Браканьеры Магілёўскай вобласці бяруць не колькасцю, а “якасцю” здабычы, а следчыя папярэджваюць – можаце страціць і аўтамабіль, і свабоду.
У Магілёўскай вобласці шкода ад браканьерства за 2024-2025 гады вырасла больш чым удвая: з 59 120 да 126 960 рублёў. І гэта пры амаль нязменнай колькасці крымінальных спраў: 14 і 13 адпаведна.
Прычына – пераход да палявання на ахоўныя віды: напрыклад, занесены ў Чырвоную кнігу барсук абышоўся парушальніку ў 12,6 тысячы рублёў, незаконна здабыты лось – у 12 тысяч.
Двое магілёўцаў, якія перавозілі тушкі казуль на асабістым аўто, нарваліся на крымінальны пераслед і пазбавіліся аўтамабіля – ён быў прызнаны прыладай злачынства.
Следчыя папярэджваюць: нават знойдзеную ў лесе тушку чапаць нельга – трэба паведаміць у інспекцыю па ахове навакольнага асяроддзя або ў міліцыю.
Ці то асоб, не занятых у эканоміцы, у Касцюковічах развялося больш чым дзе, ці то міліцыя там самая запатрабавальная, ці то мясцовай газеце падабаецца асвятляць гэтую тэму, але беспрацоўныя там зноў змагаліся са снегам.
На думку міліцыянераў, грамадскія работы фарміруюць у грамадзян такія якасці, як:
дысцыплінаванасць;
добрасумленнасць;
патрыятызм;
павага да чалавечай годнасці;
павага да чужой працы.
Акрамя таго, уборка снегу аказвае на беспрацоўных «дабратворны ўплыў і матывуе іх да афіцыйнага працаўладкавання, вядзення нармальнага здаровага ладу жыцця».
Варта нагадаць, што калі міліцэйскія справы ў краіне складаюцца ўсё лепш і лепш, то з эканомікай нешта не клеіцца. Хоць снегу ў Беларусі хапае на ўсіх, патрыятызм растае на вачах, а колькасць грамадзян, якія ігнаруюць удзел у эканоміцы, расце ўдарнымі тэмпамі.
Відавочна, прымусовыя работы дрэнна спалучаюцца з павагай да чалавечай годнасці, а «добраахвотная» уборка дваровых тэрыторый у Касцюковічах не спрыяе папулярызацыі здаровага ладу жыцця.
Цяпер статыстыка алкагалізацыі насельніцтва і ўзроўню самагубстваў засакрэчаная беларускімі ўладамі. А калі яна яшчэ была ў адкрытым доступе, Касцюковіцкі раён, які, дарэчы, даў свету міністра Кубракова, лічыўся лідарам зусім не здаровага ладу жыцця.
Як паведамляюць следчыя УДКСЭ, у замкнёнай прасторы намёта пры працы ацяпляльных прыбораў назапасіўся чадны газ, што і прывяло да трагічных наступстваў.
У Магілёў прыязджала Ірына Дрыга – складальніца чорных спісаў творчай інтэлігенцыі Беларусі.
На калегіі ўпраўлення культуры аблвыканкама абмеркавалі дасягненні галіны ў мінулым годзе і будавалі планы на год цяперашні. Гучала шмат лічбаў, якія сведчаць пра поспехі, але самай прыкметнай падзеяй калегіі стала прысутнасць сталічнай госці – Ірыны Дрыгі.
Калі Лукашэнка скардзіцца на тое, што беларускія пісьменнікі не напісалі ніводнай вартай увагі кнігі, а кінематаграфісты не знялі ніводнага вартага ўвагі фільма, то гэтыя праблемы яму трэба адрасаваць зусім не творчай інтэлігенцыі краіны, а Ірыне Дрызе.
Гэта зараз яна – начальнік аддзела па кінематаграфіі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, а ў прапагандысцкіх колах яна замацавалася так даўно, што заслужыла дрэнную славу пахавальніцы ўсіх добрых культурных пачынанняў.
Фактычна Дрыга з’яўляецца прадзюсарам самых вычварных беларускіх «кіно» – сексуальна-прапагандысцкіх твораў Мукавозчыка і Азаронка. Яна складала спісы творчых асоб, якія, на яе думку, перашкаджалі планамернаму развіццю лукашэнкаўскага цемрашальства.
Ірына Дрыга заявіла, што «Магілёўская вобласць стварае, у пэўнай ступені, культурнае аблічча Рэспублікі Беларусь».
Такі «камплімент» з вуснаў Дрыгі, па сутнасці, азначае, што ў культуры Магілёўшчыны ўсё вельмі дрэнна.
Тым не менш, спецпасланніцы цёмных сіл даверылі ўручаць граматы.
1268 год. Бітва на рацэ Кегола каля Ракавора (Везенберга, Эстонія) паміж аб’яднаным войскам Паўночна-Усходняй Русі і дацка-нямецкімі рыцарамі з нічыйным вынікам.
Малавядомая бітва, але з ліку найбуйнейшых у сярэднявечнай Еўропы, як па колькасці ўдзельнікаў, так і па колькасці загінуўшых у ёй.
Зімой 1268 года магістр Тэўтонскага ордэна Лютэрберг распачаў паход у Літву. У гэты ж час моцнае пскоўска-наўгародска-цвярское войска пад начальствам князя Яраслава Аляксандравіча і князя літоўскага і пскоўскага Даўмонта ўварвалася ў Эстляндыю і на рацэ Кегола натыкнуліся на нямецкія палкі, якія “стаялі як лес дрымучы”.
Адбылося пабоішча страшнае, кажа летапісец, якога не бачылі ні бацькі, ні дзяды. Пабіта было ваяроў без ліку, што нават конніца не магла прабіцца па іх трупам.
1370 год. Параза літвінаў пад Рудавай каля Кёнігсбергу ад войска Тэўтонскага ордэна.
Вялікалітоўскае войска на чале з Альгердам, Ягайлам, Кейстутам і Вітаўтам на пачатку боя было рассечана тэўтонамі на дзве часткі – частка Кейстута адступіла, частка Альгерда ўмацавалася ў лесе і пэўны час адбівалася.
Бітва скончылася перамогай Ордэна, трэцяй на працягу 60 гадоў (пад Ваплаўкен, 1311, на Стрэве, 1348).
Войска ВКЛ страціла ад 1 000 – 5 500 да 11 000 ваяроў, Ордэн – ад 126 – 300 (з іх 26 рыцараў) да 5 000 кнехтаў, 200 рыцараў і 26 комтураў.
Паводле Т. Нарбута, абодва бокі панеслі вялікія страты, а літвіны, калі і не перамаглі ў бітве, то мелі з яе немалую карысць, бо забілі шмат крыжацкіх военачальнікаў і ўзялі багатую здабычу.
1386 год. Вялікі князь літоўскі Ягайла ажаніўся з 12-гадовай Ядвігай, спадкаемцай польскага стальца.
4 сакавіка быў урачыста каранаваны на «караля Польшчы, вярхоўнага князя Літоўскага і дзедзіча Рускага», паклаўшы пачатак каралеўскай дынастыі Ягелонаў.
Уладзіслаў II Ягайла і каралева Ядвіга правілі як манархі сумесна.
У якасці вясельнага падарунка Ягайла падарыў Ядвізе Магілёў.
1537 год. У Маскве падпісаны мірны дагавор, які скончыў вайну Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім. Скончылася пятая літоўска-маскоўская вайна (1534-1537).
Жыгімонт I Стары згадзіўся прыслаць у Маскву да 6-цігадовага Івана IV сваё «вялікае пасольства». Падчас цяжкіх і доўгіх перагавораў – Масква патрабавала Кіеў і Полацк, Вільня – Ноўгарад і Пскоў, перамоўшчыкі пайшлі на кампраміс. Гомель з усёй зямлёй заставауся ў складзе ВКЛ, Себеж і Завалочча перадаваліся Маскоўскай дзяржаве, астатнюю мяжу пакідалі нязменнай. Падпісаны трактат прадугледжваў пяцігадовае перамір’е, мір на межах і свабоду гандлю.
Пачаткам вайны стала вестка пра смерць вялікага князя маскоўскага Васіля III. Гэта абудзіла у ВКЛ надзеі на рэванш і на вяртанне страчаных раней тэрыторый у выніку войнаў. Падчас вайны 1500–1503 і 1512–1522 гадоў ВКЛ страціла ад 25 да 30% сваёй тэрыторыі, у тым ліку Гомель і Смаленск.
1845 год. Памёр Ігнат Анацэвіч.
Беларускі гісторык і архівіст, педагог, прафесар Віленскага ўніверсітэта.
Адзін са стваральнікаў нацыянальнай беларускай гістарыяграфіі.
Стваральнік першага спецыялізаванага ўніверсітэцкага курса па мінуламу беларускага і літоўскага народаў.
Стварыў цэласную карціну гісторыі Вялікага Княства Літоўскага, склаў перыядызацыю гісторыі ад 1009 да 1569 гадоў і распрацаваў класіфікацыю гістарычных крыніц.
Паводле словаў А. Латышонка, Ігнат Анацэвіч – адзін з тых “гістарычна адукаваных спакойных [уніяцкіх] паповічаў, якія, уласна, і стварылі беларускую нацыянальную ідэю на сумежжы 18 і 19 стагоддзяў”.
1893 год. У в. Малая Багацькаўка (зараз – Мсціслаўскі раён) нарадзіўся Максім Гарэцкі
Класік беларускай літаратуры. Зрабіў вялікі ўклад у развіццё беларускай культуры і фарміраванне беларускай нацыянальнай самасвядомасці. Пачынальнік твораў маральна-этычнай праблематыкі, даследаванняў гісторыі беларускай літаратуры, адзін з пачынальнікаў эпічнага жанру, інтэлектуальна-філасофскай, лірычнай, дакументальнай прозы ў беларускай літаратуры.
Аўтар першай «Гісторыі беларускай літаратуры», «Хрэстаматыі беларускай літаратуры. XI век – 1905 год», «Руска-беларускага слоўніка» (з Г. Гарэцкім), «Беларуска-расійскага слоўнічка», «Практычнага маскоўска-беларускага слоўніка» (з М. Байковым).
Працаваў у БДУ, Камуністычным універсітэце, Інбелкульце, загадчыкам кафедры беларускай мовы, літаратуры і гісторыі Горацкай сельгасакадэміі.
Арыштоўваўся ў 1930 і 1937 гадах. Быў у ссылцы. 5 студзеня прысуджаны да расстрэлу, расстраляны 10 лютага 1938 года ў Вязьме.
У Мсціславе працуе Літаратурны музей Максіма Гарэцкага, у Горках музей-кабінет. Яго імя носяць бібліятэка ў Горках, вуліцы ў Мінску, Мсціславе і Горках. У Мінску і Вязьме пастаўлены помнікі, адкрыты памятныя дошкі на будынках Віленскай беларускай гімназіі, школы ў расійскім Кіраве, вучэбнага корпуса № 4 БДСГА у Горках.
У 2012 годзе пры падрыхтоўцы да рэспубліканскага свята «Дажынкі» ў Горках, нягледзячы на пратэсты грамадства, быў знесены дом, у якім у 1926-1928 гадах жыў Максім Гарэцкі, на доме была ўсталяваная памятная дошка.
Пра яго дзейнасць і літаратурную спадчыну напісаны многія кнігі, зняты фільмы.
1912 год. У в. Шасцёраўка (зараз – Клімавіцкі раён) нарадзіўся Клім Грыневіч.
Беларускі паэт. Працаваў на будаўніцтве чыгункі Асіповічы–Магілёў–Рослаў (1929-1930).
Скончыў Рагачоўскі педтэхнікум, вучыўся ў Мінскім, Ленінградскім педінстытутах. Працаваў у друкарні, у газетах «Рабочий» і «Сельгасрабочы», у ЦК прафсаюза работнікаў сельскай гаспадаркі.
Арыштаваны НКУС у 1933 годзе, сасланы ў Казахстан. Пасля ссылкі служыў у арміі, настаўнічаў у школах г. Балагое.
Памёр ад сухотаў 3 сакавіка 1941 года.
Аўтар вершаў у газетах «Піянер Беларусі», «Чырвоная змена», зборніка паэзіі «На бераг», які быў прыхільна сустрэты крытыкай.
Клімавічы, пачатак ХХ стагоддзя
1913 год. Рэкорд прэзідэнтства пастаўлены ў Мексіцы.
Пэдра Ласкуран (1856–1952) устанаўлівае рэкорд, прабыўшы на пасадзе прэзідэнта Мексікі 45 хвілін (па іншых дадзеных ад 25 да 55).
За гэты час ён прыняў прысягу і адразу прызначыў сваім пераемнікам генерала В. Хуэрта, і сышоў у адстаўку.
Скарочаны тэрмін паўнамоцтваў Ласкурана – самы кароткі прэзідэнцкі тэрмін у гісторыі – быў цалкам наўмысным. У мінулым мэр Мехіка і міністр замежных спраў пры прэзідэнце Ф. Мадэра, Ласкуран быў выкарыстаны генералам Віктарыяна Хуэрта ў якасці пешкі ў палітычным перавароце. Ласкуран быў прыведзены да прысягі, каб надаць перавароту пэўную легітымнасць.
1916 год. Памерла Цётка (Алаіза Пашкевіч).
Беларуская паэтэса, адна са стваральнікаў Беларускай Сацыялістычнай Грамады. Адна з пачынальніц беларускай прозы.
Удзельніца пецярбургскага гуртка студэнтаў-беларусаў «Круг беларускай народнай прасветы». Аўтар кніг «Першае чытанне для дзетак беларусаў», першага «Беларускага лемантара», «Гасцінец для малых дзяцей», вершаў, публіцыстычных артыкулаў, нарысаў, даследаванняў па гісторыі беларускага тэатра.
Асноўныя матывы яе паэзіі – любоў да радзімы, да прыроды, самаахвярнае служэнне народу.
1922 год. Нарадзіўся Міхаіл Савіцкі.
Народны мастак Беларусі, жывапісец, педагог. Акадэмік акадэміі мастацтваў Расіі, акадэміі навук Беларусі, Герой Беларусі.
Працаваў у галіне станкавага і манументальнага жывапісу. У аснове твораў ваеннай тэматыкі асабістыя ўражанні ад гераічнай барацьбы народа супраць акупантаў, злачынстваў фашыстаў супраць чалавецтва. Значнае месца ў творчасці займаюць партрэты, хрысціянская тэматыка.
1963 год. Нарадзіўся Міхаіл Тумеля.
Беларускі рэжысёр, аніматар, мастак і сцэнарыст.
Стаў працаваць расфарбоўшчыкам у цэху мультыплікацыйнага кіно «Беларусьфільм» яшчэ школьнікам, працаваў на студыі мультыплікацыйнага кіно, рэжысёрам мінскай студыі «АФ-Цэнтр», на анімацыйных студыях у Маскве, Портлендзе (ЗША) і Сеуле (Рэспубліка Карэя), кінастудыі «Троицкий мост» (Пецярбург).
Быў вядучым тэлеперадачы «Мультиклуб» на Беларускім тэлебачанні.
Зняў шэраг рэкламных ролікаў і ТБ-заставак. Супрацоўнічае са студыямі «Пилот», «Панорама». Здымаўся ў шэрагу дакументальных серыялаў.
Яго фільм «Выцінанкі-выразанкі» атрымаў прыз за лепшую рэжысуру на Адкрытым расійскім фэстывалі анімацыйнага кіно (Суздаль, 2011).
1979 год. Памёр Юрка Гаўрук.
Беларускі перакладчык, рэжысёр, паэт, літаратурны крытык. Выкладчык Горацкай акадэміі і Магілёўскага педінстытута.
Запісваў на Случчыне беларускі фальклор. Член «Маладняка». Працаваў дацэнтам кафедры беларускай мовы і літаратуры БСГА у Горках (1925-1931), кафедры літаратуры Магілёўскага педінстытута (1931-1935).
Арыштаваны 8 лютага 1935 года ў Магілёве, асуджаны да 8 гадоў пазбаўлення волі, высланы з БССР. Больш за 20 гадоў працаваў у Карэліі, Усходняй Сібіры, Комі АССР.
У 1957—1967 гадах працаваў у купалаўскім, коласаўскім тэатрах, рабіў для пастановак пераклады п’есы з сусветнай класікі.
Перакладчык з французскай, англійскай, нямецкай, польскай, рускай, украінскай моў.
Аўтар баек, жартаў, песень, апрацовак расказаў сялян, фальклорнага матэрыяла, першага на Беларусі зборніка паэтычных перакладаў «Кветкі з чужых палёў», кніг арыгінальных вершаў і перакладаў, зборніка выбраных перакладаў паэзіі, артыкулаў па тэорыі і практыцы мастацкага перакладу, эсэ, якія ўвайшлі ў кнігу «Ступень адказнасці».
1995 год. Памёр Заір Азгур.
Беларускі скульптар, народны мастак БССР і СССР. Герой Сацыялістычнай працы. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР. Двойчы Лаўрэат Сталінскай прэміі. Акадэмік Акадэміі мастацтваў СССР.
Вучань М. Шагала і М. Керзіна. Студэнтам жыў у Янкі Купалы і Якуба Коласа.
Цэнтральная фігура ў беларускай пасляваеннай пластыцы, у галіне станковай і манументальнай скульптуры. Працаваў над манументальнай скульптурай, кіраваў Майстэрняй скульптуры Акадэміі мастацтваў СССР у Мінску.
Стварыў партрэты дзеячаў сацыялістычнага і рэвалюцыйнага руху для даваеннага Дома ўрада, стварыў мноства партрэтаў герояў вайны, прадстаўнікоў айчыннай і сусветнай культуры Ф. Скарыны, А. Бразера, 3. Бядулі, Л. Александроўскай, Я. Купалы, Я. Коласа, М. Гусоўскага, К. Чорнага, нацыянальна-вызваленчага руху, палкаводцаў, герояў працы, вучоных, артыстаў.
Па яго праектах створаны шматлікія помнікі І. Сталіну, У. Леніну ў Беларусі, Расіі і Казахстане, П. Машэраву ў Віцебску, Я. Коласу і С. Грыцаўцу ў Мінску, Ф. Багушэвічу ў Жупранах, Я. Купалу ў Вязынцы, В. Талашу ў Петрыкаве, А. Бутлераву і Я. Вучэцічу ў Маскве. Аўтар барэльефа «Слава загінуўшым героям» для помніка-абеліска Перамогі ў Мінску.
Аўтар мемуараў, публіцыстычных артыкулаў па мастацтву.
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Беларускім музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, Траццякоўскай галерэі ў Маскве, Дзяржаўным мастацкім музеі Малдовы і іншых галерэях, музеях, фондах.
Яго імя носіць вуліца ў Мінску, СШ №1 г. Сянно, у яго гонар устаноўлены мемарыяльныя дошкі – дзве ў сталіцы, у Віцебску.
2002 год. Зацверджаны гербы Кіраўска, Крычава.
Кіраўск – малады горад. Ён узнік у 1955 годзе пры аб’яднанні п. Кіраўск (з 1934 года, каля в. Старцы на месцы былых хутараў і в. Качэрычы), вёсак Кірава і Стараселле.
Старажытны Крычаў (вядомы з 1136 года) у 1633 годзе атрымаў магдэбургскае права за гераізм ў вайне з Масковіяй. У 1663 годзе кароль і вялікі князь Ян II Казімір пацвердзіў правы на магдэбургскае права, карыстанне гарадскімі пячаткай і гербам з выявай крыжа і мяча. Менавіта гэты герб і зацверджаны ў 2002 годзе ў якасці сучаснага сімвала.
Асуджаная па палітычных актыкулах Таццяна Канеўская, якую для ўзмацнення пакарання змяшчалі ў магілёўскую турмы №4, выйшла на волю.
Таццяна была даверанай асобай Святланы Ціханоўскай падчас электаральнай кампаніі 2020 года. У жніўні таго ж года пасля ператрусаў у яе доме Таццяну затрымалі. Яе абвінавацілі паводле арт. 293 КК («масавыя беспарадкі») і арт. 292 КК («захоп будынкаў»). 4 траўня 2021 года суд прызначыў ёй 6 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.
Падчас адбывання пакарання Канеўскую неаднаразова змяшчалі ў ШІЗА і ПКТ, у 2022 годзе перавялі на турэмны рэжым у Магілёў. Паводле праваабаронцаў, яна была абмежаваная ў спатканнях і перадачах, мела праблемы са здароўем. У магілёўскай турме Таццяну мусілі ўтрымліваць да сакавіка 2024 года, а пасля перавесці ў гомельскую калонію. Але ёй працягнулі турэмны рэжым да канца 2024 ці пачатку 2025 года. У рэшце рэшт жанчыну вярнулі ў гомельскую жаночую калонію №4.
Таццяна прыйшла ў грамадзянскі актывізм праз барацьбу за свайго сына, асуджанага паводле «наркатычнага» артыкула. Яна была адной з прадстаўніц ініцыятывы «Матчын рух 328», выступала за змякчэнне антынаркатычнага заканадаўства і ініцыявала галадоўку маці асуджаных. У 2019 годзе балатавалася ў дэпутаты.
Бабруйская суддзя Галіна Іванькова празначана кіраваць судом Кастрычніцкага раёна Магілёва.
12 лютага 2026 года Лукашэнка вызваліў Іванькову ад пасады суддзі Бабруйскага раёна і горада Бабруйска ў сувязі з прызначэннем яе старшынёй суда Кастрычніцкага раёна Магілёва. 17 лютага ў бабруйскім судзе адбыліся ўрачыстыя провады суддзі, аб чым паведамляе тэлеграм-канал суда.
Літаральна некалькі дзён таму стала вядома, што былы старшыня Кастрычніцкага суда Дзяніс Кічыгін, які адпрацаваў на гэтай пасадзе два гады, прызначаны першым намеснікам старшыні Магілёўскага абласнога суда. Такім чынам, вакантным месца старшыні Кастрычніцкага суда заставалася зусім нядоўга.
У адкрытых крыніцах няма пацверджанняў, што Іванькова датычна да вынясення палітычных прысудаў. У той жа час Кічыгін, паводле Dissidentby, калі да пасады старшыні працаваў простым суддзёй спачатку Кастрычніцкага суда, а затым і аблсуда, спрычыніўся да вынясення не менш шасці палітычна матываваных рашэнняў.
У суддзі Кічыгін прыйшоў з Магілёўскай абласной пракуратуры.
Сем прадпрыемстваў з Магілёўскай вобласці, якія дапамагаюць расійскай ваеннай машыне знішчаць украінцаў, сталі вядомыя пасля расследавання, праведзенага арганізацыяй Belpol.
Ініцыятыва былых сілавікоў Belpol упершыню сістэматызавала інфармацыю пра тое, якія беларускія прадпрыемствы дапамагаюць расейскай агрэсіі супраць Украіны і якія канкрэтна выконваюць заказы расейскага ваенпрама.
Матэрыял адкрыў першую частку пераліку беларускіх кампаній, якія прама ці ўскосна спрыяюць прадаўжэнню расійска-ўкраінскай вайны.
З апублікаванай табліцы “Магілёў.Media” абраў прадпрыемствы, якія знаходзяцца на тэрыторыі Магілёўскай вобласці. Гэта толькі першая частка спісу – у ім няма некаторых кампаній, аб удзеле якіх у выкананні расійскіх заказаў было вядома раней. Спіс будзе дапоўняцца.
ТАА “Дазатар-Плюс» (Магілёў). Вытворчасць дэталяў прыцэла Сасна-У для расійскіх танкаў Т-72Б3 і Т-80У.
УПНВП “Тэхналіт” (Магілёў). Вытворчасць дэталяў для рамонта рухавікоў баявых машын.
ІК-9 (Горкі). Вытворчасць дэталяў прыцэла Сасна-У для расійскіх танкаў Т-72Б3 і Т-80У.
ІК-2 (Бабруйск). Абмундзіраванне. Скрыні для артылерыйскіх снарадаў калібру 152 мм.
ОАО «Беларусьразінатэхніка» (Бабруйск). Дэталі для капітальнага рамонта бронетранспарцёраў БТР-82А і БТР-82АМ.
ААТ «Белшына» (Бабруйск). Аўтамабільныя шыны: 19 000 штук по вераснёўскімкантрактам 2022 года; 8 586 штук па кантракце ад 29 сакавіка 2023 года; 21 600 штук па кантракце ад 22 чэрвеня 2023 года.
ААТ «Ольса». Пастаўка камплектуючых для рэактыўных снарадаў калібру 122 мм.
“Гэтай публікацыяй мы адкрываем першую частку пераліку беларускіх кампаній, якія прама ці ўскосна спрыяюць прадаўжэнню расейскай агрэсіі супраць Украіны. У спіс уключаны прадпрыемствы і структуры, па якіх завершаны збор доказаў. Уся сабраная інфармацыя ўжо перададзена партнёрам у Еўрапейскім Звязе, ЗША, Канадзе, Вялікабрытаніі і Украіне – для ініцыявання санкцыйных працэдур і прыняцця абмежавальных мер”, – адзначаюць аўтары расследавання.
Яны падкрэсліваюць, што зняцце санкцый з кампаній і банкаў, якія падтрымліваюць пастаўкі ўзбраенняў у Расею, фактычна азначае садзейнічанне агрэсару. “Гэта не нейтральнае эканамічнае рашэнне, а прамы ўклад у працяг вайны і новых ахвяр”, – падагульняюць у Belpol.
Падстаўныя жыхары Магілёўшчыны з катэгорыі “заўсёды гатовыя” пахвалілі здзяйсненні Лукашэнкі, зробленыя ім на мінулым тыдні.
Інфармацыйны партал адміністрацыі Лукашэнкі “Беларусь Сегодня” апытаў чатырох «жыхароў» Магілёўскай вобласці, якія каментуюць падзеі “прэзідэнцкага” тыдня.
Усе чацвёра ўхвалілі ваенны, эканамічны і знешнепалітычны курс Лукашэнкі.
Артур Селязнёў прадстаўлены як «жыхар Магілёўскай вобласці». Ён разважае пра аснашчэнне арміі і баяздольнасць Узброеных Сіл. Яго словы гучаць прафесійна. І невыпадкова: Селязнёў – старшыня Бабруйскай гарадской арганізацыі «Саюз дэсантнікаў Магілёўскай вобласці».
У маі 2025 года ён выступаў на IV форуме развіцця грамадзянскай супольнасці ў Бабруйску. Менавіта ў гэтым афіцыйным статусе, побач з прадстаўнікамі «Белай Русі», «Саюза афіцэраў» і настаяцелем царквы. Там ён анансаваў патрыятычную акцыю, закліканую аб’яднаць беларусаў і расіян.
Чалавек з такой біяграфіяй, безумоўна, можа выказвацца на ваенную тэму. Але «выпадковым жыхаром» ён пры гэтым не з’яўляецца нават блізка. Яго арганізацыя цалкам залежыць ад добразычлівасці ўладаў.
Вольга Курэпіна: актывістка чатырох арганізацый разважала пра навуку
Вольга Курэпіна ў артыкуле – проста начальніца жыллёва-камунальнага аддзела. У рэальнасці Вольга Алегаўна сапраўды начальніца жыллёва-камунальнага аддзела ААТ «Бабушкіна крынка», але гэта толькі пачатак яе паслужнога спісу.
Яшчэ Курэпіна – член «Белай Русі», Беларускага саюза жанчын, Фонду міру і прафсаюзаў АПК.
У выніку – чатыры структуры, ніводная з якіх не прадугледжвае выпадковых удзельнікаў.
Нарэшце, у 2025 годзе Курэпіна ўваходзіла ў склад выбарчай камісіі на сфальсіфікаваных выбарах, што працавала ў інтэрнаце ААТ «Бабушкіна крынка». Вылучаная яна была ад Магілёўскай абласной прафсаюзнай арганізацыі аграпрамысловага комплексу.
Чалавека з такім магутным профілем «СБ» прадставіла як выпадковага, з народа, і папрасіла выказацца пра рэформу аплаты працы навукоўцаў.
Курэпіна, вядома ж, выступіла і за рэформу, і за аплату.
Анжаліка Уквусіке: вясельны фатограф з экспертызай па знешняй палітыцы
Анжаліка Уквусіке прадстаўлена як спецыялістка па зваротах грамадзян прадпрыемства.
Яна каментуе тэлефонную размову Лукашэнкі з Пуціным і разважае пра «праверанае гадамі» беларуска-расійскае сяброўства.
У яе экспертнасці можна не сумнявацца. Бо Анжаліка не толькі працуе са зваротамі грамадзян. Яна яшчэ і вясельны фатограф у Магілёве з уласным партфоліа на foto.by і акаўнтам у Instagram.
Трэба спадзявацца, што праца са зваротамі грамадзян у Уквусіке не прадугледжвае статусу дзяржаўнай службоўцы. Інакш гаворку давядзецца весці ўжо не пра тэлефонную размову.
Генадзь Жучкоў: пенсіянер на ўсе тэмы
Генадзь Жучкоў – пенсіянер, які разважае пра стойкасць Ірана на міжнароднай арэне.
Жучкоў апытваецца праўладнай прэсай не першы раз. У студзені 2021 года ён ужо выказваўся пра шчаслівыя сем’і: «У прыярытэце для абодвух бацькоў заўсёды павінны быць дзеці». У 2019 годзе на pravo.by Жучкоў таксама значыўся сярод апытаных і скардзіўся на малы працоўны стаж.
Тут без Ірана ніяк не абысціся.
Апытанне чатырох чалавек, кожны з якіх так ці інакш уключаны ў сістэму, ніколі не пакажа сапраўднага меркавання народа пра справы Лукашэнкі. Гэтых меркаванняў вышэй за дах у TikTok, дзе ад нецэнзурнай лаянкі народ утрымліваюць толькі правілы супольнасці.
Магілёўскі холдынг «Бабушкіна крынка» з’ездзіў на расійскую выставу і сабраў там салідны ўраджай узнагарод.
Магілёўскі холдынг «Бабушкіна крынка» прывёз 27 узнагарод з міжнароднай харчовай выставы «Продэкспа-2026», якая прайшла 9-12 лютага ў Маскве. 25 з іх – залатыя медалі.
Прызы дасталіся розным падраздзяленням: у конкурсе «За высокія спажывецкія ўласцівасці» перамагла прадукцыя Магілёўскага і Бабруйскага філіялаў, у конкурсе «Лепшы харчовы прадукт» – Магілёўскага, Бабруйскага, Асіповіцкага, Мсціслаўскага, Быхаўскага і Слаўгарадскага.
«Продэкспа» лічыцца найбуйнейшай харчовай выставай Расіі. Паводле дадзеных яе арганізатараў, у выставе ўдзельнічалі больш за 2000 кампаній з 37 краін.
Лічба з прэс-рэлізаў, незалежнай праверцы не паддаецца.
Удзел абыходзіцца нятанна: арэнда стэнда з забудовай і спадарожнымі выдаткамі – ад 30 000 да 80 000 беларускіх рублёў.
Улічваючы, што 70% прадукцыі «Бабушкінай крынкі» ідзе на экспарт, перш за ўсё ў Расію, медалі істотнага значэння не маюць. Карысць ад іх хутчэй іміджавая, чым рэальная.
Аднак «Бабушкіна крынка» можа дазволіць сабе любую раскошу: бо малако закупляецца ў беларускіх аграрыяў па нізкай цане.
