У сорак два гады ў магілёўца – шаснаццаць судзімасцяў за крадзяжы. Яго злавілі ў сямнаццаты раз.
У міліцыю звярнуўся адзін з членаў гаражнага кааператыву ў Магілёве. Ён выявіў, што шкло яго аўтамабіля разбітае, а з салона скрадзеныя калонкі.
Следча-аператыўная група ўстанавіла, што адбылася серыя аналагічных крадзяжоў. Злачынец пранік у пяць аўтамабіляў і скраў відэарэгістратар, набор інструментаў, радыятар, махавік рухавіка і іншыя рэчы агульным коштам больш за тысячу рублёў.
На месцы злачынства былі знойдзеныя сляды абутку. Менавіта па гэтых слядах праваахоўнікі выйшлі на беспрацоўнага магілёўца. Мужчына аказаўся рэцыдывістам, за плячыма якога – 16 судзімасцяў. Ён прызнаў сваю віну. Частку скрадзенага канфіскавалі. Некаторыя рэчы ён паспеў здаць у пункт прыёму металалому. У ходзе следства таксама ўстаноўлена, што фігурант двойчы краў грошы ў сваіх знаёмых.
Суд прысудзіў аўтазлодзея да чатырох гадоў пазбаўлення волі ў ІК строгага рэжыму з прымусовым лячэннем ад хранічнага алкагалізму.
Ніякіх маральных высноў з гэтай гісторыі не зробіш. Выпадак унікальны. Шаснаццаць судзімасцяў – гэта не выпадковасць, а цалкам свядома абраны жыццёвы шлях.
Дзень святога Мікалая (каталіцкая канфесія), Мікалайкі.
Найбольшую славу святому Мікалаю прынеслі яго незвычайная дабрыня і гатовасць заўсёды прыйсці на дапамогу бліжнім. У многіх каталіцкіх краінах існуе звычай рабіць дзецям падарункі, як гэта рабіў святы Мікалай. Атрымаць падарунак будуць радыя і дарослыя.
Святы Мікалай лічыцца апекуном падарожнікаў, дзяцей, дзяўчат на выданне, маракоў, рыбакоў, пекараў, вязняў, пастухоў. Ён ахоўвае хатнюю жывёлу ад хвароб і ваўкоў.
«На Мікалая пакінь воз, а закладзі сані», «Калі падае снег, то святы Мікалай трасе барадой». Святога Мікалая заклікалі і ва ўсіх нечаканых патрэбах, калі неабходна была дамамога гэтага цудоўнага святога.
Найстарэйшую выяву святога Мікалая можна ўбачыць у адным з касцёлаў у Бейруце – гэтая арабская фрэска паходзіць з VI ст. Асобе св. Мікалая прысвечана шмат выяваў у беларускім мастацтве, што сведчыць пра любоў і пашану да яго.
Святы Мікалай на Беларусі лічыцца найпершым пасля Маці Божай заступнікам за людзей перад Богам. У Беларусі захавалася больш за 1 000 абразоў Святога Мікалая, пераважна ХІХ і пачатку ХХ стагоддзяў.
Узброеныя сілы забяспечваюць стрымліванне ўзброенай расійскай агрэсіі супраць Украіны і адпор ёй, ахову паветранай прасторы дзяржавы і падводнай прасторы ў межах тэрытарыяльных водаў Украіны.
У склад Узброенных Сіл Украіны ўваходзяць сухапутныя войскі, паветраныя сілы, Ваенна-марскія сілы.
1240 год. Пасля працяглай аблогі мангола-татарскія войскі ўварваліся ў Кіеў.
Да гэтага манголы разбілі асноўныя сілы Уладзіміра-Суздальскай зямлі, разрабавалі гарады Паўночна-Усходняй Русі. Цяпер шлях Батыя ляжаў у паўднёвыя і заходнія землі. Першым захопленым горадам стаў памежны Пераслаў, затым Чарнігаў.
Батый не жадаў разбураць прыгожы горад і прапанаваў гараджанам здацца без бою. Аднак кіяўляне вырашылі біцца да смерці. Па сведчанні летапісца “адзін біўся з тысячай, а двое – з цемраю”.
Татарам прыйшлося выкарыстоўваць сценабітныя прылады. Праз правалы ў сценах манголы ўварваліся ў горад. 6 снежня 1240 гады пала апошні пункт абаронцаў – Дзесяцінная царква.
З 50 000 чалавек пасля пагрому ў горадзе засталося не больш за 2 000. Былі разбураны Успенскі, Сафійскі сабор, Траецкая надбрамная царква (цяпер галоўны ўваход у Лаўру), царква Спаса на Бераставе, Ірынінская і практычна ўсе кіеўскія вароты. Трагедыя адкінула Кіеў у развіціі на сотні гадоў. У 1654 годзе насельніцтва Кіева складала не больш за 6000 (у Мсціславе ў гэты час жыло каля 30 000).
Каралева польская і вялікая княгіня літоўская, другая жонка Жыгімонта II Аўгуста. “Чорная панна Нясвіжскага палаца”, “Джульета беларускага сярэднявечча”, “сярэднявечная Алена Прыгожая”.
Пачуцці Жыгімонта II Аўгуста да Барбары імкнуліся выкарыстаць для ўмацавання ўласных пазіцый яе браты Мікалай Радзівіл Руды і Мікалай Радзівіл Чорны. Супраць шлюбу выступілі магнаты і шматлікая шляхта, незадаволеная ростам уплывовасці Радзівілаў, свякроў каралева Бона Сфорца.
Насуперак ўсім апанентам Барбара была каранавана 7 снежня 1550 года, але ў хуткім часе, 8 мая 1551 года, памерла. Верагодна, што яе атруцілі, але ёсць меркаванні, што прычынай яе смерці была анкалагічная хвароба.
Гісторыі рамантычнага кахання Барбары з Жыгімонтам Аўгустам прысвечаны шматлікія мастацкія творы.
Асвячэнне правёў біскуп Тэадор Патоцкі ў прысутнасці караля Аўгуста ІІ і цара Пятра І. Кафедральны сабор Гродзенскай дыяцэзіі, помнік архітэктуры і дэкаратыўна-манументальнага мастацтва барока і ракако, адзін з сімвалаў каралеўскага горада.
У 1725 годзе на вежу-званіцу касцёла перанесены гадзіннік з вежы езуіцкага калегіума. Пасля скасаваня кляштару езуітаў, касцёл у 1788 годзе стаў фарным.
Касцёл уяўляе сабой трохнефавую купальную базіліку з трансептам, памерам у плане 30х60 м і вышынёй 65 м.
Беларускі геадэзіст, тапограф, географ, генерал-лейтэнант.
Праводзіў трыянгуляцыйныя работы на захадзе Латвіі, у Літве, у Гродзенскай і Мінскай губернях.
Лідары паўстання 1830-1831 гадоў меркавалі прызначыць яго камендантам Вільні. Пасля гэтага быў затраманы рускімі ўладамі і накіраваны на правядзенне тапаграфічных работ на Дунаі і Басфоры.
Склаў ваенны агляд румынскіх княстваў Малдавіі і Валахіі, правеў Закаўказскую трыянгуляцыю. Узнагароджаны вялікім Канстанцінаўскім медалём Рускага геаграфічнага таварыства.
Памёр 21 лютага 1881 года ў Тыфлісе.
1896 год. У Гродна нарадзіўся Восіп Любіч.
Французскі мастак, прадстаўнік Парыжскай школы.
Працаваў алеем і гуашшу, займаўся гравюрай. Творы экспанаваліся ў Нацыянальным музеі Бецалель ў Іерусаліме, у Мілане, Турыне і Нью-Ёрку. Удзельнічаў у групавых і персанальных выставах, у тым ліку выставах «Рускія мастакі Парыжскай школы» ў Музеі Сен-Дэні і ў Доме французскай думкі ў Парыжы, у галерэі «Motte».
Яго творы захоўваюцца ў музеях Лондана, Цюрыха, Нью-Ёрка і Тэль-Авіва, у калекцыі Нацыянальнай бібліятэкі ў Парыжы, 14 твораў – у карпаратыўнай калекцыі Белгазпрамбанка ў Мінску.
Беларускі і ўкраінскі навуковец-славіст, гісторык, этнограф, фалькларыст і літаратуразнавец.
Вывучаў гарадзішчы на Койданаўшчыне. Працаваў у Маскоўскім універсітэце, прафесарам кафедры беларускай літаратуры і этнаграфіі БДУ.
Адзін з заснавальнікаў часопісу «Этнографическое обозрение».
У 1918-1921 гадах чытаў курс беларускай і ўкраінскай літаратур у Маскоўскім універсітэце, удзельнічаў у рабоце камісіі па арганізацыі БДУ.
Член Беларускага навукова-культурнага таварыства ў Маскве, супрацоўнічаў з Беларускім нацыянальным камісарыятам і Беларускім пададдзелам аддзелу асветы нацыянальных меншасцяў Народнага камісарыяту асветы РСФСР.
Пісаў на беларускай, польскай і рускай мовах, валодаў палескай гаворкай.
1925 год. Адкрылася Першая Усебеларуская мастацкая выстаўка.
Была прысвечана юбілею рэвалюцыі 1905 года і 400-годдзю беларускага кнігадрукавання.
Экспазіцыя была размешчана ў Мінску, у будынку Камуністычнага ўніверсітэта па вул. Універсітэцкай, 27 (цяпер — вул. Кірава, 21) і ўключала больш за 1000 твораў. На выставе экспанаваліся ўзоры старажытнага мастацтва: крыж Ефрасінні Полацкай, копіі фрэсак полацкіх цэркваў, кніжныя выданні, эксклібрысы, абраз XVII стагоддзя «Ушэсце Гасподне» беларускай школы іканапісу (са Стэфанаўскай царквы XVII стагоддзя ў Слуцку).
Свае творы прадставілі і шматлікія мастакі, у тым ліку Леў Зевін, Абрам Бразер, Уладзімір Кудрэвіч, Леў Альпяровіч, Міхась Філіповіч, Гаўрыла Віер, Валянцін Волкаў, Генадзь Змудзінскі.
Фота: Абрам Бразер. Партрэт Іегуды Пэна, 1921.
1926 год. Адбылося Другое ўзбуйненне БССР. Тэрыторыя павялічылася на 15,7 тысяч км², насельніцтва на 649 000 чалавек.
Першае ўзбуйненне тэрыторыі БССР адбылося ў 1924 годзе. У яго выніку тэрыторыя краіны павялічалася з 52,4 да 110,6 тыс. км², а насельніцтва з 1,5 да 4,2 мільёна чалавек. Аднак Гомельскі і Рэчыцкі паветы заставаліся па-за межамі БССР.
Пасля дзяржаўнага перавароту ў Польшчы ў 1926 годзе і пагаршэння адносін з СССР саюзнае кіраўніцтва вырашыла другім узбуйненнем БССР актывізаваць беларускі нацыянальны рух у Заходняй Беларусі і паменшыць падтрымку польскіх улад насельніцтвам.
Менавіта таму ініцыятарам другога узбуйнення БССР быў Наркамзамежспраў СССР, які 8 верасня 1926 года прыняў пастанову аб неабходнасці настойваць у палітбюро ЦК УКП(б), каб Гомельскі і Рэчыцкі паветы былі далучаны да БССР.
Створаная камісія на чале з Я.Пэтэрсам знайшла на Гомельшчыне ў значнай ступені русіфікаванае насельніцтва.
Аднак ЦК КП(б) Беларусі здолеў пераканаць ЦК УКП(б) аб неабходнасці далучэння Гомельшчыны да БССР.
4 снежня 1926 года на аб’яднаным пленуме Гомельскага губернскага і гарадскога камітэтаў КП(б)Б выступіў сакратар ЦК УКП(б) М.Швернік, які праінфармаваў аб пастанове палітбюро далучыць Гомельскі і Рэчыцкі паветы да БССР.
Праз два дні адбылося другое узбуйненне БССР, у выніку якога тэрыторыя БССР павялічылася на 15,7 тысяч км² да 126,3 тыс. км² а насельніцтва падрасло на 649 000 чалавек да 4,9 мільёнаў.
1930 год. Рэпрэсіі ў БССР. Шэраг навукоўцаў пазбаўленыя звання акадэмікаў.
Звання акадэміка былі пазбаўлены «ворагі пралетарскай дыктатуры» Вацлаў Ластоўскі, Уладзімір Пічэта, Язэп Лёсік, Сцяпан Некрашэвіч, Гаўрыла Гарэцкі і Аляксандр Дубах.
У 1930 годзе ў палітычнай справаздачы цэнтральнага камітэта XVI з’езда ВКП(б) І. Сталін заявіў: “Рэпрэсіі ў галіне сацыялістычнага будаўніцтва з’яўляюцца неабходным элементам наступлення…”.
Першай вялікай сфальсіфікаванай палітычна-крымінальнай справай стала справа “Саюза вызвалення Беларусі”. Яна пачалася 17 лютага 1930 года арыштам П. Ільючонка (1891-1945).
Па справе вясной – летам 1930 года было арыштавалі 108 дзеячаў беларускай навукі і культуры. Абвінавачанні ў належнасці да “Саюза” выстаўляліся і Я. Купалу, Я. Коласу.
Беларускі этнамузыказнаўца. Доктар мастацтвазнаўства. Заслужаны дзеяч мастацтваў. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі.
Працавала ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору НАН Беларусі ў галіне тэарэтычнай этнамузыкалогіі і практычнай фалькларыстыкі.
Пры яе рэжысуры зняты пяць дакументальных музычна-антрапалагічных кінафільмаў.
Да асноўных яе прац адносяцца: “Песенная культура Беларускага Палесся”, ”Песні беларускага Паазер’я”, “Песні Беларускага Падняпроўя”, “Каляндарна-песенная культура Беларусі…”, “Народна-песенная культура Беларусі ў агульнаславянскім кантэксце…” і іншыя.
Ілюстраваў першыя тамы «Збору помнікаў гісторыі і культуры Беларусі», выкладаў фотаграфіку ў Тэатральна-мастацкім інстытуце.
Выдаў фотаальбом «Добры дзень, Беларусь», аўтар кніг вершаў, раманаў.
Прымаў удзел у фатаграфічных і мастацкіх выставах, пленэрах памяці Язэпа Драздовіча, Васіля Быкава, Уладзіміра Караткевіча. Удзельнічаў у перадачах беларускага Радыё Свабода.
Найбольш значныя выданні: «Драўлянае дойлідства Беларускага Палесся», «Мастацтва, створанае народам», «Мінск», «Гродна», «Траецкае прадмесце», «Добры дзень, Беларусь», «Беларуская кафля», «Веткаўскі музей…», «Жывапіс Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Пластыка Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Іканапіс Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Сялянская энцыклапедыя ў творах Мікалая Тарасюка» і іншыя.
Вярхоўны суд адмовіў у скарзе на абвінаваўчы вырак былому каардынатару пошукавага атрада «Анёл», палітвязню Максіму Федаровічу, які знаходзіцца ў магілёўскай турме.
Як паведамляе Праваабарончы цэнтр “Вясна”, палітзняволенага Максіма Федаровіча абвінавачвалі ў «садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці». Яго затрымалі 9 траўня 2025 года. Мужчыну судзілі за дзевяць выпадкаў перадачы даных маніторынгаваму каналу “Беларускі гаюн”. Прысуд вынесены ў Менскім абласным судзе. Яму прызначылі тры гады пазбаўлення волі, а максама штраф – 500 базавых велічынь. Федаровіч спачатку ўтрымліваўся ў менскім СІЗА №1, з другой паловы кастрычніка пераведзены ў следчую турму №4 ў Магілёве.
Максім быў каардынатарам пошукавага атраду “Анёл”. Раней ён працаваў тэхнолагам на “Мінск-Крышталі”, але цалкам змяніў жыццё пасля таго, як у 2017 годзе далучыўся да руху пасля маштабных пошукаў Максіма Мархалюка ў Белавежскай пушчы. Вядома, што ў палітвязня ёсць малое дзіця.
Стремление увеличить аудиторию и повысить ее вовлеченность в 2026 году требует использования передовых маркетинговых инструментов. Проведение конкурсов и розыгрышей в Telegram является доказанно эффективным методом, но его успех напрямую зависит от автоматизации. О том,как сделать конкурс в тг максимально эффективным и автоматизированным, мы расскажем в этом подробном гайде.
Важно четко различать два типа активностей. Розыгрыш (Giveaway) – это акция, где победитель определяется генератором случайных чисел, а условия просты (подписка). Конкурс требует от участников выполнения творческого задания, а выбор победителя осуществляется жюри по критериям. Обе активности направлены на рост канала, однако требуют разного подхода к организации. Подробные правила использования мессенджера для коммерческих целей регламентированыполитикой Telegram.
Разработка правил и призовой фонд
Чем проще и понятнее условия, тем выше конверсия в участников. Рекомендуемые условия включают подписку на каналы спонсоров, реакции на контент или простой комментарий. Оформляйте правила визуально привлекательно (каждое условие с новой строки) и всегда указывайте точные сроки проведения и метод определения победителя.
Выбор приза – ключевой фактор успеха. Приз должен быть:
Целевым: соответствовать интересам основной аудитории. Это позволяет привлечь не «призоловов», а потенциальных клиентов или лояльных подписчиков.
Этичным: не должен никого оскорблять или унижать.
Доступным: победитель должен иметь возможность воспользоваться подарком без дополнительных скрытых платежей или сложных условий.
Подумайте, какой приз соответствует тематике канала и потребностям вашей аудитории – он и станет лучшим выбором.
Методы запуска и автоматизация
Сегодня существуют два основных способа организовать активность:
Встроенные функции Telegram (Giveaway): позволяют быстро разыграть премиум-подписки. Механика запуска проста, но возможности кастомизации условий ограничены.
Специализированные чат-боты: это наиболее эффективный инструмент для массовых и сложных конкурсов. Боты не только берут на себя рутину (проверка подписок, учет участников), но и позволяют реализовать более сложные механики, такие как конкурс комментариев или автоматизированная квалификация лидов. Автоматизация конкурсов с помощью ботов – это тренд 2026 года, обеспечивающий стабильный прирост аудитории.
Быстро, удобно и безошибочно розыгрыши в Телеграм можно провести с помощью Chatplace.
5 шагов к автоматизированному Telegram-розыгрышу
Время, потраченное на утомительную ручную проверку подписок и репостов, можно инвестировать в развитие контента. Автоматизация конкурсов – это необходимый инструмент 2026 года. Вот быстрая и надежная пошаговая схема запуска:
Интегрируйте помощника: добавьте ваш чат-бот в канал, присвоив ему роль администратора.
Запрограммируйте логику: используя сервис автоматизации, выберите и настройте нужную механику, например, «Розыгрыш, активируемый кодовой фразой».
Инициируйте участие: участник вводит заданную кодовую фразу в комментарии или личные сообщения канала.
Мгновенный контроль: бот берет на себя всю работу: проверяет подписку на требуемые каналы и выдает следующее задание (например, поставить необходимую реакцию).
Моментальное поощрение: сразу после успешного выполнения всех условий участник фиксируется в системе как полноценный претендент на приз и автоматически получает свою первую награду или баллы.
Итог для вас: все коммуникации и проверки полностью автоматизированы. Пользователи остаются вовлеченными благодаря мгновенной обратной связи, а вы концентрируетесь на стратегических задачах.
Публикация результатов
Подведение итогов требует максимальной прозрачности. В случае розыгрыша используйте публичный рандомайзер или соответствующий бот. В случае конкурса обязательно объясните, по каким критериям жюри выбрало победителя.
Обязательно опубликуйте пост с подведением итогов, который включает:
Яркое объявление о победителе.
Благодарность всем участникам.
Инструкции для победителя по получению приза.
Это способствует укреплению доверия и стимулирует к участию в будущих активностях.
Предугадывайте желания своей целевой аудитории и вручайте желанные призы – и вы получите самых лояльных амбассадоров бренда!
У Быхаве прайшла дыялогавая пляцоўка маладых патрыётаў. Ганаровымі гасцямі сталі супрацоўнікі ваенкамату і армейскія афіцэры.
“Канструктыўны дыялог” з быхаўскай моладдзю на тэму суверэннай Беларусі правёў галоўны патрыёт Магілёўшчыны, старшыня абласной арганізацыі «Патрыёты Беларусі» Аляксандр Шкадаў.
Разам з ім прыехалі супрацоўнік ваенкамату, адказны за адбор на службу, і армейскія афіцэры.
«Для ўдзельнікаў, якіх, дарэчы, сабралася больш за 150 чалавек, была арганізаваная выстава ўзораў сучаснай зброі» – паведамляюць «Магілёўскія ведамасці».
І тут жа ўзнікае пытанне: быхаўскія патрыёты, даведаўшыся пра прыезд Шкадава, самі кінуліся ў Цэнтр культуры, каб узяць аўтограф у легендарнай асобы, ці школьнікаў усё ж прымусілі прысутнічаць на мерапрыемстве?
Хутчэй за ўсё – другое. Не сакрэт, што моладзь ставіцца да службы ў арміі даволі стрымана, і дэманстрацыяй зброі нікога з школьнікаў не пераканаеш, што пайсці служыць лепш, чым паступіць у ВНУ.
А вось дарослыя гуляюць у гульні, якія называюцца мілітарысцкімі.
Ура-патрыёты, кшталту Шкадава, настойліва лезуць у справы, што датычацца выключна ваенкамату, у якім і без таго хапае супрацоўнікаў, каб працаваць з прызыўнікамі.
А падрыхтоўка беларускай моладзі да барацьбы з выдуманымі ворагамі беларускай дыктатуры не мае нічога агульнага з сапраўдным патрыятызмам.
Кавярня на праспекце Міру зноў шукае арэндатара – “Дыяніс” закрыўся.
Паведамленне аб тым, што кавярня цяпер не працуе, з’явілася ў акаўнце групы “Могилев Live” у Фэйсбуку. “Кафэ “Дыяніс” на праспекце Міру – ўсё. А калісьці гэта папулярнае месца для карпаратываў было. І нават студэнты з МДУ Куляшова (хто з грашыма) не-не ды і харчаваліся там” – гаворыцца ў паведамленні.
Варта адзначыць, што раней кавярня мела іншую назву – “Дубрава”, і таксама карысталася папулярнасцю. Там часта гулялі вяселлі, дні народзінаў і тыя ж самыя карпаратывы.
Як будзе называцца кавярня пасля “Дыяніса” і як хутка зноў адчыне свае дзверы для наведвальнікаў – пакуль невядома.
На прыём да Анатолія Ісачанкі прыйшоў жыхар Бабруйскага раёна. Ён хацеў выкупіць службовае жыллё, але быў злоўлены на крадзяжы дызельнага паліва.
На асабістым прыёме грамадзян старшыні Магілёўскага аблвыканкама Анатолію Ісачанку давялося разбірацца з выкупам службовага жылля.
З гэтым пытаннем звярнулася да «губернатара» сям’я з аграгарадка Гарбацэвічы Бабруйскага раёна.
Глава сям’і больш за 10 гадоў працаваў на адным з сельскагаспадарчых прадпрыемстваў Бабруйскага раёна, сям’я пражывала ў службовым жыллі і планавала яго выкупіць, атрымаўшы папярэднюю згоду ад кіраўніцтва гаспадаркі.
Аднак Ісачанку далажылі, што ўсё не так проста. Мужчына ўжо не працуе на сельгаспрадпрыемстве, а падчас працы быў злоўлены на крадзяжы дызельнага паліва. Акрамя таго, сям’я была прызнана такой, што знаходзіцца ў сацыяльна небяспечным становішчы пасля побытавага канфлікта.
А паводле калектыўнага дагавора права на выкуп службовага жылля мае работнік, які добрасумленна, без парушэнняў працоўнага заканадаўства і іншых спагнанняў адпрацаваў у гаспадарцы 10 гадоў.
Анатолій Ісачанка вырашыў, што за сям’ёй неабходна захаваць жыллё да канца навучальнага года, каб даць дзецям магчымасць давучыцца.
Мужчыне прапанавалі вярнуцца на ранейшае сельгаспрадпрыемства, дзе з ім заключаць кантракт, і калі ён будзе працаваць без парушэння працоўнай дысцыпліны, сям’я ў бліжэйшы час атрымае права выкупу жылога памяшкання.
У гэтым эпізодзе, як у люстэрку, адлюстроўваецца жыццё ў беларускай вёсцы. Тут і прыгоннае права ў выглядзе калектыўнага дагавора, і бытавыя канфлікты, і службы, якія прызнаюць, што нехта знаходзіцца ў сацыяльна небяспечным становішчы, і крадзёж паліва.
Зразумела, на падставе такіх бедных звестак нельга судзіць, што было, а чаго не было.
Аднак тое, што на вёсцы п’юць, крадуць і канфліктуюць ад безграшоўя і безнадзейнасці – факт бясспрэчны. І Ісачанку лепш за іншых вядома, што вобласць, якой ён кіруе, самая пітушчая і самая бедная ў краіне. А крадзёж сярод шараговых работнікаў, як, дарэчы, і службовыя злачынствы кіраўнікоў – у нас звычайная справа.
Чыноўнікі заяўляюць, што Магілёўшчыну азелянялі 230 тысяч чалавек – а гэта амаль усё дарослае насельніцтва абласнога цэнтра, разам з пенсіянерамі і інвалідамі. Цяпер рознымі прыпіскамі, дрэвамі і кустамі, высаджанымі толькі на паперы, займаецца пракуратура.
Начальніца аддзела добраўпарадкавання і работы з другаснымі матэрыяльнымі рэсурсамі ДУ «Жыллёва-камунальная гаспадарка Магілёўскай вобласці» Яна Мамчанка рапартавала аб вялікай рабоце па добраўпарадкаванні, праведзенай у Магілёўскай вобласці.
У рамонтах, мадэрнізацыі і азеляненні ўдзельнічалі:
230 тысяч чалавек;
7,2 тысячы юрыдычных асоб;
каля 46 тысяч грамадскіх актывістаў.
Асабліва хочацца спыніцца на поспехах грамадскіх актывістаў па азеляненні. З імі ўжо разбіраецца пракуратура. Масавыя прыпіскі выяўлены па ўсёй Беларусі, але асабліва вызначыўся Магілёў:
На кальцы вуліц Каштанавай і Крупскай пракурорскія работнікі шукалі жывую агароджу з бюрычыны. З дзвюхсот кустоў не знайшлі ніводнага.
На праспекце Шміта за два гады высаджана 600 дрэў – усе яны загінулі ў зарасніках пустазелля, вышэйшым за чалавечы рост.
Ля дома № 8 па вуліцы Крывуліна было нібыта высаджана 79 туй, а знайшлі толькі дзесяць.
Пры гэтым Яна Мамчанка сцвярджае, што “сумесныя намаганні далі станоўчую дынаміку”.
Калі з рамонтамі і мадэрнізацыяй справа ідзе так жа, як з азеляненнем, то не варта распыляць віну на 230 000 удзельнікаў добраўпарадкавання. Цалкам дастаткова прыцягнуць да адказнасці такіх, як Яна Мамчанка.
Жанчына ўнесла ва ўліковыя дакументы заведама ілжывыя звесткі і запісы, не ўказаўшы гібель як мінімум 33 галоў буйной рагатай жывёлы.
З іх 11 галоў 33-гадовая жыхарка Касцюковічаў «рэалізавала» праз забойны цэх. Такім чынам, абвінавачаная ўтойвала гібель жывёлы і падавала ў бухгалтэрыю прадпрыемства справаздачы з ілжывымі звесткамі.
Суд улічыў прызнальныя паказанні абвінавачанай і яе шчырае раскаянне. Прысуд – год папраўчых работ з утрыманнем у даход дзяржавы пятнаццаці працэнтаў заробку, але не менш за адну базавую велічыню штомесяц.
Гэта ўжо не першы такі выпадак на Касцюкоўшчыне. Справы ва ўбыточных калгасах Беларусі пастаўлены так, што «моцным гаспадарнікам» прасцей пайсці на службовы падлог, чым прызнаць, што каровы здохлі з-за дрэннага догляду.
А тым часам і ў Магілёўскім раёне ўзбуджана крымінальная справа супраць 48-гадовага кіраўніка сельгаспрадпрыемства, які на працягу сямі месяцаў даваў незаконныя ўказанні падначаленым аб унясенні ілжывых звестак у афіцыйныя дакументы.
Схаваны падзёж 119 галоў. Прадпрыемству нанесены ўрон у памеры каля 130 000 рублёў.
Адкрыццё, зробленае рэстаўратарамі Нацыянальнага мастацкага музея пры працы над магілёўскай іконай, змяняе ўяўленне пра беларускую школу іканапісу.
Пры рэстаўрацыі іконы «Багародзіца Адзігітрыя Магілёўская» з фондаў Магілёўскага абласнога краязнаўчага музея, спецыялісты Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь зрабілі важнае адкрыццё. Пад верхнім слоем фарбы было выяўлена больш ранняе, якое адносіцца да першай паловы XVII стагоддзя, пісьмо.
Ачыстка адваротнага боку іконы прывяла да іншага адкрыцця – праступілі надпісы, якія ўказваюць на паходжанне вобраза са знакамітай магілёўскай Барыса-Глебскай царквы і раскрываюць яго сапраўдную назву – «Багародзіца Казанская».
Гэтае адкрыццё змяняе ўяўленне пра гісторыю беларускага іканапісу.
Зараз ікону рыхтуюць да прэзентацыі ў Мінску, а потым яна вернецца ў Магілёўскі абласны краязнаўчы музей.
