Закрыўся бар “Руки вверх”, які летась з’явіўся на месцы легендарнага начнога клуба “Форум” у Магілёве.
Пра змену назвы бара паведамілі магілёўскія тэлеграм-каналы. “Інтэр’ер і стыль бара застаўся ранейшым, тольк змянілася назва, зараз гэта бар «Малінкі» – піша ZatestilMogilev.
Пры гэтым паведамляецца, што “Руки вверх” пераедзе на нейкае новае месца.
Карыстальнікі Threads адрэагавалі на навіну збольшага абыякава, пры гэтым ўзгадваючы назву “Форум”. “Форум ёсць Форум! Як ні назаві”, “Форум” будзе, пайду. А “Руки вверх”, “Малінкі” як не называй, – ні нагой”, “Нядоўга музыка грала…”, – напісалі некаторыя з іх.
Нагадаем, што “Руки вверх” пампезна адкрыўся ў Магілёве ў кастрычніку 2025 года. Адкрыцця бара з такой назвай нібыта з нецярпеннем чакалі апошнія паўгода: некаторыя магілёўскія медыя нават назвалі з’яўленне такога бара ў горадзе галоўнай культурна-забаўляльнай падзеяй восені-2025.
Забаўляць магілёўцаў абяцаліі жывой музыкай, конкурсамі, танцамі, дыджэй-сэтамі і караоке з хітамі эпохі трыццацігадовай даўніны. Гэта павінна было быць адно суцэльнае “падарожжа ў шчаслівыя 90-я”. Цяпер, відаць, гэтае падарожжа скончылася.
Расійская сетка бараў “Руки вверх” з’яўляецца праектам былога франтмэна аднайменнага гурта Сяргея Жукава. У Магілёве гэты бар адкрыўся па франшызе.
Сусветны дзень вады (World Water Day, з 1993 года).
Абвешчаны Генеральнай Асамблеяй ААН.
У рэзалюцыі Генеральнай Асамблеі прапанавана дзяржавам праводзіць у гэты дзень мерапрыемствы, прысвечаныя захаванню і засваенню водных рэсурсаў.
Па велічыні водных рэсурсаў рэк Беларусь займае чацвёртае месца ў Еўропе пасля Нарвегіі.
Патэнцыял водных рэсурсаў Беларусі: 20 000 рэк і ручаёў, 11 000 азёр, 85 вадасховішчаў, 1 500 сажалак.
Разведаныя запасы прэсных падземных вод – 6,35 млн куб.м/суткі (609 радовішчаў).
Міжнародны дзень Балтыйскага мора (Baltic Sea Day, з 1986 года).
Абвешчаны ў 1986 годзе на 17-м пасяджэнні Хельсінкскай Канвенцыі ў гонар падпісання самой канвенцыі па Балтыйскаму мору ў 1974 годзе.
49% тэрыторыі Беларусі адносіцца да басейна Балтыйскага мора, рачных басейнаў Нёмана, Заходняй Дзвіны, Заходняга Буга.
Рака Заходняя Дзвіна
Сорак сарокаў (народны каляндар).
Прыход вясны пасля раўнадзенства і сустрэча птушак з цёплых месцаў. “Жаўрукі прыляцелі, на галоўку дзецям селі”.
У хрысціянстве шануюць памяць сарака пакутнікаў Севастыйскіх – воінаў-хрысціян, якія прынялі пакутніцкую смерць. Усе яны былі родам з Кападокіі і служылі ў рымскім войску. Ваеначальнік запатрабаваў, каб хрысціяне разам з астатнімі салдатамі прынеслі ахвяру паганскім багам. Пасля адмовы іх падвергнулі катаванням, а потым распранулі і прымусілі стаяць у пакрытым лёдам возеры на працягу ночы. Да раніцы адзін з воінаў не вытрымаў – і пабег да цёплай лазні. Аднак яго месца сярод пакутнікаў заняў рымлянін Аглай, якога ўразіла стойкасць духу хрысціян.
У народзе гэты дзень лічыўся днём другой сустрэчы вясны (першая была на Грамніцы, трэцюю чакаюць на Дабравешчанне), адным з самых вялікіх свят у годзе. Сяляне казалі, што “на Сарокі дзень з ноччу мераецца, зіма канчаецца, вясна пачынаецца”. А прадвеснікамі вясны былі жаўрукі (хоць на Сарокі, па павер’і, з-за мора прыляталі 40 розных птушак).
Гаспадыні загадзя выпякалі з цеста печыва ў выглядзе птушак, як правіла, 40 штук – па колькасці загінулых пакутнікаў.
У гэты дзень вернікі прыходзяць у храм і ставяць 40 свечак у памяць аб загінуўшых.
Жавароначкі, прыляціце,
Цёпла лецейка прынясіце,
А зімачку прыбярыце,
Бо зімачка надаела,
Нам хлебушак пераела.
1609 год. Нарадзіўся Ян Казімір Ваза (1609–1672).
Кароль польскі і вялікі князь літоўскі (1648–1668), апошні манарх з дынастыі Ваза.
У час яго панавання адбыліся разбуральныя войны з Маскоўскай дзяржавай, казакамі, са Швецыяй.
Пры ім былі страчаны Прусія, Смаленскае ваяводства, Кіеў і левабярэжная Украіна.
Агульны гаспадарчы заняпад дзяржавы, няўдачы ў войнах, аслабленне міжнароднага становішча, напружаныя адносіны з магнатамі і шляхтай, смерць энергічнай і актыўнай у палітыцы каралевы Марыі Людвікі прывялі да адрачэння ад трона і эміграцыі ў Францыю ў верасні 1668 года.
1619 год. Кароль Жыгімонт III Ваза перадаў усе магілёўскія праваслаўныя цэрквы уніятам.
Гэта адбылося па скарзе уніяцкага арцыбіскупа І. Кунцэвіча на бясчынствы часткі гараджан супраць уніатаў.
Указам караля прадпісвалася ўдзельнікаў узброенага выступу ў Магілёве ў 1618 годзе супраць уніятаў пакараць смерцю, на жыхароў накласці штраф, усе праваслаўныя цэрквы перадаць уніятам.
1659 год. Пастанова Сойма Рэчы Паспалітай аб біцці меднага шэлега (барацінкі) і заснаванні Брэсцкага манетнага двара.
Падчас правядзення грашовай рэформы 1659–1666 гадоў для выпуску меднага соліда (барацінкі) пачалося будаўніцтва манетнага двара ў Брэсце. Ён працаваў з 4 снежня 1665 да 16 снежня 1666 года і выбіў каля 241 мільёна медных солідаў на суму 2 674 268 злотых 10 грошаў.
На аверсе размяшчаўся бюст Яна II Казіміра Вазы, пад якім ініцыялы TLB (арандатара меднага двара). На рэверсе быў герб ВКЛ “Пагоня”, пад ім манаграма І. Кіршэнштэйна. Соліды брэсцкага двара падобныя на медныя соліды Віленскага меднага двара.
Ёсць меркаванне, што большая частка тыражу мае адметныя рысы: шчыт з вострым вуглом, малая манаграма, палеаграфічныя асаблівасці.
1864 год. Публічна павешаны на гандлёвай плошчы Лукішкі ў Вільні Кастусь Каліноўскі (1838–1864).
Палітычны дзеяч, публіцыст, паэт. Адзін з кіраўнікоў паўстання 1863–1864 гадоў.
Скончыў юрыдычны факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта, прымаў удзел у таемнай ваенна-рэвалюцыйнай арганізацыі афіцэраў Генштаба, якую ачольвалі З. Серакоўскі і Я. Дамброўскі.
На Гародзеншчыне ствараў рэвалюцыйныя арганізацыі, у 1862 годзе з паплечнікамі распачаў выпуск «Мужыцкай праўды» – першай у гісторыі газеты на беларускай мове. У 1862 годзе ачоліў Літоўскі правінцыяльны камітэт па падрыхтоўцы паўстання, у студзені 1863 распачаў паўстанне, 1 лютага 1863 года узначаліў Часовы правінцыяльны ўрад Літвы і Беларусі.
29 студзеня 1864 года выдадзены царскім уладам камісарам Магілёўскай губерні Вітаўтам Парфяновічам.
Таемна пахаваны на Гедзімінавай (Замкавай) гары ў Вільні, побач з іншымі лідарамі і ўдзельнікамі паўстання, забітымі на загад расійскай улады. Усе магілы былі зроўнены з зямлёй.
Урачыстае перапахаванне К. Каліноўскага і іншых паўстанцаў адбылося 22 лістапада 2019 года на могілках Росы у Вільні.
Адзін з першых беларускіх мастацкіх фільмаў быў «Кастусь Каліноўскі» (1928). У 1943 годзе ў гонар героя была названая савецкая партызанская брыгада, якая дзейнічала каля Гродна і Беластока.
У гонар деяча названыя вуліцы ў Мінску, Гродна, Магілёве, Пінску і іншых гарадах Беларусі, гімназія № 1 у г. Свіслач. Адзіны беларускі помнік усталяваны ў Свіслачы. Бюст усталяваны ў Нью-Ёрку.
Указ прэзідэнта Беларусі ад 15 студзеня 1996 года № 26 зацвердзіў Ордэн Кастуся Каліноўскага. Узнагарода не выкарыстоўваецца, але не выходзіла і адпаведнай пастановы аб яе скасаванні.
У 2022 годзе ва Украіне створаны беларускі полк імя Каліноўскага.
1865 год. Нарадзіўся Уладзіслаў Сівы-Сівіцкі, Стары Улас.
Беларускі паэт.
Дэбютаваў вершамі ў 1907 годзе ў «Нашай ніве». Шэраг вершаў надрукаваны ў «Анталогіі беларускай паэзіі» (1961), зборніку «Беларуская дакастрычніцкая паэзія» (1969).
У 1990 годзе выйшла яго кніга вершаў і публіцыстыкі «Год беларуса».
Памёр 30 верасня 1939 года.
1882 год. Нарадзіўся Эдуард Будзька.
Беларускі грамадскі дзеяч, паэт, публіцыст, настаўнік.
Аўтар і папулярызатар «Нашай нівы». Член прэзідыума Беларускага нацыянальнага камітэта, член Вялікай беларускай рады, сакратар Камісіі па стварэнні БДУ.
Удзельнічаў у стварэнні беларускіх школ, Будслаўскай беларускай гімназіі. Удзельнік беларускага нацыянальнага руху ў Літве, Латвіі, ЗША.
У час Другой сусветнай вайны, падчас нямецкай акупацыі Беларусі, працаваў настаўнікам у Мінску і Баранавічах. Прымаў удзел у Другім Усебеларускім кангрэсе.
Цяжка хворы выехаў у Канаду, потым у ЗША. Актыўна ўдзельнічаў у жыцці беларускай эміграцыі ў ЗША. Апублікаваў свае ўспаміны ў месячніку «Бацькаўшчына».
Памёр 14 жніўня 1959 года ў Чыкага.
1920 год. У в. Высокі Барок (цяпер Краснапольскі раён) нарадзіўся Аляксей Пысін.
Беларускі паэт. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Янкі Купалы (1968) за кнігу вершаў «Твае далоні».
Пасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР працаваў у газэце ў Бельску на Беласточчыне. Удезльнік Другой сусветнай вайны.
Працаваў у краснапольскай газеце «Чырвоны сцяг», у чэрыкаўскай раённай газеце, магілёўскіх абласных «За Радзіму», «Магілёўская праўда». З 1974 года да апошніх дзён быў сакратаром Магілёўскага абласнога аддзялення Саюза Пісьменнікаў.
Аўтар 12 кніг паэзіі, 4 зборнікаў вершаў для дзяцей, кніг вершаў і паэм, кнігі пра народныя песні і іх выканаўцаў «Бярозка ля кожных варот». Двойчы выходзілі Выбраныя творы ў 2 тамах.
Пераклаў на беларускую мову «Маабіцкі сшытак» М. Джаліля, зборнік вершаў М. Ханінава «Жураўлі над стэпам».
Памёр 27 жніўня 1981 года ў Магілёве. Пахаваны на каталіцкіх могілках.
У яго гонар названа школа (у ёй мемарыяльны музей паэта) у Палужы Краснапольскага раёна, вуліца ў Магілёве. На доме, у якім ён жыў па праспекце Міра, 35А ўсталявана мемарыяльная дошка. Магілёўская абласная бібліятэка арганізуе Пысінскія чытанні.
1943 год. Разам з жыхарамі спалена Хатынь.
У гэты дзень 149 жыхароў вёскі былі спалены жыўцом або расстраляны нямецкімі салдатамі і дапаможным паліцэйскім батальёнам за аказанне жыхарамі вёскі дапамогі партызанам.
У карнай аперацыі ўдзельнічалі 118-ы батальён шуцманшафта і асобны карны батальён СС «Дырлевангер».
Апошні сведка трагедыі, Віктар Жалабковіч, памёр у 2020 годзе.
У 1969 годзе створаны мемарыял у памяць аб 9200 беларускіх вёсках, знішчаных нацыстамі.
1998 год.Памёр Пятро Шасцерыкаў (1919–1998).
Беларускі пісьменнік. Выхаванец магілёўскага педінстытута (1941), сакратар Магілёўскага аддзялення Саюза пісьменнікаў, аўтар твораў на мясцовую тэматыку.
Яго пяру належаць шматлікія кнігі, аповесці, апавяданні. Ён з’яўляецца аўтарам літаратурнай апрацоўкі кніг успамінаў “Салдатамі былі ўсе”, “Арлы”, тэкстаў да фотаальбомаў “Магілёў”, “Магілёўская вобласць”.
Яго імем названа вуліца ў Магілёве.
2006 год. У Магілёве стартаваў Першы Міжнародны маладзёжны тэатральны форум M.@rt.кантакт.
У першы год у ім прынялі ўдзел 10 тэатраў з Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы, Літвы.
Магілёўскія актывісты «Белай Русі» ездзілі ў Мінск, каб набрацца інтэлекту і сінэргіі.
Актывісты Магілёўскай абласной арганізацыі РГА «Белая Русь» сталі ўдзельнікамі форуму «Беларусь інтэлектуальная» і паразмаўлялі пра:
тэхналагічнае лідарства;
здаровую нацыю;
харчовую бяспеку;
захаванне гістарычнай праўды.
Па сутнасці, актывісты кішэннай партыі рэжыму абмяркоўвалі тое, чаго не існуе ў прыродзе Беларусі, а сам з’езд больш нагадваў сход сацыялістаў-утапістаў.
Цалкам прадказальна, што і высновы, да якіх прыйшлі ўдзельнікі мерапрыемства, не патрабавалі ад іх празмерных інтэлектуальных здольнасцяў.
Напрыклад, старшыня Чавускай раённай арганізацыі РГА «Белая Русь» Ганна Падворная пасля форуму ўсвядоміла, што «толькі сінэргія ўсіх сіл можа прывесці да значных зменаў».
Варта адзначыць, што сінэргія ў коле прыхільнікаў Лукашэнкі даўно карыстаецца папулярнасцю: гэта калі ніхто не разумее, хто менавіта будзе працаваць і хто будзе адказваць за вынікі прпацы.
У Горках чыноўнік Мікалай Арлёнак і псеўдачыноўнік Алег Бойка па чарзе пераконвалі моладзь у прэстыжнасці працы ў калгасе. Але нават валейбольны матч паказаў прэстыжнасць працы ў аблвыканкаме.
У Горацкім раёне прайшоў абласны форум сельскай працуючай моладзі «Сяло – тэрыторыя развіцця». У ім узялі ўдзел 40 маладых спецыялістаў з сельскагаспадарчых арганізацый Магілёўскай вобласці.
У тым, што за вёскай будучыня, моладзь пераконвалі старшыня Горацкага райвыканкама Мікалай Арлёнак і першы сакратар абласнога камітэта ГА «БРСМ» Алег Бойка.
І калі аргументы Арлёнка, які ў нядаўнім мінулым кіраваў адным з нешматлікіх прыстойных сельскагаспадарчых прадпрыемстваў, маглі гучаць пераканаўча, то да шапказакідальных лозунгаў штатнага ўскладальніка гірлянд Бойкі наўрад ці хто прыслухаўся.
Як і да выступу намесніка старшыні Магілёўскага аблвыканкама Сяргея Савіцкага, які хоць і аддаў дваццаць гадоў жыцця сельскай гаспадарцы вобласці, але зрушыць яе з мёртвай кропкі фактычна так і не здолеў.
Маладым спецыялістам арганізавалі экскурсію па горацкіх прадпрыемствах, правялі дэгустацыю прадукцыі.
Напрыканцы форуму адбыўся таварыскі матч па валейболе паміж камандамі «Горцы» і «Магілёў» – «Мяч дружбы». Спартыўнае спаборніцтва прадказальна выйгралі магілёўцы.
Ажно 3000 свабодных вакансій выставілі прыватныя арганізацыі Бабруйска. Яшчэ пяць гадоў таму такога не было.
“Гадоў пяць таму ад прыватных арганізацый вакансій не было, а цяпер – 3000 вакансій. І заводы, буйныя прадпрыемствы бяруць людзей з навучаннем, нават інвалідаў. І мамы дзяцей з інваліднасцю могуць працаваць на паўстаўкі – звяртайцеся да нас па дапамогу ў пошуку зручных вакансій” – заявіла галоўны спецыяліст аддзела садзейнічання ў працаўладкаванні Бабруйскага гарвыканкама Святлана Шпакоўская, выступаючы на 4 снежня форуме, прысвечаны Міжнароднаму дню інвалідаў. Пра гэта піша komkur.info.
Пры гэтым яна адзначыла, што, каб адправіць чалавека на навучанне якой-небудзь прафесіі, здаровага або з інваліднасцю, патрэбна яго рэгістрацыя ва ўпраўленні па працы і занятасці Бабруйскага гарвыканкама.
На форуме жадаючыя маглі азнаёміцца з некаторымі вакансіямі і прыкладамі курсаў для атрымання прафесій – напрыклад, Беларускі пратэзна-артапедычны аднаўленчы цэнтр прапануе навучанне людзей з інваліднасцю 1, 2 і 3 групы (і без інваліднасці) прафесіям працоўнага зялёнага будаўніцтва, столяра, зборшчыка або рамонтніка абутку, аператара ЭВМ і іншым.
Шпакоўская адзначыла, што для пачатку рамеснай або прадпрымальніцкай дзейнасці можна атрымаць бязвыплатную субсідыю і навучанне ў Магілёве з аплатай пражывання за кошт упраўлення.
На инвестиционный форум в Могилевском районе собрались представители России, Китая, Турции и, естесственно, Беларуси. При этом география внешнеэкономической деятельности предприятий Могилевского района охватывает аж 40 стран. Где остальные?
На инвестиционный форум “Могилевский район – территория возможностей” приехали представители России, Китая и Турции. Председатель могилевского райисполкома Дмитрий Мудрогелов поспешил заявить, что “форум носит статус международной бизнес-площадки” и за шесть лет его проведения подписано:
более 130 официальных документов;
32 контракта о поставках продукции предприятий района на экспорт;
34 соглашения о сотрудничестве.
Прошла презентация возможностей Могилевского района, в котором, оказывается есть все: от потенциала до микроклимата.
И хотя география внешнеэкономической деятельности предприятий Могилевского района охватывает свыше 40 стран, но… Основным внешнеэкономическим партнером предприятий района была и остается Российская Федерация.
С этим полностью согласилась глава Псковского района Псковской области Российской Федерации Наталья Федорова.
Да и как не согласиться? Крыть, ни Мудрогелову, ни его гостье из России нечем. Ведь на форуме, кроме представителей России и Беларуси, присутствовали только китайская и турецкая делегация. Причем они были немногословны.
Судя по всему, горы подписанных документов с остальными 36 странами так и застряли на уровне декларирования намерений и бесполезных поездок могилевских чиновников в гости к зарубежным коллегам.
Одиозный пропагандист Григорий Азаренок, не раз уличенный в разжигании вражды и ненависти, выступил на Молодежном форуме Союзного государства в Могилеве.
Азаренок выступил на стратегической сессии «Молодежь в современном медиапространстве». “Нельзя допустить разрушения смыслов, торжества исторического нигилизма, иначе у нас заберут все: память, нашу страну, наши ресурсы. Нельзя допустить, чтобы кто-то переписал историю” – цитирует пропагандиста провластный телеграм-канал “Могилев – мой город!”.
В сообщении не указывается, кто тот злодей, который хочет все это забрать. Видимо, этот пассаж – всего лишь вариация на тему бабайки для детей. А вот то, что действительно есть в наличие – это реальная вражда и ненависть, насаждаемая Азаренком к тем, кто мыслит иначе и не поддерживает нынешнюю диктаторскую власть в Беларуси.
Еще в начале прошлого года Белорусская ассоциация журналистов провела работу над документированием преступлений пропаганды в Беларуси. Были исследованы высказывания провластных пропагандистов в СМИ, призывающих, в частности, к дискриминации, ненависти, а иногда насилию в отношении оппонентов режима.
Григорий Азаренок в этих исследованиях – один из главных фигурантов, чьи высказывания содержат оскорбительные и уничижительные характеристики. Исследователи выяснили, что Азаренок использует в качестве аргументов утверждения, не подкрепленные фактами и доказательствами. Кроме того, пропагандист использует агрессивный и враждебный тон, который на эмоциональном уровне побуждает слушателей к действию против оппонентов режима.
Тем более цинично звучит один из заголовков, озвученных пропагандистов при обращении к молодежи: «Критическое мышление — ваше главное оружие!».
На открытии молодежного форума “союзного” государства собрались пожилые составители “историй”, которые придали мероприятию оттенок архаичности.
Форум молодых историков «Роль молодежи в сохранении и защите исторической памяти» открылся в Могилеве.
Судя по фотоотчету с молодежного мероприятия, проходившего в МГУ имени Кулешова, старых историков там тоже собралось немало.
Они сидели в президиуме собрания, выступали с речами перед участниками мероприятия и обещали, что “подрастающее поколение в конечном итоге придет к управлению государствами”.
Заместитель председателя “палаты представителей” Вадим Ипатов, помнящий, по его словам, времена, когда народные традиции еще передавались “через песни и танцы”, не уточнил, когда же в стране наступит долгожданный “конечный итог”.
Если принимать во внимание то, что тон мероприятию задавали вовсе не молодые историки, а поседевшие в боях против коллективного Запада ветераны идеологических баталий, то передача исторических традиций через песни и танцы затянется еще надолго.
Чиновники Могилева хотят, чтобы приближающийся молодежный форум прошел без сучка-задоринки, а коммунисты, тем временем, учатся покорять сердца масс.
Члены оргкомитета форума союзного государства «Роль молодежи в сохранении исторической памяти» активно готовятся к мероприятию. Пожилые чиновники выехали на объекты, где молодежь будет обучаться сохранению исторической памяти. Они изучали логистику и технические аспекты приближающегося мероприятия.
Коммунисты Могилева тоже не дремлют и обучаются ораторскому искусству, чтобы в своих публичных выступлениях покорять не только умы, но и сердца народа.
В обоих случаях на фотографиях заметно, что молодость сохраняется только в сердцах участников мероприятий, а возраст уже ограничивает их резвость и в заботах о молодежи, и в публичных выступлениях.
При этом могилевские “активисты” смотрятся значительно бодрее своего шефа, которого уже снимают издалека и гримируют до стадии восковой куклы.
Сегодня 19 июня 2025 года в Могилеве проходит Межотраслевой форум работников кадровых служб, на котором вряд ли назовут истинные причины кадрового голода в области.
Форум проходит под громким лозунгом: «Кадры. Вектор на развитие». Пока с трибун звучали речи о «бережном отношении к человеку», тысячи жителей области продолжают уезжать, а кадровая яма лишь растет.
Председатель Могилевского облисполкома Анатолий Исаченко открыл собрание кадровиков высокопарными словами: мол, главный ресурс региона — это люди, а кадровая политика держится на «уважительном и требовательном» отношении к ним. В зале раздавали почетные грамоты и благодарности за «успехи» в этой самой политике.
Помощник Лукашенко по Могилевской области Сергей Наливайко заверил, что такие форумы «выкристаллизуют новые подходы», а государство якобы уже создало все условия: гарантирует первое рабочее место, поддерживает оплату труда и балансирует интересы гражданина и государства.
Реальность давно опровергает эти отчеты. Так, за один только год — с 1 января 2024 года по 1 января 2025 года — население Могилевской области, по данным Белстата, сократилось на 10 тыс. человек. Было 981 174 человек, а стало 971 365 человек. Понятно, что среди выбывших не только трудоспособные граждане, но могут ли в такой ситуации увеличиться трудовые ресурсы? В 2019 году трудовые ресурсы в регионе составляли 569790 человек, а по итогам 2023 – 558940, т.е. сокращение к 2024 году приблизительно на 10 тыс. человек.
Данные независимых экспертов и аналитиков говорят о тысячах молодых людей, уехавших за границу или в Минск — туда, где оплата труда выше, а атмосфера в коллективе не пронизана страхом.
Ключевая проблема — не только низкая зарплата (средняя по области — одна из самых низких в стране) и отсутствие перспектив. Реальный «кадровый голод» спровоцирован массовыми увольнениями и эмиграцией специалистов после волны политических репрессий 2020–2021 годов. И эти репрессии не прекращаются и поныне. Учителя, врачи, инженеры и даже рядовые клерки — тысячи людей были уволены, вынуждены сменить профессию или просто уехали, чтобы не жить под прессингом проверок и угроз.
Форумы, грамоты, отчеты — все это хорошо смотрится в репортажах в провластных СМИ, но не меняет сути. Работников в Могилевской области не хватает почти во всех секторах. Официально чиновники это называют «демографическим вызовом», но они сознательно игнорируют очевидное: кадры бегут не только за зарплатой, но и от репрессий, атмосферы доносов и обязательных «верных» взглядов.
Любой аналитик подтвердит: никакие гарантии «первого места» не удержат молодого специалиста, если над ним угроза уголовного дела за комментарий в соцсетях или давление за отказ подписывать «нужное» коллективное письмо. Пока остается эта реальность — форумы остаются пустой декорацией, за которой кадровый голод лишь увеличивается.
Для того, чтобы ситуация изменилась, нужно не помпезные форумы проводить с награждениями за заслуги которых на сегодняшний день в Могилевской области просто нет, а прекратить политические чистки, пригласить уволенных специалистов, создать реальные механизмы защиты от давления и обеспечить конкурентную оплату труда и свободу самовыражения.
В противном случае, каждый новый «форум кадровиков» — лишь пир во время кадровой чумы.
