Кіраўнік Краснапольскага раёна павывучаў гімназію

Кіраўнік Краснапольшчыны пабываў у гімназіі і даў станоўчую ацэнку ўмовам, створаным там для вучняў.

Старшыня Краснапольскага райвыканкама Аляксандр Яфімчыкаў разам з чыноўнікамі наведаў раённую дзяржаўную гімназію. Яму паказалі абмундзіраванне для ўдзельнікаў ваенна-патрыятычнага клуба, аўтамат Калашнікава і манітор з клавіятурай.

Мяркуючы па рэпартажу з месца падзей, экскурсія была нуднай. 

Тым не менш Яфімчыкаў застаўся задаволены становішчам спраў у сферы адукацыі. Прынамсі, сітуацыя тут значна лепшая, чым у сельскай гаспадарцы раёна, прадстаўленай адзіным калгасам. Старшыня райвыканкама ўжо пабываў там і параіў работнікам выконваць службовыя інструкцыі. 

У гімназіі Аляксандр Яфімчыкаў ад рэкамендацый настаўнікам устрымаўся.

Фота раённай газеты.

Псіханеўралагічнаму інтэрнату ў Быхаўскім раёне падарылі цыркулярную пілу

Прафсаюзы падарылі пансіянату «Ірдзіца» ў Быхаўскім раёне тэлевізары, пральную машыну і цыркулярную пілу.

Прадстаўнікі праўладных прафсаюзаў Беларусі і быхаўскага райвыканкама прыязджалі ў «Быхаўскі сацыяльны пансіянат Ірдзіца». Яны перадалі ўстанове падарункавы сертыфікат на набыццё двух тэлевізараў, пральнай машыны і цыркулярнай пілы.

«Падарункі накіраваныя на паляпшэнне бытавых умоў пражываючых і палягчэнне працы персаналу» – паведамляюць «Магілёўскія ведамасці».

У пансіянаце пражываюць грамадзяне пенсійнага ўзросту, а таксама інваліды I і II групы.

Акрамя таго, пансіянат з’яўляецца месцам для адпачынку чыноўнікаў, якія імкнуцца пазбягаць лішняй увагі.

Кіруе гэтым спецыфічным аб’ектам з нядаўняга часу Віктар Агнетаў (на фота) – нязменны фальсіфікатар усіх выбараў на Быхаўскім выбарчым участку і былы галоўны ідэолаг раёна.

Віктар Ільіч запомніўся быхаўчанам як удзельнік шматлікіх карупцыйных скандалаў.

Дырэктарам пансіяната, размешчанага ў адным з самых маляўнічых месцаў Быхаўшчыны, Агнетава прызначылі ў якасці ўзнагароды за саўдзел у злачынствах дзеючай улады. Цяпер, у дадатак да ўсіх бонусаў, у яго ёсць яшчэ і цыркулярная піла.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

Магілёўскія чыноўнікі ўзнагародзілі самі сябе медалямі, а «дэпутаты» – граматамі

За ўнёсак у сацыяльна-эканамічнае развіццё Магілёўшчыны – медалі, і граматы за правалы атрымалі чыноўнікі і «дэпутаты».

Бездакорнай службай вызначыліся чыноўнікі Магілёўшчыны. Указам галоўнага чыноўніка краіны Лукашэнкі медалі атрымалі:

  • кіраўнік спраў аблвыканкама;
  • начальнік аддзела культуры Мсціслаўскага райвыканкама;
  • начальнік аддзела інвестыцыйных праграм і аховы працы камітэта па архітэктуры і будаўніцтве Магілёўскага аблвыканкама;
  • намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення арганізацыйна-кадравай работы Магілёўскага аблвыканкама.

У прэс-рэлізе пра ўзнагароджанне пра дасягненні чыноўнікаў пісалі выключна ў найвышэйшых ступенях. Узгадвалася пра

  • шматгадовую плённую працу;
  • эфектыўнае кіраўніцтва;
  • неацэнны асабісты ўклад.

«Дэпутаты», на сваім сходзе, абмежаваліся ўручэннем адзін аднаму грамат. Яны, як высвятляецца, таксама з усіх сіл спрыялі «росквіту Магілёўскай вобласці і павышэнню якасці жыцця яе жыхароў».

Праблема ў тым, што адзінкі вымярэння росквіту і павышэння якасці, выкарыстаныя для ацэнкі працы «слуг народа», прыдуманыя імі самімі і ніяк не звязаныя з рэальнымі эканамічнымі паказчыкамі, якімі Магілёўшчына ніколі не блістала.

Бо, калі ацэньваць заслугі чыноўнікаў і «дэпутатаў» вобласці ў рублях і працэнтах, то гаворка ішла б ужо не пра медалі і граматы, а пра крымінальныя справы.

Фотa “Магілёўскія ведамасці”.

За значны ўнёсак. Клімавіцкую чыноўніцу ўзнагародзілі медалём

Начальніка аддзела статыстыкі Клімавіцкага раёна ўзнагародзілі медалём «За працоўныя заслугі».

Працоўныя заслугі начальніка аддзела статыстыкі Клімавіцкага раёна Рыты Дасюлі па заслугах ацаніў галоўны працаўнік Беларусі. Лукашэнка падпісаў указ аб узнагароджанні чыноўніцы, а медаль клімаўчанцы ўручыў прэм’ер-міністр Аляксандр Турчын.

Сярод мноства заслуг Дасюлі – дакладнасць інфармацыі па вытворчасці і рэалізацыі прадукцыі сельскагаспадарчымі і іншымі арганізацыямі Клімавіччыны.

Нагода для заахвочвання, без слоў, важкая: Рыта Дасюля шмат гадоў працавала на розных пасадах, шчыра выконвала свае службовыя абавязкі і атрымлівала за гэта зарплату.

Адкрытым застаецца адно і тое ж пытанне: чаму ўсе, больш-менш значныя ўзнагароды ў Беларусі раздаюцца толькі чыноўнікам, а даяркам і механізатарам даводзіцца задавальняцца падачкамі ў выглядзе пахвальных артыкулаў у раённай прэсе?

Статыстыка – статыстыкай, але ж ці дыхаюць “пралетарыі разумовай працы” пылам на палях і стаяць па калена ў гразі на фермах?

Бо, калі па шчырасці, без гэтых людзей і статыстыкі ніякай бы не было.

Фота раённай газеты.

У Магілёўскім райвыканкаме прыдумалі “традыцыйную” страву

Нейкія асянікі, яны ж асяны і асенікі з Магілёўскага раёна цяпер прэтэндуюць на ўключэнне ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны UNESCO.

Аб прэтэнзіі на сусветную каштоўнасць піша выданне “Беларусь сегодня”. Пры гэтым яно спасылаецца не на нейкіх кулінараў ці захавальнікаў кулінарных традыцый, а на загадчыцу сектара культуры Магілёўскага райвыканкама Наталлю Гоманаву.

Паводле чыноўніцы, асянікі – гэта брэнд Магілёўскага раёну. Гоманава сцвярджае, што яны нагадваюць дранікі, але акрамя бульбы ў іх дадаюць і іншую гародніну, вырашчаную на прысядзібных участках: гарбуз, моркву, цыбулю, а таксама зеляніну – кроп, пятрушку. 

Мясцовая раёнка “Прыдняпроўская ніва” ўжо амаль упэўнена, што асянікі хутка будуць ўключаны ў вышэйназваны Спіс. Праўда, адкуль сыходзіць такая ўпэўненасць, выданне не раскрывае. Хутчэй за ўсё, адтуль жа, адкуль, па ўсёй верагоднасці, і ўзніклі асянікі – з Магілёўскага райвыканкама. 

Сумнявацца, што “асянікі” маюць такое ж дачыненне да традыцыйных страў магілёўскага люду, як звычайная яешня, прымушае тое, што нідзе, ні ў якіх кнігах беларускай нацыянальнай кухні яны не ўзгадваюцца. Апытаныя пры падрыхтоўцы гэтага артыкула магілёўцы і жыхары Магілёўскага раёна нічога не змаглі распавесці пра смак асянікаў.

Хітрыкі чыноўнікаў вядомыя па ўсім свеце, але лукашэнкаўскія клеркі ў гэтым плане дадуць фору ўсім замежным калегам.

Фотаздымак: “Прыдняпроўская ніва”

У Шклоўскім раёне асфальт у лужы ўжо не кідаюць

Чыноўнікі Шклоўшчыны сур’ёзна ўзяліся за дарогі. У вобласці многае плануюць выканаць і нават перавыканаць.

Сёлета ў Шклоўскім раёне абноўлена 40 тысяч квадратных метраў дарожнага пакрыцця. Трыццаць працэнтаў з іх адрамантаваныя ў “гравійным выкананні”. 

У планах мясцовых уладаў – удвая павялічыць гэты аб’ём у наступным годзе.

Намеснік старшыні райвыканкама Максім Лісоўскі сцвярджае, што:

  • рамонт не праводзіцца па традыцыйнай для беларускіх дарожнікаў тэхналогіі «асфальт у лужу»;
  • у наступным годзе ў раёне адрамантуюць у два разы больш дарог.

Дарэчы, выраз «павялічыць у разы» ўсё часцей гучыць ад магілёўскіх чыноўнікаў. 

На нарадзе ў Мсціславе, якую праводзіў кіраўнік лукашэнкаўскай адміністрацыі Дзмітрый Круты, заявілі пра планы на трэць павялічыць надоі і заваліць Магілёўшчыну мясам. Што праўда, не заўтра, а да 2030 года.

У казкі пра добрыя дарогі і велізарныя надоі вельмі хочацца верыць. Шкада толькі, што планы чыноўнікаў Магілёўскай вобласці найчасцей не спраўджваюцца – і тады пачынаюцца апраўданні ў стылі «гранаты не той сістэмы».

Фота: скрыншот рэпартажу ТРК «Магілёў».

Ганаровага грамадзяніна выбіраюць у Клімавічах з аднаго кандыдата

У Клімавічах разглядаюць кандыдатуру на прысваенне звання «Ганаровы грамадзянін Клімавіцкага раёна». Кандыдат – толькі адзін.

У камісію па разглядзе кандыдатур на званне «Ганаровы грамадзянін Клімавіцкага раёна» клімавіцкага райвыканкама паступіла ўсяго адна заява – ад ААТ «Клімавіцкі камбінат хлебапрадуктаў».

Прадпрыемства не мудравала і прапанавала прысвоіць званне старшыні мясцовага савета прызначаных «дэпутатаў» – Васілю Захаранку.

Пералічаны шматлікія заслугі кандыдата, якому, як аказалася, на дадзены момант няма роўных.

Сістэма прызначэння ганаровых грамадзян у Беларусі працуе па безальтэрнатыўным прынцыпе, і званні ў асноўным прысвойваюцца чыноўнікам, радзей – медыкам.

Пра тое, каб прызнаць заслугі перад раёнам даярак або механізатараў, гаворка нават не ідзе – павагу яны заслугоўваюць толькі на словах.

У выпадку з Васілём Захаранкам можна толькі абмеркаваць яго кандыдатуру, даслаўшы свой водгук на электронную пошту. Як кажуць, напісаць ліст дробным почыркам.

Фота клімавіцкай раённай газеты.

Уладзімір Цумараў, вядомы таксама як «Прас», пайшоў з пасады профбоса

Былы «мэр» Магілёва, карупцыянер і прафсаюзны дзеяч Уладзімір Цумараў быў пазбаўлены перадпенсійнай сінекуры.

У Магілёве выбралі новага кіраўніка абласнога аб’яднання прафсаюзаў, лаяльнага да ўлады. Старога, Уладзіміра Цумарава, пасля пераліку заслуг у прафсаюзнай справе праводзілі – магчыма, на пенсію, а магчыма, на іншую «ветэранскую» пасаду.

Цумараў – яркая фігура для Магілёва. 

За сваю працяглую чыноўніцкую кар’еру ён паспеў папрацаваць намеснікам кіраўніка адміністрацыі Кастрычніцкага раёна Мінска, кіраўніком адміністрацыі Ленінскага раёна Магілёва, кіраўніком горада – і, нават, адсядзець чатыры гады ў калоніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасці.

18 мая 1999 года Уладзімір Цумараў быў затрыманы аператыўнай групай УКДБ на працоўным месцы па падазрэнні ў атрыманні хабару ад аднаго з прадпрымальнікаў.

Падчас агляду яго кабінета сярод дакументаў былі знойдзены раней памечаныя стодоларавыя купюры.

Патлумачыць, адкуль яны ўзяліся, Уладзімір Цумараў не змог. У райвыканкаме ён курыраваў выдачу ліцэнзій на гандаль.

У выніку следства было ўстаноўлена, што Цумараў на працягу доўгага часу атрымліваў хабары. Найбуйнейшы, які ўдалося даказаць у судзе, склаў 3400 долараў. Найменшым хабарам быў прас за 15 долараў.

Адразу пасля турмы галоўны спецыяліст Беларусі па кадрах 24 снежня 2003 года даў згоду на прызначэнне Цумарава кіраўніком адміністрацыі Ленінскага раёна Магілёва, а 12 красавіка 2013 года зрабіў яго кіраўніком усяго горада.

Можна, канешне, казаць, што ўрок пайшоў на карысць і што Цумараў апраўдаў давер. Але…

Калі ў Лукашэнкі, з улікам асаблівасцяў яго характару, памяць на карупцыйныя злачынствы кароткая, то народ сваіх герояў памятае. З мянушкай «Прас», якую яму далі ўдзячныя магілёўцы, Цумараў так і падымаўся па кар’ернай лесвіцы.

Фота: “Магілёскія ведамасці”.

Улады Касцюковіцкага раёна хутка купяць ліхтар для дзяцей, што мерзнуць на прыпынку

Пакуль чыноўнікі з Касцюковічаў адпраўляюць «афіцыйныя запыты», школьнікаў на вясковым прыпынку ад холаду і ветру ратуюць цёплыя курткі.

У вёсцы Забычанне Касцюковіцкага раёна час нават не спыніўся, а павярнуўся назад. Дзеці, чакаючы аўтобус, каб паехаць у школу, якая знаходзіцца ў суседняй вёсцы, мёрзнуць, хаваюцца ад дажджу і ветру пад суседнім гаражом, абыходзяцца без лаўкі і ліхтара і спадзяюцца не на дарослых дзядзечак і цётачак з райвыканкама, а на свае цёплыя курткі.

Каб зразумець, чаму дзеці апынуліся ў такой сітуацыі, раённай газеце давялося правесці цэлае расследаванне, якое ўстанавіла, што:

  1. У пачатку навучальнага года бацькі звярталіся ў дарожную службу, і ім паабяцалі, што пытанне з прыпынкам будзе вырашана.
  2. Старшыня раённага савета «дэпутатаў» Ларыса Герасімава даўно выслухала скаргу мясцовай жыхаркі і… адправіла зварот блукаць па інстанцыях, «зрабіўшы афіцыйны запыт».
  3. Старшыня сельвыканкама Валянціна Дадалева адказала, што ў асноўным дзеці пражывалі па вуліцы Цэнтральнай, а на вуліцы Зарэчнай з’явіліся раптоўна, і прыпынак для іх не прадугледжваўся.
  4. Каб загарэўся ліхтар (яшчэ не куплены) побач з прыпынкам (які пакуль яшчэ не існуе), трэба працягнуць электрычныя драты.

Можна бясконца пералічваць адгаворкі касцюковіцкіх чыноўнікаў, але і таго, што напісана вышэй, дастаткова, каб зразумець: нешта ў Касцюковічах трэба мяняць – пачынаючы з прызначаных «дэпутатаў» і заканчваючы верхавінай «вертыкалі».

Зразумела ж, што дзеці гэтай катэгорыі насельніцтва рыхтуюцца да паступлення ў сельскагаспадарчую акадэмію, не маючы ніякіх праблем з вятрамі, дажджамі і маразамі.

P.S. Цікава, што ў каментарыях да гэтага надзвычайнага здарэння (а інакш сітуацыю не назавеш) у нашым акаўнце «Тык-Ток» знайшліся людзі, якія лічаць, што дзяцей занадта разбалавалі. Пра гэта ж не раз гаварыў Лукашэнка. І ў нечым ён мае рацыю. Бо яго дзеці не скардзяцца на спякоту ў Амане.

Фота раённай газеты.

Горацкую “Копцеўскую ніву” чакае год самастойнай працы

Да гаспадаркі “Копцеўская ніва” ў 2021 годзе чыноўнікі далучылі племзавод “Леніна”, давялі прадпрыемства “да ручкі”, а цяпер будуць глядзець, як сяльчане выкруцяцца.

У 2021 годзе “Копцеўская ніва” была перадавіком жывёлагадоўчай вытворчасці. Чыноўнікі, гледзячы на яго поспехі, прынялі “добра прадуманае” і “пралічанае да дробязяў” рашэнне далучыць да яго яшчэ племзавод. Праз пэўны час паказчыкі пайшлі ўніз, бо не была прадумана ні лагістыка, ні ўзаемадзеянне. У гэтым годзе нават кармоў для жывёлы не хапала, вынікае з рэпартажа СТБ. 

Чыноўнікі, як раённыя, так і абласныя, зноў крэатывяць – цяпер яны хочуць адлучыць “Копцеўскую ніву” ад “Леніна” і далучыць да больш блізкай тэрытарыяльна гаспадаркі “Горы”.  

Праўда, працаўнікі “Копцеўскай нівы” не пагадзіліся з такімі планамі і вельмі просяць пакінуць ім самастойнасць. Яны нават распрацавалі ўласны бізнес-план, пра які ўжо пісалі “Магілёў.media”. 

У гаспадарцы ўжо прайшло два сходы, прычым на абодвух прысутнічаў старшыня Горацкага райвыканкама Мікалай Арлёнак, які пагадзіўся даць людзям магчымасць год працаваць самастойна. “Да ўсіх спецыялістаў усіх сфер звяртаюся – страпяніцеся і пачніце працаваць, каб у гаспадарцы быў парадак” – пераклаў ён чыноўніцкую віну ў праблемах гаспадаркі на яе працаўнікоў. 

Скрыншот СТБ