Абяцаючы даглядаць за нованароджанымі кацянятамі хацімчанін падмануў мінчанку на 1,5 тыс. рублёў.
Гісторыя пачалася з таго, што жыхарка сталіцы знайшла на вуліцы двух нованароджаных кацянятаў. Малечы патрабавалі пастаяннага догляду і спецыяльнага кармлення, але жанчына не мела неабходнага досведу. Таму яна звярнулася па дапамогу ў тэматычную інтэрнэт-супольнасць, дзе абмяркоўваюць праблемы бяздомных жывёл.
На заклік адгукнуўся 25-гадовы жыхар Хоцімска. Малады чалавек паведаміў, што вучыцца на ветэрынарнага ўрача і мае досвед выхаджвання нованароджаных жывёл. Яго словы падаліся пераканаўчымі.
Каб выратаваць кацянятаў, мінчанка асабіста прывезла іх у Магілёўскую вобласць. Яна таксама пагадзілася аплочваць усе выдаткі, звязаныя з доглядам і лячэннем жывёл.
Пэўны час усё выглядала цалкам праўдападобна. Хацімчанін рэгулярна паведамляў, што возіць кацянятаў у ветэрынарную клініку, купляе лекі, шпрыцы, корм і іншыя неабходныя рэчы. Для пацверджання сваіх слоў ён прасіў грошы, якія жанчына без ваганняў пералічвала на яго банкаўскую картку.
Паводле яго паведамленняў, значныя сумы ішлі нават на паездкі ў ветклініку. Часам ён заяўляў пра неабходнасць выклікаць таксі, якое нібыта каштавала ад 45 да 60 рублёў у адзін бок.
Так працягвалася некалькі тыдняў, пакуль у жанчыны не ўзніклі сумненні. Каб упэўніцца, што грошы сапраўды ідуць на дапамогу жывёлам, яна сама звязалася з ветэрынарнай клінікай. Там яе чакала непрыемнае адкрыццё. Высветлілася, што кацянятаў прывозілі да ветэрынараў толькі адзін раз – у першы дзень пасля іх перадачы новаму апекуну.
Пасля гэтага мінчанка звярнулася ў міліцыю. Праваахоўнікі затрымалі жыхара Хоцімска і распачалі супраць яго крымінальную справу па артыкуле аб махлярстве. Што сталася з кацянятамі і ў якім яны цяпер стане, афіцыйна не паведамляецца.
У Хоцімскім раёне будуюць прафілакторыі для цялят. Галоўнае адкрыццё: калі няма скразнякоў і ёсць сухая падсцілка, цяля не хварэе.
У трох сельгаспрадпрыемствах Хоцімскага раёна будуюць прафілакторыі для цялят. Аб’екты аднатыпныя, але з варыяцыямі: нясучыя канструкцыі можна рабіць з металу або дрэва, ашалёўку – з дрэва або штор, у залежнасці ад фінансавых магчымасцей гаспадаркі. А яны, як вядома, у Хоцімску вельмі сціплыя.
Радуе толькі адно: ватага “моцных гаспадарнікаў” Лукашэнкі нарэшце дапёрла, што залог здароўя цяляці – адсутнасць скразнякоў і наяўнасць сухой падсцілкі.
Вядомы хоцімскі камуніст назваў гэта вяхой у развіцці. Што менавіта замінала пабудаваць сухое і непрадзьмуванае памяшканне гадоў гэтак на трыццаць раней, можна толькі здагадвацца.
Верагодна, мільярды рублёў, выдаткаваных нібыта на беларускае сяло, пайшлі на будаўніцтва сухіх і непрадзьмуваных асабнякоў для беларускіх чыноўнікаў.
Ідэалагічную апрацоўку дзяцей пад сумніўнае “свята” – Дзень яднання народаў Беларусі і Расіі правялі ў хоцімскім дзетсадку №3.
Паводле афіцыйных паведамленняў, мэта мерапрыемства – “фарміраванне ўяўлення пра дзяржаўнае свята”. Для гэтага з дзецьмі ад чатырох гадоў праводзіліся размовы пра “адзінства” Беларусі і Расіі, гульні кшталту “Знайдзі сцягі Беларусі і Расіі”, “Падарожжа па Саюзнай дзяржаве”, а таксама заняткі, дзе малеча размалёўвала дзяржаўную сімволіку дзвюх краін і вывучала “агульную гісторыю”.
На самой справе гаворка ідзе пра раннюю палітычную сацыялізацыю, дзе дзецям у простай форме навязваецца патрэбная цяперашняй уладзе інтэрпрэтацыя адносін з Расіяй. Пры гэтым цалкам ігнаруецца сучасны кантэкст: Расія сёння вядзе вайну супраць Украіны і прызнаецца міжнароднай супольнасцю як краіна-агрэсар. А Беларусь стала краінай-суагрэсарам у гэтай вайне, бо яе ўлады падтрымліваюць расійскую захопніцкую палітыку.
Асабліва цынічна выглядае падача ідэі “братэрства” без уліку гістарычнага досведу. На працягу стагоддзяў беларускія землі неаднаразова станавіліся аб’ектам экспансіі з боку Маскоўскай дзяржавы і Расійскай імперыі. Ад войнаў Вялікага Княства Літоўскага з Масквой у XV–XVII стагоддзях да пазнейшай палітыкі русіфікацыі – беларусы неаднаразова вымушаныя былі абараняць сваю культуру, мову і дзяржаўнасць.
Замест асэнсавання гэтай складанай гісторыі дзецям прапануюць спрошчаную ідэалагізаваную карціну “дзвюх сясцёр”, паміж якімі нібыта не было ні канфліктам, ні асіметрыі ў адносінах, ні сучасных палітычных рэалій.
Для кожнага незаідэалагізаванага чалавека ясна, што дзіцячы садок не можа месцам дзяржаўнай прапаганды, асабліва калі яна закранае пытанні геапалітыкі і вайны.
У выніку замест нейтральнага выхавання і развіцця малечаў, адукацыйная ўстанова становіцца інструментам ідэалагічнага ўплыву, дзе нават самыя маленькія беларусы павінны засвоіць “правільнае” стаўленне да краіны, якая сёння вядзе агрэсіўную палітыку і мае складаную, часта канфліктную гісторыю ў адносінах з Беларуссю.
1697 год. Маскоўскі дыпламат, стольнік Пётр Талсты пабываў у магілёўскім Брацкім манастыры.
Ён прыбыў у Магілёў напярэдадні. «У тым манастыры царква саборная вялікая, будынак у царкве ладнай разьбяной працы пазалочаны. Тая царква ўся падпісана насценным лістом ладным, іканастас разны пазалочаны, вялікі, ладнай працы».
Брацкі Богаяўленскі манастыр (1620–1940-я).
1785 год. Памёр ураджэнец Наваельні граф Антоній Тызенгаўз (1733–1785).
Дзяржаўны дзеяч ВКЛ, мецэнат. Заснавальнік першага на Беларусі перыядычнага выдання – «Gazeta Grodzieńska». Адміністратар каралеўскіх эканомій: Гарадзенскай, Брэсцка-Кобрынскай, Шавельскай, Аліцкай і Магілёўскай.
Яго намаганнямі Гродна зрабілася месцам працы розных дзяржаўных устаноў: Скарбовай камісіі, Вярхоўнага Трыбунала, задворнага асэсарскага суда.
Заснаваў у горадзе і яго ваколіцах шэраг мануфактур, адчыніў гарадскі тэатр, кадэцкі корпус, гандлёвую, землямерную, медыцынскую, тэатральную і іншыя школы, друкарню.
У 1775 годзе набыў у Вільні друкарню, выдаваў календары, часопіс «Gazety Wileńskie».
Палымяны прыхільнік асветы, усталявання роднай мовы. Прапаноўваў Ж.-Ж. Русо пераехаць жыць у Гродна або ў Белавежскую пушчу.
Пахаваны ў фамільным склепе ў Жалудоцкім касцёле.
Помнікі Тызенгаўзу ўстаноўлены ў Гродзенскім Фарным касцёле, Паставах, яго імем названа плошча ў Гродне.
1889 год. У Парыжы ўрачыста адкрыта Эйфелева вежа.
Сімвал Парыжа, кахання ў закаханых парачак з усяго свету. Першапачаткова задумвалася як часовая канструкцыя і была пабудавана ўсяго за 2 гады на Марсавым полі ў якасці ўваходнай аркі на тэрыторыю экспазіцыі Сусветнай выставы 1889 года. Пазней названа ў гонар свайго канструктара Г. Эйфеля.
Ажурнае збудаванне складаецца з 18 000 металічных дэталяў, для злучэння якіх было выкарыстана 2,5 мільёны заклёпак. Металічныя канструкцыі важаць 7300 тон, а агульная вага, уключаючы неметалічныя элементы, складае 10000 тон.
15 мая 1889 года на вежу падняліся першыя наведвальнікі.
324 мятровая вежа была самай высокай ў свеце да 1930 года.
1904 год. На браняносцы «Петрапаўлаўск» падчас руска-японскай вайны загінуў ураджэнец Мінска Андрэй Валковіч (1870–1904).
Ваенны ўрач. Доктар медыцыны.
Скончыў Імператарскую Ваенна-медыцынскую акадэмію. Прымаў удзел у барацьбе з эпідэміямі тыфа, халеры ў Вяцкай губерні.
Служыў урачом у розных флоцкіх экіпажах. Аддаваў перавагу не практычнай, а эксперыментальнай медыцыне, якой ён з захапленнем заняўся па прапанове і пад кіраўніцтвам І. Паўлава.
Удзельнік руска-шведскай экспедыцыі (1899–1901) па градусным вымярэнні на архіпелагу Шпіцберген. На востраве збіраў гідралагічны і заалагічны матэрыял.
Удзельнік руска-японская вайны.
У яго гонар названа гара на ўсходзе Зямлі Тарэля вострава Заходні Шпіцберген.
1910 год. Пад Браславам нарадзіўся Юзаф Буйноўскі (1910–2001).
Польскі паэт, гісторык літаратуры, літаратурны крытык, эсэіст.
Скончыў Дзісенскую гімназію, Віленскі ўніверсітэт.
Выкладаў у Браслаўскай прыватнай гімназіі, выдаў у мясцовай друкарні два зборнікі вершаў. Перад вайной працаваў у Вільні.
Пасля пачатку ІІ Сусветнай вайны быў мабілізаваны ў польскую армію і ўдзельнічаў у баявых дзеяннях пад Львовам. У 1939–1941 гадах быў зняволеным ў савецкім лагеры, з якога ўцёк у Вільню. У 1941 годзе быў арыштаваны НКУС і адпраўлены ў канлагер на Урал, зноў уцёк і ўступіў у армію генерала Андэрса, удзельнічаў у баявых дзеяннях 2-га корпуса на тэрыторыі Італіі.
У 1946 годзе стаў сузаснавальнікам польскага ПЭН клуба і пераехаў на пастаяннае жыхарства ў Англію.
У Вялікабрытаніі займаўся выдавецкай, літаратурнай дзейнасцю, кіраваў выдавецтвам Польскага літаратурнага таварыства, утрымліваў уласную друкарню. Як доктар і прафесар выкладаў ва ўніверсітэтах Англіі, Амстэрдама, Гайдэльберга.
1952 год. У в. Чарняўка Хоцімскага раёна нарадзіўся Алег Мінкін.
Беларускі пісьменнік, перакладчык. Узнагароджаны літаратурнымі прэміямі «Гліняны Вялес» за кнігу вершаў «Пенаты», імя М. Стральцова за паэтычную творчасць.
Скончыў Бабруйскую школу-інтэрнат № 1, Маскоўскі інстытут інжынераў сельскагаспадарчай вытворчасці.
Працаваў у Бураціі, на нафтаправодзе «Дружба» ў Наваполацку, у «Галоўтранснафце» (Гомель), на нафтаправодах Цюменскай вобласці.
Жыве ў Вільнюсе. Выдаваў газету «Рунь».
Аўтар вершаў, зборнікаў паэзіі, прозы, дзіцячых кніг.
Пераклаў вершы Ц. Норвіда, Б. Лесьмяна, Л. Стафа, М. Зэрава, П. Грабоўскага.
1954 год. СССР звярнуўся да НАТА з просьбай прыняць яго ў сябры арганізацыі.
НАТА просьбу не задаволіла.
1964 год. Нарадзіўся Ян Збажына.
Беларускі паэт і празаік.
Працаваў у школах і ўніверсітэце ў Баранавічах. Заснавальнік маладзёжнага і скаўцкага руху ў г. Баранавічы, адзін з заснавальнікаў Баранавіцкага філіяла БАЖ.
Аўтар, сааўтар кніг, зборнікаў паэзіі, апавяданняў, афарызмаў, вершаў, эсэ, якія друкаваліся ў многіх газетах, часопісах «Першацвет», «Бярозка», «Маладосць», «Полымя», «Дзеяслоў».
Памёр 10 лютага 2011 года.
1969 год. Памёр Мікалай Шчаглоў-Куліковіч (1893-1969).
Беларускі кампазітар, этнограф, паэт, музыколаг, дзеяч беларускага руху ў эміграцыі, аўтар музыкі гімна на словы М. Багдановіча “Пагоня”, адзін з арганізатараў Тэатра оперы і балета Беларусі, дырыжор яго сімфанічнага аркестра, дырыжор сімфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту, музычны рэдактар Беларускага радыё.
У красавіку 1944 года ў Мінскім гарадскім тэатры паставіў оперу «Усяслаў Чарадзей» на вершы Н. Арсенневай.
Заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, кіраваў беларускімі хорамі ў Кліўлендзе і Чыкага. Пакінуў вялікую музычную спадчыну.
Тэатр оперы і балета
1971 год.У 3-й гарадской бальніцы Мінска нарадзіўся Павел Бурэ.
У пасведчанні аб нараджэнні месцам нараджэння запісана Масква па месцы прапіскі бацькоў.
Савецкі і расійскі хакеіст. Заслужаны майстар спорту СССР. Правёў у НХЛ 12 сезонаў у складзе каманд «Ванкувер Кэнакс», «Фларыда Пантэрз» і «Нью-Ёрк Рэйнджэрс». За сваю хуткасць атрымаў мянушку “Руская ракета”.
У рэгулярных сезонах НХЛ правёў 702 гульні, у якіх набраў 779 ачкоў (437 шайб і 342 перадачы). Па сярэдняй колькасці шайб за матч (0.623) займае пятае месца ў гісторыі НХЛ. Шэсць разоў удзельнічаў у матчах усіх зорак, а ў 2000 годзе атрымаў прыз самаму каштоўнаму гульцу матчу ўсіх зорак.
Член залы славы Міжнароднай федэрацыі хакея і Залы хакейнай славы. Уваходзіць у спіс 100 найвялікшых хакеістаў за ўсю гісторыю НХЛ.
2020 год. Першай афіцыйнай ахвярай каронавіруса на Беларусі стаў Віктар Дашкевіч (1945–2020).
Беларускі акцёр. Заслужаны артыст. Уладальнік медаля Ф. Скарыны.
Скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут.
Працаваў акцёрам, загадчыкам трупы ў Нацыянальным драматычным тэатры імя Якуба Коласа, дырэктарам Беларускага тэатра «Лялька» (Віцебск).
Сыграў больш за 40 ролей у тэатры, у тым ліку ў пастаноўках «Несцерка» В. Вольскага, «Прымакі» Янкі Купалы, «Званы Віцебска» У. Караткевіча, «Чорная нявеста» А. Дударава, «Апошнія сведкі» С. Алексіевіч.
Тэорыя адноснасці: у Хоцімску, арыентуючыся на ўзрост Лукашэнкі, лічаць 70 гадоў другой маладосцю і ненавідзяць дэмакратычнасць TikTok.
Хоцімскі журналіст Аляксандр Ляйчынскі, які завіс у думках дзесьці ў раёне ХХVII з’езда КПСС, паразважаў “пра ўнутраныя органы ўспрымання знешняй рэчаіснасці”.
Самы час – Ляйчынскаму 67 гадоў, і ўспрымаць навакольную рэчаіснасць з дапамогай унутраных органаў становіцца ўсё цяжэй.
Таму Аляксандр Ляйчынскі лічыць, што:
Савецкі Саюз прайграў капіталістычнаму лагеру ў вайне сэнсаў;
ад сусветна вядомага палітыка і “дзеда” Зянона Пазняка пара хаваць запалкі;
TikTok – прамы шлях да інфармацыйнага бясчынства;
у Беларусі можа быць прынята рашэнне пра стварэнне кібервойскаў, а Лукашэнка падтрымлівае гэтую ідэю.
Ляйчынскі, з яго загартоўкай у школе савецкай журналістыкі, у шоку ад таго, што любы ахвотны можа зняць на тэлефон звычайную для Беларусі сельскую дарогу, традыцыйна складзеную з ям і лужын, а пасля выкласці гэта без адпаведнага рашэння сельвыканкама ў інтэрнэт.
Само сабой, больш за ўсё хоцімскага пенсіянера напружвае бесшабашнасць сучаснай моладзі, якая мае магчымасць паведаміць усяму свету, што вяртаецца дадому падпітай.
Усе свае надзеі Ляйчынскі звязвае з магутнымі кібервойскамі Беларусі, якія абавязкова здабудуць перамогу над TikTok і прымусяць папулярную сацсетку распавядаць праваслаўнаму народу пра такія цікавыя рэчы, як падняцце зябліва і тонкая наладка плугоў у Хоцімску.
Узрост, узрост і яшчэ раз узрост. Менавіта ён не дазваляе такім, як Ляйчынскі і Лукашэнка, зразумець, што вайна сэнсу і бессэнсоўя даўно скончылася не на карысць савецкіх наратываў. Таксама як і двубой праўладных прапагандыстаў з незалежнымі СМІ на тэрыторыі TikTok. Мы проста ўмеем падаваць інфармацыю хутчэй, якасней і цікавей, чым дзедаўскія кібервойскі.
Ну, а што да Зянона Пазняка, дык у свае 81 год ён выглядае значна лепш, чым 70-гадовы Аляксандр Лукашэнка, ад якога хутка і запалкі хаваць не спатрэбіцца, бо ён да іх самастойна ўжо не дабярэцца.
Двое, раней судзімыя жыхары Хоцімска, уганялі аўтамабілі, але выключна каб пакатацца.
Экспертыза дапамагла выкрыць двух жыхароў Хоцімска, якіх падазравалі ва ўгоне аўтамабіляў. Угоны адбываліся з розніцай у адзін дзень.
Спачатку быў угнаны грузавы “мерседэс”, затым – легкавы ВАЗ. Абедзве машыны стаялі каля дамоў уладальнікаў, незамкнёныя і з ключамі запальвання ў замках.
Угоншчыкі пакідалі аўтамабілі на вуліцах вёсак Хоцімскага раёна.
Як высветлілася пасля іх затрымання, мужчынамі кіравала толькі жаданне пакатацца.
Узрост угоншчыкаў – 19 і 27 гадоў. У старэйшага з іх, на гарышчы дома быў знойдзены амаль кілаграм марыхуаны.
Узбуджаная крымінальная справа. Следства ўлічыць і тое, што абодва яго фігуранты ў момант здзяйснення злачынстваў былі п’яныя.
На сем тысяч рублёў расшчодрыўся Хоцімскі райвыканкам, каб забяспечыць належны догляд за воінскімі пахаваннямі – па 125 рублёў на кожнае.
Аб’яднанне з надзвычай доўгай назвай “раённая міжведамасная рабочая група па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны, ахвяр войнаў і генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны” правяло ў Хоцімску чарговае пасяджэнне.
Гаварылі шмат і пра ўсё: пра агні-пажарышчы, пра сяброў-таварышаў. Сярод іншага пахваліліся тым, што “на фінансаванне комплексу мерапрыемстваў па рэалізацыі праграмы ў Хоцімскім раёне на пачатак 2025 года было выдзелена 7000 рублёў”.
На тэрыторыі Хоцімскага раёна знаходзіцца 20 воінскіх пахаванняў і пахаванняў ахвяр войнаў, сярод якіх 8 брацкіх магіл і 12 індывідуальных магіл, а таксама 36 памятных знакаў.
Што можна было з імі зрабіць за год на сем тысяч рублёў, застаецца загадкай – атрымліваецца роўна па 125 рублёў на кожны помнік. Уся ж сума, напэўна, не нашмат большая за месячны заробак кіраўніка групы, намесніка старшыні райвыканкама Мікалая Хучова.
А калі ўжо суміраваць заробкі ўсёй тусоўскі, атрымаецца, даруй Госпадзі, што генацыд беларускага народа працягваецца.
Шэраг парушэнняў выяўлены КДК у гандлёвых аб’ектах Бабруйска, Касцюковіцкага і Хоцімскага раёнаў.
Кантралёры КДК Магілёўскай вобласці праверылі гандлёвыя аб’екты і выявілі шэраг парушэнняў:
у трох гандлёвых аб’ектах ІП горада Бабруйска дапушчана завышэнне цэн больш чым на 30 найменняў харчовых тавараў;
на некаторыя тавары адсутнічалі дакументы, што пацвярджаюць іх набыццё, якасць і бяспеку;
у двух гандлёвых аб’ектах (Касцюковічы і Хоцімск) выяўлены тавары з пратэрмінаваным тэрмінам прыдатнасці на суму больш за 270 рублёў;
выяўлены факты неабгрунтаванага спагнання платы за спажывецкую ўпакоўку не ўпакаваных вытворцам тавараў.
Сітуацыя, увогуле, не новая. Хочацца толькі адзначыць, што, распавядаючы пра праверку, дзяржаўнае СМІ зрабіла акцэнт на парушэннях, дапушчаных індывідуальнымі прадпрымальнікамі. Не вельмі верыцца, што ў крамах аблспажыўсаюза, які знаходзіцца пад абаронай уладаў, парушэнні ўжо выкаранены.
Раней сядзеш – раней выйдзеш: у Хоцімску прайшоў тэлемост паміж школьнікамі і выхаваўчай калоніяй.
Прапагандысты Магілёўскай вобласці прывіваюць вучням законапаслухмянасць, адразу хапаючы быка за рогі: паказваюць, што жыццё за кратамі – не мёд. Па сутнасці, палохаюць школьнікаў зонай. Яны лічаць, што менавіта такі прамалінейны падыход да выхавання будзе самым эфектыўным.
У СШ №2 Хоцімска адбыўся тэлемост паміж вучнямі школ Хоцімскага раёна і выхаваўчай калоніяй №2 дэпартамента выканання пакаранняў МУС па Магілёўскай вобласці.
Што менавіта паказвалі вучням, раённая газета не ўдакладняе, але і без лішніх дэталяў зразумела: «законапаслухмяны лад жыцця» такімі прымітыўнымі метадамі не сфарміруецца.
Але займацца правым выхаваннем праз вывучэнне асноўных палажэнняў Канстытуцыі і заканадаўства, правоў і свабод чалавека і грамадзяніна ў Беларусі не прынята, паколькі вельмі часта “не да законаў”.
Дарэчы, ад беларускага рэжыму можна чакаць чаго заўгодна. Бо сам Лукашэнка прызнаваў: законапаслухмянымі яго кіраўнікі становяцца толькі пасля таго, як насёрбаюцца турэмнай баланды.
Журналісцкая супольнасць Магілёўскага рэгіёна панесла страту – учора пайшоў з жыцця Валерый Каронкевіч.
Валерый Міхайлавіч Каранкевіч нарадзіўся ў 1955 годзе. Усё яго жыццё было цесна звязана з Хоцімшчынай. Тут ён узначальваў буйное сельскагаспадарчае прадпрыемства, быў першым намеснікам старшыні райвыканкама.
З прыходам да ўлады так званых «моцных гаспадарнікаў» Каранкевіч палічыў немагчымым працягваць працу чыноўнікам.
Ён далучыўся да Партыі БНФ і пачаў актыўна займацца палітычнай дзейнасцю.
У Хоцімску ў яго была своеасаблівая грамадская прыёмная – людзі ішлі да Валерыя Міхайлавіча з надзеяй на дапамогу там, дзе мясцовая ўлада аказвалася бяссільнай.
Ён неаднаразова ўдзельнічаў у выбарчых кампаніях у якасці кандыдата ад БНФ.
Каранкевіч цесна супрацоўнічаў з магілёўскім рэгіянальным парталам 6tv.by, дзякуючы чаму жыццё Хоцімшчыны гучала ў медыйнай прасторы. Яго тэксты былі пра людзей, праблемы і надзеі – заўсёды шчырыя і бескампрамісныя.
Абставіны смерці Валерыя Каранкевіча пакуль невядомыя. Вядома, што трагедыя здарылася ўчора ў першай палове дня, цела Валерыя Міхайлавіча знайшлі ў яго дома. Ёсць падставы меркаваць, што апошнія гады пераслед з боку спецслужбаў аказаў уплыў на яго стан здароўя.
Светлая памяць.
Успамін пра Валерыя Міхайлавіча застанецца ў сэрцах усіх, хто яго ведаў і шанаваў.
