Глава Магілёўскага аблсавета, член Савета Рэспублікі Аляксандр Гарошкін лічыць патрэбным часцей выкарыстоўваць дармовую працу грамадзян.
На прайшоўшай у аграгарадку Вейна семінары-нарадзе са старшынямі сельвыканкамаў Магілёўскага раёна, дэпутацкім корпусам і прадстаўнікамі маладзёжных саветаў, Гарошкін заклікаў кіраўнікоў на месцах больш актыўна прыцягваць грамадзян да вырашэння агульных пытанняў праз талаку і суботнікі.
Не заўсёды пазітыўным паказчыкам, паводле сенатара, з’яўляецца зніжэнне колькасці скарг ад насельніцтва на мясцовым узроўні. “Для прадстаўнічай улады памяншэнне колькасці зваротаў можа казаць пра адваротнае: людзі не давяраюць вам і пішуць адразу на вышэйстаячыя ўзроўні. З усімі пытаннямі вяскоўцы павінны ісці да старшыні сельвыканкама. Вы бліжэй за ўсіх да людзей”, – сказаў Гарошкін.
Тое, што ў свядомасці мясцовага люду так званых дэпутатаў як самастойных фігур не існуе, даказваюць і словы старшыні аблсавета, якімі ён заклікаў т.зв. “народных абраннікаў” “жыць праблемамі сваёй акругі” і выбудоўваць цеснае ўзаемадзеянне са старшынямі сельвыканкамаў.
Прызначаныя “дэпутаты” актыўнічаюць па ўсёй Магілёўшчыне, але вялікага толку ад іх, мяркуючы па фактах, няма.
78-гадовы жыхар вёскі Давыдавічы Быхаўскага раёна прыехаў у Магілёў на прыём да старшыні абласнога савета “дэпутатаў” Аляксандра Гарошкіна . Па пытанні “тэхнічнага абслугоўвання водазаборнай калонкі і добраўпарадкавання тэрыторыі населенага пункта: абкосу травы ў месцы працы аўтамагазіна і калонкі”.
Пры гэтым у вёсцы Давыдавічы ўсё добра з прадстаўніцтвам. Грудзінаўская выбарчая акруга N 22 – гэта якраз Давыдавічы і некалькі суседніх вёсак. Там 652 выбаршчыкі і ёсць свой “дэпутат” раённага савета. Плюс “дэпутаты” сельскага савета. Плюс галоўны “дэпутат” Быхаўскага раёна Вячаслаў Сідарэнка, плюс цэлая “палата прадстаўнікоў”. Аж чатыры паверхі “народнага” прадстаўніцтва.
І пры ўсім гэтым 78-гадовы стары ідзе не да “дэпутата” ў сваёй вёсцы, не тэлефануе на прамую лінію старшыні Быхаўскага райвыканкама. Ён едзе ў Магілёў – да старшыні абласнога савета “дэпутатаў” Аляксандра Гарошкіна.
Гэта не капрыз і не няведанне сістэмы. Гэта – дакладны сацыяльны разлік чалавека, які, мяркуючы па ўзросце, праз усе ўзроўні ўжо прайшоў. Ён ведае, што маленькія “дэпутаты” выслухаюць, паабяцаюць і заб’юць болт. А вось калі трапіць да абласнога начальства – будзе вынік.
І ён аказаўся правы. Па выніках прыёму ў Гарошкіна прызначаны канкрэтныя тэрміны:
калодзеж пачысцяць да 1 чэрвеня;
калонку абслужаць да 15 чэрвеня;
смецце з могілак вывезуць да канца мая.
Зрэшты, раённы “дэпутацкі” корпус у той дзень не сядзеў без справы. Старшыня Быхаўскага раённага савета “дэпутатаў” Вячаслаў Сідарэнка не толькі прысутнічаў на прыёме ў Гарошкіна, але і паспеў суправадзіць у аграгарадку Новы Быхаў “дэпутата палаты прадстаўнікоў” Аляксандру Міхеенку, якая ацэньвала пасевы рапсу, газіфікацыю, электрыфікацыю і спажыўкааперацыю.
Такім чынам пад кантролем усё: ад калонкі ў глухой вёсцы да плана ГОЭЛРО, у якім Міхеенка, Гарошкін і Сідарэнка, трэба меркаваць, разбіраюцца лепш за ўсё.
Прэзідыум раённага савета “дэпутатаў” пад кіраўніцтвам Ірыны Пруднікавай разгледзеў пытанне работы пасажырскага транспарту.
Якасцю работы мясцовага аўтапарка крычаўскія “дэпутаты” не задаволеныя: пасажырапаток расце, а разам з ім не прыбытак Аўтапарка №3, а датацыя яму з бюджэту. Аўтобусы абнаўляюцца, набываюцца новыя, а выніку няма.
“Патрэбны новыя маршруты і формы работы. Проста сядзець на бюджэтнай іголцы нікому не дазволена” – заявіла Пруднікава.
Прэзідыум рэкамендаваў аўтапарку адкрыць:
маршрут Крычаў – Мінск;
маршрут у Расію;
рэйс на Раслаўль, альбо працягнуць яго да Смаленска.
Увогуле, бюджэтных ін’екцый у Крычаве хопіць не на ўсіх. Яны патрэбны і прызначанаму “дэпутацкаму” корпусу, і сыну Пруднікавай, якая, карыстаючыся службовым становішчам, лабіруе інтарэсы сваяка – кіраўніка раённай службы пазаведамаснай аховы.
Чым займаецца Каардынацыйны савет, з агучаных на пасяджэнні прамоў зразумець няпроста.
Начальнік упраўлення ідэалагічнай работы аблвыканкама Кацярына Музычэнка патлумачыла яго прызначэнне так: структура існуе, каб «зверыць гадзіннікі і скаардынаваць працу». Пры гэтым яна асобна падкрэсліла, што нічога падобнага ў Беларусі больш няма – толькі ў Магілёўскай вобласці.
Гэта, бадай, адзіны паказчык, па якім рэгіён сапраўды лідыруе. Па астатніх карціна іншая. Магілёўская вобласць устойліва займае апошнія радкі рэйтынгаў па ўзроўні заробкаў і ўваходзіць у лік лідараў па спажыванні алкаголю.
Мяркуючы па ўсім, стварэнне падобных штабоў – любімы занятак магілёўскіх чыноўнікаў, якія выдатна ведаюць: ні справіцца з эканомікай, ні падняць з каленяў стратны АПК яны не змогуць. Іншая справа – інтарэсы народа. За іх у сістэме Лукашэнкі гатовы змагацца ўсе, каму не лянотна.
Спікеры звярталі свае прамовы да моладзевага “савета” пры “савеце рэспублікі”. Ключавую заяву зрабіў Аляксандр Гарошкін. Паводле яго слоў, пасля падзей 2020 года быў праведзены сур’ёзны аналіз: мы забыліся пра такі аспект, як выхаванне маладых людзей, і ў выніку ледзь не страцілі нашу краіну. Калі б не кіраўнік дзяржавы, сілавы блок і свядомая частка насельніцтва, маглі б адбыцца непапраўныя наступствы.
Судзячы па ўсім, пад непапраўнымі наступствамі Гарошкін меў на ўвазе тое, што дэпутатаў у Беларусі сталі б абіраць, а не прызначаць па спісе.
У гэтым выпадку і сам Гарошкін, і Пішчанка, і Жудро маглі б многа страціць. Праўда не краіну, а ўсяго толькі мандаты і цёплыя месцы ў мутных структурах па “развіцці і росквіце”.
Кіраўнік “дэпутацкага” корпуса Магілёўскай вобласці адгукнуўся на ідэю арганізацыі прытулку для бяздомных жывёл і параіў шукаць спонсараў праз інтэрнэт.
Без дзельнай парады старшыні абласнога савета “дэпутатаў” Аляксандра Гарошкіна ідэя арганізацыі ў Магілёве прытулку для бяздомных жывёл магчыма б заглохла.
Усё здарылася на прыёме грамадзян, праведзеным Гарошкіным. Да яго звярнуліся прадстаўнікі Магілёўскага дабрачыннага аб’яднання «Надзея». Яны папрасілі перадаць пустуючы будынак пад дабрачынны прытулак для бяздомных жывёл.
Мудры “дэпутат” у адказ “рэкамендаваў актыўней выкарыстоўваць магчымасці інтэрнэту і сацыяльных сетак для пошуку валанцёраў і, магчыма, спонсараў”.
Прапагандысцкая сістэма асвятлення дзейнасці прызначаных “дэпутатаў” часта прыводзіць да кур’ёзных сітуацый.
Прыём грамадзян – звычайная руціна і ўсе спробы ператварыць яго ў нешта выдатнае і самаадданае выглядаюць смешна. Вось і выпадак з Гарошкіным і інтэрнэтам можна апісаць усяго толькі адной фразай – без яго ніяк не здагадаліся б.
Пасяджэнне савета па ўзаемадзеянні органаў мясцовага кіравання і самакіравання пры “парламенце” правялі на базе ААТ «Белшына». Сустрэчу ўзначаліла Наталля Качанава. Тэма была сур’ёзная: занятасць насельніцтва і роля мясцовых дэпутатаў у яе падтрымцы.
Высветлілася: сітуацыя на рынку працы ў цэлым добрая. Колькасць занятых расце, беспрацоўе падае, эканоміка развіваецца. У доказ прагучалі нейкія самазаспакаяльныя лічбы з нейкіх “асноўных індыкатараў”.
Галоўны “дэпутат” Магілёўскай вобласці Гарошкін заявіў, што работа добра наладжана і выказаў жаданне супрацоўнічаць з калегамі з іншых рэгіёнаў, дзеля “прырастання эканомікі”.
Вось тут ёсць нюансы. Каля 15 тысяч прадпрыемстваў краіны адчуваюць недахоп работнікаў, а колькасць вакансій па рабочых прафесіях перавышае 160 тысяч. Пры гэтым забяспечанасць кадрамі ў краіне ацэньваюць у 96 працэнтаў.
На месцах з «незанятымі ў эканоміцы» працуюць спецыяльныя камісіі. Як вядома, толк ад іх нулявы – народ аддае перавагу раз на месяц чысціць снег, абы не працаўладкоўвацца ў галоўныя кузні працвітання – калгасы.
Пасля пасяджэння Качанава агледзела вытворчыя магутнасці «Белшыны». Гэта дазволіла ёй самой пераканацца, што занятасць высокая, беспрацоўе нізкае, эканоміка расце – хаця вакансій усё больш, кадраў усё менш, а абмяркоўваць дабрабыт даводзіцца ўсё часцей.
Валерый Малашка прыдумаў, як палепшыць дэмаграфічную сітуацыю ў краіне. Чыноўнікам у яго гэта не атрымлівалася – цяпер для гэтага яму спатрэбілася праграма, прынятая на УНС.
На сустрэчы з медграмадскасцю ў БДМУ Валерый Малашка назваў тры фактары, якія ўплываюць на паляпшэнне дэмаграфічнай сітуацыі ў краіне. Прычым усе яны звязаныя з праграмай сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на 2026-2030 гады, прынятай на VII Усебеларускім народным сходзе:
матэрыяльны дабрабыт сям’і;
уключэнне перыяду догляду за дзіцем у агульны працоўны стаж жанчын;
медыцынскія і адукацыйныя ўмовы, якія ўплываюць на рэпрадуктыўнае здароўе.
Варта адзначыць, што азарэнне зышло на Валерыя Анатольевіча з вялікім спазненнем. Медык па прафесіі, Малашка доўгі час быў намеснікам старшыні Магілёўскага аблвыканкама і валодаў усімі магчымымі рэсурсамі для паляпшэння дэмаграфічнай сітуацыі ў вобласці, аднак нічога толковага не дасягнуў.
Менавіта пры ім сітуацыя не проста выйшла з-пад кантролю, а стала катастрафічнай. Будучы чыноўнікам, Валерый Малашка вызначаўся толькі шматслоўнымі разважаннямі на агульныя тэмы і быў накіраваны ў “дэпутаты” ў перадпенсійным узросце.
Зразумела, што смяротнасць па ўсёй Беларусі даўно перавышае нараджальнасць і прамой віны Валерыя Малашкі ў гэтым няма, а тое, што адбываецца, з’яўляецца вынікам трыццацігадовай дзейнасці Лукашэнкі. Менавіта ён давярае будучыню краіны такім, як Малашка. А ўжо тыя, адчуваючы поўную беспакаранасць, маюць яшчэ і нахабства разважаць пра здароўе нацыі.
Начальніца планава-эканамічнага аддзела крычаўскага «Камунальніка» ўшанавана чарговай граматай за «вялікі асабісты ўклад», у той час як усе яе «заслугі» ўяўляюць вузка-судовы інтарэс.
Штатную «дэпутатку» Крычава Святлану Галаўнёву ўзнагароджваюць пастаянна. У пачатку 2023 года яна атрымала падзячны ліст абласнога «савета дэпутатаў», які падзякаваў начальніцу планава-эканамічнага аддзела УКПП «Камунальнік» «за шматгадовую і добрасумленную працу».
У канцы 2025 года Святлана Аляксандраўна зноў была адзначана. На гэты раз яна атрымала падзякі Магілёўскай абласной асацыяцыі мясцовых саветаў дэпутатаў. Падстава – актыўная і плённая “дэпутацкая” і грамадская дзейнасць.
Фармулёўкі толькі на першы погляд здаюцца абцякальнымі. На самай справе Галаўнёва вельмі карысная – і тым, што па родзе службы асабліва нікуды не лезе, і тым, што заўсёды гатовая сфальсіфікаваць выбары любога ўзроўню.
Уласна кажучы, справа нават не ў Галаўнёвай. Проста на яе прыкладзе лёгка ўбачыць, наколькі нахабна, ужо нічога не саромеючыся, улады Беларусі дэманструюць народу, што ад яго меркавання нічога не залежыць.
Прыклад. У 2019 годзе начальніцу аддзела «Камунальніка» вылучыў у выбарчую камісію працоўны калектыў прадстаўніцтва Белдзяржстраху па Крычаўскім раёне, які, відавочна, добра ведаў пра заслугі Галаўнёвай.
А вось вынікі галасаванняў 2020, 2022 і 2025 гадоў Святлана Галаўнёва падрабляла ўжо ў статусе старшыні ўчастковых выбарчых камісій.
А як жа ўсё ж-такі з заслугамі Галаўнёвай на яе асноўнай пасадзе?
Пра іх сказана ў зводках абласнога Камітэта дзяржаўнага кантролю:
у 2022 годзе, пакуль Святлана Аляксандраўна займалася фальсіфікацыяй “рэферэндуму”, яе камунальным прадпрыемствам зноў зацікавіўся КДК. Высветлілася, што на гэты раз «Камунальнік» выстаўляў да аплаты большую колькасць цеплавой энергіі, чым магла выпрацаваць яго кацельня;
Пры жаданні, спіс ашуканстваў крычаўскага УКПП «Камунальнік» можна працягваць. Ці магла начальніца ПЭА не ведаць пра тое, што адбываецца на яе прадпрыемстве? На жаль, ведала і ўдзельнічала ў фінансавых махінацыях з такім жа імпэтам, з якім фальсіфікавала волевыяўленне крычаўскіх выбарцаў.
Камуніст Міхаіл Жудро лічыцца рэктарам аднаго з магілёўскіх інстытутаў, які выпрацоўвае “практыка-запатрабаваныя рэкамендацыі”.
Нават калі вы не ведалі гэтага чалавека па прозвішчы, вы не маглі не заўважыць яго на бясконцых нарадах магілёўскіх «дэпутатаў». Мужны профіль, выразныя, нібы выбітыя на антычнай манеце, рысы твару, вочы, што іскрацца інтэлектам, вяртаюць нас у часы Гектара і Ахілеса.
Міхаіл Міхайлавіч Жудро часта з’яўляецца на фота разам з былым ваенкамам, а цяпер галоўным «дэпутатам» вобласці Аляксандрам Гарошкіным. Жудро ці то яго намеснік, ці то проста адзін з самых актыўных дэпутатаў.
Так ці інакш, Міхаіл Міхайлавіч захоплены дэпутацкай працай не на жарт. І гэта пры тым, што ён яшчэ і першы сакратар магілёўскага абкама партыі камуністаў.
Падчас усенароднага сходу, калі журналісты праўладных СМІ даказвалі народу, што дэпутатам УНС не плацяць за ўдзел у сходзе прыхільнікаў Лукашэнкі, Жудро даў кароткі і ёмісты каментар: «Працуем за ідэю!».
Давайце паглядзім, якія ідэі ў Міхаіла Міхайлавіча і адкуль яны ў яго бяруцца.
Найбольш падрабязную біяграфію «дэпутата-бессрэбраніка» можна знайсці ў яго перадвыбарнай праграме як «кандыдата ў дэпутаты» магілёўскага абласнога «савета дэпутатаў» дваццаць дзевятага склікання па Буйніцкай выбарчай акрузе.
Жудро нарадзіўся ў 1983 годзе ў Горках у сям’і педагогаў. За гады вучобы атрымаў эканамічную, педагагічную і юрыдычную вышэйшую адукацыю.
У 2005 годзе маладым спецыялістам быў накіраваны ў Талачынскі раён эканамістам. За тры гады выбіўся на пасаду намесніка дырэктара прадпрыемства.
З 2009 года прысвяціў сябе працы на педагагічнай ніве. Прайшоў шлях ад асістэнта кафедры да рэктара Магілёўскага дзяржаўнага абласнога інстытута развіцця адукацыі, якім стаў у 2016 годзе.
На якім менавіта прадпрыемстве прабіваўся Жудро ў Талачынскім раёне – невядома. Затое вядома, што цяпер ён аўтар больш як 100 навуковых публікацый, у тым ліку трох манаграфій і аднаго навучальнага дапаможніка, напісанага ў суаўтарстве.
Тэмы навуковых пошукаў Міхаіла Міхайлавіча ляжаць у плоскасці «распрацоўкі перспектыўных навукова-метадычных, практыка-запатрабаваных рэкамендацый і адукацыйных інавацыйных тэхналогій павышэння кваліфікацыі педагагічных работнікаў і спецыялістаў сістэмы адукацыі».
Адзін з прыкладаў «манаграфій» Жудро можна знайсці ў інтэрнэце. Гэта – прэзентацыя PowerPoint на дваццаць старонак, дзе з дапамогай дыяграм паказаны рост сучаснага педагога. Лёгка заўважыць, што ўзровень гэтага навуковага даследавання вагаецца недзе на адзнацы першакурсніка, граматыка храмае, а літары лезуць куды захочуць.
Ды і сам інстытут, рэктарам якога з’яўляецца актыўны актывіст Жудро, структура настолькі цёмная і маладаследаваная, што манаграфіі там можна пісаць кіламетрамі.
Якім чынам Міхаілу Жудро ўдаецца так доўга і беспакарана ўпіхваць свае «практыка-запатрабаваныя рэкамендацыі», застаецца толькі здагадвацца. Вельмі падобна но тое, што і сам загадкавы інстытут створаны спецыяльна пад падобны тып навукоўцаў.
Ці з’яўляецца наш герой сваяком прафесара з Горак Міхаіла Кірылавіча Жудро – невядома.
Аднак і так зразумела, адкуль у Міхаіла Міхайлавіча знаходзіцца час і на дэпутацтва, і на партыйную працу.
Жудро – класічны прыклад, прыстасаванца і пасрэднасці, чыя сапраўдная спецыялізацыя – пудрыць людзям мазгі за бюджэтныя грошы і ва ўсім падтрымліваць Лукашэнку, намаганнямі якога і забяспечваецца існаванне арміі беларускіх трутняў.
