Рэспубліканскі рух па добраўпарадкаванні ўсяго недобраўпарадкаванага набірае сілу, і клімавіцкая раённая арганізацыя РГА «Белая Русь» да яго далучылася.
Тры актывісткі кішэннай структуры рэжыму пафарбавалі горкі, турнікі і арэлі дзіцячай пляцоўкі ў двары дома № 123 на вуліцы Леніна.
Дзе быў у гэты час другі бок сумеснага праекта – невядома. Магчыма, актывісткі працуюць у мясцовай ЖКГ, і тады пазлы галаваломкі сыходзяцца.
У суседнім Крычаўскім раёне таксама нядаўна прайшла сумесная акцыя па рамонце дзіцячых пляцовак. Праўда, там у ЖКГ быў іншы партнёр – абласны Камітэт дзяржаўнага кантролю.
Вось ужо дзе ўзаемадзеянне было сапраўды эфектыўным – камунальнікі імгненна навялі парадак на дзіцячых пляцоўках, дзе сам чорт мог бы нагу зламаць.
Сярод тых, хто сёння займаецца “грамадскай працай” у магілёўскай сістэме адукацыі – Яўген Дуплеўскі, намеснік кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна Магілёва. Яго ўзнагародзілі за тое, што добра падбрэхвае.
Дэлегаты зацвердзілі праграму да 2030 года, а найбольш вызначыўшыяся актывісты атрымалі ганаровыя граматы, падзякі і нагрудныя знакі.
Гарошкін падкрэсліў: узнагароды – гэта не проста знак прызнання, але і стымул для далейшай грамадскай працы.
Сярод узнагароджаных – Яўген Дуплеўскі. Мы не раз пісалі пра яго. У лютым 2014 года абласная пракуратура ўзбудзіла ў дачыненні да Дуплеўскага крымінальную справу. Следства ўстанавіла, што Дуплеўскі чатыры гады быў аформлены ў школе па сумяшчальніцтве настаўнікам факультатыўных заняткаў – пры гэтым ніякіх заняткаў не праводзіў, але спраўна атрымліваў заробак. На той момант ён займаў пасаду начальніка ўпраўлення адукацыі Магілёўскага гарвыканкама.
Паводле дадзеных следства, страты дзяржавы склалі каля 22 мільёнаў рублёў. Дуплеўскі прызнаў віну. Яму пагражала да сямі гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.
Аднак ён падаў Аляксандру Лукашэнку прашэнне аб памілаванні – і яно было задаволена пасля таго, як ён кампенсаваў суму шкоды. Пасля гэтага Дуплеўскі працягнуў працаваць у сістэме адукацыі, быў прызначаны дырэктарам гімназіі №4, а затым падняўся да намесніка кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна і кіраўніка раённага аддзялення “Белай Русі”.
Цяпер ён – адзін з тых, хто з высокіх трыбун вучыць школьнікаў выконваць законы, “асэнсаванаму стаўленню да свайго здароўя”, “адказнасці за свае ўчынкі” і таму, “што такое добра і што такое дрэнна”. Усе заняткі – у форме “жывога дыялогу з навучэнцамі”.
Партыя – сіла. Стымулы Гарошкіна працуюць – Яўген Дуплеўскі выправіўся. Ён і сам свабодна адрознівае добрае ад дрэннага і ўжо нясе адказнасць за свае ўчынкі. Як такому грамату ад “Белай Русі” не ўручыць?
Дырэктар Магілёўскага медыцынскага каледжа Уладзімір Рыжкоў прадэманстраваў свае абыякавае стаўленне да Кодэкса аб адукацыі ва ўгоду палітычынай дзейнасці.
Паводле інфармацыі, распаўсюджанай прэс-службай каледжа, Рыжкоў узяў удзел у штогадовым мерапрыемстве «Я – грамадзянін», якое прайшло ў медкаледжы 10 сакавіка. Падчас сустрэчы ён павіншаваў навучэнцаў, паразважаў пра правы і свабоды грамадзян, а таксама ўручыў ім партыйныя білеты Беларускай партыі «Белая Русь» і членскія білеты БРСМ.
Разам з тым, такія дзеянні супярэчаць дзейнаму заканадаўству. У адпаведнасці з пунктам 3 артыкула 2 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адукацыі, у навучальных установах забараняецца стварэнне і дзейнасць палітычных партый, а таксама любая іншая дзейнасць, якая супярэчыць закону.
У дадзеным выпадку кіраўнік каледжа, які таксама з’яўляецца функцыянерам «Белай Русі», выкарыстаў сваё службовае становішча для ўцягвання навучэнцаў у палітычную структуру. Гэта можа разглядацца як прамое парушэнне адукацыйнага заканадаўства.
Варта адзначыць, што гэта не першы падобны выпадак у Магілёве. Раней у аналагічнай сітуацыі апынуўся рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта харчавання Максім Кіркор.
Магілёўскія актывісты «Белай Русі» ездзілі ў Мінск, каб набрацца інтэлекту і сінэргіі.
Актывісты Магілёўскай абласной арганізацыі РГА «Белая Русь» сталі ўдзельнікамі форуму «Беларусь інтэлектуальная» і паразмаўлялі пра:
тэхналагічнае лідарства;
здаровую нацыю;
харчовую бяспеку;
захаванне гістарычнай праўды.
Па сутнасці, актывісты кішэннай партыі рэжыму абмяркоўвалі тое, чаго не існуе ў прыродзе Беларусі, а сам з’езд больш нагадваў сход сацыялістаў-утапістаў.
Цалкам прадказальна, што і высновы, да якіх прыйшлі ўдзельнікі мерапрыемства, не патрабавалі ад іх празмерных інтэлектуальных здольнасцяў.
Напрыклад, старшыня Чавускай раённай арганізацыі РГА «Белая Русь» Ганна Падворная пасля форуму ўсвядоміла, што «толькі сінэргія ўсіх сіл можа прывесці да значных зменаў».
Варта адзначыць, што сінэргія ў коле прыхільнікаў Лукашэнкі даўно карыстаецца папулярнасцю: гэта калі ніхто не разумее, хто менавіта будзе працаваць і хто будзе адказваць за вынікі прпацы.
Двойчы чалавек года і “дэпутат” трох скліканняў, Ірына Пруднікава абяцае Крычаву росквіт, але ёй перашкаджаюць камунальнікі, вандроўныя сабакі і кіроўцы маршрутных таксі.
Днямі, у крычаўскім раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі прайшло выступленне Ірыны Пруднікавай. Яе ўважліва выслухалі два дзясяткі чалавек.
Дэлегат усенароднага сходу, старшыня раённага савета “дэпутатаў” старшыня павятовага палітбюро “Белай Русі”, чалавек года Крычаўшчыны, чалавек года Магілёўшчыны, уладальнік памятнага партыйнага знака “Залаты фонд” і маці начальніка крычаўскага аддзялення пазаведамаснай аховы Пруднікава ў чарговы раз праславіла эру Лукашэнкі.
Яна напірала на моцныя рэгіёны, рост чагосьці і транслявала пакрытыя павуціннем тэзісы трыццацігадовай даўніны.
А мы проста працягнем знаёміцца з біяграфіяй самых яскравых дэпутатаў Магілёўшчыны, сярод якіх Ірына Віктараўна – зорка не апошняй велічыні.
Ёй шэсцьдзесят два гады, дваццаць з якіх яна аддала працы ў райспажыўтаварыстве. У час работы, завочна, трэба меркаваць, скончыла Гомельскі кааператыўны інстытут па спецыяльнасці эканаміст.
Прайшла шлях ад прадаўца да старшыні праўлення райспажыўтаварыства, а калі ўперлася ў столь кар’ернага росту ў гандлі, то ў 2003 годзе перайшла ў райвыканкам – у аддзел эканомікі.
У 2017 годзе Пруднікаву прызначылі старшынёй раённай рады “дэпутатаў”. Узнагароды і званні пасыпаліся на Ірыну Віктараўну як з рога багацця. Часам, праўда, у бочцы мёда з’яўляліся лыжкі дзёгцю.
Так у даносе, накіраваным у КДБ, Пруднікаву абвінавачвалі ў тым, што яна празмерна апякуе крычаўскую пазаведамасную ахову і дрэнна ўплывае на былога старшыню райвыканкама Андрэя Седукова.
На першы погляд, можа падацца, што Пруднікава выконвае толькі дэкаратыўныя функцыі.
Але з іншага боку, дама з белкаапсаюзаўскай хваткай і доўгім пералікам званняў можа з’яўляцца сур’ёзным удзельнікам крычаўскай “гульні тронаў”.
Бо камяні, якія раённая газета кідае ў агарод УКПП “Камунальнік”, могуць прызначацца старшыні райвыканкама Аляксею Шараю, які, па чутках, паставіў на чале камунальнага прадпрыемства свайго чалавека.
На чыім баку Ірына Пруднікава – пакуль незразумела. Зрэшты сітуацыя хутка высветліцца. Калі нават крычаўская “раёнка” перастане рэзаць праўду-матку, пра тое, што адбываецца ў раёне, раскажуць самі крычаўляне цераз сацыяльныя сеткі.
Крычаўляне, відаць, канчаткова расчараваліся ў мясцовай вертыкалі.
Платформа “Tik-Tok” стала месцам, дзе абураныя гарадскім бардаком жыхары Крычава масава выказваюць прэтэнзіі да ўладаў.
А нядаўна да крытыкі УКПП «Камунальнік» далучыўся нават друкаваны орган райвыканкама. Газета «Крычаўскае жыццё», якая звычайна расхвальвае дасягненні, заклікала камунальнікаў да адказу за невывезенае смецце, якое разцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі.
Гэтая ўзнагарода не першая: Ірына Віктараўна была ўзнагароджана дыпломам «Чалавек года Магілёўшчыны» ў 2020 годзе, а годам раней атрымала ганаровае званне «Чалавек года Крычаўскага раёна».
Аўтар даносу абвінаваціў старшыню ў тым, што той «забіў веру ў светлую будучыню».
У тым жа пісьме згадвалася і Пруднікава, якая, карыстаючыся службовым становішчам, лабіруе інтарэсы свайго сына – кіраўніка раённай службы вневедамаснай аховы.
І вось Андрэя Сядукова змяніў Аляксей Шарай, а Ірына Пруднікава працягвае змагацца за светлую будучыню Крычава і атрымліваць узнагароды.
Рэакцыя Ірыны Віктараўны на любую з праблем, асабліва тых, што абвастрыліся ў апошні час, зводзіцца да пагрозы напісаць ліст у вышэйстаячую інстанцыю.
Выглядае гэта смешна, але ствараецца ўражанне, што раёнам кіруе зусім не Аляксей Шарай, а штатны «чалавек года» з “залатога фонда”.
Не выпадкова ж Пруднікава аднойчы заявіла, што праз «Белую Русь» кожны можа ўплываць на сучаснасць і будучыню сваёй краіны. Яна і ўплывае. Прынамсі на дабрабыт сваёй сям’і і на хаос у Крычаве.
Старшыня савета магілёўскіх «дэпутатаў» Аляксандр Гарошкін уключыўся ў абласную акцыю «Сфатаграфуйся з інвалідам!».
Чалавек, спіс тытулаў якога займае аж два радкі, прыехаў у Расцянскі сацыяльны пансіянат «Прыазёрны» і падарыў пацыентам масажнае крэсла.
Члену «савета» рэспублікі, старшыні магілёўскага абласнога «савета дэпутатаў», старшыні магілёўскай абласной арганізацыі «Белая Русь» Аляксандру Гарошкіну не чужыя ўзнёслыя парывы душы. І масажнае крэсла – толькі пачатак місіі міласэрнасці.
Раўназначны падарунак Гарошкін адвёз Цэнтру сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Ленінскага раёна горада Магілёва. Па ўсім відаць, гаворка ідзе пра другое масажнае крэсла.
Пры гэтым развозку крэслаў па ўстановах Аляксандр Гарошкін фармальнасцю не лічыць. Каб падкрэсліць гэта, ён фатаграфуецца з інвалідамі.
Для даведкі: на дабрачынную акцыю «Ад усёй душы» арганізацыйныя структуры «Белай Русі» ў Магілёўскай вобласці патрацілі звыш 15 тысяч рублёў.
Як вядома, аматары фотасесій самі нічога не вырабляюць, і крыніцы з’яўлення ў «арганізацыйных структур» гэтай сумы вядомыя – усё той жа шматпакутны бюджэт. Таму, гаварыць пра нейкую дабрачыннасць тут не выпадае, гаворка, хутчэй за ўсё, ідзе пра крывадушныя піяр-акцыі.
Аляксандр Гарошкін не з’яўляецца ў гэтай справе першапраходцам – з інвалідамі ў Чавусах нядаўна фатаграфавалася старшыня праўлення стратнага «Белкаапсаюза» Інэса Караткевіч.
У спіс жа самых экзатычных падарункаў, якія набываюць магілёўскія чыноўнікі за бюджэтны кошт, уваходзіць цыркулярная піла, падораная “дабрачынцамі” быхаўскаму пансіянату «Ірдзіца».
Магілёўскія цуды ў рэшаце: партыя «Белая Русь» падарыла дзецям 450 рублёў, грамадзяне, якія званілі на прамую лінію, прасілі «дэпутата» Горошкіна ўдасканаліць крымінальны кодэкс, а Дзед Мароз сказаў, што ён нікога не запалохвае.
Чараўніцтва без снегу і запалохванняў
У парку Падніколья адкрылася рэзідэнцыя Дзеда Мароза. Снегу не было, а галоўны зімовы чараўнік Магілёўшчыны прыбыў у сваю рэзідэнцыю, як цяпер модна, пасля аўтапрабегу па горадзе.
Перад тым як крыху акунуцца ў атмасферу казкі, добры чараўнік, нібыта адказваючы на невыказаны дакор, абвясціў, што «беларускі Дзед Мароз не запалохвае, ён усё прабачае і заўсёды дорыць падарункі».
У краіне, дзе атмасфера страху даўно ператварылася ў фон, такія заявы гучаць вельмі двухсэнсоўна. Падаецца, што наш Дзед Мароз значна дабрэйшы за Лукашэнку, які нікога не прабачае, дорыць падарункі за кошт бюджэту толькі сваякам, а запалохвае ўсіх запар.
«Дэпутат» Гарошкін і Крымінальны кодэкс
Яшчэ не астыўшы пасля УНС, «дэпутат» Аляксандр Горошкін правёў прамую тэлефонную лінію. Сярод зваротаў – звыклыя дарогі, могілкі і, нечакана… Крымінальны кодэкс. Грамадзяне, калі верыць прэс-рэлізу, прасілі ўдасканаліць артыкулы, якія датычацца злачынстваў непаўналетніх.
З чаго б простым людзям у разгар снежня, калі наперадзе святы, заклапочана разважаць пра ўдасканаленне крымінальнага заканадаўства?
Падарункі ад партыі: 450 рублёў на шчаслівае дзяцінства
У межах акцыі «Партыя – дзецям» прадстаўнікі партыі «Белая Русь» наведалі Дом дзіцяці ў Магілёве. Былі ўручаны салодкія пачастункі і сертыфікат на суму 450 рублёў – на ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы ўстановы.
Словы падзякі, прамовы пра дабрыню і будучыню, фотасесія – усё як належыць. Але лічба ў 450 рублёў выклікае не столькі замілаванне, колькі сум.
На фоне агульных выдаткаў магілёўскіх дзяржструктур, да якіх „Белая Русь“ мае самае непасрэднае дачыненне і рэальных патрэбаў устаноў такая дапамога выглядае сапраўдным ганьбаваннем.
В Славгороде усовершенствовали игровую площадку детского сада №3.
“Яркий и современный «самолетик» стал подарком для малышей от районной организации РОО «Белая Русь» в рамках года благоустройства”, пишет районная газета.
Поздравительное слово говорила председатель районного совета назначенных “депутатов” и она же председатель славгородской районной организации «Белая Русь» Светлана Езерская.
Из-за дежурных лозунгов о процветании страны, всеобщего благоденствия и решающей роли года благоустройства в судьбе каждого беларуса, нельзя было понять, какое отношение имеет “Белая Русь” к конкретному самолетику.
Партия, конечно, провластная, но денег у нее вряд ли больше, чем на самолетик бумажный.
Похоже, что роль Езерской и ее однопартийцев в установке самолётика с клеймами “Белой Руси” на крыльях и фюзеляже, свелась к фотосессии на его фоне.
Этот способ популяризации “Белой Руси” в народе пока самый действенный.
Провластная партия подарила пожилым чериковлянам bluetooth-колонку. Старики плясали перед чиновниками в ярких нарядах.
В отделение социальной реабилитации, абилитации инвалидов и дневного пребывания для граждан пожилого возраста чериковского районного центра социального обслуживания населения приезжали гости.
“Депутат палаты” Владимир Подобед преподнес старикам сладкие подарки.
От председателя республиканского “общественного” объединения «Белая Русь» Сергея Немкевича пожилым людям досталась музыкальная колонка “которая, безусловно, станет источником радости и хорошего настроения для всех посетителей РЦСОН”.
Начальники много фотографировались на фоне стариков, из которых даже составили специальную группу поддержки для встречи “дорогих” гостей .
