Нечаканыя відарысы чалавечага жыцця можна пабачыць вачамі магілёўскіх мастакоў

Новыя творы мастакоў Магілёўшчыны прадстаўлены на традыцыйнай сумеснай выставе.

Праект “Жыццё чалавека” ў Выставачнай зале Музея гісторыі Магілёва ўжо стаў культурнай падзеяй для тых гараджан, хто цэніць мастацтва. Адны працы магілёўскіх творцаў узвысяць і ўсхвалююць глядача, іншыя расчаруюць, але наведаць выставу варта, і таму ёсць шэраг прычын.  

“Выставачны праект “Жыццё чалавека” адкрые для наведвальнікаў новыя творы выяўленчага мастацтва і стане значнай з’явай у культурным жыцці Беларусі” – абяцала рэклама праекта і збольшага не падманула. Сапраўды, гэтым разам сябры Магілёўскага аддзялення Беларускага саюза мастакоў прадставілі амаль выключна новыя працы, многія з якіх адкрылі вядомых мастакоў з нечакана боку. І гэта вялікі плюс праекта.

Урачыстая цырымонія адкрыцця выставы адбылася 21 верасня ў перапоўненай зале на Болдзіна. Багата моладзі і людзей сталага ўзросту прыйшлі паглядзець плён працы мясцовых мастакоў і паспрабаваць зразумець іх адносіны да “жыцця чалавека”. Афіцыёзу на адкрыцці гэтым разам амаль не было, а сяброўская сустрэча мастакоў са знаёмымі магілёўскімі прыхільнікамі іх творчасці заўжды пакідае цёплае адчування належнасці да вялікай супольнасці – практычна сям’і аматараў мастацтва. 

Большасць гасцей выставы доўга шпацыравала ўздоўж мастацкіх палотнаў і нешта выглядала, штосьці абмяркоўвала. І гэта зразумела, бо аўтары розных пакаленняў, якіх сабрала адна экспазіцыйная прастора, нібыта выклікаюць наведвальнікаў на разважанні і вядуць дыялог паміж сабой. 

Мастакам можна было задаць напрасткі свае пытанні. Базыль Камароў каментуе сваю задуму

Што зацікавіла і ўразіла аматараў мастацтва? 

Аляксандр, магілёўскі краязнаўца. 

– Першае ўражанне вельмі пазітыўнае. Заходзіш і вока радуецца. Што адразу ўзняла настрой, я не адкажу. Гэтае пытанне да псіхолагаў, але цёплая нейкая атмасфера, праўда… Баяўся, што зноўку будуць выстаўлены старыя творы пад новай назвай праекта. Але амаль усе працы новыя… Камароў і Несцярук зноўку прыемна здзівілі. Дзякуй Богу, не бяруць іх гады. 

Галіна, сталая наведвальніца выстаў. Яна сышла з адкрыцця досыць хутка.

– Чаму сыходжу? Выстава неблагая. Я нават неяк супакоілася, адыйшла ад працы. Але каб нешта перавярнула душу, то не, такога не было. Сёння багата людзей, трэба прыйсці яшчэ раз і больш уважліва паглядзець.

Алена, аматар-культуролаг.

– Задаволеная, што прыйшла. Мастакі парадавалі. Дарэчы, я ведала, што Несцярукі – гэта мастацкая сям’я, а аказваецца, і сын іх малюе. Прыглядзіцеся, рэкамендую.

Не хапае маладых творцаў

Работы калектыўнага праекта, як і абяцала назва выставы, аб’яднала тэма лёсу чалавека і яго жыцця. Безумоўна, у розных аўтараў рознае разуменне чалавечага лёсу і сэнсу чалавечага жыцця. Затое ёсць магчымасць выбраць карціну бліжэйшую да твайго светаадчування. 

Магілёўскія жывапісцы належаць да розных пакаленняў. Аднак кідаецца ў вочы, што пераважаюць асобы старэйшага веку. Падаецца, што магілёўскай суполцы хранічна не хапае моладзі. 

Сябры Магілёўскага аддзялення Беларускага саюза мастакоў на выставе.

Што расчаравала на выставе? Слабыя працы, калі верыць рэплікам саміх мастакоў, маюцца. Кожны можа пашукаць іх сам і зрабіць свае высновы. 

Увогуле вядома, што на выставе кожны знойдзе тое, што захоча знайсці: асалоду ці расчараванне, узрушэнне ці скепсіс. А многія наведвальнікі атрымаюць некалькі моцных эмоцый адразу… У любым выпадку тым, хто наведае яе, будзе пра што пагаманіць з блізкімі. 

Выстава адкрыта ў Выставачнай зале на вуліцы Болдзіна да 16 кастрычніка. Наведаць яе можна штодня з 11.00 да 19.00, за выключэннем панядзелка і аўторка.

 

Магілёўскае прадпрыемства гатовае абшываць расійскіх сілавікоў. Прадукцыю паказвала на выставе Міністэрства абароны Расіі

Акцыянернае таварыства «Магатэкс», якое лічыцца лідарам тэкстыльнай галіны Беларусі, шукае заказы для загрузкі сваёй вытворчасці.

Вядома, што «Магатэкс» другі год запар спрацоўвае ў мінус. Па выніках 2021 года чыстыя страты перавысілі 6 мільёнаў рублёў. Годам раней было прыкладна мінус 15 мільёнаў, пісаў Магілёў.media.

У ліпені быў звольнены з пасады шматгадовы кіраўнік прадпрыемства Віктар Маціевіч. На яго месца паставілі былога намесніка старшыні Магілёўскага гарвыканкаму Аляксандра Пацёмкіна. Ён, як вынікае з ягонай біяграфіі, найдаўжэй працаваў чыноўнікам – 8 гадоў. У прамысловасці на розных кіроўных пасадах доўга не затрымліваўся.

«Магатэкст» шукае пакупнікоў сваёй прадукцыі пераважна на расійскім рынку. Прадпрыемства і раней прадавала там багата вырабаў.

На ваенна-тэхнічным форуме «Армія-2022», які шмат год склікае Міністэрства абароны, магілёўскае прадпрыемства прадставіла тканіну для дэмісезоннай і зімовай формы супрацоўнікаў сілавых структур і форменнае адзенне з іх, а таксама іншыя віды тканіны, з рознымі відамі ахоўных і спажывецкіх уласцівасцяў, зацверджаных у сілавых ведамствах.

На сайце «Магатэкс» напісана, што выстава ў Падмаскоўі для яго – «адна з ключавых пляцовак для дэманстравання як традыцыйных класічных узораў прадукцыі, так і перспектыўных распрацовак».

Да вайны ва Ўкране «Магатэкс» ездзіў на выставы ў Еўропу. У 2017 годзе прадстаўнікі прадпрыемства пабывалі ў Германіі. Паведамлялася, што там былі перамовы аб пастаўцы тканін і атрыманні заказаў на пашыў гатовых вырабаў у Польшчу, Германію, Кітай, Грэцыю, Украіну, Сербію, Партугалію, Італію, Румынію, Вялікабрытанію, Ірландыю, Данію, Латвію, Венгрыю, Канаду.

У тым жа годзе «Магатэкс» паказваў сваю прадукцыю ў Чылі і разлічваў мець заказы для сілавых структураў краін Паўднёвай Амерыкі.

фота: mogotex.com

У Магілёве паядналі «містычную» графіку са станковай скульптурай і выйшла незвычайная выстава ў прыватнай галерэі. Пераканайцеся самі, паглядзеўшы фота

У галерэі Андрэя Вераб’ёва разгорнутая выстава з творамі малавядомых шырокай публіцы мастакоў – Віктора Дэ Буга і Генадзя Кутовіча. Сваю супольную экспазіцыю яны назвалі «Успаміны пра будучыню». Яе адкрыццё адбылося 25 жніўня.


Галерэя Андрэя Вераб’ёва створаная ў 2017 годзе для папулярызацыі сучаснага мастацтва, адкрыцця новых імёнаў маладых мастакоў, правядзення творчых сустрэч, персанальных і калектыўных мастацкіх выставаў. У ёй ладзяцца прэзентацыіі літаратурных і музычных твораў, а таксама праектаў.


Мастак-графік Віктор Дэ Буг

Віктор Дэ Буг прадставіў вялікую калекцыю сваёй «містычнай» графікі. Мастак нарадзіўся ў Магілёве, вучыўся ва Ўніверсітэце мастацтваў і мастацка-графічным факультэце Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэту імя Машэрава.

Віктор Дэ Буг не толькі графік, але і аўтар артыкулаў і кніг пра Марка Шагала і Казіміра Малевіча, гісторыка-культурнай канцэпцыі шляху «З варагаў у грэкі». Ён дапамог аформіць экспазіцыі ў 18 музеях.

Графіка мастака, прадстаўленая ў галерэі, сведчыла, што ён прыхільнік «шматвектарнага сінтэзу мастацтваў у глабальным інфармацыйным асяроддзі».

У сваім выступе Віктор Дэ Буг падкрэсліў: мы жывем на зломе двух тысячагоддзяў і таму, важна пранікнуцца графікай часу, бо лінейная графіка – гэта «Світкі часу», якія закранаюць вечныя тэмы розных эпох.

Мастак-дэкаратар Генадзь Кутовіч

Наведнікаў зацікавілі станковыя скульптуры Генадзя Кутовіча. Ён таксама выпускнік мастацка-графічнага факультэту Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэту імя Машэрава.

Працы Кутковіча ўдала ўпісаліся ў інтэр’ер, вонкава, нібыта, адцяняючы аднастайнасць графікі свайго калегі. 

Работы мастака-дэкаратара магілёўскага драматычнага тэатру – адкрыццё гэтага года. У скульптуры ён адназначна новае імя для Магілёва. Ягоныя працы выклікалі фурор на тэатральным дывертысменце, пра які пісаў   Магілёў.media.

Завяршылася адкрыццё выставы выступленнем рок-групы «Барон Мюнхаўзен». Паслухаць музыкаў прыйшлі не толькі аматары, але і старыя магілёўскія рокмэны.

Уваход на выставу цягам бліжэйшага месяца свабодны і бясплатны. Галерэя Верабʼёва месціцца на Дубравенцы, побач з спартовай базай лучнікаў.

Магілёўская бібліятэка далучылася да шукання гаспадароў бяздомным жывёлам. Горад адмысловага прытулку для бадзяжных катоў і сабак не мае

Часова прытуляе такіх жывёлаў мясцовае прадпрыемства, якое спецыялізуецца на вывазе смецця. Калі адлоўленым катам і сабакам не знаходзяцца гаспадары, то іх усыпляюць.

Тым часам, у цэнтральнай гарадской бібліятэцы разгарнулі фотавыставу для тых, хто хоча займець сабе гадаванца.

Кожны здымак суправаджаецца апісаннем звычак жывёлы, іх асаблівасцяў і пажаданняў па іх утрыманні. Любога ўпадабанага гадаванца можна забраць, патэлефанаваўшы па нумары тэлефона, указанаму пад фатаграфіяй, паведамляе  рэсурс MyCity.by.

Паводле супрацоўнікаў бібліятэкі выстава сабраная з матэрыялаў, апубліканых у суполцы сацыяльнай сеткі Ўкантакце «Мы шукаем дом («Добрае сэрца») Магілёў». Інфармацыя ў пабліку абнаўляецца штодня. Жывёлаў, якім патрабуецца дапамога, не становіцца меней.

У бібліятэцы падобныя выставы ладзяць рэгулярна. Яе супрацоўнікі вераць, што «мілыя і добрыя «хвосцікі» абавязкова знойдуць свой дом і клапатлівых гаспадароў».

У Магілёве няма адмысловага прытулку для бадзяжных і выкінутых людзьмі жывёлаў. Гэтую праблему не раз уздымалі абаронцы жывёлаў перад мясцовай уладай, але яна застаецца актуальнай.

Днямі дабрачынная ўстанова «Востраў дабрыні» актуалізавала праблему бадзяжных сабак і катоў у горадзе, пісаў  Магілёў.media.

Валанцёры арганізавалі на пешаходнай вуліцы збіралі сродкі на ўтрыманне беспрытульных жывёлаў.

фота з русурсаў: mycity.by, avatars.mds.yandex.net

Беларускія творцы ў выгнанні. Чым жыве беларуская дыяспара ў Грузіі

Падзеі апошніх гадоў раскідалі беларусаў па свеце. Творцы спрабуюць займацца сваімі справамі і ў эміграцыі. Пра падзеі жыцця беларускай дыяспары ў Грузіі апавядае музыкант, які сам быў вымушаны пакінуць радзіму. Ён піша пра фестываль «Прадмова» і «Тыдзень беларускай культуры», якія адбыліся ў Тбілісі і Батумі.

Аўтар для наступных публікацыях рыхтуе гутаркі з удзельнікамі імпрэзаў аб іх жыцці ў выгнанні. Сярод суразмоўцаў будуць і выхадцы з Магілёўшчыны.


Выстава беларускай інтэлектуальнай кнігі «Прадмова» і Тыдзень беларускай культуры – для беларусаў Грузіі гадоў сталі асноўнымі падзеямі лета 2022 года. «Прадмова» адбылася напачатку чэрвеня ў Тбілісі. «Тыдзень беларускай культуры» ж стартаваў 1 ліпеня і абвешчаны арганізатарамі як імпрэза, якая будзе доўжыцца, як мінімум да канца лета. Месцамі іх правядзення абраныя найбуйнейшыя гарадах Грузіі – Батумі і Тбілісі.


«Прамова»

Першы фестываль «Прадмова» адбыўся ў 2018 годзе яшчэ ў Беларусі. Яго задумалі, як пляцоўку для камунікацыі паміж выдаўцамі, аўтарамі, рэдактарамі, ілюстратарамі, дызайнерамі і чытачамі. У «Прадмове» бралі ўдзел вядомыя беларускія і замежныя літаратары, а праграма складалася з дзясяткаў разнастайных імпрэзаў. Пасля падзеяў 2020 году фестываль стаў выгнанцам, як і многія яго ўдзельнікі.

У Грузію на «Прадмову» прыехалі вядомыя дзеячы беларускай літаратуры – сапраўдныя зоркі айчыннай культуры. Паэт, празаік, перакладчык Уладзімір Някляеў прэзентаваў новую сваю кнігу прозы «Гэй Бэн Гіном», пісьменнік, паэт, публіцыст Зміцер Лукашук свой даробак – кнігу «Беларуская нацыянальная ідэя на маршы».

Кампанію ім складалі пісьменнікі і журналісты Лілія Ільюшына, Вольга Бубіч, Аляксандр Ждановіч, Яраслаў Бекіш, Севярын Квяткоўскі, Леў Міхееў.

Гасцямі на “Прадмовы” былі даследніца рускай літаратуры Лінор Гаралік з Ізраілю ды грузінскі паэтам і празаікам Шота Іаташвілі.

Як і ў Беларусі кожны дзень «Прамовы» быў насычаны імпрэзамі. Вядучым большасці з іх быў магілёўскі журналіст Аляксандр Буракоў.

На фестывалі ладзіліся разнастайныя акцыі, праводзіліся майстар-класы для дзяцей і дарослых, звязаныя з тэмаю стварэння кніг.

«Тыдзень беларускай культуры»

«Тыдзень беларускай культуры» падаецца, як міжнародны цыкл імпрэзаў. Ініцыятарам яго правядзення выступае Беларуская рада культуры. З яе ініцыятывы з’явіўся неафіцыйны дзень беларускай культуры. Яго прапануецца адзначаць 7 ліпеня.

«На гэты момант беларускага Дня культуры, а пагатоў міжнароднага – няма. Мы прапаноўваем гэта змяніць і ўшанаваць той унёсак, які наш народ зрабіў у сусветную культуру. 7 ліпеня – дзень, калі мы адзначаем дні народзінаў Янкі Купалы, Марка Шагала, Яна Чачота – культурных дзеячаў Беларусі, вядомых далёка за яе межамі. Таксама ў ноч з 6 на 7 ліпеня шмат хто ў Беларусі адзначае Купалле, свята кахання і свабоды», – адзначана на сайце Беларускай рады культуры.

У Батумі на «Тыдні беларускай культуры» на ўзбярэжжы Чорнага мора адбыўся трохгадзінны канцэрт беларускіх музыкаў. Сярод іх быў «Спеўны сход» і бард Юры Несцярэнка, спявачка Уна і гурт ДОДОМА.

У Тбілісі гледачы ўбачылі тэатралізаванае прадстаўленне «Батлейка-Шагал», прысвечанае 135-годдзю з дня нараджэння Марка Шагала. Спектакль паказвалі ў інстытуце Гётэ. Пастаноўку падрыхтаваў актор і рэжысёр Аляксандр Ждановіч, вядомы ў Беларусі як Маляваныч з «Калыханкі».

На грузінскім «Тыдні беларускай культуры» адбыліся прэзентацыя кніг Наталлі Харытанюк і Купалле. На ім паказалі фільм пра Вольны хор ды ахвотныя пабылі ў марской вандроўцы на караблі.

 

200 гадоў барацьбы за незалежнасць. У Магілёве знаёмяць з каракамі – змагарамі з расійскім каланіялізмам

З культурай і мастацтвам каракаў – аднаго з самых свабодалюбных народаў Сібіры знаёміць выстава «Амто (вітанні), Каракія», якая разгорнутая ў абласным краязнаўчым музеі. Яна нагадвае пра сумны лёс народаў, якія апынуліся ў складзе расійскай дзяржавы, пра іх барацьбу за сваю свабоду.

Для большасці беларусаў народы зваяванай Расіяй Сібіры – гэта вобраз дурнаватых чукчаў з анекдотаў. У расійскіх жа падручніках асваенне Сібіры падаецца як цывілізацыйная місія расіян, але гэта была звычайная каланіяльная экспансія.


Каракі – карэнны этнас поўначы Камчаткі і суседніх раёнаў Магаданскай вобласці і Чукоткі. Са старажытнейшых часоў асноўным заняткам каракаў былі рыбалоўства і паляванне. У XI–XVI стагоддзяў частка насельніцтва перайшла да аленегадоўлі.


Барацьба за незалежнасці і трагічны лёс народу

Каракі жылі ў гармоніі з прыродай і еднасцю з наваколлем. У іх уяўленні кожная жывёліна мае душу і здабыўшы яе тутэйшы люд дагэтуль просіць у яе прабачэння. На духоўных стасунках з наваколлем асяроддзем трымаецца іхная культура.

Няшмат беларусаў ведаюць, што каракі 200 гадоў ваявалі за незалежнасць, не жадаючы падпарадкоўвацца каланізатарам. Уздымалі паўстанні. З лукамі і стрэламі яны супрацьстаялі ружжам і гарматам. Часцяком перамагалі.

Каракі – прыроджаныя паляўнічыя былі выдатнымі воінамі. Яны дзесяцігоддзямі нападалі на рускія астрогі і караваны, перакрывалі шлях на Камчатку. Самі цярпелі паразы і разню. Толькі пагалоўнае бязлітаснае знішчэнне большасці карацкіх астрогаў і алкаголь – спайванне каракаў дазволіла расійскім каланізатарам падпарадкаваць сабе край.

Лёс народу незайздросны. Нямала каракаў памерлі ад хвароб, якія прынеслі каланізатары, або былі знішчаны, ці асіміляваны, стаўшы сталі камчадаламі – этнічнай групай расіян, якая захоўвае многія элементы каракскай культуры.

Савецкая ўлада ў 1930 годзе дала каракам фармальную аўтаномію ў выглядзе Каракскай аўтаномнай акругі. У 2007 годзе ліквідавала цяперашняя расійская ўлада. Каракаў ацалела толькі 8 тыс. чалавек на вялізнай тундравай плошчы памерамі з Беларусь.

Экспанаты выставы кажуць пра «мёртвую культуру»

Выставу «Амто (вітанні), Каракія» прывезла ў Магілёў прыватная калекцыянерка з Расіі Людміла Каюрава. У яе калекцыі больш за 300 карцін і 400 прадметаў, часткі з іх прадстаўленая ў краязнаўчым музеі.

Агляд экспанатаў пакідае мірнае ўражанне да таго часу, пакуль не пачынаеш разумець, што перад табою па сутнасці ўжо «мёртвая» культура. Пра ўнікальную культуру каракаў сведчаць музейныя экспанаты, якія зберагаюць такія захопленыя людзі як Людміла Каюрава.

Яна нарадзілася і вырасла ў адным з пасёлкаў Каракскай нацыянальнай акругі Камчацкай вобласці. Разам з мужам яна збірае і захоўвае артэфакты гісторыі роднага краю больш за 30 гадоў.

Экспазіцыя знаёміць з культурай каракаў, чукчаў, ітэльменаў, эвенаў, якія пражываюць на Камчатцы.

Сярод унікальных прадметаў – кухлянкі – доўгія футравыя курткі, шапкі-малахаі, чыжы – футравыя шкарпэткі, боты-торбасы. У гэтым нацыянальным адзенні Людміла Каюрава і Аляксандр Сувораў аб’язджалі сёлы тутэйшага народу. У ёй можна спаць на снезе ў лютую сцюжу.

Паколькі рыбалова і аленяводства вызначылі матэрыяльную культуру карэнных народаў, то на выставе прадстаўленыя этнаграфічныя прадметы з меха паўночнага аленя, скуры нерпы, маржа, маржовых іклаў і косткі.

Абсалютна нетыповае для еўрапейцаў жытло і адзенне прыцягвае ўвагу і зацікавіць любога наведніка.

Мастацкія вырабы майстроў разьбы па костцы, унікальныя торбачкі з лапак дзікіх качак, лебедзяў, гусей.

Каракі сёння пераважна праваслаўныя хрысціяне, якія, як і беларусы, маюць моцныя паганскія традыцыі і язычніцкія культы. Рытуальныя прадметы культу шаманаў загадкавыя самі па сабе, а ў звязку з фотаздымкамі і рытуальнай дзідай прымушаюць задумацца пра злых і добрых духаў, пра нябачны духоўны свет.

Выставу прадметаў цудоўна аздабляюць і дапаўняюць мастацкія карціны і фотаздымкі.

 

У Магілёве адкрылася выстава Ігара Адамовіча – акуніцеся ў атмасферу вернісажу

Выстава называецца «Горад» і прысвечаная Магілёву, яго архітэктуры ды вобразам.

Персанальная выстава магілёўскага мастака Ігара Адамовіча адкрылася ў галерэі Андрэя Вераб’ёва, што размяшчаецца па праспекце Міра, на беразе Дубравенкі.

Адчуць атмасферу вернісажа можна праз наша відэа.

 

Вытанчаныя і вельмі цёплыя па каларыце, моцныя па фактуры карціны мастака пераносяць гледача ў чароўны свет архітэктуры і прымушаюць інакш зірнуць на навакольны свет.

Ігар Адамовіч нарадзіўся ў 1967 годзе ў Магілёве, скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскі дзяржаўнага педінстытуту. 

Ён быў удзельнікам рэстаўрацыі касцёлу Святога Станіслава ў Магілёве і сядзібы Мі́хала Клеафа́са Агі́нскі ў весцы Залессе. 

Працуе выкладчыкам у Магілёўскім дзяржаўным вучылішчы культуры. Аўтар шматлікіх рэспубліканскіх і персанальных выстаў.

В Могилеве открылась мемориальная выставка фотохудожника Александра Сомова – много фото

“42 сонета из жизни…” – именно 42 фотографии из богатого творческого наследия автора отобрали коллеги и почитатели таланта для выставки в память об ушедшем друге. 

Александр Сомов, фотограф-любитель и велоактивист трагически погиб в мае 2019 года, возвращаясь с праздника по случаю открытия велосезона. В память о нем, как мы рассказывали друзья по велопрогулкам проводят традиционные весенние покатушки. Велосипед, фотоискусство, живопись – это три основных увлечения человека, сделавшего серьезную военную карьеру.

– Какая-то часть его души тянулась к большому миру, к новым горизонтам и открытиям, просто к красоте – делится воспоминаниями о друге могилевский поэт, бард Василь Авраменко – Иначе как объяснить, что в серьезные годы “серьезный человек” (подполковник!) берет в руки кисть и начинает рисовать. А еще раньше, в 1980-х в его жизни был фотоклуб “Радуга”, присоединение к кругу творческих, фотоодержимых людей.

В сообществе могилевских фотографов Александр Сомов известен как автор ярких, самобытных работ, которые не раз занимали призовые места на разнообразных конкурсах. 

Выставка “42 сонета из жизни…” составлена из материалов прижизненных выставок фотохудожника, его лучших и конкурсных работ. Также в экспозиции представлены несколько его живописных картин. 

Выставка проходит в музее этнографии по ул. Первомайской, 8 до 7 июня. Время работы музея – с 10.00 до 18.00, выходные дни среда и четверг.

 

 

Пра магілёўскія ліфты раскажуць на выставах у Маскве і Нур-Султане. Раней кіраўніцтва казала пра праблемы

Акцыянернае таварыства «Магілёўліфтмаш» мае праблемы з еўрапейскімі камплектуючымі праз накладзеныя санкцыі супраць Беларусі. Прадпрыемства шукае, дзе прыдбаць неабходнае для вытворчасці. Кіраўніцтва настойвае, што санкцыі адкрываюць новыя магчымасці для заводу.

У сталіце Казахстану на Міжнароднай будаўнічай і інтэр’ернай выставе AstanaBuild 2022 пакажуць кабіну пасажырскага ліфта брэнду Movel. А спэцыялісты пракансультуюць ахвотных, паведамляецца на сайце прадпрыемстве.

У Маскве ж на выставе «Крокус Экспо» спецыялісты раскажуць пра прадукцыю «Магілёўліфтмаш» і абмяркуюць пытанні далейшага супрацоўніцтва, адзначана на завадскім сайце.

У красавіку генеральны дырэктар «Магілёўліфтмаш» Сяргей Чарткоў прызнаў цяжкасці праз уведзеныя санкцыі. З ягонага каментару газеце «СБ Беларусь сегодня» вынікала, што прадпрыемству бракуе імпартных камплектуючых.

«Калі ацэньваць сітуацыю ў кароткатэрміновым перыядзе, казаў ён, – то цяжкасці з закупам і дастаўкай вырабаў еўрапейскіх вытворцаў, вядома ж узніклі».

Па ягоных словах асноўным пастаўшчыком была Расійская Федэрацыя, але і туды камплектуючыя ішлі з еўрапейскага замежжа. Пасля лютага 2022 году прадпрыемства шукае неабходнае для вытворчасці ў Беларусі, Расіі, Кітаю, Турцыі, Індыі.

Прамыслоўца настойвае: санкцыі адкрываюць новыя магчымасці.

«Замежныя прадпрыемствы, якія рашылі сысці з рынку, вызваляюць нішы, і мы іх актыўна займаем», казаў ён.

Месяц таму магілёўскае прадпрыемства дамовілася з жыллёвым камітэтам Санкт-Пецярбургам аб продажы сёлета 600 ліфтаў. А ў Таджыкістане, паводле «СБ. Беларусь сегодня», адкрылі зборачную вытворчасць ліфтаў з Магілёва.

фота: zavodfoto.livejournal.com

Ініцыятарка стварэння музею Алеся Адамовіча і журналістка праўладнай газеты ў фотаздымках паказала свет «Паміж сонцам і зямлёй»

Шматгадовая карэспандэнтка праўладнай газеты «Звязда» Нэля Зігуля стала вядомай пасля таго, як у 2017 годзе ініцыявала стварэнне музэю Алеся Адамовіча на яго малой радзіме ў пасёлку Глуша. Стварыць музей у будынку, дзе месцілася пасялковая аптэка, дагэтуль не ўдалося, але ў 2019-ым у Глушы, ушанавалі пісьменніка і грамадскага дзеяча, паставіўшы яго бюст. 

Арганізаваць выставу «Паміж сонцам і зямлёй» журналістцы дапамагла найстарэйшая фотасуполка Магілёва «Радуга». Дэбютантка ў фатаграфіі, прэзентуючы сваю выставу, адзначыла, што спадзяецца на паблажлівасьць масцітых фатографаў, бо ейныя «здольнасці пакуль сціплыя».

«Ейнае аматарства ў фатаграфаванні дапамагло ёй зафіксаваць у здымках тое, на што не звярнуў бы ўвагі дасведчаны фатограф», адгукаюцца пра работы Зігуля наведнікі выставы .

«Сярод прадстаўленых фатаздымкаў  няма шэдэўраў і добра, што сваё аматарства прызнае іх аўтарка», – заўважае адзін з магілёўскіх фатаграфаў. 

«Работы Зігулі поўныя замілавання вясковымі краявідамі, – кажа ён. – Затое яны перадаюць ейны характар: дабрыню, любоў да радзімы, фантазію ды лёгкую летуценнасць».