучэнцамі”.

Партыя – сіла. Стымулы Гарошкіна працуюць – Яўген Дуплеўскі выправіўся. Ён і сам свабодна адрознівае добрае ад дрэннага і ўжо нясе адказнасць за свае ўчынкі. Як такому грамату ад “Белай Русі” не ўручыць?

Фота ведамаснага сайта аблвыканкама.

Імітацыяй рынку зоймуцца ў Магілёўскім аблвыканкаме

Навіна ад

Перамовы па разнарадцы: як магілёўскія чыноўнікі спрабуюць «арганізаваць рынак» і прымусіць усіх “засупрацоўнічаць” з 15 красавіка.

У Магілёве вырашылі «наладзіць кааперацыю» паміж буйнымі прадпрыемствамі і малым бізнесам. На гэты раз – праз анлайн-перамовы, якія арганізуе Беларускі фонд фінансавай падтрымкі прадпрымальнікаў. Удзельнічаюць МАЗ, БЕЛАЗ, БАТЭ, Белкамунмаш.

Фармальна ўсё выглядае прыгожа: развіццё кааперацыйных ланцужкоў, уцягванне малога і сярэдняга бізнесу, імпартазамяшчэнне, сінергія. На практыцы чыноўнікі ў чарговы раз спрабуюць уручную сабраць тое, што ў нармальнай эканоміцы складаецца само.

Калі буйному заводу сапраўды патрэбны пастаўшчык ён імгненна яго знаходзіць. Хутка. Праз рынак, тэндэры, кантакты, рэкамендацыі, уласныя службы закупак. Калі малому бізнесу выгадна працаваць з МАЗам або БЕЛАЗам – сустрэцца не праблема.

У нашым жа выпадку прапануецца сабраць усіх у Zoom і прымусіць «наладжваць кааперацыю». А каманда “губернатара” Ісачанкі выступае як мадэратар «эканамічнай рухухі» і імітуе працэс.

У выніку атрымліваецца дзіўная канструкцыя:

  • буйныя прадпрыемствы прыходзяць, таму што «трэба»;
  • малы бізнес падае заяўкі, таму што «раптом атрымаецца»;
  • чыноўнікі адчытваюцца аб колькасці перамоў.

Можна сабраць сотню кампаній у адной відэаканферэнцыі – гэта не створыць ні канкурэнцыі, ні эфектыўнасці, ні рэальнай кааперацыі.

А яно і не трэба. Што робіць Лукашэнка, калі нешта не працуе? Правільна. Збірае нараду. Яна праходзіць і можна бяздзейнічаць далей. Таму ў Магілёве і не выдумляюць нічога новага.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Старшыня Клімавічаў вучыў моладзь будаваць кар’еру. Яго ўласны шлях пачаўся з мамінага кабінета

Навіна ад

Старшыня Клімавіцкага райвыканкама Віктар Пугач правёў у сярэдняй школе № 4 дзве сустрэчы, са старшакласнікамі і з маладымі педагогамі раёна. Мерапрыемства атрымалася натхняльным. Чыноўнік раздаваў настаўленні шчодра.

Адзінаццацікласнікам ён параіў не баяцца ставіць амбіцыйныя мэты, дакладна планаваць дзень, дапамагаць бацькам і вучыцца працаваць у камандзе.

Пугач таксама паведаміў, што ў невялікіх рэгіёнах перад маладымі спецыялістамі «адкрываюцца вялікія перспектывы для кар’ернага росту» і заклікаў вяртацца на малую радзіму пасля ВНУ.

Маладым педагогам кіраўнік раёна казаў пра новыя падыходы ў выкладанні, цікавіўся ўмовамі побыту і працай інстытута настаўніцтва. Пытаў, ці ездзяць настаўнікі на экскурсіі па памятных месцах Беларусі.

Прыгожыя словы. Але куды цікавей гісторыя самога Віктара Пугача, якую ён, мяркуючы па ўсім, таксама распавядаў прысутным.

Паводле афіцыйнай біяграфіі, працоўны шлях Пугача, узор паслядоўнага ўзыходжання:

  • калгас «Рэвалюцыя» ў Быхаўскім раёне;
  • армія;
  • бальнічная бухгалтэрыя;
  • аддзел эканомікі Быхаўскага райвыканкама.

Там ён спачатку стаў спецыялістам у 2003 годзе, а да 2008-га ўжо ўзначаліў аддзел. Далей намеснік старшыні Быхаўскага райвыканкама, і ў 2024 годзе старшыня ўжо суседняга, Клімавіцкага.

Шлях прамы, як страла. Толькі глядзець на яго трэба крыху ўважлівей.

Усю сваю кар’еру, без малога два дзесяцігоддзі, Віктар Пугач правёў у сценах адной установы, Быхаўскага райвыканкама. Там жа, у тым жа будынку на вуліцы Леніна, 31, працавала і яго маці, Віслава Вацлаваўна Пугач, якая займала пасаду начальніка аддзела арганізацыйна-кадравай працы. То бок менавіта таго аддзела, які вядае кадравымі прызначэннямі і прасоўваннем супрацоўнікаў.

Супадзенне? Магчыма. Але паказальнае.

Калі Віктар Мікалаевіч раіць школьнікам вяртацца дадому і будаваць кар’еру ў родным раёне, ён, у цэлым, кажа пра правераны метад. Проста не ўсім дастаецца такі ж надзейны стартавы арыенцір у кадравым калідоры.

Фота “Могилевские ведомости”.

Радасць па графіку: у Магілёве адрапартавалі пра шчасце гараджан на суботніку

Навіна ад

У Магілёве прайшоў агульнагарадскі суботнік – мерапрыемства, дзе гараджанам традыцыйна прапануюць адчуць сябе «гаспадарамі горада», заадно выканаўшы частку працы камунальных службаў.

Мяркуючы па афіцыйных каментарыях, галоўнай задачай было не толькі навесці парадак, але і правільна зафіксаваць настрой.

Суботнік стаў першым этапам месячніка па добраўпарадкаванні, які працягнецца да 18 красавіка.

Паводле афіцыйных дадзеных, 21 сакавіка на ўборку выйшлі больш за 20 тысяч чалавек і звыш 130 адзінак тэхнікі. Асноўныя работы разгарнуліся ў трох пунктах: парку Горкага, парку 60-годдзя Кастрычніка і на схіле па вуліцы Якубоўскага.

Там удзельнікі займаліся тым, што звычайна ўваходзіць у сферу адказнасці камунальных службаў.

Асаблівая ўвага ў справаздачах нададзена эмоцыям. “Мэр” Сяргей Чарткоў падкрэсліў, што жыхары «актыўна адгукнуліся» і атрымліваюць ад таго, што адбываецца, «пазітыў, добры настрой і энергію».

Тэму добраахвотнасці і задавальнення падтрымала і старшыня гарадскога савета “дэпутатаў” Святлана Сташэўская.

Не абышлося і без гісторый актыўных актывістаў «знізу». Адна з удзельніц суботніка расказала, што працуе з усмешкай, бо «патрыёт сваёй краіны» і рада прыносіць карысць. У падобных каментарыях звычайна не ўдакладняецца, ці быў у ўдзельнікаў выбар правесці гэты дзень інакш.

Суботнікі ў Беларусі застаюцца ўстойлівай практыкай, у якой спалучаюцца элементы адміністрацыйнай мабілізацыі і абавязковай публічнай справаздачнасці. Пры гэтым ключавым вынікам такіх мерапрыемстваў становіцца не толькі ўборка тэрыторый, але і дэманстрацыя ўцягнутасці грамадзян.

Наступны агульнагарадскі суботнік прызначаны на 4 красавіка. У гараджан будзе яшчэ адна магчымасць унесці «асабісты ўклад» і адчуць радасць. Яе ж, як вядома, толькі раз прадэманструй – і ўжо не спыніш.

Фота “Беларусь Сегодня”.

Хопіць TikTokа – медыцынскія чыноўнікі Магілёўскай вобласці самі адрэагуюць на скаргі

Навіна ад

Не трэба скардзіцца ў TikTok на чыноўнікаў Магілёўшчыны. Лепш тэлефануйце ім самім па суботах.

Галоўнае ўпраўленне па ахове здароўя Магілёўскага аблвыканкама апублікавала графік правядзення суботніх прамых ліній на люты. Там, нібыта, можна задаць пытанне пра меддапамогу наўпрост, што называецца, у лоб.

Мы ж пакуль задамося іншым пытаннем: наколькі эфектыўныя прамыя лініі такога кшталту?

І прымем як дадзенасць, што лекары ў Магілёўскай вобласці – зусім не поўныя невукі, якія купілі дыплом за грошы. 

Дзякўй Богу, медінстытуты ў Беларусі пакуль не сельгасакадэмія, у якой можна вывучыцца завочна за пару парасят, каб потым абдзіраць калгасы як ліпкі.

І не акадэмія кіравання імя Лукашэнкі, якая толькі пагаршае ўжо наяўныя праблемы з граматыкай.

Калі і ёсць на Магілёўшчыне прэтэнзіі да медабслугоўвання, то тычацца яны не лекараў, а арганізацыі іх працы. 

У чэргах, дэфіцыце кадраў, бясконцых рамонтах, як у Быхаўскай ЦРБ, адсутнасці сучаснага абсталявання і іншых недарэчнасцях беларускай медыцыны вінаватыя перш за ўсё профільныя чыноўнікі.

І, патэлефанаваўшы на гарачую лінію, вы аўтаматычна паскардзіцеся тым, на каго скардзіцеся.

Па сутнасці, графік, пра які ідзе гаворка – спіс прозвішчаў чыноўнікаў, вінаватых у бардаку. А ўсе іх гарачыя і халодныя лініі – спосаб перанакіраваць скаргу ў патрэбнае ўладам рэчышча.

Вось і выходзіць, што TikTok значна больш эфектыўны за суботнюю балбатню з чыноўнікамі. 

У сацыяльнай сетцы ў вашай скаргі з’яўляюцца шанцы быць пачутай тымі, хто можа даць чыноўнікам па шапцы. Вось такая дзіўная логіка працы са зваротамі грамадзян і грамадзянак.

Засядаў адважны магілёўскі штаб па ліквідацыі наступстваў «Улі»

Навіна ад

Чыноўнікі Магілёва дакладвалі адзін аднаму пра ўдзел у змаганні з цыклонам і дзяліліся меркаваннямі.

Магілёўскі «мэр» Сяргей Чарткоў прымаў даклады чыноўнікаў пра тое, што адбываецца ў горадзе падчас цыклона і што будзе пасля таго, як «Улі» сыдзе.

Штаб быў шматлікі. Спатрэбіліся нават прыстаўныя крэслы.

Кіраўнікі, адказныя за надзвычайныя сітуацыі, камунальную гаспадарку, транспартныя зносіны, энергетычнае забеспячэнне і медыцынскае абслугоўванне, далажылі Чарткову пра тое, што выконваюць свае службовыя абавязкі ў штатным рэжыме. 

Ніхто з іх не атрымаў псіхічных расстройстваў, ні ў каго не пачаліся панічныя атакі або клаўстрафобія з-за сядзення ў замкнёных прасторах цёплых кабінетаў.

Мабыць, самым важным стала паведамленне пра тое, што «за мінулыя суткі ў Магілёве выпала больш за 24 міліметры ападкаў». Проста дзіўна, што ніхто з чыноўнікаў не дадаў пункт «Подзвіг» у свой службовы распарадак, хоць мы дакладна не ведаем.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

У Крычаве не могуць справіцца з расчысткай дарог ад снега

Навіна ад

У Крычаве людзі скардзяцца на адмену маршрутак з-за нечышчаных дарог, але чыноўнікі не бачаць ніякіх праблем.

У сеціве з’явілася відэа, дзе жыхар Крычава скардзіцца, што па горадзе амаль немагчыма праехаць з-за таго, што камунальныя службы не чысцяць дарогі ад снега. Аўтар відэа стаіць на грамадскім прыпынку і расказвае, што ў раёне піўзавода ўсе маршруткі адмянілі, а аўтобусы сталі хадзіць радзей – замест рэйса ў 15.00 наступны будзе толькі ў 16.00. Застаецца толькі ісці пешкі – а гэта чатыры кіламетры з малым дзіцёнкам на руках.

У адказ на гэты зварот крычаўскія чыноўнікі тут жа запісалі відэа з начальніцай мясцовага ЖКГ Святланай Сямёнавай, якая заявіла, што ніякіх праблем і скаргаў няма. “Зваротаў не паступала за перыяд выпадзення ападкаў. Да ўсіх сацыяльных сфер доступ не абмежаваны” – сцвярджае жанчына.

На нядаўняй нарадзе пры першай намесніцы старшыні райвыканкама Святлане Ярмоленка яна заявіла, што сёння ў раёне расчысткай ад снежнага покрыва займаюцца не толькі дарожныя і камунальнае прадпрыемства, але дапамогу аказваюць сельскагаспадарчыя і чыгуначныя прадпрыемствы, ААТ «Крычаўцэментнашыфер», Водаканал, Гартоп і іншыя.

Не прызнаючы праблем гараджан, чыноўніца ў той жа час паведаміла, што асноўныя праблемы па сельскай мясцовасці. “Ёсць праблемы па дарогах, якія абслугоўваюцца ДРБУ-198 і часткова “Камунальнікам” – заявіла Сямёнава, не ўказваючы, дзе менавіта тыя праблемныя дарогі.

Вынікам нарады стала тое, што Ярмоленка даручыла ўзмацніць кантроль за станам дарог ДАІ, асабліва звяртаючы ўвагу на прыпыначныя пункты, пешаходныя пераходы. “Камунальніку” варта забяспечыць расчыстку канчатковых прыпыначных пунктаў, каб аўтобусы маглі свабодна развярнуцца. У сельскай мясцовасці старшыням сельвыканкамаў кантраляваць, каб дарогі былі расчышчаны для праезду хуткай медыцынскай дапамогі, аўтамагазінаў, школьны аўтобусаў і грамадскага транспарту.”

Пра адказнасць панесеную хоць кімсьці за тое, што дапушчана праблема з нечышчанымі ад снега дарогамі і, як вынік, з курсаваннем грамадскага транспарту, не паведамляецца.

Скрыншот: “Беларусь за МКАДом”