Дзень у гісторыі. 27 лістапада. Слуцкае паўстанне. Нечаканая радзіма рускай марской пяхоты. Спыненне дзейнасці Вярхоўнага Савета Беларусі

Дзень Герояў Беларусі. 

У гонар пачатку Слуцкага паўстання 1920 года (27 лістапада – 28 снежня). Лозунг паўстання: “Ні польскіх паноў, ні маскоўскіх камуністаў”. Першае самастойнае вайсковае выступленне беларусаў за сваю нацыянальную незалежнасць. Удзельнічалі жыхары Слуцкага і часткова Бабруйскага паветаў. Армія паўстанцаў дасягнула 4 тыс. чалавек і змагалася за незалежнасць БНР. Нягледзячы на гераізм паўстанцаў, перавага была на баку рэгулярнай арміі бальшавікоў. Надзеі на дапамогу Польшчы і на тое, што іх падтрымаюць у іншых месцах Беларусі, не спраўдзіліся, не адбылося і аб’яднання слуцкіх паўстанцаў з арміяй Булак-Балаховіча. У канцы снежня  атрады паўстанцаў перайшлі праз раку Лань, дзе іх сустрэлі і інтэрнавалі польскія жаўнеры.

Юстыніян і Піліп (народны каляндар). 

Пярэдадзень Піліпаўскага посту, які доўжыцца да 6 студзеня 2023 года.

Канец вясельным тыдням, надыходзіць Кудзеліца – першы тыдзень прадзення ў Піліпаў пост.

Калі шэрань на Піліпа ўсе дрэвы ўпрыгожыць – будзе багаты ўраджай аўса.

Крумкач каркае да адлігі.

Воблачна або снежна – да дрэннага мая.

1705 год. Паводле загаду Пятра I створана марская пяхота. 

Першы “рускі” “полк марскіх салдат” графа Ф. Галавіна быў ўтвораны ў беларускім Гродна ў складзе 1200 чалавек. Полк прызначаўся для службы ў абардажна-дэсантных камандах на баявых караблях ветразнага флота. Камплектаванне палка ажыццяўлялася не рэкрутамі, а падрыхтаваным асабовым складам вайсковых частак, што было выклікана падвышанымі патрабаваннямі да баявой падрыхтоўкі марской пяхоты і больш складанымі баявымі задачамі, якія ўскладаюцца на яе ў параўнанні з вайсковымі часткамі.

Рускія крыніцы звычайна замоўчваюць факт месца фарміравання палка ў Гродна.

1815 год. Рускі цар Аляксандр I падараваў Канстытуцыю Царству Польскаму. 

Царства, або Польскае Каралеўства, альбо Кангрэсавая Польшча ці «Кангрэсоўка», была ўтворана 20 чэрвеня 1815 года ў выніку Венскага кангрэсу, які аформіў новую палітычную карту Еўропы пасля напалеонаўскіх войнаў. Аляксандр І хацеў далучыць да сваёй імперыі амаль усе землі сучаснай Польшчы (Вялікага герцагства Варшаўскага), але гэтаму супрацьстаялі Аўстрыя і Францыя, якія не жадалі ўзмацнення Расіі.

Тэрыторыя польскай «квазідзяржавы» складала 128 тыс. км² з насельніцтвам 3,2 мільёны чалавек.

Дзеля таго, каб прывабіць сваіх новых падданых і задаволіць чаканні палякаў, якія спадзяваліся на атрыманьне дзяржаўнай аўтаноміі і дзеля гэтага змагаліся на баку Напалеона, Аляксандр І пайшоў на палітычныя саступкі, надаўшы Польскаму Каралеўству пашыраныя дзяржаўныя магчымасці. Польскае Каралеўства захавала свае грошы, войска, атрымала канстытуцыю.

На дзеянні Аляксандра І вялікі ўплыў аказваў Адам Чартарыйскі, які таксама ўдзельнічаў у распрацоўцы польскай канстытуцыі.

Паводле канстытуцыйнага ўкладу польская дзяржава навекі далучалася да Расейскай імпэрыі, вярхоўная заканадаўчая і выканаўчая ўлада знаходзілася ў руках расійскага цара. Жыхары Польшчы атрымалі выбарчыя правы. Гарантавалася асабістая свабода і недатыкальнасць. Канстытуцыйная аўтаномія Каралеўства Польскага праіснавала да Лістападаўскага паўстання 1830 года, пасля падаўлення якога, дзяржаўная аўтаномія была фактычна ліквідавана. Тым ня менш, Каралеўства Польскае як дзяржаўная форма праіснавала да 1917 году.

nlr.ru

1867 год. Нарадзіўся Іван Жалтоўскі

Беларускі дойлід, тэарэтык, педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР і РСФСР, акадэмік АН БССР, Акадэміі архітэктуры СССР. Лаўрэат Сталінскай прэміі.

Пабудаваў шмат будынкаў ў Маскве і Падмаскоўі. Да 1917 года быў адным з найбольш запатрабаваных архітэктараў, які будаваў дамы для самых багатых людзей Расіі.

Праекціроўшчык пінскай званіцы кафедральнага касцёла Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі.

Удзельнік паслярэвалюцыйнай перапланіроўкі Масквы. Пад яго кіраўніцтвам ўзводзяцца будынкі Маскоўскіх ГЭС, Дзяржбанка, кінатэатраў «Слава» і «Буревестник», будынкі ў Сочы, Грозным, Махачкале, Таганрозе, Ашхабадзе, Ніжнім Тагіле, Ялце, Харкаве,  Гомелі, Мазыры, Пінску. Яго вучні Баршч і Паруснікаў стваралі ансамбль праспекта Сталіна ў Мінску.

У сярэдзіне 1950-х гадоў у майстэрні-школе Жалтоўскага выконваліся ўсе конкурсныя работы, што праводзіліся ў Маскве: Барадзінская панарама, Палац піянераў, Палац працы, Палац Саветаў на Ленінскіх гарах, пантэон Вялікім людзям, Дом саюзаў ВЦСПС на Крымскай набярэжнай.

Памёр 16 ліпеня 1959 года.

У Пінску названы праспект яго імём, на будынку былога Пінскага рэальнага вучылішча ўсталяваная мемарыяльная дошка.

1874 год. У беларускім Моталі нарадзіўся Хаім Вейцман. 

Навуковец-хімік, першы прэзідэнт Ізраіля (1948). Адзін з лідараў сіянісцкага руху.

Скончыў Пінскае рэальнае вучылішча (1892).

У 1920-1931 і 1935-1946 гадах узначальваў сусветную Сіянісцкую арганізацыю.

У 1940-х гадах пераехаў у Палесціну, дзе ўзначаліў яўрэйскі нацыянальны рух. Заснавальнік Яўрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме, навукова-даследчага інстытута па тэарэтычных і прыкладных прыродазнаўчых навуках у Рэхаваце.

Уладальнік каля 100 патэнтаў у галіне прамысловага прымянення шэрагу хімічных працэсаў.

Аўтар аўтабіяграфіі «Выпрабаванні і памылкі».

Яго пляменнік Эзер Вейцман, у 1993 годзе таксама абраны прэзідэнтам Ізраіля.

Памёр 9 лістапада 1952 года.

wikimedia.org

1900 год. Нарадзіўся Рыгор Пукст. 

Беларускі кампазітар. Заслужаны дзеяч мастацтваў.

Выкладаў у Омскім, Гомельскім  музтэхнікумах, Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі.

Аўтар опер «Машэка», «Марынка», «Свіцязянка», 6 сімфоній, хораў, рамансаў. Аўтар вядомай «Перапёлачкі». Пісаў музыку да фільмаў і тэатральных спектакляў.

Памёр 11 лістапада 1960 года.

1903 год. Нарадзіўся Піліп Пестрак

Беларускі пісьменнік. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР. Заслужаны дзеяч культуры. Грамадска-палітычны дзеяч Заходняй Беларусі.

Працаваў начальнікам Упраўлення па справах мастацтва пры СНК БССР, у Інстытуце мовы, літаратуры і мастацтва АН БССР, літкансультантам Саюза пісьменнікаў БССР.

Друкаваўся ў часопісах «Родныя гоні», «Краты».

Аўтар зборнікаў вершаў, раманаў, п’ес. П’еса «Пад зоркамі» ставілася ў Гродзенскім абласным драматычным тэатры. На яго вершы напісаны песні.

Пераклаў на беларускую мову творы польскіх, украінскіх, латышскіх, літоўскіх пісьменнікаў.

Яго імем  названы вуліцы ў Мінску і Гродне.

Памёр 22 жніўня 1978 года.

wikimedia.org

1906 год. Нарадзіўся Юрый Арынянскі. 

Беларускі акцёр і рэжысёр.  Заслужаны дзеяч мастацтваў.

Вучыўся ў Маскве. З 1939 года працаваў на Беларусі ў тэатрах Гродна, Брэста, Гомеля.

Сярод лепшых пастановак: «Тры сястры» А. Чэхава, «Сэрца на далоні» І. Шамякіна, «Выклік багам» А. Дзялендзіка.

Памёр у 1989 годзе.

1918 год. У склад Літоўскай Тарыбы кааптаваны 6 прадстаўнікоў Віленскай беларускай рады. Створана Міністэрства беларускіх спраў Літвы.

Орган выканаўчай улады ў літоўскім урадзе ў 1918-1923 гадах. Дзейнічала на тэрыторыі Гродзеншчыны і Віленшчыны, яго ўзначальвалі Язэп Варонка, потым – Дамінік Сямашка.

Створаны 1-ы беларускі пешы полк у Гродне, Гродзенская павятовая рада, беларуская краёвая ўправа і камітэт сувязі культурна-нацыянальнага адраджэння. У 1923 годзе, пасля канчатковага далучэння Віленшчыны да Польшчы, адносіны з літоўскім урадам пагоршыліся і міністэрства спыніла сваю дзейнасць.

1921 год. Нарадзіўся Уладзімір Тарасевіч. 

Каталіцкі святар-бенедыкцінец, біскуп, апостальскі візітатар для беларусаў-католікаў на Захадзе. Доктар багаслоўя.

Напярэдадні Другой сусветнай вайны пераехаў у ЗША.

У 1958-1986 гадах узначальваў беларускую ўніяцкую парафію Хрыста Спаса ў Чыкага. Архімандрыт. Епіскап каталіцкай царквы ўсходняга абраду, адначасова Папам Рымскім прызначаны на пасаду апостальскага візітатара для беларусаў-католікаў заходняга і ўсходняга абрадаў на эміграцыі.

Адзін з заснавальнікаў уніяцкага англа-рускамоўнага часопіса «Церковный голос», выдаваў бюлетэні «Праўда», «Да злучэння».

Памёр 2 снежня 1986 года. Пахаваны на могілках бенедыкцінскага кляштара Св. Пракопа ў Лайле, штат Ілінойс.

wikimedia.org

1932 год. Памёр Дамінік Сямашка. 

Польскі, беларускі і літоўскі палітычны дзеяч.

Член загранічнага саюза польскіх сацыялістаў у Парыжы, Львове і Цюрыху.

Аўтар праекта стварэння Народнага ўніверсітэта імя А. Міцкевіча.

Удзельнік беларускага нацыянальнага руху на Віленшчыне, удзельнік пасяджэння Рады Беларускай Народнай Рэспублікі, якая абвясціла незалежнасць БНР, член Літоўскай Тарыбы.

Прыхільнік федэрацыі Беларусі і Літвы.

У чэрвені 1920 – лютым 1922 кіраўнік Міністэрства беларускіх спраў Літвы. Падтрымліваў ідэю «вялікай Літвы».

Працаваў у літоўскай пажарнай ахове.

1938 год. Расстраляны НКУС Сымон Рак-Міхайлоўскі. 

Беларускі публіцыст, грамадскі і палітычны дзеяч, сябра Рады БНР. Пасол сейма Польшчы.

Дзеяч Беларускай сацыялістычнай грамады, Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі і Беларускай сялянска-работніцкай грамады. Публікаваўся ў газетах “Наша Ніва”, “Беларусь”, “Звон” і іншых. Аўтар музыкі на словы М. Багдановіча “Зорка Венера”.

Яму прыпісваюць аўтарства дуэта-балады «Што за хлопец, што за дзяўчына?».

Працаваў у сектары навукі Наркамасветы, дырэктарам Беларускага дзяржаўнага сацыяльна-гістарычнага музея. У 1931-1932 гадах быў сябрам ЦВК БССР.

Арыштаваны ДПУ ў 1933 годзе, у 1934 прыгавораны да расстрэлу. Прысуд заменены на 10 гадоў лагераў. Вязень Салавецкіх лагераў. У  верасні 1937 этапаваны ў Мінск, 14 лістапада 1938 года НКУС прыгавораны да расстрэлу. Расстраляны ў Мінску.

У яго гонар усталяваны мемарыяльныя дошкі на колішнім будынку манастыра базыльян у Барунах, у якім у 1920-1922 гадах дзейнічала беларуская настаўніцкая семінарыя, дырэктарам якой ён быў, у в. Максімаўка Маладзечанскага раёна.

wikimedia.org

  1938 год. Нарадзілася Зоя Літвінава. 

Беларуская мастачка. Заслужаны дзеяч мастацтваў.

Працуе ў розных жанрах станковага жывапісу. Сярод галоўных твораў: пано «Стары і новы Вільнюс» (кінатэатр «Вільнюс», Мінск), палотны «Мая Радзіма», «Мадонна», роспіс капліцы Св. Марыі (Хапфагартанс, Аўстрыя).

Творы захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Траццякоўскай галерэі, Рускім музеі ў Санкт-Пецярбургу, грамадскіх і прыватных зборах Беларусі, Расіі, Аўстрыі, Германіі, ЗША, Італіі, Вялікабрытаніі, Ізраіля і іншых.

1947 год. У Бабруйску нарадзіўся Эдуард Белагураў. 

Беларускі мастак. Стварыў шэраг манументальных роспісаў, у тым ліку будынкаў бабруйскіх СШ № 1, вучылішчаў № 226, медыцынскага, механіка-техналагічнага тэхнікума, будынкаў у Рагачове.

Працаваў у станковым жывапісе ў жанрах тэматычнай карціны і партрэта.

Аўтар партрэтаў мастакоў М. Ісаёнка, У. Тоўсціка, К. Паплаўскай і іншых, аўтапартрэтаў: ад кубічных да рэалістычных, глыбока псіхалагічных работ, нацюрмортаў, пейзажаў, сюжэтных карцін.

Яго творы зберагаюцца ў дзяржаўных музеях і прыватных зборах Беларусі, Расіі і іншых краін.

Памёр 17 мая 1998 года.

sb.by

1967 год. Нарадзіўся Генадзь Вінярскі

Географ, беларускі кнігавыдавец.

У 1995-2018 гадах – выканаўчы дырэктар, дырэктар выдавецтва «Беларускі кнігазбор», МГА «Беларускі кнігазбор», МГА «Белкнігазбор». «Беларускі кнігазбор» – кніжны праект класікі беларускай літаратуры і літаратуры пра Беларусь ад старажытнасці да нашых дзён. Праект «Беларускі кнігазбор» складаецца з трох асноўных серый: «Мастацкая літаратура», «Гістарычна-літаратурныя помнікі», «Пераклады замежнай класiкі».

Наклады першых тамоў былі ад 4 000 да 10 000 («Філаматы і Філарэты»).

З 2018 года дырэктар ПУП «Кнігазбор».

1996 год. Спынена дзейнасць Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь па выніках праведзенага рэферэндуму

Вярхоўны Савет – найвышэйшы пастаянна дзеючы прадстаўнічы і заканадаўчы орган дзяржаўнай улады ў Рэспубліцы Беларусь у 1991 – 1996 гадах. Валодаў вяршэнствам і паўнатой заканадаўчай улады і ажыццяўляў яе ад імя народа ў межах і формах, вызначаных Канстытуцыяй і законамі краінамі. 

За гады існавання яго Старшынямі былі С. Шушкевіч (1991-1994), В. Кузняцоў (в.а, 26.01.-28.01.1994), Мечыслаў Грыб (1994-1996), Сямен Шарэцкі (10.01.-27.11.1996). Складаўся з адной палаты (260 дэпутатаў). Дэпутаты выбіраліся грамадзянамі краіны на аснове ўсеагульнага выбарчага права тэрмінам на 5 гадоў.

Штогод праводзіліся веснавая і асенняя сесіі, пры неабходнасці – спецыяльныя і нечарговыя пасяджэнні. Да кампетэнцыі Вярхоўнага Савета належала прыняцце Канстытуцыі і ўнясенне ў яе змяненняў і дапаўненняў, прыняцце законаў і пастаноў, кантроль за іх выкананнем, назначэнне чарговых выбараў прэзідэнта краіны, правядзенне рэспубліканскіх рэферэндумаў, вызначэнне асноўных кірункаў унутранай і міжнароднай палітыкі, іншыя пытанні.

Функцыі былога вышэйшага прадстаўнічага органа адышлі да Нацыянальнага сходу і прэзідэнта Беларусі.

апошні Старшыня ВС Беларусі Сямён Шарэцкі, litamerica.us

На Мікалаеўшчыне абстралялі журналістаў з Партугаліі, а кіраўнік вобласці мае дзясяткі паведамленняў аб калабарантах. Латышскі актор пра ўдзел у расійскіх праектах: «выкінуць прэч». У Клайпедзе бракуе месцаў для ўкраінскіх уцекачоў


Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці


Рух параднёных гарадоў паўстаў падчас Другой сусветнай вайны. Дзеля супрацоўніцтва ў інтарэсах міру і дабрабыту ў 1942 годзе сяброўскія адносіны наладзілі пацярпелыя ад наступстваў вайны Кавэнтры (Вялікая Брытанія) і Сталінград (СССР). У красавіку 1957 года была заснавана Сусветная федэрацыя параднёных гарадоў. Паводле яе статуту мэта руху гарадоў пабрацімаў – развіццё супрацоўніцтва паміж народамі незалежна ад іх расы, мовы, рэлігіі і палітычнай сістэмы. Параднёныя гарады абменьваюцца досведам у эканамічнай, культурнай, гуманітарных сферах, а таксама самакіраванні, чым умацоўваюць давер між грамадзянамі.


Мікалаеў, Украіна

Пабрацімства з Магілёвам замацаванае дамовай у 2009 годзе. 31 мая 2022 году мэр Мікалаева заявіў, што Пагадненне аб пабрацімстве з Магілёвам скасаванае і выказаў спадзеў, што яно будзе адноўленае, калі Беларусь стане свабоднай. Магілёў. media працягне сачыць за жыццём Мікалаева, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам.

Мікалаеў месціцца за 65 кіламетраў ад Чорнага мора. Да вайны ў ім жыло 490 тысяч чалавек. Траціна з іх вымушана была пакінуць горад. Паводле Генштабу Узброеных сіл Украіны Мікалаеў адзін з асноўных кірункаў наступу расіян. Яго рэгулярна абстрэльваюць, знішчаючы гарадскую інфраструктуру і змушаючы мясцовую ўладу капітуляваць. Прэзідэнт Украіны Уладзімер Зяленскі прысвоіў Мікалаеву ганаровае званне «Горад-герой».


За два дні кіраўнік абласной ваеннай адміністрацыі Віталій Кім атрымаў 96 паведамленняў аб калабарантах у горадзе. 

Да гараджан ён зьвярнуўся, бо палічыў, што ў горадзе ёсць памагатыя расійскім войскам. Чыноўнік паабяцаў 100 долараў тым, хто зможа выкрыць карэктыроўцаў агню. 

Высветлілася, што «за карысную інфармацыю» расіяне плацяць па 1500 грыўнаў (50 долараў), гаворыцца ў паведамленьні тэлеграм-каналу «УНІАН».

У выніку абстрэлу гораду ў ноч з 20 на 21 ліпеня пашкоджана 13 жылых дамоў. 

Пацярпелых людзей няма, паведамляе мэр Мікалаева Аляксандр Сянкевіч.

niknews.mk.ua

Журналісты з Партугаліі трапілі пад расійскі абстрэл у Мікалаеўскай вобласці.

Паводле паведамлення ў тэлеграм-канале Нацыянальнага саюзу журналістаў Украіны здарэньне адбылося ў адным з паселішчаў рэгіёну.

v5.ua.news

«Здымачная група на чале з дасведчаным партугальскім ваенным карэспандэнтам Антоніа Матэусам трапіла пад абстрэл у вёсцы Лімані», – адзначаецца ў допісе.

v5.ua.news

Па словах Андрэя Каваленкі з Акадэміі ўкраінскай прэсы, які працуе з камандай RTP, усё адбылося вельмі хутка.

«Уцякалі і здымалі», – заявіў ён.

У Мікалаеўскай вобласці налічваецца 72 тысячы вымушаных перасяленцаў.

З іх каля 60 тысяч атрымалі гэты статус пасля 24 лютага 2022 года, поўнамаштабнай агрэсіі Расіі супраць Украіны.

Сярод вымушаных перасяленцаў 13 тысяч дзяцей, піша «Миколаївська правда», спасылаючыся на прадстаўніцу Упаўнаважанага Вярхоўнай Рады Украіны па правах чалавека.


Даўгаўпілс, Латвія

Горад пабрацім Бабруйску. У 2018 годзе ў Даўгаўпілсе жыло 90 399 жыхароў. У ім месціцца консульства Рэспублікі Беларусь. Дзеіць цэнтр беларускай культуры. Знаходзіцца ён у латвійскім рэгіёне Латгале, якая мяжуе з Беларуссю. Даўгаўпілс за 30 кіламетраў ад мяжы. Беларуская назва гораду Дзвінск.


З пачаткам поўнамаштабнай вайны Расіі супраць Украіны латышскі актор Івар Калныньш адмовіўся ўдзельнічаць у расійскіх праектах.

Аб сыграных у Расіі ролях 73-гадовы артыст не шкадуе і прызнаецца што цяпер яны нічога для яго не значаць.

press.lv

«Выкінуць іх прэч», – адзначае ён.

«Нягледзячы на ​​свае гады, думаю, якаясьці творчасць яшчэ наперадзе будзе, – лічыць актор. – Большую частку жыцця я правёў на савецкай і расійскай сцэнах. Усе мне з гэтага ціхенька зайздросцілі, але цяпер немагчыма знаходзіцца ў двух месцах адначасова», – піша выданне «Press».

З пачаткам вайны ва Ўкраіне 32 грамадзяны Беларусі звярнуліся па прыстанішча ў Латвіі.

Разам з расіянамі колькасць ахвотных беларусаў атрымаць прытулак у гэтай краіне складае 80 чалавек. На 15 ліпеня васьмёра з іх атрымалі міжнародную дапамогу, паведамляе «Press», спасылаючыся на звесткі Ўпраўлення ў справах грамадзянства і міграцыі.

static.dw.com

На 1 ліпеня беларусы маюць 2456 дазволаў на часовае пражыванне ў Латвіі.

У 2020 годзе па прытулак звярнуліся 44 грамадзяніны Беларусі, а ў 2021 годзе 56.

Латгальскі заасад адзначае 30-гадовы юбілей.

Летась у Latgales Zoodārzs пабывала некалькі дзясяткаў тысяч наведнікаў, піша газета «Наш горад».

i.imgur.com

Сёлета Міністэрства аховы навакольнага асяроддзя і рэгіянальнага развіцця падтрымала праект стварэння ў заасадзе балотарыя для назіранняў за прыроднай экасістэмай, паведамляў Магілёў.media у чэрвені.

На выдзелены 1 мільён еўра будзе ўпарадкаванная прыродная сцежка ўздоўж балоцістая мясцовасці, якая на дадзены момант закрытая для чалавека.

Ідэя стварэння вакол балота наглядальных пунктаў, але без прамога ўмяшання чалавека ў прыродныя працэсы з’явілася 30 гадоў таму.


Клайпеда, Літва

8 сакавіка 1997 году падпісаная дамова аб аднаўленні пабрацімскіх сувязяў літоўскага гораду з Магілёвам. Месціцца на захадзе краіны і з’яўляецца портам на Балтыйскім моры. Насельніцтва 160 тысяч чалавек.


У Вільні і Клайпедзе не хапае месцаў для ўкраінскіх уцекачоў.

У Клайпедзе зарэгістравана чатыры тысячы бежанцаў.

«Мы ўжо раздалі палову рэзерваў, выкарыстоўвалі палову муніцыпальнага жылога фонду», – тлумачыць мэр гораду Вітаўтас Грыбляўскас.

g3.dcdn.lt

«Будзем абмяркоўваць магчымасць размяшчэння бежанцаў у сацыяльных дамах, якія зачыненыя на рамонт, але дзе нібыта можна жыць», – адзначае ён.

У Літве зарэгістраваны больш за 36 тысяч бежанцаў з Украіны, указвае выданне «Delfi».

Група экспертаў, якая правяла пасяджэнне ў Клайпедскім самакіраванні, рэкамендуе знесці асноўныя элементы мясцовага савецкага мемарыяла – скульптуру трох воінаў, меч, зорку з чырвонага каменя і дэмантаваць «вечны агонь».

g3.dcdn.lt

Дэмантаж можна будзе ажыццявіць па скасаванні мемарыялу з рэестру ахованых помнікаў.

Экспертамі былі: гісторыкі, музеязнаўцы, юрысты. Будучае мемарыялу абмяркоўвалі на некалькі сустрэчах, піша «Delfi».

У Клайпедскім порце пачаўся новы круізны сезон. Сёлета чакаецца, што порт прыме 80 судоў з турыстамі. 

Летась праз пандэмію каранавірусу Клайпедскі зайшлі толькі два круізныя лайнеры,

g3.dcdn.lt

Адкрыў сезон круізны цеплаход Hamburg, які належыць кампаніі Conti Group. На ім у Клайпеду прыбылі больш за 300 нямецкіх турыстаў. Карабель даўжынёй 144 метры, разлічаны на 420 пасажыраў, выкарыстоўвае нямецкая кампанія Plantours Kreuzfahrten, паведамляе «Delfi».


Каменскае, Украіна

Пабрацім Бабруйску ад 2000 году. Горад абласнога падпарадкавання ў Днепрапятроўскай вобласці. Насельніцтва 250 тысяч чалавек. Да вайны культурны абмен між гарадамі пабрацімамі бабруйскія чыноўнікі лічылі актыўным.


Трохметровы «мядзведзка» упрыгожыў двор Дому дзіцячай творчасці ў Каменскім.

sobitie.com.ua

Арт-аб’ект стаў падарункам ініцыятыўных жыхароў гораду і студыяў прыгажосці ды працы з таленавітымі выхаванцам установаў пазашкольнай адукацыі, піша выданне Sobitie.


Краслава, Латвія

Пабрацім гораду Горкі. Дамова аб тым была падпісаная ў 2013 годзе на II Латвійска-беларускім форуме гарадоў пабрацімых у Даўгаўпілсе.

Краслава – адміністрацыйны цэнтр Краслаўскага краю. Знаходзіцца на паўднёвым усходзе краіны, на рацэ Дзвіна – за 4 км ад чыгуначнай станцыі Краслава на лініі Даўгаўпілс – Полацк. Насельніцтва 10 10 тысяч чалавек. Традыцыйная беларуская назва – Краслаўка, Краслаў.


У латгальскіх гарадах Дагда і Эзэрніеку прайшоў Міжнародны фестываль беларускай песні і танца «ФЭСТ». 

Яго ў сёмы раз арганізуе Дагдскае беларускае таварыства «Вербіца» у супрацоўніцтве з мясцовым культурным цэнтрам.

На традыцыйнае беларускае свята прыязджаюць беларускія абшчыны з розных рэгіёнаў Латвіі, а таксама з іншых краін. Кожны ўдзельнік фестывалю вязе з сабою музычны «гасцінец», які дазваляе пазнаёміцца ​​з культурнай спадчынай беларускага народу.

kraslavasvestis.lv

Сёлета на «Фэст» прыехалі музычныя калектывы з усёй Латвіі, а таксама госці з Польшчы, піша выданне Kraslavas vestis.

Фестываль адкрыў намеснік старшыні думы Краслаўскага краёвага самакіравання Айварс Труліс, а сярод ганаровых гасцей быў дэпутат Краслаўскага краёвага самакіравання Язэп Дабкевіч.

Памёр літоўскі актор Рэгімантас Адамайціс. Ён быў беларускім партызанам у фільме, які не спадабаўся савецкаму кіраўніцтву

Сканаў актор пасля працяглай хваробы на 86-ым годзе жыцця.

Рэгімантас Адамайціс сыграў зняволенага партызана ў стужцы «Усходні калідор», знятай на «Беларусьфільме» у 1966 годзе.

«Калі напраўду, то тую ролю занесці ў актыў не змагу. Усё ж такі не мой тыпаж, напэўна», – прызнаўся ён у адным з інтэрв’ю.

Прэм’ера фільму адбылася ў 1968 годзе і неўзабаве яго знялі з пракату.

Рэжысёр Валянцін Вінаградаў згадваў, што карціна партыйнаму кіраўніцтву не спадабалася, бо ў ёй, акрамя іншага, гаварылася пра габрэяў. 

Сцэна іх утаплення ў рацэ стала эмацыйнай кульмінацыяй фільму. Гучала малітва на іўрыце і маналог на ідышу, што было нечуваным прэцэдэнтам для савецкага кіно 1960 году.

Рэгімантас Адамайціс нарадзіўся ў Шаўлі, потым жыў у Пасвалісе, скончыў Фізіка-матэматычны факультэт Віленскага ўніверсітэту, пазней, у 1959–1962 гадах, вучыўся ў Віленскай кансерваторыі, цяперашняй Літоўскай акадэміі музыкі і тэатру, на Кафедры акторскага майстэрства.

Ён быў акторам тэатру і кіно Літвы. У 2014 годзе атрымаў Літоўскую нацыянальную прэмію ў сферы культуры і мастацтва.

Старшыня Саюзу тэатральных дзеячаў Рамуціс Рымейкіс кажа, што Рэгімантас Адамайціс быў  таленавітым, сумленным чалавекам. Светачам і пуцяводнай зоркай у тэатры.

Адамайціс, па словах Рамуціса Рымейкіса, пакутаваў на анкалагічнае захворванне ад якога і памёр.

фота: © DELFI / Josvydas Elinskas