Кіраўніка магілёўскіх “дэпутатаў” Гарошкіна абралі на ўнікальную пасаду

У Магілёве аднагалосна абралі новага кіраўніка савета, які чыноўнікі называюць унікальным.

У аблвыканкаме прайшло пасяджэнне каардынацыйнага савета грамадскіх аб’яднанняў і палітычных партый Магілёўскай вобласці. Галоўным вынікам сустрэчы стала пераабранне кіраўніцтва – новым лідарам структуры аднагалосна стаў старшыня абласнога Савета “дэпутатаў” Аляксандр Гарошкін.

Чым займаецца Каардынацыйны савет, з агучаных на пасяджэнні прамоў зразумець няпроста. 

Начальнік упраўлення ідэалагічнай работы аблвыканкама Кацярына Музычэнка патлумачыла яго прызначэнне так: структура існуе, каб «зверыць гадзіннікі і скаардынаваць працу». Пры гэтым яна асобна падкрэсліла, што нічога падобнага ў Беларусі больш няма – толькі ў Магілёўскай вобласці.

Гэта, бадай, адзіны паказчык, па якім рэгіён сапраўды лідыруе. Па астатніх карціна іншая. Магілёўская вобласць устойліва займае апошнія радкі рэйтынгаў па ўзроўні заробкаў і ўваходзіць у лік лідараў па спажыванні алкаголю. 

Мяркуючы па ўсім, стварэнне падобных штабоў – любімы занятак магілёўскіх чыноўнікаў, якія выдатна ведаюць: ні справіцца з эканомікай, ні падняць з каленяў стратны АПК яны не змогуць. Іншая справа – інтарэсы народа. За іх у сістэме Лукашэнкі гатовы змагацца ўсе, каму не лянотна.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”.

Няхай і не сямімільнымі крокамі, але Магілёўшчына ідзе ў светлую будучыню

Час канкрэтных спраў і пустой гаварыльні – у Магілёве ўлады рабілі справаздачу за зробленую працу і будавалі планы на будучыню.

Мінулі тыя баявыя часы, калі «губернатар» Анатоль Ісачанка рубіў з пляча і называў хоць нейкія лічбы, якія сведчылі пра рэальны стан спраў у эканоміцы вобласці, а яго адразу лавілі на слове і патрабавалі тлумачэнняў, якія даводзілася даваць былому галоўнаму эканамісту вобласці Руслану Страхару.

Цяпер выступленні Ісачанкі сталі асцярожнымі, а паказчыкі, агучаныя на ўсю публіку – максімальна абцякальнымі.

На чарговай дваццатай сесіі абласнога савета «дэпутатаў» у пашыраным складзе, якая прайшла ў Магілёве, даклад старшыні аблвыканкама, які хоць і называўся «Аб сацыяльна-эканамічным развіцці Магілёўскай вобласці за 2025 год», канкрэтнасцю не вызначаўся.

Мабыць, адзінай канкрэтнай лічбай была колькасць медалёў магілёўскіх спартсменаў, заваяваных на чэмпіянатах і першынствах свету і Еўропы.

Пра стратныя прадпрыемствы і правальную сельскую гаспадарку кіраўнік Магілёўшчыны амаль не казаў, а сітуацыю чамусьці параўноўваў з 2020 годам.

Калі шчыра, канспект справаздачы Анатоля Міхайлавіча можна змясціць у некалькіх словах: нешта пабудавана, дзесьці адрамантавана і пра кагосьці паклапаціліся.

А светлую будучыню, якая надыйдзе дзесьці ў 2030-м і прынясе вобласці мільён тон малака і 300 тысяч тон мяса, на хлеб, на жаль, не намажаш.

З вялікай ступенню верагоднасці рабіць справаздачу за гэтую светлую будучыню тады ўжо будзе пераемнік Анатоля Ісачанкі. І, паводле лукашэнкаўскай традыцыі, узяткі з яго будуць гладкія. Як і з кіраўніка «дэпутацкага» корпуса Аляксандра Гарошкіна, які, выслухаўшы даклад старшыні аблвыканкама, заўважыў, што ў будучыню мы ідзём, але ж не сямімільнымі крокамі.

Фота афіцыйнага сайта Магілёўскага аблвыканкама.

Магілёўскі «сенатар» Гарошкін выказаўся пра шырокую Лімпапо, дзе гуляе Гіпапо

Старшыня магілёўскіх «дэпутатаў» – у захапленні ад палёту Лукашэнкі па афрыканскай дузе і ўласнага галавакружэння ад «адкрытых перспектыў».

Старшыня Магілёўскага абласнога савета «дэпутатаў» Аляксандр Гарошкін дэталёва прааналізаваў нядаўнія візіты Лукашэнкі да афрыканскіх плямёнаў і прыйшоў да шакавальных высноў. Гарошкін перакананы, што сямейныя туры беларускага дыкатара сведчаць:

  • пра імкненне Беларусі да дыверсіфікацыі знешніх сувязяў і ўмацавання сваіх пазіцый на міжнароднай арэне;
  • пра тое, што беларускія кампаніі атрымалі новыя магчымасці для выхаду на рынкі М’янмы, Амана і Алжыра;
  • пра тое, што праведзеныя бізнес-форумы і «круглыя сталы» спрыялі наладжванню прамых кантактаў і абмену вопытам;
  • пра тое, што візіты садзейнічаюць паспяховаму прасоўванню нацыянальных інтарэсаў і забеспячэнню ўстойлівага развіцця краіны.

Ключавое слова тут, канешне – дыверсіфікацыя. Прасцей кажучы, здольнасць Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнкі правільна размяркоўваць сямейны капітал і Аляксандра Рыгоравіча Гарошкіна – граматна размяркоўваць хлусню ў сваіх ліслівых заявах.

Бо ніякіх бізнес-форумаў і «круглых сталоў» праводзіць нават не збіраліся. Усе візіты Лукашэнкі па шырокай афрыканскай дузе праходзілі ў выключна вузкім, сямейным коле.

Але Гарошкіна можна зразумець. Будаўніцтвам паветраных замкаў ён займаецца не таму, што наіўна верыць у тое, быццам бы Алжыр дапаможа ўпарадкаваць Магілёў без крымінальшчыны сярод чыноўнікаў, а Аман укладзе інвестыцыі ў стратныя калгасы вобласці.

Проста ад колькасці лапшы, павешанай на вушы магілёўцаў, залежыць асабісты дабрабыт Гарошкіна. Афрыканская дуга – далёка, а мяккае крэсла ў абласным савеце «слуг народа» – пад рукой. Сядзячы ў ім, можна беспакарана хлусіць электарату пра што заўгодна. Нават пра шырокую Лімпапо, дзе гуляе Гіпапо.

Фота “Магілёўскія ведамасці”.