Падстаўныя жыхары Магілёўшчыны з катэгорыі “заўсёды гатовыя” пахвалілі здзяйсненні Лукашэнкі, зробленыя ім на мінулым тыдні.
Інфармацыйны партал адміністрацыі Лукашэнкі “Беларусь Сегодня” апытаў чатырох «жыхароў» Магілёўскай вобласці, якія каментуюць падзеі “прэзідэнцкага” тыдня.
Усе чацвёра ўхвалілі ваенны, эканамічны і знешнепалітычны курс Лукашэнкі.
Артур Селязнёў прадстаўлены як «жыхар Магілёўскай вобласці». Ён разважае пра аснашчэнне арміі і баяздольнасць Узброеных Сіл. Яго словы гучаць прафесійна. І невыпадкова: Селязнёў – старшыня Бабруйскай гарадской арганізацыі «Саюз дэсантнікаў Магілёўскай вобласці».
У маі 2025 года ён выступаў на IV форуме развіцця грамадзянскай супольнасці ў Бабруйску. Менавіта ў гэтым афіцыйным статусе, побач з прадстаўнікамі «Белай Русі», «Саюза афіцэраў» і настаяцелем царквы. Там ён анансаваў патрыятычную акцыю, закліканую аб’яднаць беларусаў і расіян.
Чалавек з такой біяграфіяй, безумоўна, можа выказвацца на ваенную тэму. Але «выпадковым жыхаром» ён пры гэтым не з’яўляецца нават блізка. Яго арганізацыя цалкам залежыць ад добразычлівасці ўладаў.
Вольга Курэпіна: актывістка чатырох арганізацый разважала пра навуку
Вольга Курэпіна ў артыкуле – проста начальніца жыллёва-камунальнага аддзела. У рэальнасці Вольга Алегаўна сапраўды начальніца жыллёва-камунальнага аддзела ААТ «Бабушкіна крынка», але гэта толькі пачатак яе паслужнога спісу.
Яшчэ Курэпіна – член «Белай Русі», Беларускага саюза жанчын, Фонду міру і прафсаюзаў АПК.
У выніку – чатыры структуры, ніводная з якіх не прадугледжвае выпадковых удзельнікаў.
Нарэшце, у 2025 годзе Курэпіна ўваходзіла ў склад выбарчай камісіі на сфальсіфікаваных выбарах, што працавала ў інтэрнаце ААТ «Бабушкіна крынка». Вылучаная яна была ад Магілёўскай абласной прафсаюзнай арганізацыі аграпрамысловага комплексу.
Чалавека з такім магутным профілем «СБ» прадставіла як выпадковага, з народа, і папрасіла выказацца пра рэформу аплаты працы навукоўцаў.
Курэпіна, вядома ж, выступіла і за рэформу, і за аплату.
Анжаліка Уквусіке: вясельны фатограф з экспертызай па знешняй палітыцы
Анжаліка Уквусіке прадстаўлена як спецыялістка па зваротах грамадзян прадпрыемства.
Яна каментуе тэлефонную размову Лукашэнкі з Пуціным і разважае пра «праверанае гадамі» беларуска-расійскае сяброўства.
У яе экспертнасці можна не сумнявацца. Бо Анжаліка не толькі працуе са зваротамі грамадзян. Яна яшчэ і вясельны фатограф у Магілёве з уласным партфоліа на foto.by і акаўнтам у Instagram.
Трэба спадзявацца, што праца са зваротамі грамадзян у Уквусіке не прадугледжвае статусу дзяржаўнай службоўцы. Інакш гаворку давядзецца весці ўжо не пра тэлефонную размову.
Генадзь Жучкоў: пенсіянер на ўсе тэмы
Генадзь Жучкоў – пенсіянер, які разважае пра стойкасць Ірана на міжнароднай арэне.
Жучкоў апытваецца праўладнай прэсай не першы раз. У студзені 2021 года ён ужо выказваўся пра шчаслівыя сем’і: «У прыярытэце для абодвух бацькоў заўсёды павінны быць дзеці». У 2019 годзе на pravo.by Жучкоў таксама значыўся сярод апытаных і скардзіўся на малы працоўны стаж.
Тут без Ірана ніяк не абысціся.
Апытанне чатырох чалавек, кожны з якіх так ці інакш уключаны ў сістэму, ніколі не пакажа сапраўднага меркавання народа пра справы Лукашэнкі. Гэтых меркаванняў вышэй за дах у TikTok, дзе ад нецэнзурнай лаянкі народ утрымліваюць толькі правілы супольнасці.
Магілёўскі холдынг «Бабушкіна крынка» з’ездзіў на расійскую выставу і сабраў там салідны ўраджай узнагарод.
Магілёўскі холдынг «Бабушкіна крынка» прывёз 27 узнагарод з міжнароднай харчовай выставы «Продэкспа-2026», якая прайшла 9-12 лютага ў Маскве. 25 з іх – залатыя медалі.
Прызы дасталіся розным падраздзяленням: у конкурсе «За высокія спажывецкія ўласцівасці» перамагла прадукцыя Магілёўскага і Бабруйскага філіялаў, у конкурсе «Лепшы харчовы прадукт» – Магілёўскага, Бабруйскага, Асіповіцкага, Мсціслаўскага, Быхаўскага і Слаўгарадскага.
«Продэкспа» лічыцца найбуйнейшай харчовай выставай Расіі. Паводле дадзеных яе арганізатараў, у выставе ўдзельнічалі больш за 2000 кампаній з 37 краін.
Лічба з прэс-рэлізаў, незалежнай праверцы не паддаецца.
Удзел абыходзіцца нятанна: арэнда стэнда з забудовай і спадарожнымі выдаткамі – ад 30 000 да 80 000 беларускіх рублёў.
Улічваючы, што 70% прадукцыі «Бабушкінай крынкі» ідзе на экспарт, перш за ўсё ў Расію, медалі істотнага значэння не маюць. Карысць ад іх хутчэй іміджавая, чым рэальная.
Аднак «Бабушкіна крынка» можа дазволіць сабе любую раскошу: бо малако закупляецца ў беларускіх аграрыяў па нізкай цане.
Міжнародны Дзень спантанай праявы дабрыні (International Spontaneous Kindness Day, з 1998 года).
Устаноўлены па ініцыятыве міжнародных дабрачынных арганізацый на канферэнцыі ў Токіа. У гэты дзень, як заклікаюць арганізатары, трэба імкнуцца быць добрым да ўсіх, і не проста добрым, а добрым бязмежна і бескарысліва.
Калі чалавек чакае падзякі за сваю дабрыню, гэта не можа лічыцца сапраўднай дабрынёй.
Добрыя справы самі па сабе павінны дастаўляць вам задавальненне, і пры гэтым, даючы нешта іншым ці дапамагаючы ім, вы не павінны чакаць узнагароды. Такая сапраўдная дабрыня.
Нямногія ў наш неспакойны час здольныя на такі “подзвіг” – у стане стомленасці і раздражненні ад надзённых клопатаў мы ўсё часцей абыякава праходзім міма чужых праблем, пакуль яны не закрануць нас саміх.
І тады мы шукаем падтрымку і ўдзел у людзей, для якіх “бескарыслівая дапамога”, “міласэрнасць” і “спагадлівасць” не проста словы, а сэнс жыцця, які стаў пакліканнем.
1772 год. Прускі кароль Фрыдрых II і Кацярына II падпісалі Пецярбургскую канвенцыю аб Першым падзеле Рэчы Паспалітай.
5 жніўня 1772 года набыла моц аналагічная руска-аўстрыйская канвенцыя. У верасні 1772 года рускія, аўстрыйскія і прускія войскі занялі адпаведныя тэрыторыі.
Рэч Паспалітая працягвала існаваць, але яе тэрыторыя істотна скарацілася. У верасні 1773 года кароль Станіслаў Панятоўскі прызнаў новыя межы, падпісаўшы мірныя дамовы з Аўстрыяй, Прусіяй і Расіяй.
Наступныя падзелы Рэчы Паспалітай адбыліся ў 1793 і 1795 гадах.
1806 год. Нарадзіўся Канстанцін Тышкевіч.
Беларускі археолаг, гісторык, краязнавец, адзін з заснавальнікаў беларускай археалогіі. На аснове ўласных калекцый разам з бацькам і братам стварыў Лагойскі музей старажытнасцей.
Член навуковых таварыстваў Вільні, Кракава, Масквы, Прагі, Парыжа, Лондана.
Адзін з заснавальнікаў Віленскага музея старажытнасцей, член Віленскай археалагічнай камісіі. Даследаваў каля 200 курганоў, гарадзішчаў і замчышчаў.
У памяць аб вучоным з 2007 года праводзіцца водная экспедыцыя «Шляхам Тышкевіча» па Віліі.
Памёр 13 ліпеня 1868 года.
1837 год. Нарадзіўся Канстанцін Ельскі.
Беларускі вучоны-біёлаг, географ, геолаг і падарожнік.
Сваяк кампазітара С. Манюшкі.
Вучыўся ў Маскоўскім і Кіеўскім універсітэтах. Адзін з першых у Расійскай імперыі дарвіністаў.
Удзельнічаў у падрыхтоўцы паўстання 1863-1864 гадоў ва Украіне. Жыў у эміграцыі.
Займаўся геалагічнай практыкай у Турцыі, працаваў у парыжскім Прыродазнаўчым інстытуце, даследаваў Французскую Гвіяну ў Паўднёвай Амерыцы (1865-1869), Перу (1869-1878), Кардыльеры, вярхоўі Мараньёна – аднаго з вытокаў Амазонкі. Прэпараваныя ім пудзілы адпраўляліся ў музеі Еўропы, адных толькі павукоў даслаў каля 300 экзэмпляраў, адкрыў невядомыя віды жывёл. Сустваральнік і захавальнік прыродазнаўчага музея ў перуанскай Ліме.
Па вяртанні з Амерыкі, працаваў у Варшаве, захавальнікам прыродазнаўчых калекцый Кракаўскай акадэміі навук, у Турцыі, Германіі. Удзельнічаў у геалагічных экспедыцыях на французскі паўвостраў Брэтань, у балканскай Далмацыі.
У гонар вучонага названы від лаўра, некаторыя віды птушак і звяроў.
Памёр 26 лістапада 1896 года.
1937 год. У вёсцы Машанакі Магілёўскага раёна нарадзілася Зінаіда Бандарэнка.
Герой Сацыялістычнай працы, Ганаровы хімік СССР.
Усё яе працоўнае жыццё прайшло на Магілёўскім вытворчым аб’яднанні «Хімвалакно»: прадзільшчыца, апаратчыца. Выбіралася ад калектыва Дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1976-1981).
Упершыню ў СССР разам з напарніцай выйшла з брыгады каб на дваіх абслугоўваць адразу 15 станкоў. Пераможца пяці пяцігодак.
1938 год. Памёр у ГУЛАГу Міхась Багун.
Беларускі паэт, празаік, перакладчык.
Працаваў у газетах «Чырвоная Полаччына», «Літаратура і мастацтва», у Белдзяржвыдавецтве.
Аўтар лірычных рамантычна-акрыленых твораў: шэрагу зборнікаў, паэм. Пісаў і апавяданні для дзяцей. Перакладчык на беларускую мову М. Астроўскага «Як гартавалася сталь», вершаў А. Пушкіна, У. Маякоўскага, Э. Багрыцкага і іншых.
Некаторыя яго вершы, пакладзеныя на музыку, увайшлі ў фальклорныя запісы.
Арыштаваны ў лістападзе 1936 года, прыгавораны да 8 гадоў пазбаўлення волі.
1943 год. Нацысты спалілі 1530 жыхароў, уключая двух каталіцкіх святароў, вёскі Росіца Верхнядзвінскага раёна.
16-18 лютага тут прайшла карная аперацыя «Зімовы цуд». Карнікі звезлі мясцовых жыхароў у стайню і падпалілі яе. Святары Антоні Ляшчэвіч і Юры Кашыра адмовіліся пакінуць сваіх парафіянаў і прынялі разам з імі пакутніцкую смерць.
У 1999 годзе Ян Павал II абвясціў ксяндзоў Ю. Кашыру і А. Ляшчэвіча блаславёнымі. 19 жніўня 2000 года ў Росіцы адбылося паўторнае асвячэнне касцёла.
Па колькасці ахвяр Росіца – трэцяя на Беларусі апасля в. Боркі Кіраўскага раёна (2000), былой в. Ала Светлагорскага раёна (1758 чалавек).
1949 год. Заступіў на пасаду першы прэзідэнт Ізраіля Хаім Вайцман (1874–1952).
Ураджэнец м. Моталь пад Пінскам. Выбітны навуковец-хімік, палітык, прэзідэнт (1929-1946) Сусветнай сіянісцкай арганізацыі. Заснавальнік даследчага інстытуту, які цяпер носіць ягонае імя.
Ганаровы доктар Ерусалімскага універсітэта, Ганаровы грамадзянін Ерусаліма.
1952 год. Нарадзіўся Уладзімір Крываблоцкі.
Беларускі мастак-манументаліст, жывапісец. Скончыў Рэспубліканскую школу-інтэрнат па музыцы і выяўленчым мастацтве імя Ахрэмчыка (дыпломнай працай стаў вялізны два з паловай метры ў вышыню трыпціх «Хатынь»), Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут.
Маляваць пачаў у дзяцінстве, свае малюнкі дасылаў у газету «Піонэр Беларусі» і тройчы перамагаў у конкурсах.
Асновай творчасці з’яўляецца Беларусь, яе мінуўшчына, людзі, прырода. Прымаў удзел у рэканструкцыі Нацыянальнага акадэмічнага тэатра оперы і балета, аздабленні будынку Нацыянальнай бібліятэкі.
Творы захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Беларускім гісторыі і культуры, Магілёўскім абласным мастацкім, Віцебскім краязнаўчым музеях.
Яго вітражы ўпрыгожваюць многія будынкі Мінска, Кобрына, Брэста, Цэнтральнага Батанічнага сада, Ушацкага Музея народнай славы, Палаца Культуры Мсціслава. Паліпціх «Рэквіем» памерам 33 м² – у Музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны.
Жывапіс прысвечаны вязням канцлагеру ў Азарычах ствараўся 3,5 гады. За гэту працу быў вылучаны на атрыманне Дзяржаўнай прэміі Беларусі.
«Зямля», мазаіка на фасадзе Брэсцкага электра-механічнага завода
1955 год. Нарадзіўся Уладзімір Вішнеўскі.
Беларускі мастак-графік, кніжны ілюстратар, жывапісец, скульптар, педагог. Акадэмік графікі Беларускай акадэміі выяўленчага мастацтва.
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Загадчык кафедры графікі Беларускай Акадэміі мастацтваў. Выдатны майстар станковай і кніжнай графікі, працуе ў тэхніках афорта, літаграфіі, тэмперы.
Аўтар шматлікіх графічных серый, сярод іх «Птушкаловы», «Кірмаш спадзяванняў», «Пабудова чалавека», «Туга страчанага сусвету», ілюстрацый да кніг У. Ягоўдзіка, Якуба Коласа, К. Крапівы, А. Разанава, М. Лужаніна, Ф. Дастаеўскага, А. Пашкевіч (Цёткі).
За ілюстрацыі кніг «Вянок беларускіх народных песень» і «Палата кнігапісная» М. Нікалаева атрымаў дыпломы беларускіх рэспубліканскіх конкурсаў «Мастацтва кнігі».
Творы мастака знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, у прыватных зборах Беларусі і замежжа.
C
2013 год. Памёр Сакрат Яновіч.
Беларускі, польскі пісьменьнік, публіцыст, грамадскі дзеяч Беласточчыны. Працаваў ў газеце «Ніва», узначальваў Беларускае дэмакратычнае аб’яднанне, займаўся актыўнай літарганізатарскай дзейнасцю. У яго Villa Socrates праходзілі шматлікія беларускія і міжнародныя інтэлектуальныя спатканні.
Аўтар зборнікаў апавяданняў і мініяцюр, каля 30 кніг, сярод якіх «Беларусь, Беларусь», «Доўгая смерць Крынак» і інш. Пераклаў на польскую мову «Вітражы» Я. Брыля, п’есу Я. Шабана «Шрамы» для Драматычнага тэатра імя Я. Вянгеркі ў Беластоку.
2017 год. У Мінску і па ўсёй краіне адбыўся «Марш абураных беларусаў» супраць прэзідэнцкага Дэкрэта № 3 і эканамічнай палітыкі ўлад.
Удзельнічала больш за 2 000 чалавек. Арганізатарамі акцыі сталі апазіцыйныя палітыкі М. Статкевіч, У. Някляеў і іншыя. Марш прайшоў ад Кастрычніцкай плошчы па праспекце Незалежнасці да будынка Міністэрства па падатках і зборах Беларусі, каля якога адбыўся кароткі мітынг.
Затым пратэсты перакінуліся на іншыя гарады Беларусі: Гомель, Магілёў (каля 500 чалавек прайшлі па вуліцы Ленінскай), Брэст, Гродна, Віцебск і іншыя. Удзельнікі маршу актыўна даводзілі, што яны не “дармаеды”, і пратэставалі супраць уторгнення непразрыстай дзяржавы ў зоны асабістай свабоды грамадзян.
Дэкрэт № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», больш вядомы як Дэкрэт аб дармаедстве, быў выдадзены 2 красавіка 2015 года. Ён не адпавядае Канстытуцыі, міжнародным дагаворам і іншым заканадаўчым актам краіны.
Падобны ўказ быў прыняты ў 1961 годзе ў СССР, там дармаедства адносілі да крымінальна-каральных злачынстваў.
Улады Беларусі рабілі спробы ўвесці падатковы збор з беспрацоўных грамадзян з 2013 года, з ініцыятывы прэм’ер-міністра М. Мясніковіча.
У Папраўчай калоніі №15 у Магілёве начальнік рэжымнага аддзела Арцём Весялоў павышаны да пасады намесніка начальніка гэтай пенітэнцыярнай установы.
Павышэнню Весялова спрыяў цяперашні начальнік калоніі Іван Ігнаценка, які сам раней быў намеснікам начальніка калоніі па рэжыме і выпраўленчай працы. Пасля таго, як адыёзны Аляксей Лазарэнка пакінуў свой пост, Ігнаценка заняў яго крэсла.
Весялоў, як піша Mayday, адзначаецца ў некаторых базах даных сілавікоў як датычны да палітычных рэпрэсій. А ў разгар палітычнага крызісу 13 жніўня 2020 года ён быў уганараваны медалём ІІІ ступені “За бездакорную службу”.
Паводле дадзеных dissidentby.com, Весялоў вінаваты ва ўжыванні гвалту і стварэнні неналежных умоў утрымання ў дачыненні да палітвязняў на тэрыторыі ПК №15 горада Магілёва.
Нагадаем, што ў верасні 2025 года стала вядома аб смерці ў гэтай калоні палітвязня Андрэя Паднябеннага. Афіцыйная прычына яго смерці – удушша, што звычайна пішуць, калі хочуць паведаміць, што чалавек павесіўся. Паводле былых вязняў, Андрэй распавядаў, што былы начальнік калоніі ПК №15 Аляксей Лазарэнка ўласнаруч збіваў яго.
Яшчэ адным трагічным эпізодам з жыцця вязняў калоніі стала смерць 22-гадовага палітвязня Дзмітрыя Шлетгаўэра ў кастрычніку 2024 года. Малады чалавек, які толькі прыбыў у ПК №15, амаль адразу апынуўся ў ШІЗА, дзе, паводле папярэдняй версіі, пакончыў з сабой. Гэты выпадак выклікаў хвалю абурэння ў праваабаронцаў і зноў звярнуў увагу на жорсткія ўмовы ўтрымання ў магілёўскай калоніі.
У Магілёве мужчына забраў пакінутую без нагляду сумку з грашыма і дакументамі, а пазней патэлефанаваў гаспадыні, каб паведаміць пра «знаходку».
У аператыўна-дзяжурную службу Ленінскага РАУС Магілёва звярнулася 40-гадовая жыхарка суседняй дзяржавы. Жанчына паведаміла, што пакінула сваю сумку без нагляду на вуліцы, пасля чаго выявіла знікненне 300 долараў ЗША і асабістых дакументаў.
Супрацоўнікі крымінальнага вышуку выявілі асобу падазраванага. Як аказалася, да крадзяжу датычны 56-гадовы жыхар Магілёва, які афіцыйна не працуе. На момант здарэння мужчына быў нападпітку і вяртаўся дадому. Прайшоўшы міма пакінутых без нагляду рэчаў, ён забраў сумку.
Мужчына прысвоіў большую частку грошай, пакінуўшы толькі некалькі купюр. Скарыстаўшыся нумарам тэлефона, указаным у дакументах, ён звязаўся з уладальніцай і паведаміў пра «знаходку», маючы намер вярнуць ёй дакументы.
У дачыненні да фігуранта ўзбуджана крымінальная справа.
Магілёўскі абласны суд прыгаварыў да зняволення па чатырох палітычных артыкулах ІТ-шніка з Мінска Міхаіла Горбача.
43-гадовы Міхаіл Горбач усё жыццё займаўся рамонтам камп’ютараў і наладкай тэхнікі.
У 2003 годзе скончыў факультэт радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій БДУ, піша “Наша ніва”.
З 2014 года Міхаіл працаваў як індывідуальны прадпрымальнік: займаўся тэхнічным абслугоўваннем офіснай тэхнікі. Таксама ён быў сістэмным адміністратарам у некалькіх кампаніях у Мінску.
У верасні 2024 года мінчук адпачываў у Егіпце. Неўзабаве пасля гэтага ён знік з сацсетак.
Мужчыне інкрымінавалі адразу чатыры крымінальныя артыкулы: распальванне варожасці (ч. 1 арт. 130), абраза беларускага дыктатара (ч. 1 арт. 368), абраза прадстаўніка ўлады (арт. 369) і ўваходжанне ў склад «экстрэмісцкага фармавання» (ч. 3 арт. 361-1). Дакладны прысуд пакуль невядомы, але ў любым выпадку звязаны з пазбаўленнем волі.
Кіраўнік МУС з рабочай паездкай наведаў Краснапольскі і Касцюковіцкі раёны.
Міністр унутраных спраў Іван Кубракоў у ходзе рабочай паездкі наведаў Магілёўскую вобласць, дзе правёў нараду ў Краснапольскім РАУС і прыняў удзел ва ўрачыстым мерапрыемстве ў Касцюковічах.
Высветлілася, што ў Краснаполлі падраздзяленні па грамадзянстве і міграцыі і дзяржаўтаінспекцыя размяшчаюцца ў арандаваным будынку, які не адпавядае сучасным патрабаванням.
Міністр разгледзеў варыянты рэканструкцыі будынкаў, даў даручэнні па іх дапрацоўцы і прыняў супрацоўнікаў райаддзела.
У Касцюковічах было значна весялей. Там Кубракоў удзельнічаў ва ўрачыстым падвядзенні вынікаў штогадовага спаборніцтва перадавікоў і адстаючых.
Будучы ўраджэнцам, а цяпер ужо і ганаровым грамадзянінам Касцюковіцкага раёна, Іван Уладзіміравіч змог пераканацца ў тым, што з часоў яго дзяцінства ў вёсцы Малінаўка сур’ёзных зменаў у раёне не адбылося.
Самыя адсталыя рэгіёны, хоць і далі краіне цэлага міністра, у плане прагрэсу засталіся на тым жа ўзроўні, што і ў ліхія 70-я.
Магчыма, таму Кубракоў прыняў рашэнне дапамагчы калгасу «Сялецкае», размешчанаму ў двух дзясятках кіламетраў ад роднай Малінаўкі.
Падначаленыя міністра акажуць аграрыям фінансавую і матэрыяльна-тэхнічную дапамогу, а заадно паглядзяць, ці ўсё добра ў калгасе з арганізацыйнымі напрамкамі.
Магілёўскі КДК знайшоў парушэнні ва ўтрыманні зямель і аб’ектаў Чэрыкаўскага раёна.
Камітэт дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці ў Чэрыкаўскім раёне выявіў шэраг недахопаў, якія датычацца навядзення парадку на зямлі.
Кантралёры знайшлі больш за 50 гектараў незадзейнічаных у гаспадарчым абароце зямель, 20 аварыйных аб’ектаў, звалкі бытавога і будаўнічага смецця, 43 пустыя дамы, не ўнесеныя ў рэестр.
Акрамя таго, кантралёрамі «ўстаноўлены недахопы ў рабоце з дзяржаўнай маёмасцю, арэндным жылым фондам, пры разглядзе зваротаў грамадзян і іншае».
Калі ўжо нават з «іншым» чыноўнікі Чэрыкава справіцца не змаглі, то чакаць ад іх перамог над «гэтым», відаць, не варта.
Як выглядае адваротны бок жыллёвага будаўніцтва ў Бабруйску, якога не сустрэнеш у афіцыйных справаздачах.
На вуліцы Гарэліка ў Бабруйску прадаюць чатырохпавярховы дом. Звонку ён выглядае цалкам прыстойна – забудоўшчык паспеў абліцаваць фасад. Але ўнутры будынка няма міжпаверхавых перакрыццяў, сцены пакрыты трэшчынамі, цвіллю і плямамі, будаўнічае смецце так ніхто і не прыбраў.
Будавалі, будавалі…
Людзі, якія купілі тут кватэры яшчэ ў 2018-2019 гадах, жылля так і не атрымалі. Цяпер гэты дом выстаўлены на аўкцыён – па стартавай цане 1,12 мільёна рублёў, што прыкладна роўна кошту дзесяці звычайных кватэр у горадзе.
Паводле даных Бабруйскага гарвыканкама, у 2025 годзе горад уклаў у жыллёвае будаўніцтва 179,8 мільёна рублёў – гэта 31,4 працэнта ад усіх інвестыцый у асноўны капітал. Старшыня гарвыканкама, Максім Гурын, падводзячы вынікі года, ставіў задачы на 2026-ы: рост інвестыцый у асноўны капітал на 12 працэнтаў у супастаўных цэнах, далейшае ўдасканаленне інфраструктуры.
Паралельныя вымярэнні
Супастаўнасць супастаўнасцю, але на практыцы ўсё адбываецца так, быццам дакладчыкі, якія рапартуюць пра поспехі, жывуць у паралельным вымярэнні.
Самы красамоўны паказчык – у афіцыйнай статыстыцы ён схаваны за нейтральнымі фармулёўкамі.
Для грамадзян, якія стаяць на ўліку як тыя, хто мае патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, у студзені-верасні 2025 года ўведзена ў эксплуатацыю 10,2 тысячы квадратных метраў. Гэта толькі 21,8 працэнта ад агульнага аб’ёму ўведзенага жылля. Па выніках усяго года гэты паказчык не палепшыўся – чаргавікі атрымалі 17,9 працэнта ад агульнай плошчы новага жылога фонду.
Іншымі словамі, восем з кожных дзесяці квадратных метраў новага жылля будуецца не для чаргавікоў, а для тых, хто можа дазволіць сабе купіць кватэру па рынкавай цане. Пытанне: калі рынак, то навошта хлусіць пра сацыяльна арыентаваную дзяржаву?
Ідзём далей. Бюджэт горада на 2026 год выдзяляе на капітальнае будаўніцтва толькі 16,5 мільёна рублёў – 2,4 працэнта ўсіх расходаў.
Гэтыя грошы дзеляцца паміж жыллёвым будаўніцтвам, новай паліклінікай №5, рамонтам дажджавой каналізацыі і яшчэ некалькімі аб’ектамі.
Гэта значыць, бюджэтная доля ў жыллёвым будаўніцтве мінімальная, асноўная нагрузка перакладаецца на плечы прыватных пакупнікоў і забудоўшчыкаў.
Гісторыя паўтараецца, нічога не змяняецца
Гісторыя дома на Гарэліка, 380 – не першая ў Бабруйску. У 2017 годзе ў горадзе разгортвалася падобная драма вакол ТАА «Горад плюс»: пайшчыкі, якія ўклалі грошы ў будаўніцтва гандлёвых памяшканняў у цэнтры горада, засталіся без сваіх аб’ектаў пасля пачатку працэдуры банкруцтва забудоўшчыка. Яны пісалі ў адміністрацыю Лукашэнкі, Генпракуратуру, Следчы камітэт, выходзілі на пікеты з плакатамі «Ашуканыя пайшчыкі» і «Вярніце наша, чужога не трэба».
У выпадку з домам на Гарэліка гісторыя паўтараецца ўжо ў жыллёвым сектары. ТАА «Чывонх Інвестмент» узялося за рэканструкцыю старых ваенных казармаў у 2018 годзе – заяўлялася, што на іх месцы з’явяцца сучасныя чатырохпавярховыя дамы з кватэрамі вольнай планіроўкі.
Для паскарэння будаўніцтва кампанія прадавала кватэры на стадыі рэканструкцыі – па 320 долараў за квадратны метр з магчымасцю растэрміноўкі. Сем’і ўклалі грошы, некаторыя – усе свае зберажэнні. Чатыры гады таму яны ўжо павінны былі ўехаць.
Не ўехалі.
Цяпер паўразбураны знутры дом выстаўлены на таргі, а арганізатары аўкцыёну сумленна папярэджваюць патэнцыяльных пакупнікоў: агледзьце аб’ект перад тым, як рабіць стаўку, бо стан будынка не вельмі добры. А ў райвыканкаме працягваюць абяцаць, што «вынікам рэалізацыі прагнозу на 2026 год стануць далейшае ўдасканаленне эканамічнай і сацыяльнай інфраструктуры горада, павышэнне камфортнасці пражывання».
Для жыхароў дома на Гарэліка, 380 гэтае абяцанне прагучала яшчэ ў 2018-м.
Дырэктара магілёўскага прадпрыемства грамадскага харчавання ў Магілёве будуць судзіць за хабарніцтва. Усяго за год ён атрымаў 25 тысяч рублёў.
Пракуратура Магілёўскай вобласці накіравала ў суд крымінальную справу ў дачыненні да 33-гадовага магілёўца.
Ён быў дырэктарам прадпрыемства грамадскага харчавання і займаўся арганізацыяй харчавання ў некаторых школах і іншых навучальных установах Магілёва і вобласці, праводзіў аптовыя закупкі прадуктаў харчавання і размеркаванне іх па навучальных установах.
З чэрвеня 2024 года па кастрычнік 2025 года дырэктар не менш як 16 разоў атрымліваў ад індывідуальных прадпрымальнікаў і прадстаўнікоў камерцыйных арганізацый хабар.
Грошы браў за заключэнне дагавораў на набыццё абсталявання, тэхнічнае абслугоўванне і рамонт транспарту.
Прадстаўніка грамадскага харчавання затрымалі з доказамі злачынства. Яго апошні хабар складаў 2,3 тысячы рублёў, а агульная сума атрыманага склала 25 тысяч рублёў.
