Сырок вагой амаль дзесяць пудоў зрабіў філіял «Асіповіцкі» ААТ «Бабушкіна крынка». Кожны ахвотны можа адламаць сабе кавалачак.
У пабудаваным для Беларусі свеце ілюзій усе жывуць паводле ўяўленняў Лукашэнкі пра добры лад жыцця: чарка да шкваркі, прэмія – нявестцы, ГУБАЗіК – грамадзянам.
Не апошняе месца ў гэтай сістэме займаюць прадпрыемствы, якія або суцэльна стратныя, або, як “Бабушкіна крынка”, заўсёды прыбытковыя за кошт выкупленай за капейкі сыравіны АПК.
У імкненні неяк вылучыцца “моцныя гаспадарнікі” не могуць прыдумаць нічога дасціпнага, апроч як зрабіць доўгую каўбасу, дранік велізарнай плошчы ці прыгатаваць бочку з юшкай, якой можна накарміць увесь ахрышчаны свет.
Цяпер манія гігантызму дайшла і да глазіраваных сыркоў.
Для выставы дасягненняў лукашэнкаўскай Беларусі супрацоўнікі філіяла «Асіповіцкі» ААТ «Бабушкіна крынка» падрыхтавалі гіганцкі тварожны сырок вагой амаль дзесяць пудоў.
Паводле меркавання вытворцаў, гэты пачварны сырок:
дэманструе якасць і магчымасці беларускай харчовай прамысловасці;
багацце беларускага аграпрамысловага комплексу ў цэлым.
Яшчэ б. Бо для яго спатрэбілася зрабіць вялікую форму, размаляваць тварог чырвонымі і зялёнымі фарбавальнікамі, а потым яшчэ і заліць усё гэта шакаладнай глазурру – амаль нанатэхналогіі.
Сырок-монстр – не проста экспанат на выставе. Ім частуюць усіх ахвотных дэлегатаў УНС. Зразумела, гэтых аматараў смачна паесці пераконваць не даводзіцца.
Сярод галоўных напрамкаў пагружэння – гістарычныя помнікі, што распавядаюць пра слаўнае мінулае рэгіёна.
Мабыць, галоўным экспанатам стаў макет, так званай, “Трафімавай крыніцы”.
Легенду пра дзеда Лукашэнкі, які, прадчуваючы з’яўленне геніяльнага ўнука, добраўпарадкаваў крыніцу, стварылі прапагандысты, выдаліўшы з біяграфіі шклоўскага самародка усе падазроныя факты і дадаўшы новыя.
А вось стваральнікі макета забяспечылі яго дваістасным надпісам надпісам: “П’еш ваду – памятай пра крыніцу”.
Што яна павінна азначаць – нецяжка здагадацца. Маўляў, не забывай, да чаго дакранаешся.
Але трактаваць гэты заклік можна і словамі Алёнушкі, якая папярэджвае Іванушку пра тое, што той можа стаць казляняткам. І народная мудрасць пра калодзеж, у які плюнуць нельга, але вельмі хочацца, таксама дарэчы.
Дзень святога Мікалая (каталіцкая канфесія), Мікалайкі.
Найбольшую славу святому Мікалаю прынеслі яго незвычайная дабрыня і гатовасць заўсёды прыйсці на дапамогу бліжнім. У многіх каталіцкіх краінах існуе звычай рабіць дзецям падарункі, як гэта рабіў святы Мікалай. Атрымаць падарунак будуць радыя і дарослыя.
Святы Мікалай лічыцца апекуном падарожнікаў, дзяцей, дзяўчат на выданне, маракоў, рыбакоў, пекараў, вязняў, пастухоў. Ён ахоўвае хатнюю жывёлу ад хвароб і ваўкоў.
«На Мікалая пакінь воз, а закладзі сані», «Калі падае снег, то святы Мікалай трасе барадой». Святога Мікалая заклікалі і ва ўсіх нечаканых патрэбах, калі неабходна была дамамога гэтага цудоўнага святога.
Найстарэйшую выяву святога Мікалая можна ўбачыць у адным з касцёлаў у Бейруце – гэтая арабская фрэска паходзіць з VI ст. Асобе св. Мікалая прысвечана шмат выяваў у беларускім мастацтве, што сведчыць пра любоў і пашану да яго.
Святы Мікалай на Беларусі лічыцца найпершым пасля Маці Божай заступнікам за людзей перад Богам. У Беларусі захавалася больш за 1 000 абразоў Святога Мікалая, пераважна ХІХ і пачатку ХХ стагоддзяў.
Узброеныя сілы забяспечваюць стрымліванне ўзброенай расійскай агрэсіі супраць Украіны і адпор ёй, ахову паветранай прасторы дзяржавы і падводнай прасторы ў межах тэрытарыяльных водаў Украіны.
У склад Узброенных Сіл Украіны ўваходзяць сухапутныя войскі, паветраныя сілы, Ваенна-марскія сілы.
1240 год. Пасля працяглай аблогі мангола-татарскія войскі ўварваліся ў Кіеў.
Да гэтага манголы разбілі асноўныя сілы Уладзіміра-Суздальскай зямлі, разрабавалі гарады Паўночна-Усходняй Русі. Цяпер шлях Батыя ляжаў у паўднёвыя і заходнія землі. Першым захопленым горадам стаў памежны Пераслаў, затым Чарнігаў.
Батый не жадаў разбураць прыгожы горад і прапанаваў гараджанам здацца без бою. Аднак кіяўляне вырашылі біцца да смерці. Па сведчанні летапісца “адзін біўся з тысячай, а двое – з цемраю”.
Татарам прыйшлося выкарыстоўваць сценабітныя прылады. Праз правалы ў сценах манголы ўварваліся ў горад. 6 снежня 1240 гады пала апошні пункт абаронцаў – Дзесяцінная царква.
З 50 000 чалавек пасля пагрому ў горадзе засталося не больш за 2 000. Былі разбураны Успенскі, Сафійскі сабор, Траецкая надбрамная царква (цяпер галоўны ўваход у Лаўру), царква Спаса на Бераставе, Ірынінская і практычна ўсе кіеўскія вароты. Трагедыя адкінула Кіеў у развіціі на сотні гадоў. У 1654 годзе насельніцтва Кіева складала не больш за 6000 (у Мсціславе ў гэты час жыло каля 30 000).
Каралева польская і вялікая княгіня літоўская, другая жонка Жыгімонта II Аўгуста. “Чорная панна Нясвіжскага палаца”, “Джульета беларускага сярэднявечча”, “сярэднявечная Алена Прыгожая”.
Пачуцці Жыгімонта II Аўгуста да Барбары імкнуліся выкарыстаць для ўмацавання ўласных пазіцый яе браты Мікалай Радзівіл Руды і Мікалай Радзівіл Чорны. Супраць шлюбу выступілі магнаты і шматлікая шляхта, незадаволеная ростам уплывовасці Радзівілаў, свякроў каралева Бона Сфорца.
Насуперак ўсім апанентам Барбара была каранавана 7 снежня 1550 года, але ў хуткім часе, 8 мая 1551 года, памерла. Верагодна, што яе атруцілі, але ёсць меркаванні, што прычынай яе смерці была анкалагічная хвароба.
Гісторыі рамантычнага кахання Барбары з Жыгімонтам Аўгустам прысвечаны шматлікія мастацкія творы.
Асвячэнне правёў біскуп Тэадор Патоцкі ў прысутнасці караля Аўгуста ІІ і цара Пятра І. Кафедральны сабор Гродзенскай дыяцэзіі, помнік архітэктуры і дэкаратыўна-манументальнага мастацтва барока і ракако, адзін з сімвалаў каралеўскага горада.
У 1725 годзе на вежу-званіцу касцёла перанесены гадзіннік з вежы езуіцкага калегіума. Пасля скасаваня кляштару езуітаў, касцёл у 1788 годзе стаў фарным.
Касцёл уяўляе сабой трохнефавую купальную базіліку з трансептам, памерам у плане 30х60 м і вышынёй 65 м.
Беларускі геадэзіст, тапограф, географ, генерал-лейтэнант.
Праводзіў трыянгуляцыйныя работы на захадзе Латвіі, у Літве, у Гродзенскай і Мінскай губернях.
Лідары паўстання 1830-1831 гадоў меркавалі прызначыць яго камендантам Вільні. Пасля гэтага быў затраманы рускімі ўладамі і накіраваны на правядзенне тапаграфічных работ на Дунаі і Басфоры.
Склаў ваенны агляд румынскіх княстваў Малдавіі і Валахіі, правеў Закаўказскую трыянгуляцыю. Узнагароджаны вялікім Канстанцінаўскім медалём Рускага геаграфічнага таварыства.
Памёр 21 лютага 1881 года ў Тыфлісе.
1896 год. У Гродна нарадзіўся Восіп Любіч.
Французскі мастак, прадстаўнік Парыжскай школы.
Працаваў алеем і гуашшу, займаўся гравюрай. Творы экспанаваліся ў Нацыянальным музеі Бецалель ў Іерусаліме, у Мілане, Турыне і Нью-Ёрку. Удзельнічаў у групавых і персанальных выставах, у тым ліку выставах «Рускія мастакі Парыжскай школы» ў Музеі Сен-Дэні і ў Доме французскай думкі ў Парыжы, у галерэі «Motte».
Яго творы захоўваюцца ў музеях Лондана, Цюрыха, Нью-Ёрка і Тэль-Авіва, у калекцыі Нацыянальнай бібліятэкі ў Парыжы, 14 твораў – у карпаратыўнай калекцыі Белгазпрамбанка ў Мінску.
Беларускі і ўкраінскі навуковец-славіст, гісторык, этнограф, фалькларыст і літаратуразнавец.
Вывучаў гарадзішчы на Койданаўшчыне. Працаваў у Маскоўскім універсітэце, прафесарам кафедры беларускай літаратуры і этнаграфіі БДУ.
Адзін з заснавальнікаў часопісу «Этнографическое обозрение».
У 1918-1921 гадах чытаў курс беларускай і ўкраінскай літаратур у Маскоўскім універсітэце, удзельнічаў у рабоце камісіі па арганізацыі БДУ.
Член Беларускага навукова-культурнага таварыства ў Маскве, супрацоўнічаў з Беларускім нацыянальным камісарыятам і Беларускім пададдзелам аддзелу асветы нацыянальных меншасцяў Народнага камісарыяту асветы РСФСР.
Пісаў на беларускай, польскай і рускай мовах, валодаў палескай гаворкай.
1925 год. Адкрылася Першая Усебеларуская мастацкая выстаўка.
Была прысвечана юбілею рэвалюцыі 1905 года і 400-годдзю беларускага кнігадрукавання.
Экспазіцыя была размешчана ў Мінску, у будынку Камуністычнага ўніверсітэта па вул. Універсітэцкай, 27 (цяпер — вул. Кірава, 21) і ўключала больш за 1000 твораў. На выставе экспанаваліся ўзоры старажытнага мастацтва: крыж Ефрасінні Полацкай, копіі фрэсак полацкіх цэркваў, кніжныя выданні, эксклібрысы, абраз XVII стагоддзя «Ушэсце Гасподне» беларускай школы іканапісу (са Стэфанаўскай царквы XVII стагоддзя ў Слуцку).
Свае творы прадставілі і шматлікія мастакі, у тым ліку Леў Зевін, Абрам Бразер, Уладзімір Кудрэвіч, Леў Альпяровіч, Міхась Філіповіч, Гаўрыла Віер, Валянцін Волкаў, Генадзь Змудзінскі.
Фота: Абрам Бразер. Партрэт Іегуды Пэна, 1921.
1926 год. Адбылося Другое ўзбуйненне БССР. Тэрыторыя павялічылася на 15,7 тысяч км², насельніцтва на 649 000 чалавек.
Першае ўзбуйненне тэрыторыі БССР адбылося ў 1924 годзе. У яго выніку тэрыторыя краіны павялічалася з 52,4 да 110,6 тыс. км², а насельніцтва з 1,5 да 4,2 мільёна чалавек. Аднак Гомельскі і Рэчыцкі паветы заставаліся па-за межамі БССР.
Пасля дзяржаўнага перавароту ў Польшчы ў 1926 годзе і пагаршэння адносін з СССР саюзнае кіраўніцтва вырашыла другім узбуйненнем БССР актывізаваць беларускі нацыянальны рух у Заходняй Беларусі і паменшыць падтрымку польскіх улад насельніцтвам.
Менавіта таму ініцыятарам другога узбуйнення БССР быў Наркамзамежспраў СССР, які 8 верасня 1926 года прыняў пастанову аб неабходнасці настойваць у палітбюро ЦК УКП(б), каб Гомельскі і Рэчыцкі паветы былі далучаны да БССР.
Створаная камісія на чале з Я.Пэтэрсам знайшла на Гомельшчыне ў значнай ступені русіфікаванае насельніцтва.
Аднак ЦК КП(б) Беларусі здолеў пераканаць ЦК УКП(б) аб неабходнасці далучэння Гомельшчыны да БССР.
4 снежня 1926 года на аб’яднаным пленуме Гомельскага губернскага і гарадскога камітэтаў КП(б)Б выступіў сакратар ЦК УКП(б) М.Швернік, які праінфармаваў аб пастанове палітбюро далучыць Гомельскі і Рэчыцкі паветы да БССР.
Праз два дні адбылося другое узбуйненне БССР, у выніку якога тэрыторыя БССР павялічылася на 15,7 тысяч км² да 126,3 тыс. км² а насельніцтва падрасло на 649 000 чалавек да 4,9 мільёнаў.
1930 год. Рэпрэсіі ў БССР. Шэраг навукоўцаў пазбаўленыя звання акадэмікаў.
Звання акадэміка былі пазбаўлены «ворагі пралетарскай дыктатуры» Вацлаў Ластоўскі, Уладзімір Пічэта, Язэп Лёсік, Сцяпан Некрашэвіч, Гаўрыла Гарэцкі і Аляксандр Дубах.
У 1930 годзе ў палітычнай справаздачы цэнтральнага камітэта XVI з’езда ВКП(б) І. Сталін заявіў: “Рэпрэсіі ў галіне сацыялістычнага будаўніцтва з’яўляюцца неабходным элементам наступлення…”.
Першай вялікай сфальсіфікаванай палітычна-крымінальнай справай стала справа “Саюза вызвалення Беларусі”. Яна пачалася 17 лютага 1930 года арыштам П. Ільючонка (1891-1945).
Па справе вясной – летам 1930 года было арыштавалі 108 дзеячаў беларускай навукі і культуры. Абвінавачанні ў належнасці да “Саюза” выстаўляліся і Я. Купалу, Я. Коласу.
Беларускі этнамузыказнаўца. Доктар мастацтвазнаўства. Заслужаны дзеяч мастацтваў. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі.
Працавала ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору НАН Беларусі ў галіне тэарэтычнай этнамузыкалогіі і практычнай фалькларыстыкі.
Пры яе рэжысуры зняты пяць дакументальных музычна-антрапалагічных кінафільмаў.
Да асноўных яе прац адносяцца: “Песенная культура Беларускага Палесся”, ”Песні беларускага Паазер’я”, “Песні Беларускага Падняпроўя”, “Каляндарна-песенная культура Беларусі…”, “Народна-песенная культура Беларусі ў агульнаславянскім кантэксце…” і іншыя.
Ілюстраваў першыя тамы «Збору помнікаў гісторыі і культуры Беларусі», выкладаў фотаграфіку ў Тэатральна-мастацкім інстытуце.
Выдаў фотаальбом «Добры дзень, Беларусь», аўтар кніг вершаў, раманаў.
Прымаў удзел у фатаграфічных і мастацкіх выставах, пленэрах памяці Язэпа Драздовіча, Васіля Быкава, Уладзіміра Караткевіча. Удзельнічаў у перадачах беларускага Радыё Свабода.
Найбольш значныя выданні: «Драўлянае дойлідства Беларускага Палесся», «Мастацтва, створанае народам», «Мінск», «Гродна», «Траецкае прадмесце», «Добры дзень, Беларусь», «Беларуская кафля», «Веткаўскі музей…», «Жывапіс Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Пластыка Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Іканапіс Беларусі XII-ХVIII стагоддзяў», «Сялянская энцыклапедыя ў творах Мікалая Тарасюка» і іншыя.
В Беларусском государственном университете пищевых и химических технологий открылась выставка студенческих шпаргалок.
Как сообщает БелТА, автор идеи – профессор, заведующий кафедры высшей математики вуза Александр Гальмак. По его словам, коллекция началась с забытых студентами после экзамена шпаргалок. Поначалу Гальмак показывал их коллегам, а затем стал складывать в ящик стола, а когда места стало не хватать – в коробку. В итоге получилась целая экспозиция.
На выставке можно увидеть и стельки с напечатанными таблицами, и майку с принтом-«шпорой», и солнцезащитные очки с выгравированными на линзах подсказками.
Профессор рассказал, что была в его практике и поддельная зачетка с уравнениями и графиками функций вместо записей, а во времена коронавируса подсказки писали на масках. Прятали, со слов преподавателя, ответы и в продукты: кто-то прятал формулы в настоящем батоне, кто-то писал пищевыми чернилами на прянике. Были и умельцы, которые вмонтировали выдвижную бумажную конструкцию с формулами к упаковке шоколадки.
Сам профессор после 45 лет педагогического стажа к этому относится с пониманием. «Тот, кто делает шпаргалку, уже что-то знает. Когда человек сам пишет шпаргалку, он вынужден разобраться в материале, отобрать главное, скомпоновать информацию. Все не влезет – надо думать. А значит, уже на 40% он усвоил тему» – пояснил преподаватель.
Сегодня в Могилеве откроется выставка художника Сергея Масихо, импрессиониста, мастера пейзажей, вдохновленного природой и рекой Сож.
В филиале Национального художественного музея Республики Беларусь «Музей В.К. Бялыницкого-Бирули» сегодня откроется персональная выставка Сергея Масихо. Экспозиция приурочена к 70-летнему юбилею художника, сообщают “Могилевские ведомости”.
Сергей Масихо известен как мастер пейзажа. Он работает исключительно с натуры. Главным источником вдохновения для художника была и остается река Сож.
Сергей Масихо родился в Кричеве. Получил художественное образование в студии под руководством А.Р. Геращенко при Белорусском государственном педагогическом университете имени Максима Танка.
С 1977 по 2018 год он преподавал изобразительное искусство в Детской художественной школе Кричева.
С 2016 года Масихо – член Белорусского союза художников и Белорусской гильдии керамистов.
Торжественное открытие выставки – сегодня вечером. Вход на открытие бесплатный. Выставка продлится до 12 октября.
Передвижная выставка патриотического проекта “Дорогами Памяти и Славы” посетила Костюковичи и бросила якорь у магазина “Евроопт”. Экспозиции были размещены прямо в автобусах, сообщает газета “Голос Касцюкоўшчыны”.
Наиболее интересными и довольно жуткими ее экспонатами стали манекены, наряженные в комсомольца и пионерку.
Нескладный, длинноволосый комсомолец мог бы с успехом послужить образцом существа, созданного доктором Франкенштейном, а миниатюрная пионерка-блондинка выглядела как проститутка из телевизионного фильма о том, как в СССР подпольно снимали порнографию.
Ну, а вместе, два манекена не столько учили посетителей выставки патриотизму, сколько вызывали недоумение.
Открылась выставка полотен российских мастеров живописи, вдохновленных Могилевом.
В Музее истории Могилева прошла заключительная выставка плэнера «Могилев на холстах российских художников», сообщают “Могилевские ведомости”.
Художники, как и обещали, написали картины, посвященные Могилеву, над которыми работали десять дней. Не всегда эти работы изображали именно наш город, правда. Возможно, если только в будущем. Или в глубоком прошлом.
Они рассказали посетителям выставки о своих работах. Организаторы плэнера вручили художникам дипломы участников и памятные сувениры.
Некоторые произведения, созданные живописцами за дни проведения пленера, останутся в Могилеве.
Напоминаем, что ранее мероприятие, называвшееся “Магілёў вачыма гасцей”, проходило в более расширенном составе – на него съезжались художники из стран дальнего зарубежья.
В Могилеве стартовал пленэр российских художников – они будут изображать знаковые места областного центра. Раньше на этот пленэр приезжали со всего мира.
19 июня в Музее истории Могилева прошла пресс-конференция, посвященная открытию пленэра. В ней приняли участие профессиональные художники из Российской Федерации и представители могилевских СМИ.
Участниками пленэра стали шесть художников, представляющих традиционную российскую художественную школу. Возглавляет делегацию художник и академик Российской академии художеств Петр Стронский.
На протяжении десяти дней художники будут вдохновляться атмосферой и архитектурой Могилева и запечатлевать его на своих картинах..
После завершение пленэра работы будут представлены на выставке и останутся в коллекции музея. В программе плэнера запланированы также мастер-классы и творческие встречи.
Стоит отметить, что раньше художественный пленэр, который организовывал музей истории Могилева в летние месяцы, с приглашением иностранных художников, назывался “Магілёў вачыма гасцей”. Он проходил с 2017 года по 2024 и собирал представителей изобразительного искусства из разных стран: России, Турции, Армении, Македонии, Украины, Индии, Иордании, Узбекистана, Литвы, Латвии, Азербайджана, Китая.
“80-летие победы” с ее военными реквизитами и фотографиями времен Второй мировой войны теперь появилось и в Художественном музее им. Павла Масленикова.
Как пишет Mayday, нигде официально не заявленная выставка военных кителей и гимнастерок, копий приказов и вырезок из фронтовых газет, картин с баталиями и фотографий военных лет появились в картинной галерее Народного художника Беларуси Павла Масленикова.
Как отмечает издание, в данный момент в музее проходит персональная выставка Георгия Скрипниченко “Сюрреалистичные миры” и проект “Охота на ведьм” со средневековыми орудиями пыток.
Тем не менее, на фото курсанты Могилёвского института МВД приобщаются к “высокому искусству” в Художественном музее под надзором куратора в рамках идеологической работы по “изучению родного края, его культуры и истории”.
Такая выставка никак не соответствует профилю музея, который является художественным, а не, например, историческим или краеведческим. Даже, если, по слухам, он уже не отдельное учреждение культуры, а филиал Могилевского краеведческого музея. Тем более, на сайте Масленикова основные цели деятельности заявлены как “обеспечение общедоступности культурных ценностей отечественной и мировой культуры, использование их для эстетического воспитания и культурного развития граждан. Предметом деятельности Музея является сбор, научная работа и сохранение художественных ценностей, произведений изобразительного искусства, создание на их основе научно-обоснованных экспозиций и выставок”.
У Мастацкім музеі імя Паўла Масленікава сёння, 2 траўня 2025 года, пачне працу выставачны праект «Віцебскі мастак», арганізаваны сумесна з Віцебскім абласным краязнаўчым музеем.
Паводле слоў арганізатараў, віцебская мастацкая школа мае свае традыцыі і вызначаецца шматвектарнасцю развіцця. Мастацкія творы дэманструюць стылёвую разнастайнасць і багацце тэхнічных прыёмаў.
Урачыстае адкрыццё выставы адбудзецца а 16:00 (уваход на выставу будзе бясплатны да 16:30). Працаваць праект будзе да 15 чэрвеня, паведамляе mogilevnews.
Як піша «Віцебскі гарадскі партал», «Віцебскі мастак» – гэта штогадовы праект Мастацкага музея, мэта якога – паказаць шматгранную творчасць мастакоў, што фарміруюць адметны імідж горада Віцебска. Большасць удзельнікаў праекта – члены Беларускага саюза мастакоў і Беларускага саюза дызайнераў, выпускнікі і выкладчыкі мастацка-графічнага факультэта Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П.М. Машэрава і кафедры дызайну Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта.
