Глава Магілёўскага аблсавета, член Савета Рэспублікі Аляксандр Гарошкін лічыць патрэбным часцей выкарыстоўваць дармовую працу грамадзян.
На прайшоўшай у аграгарадку Вейна семінары-нарадзе са старшынямі сельвыканкамаў Магілёўскага раёна, дэпутацкім корпусам і прадстаўнікамі маладзёжных саветаў, Гарошкін заклікаў кіраўнікоў на месцах больш актыўна прыцягваць грамадзян да вырашэння агульных пытанняў праз талаку і суботнікі.
Не заўсёды пазітыўным паказчыкам, паводле сенатара, з’яўляецца зніжэнне колькасці скарг ад насельніцтва на мясцовым узроўні. “Для прадстаўнічай улады памяншэнне колькасці зваротаў можа казаць пра адваротнае: людзі не давяраюць вам і пішуць адразу на вышэйстаячыя ўзроўні. З усімі пытаннямі вяскоўцы павінны ісці да старшыні сельвыканкама. Вы бліжэй за ўсіх да людзей”, – сказаў Гарошкін.
Тое, што ў свядомасці мясцовага люду так званых дэпутатаў як самастойных фігур не існуе, даказваюць і словы старшыні аблсавета, якімі ён заклікаў т.зв. “народных абраннікаў” “жыць праблемамі сваёй акругі” і выбудоўваць цеснае ўзаемадзеянне са старшынямі сельвыканкамаў.
Знікненне танка Т-34-85 з пляцоўкі на вуліцы Якубоўскага выклікала актыўнае абмеркаванне ў магілёўскіх сацыяльных сетках. Многія гараджане звярнулі ўвагу на дэмантаж баявой машыны і пачалі будаваць здагадкі пра яе далейшы лёс. Падстаў для турбот, як высветлілася, няма. Гарадскія ўлады паведамілі, што танк адпраўлены на рэстаўрацыю і пасля завяршэння работ зноў стане часткай гарадской прасторы.
Першапачаткова афіцыйны тэлеграм-канал гарвыканкама паведаміў толькі пра рэстаўрацыю помніка, не ўдакладніўшы месца яго будучай устаноўкі. Аднак менавіта гэтая недагаворанасць стала прычынай шматлікіх чутак. У каментарыях жыхары горада выказалі здагадку, што танк можа з’явіцца на новым кальцы каля гандлёвага цэнтра «Перакрыжаванне», дзе цяпер працягваюцца будаўнічыя работы.
Неўзабаве гэтыя здагадкі атрымалі афіцыйнае пацвярджэнне.
Намеснік дырэктара ДП «Упраўленне капітальнага будаўніцтва г. Магілёва» Андрэй Сухараў пацвердзіў, што пастамент з танкам сапраўды будзе ўсталяваны на новым кальцы. Такім чынам, горад фактычна вяртае помнік на месца, з якім звязана важная частка яго гісторыі.
Для старэйшага пакалення магілёўцаў гэтая навіна мае асаблівае значэнне. Да сярэдзіны 1980-х гадоў на скрыжаванні праспекта Міра і вуліцы Касманаўтаў знаходзілася плошча Перамогі. Менавіта там быў усталяваны танк Т-34, які стаў адным з самых пазнавальных сімвалаў горада. Пасля маштабнай рэканструкцыі транспартнай схемы плошча знікла з карты, а помнік быў перанесены на вуліцу Якубоўскага.
Цяпер гісторыя нібыта робіць поўнае кола. Вяртанне танка на ранейшае месца прымусіла многіх гараджан задумацца пра тое, ці не стане гэта першым крокам да адраджэння самой плошчы Перамогі. Пакуль афіцыйных заяў на гэты конт не прагучала, аднак сам выбар месца выглядае вельмі сімвалічным.
На сённяшні дзень можна казаць пра некалькі фактаў:
танк Т-34 быў дэмантаваны для правядзення рэстаўрацыйных работ;
пасля рэстаўрацыі помнік усталююць на новым кальцы каля ГЦ «Перакрыжаванне»;
месца ўстаноўкі супадае з тэрыторыяй былой плошчы Перамогі;
афіцыйных рашэнняў пра аднаўленне гістарычнай назвы пакуль не абвешчана.
Вяртанне помніка можа стаць не толькі элементам добраўпарадкавання, але і важным напамінам пра гарадскую гісторыю. Для многіх жыхароў танк звязаны не столькі з ваеннай тэхнікай, колькі з вобразам Магілёва другой паловы ХХ стагоддзя, калі плошча Перамогі заставалася адной з найбольш вядомых гарадскіх лакацый.
Нават калі гістарычная назва афіцыйна не вернецца на карту горада, устаноўка адрэстаўраванага танка на ранейшым месцы ўжо стане прыкметнай сімвалічнай падзеяй. А дыскусія, якая разгарнулася ў сацыяльных сетках, паказвае, што памяць пра старую плошчу Перамогі ў Магілёве па-ранейшаму жыве. Як і працэс мілітарызацыі сучаснага беларускага грамадства.
Раніцай 3 чэрвеня 2026 года беспілотнік трапіў у гараж у вёсцы Благавічы Чавускага раёна.
Паводле тэлеграм-канала “Рэальная Беларусь”, пацярпелых ад удару дрона няма, але ў бліжэйшых дамах павыбіла вокны. У хуткім часе ў вёску прыбылі сілавікі і затрымалі мужчыну, які спрабаваў зняць здарэнне на тэлефон.
Нагадаем, што 16 верасня 2025 года расійскі дрон упаў на ўсходзе Магілёўшыны. Падзенне ваеннага беспілотніка суправаджалася грохатам. Больш дакладнае месца падзенне дрона вядома рэдакцыі, але з прычыны бяспекі крыніц інфармацыі, мы не ўказваем яго ў гэтым тэксце.
Паводле сведак, гэта быў першы такі выпадак на Магілёўшчыне. Пры гэтым, мясцовым жыхарам на тэлефоны прыходзілі СМС-паведамленні-папярэджанні “аб нераспаўсюдзе недакладнай інфармацыі”. Як казалі сведкі, гэтыя папярэджанні паступалі ад спецслужб.
Цягам амаль трох гадоў магіляўчанка, працуючы галоўным бухгалтарам прыватнай фірмы, скрала больш за чвэрць мільёна рублёў.
Сямігадовы тэрмін калоніі прызначыў суд Кіраўскага раёна 42-гадовай жыхарцы Магілёва. Жанчына выкарыстоўвала службовае становішча для таго, каб рэгулярна пералічваць на свой рахунак грошы прадпрыемства.
Гісторыя цягнулася з пачатку 2023 года да канца 2025-га. За гэты час бухгалтарка здолела вывесці з рахункаў арганізацыі больш за 268 тысяч рублёў.
На сваёй пасадзе яна фактычна кантралявала ўсе фінансавыя патокі кампаніі. У яе распараджэнні былі доступ да інтэрнэт-банкінгу, электронны ключ для правядзення плацяжоў і права афармляць плацёжныя дакументы. Іншыя супрацоўнікі прадпрыемства такіх паўнамоцтваў не мелі.
Менавіта гэта, як высветлілася ў судзе, і дазволіла ёй гадамі заставацца па-за падазрэннямі. Жанчына ўносіла ў бухгалтарскія дакументы недакладныя звесткі і афармляла плацяжы на сваю карысць. На паперы гэта выглядала як выплата заробку, адпускных, матэрыяльнай дапамогі або кампенсацыя гаспадарчых выдаткаў. Пасля падпісаныя ёю ж дакументы адпраўляліся ў банк, а грошы – на асабісты рахунак.
Сума незаконна атрыманага даходу склала больш за чвэрць мільёна рублёў. Частку гэтых сродкаў магіляўчанка траціла не толькі на штодзённыя патрэбы. Паводле матэрыялаў справы, грошы ішлі таксама на стаўкі ў азартных гульнях на інтэрнэт-пляцоўках.
Падчас судовага разгляду абвінавачаная не адмаўляла сваёй віны і цалкам прызнала абвінавачанне. Суд улічыў, што жанчына раскаялася ў зробленым, часткова пакрыла шкоду і выхоўвае непаўналетняе дзіця.
Тым не менш, памер нанесенай шкоды аказаўся настолькі вялікім, што пазбегнуць рэальнага пазбаўлення волі не ўдалося.
Суд прызнаў магіляўчанку вінаватай у прысваенні маёмасці шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі ў асабліва буйным памеры. Акрамя тэрміну зняволення, ёй прызначылі штраф у памеры 4,5 тыс. рублёў і забарону цягам пяці гадоў займаць пасады, звязаныя з фінансамі і адміністрацыйна-гаспадарчай дзейнасцю.
Таксама былую галоўную бухгалтарку абавязалі вярнуць прадпрыемству больш за 183 тыс. рублёў у кошт пакрыцця маёмаснай шкоды, нанесенай злачынствам. Прысуд пакуль не набыў законнай сілы.
Ён ляжаў некалькі дзён і “быў вялікі холад” – паведамляе Магілёўская хроніка.
Магілёўская Богаяўленская царква і званіца манастыра.
1872 год. Пайшоў у лепшы свет Станіслаў Манюшка (1819-1872).
Беларускі і польскі кампазітар, дырыжор, адзін з пачынальнікаў беларускай музычнай культуры, стваральнік польскай нацыянальнай оперы.
Пачатковую музычную адукацыю атрымаў у Д. Стэфановіча ў Мінску, вучыўся ў Мінскай губернскай гімназіі, Берліне.
Працаваў у Вільні, Варашаве. Даваў урокі музыкі мастаку В. Сляндзінскаму, працаваў дырыжорам і дырэктарам варшаўскга опернага тэатру, прафесарам Музычнага інстытуту ў Варшаве. У творчасці выкарыстоўваў беларускі фальклор. Папулярнасць атрымаў дзякуючы операм “Галька”, “Страшны двор”. Аўтар 20 опер і аперэт, 3 балетаў, 5 месаў, 2 рэквіемаў і болей за 300 песень, у тым ліку “Паходнай песні літвінаў” на словы У. Сыракомлі.
1897 год. Нарадзіўся Юлій Іргер (1897-1941).
Беларускі вучоны-хірург, доктар медыцынскіх навук, прафесар, Заслужаны дзеяч навукі, брат нейрахірурга Іосіфа Іргера, кіраўнік НДІ пералівання крыві.
Пасля абвяшчэння БНР удзельнічаў у справе пераводу студэнтаў-беларусаў з расійскіх універсітэтаў ва Украіну і ў Вобласць Войска Данскога.
Памёр 26 мая 1941 года. Пахаваны на Ваенных могілках у Мінску.
1907 год. У в. Гарадок Глускага раёна нарадзіўся Васіль Зубец (1907-1991).
Беларускі гаспадарчы, дзяржаўны дзеяч, доктар тэхнічных навук, прафесар, Заслужаны дзеяч навукі.
Выхаванец Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, начальнік вытворчага аддзялення аддзела аэрадромнага будаўніцтва 1-й паветранай арміі. Пасля вайны – 1-ы намеснік міністра, міністр меліярацыі і воднай гаспадаркі БССР, дырэктар Беларускага НДІ меліярацыі і воднай гаспадаркі.
Памёр 26 студзеня 1991 года.
1918 год. Апублікавана “Беларуская граматыка для школ” Браніслава Тарашкевіча (1892-1938).
Першая жыццяздольная граматыка сучаснай беларускай мовы, аснова ўсіх далейшых ліній развіцця беларускай граматыкі. Выдадзена ў Вільні, у паралельных кірыліцкім і лацінскім варыянтах.
Граматыка некалькі разоў перавыдавалася ў Заходняй Беларусі ляжала ў аснове праграм выкладання беларускай мовы ў БССР. У аснове граматыкі ляжалі фанетыка-граматычныя асаблівасці тагачаснага сярэднебеларускага дыялекту, найперш «цвёрдае р» і «моцнае аканне». У правілах граматыкі выкарыстоўваліся як марфалагічны, так і фанетычны прынцыпы.
Словы іншамоўнага паходжання выдзяляліся ў асобную групу. Тарашкевічам было прапанавана пісаць галосныя і зычныя ў іншамоўнай лексіцы так, як яны вымаўляліся ў мове, з якой былі запазычаны, фактычна было прынятае пераважнае іх напісанне як у польскай мове. Так, на гэтыя словы не былі распаўсюджаны правілы акання, дзекання і цекання, часта не змякчаліся зычныя перад галоснымі, перад ётаванымі галоснымі перадаваўся мяккі [л’].
Зважаючы на недахопы граматыкі Тарашкевіча, браты Лёсікі распрацавалі праект яе рэформы, які быў прадметам разгляду Акадэмічнай канферэнцыі па рэформе беларускага правапісу і азбукі (1926).
1920 год. Прыняў бой з палякамі савецкі 35-ты бранявы атрад.
Бой адбыўся каля в. Стоўпішчы пад Магілёвам. Загінуўшых чырвонаармейцаў пахавалі на сённяшняй плошчы Славы ў Магілёве.
Пяць чалавек 35-га атрада былі ўзнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга РСФСР. Гэта Леў Альбаў і Іван Філатаў, вадзіцелі бронемашын, Васіль Усаў, камандзір бронемашыны, Пётр Кулагін і Аляксандр Міхайлаў, кулямётчыкі.
1926 год. Прэзідэнтам Польшчы абраны Ігнацы Масціцкі (1867-1946).
Дзяржаўны дзеяч, вучоны-хімік, акадэмік Акадэміі навук Польшы ў Кракаве, арганізатар хімічнай прамысловасці ў Польшчы.
Распрацаваў прамысловы метад атрымання азотнай кіслаты з паветра.
Меў падтрымку часткі беларускіх грамадскіх колаў у Заходняй Беларусі.
У яго гонар названы канал у Брэсцкім раёне і ў Валынскай вобласці Украіны.
1952 год. Памёр Язэп Варонка (1891-1952).
Беларускі палітычны дзеяч, журналіст, публіцыст. Першы старшыня Народнага сакратарыята БНР.
Член ЦК Беларускай сацыялістычнай грамады, Часовага савета Расійскай рэспублікі, узначальваў камітэт Беларускага таварыства ў Петраградзе па аказанні дапамогі пацярпелым ад вайны, быў камісарам юстыцыі і ўнутраных спраў Вялікай беларускай рады, старшынёй Народнага сакратарыята Беларусі і народным сакратаром замежных спраў, адзін з ініцыятараў абвяшчэння БНР.
Міністр беларускіх спраў і сябра кабінета міністраў Літоўскай Рэспублікі (1918-1920), старшыня беларускага Чырвонага Крыжа, таварыства «Беларуская грамада ў Коўне».
У 1923 годзе з’ехаў у Чыкага. Узначальваў Беларуска-амерыканскую нацыянальную асацыяцыю, быў адным з кіраўнікоў Беларуска-амерыканскай нацыянальнай рады, выдаваў газету “Беларуская трыбуна”, вёў праграмы на чыкагскім радыё.
Займаўся выдавецкай і публіцыстычнай дзейнасцю. Аўтар брашур “Беларускае пытанне на момант Версальскай мірнай канферэнцыі. Гістарычна-палітычны нарыс”, “Беларускі рух ад 1917 да 1920 году. Кароткі агляд”.
Прытрымліваўся канцэпцыі «двух ворагаў» беларускага адраджэння — Расіі і Польшчы. Вёў беларускія і рускія праграмы на чыкагскім радыё.
Памёр 4 чэрвеня 1952 года.
1986 год. Памерла Канстанцыя Буйло (сапраўднае імя Канстанцыя Калечыц, 1893-1986).
Беларуская паэтэса, Заслужаны дзеяч культуры БССР. Яе дэбютны зборнік вершаў “Курганная кветка” (1914) рэдагаваў Янка Купала, афармляў Язэп Драздовіч. Аўтар шэрагу п’ес, зборнікаў вершаў, кніг для дзяцей.
Многія вершы паэтэсы пакладзены на музыку, песня “Люблю” стала народнай. Максім Гарэцкі ў сваёй “Гісторыі беларускай літаратуры” лічыў яе “найбольш выдатнай пасля Цёткі жаноцкай сілай ў нашай поэзіі”.
1989 год. У Польшчы адбыліся першыя часткова дэмакратычныя парламенцкія выбары.
У іх удзельнічалі і беларускія кандыдаты пісьменнік Сакрат Яновіч (1936-2013), гісторык Яўген Мірановіч (н.1955).
Я. Мірановіч.
2013 год. Памёр Юрый Бушлякоў (1973-2013).
Беларускі мовазнавец, кандыдат філалагчных навук, журналіст і перакладчык, выкладчык Карлава ўніверсітэта ў Празе.
Працаваў у штотыднёвіку “Наша Ніва”, на Польскім радыё, “Радыё Свабода”, дзе вёў аўтарскую перадачу “Жывая мова”. Суаўтар кнігі “Беларускі клясычны правапіс”.
У Бабруйску маці чатырох дзяцей прызнана вінаватай у закладванні тайнікоў з наркотыкамі.
Паводле матэрыялаў суда, жанчына праз мэсенджар Telegram атрымала прапанову працы ў інтэрнэт-краме, якая займалася распаўсюджваннем наркотыкаў. Для працаўладкавання яна накіравала свайму будучаму «куратару» фотаздымак пашпарта.
Ужо на наступны дзень пасля атрымання інструкцый па канспірацыі і мерах бяспекі бабруйчанка атрымала першае заданне. Яна павінна была забраць з тайніка псіхатропнае рэчыва – мефедрон, расфасаваць яго на дробныя дозы і раскласці ў розных месцах для далейшага продажу спажыўцам наркотыкаў.
Аднак па ўказаных каардынатах жанчына тайнік не знайшла і паведаміла пра гэта свайму кіраўніку. Пасля гэтага ёй перадалі новае заданне і новыя каардынаты. За выкананне працы абяцалі заплаціць ад 60 да 70 долараў ЗША.
Да месца знаходжання чарговай закладкі бабруйчанка не дабралася. Па дарозе яе затрымалі супрацоўнікі органаў унутраных спраў. Падчас аперацыі з тайніка было вынята 2,25 грама мефедрону – псіхатропнага рэчыва, забароненага да абароту ў Беларусі.
На судовым пасяджэнні 33-гадовая абвінавачаная цалкам прызнала сваю віну.
Суд Бабруйскага раёна і горада Бабруйска прызнаў жанчыну вінаватай у незаконных з мэтай збыту набыцці і захоўванні асабліва небяспечных псіхатропных рэчываў у буйным памеры ў складзе арганізаванай групы. Ёй прызначана пакаранне ў выглядзе васьмі гадоў пазбаўлення волі. Прысуд пакуль можа быць абскарджаны.
Чавускае раённае спажывецкае таварыства выпусціла мясную прадукцыю, якую небяспечна есці.
Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі Беларусі забараніў продаж двух відаў шпіку вытворчасці Чавускага раённага спажывецкага таварыства. Падчас праверкі прадукцыя пад назвамі «Апетытны» і «Вясёлкавы» не адпавядала патрабаванням бяспекі харчовых прадуктаў.
Спецыялісты выявілі сур’ёзныя мікрабіялагічныя парушэнні. Так, у шпіку «Апетытны» колькасць мезафільных аэробных і факультатыўна-анаэробных мікраарганізмаў перавышала дапушчальную норму ў шэсць разоў. Акрамя таго, у прадукце былі выяўленыя каліформныя бактэрыі – прадстаўнікі групы кішачнай палачкі, наяўнасць якіх у такой прадукцыі не дапускаецца.
Аналагічныя парушэнні зафіксаваныя і ў шпіку «Вясёлкавы». Лабараторныя даследаванні паказалі такое ж значнае перавышэнне колькасці мікраарганізмаў і наяўнасць бактэрый групы кішачнай палачкі.
Паводле інфармацыі Дзяржстандарту, вытворцу выдадзена прадпісанне аб ліквідацыі выяўленых парушэнняў. Чавускае райспажыўтаварыства павінна прыняць меры для прывядзення вытворчасці ў адпаведнасць з санітарнымі патрабаваннямі.
З 4 чэрвеня небяспечная прадукцыя падлягае выманню з гандлёвай сеткі. Продаж шпіку будзе забаронены да поўнага ўхілення недахопаў і пацвярджэння бяспекі прадукцыі.
Спажыўцам, якія ўжо набылі названыя віды шпіку, варта ўлічыць інфармацыю Дзяржстандарту і ўстрымацца ад ужывання данай прадукцыі.
Працягваючы тэму меркаванага ядзернага могільніка на Мсціслаўшчыне, міжволі заўважаеш дзіўную непаслядоўнасць у дзеяннях уладаў. Чаму лукашысты пачалі пераконваць людзей у тым, што вельмі правільна забабахаць радыеактыўную памыйніцу ў адным з найбольш пацярпелых ад радыяцыі раёнаў яшчэ да завяршэння ацэнкі ўздзеяння на навакольнае асяроддзе?
Бо выбар пляцоўкі для пункта пахавання радыеактыўных адходаў яшчэ працягваецца. Сярод трох фінальных варыянтаў названы Астравецкі, Хойніцкі і Мсціслаўскі раёны.
Ацэнка ўздзеяння на навакольнае асяроддзе яшчэ толькі рыхтуецца, грамадскія слуханні яшчэ наперадзе, канчатковае рашэнне афіцыйна не абвешчана. Аднак сустрэчы з насельніцтвам ужо пачынаюцца.
Калі бяспеку аб’екта яшчэ толькі трэба ацаніць, чаму насельніцтва пачалі пераконваць загадзя? І ці змогуць будучыя грамадскія слуханні рэальна паўплываць на рашэнне, калі грамадскую думку ўжо рыхтуюць да патрэбнага варыянту?
Выснова, і вельмі крыўдная, напрошваецца сама сабой: улады Беларусі не збіраюцца цырымоніцца з тымі, хто і так ужо напалову мутанты.
Могільнікам менш, могільнікам больш – якая розніца?
А між тым па грамадскую думку далёка хадзіць не трэба. Калі б могільнік вырашылі пабудаваць у Драздах або Александрыі, то падтрымка была б сапраўды ўсенароднай.
Не стала бабруйчанкі Любові Санкевіч, якая сваёй грамадскай дзейнасцю на карысць праўды і справядлівасці запомнілася жыхарам горада.
Пра смерць жанчыны стала вядома са старонкі ў сацыяльнай сетцы Facebook, дзе родныя паведамілі, што пахаванне адбылося 27 траўня 2026 года.
Любоў Санкевіч была адной з самых вядомых грамадзкіх актывістак Бабруйска. Яе імя неаднаразова з’яўлялася ў незалежных медыя ў сувязі з барацьбой за свае працоўныя правы, удзелам у акцыях пратэсту і крытыкай дзеянняў беларускіх уладаў.
Шырокую вядомасць яна атрымала яшчэ ў 2003 годзе пасля галадоўкі пратэсту супраць звальнення з працы. Бухгалтарка паводле адукацыі, Санкевіч працавала на Бабруйскім заводзе трактарных дэталяў і агрэгатаў. Яна сцвярджала, што была звольненая пасля спробаў выкрыць злоўжыванні і раскраданне маёмасці на прадпрыемстве. Не пагадзіўшыся з рашэннем кіраўніцтва, жанчына распачала судовую барацьбу, а пасля заявіла пра фальсіфікацыю матэрыялаў сваёй справы і абвясціла галадоўку.
Актывістка неаднаразова крытыкавала дзяржаўныя органы за нежаданне разглядаць яе скаргі па сутнасці. Паводле яе, нават Міністэрства юстыцыі не запатрабавала ўсіх неабходных дакументаў для поўнага вывучэння абставінаў канфлікту.
Для ўсёй Беларусі Любоў Санкевіч стала вядомай 22 чэрвеня 2017 года. Падчас пікету салідарнасці ў Мінску яна публічна папрасіла прабачэння за тое, што на першых прэзідэнцкіх выбарах у 1994 годзе аддала свой голас за Аляксандра Лукашэнку.
Пасля вяртання ў Бабруйск пенсіянерку сустрэлі супрацоўнікі міліцыі. На чыгуначным вакзале яе затрымалі і даставілі ва ўпраўленне для складання адміністрацыйных матэрыялаў. Падчас знаходжання ў аддзяленні жанчыне стала дрэнна, яна выклікала хуткую дапамогу і была шпіталізаваная.
Сваё расчараванне ў Лукашэнцы Любоў Санкевіч тлумачыла разыходжаннем паміж яго абяцаннямі і рэальнымі дзеяннямі. Як прафесійны бухгалтар, яна звяртала ўвагу на супярэчнасці ў дзяржаўнай статыстыцы і эканамічных паказчыках.
Актывістка адкрыта заяўляла пра існаванне карупцыі ў дзяржаўным апараце, крытыкавала эканамічную палітыку ўладаў і гаварыла пра пагаршэнне сацыяльнага становішча грамадзян.
Асобнае месца ў яе грамадскай дзейнасці займала барацьба за сумленныя выбары. Любоў Санкевіч працавала незалежнай назіральніцай падчас выбарчых кампаній, паведамляла пра магчымыя фальсіфікацыі і парушэнні выбарчага заканадаўства. Яна ўваходзіла ў склад «Грамадзянскай ініцыятывы супраць беззаконня ў судах і пракуратуры», удзельнічала ў пікетах і акцыях у Бабруйску і Мінску.
За сваю актыўную грамадзянскую пазіцыю жанчына неаднаразова трапляла пад адміністрацыйны пераслед і атрымлівала штрафы. Аднак гэта не прымусіла яе адмовіцца ад сваіх перакананняў.
Любоў Санкевіч таксама ўздымала тэмы хабарніцтва ў родным горадзе і адкрыта казала пра праблемы, якія, на яе думку, замоўчваліся мясцовымі ўладамі. Менавіта гэтай прынцыповасцю, настойлівасцю і гатоўнасцю адстойваць праўду яна запомнілася многім бабруйчанам.
Пажарныя ліквідавалі агонь у цаху завода “Электрарухавік”, дзе вечарам 2 чэрвеня адбылося ўзгаранне.
Згодна паведамленню МНС, пажар узнік на заводзе па вуліцы Каралёва, пры гэтым назва завода не паведамлялася. У той жа час на гэтай вуліцы знаходзіцца толькі адзін завод – “Электрарухавік”, які з’яўляецца філіялам “Магілёўліфтмаша”.
Задымленне было выяўлена ў вентыляцыйным корабе аднаго з цэхаў. На момант узнікнення пажару цэх працаваў, унутры знаходзіўся адзін чалавек. Мужчына самастойна пакінуў будынак.
Узгаранне было аператыўна ліквідавана. Пацярпелых няма. У выніку пажару пашкоджана сістэма мясцовай вентыляцыі. Прычына здарэння высвятляецца.
