Механізаваныя атрады на Магілёўшчыне дапамагаюць аграрыям-чыноўнікам вырашаць кадравую праблему – і цяпер яны падзялілі работнікаў на сяле на дурняў і разумных. Разумныя будуць ездзіць на тэхніцы, а дурныя іх карміць.
Больш чым сумнеўнае выказванне Лукашэнкі пра тое, што ў створаных ім калгасах не ўмеюць абыходзіцца з тэхнікай, чыноўнікі збяднелых рэгіёнаў Беларусі ўспрынялі як прамое даручэнне і перасталі давяраць тэхніку дурням з сельгаспрадпрыемстваў на месцах, зрабіўшы стаўку на цэнтралізаваныя механізаваныя атрады.
Такім чынам, дзякуючы мехатрадам, на Магілёўшчыне быццам бы вырашаныя праблемы:
ААТ «Прывольны агра» Слаўгарадскага раёна, дзе “с техникой и механизаторскими кадрами было негусто”;
кадраў на вёсцы “з пункту гледжання эканомікі”;
граматнай лагістыкі і тэхналагічнай дысцыпліны, якія “гарантуюць рэнтабельнасць ураджаю”.
За малазразумелымі і вельмі агульнымі фармулёўкамі пра “пункты гледжання эканомікі” і “рэнтабельнасць ураджаю” стаяць даволі канкрэтныя дзеянні. Землі сельгаспрадпрыемстваў на раёнах перадаюцца механізаваным атрадам, якія ў выніку становяцца паўнапраўнымі гаспадарамі ўраджаю і працягваюць багацець за кошт знясіленых калгасаў.
Усё таму, што “на сучаснай тэхніцы павінны працаваць прасунутыя механізатары, на ўзроўні інжынера”.
Дарэчы, і для работнікаў сельгаспрадпрыемстваў занятак таксама знайшоўся, зразумела ж адпаведны іх сціплым здольнасцям: яны ўжо “забяспечваюць мехатрады жыллём, абедамі, палівам і аплачваюць працы”.
Кіраўнічка магілёўскага грамадскага аб’яднання «Русский дом» Людміла Рэчэц увайшла ў склад групы самапрызначаных «суддзяў».
Рэчэц стала ўдзельніцай даволі рознамаснай кампаніі, якая складаецца з грамадзян Расіі, СНД, Польшчы і Чэхіі, што лічаць сябе часткай міфічнага «русского мира».
«Народныя дыпламаты» арганізавалі «грамадска-грамадзянскі суд» (“общественно-гражданский”), які асудзіў мэра Львова Андрэя Садавога за дзеянні, што не спадабаліся рускамірцам.
Ці ведае Садавы пра тое, што яго судзілі – невядома. Хутчэй за ўсё, не. Праблема ў іншым. Прадстаўнікі расійскіх «дамоў, светаў, галактык і сусветаў» маюць вольны доступ у школы Магілёўскай вобласці.
Свае лекцыі для навучэнцаў яны пачынаюць з услаўлення Перамогі, прыправіўшы гэта расповедамі пра герояў вайны ў тых мясцінах, дзе выступаюць, а потым плаўна пераходзяць да сваёй галоўнай мэты – прапаганды пануючай ролі Расіі і насаджэння нянавісці да Украіны.
І калі мэр Львова, можа, неяк і перажыве вынесены яму прысуд, то ўплыў асобаў кшталту Людмілы Рэчэц на школьнікаў Магілёўшчыны можа мець значна больш сур’ёзныя наступствы, чым фіктыўныя суды.
Сусветны дзень жаночага прадпрымальніцтва (World Women’s Entrepreneurship Day) адзначаюць у 144 краінах.
Гендарная роўнасць і пашырэнне правоў жанчыны прызнаны крытычна важнымі аспектамі ўстойлівага развіцця.
Сёння сярэдні жаночы бізнес адстае па памеры і дынаміцы росту ў параўнанні з канкурэнтамі-мужчынамі. Жанчыны ў Беларусі атрымліваюць у сярэднім на 25 % менш, чым мужчыны. Імавернасць адмовы ў выдачы крэдыту на развіццё бізнесу для жанчын на 55 % вышэйшая, чым для мужчын.
У Беларусі ў асноўным жанчыны адказваюць за выкананне розных хатніх абавязкаў. Каля 40 % жанчын і толькі 9 % мужчын, якія вядуць бізнес, выконваюць амаль усю працу па доме. 37 % жанчын і толькі 0,74 % мужчын гавораць, што догляд дзяцей з’яўляецца іх абавязкам. Падобныя лічбы і ў адказах на пытанне «Хто застаецца дома, калі дзеці хварэюць?» – 32 % жанчын і толькі 1 % мужчын.
Міжнародны мужчынскі дзень (International Men’s Day, з 1999 года).
Адзначаецца ў Аўстраліі, некаторых краінах Карыбскага басейна, Паўночнай Амерыкі, Азіі, Еўропы і ў Арганізацыі Аб’яднаных Нацый.
Мэта дня – прыцягнення ўвагі да гендарнай дыскрымінацыі і да праблемы няроўнасці полаў. Арганізатарамі свята робіцца ўпор на захаванне здароўя хлопчыкаў і мужчын, і на падкрэсленне пазітыўнага ўплыву мужчын на сям’ю і выхаванне дзяцей. Гаворачы ад імя ЮНЕСКА, Інгеборг Брэйнес, дырэктар па сувязях з грамадскасцю Бюро ЮНЕСКА ў Жэневе адзначыла: «Гэта выдатная ідэя, якая дазволіць палепшыць гендарны баланс».
Сусветны дзень прыбіральні (з 2002 года).
Абвешчаны ў 2001 годзе ў Сінгапуры, які славіцца бездакорнай чысцінёй прыхожых месцаў, на І Міжнароднай канферэнцыі па праблемах прыбіральняў.
Устаноўлены для стымулявання дзеянняў па пераадоленні глабальнага крызісу ў галіне санітарыі. Ва ўсім свеце больш за 4,2 мільярда чалавек жывуць без “бяспечнай кіраванай санітарыі”.
Цікавыя факты:
Першая сядзячая прыбіральня прыналежыла шумерскай царыцы і была створана ў 2600 годзе да н.э.
Каля 5000 гадоў назад у індыйскім горадзе Махенджа-Дара існавала агульнагарадская сістэма каналізацыі, а 2-3-х павярховыя дамы ўтрымоўвалі памяшканні для адводу сцёкавых вод і каналізацыйныя збудаванні – з ваннамі і прыбіральнямі.
Родапачынальнікам грамадскіх прыбіральняў лічыцца Старажытны Рым.
“Грошы не пахнуць”. У часы праўлення рымскага імператара Веспасіана была ўведзена культура прыбіральняў і прынята рашэнне спаганяць плату ў бюджэт з гэтых устаноў.
Згодна з даследаваннямі, на працягу жыцця кожны чалавек праводзіць на ўнітазе ад некалькіх месяцаў да 3-х гадоў. У сярэднім чалавек ходзіць у прыбіральню 2500 разоў у год. Акрамя таго, жанчыны ходзяць у прыбіральню часцей за мужчын.
1190 год. Заснаваны Ордэн тэўтонскіх рыцараў шпіталя Святой Марыі ў Палесціне. Тэўтонскі (Нямецкі, Прускі) ордэн.
У браты залічваліся толькі немцы.
Ажыццяўляў у ХІІІ-ХV стагоддзях палітыку папскай экспансіі і феадальнай агрэсіі ў Прыбалтыцы.
У Прыбалтыцы ўтварылася буйная феадальная ваенна-каланізацыйная дзяржава Тэўтонскага ордэна, якая перакрыла выхад да Балтыйскага мора Польшчы, Літве, Масковіі. Апорнымі пунктамі крыжакоў у захопленых землях сталі ўмацаваныя замкі.
Пагроза з боку ордэна зблізіла Польшчу і Вялікае княства Літоўскае і ў Грунвальдскай бітве 1410 года крыжакі пацярпелі вырашальнае паражэнне.
У 1466 годзе Тэўтонскі ордэн прызнаў сябе васалам Польшчы і вярнуў ёй Усходняе Памор’е.
У 1525 годзе вялікі магістр А. Брандэнбургскі правёў секулярызацыю ўладанняў Тэўтонскага ордэна ў Прыбалтыцы, і яны ператварыліся ў герцагства Прусію.
У 1809 годзе Напалеон скасаваў ордэн. Адноўлены ў 1834 годзе ў Аўстрыі ў якасці каталіцкага шляхецкага саюза.
Пасля 1918 года і да гэтага часу існуе толькі святарская галіна ордэна, ператвораная Піем XI у духоўны ордэн з рэзідэнцыяй у Вене. Таксама Тэўтонскі ордэн працягвае існаваць у рамках пратэстантызму ў Утрэхце.
1421 год. Галандыю напаткала найбуйнейшая за пяць стагоддзяў катастрафічная паводка. 100 тысяч чалавек патанулі.
Паводка была выклікана штармавым “прылівам Святой Лізаветы” (у дзень памяці Лізаветы Цюрынгскай). На паўднёвы захад ад Дордрэхта гнаныя лютым заходнім ветрам воды Паўночнага мора сутыкнуліся з сустрэчнымі водамі рэк Мааса і Ваала, якія падняліся ад дажджоў. Уся сістэма дамбаў была разбурана, і ў адзін дзень у гэтым надзвычай густанаселеным рэгіёне пад вадой апынуліся 72 пасяленні.
Нямногіх пакінутых у жывых, у тым ліку, па легендзе, аднаго немаўля ў зыбцы, вынесла на невялікі кавалак сушы, які назвалі Кіндэрдам (“Дзіцячая дамба”). Калі вада сышла, на месцы пасяленняў і палёў застаўся “архіпелаг” парослых трыснягом багністых астраўкоў, які названы Бейсбосх (“Трысняговы лес”).
На фота карціна Лоўрэнс Альма-Тадэма. Паводка ў Бісбасе ў 1421 годзе, 19 лістапада. Другая паводка Святой Лізаветы ў Нідэрландах.
1557 год. Памерла Бона Сфорца. Каралева польская і вялікая княгіня літоўская, другая жонка Жыгімонта I Старога, маці Жыгімонта II Аўгуста.
Імкнулася ўзмацніць палітычную ўладу і эканамічную моц манархіі, абараняла дзяржаўныя землі ад незаконнага прысваення феадаламі.
Правяла эканамічную рэформу Валочная памера (1557) на прынцыпах інтэнсіўнага вядзення гаспадаркі, з выкарыстаннем меліярацыі, палепшанага севазварота, з унармаваным падаткаабкладаннем.
Паспрыяла пашырэнню найноўшых заходнееўрапейскіх кулінарных, культурных, тэхнічных дасягненняў, спажывецкіх прыхільнасцяў эпохі Рэнесансу ў Польшчы і ВКЛ.
З яе дзейнасцю звязваюць з’яўленне або пашырэнне ў меню арыстакратыі экзатычнай усходняй садавіны – апельсінаў, лімонаў, гранатаў, фігаў, прыпраў – шафрану, фенхелю, імбіру, цынамону, цукру, а таксама аліўкаў, разынак, мігдалаў, марцыпанаў, рысу і іншых.
Найбольш яскравым новаўвядзеннем эпохі Боны лічыцца салата і іншая агародніна, а таксама ўвядзенне ў карыстанне відэльцаў.
Яе імем была названа цэнтральная плошча мястэчка Моталь (зараз – плошча Леніна).
На выяве: Бона Сфорца пэндзля Банавентуры Дамброўскага, 1840-я гады.
1640 год. Памёр Крыштаф Радзівіл. Грамадскі і дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Гетман польны літоўскі, кашталян і ваявода віленскі, вялікі гетман літоўскі.
Прыхільнік кальвінізму, здольны ваенаначальнік.
Удзельнічаў у войнах са Швецыяй, Расіяй (1609 – 1619), у шведаў адваяваў некалькі страчаных раней крэпасцяў. У 1622 годзе адбіў пераважаючае па колькасці шведскае войска, якім камандаваў шведскі кароль Густаў Адольф.
Вызначыўся ў вайне з Расіяй (1632—1634) за Смаленск. На чале аслабленай літоўскай арміі, здолеў трымаць некалькі месяцаў у аблозе Смаленск і дачакацца польскай дапамогі на чале з Уладзіславам IV. Прымаў удзел ва ўзяцці горада, затым узначаліў смелы рэйд у глыб расійскай тэрыторыі.
Працаваў земскім урачом Бабруйскага павета, хірургам Глускай, Бабруйскай бальніц.
У Бабруйску дасюль бальніцу завуць «марзонаўкай».
Загадчык кафедры хірургіі і кансультант Магілёўскай абласной бальніцы, загадчык кафедры Віцебскага медінстытута, Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў.
Навуковыя працы прысвечаны ўдасканаленню аператыўных метадаў лячэння гінекалагічных і ўралагічных хвароб.
Памёр 6 верасня 1954 года.
1917 год. Скончылася так званае Быхаўскае сядзенне.
“Быхаўскае сядзенне” – утрыманне ў турме Быхава групы расійскіх генералаў (Карнілаў, Дзянікін, Лукомскі і інш.), якія падтрымалі Карнілаўскі мяцеж. Іх трымалі пад вартай з 11 верасня да 19 лістапада ў быхаўскай турме.
1933 год. Нарадзіўся Лары Кінг. Амерыканскі тэлежурналіст, вядомы па ток-шоу «Larry King Live» (1985-2010).
Бацька Лары – Джэні і Эдзі Зэйгер,эмігранты з Беларусі: бацька з Мінска, маці з Пінска.
За сваю кар’еру правёў больш за 50 000 інтэрв’ю з палітыкамі, спартсменамі, артыстамі і іншымі знакамітымі людзьмі. Лаўрэат прэміі «Эмі», двухразовы лаўрэат прэміі «Пібадзі» і дзесяціразовы прызёр прэміі «Cable ACE».
У ліпені 2010 года Кінг абвясціў аб добраахвотным скорым закрыцці свайго шоу. Апошні выпуск выйшаў 16 снежня 2010 года. Госцем праграмы стаў Арнольд Шварцэнэгер.
З 1992 года мінскае «Дынама» выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі.
Самыя вядомыя гульцы: Сяргей Алейнікаў, Анатоль Байдачны, Валянцін Бялькевіч, Сяргей Гурэнка, Андрэй Зыгмантовіч, Георгій Кандрацьеў, Юрый Курненін, Эдуард Малафееў, Міхаіл Мустыгін, Аляксандр Пракапенка, Андрэй Разін.
1990 год. У Магілёве быў заснаваны абласны мастацкі музей, які з 1996 года носіць імя Паўла Масленікава.
Будынак музея з’яўляецца помнікам архітэктуры, у якім знаходзяць адлюстраванне рысы такіх стыляў, як мадэрн, псеўдарускі і позні класіцызм. Яно было спраектавана архітэктарам А.У. Друкерам і прызначалася для Пазямельна-Сялянскага банка. У 1917 годзе ў будынку знаходзілася выдавецтва газеты “Рэвалюцыйная стаўка”.
З траўня 1919 гады тут размяшчаўся Магілёўскі дзяржаўны гістарычны музей. Яго славутасцю быў браніраваны пакой-сейф, у якім захоўваліся музейныя рэліквіі. Сярод каштоўнасцяў былі Крыж Ефрасінні Полацкай, збор беларускіх рукапісных кніг і грамат, калекцыя абразоў XVII-XIX стагоддзяў, карціны І. Айвазоўскага, І. Рэпіна, В. Сярова і іншых. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны шматлікія рэліквіі бясследна зніклі.
Актывіста з Нароўлі Міколу Віткоўскага, месцазнаходжанне якога доўгі час не маглі высветліць праваабаронцы, трымаюць у СІЗА турмы №4 у Магілёве.
Цяпер стала вядома, піша “Гомельская вясна”, што Віткоўскага яшчэ ў верасні затрымалі супрацоўнікі КДБ. Улады яму інкрымінуюць абвінавачанне паводле артыкула 356 Крымінальнага кодэкса «здрада дзяржаве».
Мікалай Віткоўскі – вядомы рэгіянальны актывіст і сябар партыі «Народная грамада». Раней сілавікі неаднаразова затрымлівалі яго па адміністрацыйных справах. Што менавіта стала падставай для адкрыцця супраць яго крымінальнай справы аб “здрадзе дзяржаве”, пакуль невядома. Не тлумачыцца таксама, чаму яго перавезлі менавіта ў магілёўскую турму, а не ў гомельскі СІЗА №3 або мінскі следчы ізалятар КДБ.
13 лістапада праваабаронцы атрымалі інфармацыю, што ў той жа магілёўскай турме №4 утрымліваюць і грамадскага актывіста з Калінкавічаў Аляксандра Елісеева. Яго таксама абвінавачваюць у здрадзе дзяржаве, а яшчэ ў абразе беларускага дыктатара. Паводле наяўных звестак, абодва рэгіянальныя актывісты маглі трапіць пад пераслед у межах адной справы. І Віткоўскі, і Елісееў зніклі ў сваіх гарадах у верасні 2025 года.
У тэлеграм-канале Магілёўскага аблсуда з’явілася т.зв. “Азбука права”, складальнікі якой маюць патрэбу ў тэрміновым павышэнні кваліфікацыі.
“Сумесны праект Магілёўскага абласнога суда і Магілёўскага гандлёвага каледжа стаў важнай ініцыятывай, якая дазволіла проста і зразумела расказаць аб складаным, зрабіць уклад у павышэнне прававой пісьменнасці насельніцтва і паказаць, што веданне сваіх правоў і абавязкаў – гэта аснова адказнай грамадзянскай супольнасці. Мы сабралі ўсе выпускі “Азбукі права”. Цяпер можна ў любы час ўспомніць, як гэта было, або азнаёміцца з прапушчанымі матэрыяламі” – радасна інфармуе карыстальнікаў Магілёўскі аблсуд. Калі клікаць на кожны пазначаны юрыдычны тэрмін, то трапляеш на паведамленне ў іх тэлеграм-канале з тлумачэннем.
Праўда, калі прыглядзецца да вынкаў сумеснай з гандлёвым каледжам працы Магілёўскага аблсуда, то становіцца сумна. Тое з юрыспрудэнцыі, чаго могуць не ведаць будучыя тавараведы і загадчыкі магазінаў, проста сорамна не ведаць юрыстам галоўнай судовай інстанцыі вобласці.
Тое, што “Азбука” выключна рускамоўная і не прадугледжвае беларускай версіі, гэта, як гаворыцца, палова бяды. Хоць такі момант добра паказвае, якое насамрэч двухмоўе існуе ў Беларусі, і ў прыватнасці, у магілёўскім рэгіёне. Нават тут Магілёўскі аблсуд у сваёй дзейнасці дэманстратыўна грэбуе беларускай мовай.
Але ж і з рускай юрыдычнай тэрміналогіяй супрацоўнікі суда, калі глядзець па гэтай “Азбуцы”, знаёмыя далёка не поўнасцю. Судзіце самі:
Буква “А” – Апелляционная жалоба
Буква “Б” – Базовая величина
Буква “В” – Вина
Буква “Г” – Государственная пошлина
Буква “Д” – Доказательства
Буква “Е” – Единоличное рассмотрение дел
Буква “З” – Закон
Буква “И” – Исполнительный лист
Буква “К” – Конституция
Буква “Л” – Лишение свободы
Буква “М” – Медиация
Буква “Н” – Народный заседатель
Буква “О” – Ответчик
Буква “П” – Презумпция невиновности
Буква “Р” – Решение суда
Буква “С” – Совещательная комната
Буква “Т” – Третье лицо
Буква “Ф” – Фемида
Буква “Х” – Ходатайство
Буква “Ч” – Частное обвинение
Буква “Э” – Эмансипация
Буква “Ю” – Юридическое лицо
Буква “Я” – Явка с повинной
Такім чынам, няма літар “Ж”, “У”, “Ц”, “Ш”, “Щ”, з якіх пачынаюцца розныя юрыдычныя тэрміны.
Напрыклад: “Ж” – Жалоба, “У” – Уголовное дело, “Ц” – Цена иска, “Ш” – Штраф, “Щ” – Щадящее наказание. Застаецца толькі здагадвацца, чым складальнікам гэтай непаўнавартаснай “Азбукі права” не спадабаліся гэтыя літары і юрыдычныя тэрміны, якія пачынаюцца на іх.
Напрыканцы свайго радаснага паведамленння аб поўнай калекцыі выпускаў “Азбукі”, Магілёўскі аблсуд паведамляе, што “гэта быў першы сезон праекта нашай “Азбукі права”… Сачыце за навінамі!”. Будзем спадзявацца, што да другога сезона з веданнем юрыдычных тэрмінаў у абласным судзе нешта зменіцца ў лепшы бок.
У Магілёве па вуліцы Першамайская 31 з балкона падаюць кавалкі тынкоўкі.
Магілёўцы раніцай 18 лістапада 2025 года напісалі на рэдакцыйную пошту “MогилёвОнлайн”, што на вуліцы Першамайскай ад балкона жылога дома абсыпалася тынкоўка, а адзін масіўны фрагмент так і застаўся вісець над тратуарам – ці ўтрымліваецца ён на провадзе або вяроўцы, сказаць напэўна складана.
Рэдакцыя выехала на месца, каб пераканацца, наколькі сур’ёзная сітуацыя. Асцярогі, як высветлілася, небеспадстаўныя: праходзіць побач з домам №31 па вуліцы Першамайскай цяпер сапраўды рызыкоўна.
На пешаходнай зоне пад балконам ляжаць невялікія абломкі аздаблення – сляды нядаўняга абвальвання. Аднак значна больш трывогі выклікае буйны фрагмент канструкцыі, які да гэтага часу хістаецца ў паветры над тратуарам. У выпадку яго падзення на прахожага чалавека наступствы могуць быць цяжкімі.
Пакуль небяспечны ўчастак не абгароджаны і канструкцыя не дэмантаваная, мінакам варта быць максімальна ўважлівымі, абыходзіць гэта месца.
Затым яны наведаюць музей пісьменніка, які знаходзіцца ў каледжы імя К. П. Арлоўскага.
Там адбудзецца ўрачыстае адкрыццё і ўзнагароджанне лаўрэатаў XV Міжнароднага літаратурнага конкурсу.
«Сіманаўскія чытанні» працягнуцца ў цэнтральнай гарадской бібліятэцы, дзе запланавана сустрэча з сынам пісьменніка Аляксеем Сіманавым, а таксама ў школах абласнога цэнтра.
Жыццё і творчасць пісьменніка, паэта і ваеннага карэспандэнта непарыўна звязаныя з Магілёвам. Менавіта тут, на Буйніцкім полі, ён завяшчаў развеяць свой прах.
Галоўрэд слаўгарадскай раёнкі Вікторыя Гарадзецкая, якая пастаянна пазычае ідэі ў нейрасеткі, вучыла дзяцей мысліць самастойна.
Пра Вікторыю Гарадзецкую, што ўзначаліла газету «Прысожскі край» пасля дзясяткаў гадоў напружанай працы першым сакратаром слаўгарадскай ячэйкі БРСМ, мы распавядалі не раз. Актывістка вядомая тым, што любіць спяваць і ствараць тэксты для газеты, якія на 90 працэнтаў напісаныя чатам GPT. Пасля таго, як mogilev.media некалькі разоў злавілі Гарадэцкую за гэтым заняткам, галоўрэд зайшла з козыраў і закрыла доступ да капіравання старонак ведамаснага сайта газеты «Прысожскі край». Гэты чыста дзіцячы і зусім бескарысны з пункту гледжання карыстальнікаў учынак сведчыць не толькі пра ўзровень ведаў Вікторыі Гарадэцкай у справах камп’ютарных, але і пра тое, што праўладныя СМІ Магілёўшчыны баяцца пільнай увагі незалежнай прэсы да сваіх «цяп-ляп» артыкулаў.
А верная сяброўка штучнага інтэлекта тым часам адправілася да школьнікаў 9 «Б» класа СШ №2 на «інтэрактыўную перазагрузку». Толькі ў адным Гарадзецкая аказалася правай, калі вешала падлеткам лапшу на вушы – “цифровой след, как и печатное слово, остается навсегда”. Што, уласна кажучы, для галоўнай акулы слаўгарадскай журналістыкі, факт вельмі сумны.
Вынік сустрэчы яшчэ раз паказаў, што суровую школу БРСМ Гарадзецкая прайшла не дарма: “ученики 9 «Б» на общем собрании постановили: их класс должен быть обязательно подписан на «РАЙОНКУ»”.
Вынікі свайго дыялогу з навучэнцамі Вікторыя Гарадэцкая неадкладна адлюстравала ў чарговым артыкуле, выдаўшы новы перл, відавочна, абышоўшыся без GPT – “перо журналиста дополняется искренним интересом нового поколения”. Вось такое друкаванае слова, пра якое так і падмывае сказаць некалькімі непрыдатнымі да друку словамі.
Чарговы этап адраджэння вёскі на Магілёўшчыне: продаж раней закінутых дамоў.
За трыццаць гадоў дзеяння праграмы па адраджэнні вёскі закінутых дамоў на той самай вёсцы стала столькі, што чыноўнікі ўжо не ведаюць, што з імі рабіць. Прынята рашэнне прадаваць дамы па 42 рублі.
Народ спакушаюць тым, што разам з дамамі ідуць зямельныя ўчасткі і ёсць магчымасць вырашыць – жыць у развалюхах, ці будаваць новае жыллё.
Бяда ў тым, што дамы закінутыя не выпадкова, а па вельмі важкіх прычынах: адсутнасць дарог, крамаў, школ і нармальных прадпрыемстваў паблізу.
Варта таксама ўлічваць, што, купіўшы такі бясплатны сыр у мышалоўцы, вы апыняецеся ў поўнай уладзе сельвыканкамаў, якія адразу прыйдуць замяраць вышыню травы, правяраць, ці не паліце вы лісце на агародзе, і абавязкова прыцягнуць вас да добраўпарадкавання чагосьці.
Таму прывабная цана – не больш чым пастка для дурняў, кім сваіх грамадзян і лічаць беларускія ўлады.
Снег зімой на Магілёўшчыне заўсёды выпадае нечакана, але чыноўнікі гатовыя не толькі прыбіраць снег, але і знаходзіць апраўданні, калі гэтага не атрымліваецца.
Чыноўнікі Магілёва заявілі пра тое, што гатовыя сустрэць зіму цалкам узброенымі.
Пра тое, каб снег не стаў сур’ёзнай праблемай, камунальныя службы і работнікі дарожна-моставага прадпрыемства паклапаціліся загадзя.
Закуплена каля 7 тысяч тон супрацьгалалёдных матэрыялаў, падрыхтавана спецыяльная тэхніка, і гэта дазволіць хутка і эфектыўна спраўляцца з непагаддзю.
Аднак, снег зімой у Магілёўскай вобласці вельмі часта выпадае нечакана. Так здаралася не раз, і тады тыя, хто ў лістападзе абвяшчаў снегу вайну на знішчэнне, пачыналі апраўдвацца.
Калі абласныя цэнтры і раёны завальвала снегам або скоўвала лёдам – не хапала ні тэхнікі, ні пяску.
Тады чыноўнікі скардзіліся на цыклоны, якія, як заўсёды, наляталі на Беларусь, быццам санкцыі, з Захаду, і заклікалі грамадзян дапамагчы ў прыборцы снегу.
Хутчэй за ўсё, так будзе і ў гэтым годзе. Які ж сэнс рапартаваць пра перамогу ў бітве, якая яшчэ не пачалася? Адказ просты: звычка.
Улады так прывыклі балбатаць пра тое, што ў іх усё пад кантролем ужо трыццаць гадоў, што часова змаўкаюць толькі пасля таго, як іх тыкаюць носам у разбітае карыта.
