Tag: ферма

На новай ферме ў Касцюковічах цяпер ёсць мяккія дыванкі для кароў

Навіна ад

Санаторый для кароў адкрылі ў вёсцы Мурын Бор Касцюковіцкага раёна.

Напэўна, у свеце няма іншай краіны, дзе б, як у Беларусі, радаваліся адкрыццю новага кароўніка. А вось жыхары Касцюковічаў, нібыта, звязваюць з МТК у вёсцы Мурын Бор свае сучаснасць і будучыню.

Кароўнік адкрывалі з максімальнай урачыстасцю – ўвесь начальніцкі цвет, шарыкі, стужачкі, сцяжкі і нават сімвалічны ключ. Яго ўручыў касцюковіцкім шчасліўчыкам галоўны «дэпутат» вобласці Аляксандр Гарошкін.

У склад кароўніка будучыні, які належыць філіялу № 1 «Цэмагра» ААТ «Беларускі цэментны завод», уваходзяць два хлявы, даільна-малочны блок і прафілакторый для цялят. Умяшчальнасць МТК – 756 галоў.

Больш няма цесных памяшканняў, сцвярджаюць журналісты «Беларусь Сегодня», ёсць прастор, мора святла і паветра. Няма голага бетону, ёсць мяккія прагумаваныя дыванкі.

На новай ферме плануецца атрымліваць больш за 15 тон малака ў суткі. Усё яно будзе класа экстра. Для параўнання: існуючая ферма праз дарогу пры падобным пагалоўі дае ўсяго толькі 9 тон.

Пакуль мінулае і будучыню Касцюковічаў падзяляе ўсяго толькі дарога, паспрабуем адказаць на пытанне: чаму пра мяккія дыванкі “крэпкія гаспадарнікі” з каманды Лукашэнкі не думалі ўсе трыццаць гадоў, якія яны патрацілі на правальныя спробы ператварыць краіну ў вялікі і прыбытковы калгас?

Што перашкаджала атрымліваць малако гатунку экстра і дзе былі вялікія аматары гэтага малака раней? 

Адказ, на жаль, відавочны. Сядзелі ў тых жа мяккіх крэслах і апладзіравалі будаўніцтву кароўнікаў без мяккіх дыванкоў. Цяпер жа яны робяць выгляд, што не памятаюць старога анекдота пра фарбаванне сцен публічнага дома, як спосабу павялічыць яго наведвальнасць.

Фота «Беларусь Сегодня».

У вёсцы Шавароўка Горацкага раёна з’явілася слімаковая ферма

Навіна ад

Слімаковая гаспадарка ўвайшла ў новы маршрут гастранамічнага і экалагічнага турызму Горацкага раёна.

Унікальным бізнесам занялася жыхарка горада Горкі. Яна была беспрацоўнай, падчас падарожжа па Беларусі наведала слімакавую ферму і вырашыла займацца вырошчваннем слімакоў сама.

Спачатку спрабавала рабіць гэта ў кватэры і выкарыстоўвала ванну, аднак ферму хутка перанеслі ў вёску Шавароўка – слімакам быў патрэбны і прастор, і асаблівы догляд.

Цяпер на вясковым участку абсталяваны сартавальныя і прамывальныя сталы, поле для выпасу і іншыя, даволі дарагія прыстасаванні для вырошчвання слімакоў.

Аб’ёмы продажу дэлікатэсу пакуль невялікія. Беларусам яшчэ трэба зразумець, што гэта за прадукт і якую ён мае карысць. Напрыклад, уладальніцы фермы трэба пераканаць пакупнікоў, што мяса слімакоў лёгка засвойваецца.

Аднак пачатак ужо ёсць. Як распавяла прадпрымальніца, у многіх тэлефонах яна ўжо запісаная як «Наталля слімак».

Цікавы факт: у райвыканкаме, дзе Наталля атрымала субсідыю ў 4 тысячы рублёў, ёй паведамілі, што слімак у Беларусі лічыцца сельскагаспадарчай жывёлай нароўні з каровамі і курамі.

Фота: «СБ».

У Касцюковічах судзілі кіраўніцу фермы

Навіна ад

У Касцюковічах ужо ўсё называюць сваімі імёнамі – у раёне выяўлена яшчэ адна схема ўтойвання гібелі жывёлы.

Кіраўніцу фермы судзілі ў Касцюковічах на адкрытым пасяджэнні – у прысутнасці службовых асоб і работнікаў сельскагаспадарчых арганізацый.

Жанчына ўнесла ва ўліковыя дакументы заведама ілжывыя звесткі і запісы, не ўказаўшы гібель як мінімум 33 галоў буйной рагатай жывёлы.

З іх 11 галоў 33-гадовая жыхарка Касцюковічаў «рэалізавала» праз забойны цэх. Такім чынам, абвінавачаная ўтойвала гібель жывёлы і падавала ў бухгалтэрыю прадпрыемства справаздачы з ілжывымі звесткамі. 

Суд улічыў прызнальныя паказанні абвінавачанай і яе шчырае раскаянне. Прысуд – год папраўчых работ з утрыманнем у даход дзяржавы пятнаццаці працэнтаў заробку, але не менш за адну базавую велічыню штомесяц.

Гэта ўжо не першы такі выпадак на Касцюкоўшчыне. Справы ва ўбыточных калгасах Беларусі пастаўлены так, што «моцным гаспадарнікам» прасцей пайсці на службовы падлог, чым прызнаць, што каровы здохлі з-за дрэннага догляду.

А тым часам і ў Магілёўскім раёне ўзбуджана крымінальная справа супраць 48-гадовага кіраўніка сельгаспрадпрыемства, які на працягу сямі месяцаў даваў незаконныя ўказанні падначаленым аб унясенні ілжывых звестак у афіцыйныя дакументы.

Схаваны падзёж 119 галоў. Прадпрыемству нанесены ўрон у памеры каля 130 000 рублёў.

Фота раённай  газеты.

У Касцюковічах узнагародзілі цялятніц, якім можна толькі паспачуваць

Навіна ад

Жывёлаводкі з пасёлка Шарэйкі ў Касцюковічах лічацца прыкладам для пераймання, але насамрэч такога жыцця і ворагу не пажадаеш.

Расповед пра дзвюх сябровак, якія працуюць на малочна-таварнай ферме ў пасёлку для перасяленцаў Шарэйкі ў Касцюковіцкім раёне, змешчаны ў мясцовай газеце, па задуме аўтараў павінен быў стаць сагай пра працоўную доблесць, але на справе выклікае толькі спачуванне да гераінь.

Лёсы Святланы і Алены падобныя і з’яўляюцца, па сутнасці, ілюстрацыяй таго, як абыходзіцца з беларускімі жанчынамі калгасная сістэма, насаджаная Лукашэнкам, у якой пік кар’еры сялянкі – жывёлавод чацвёртага разраду.

Пры вялікім жаданні лічбу “пі” або залатое сячэнне можна адшукаць і ў добра збітым табурэце. Так і са Святланай, якую скарацілі з дзіцячага садка пасля 23 гадоў працы, і цяпер яна размаўляе з цялятамі “на мове пяшчоты і любові, якой навучылася, працуючы ў садку”.

Алена ж распавядае, што “трымае падсобную гаспадарку: курэй, качак, трусоў. Раней на падворку было па тры каровы, конь, свінні, а цяпер гаспадарка значна зменшылася”.

Вось такі ён, сапраўдны, без упрыгожванняў лёс жанчын, якія не бачылі ў жыцці нічога, акрамя цяжкай фізічнай працы і станоўчых характарыстык ад загадчыцы фермы.

Вельмі складана пераканаць кагосьці ў тым, што гэта і ёсць прыклад для пераймання. Хутчэй, прыкладам можа быць былая старшыня райвыканкама Святлана Міхеенка, якая, паводле меркавання касцюкаўчан, разваліла раён, а пасля перасела ў крэсла сенатаркі.

Можна таксама пазайздросціць працоўнай доблесці яшчэ адной сенатаркі з Касцюковіч – Ірыны Петрусевіч. Яна зрабіла сваю кар’еру менавіта на напісанні саг пра цялятніц. Аднак чамусьці дачку Віталіну не адправіла на ферму, а дала ёй юрыдычную адукацыю і ўладкавала на абласное тэлебачанне.

Аднак, калі не згушчаць фарбы, у гэтай гісторыі ёсць і светлы момант: за сваю самаадданую працу Святлана і Алена ўзнагароджаны Ганаровай граматай і Падзякай райвыканкама.

Фота раённай газеты.

Калі сцены гніюць хутчэй, чым справаздачы ў чыноўнікаў: выпадак у Старой Радчы

Навіна ад

У Круглянскім раёне вецер зрабіў тое, да чаго чыноўнікі і іх «рэформы» давялі ўжо даўно – разваліў цялятнік у вёсцы Старая Радча. Ад моцных парываў даху і сцен проста не стала. Пад абломкамі апынуліся жывёлы, але, на шчасце, усе 75 цялят выжылі. МНС, працаўнікі фермы і суседзі аператыўна прыбеглі на дапамогу – і вось ужо на відэа ўсё выглядае амаль як геройскі рэпартаж. Але за кадрам застаецца галоўнае пытанне: чаму ў нас ад ветру абвальваюцца будынкі, якія павінны стаяць дзесяцігоддзямі?

На Магілёўшчыне людзі не здзіўляюцца. Бо ведаюць: калі ў дзяржаве ўсё гніе, то пачынаецца не з палітыкі – з фермы. Гніюць дошкі, цвілее цэгла, ржавеюць кроквы, а потым прыходзіць шквал – і ад «моцнага савецкага фундаменту» застаецца стос дошак. І ўсе робяць выгляд, што гэта «стыхія».

Калі паглядзець уважліва, «стыхія» тут жыве даўно – у справаздачах, дзе рамонт адрамантаванага будынка праходзіць пяць разоў запар; у подпісах, дзе кіраўнік раёна зацвярджае «гатоўнасць» да восеньскіх дажджоў; у дакументах, дзе ўсё пад кантролем, толькі каровы пасвяцца паміж руін.

Пасля абвалу чыноўнікі абяцалі «правесці ацэнку наступстваў і пачаць аднаўленне». Гэта гучыць ужо як традыцыйная мантра: спачатку разваліцца, потым ацэнім, потым паабяцаем, потым забудзем. І, можа быць, калі праз год прыедзе праверка, цялятнік ужо будзе «на стадыі ўзнаўлення». На паперы – ў любым выпадку.

Тым часам, людзі з суседніх гаспадарак кажуць проста: «Вецер быў, ды не такі ўжо і страшны. А вось дошкі трухлявыя – дык яны і не вытрымалі». Гэта і ёсць уся формула краіны. Бо калі ў нас кожны аб’ект будуецца, як тэлеграм-канал – хутка, танна і для справаздачы – то чаго чакаць ад ураганаў?

Вецер толькі паказаў тое, што даўно прагніло. Не толькі сцены – сістэму, у якой уся адказнасць заканчваецца на слове «стыхія». Бо так зручна: не трэба шукаць вінаватых, не трэба глядзець у смету, не трэба ўспамінаць, хто падпісаў акт прыёмкі. Проста сказаць: «прырода вінаватая».

Можа, гэты шквал – не пра надвор’е, а пра сімвал. Бо, калі дзяржава будуе ўсё на гнілых падпорках, то першы ж моцны парыў – і абваліцца не толькі цялятнік. І тады не застанецца ні герояў, ні цялят, толькі голае поле і чарговая справаздача, што ўсё «ў межах нормы».

Якуб Ясінскі

Рабский труд в Бобруйске назвали “уникальным проектом”

Навіна ад

В Бобруйске под вывеской «уникального проекта» запустили то, что по сути является реинкарнацией крепостного права.

Интернет-издание Бобруйского горисполкома Вobrlife.by с радостью проинформировало, что тамошняя милиция начала привлекать тех, “кто когда-то оступился или находится под надзором”, к бесплатному труду. На птичьем милицейско-чиновничьем языке это называется “общественно полезный труд на благо сельского хозяйства и не только”.

Работать бесплатно поднадзорных отправили на молочно-товарную ферму совхоза “Киселевичи”. Она, по мнению милицейских рабовладельцев, стала площадкой для реабилитации аж 17 человек.

“Мы задействуем лиц, состоящих на учете в уголовно-исполнительной инспекции, с целью их занятости в одной из организаций Бобруйска. Полученные в результате труда деньги будут в рамках благотворительности переведены на расчетный счет Бобруйской специальной школы”, – говорит заместитель начальника УИИ УВД горисполкома Денис Раковский.

Такое использование рабского труда его организаторы называют трудотерапией и путем к новой жизни. Видимо, они имеют в виду, что новое – это хорошо забытое старое. Вот и вспомнили о крепостном праве. Непонятно одно – что в этом уникального?

Фотоснимок Вobrlife.by

Лукашенко подарили двух коз, выращенных могилевскими селекционерами

Навіна ад

На могилевской ферме РУСПП «Могилевское Госплемпредприятие» Лукашенко вручили двух высокопродуктивных коз. Умке, присутствовавшему на мероприятии, придется потесниться.

На ферме по содержанию и выращиванию племенных коз могилевского госплемпредприятия Александру Лукашенко подарили двух коз – зааненской и альпийской пород.

Обе козы были выведены здесь же, на ферме. Их возраст – 4,5 и 5 месяцев. Суточный удой у зааненской козы составляет 3,7, у альпийской – около 4,6 килограмма.

Во время визита, который, очевидно, был связан с тем, что бывший руководитель предприятия Николай Орленок перешел на должность председателя Горецкого райисполкома, на Лукашенко, в очередной раз снизошло озарение, теперь в плане козоводства и он спросил: почему не интенсифицировать процесс?

Вопрос, как всегда, был чисто риторическим. Ясно, что теперь козам в Беларуси начнут поклоняться так же, как коровам в Индии.

А вот почему Николай Орленок год назад занялся козоводством, понятно и коню, без  просветлений от Лукашенко. Названные породы коз – одни из самых известных в мире.

 Зааненская, помимо высокой молочной продуктивности, известна:

  • белой короткой шерстью;
  • крупным размером;
  • отсутствием рогов.

В зависимости от условий содержания удой такой козы может составлять от 700 до 1200 литров молока в год.

Альпийскую породу отличают:

  • средний удой около 800 литров в год;
  • неприхотливость к условиям содержания;
  • устойчивость к суровому климату;
  • покладистый характер.

Молоко коз обеих пород ценится за вкус. Оно лишено специфического «козьего» запаха и по органолептике близко к коровьему, что делает его особенно привлекательным для потребителя.

Фото: БелТА.

Движение скота и птицы, но не в ту сторону – в Костюковичах осудили заведующую фермой

Навіна ад

Завфермой в Костюковичском районе скрывала падеж скота и давала бухгалтерии ложные сведения.

 Прокуратура Костюковичского района призвала к ответу 45-летнюю женщину, которая работала заведующей фермой и должна была следить «за движением скота и птицы», но вместо этого вносила ложные сведения  в отчеты и скрыла падеж 14 голов  крупного рогатого скота.

Обвиняемая чистосердечно раскаялась в содеянном и была наказана  исправительными работами сроком на год с удержанием в доход государства 20 процентов заработка, сообщает районная газета «Голас Касцюкоўшычны».

Фото из открытых источников носит иллюстративный характер.

Пьяный работник фермы разбил камеры после угрозы увольнения

Навіна ад

Работник молочно-товарного комплекса в Белыничском районе устроил дебош, придя на смену в нетрезвом виде. После того как его не допустили до работы и пригрозили увольнением, он решил “отомстить” и разбил камеры видеонаблюдения.

Инцидент произошел на одном из сельхозпредприятий Белыничского района. Сотрудник пришел на работу подшофе. Бдительное начальство отказалось допускать его к исполнению обязанностей и предупредило о возможном увольнении. Ответом на это стала агрессивная выходка – мужчина разбил видеокамеры, установленные на ферме.

Информацию об инциденте опубликовал телеграм-канал силовых структур “Обратная сторона”. Подобные каналы часто публикуют сведения о правонарушениях, используя специфический язык правоохранительных органов.

Сам факт пьянства – не новость для сельских реалий: в регионе такие случаи происходят регулярно. Дебоши тоже не редкость. Однако внимание привлекает не столько поступок работника, сколько лексика сообщения.

В тексте упоминается термин “продув” – так, на профессиональном жаргоне сотрудников милиции, поэтично называют процесс прохождения алкотестера.

Использование жаргона в официальных или полууофициальных сообщениях – интересная черта современной информационной среды и своего рода зеркало системы, которая в нынешней Беларуси все чаще использует понятия и термины характерные для воровского толковища.

Фото из открытых источников носит иллюстративный характер.

Сигаретку так и не стрельнул, зато украл доильный аппарат и бидон на ферме

Навіна ад

Невинное желание покурить привело к тому, что житель Могилевского района дважды обокрал ферму

Возвращаясь домой в подпитии, житель Могилевского района решил заглянуть на ферму, чтобы попросить сигарету у охранника. Последнего на посту не оказалось и курильщик унес с фермы доильный аппарат, пишет «Наша Ніва».

Вор отнес добычу домой и вернулся на ферму, чтобы узнать, обнаружена ли пропажа. Охранника все еще не было, мужчина прихватил бидон и шланг к доильному аппарату. Реализовать украденное он не успел – милиция сработала четко.

Против вора возбуждено уголовное дело. Привлекут ли к ответственности вечно отсутствующего охранника, неизвестно.

Фото носит иллюстративный характер.