Тры гады зняволення прысудзілі студэнту з Краснаполля, які, абяцаючы даставіць купленыя ў яго камп’ютэты, адпраўляў заказчыкам прадукты харчавання.
Сваю дзейнасць па размяшчэнні на папулярных інтэрнэт-пляцоўках хлуслівых аб’яў аб продажу камп’ютэрнай тэхнікі і камплектуючых 20-гадовы малады чалавек пачаў размяшчаць у першай палове мінулага года. Тым, хто выказваў зацікаўленнасць у набыцці прапануемых тавараў, ён абяцаў выслаць замоўленае па пошце. І пасылкі сапраўды былі, праўда, не з камп’ютарнай тэхнікай, а з прадуктамі харчавання.
Як падлічыў суд у Краснаполлі, з мая 2024 года па сакавік 2025, часам разам з падзельнікамі, малады чалавек завалодаў грашыма 22 пацярпелых на агульную суму ў 10 407 рублёў. Пры гэтым не ўдалося падмануць яшчэ чатырох кліентаў, якія раскрывалі падман яшчэ на пошце, калі распакоўвалі там пасылкі і пасля ўбачанага адмаўляліся пералічваць грошы махляру.
Падчас судовага працэса падсудны прызнаў віну часткова. Згодна выраку, яму прызначана тры гады зняволення, штраф 4200 рублёў і канфіскацыя яго мабільных тэлефонаў як сродкаў злачынства. На карысць пацярпелых спагнана кампенсацыя маральнай і матэрыяльнай шкоды.
Стала вядома пра продаж на аўкцыёне “Літфонд” у Маскве арыгінальнага малюнка з відам Магілёва 1822 года. Навіной пра гэта падзяліўся вядомы магілёўскі калекцыянер і краязнавец Алег Давід Лісоўскі.
Упершыню гэты акварэльны малюнак стаў вядомы восем гадоў таму, калі ён з’явіўся на адным з амерыканскіх аўкцыёнаў. “Акварэль была ўнікальная сваім ракурсам, які дапамог удакладніць канфігурацыю замкавых умацаванняў.” – адзначае Лісоўскі. На малюнку на пярэднім плане выяўлены спуск з Замкавай гары ў тым месцы, дзе зараз знаходзяцца прыступкі бакавога спуска з парка Горкага да Быхаўскага рынку. Выяўлены на акварэлі вал дэманструе рэальныя памеры і структуру старажытнага магілёўскага замка ў гэтым месцы.
Акварэль невядомага мастака “Від горада Магілёва” была прададзеная 9 кастрычніка 2025 года ў аўкцыённым доме “Літфонд”. Канчатковы кошт пакупкі не паведамляецца на афіцыйным сайце, але крыніцы mogilev.media са спасылкай на афіцыйных прадстаўнікоў аўкцыённага дома адзначаюць, што кошт малюнка аказаўся параўнальна невысокім для падобнай унікальнай выявы – усяго некалькі соцень еўра ў эквіваленце.
Сусветны дзень інфармацыі (World Information Day, з 1994 года).
Праводзіцца па ініцыятыве Міжнароднай акадэміі інфарматызацыі, якая мае генеральны кансультатыўны статус у Эканамічным і Сацыяльным саветах ААН.
Інфармацыя – гэта сукупнасць ведаў, звестак, навін, якія пастаянна паступаюць і абнаўляюцца на працягу ўсяго жыцця чалавека.
Інфармацыя заўсёды гуляла ў жыцці чалавецтва вельмі важную ролю. Аднак, з сярэдзіны ХХ стагоддзя ў выніку сацыяльнага прагрэсу і бурнага развіцця навукі і тэхнікі роля інфармацыі невымерна ўзрасла. Акрамя таго, адбываецца лавінападобнае нарастанне масы разнастайнай інфармацыі, якое атрымала назву “інфармацыйнага выбуху”.
Міжнародны дзень шаўца (сапожніка).
Абутак – гэта люстэрка душы. Яго вонкавы выгляд можа шмат распавесці аб характары чалавека, яго густах і перавагах.
Выраб абутку і яго папраўка – вельмі старажытнае рамяство, і першапачаткова праца шаўца была выключна ручной працай, прычым вельмі нялёгкай.
Гісторыкі лічаць, што першы абутак з’явіўся 26-30 тысяч гадоў таму на захадзе Еўразіі. Абутак выраблялі з драўнянай кары, чароту, папірусу, лыка, саломы, грубай тоўстай пражы, з дрэва (японцы да гэтага часу носяць гэта – драўляныя сандалі).
У ЗША, у пячоры Ламас у штаце Невада археолагі знайшлі сапраўдны склад старажытнага абутку – 300 пар плеценых з травы сандаляў узростам 9000 гадоў. Цяпер такія ж плятуць для турыстаў.
Самы старажытны абутак знойдзены ў Арменіі пры раскопках пячоры Арэні ў верасні 2008 года – узрост больш як 5500 гадоў.
Найстаражытнейшыя чаравікі выяўлены на нагах муміфікаванага трупа мужчыны, які загінуў 5300 гадоў таму і быў празваны Этцы. Труп знойдзены ў 1991 годзе ў Эцтальскіх Альпах, на мяжы паміж Аўстрыяй і Італіяй.
Кнігавыдавец, публіцыст, адзін з кіраўнікоў паўстання 1830-1831 гадоў.
Заснаваў і выдаваў у Парыжы газету «Польскі пілігрым», якую з 1832 года рэдагаваў Адам Міцкевіч.
Сабраў падарожныя нататкі свайго брата Адольфа Янушкевіча, якія Ф. Ўратноўскі апублікаваў пад назвай «Жыццё Адольфа Янушкевіча і яго лісты з кіргізскіх стэпаў».
Аўтар успамінаў.
1812 год. Пачалася пераправа Напалеона праз Бярэзіну. Пачатак бітвы на Бярэзіне.
Адбывалася 26–29 лістапада 1812 года паміж францускімі карпусамі і рускімі арміямі Чычагава і Вітгенштэйна на абодвух берагах ракі Бярэзіна у час пераправы Напалеона. 26 лістапада 1812 г. у раёне Асіповічаў і Бабруйска адбыліся сутычкі ар’ергардаў французскай арміі са спешанымі казачымі раз’ездамі, якія рухаліся да Магілёва.
Вынікі: – стратэгічная перамога Францыі – большай частцы Вялікай арміі ўдалося перасекчы раку; – тактычная перамога Расіі, якая нанесла значныя страты французскай арміі.
Нягледзячы на агулам удалую для французаў пераправу і бітву на Бярэзіне, у грамадскай свядомасці французаў яна адбілася як найярчэйшы, калі не кульмінацыйны, эпізод няўдалай расійскай кампаніі, таму слова «бярэзіна» ўжываецца як сінонім правалу ці катастрофы, цяпер звычайна спартыўнай або палітычнай.
Польскі паэт, публіцыст, асветнік. Дзеяч нацыянальна-вызваленчага польскага руху, сябар Таварыства філаматаў.
Вядомы перадусім сваімі баладамі, паэтычнымі апавяданнямі: драмай «Дзяды» і паэтычнай эпапэяй «Пан Тадэвуш», якая прызнаная апошнім вялікім эпасам шляхецкай культуры. Сярод іншых уплывовых твораў Міцкевіча вылучаюцца паэмы «Конрад Валенрод» і «Гражына».
Сябар дзекабрыстаў К. Рылеева, А.Бястужава, пісьменнікаў і паэтаў А. Пушкіна, А. Дэльвіга, І. Кірэеўскагаі, Д. Венявіцінава, Я. Баратынскага, А. Янушкевіча, П. Вяземскага і іншых.
За сваю антыўрадавую палітычную дзейнасць правёў у ссылцы ў цэнтральнай Расіі пяць гадоў, пакінуў Расійскую імперыю ў 1829 годзе і правёў рэшту свайго жыцця ў выгнанні, першапачаткова асеўшы ў Рыме, затым перабраўшыся ў Парыж, дзе ён стаў прафесарам славянскай літаратуры ў «Калеж дэ Франс». У Парыжы сустракаўся з Фрыдэрыкам Шапенам.
Памёр у Канстанцінопалі, куды прыехаў аказваць дапамогу ў арганізацыі польскіх войскаў для барацьбы з Расійскай імперыяй у Крымскай вайне.
Яго парэшткі пазней былі перавезеныя ў Вавельскі сабор у Кракаве.
Беларуска-польска-літоўскі гісторык, археолаг, інжынер.
Удзельнічаў у расійска-пруска-французскай (1806-1807) і расійска-шведскай (1808-1809) войнах як ваенны інжынер. Удзельнік праектавання і будаўніцтва Бабруйскай крэпасці.
Даследчык гісторыі ВКЛ, праводзіў археалагічныя раскопкі ў Падняпроўі і Панямонні, аўтар «Гісторыі літоўскага народа», дзе, разам з іншым, апісаны народныя абрады беларусаў Лідчыны.
Першы на Беларусі даў вызначэнне курганам як месцам старажытных пахаванняў. Сцвярджаў, што дрыгавічы невядомага паходжання жылі каля Кіева. Даследаваў Лідскі замак, надрукаваў артыкулы пра Ліду, Навагрудак, Індуру і іншыя. Увёў у навуковы ўжытак «Хроніку Быхаўца» (1846).
Меў багатую калекцыю археалагічных матэрыялаў.
Быў арыштаваны ў сувязі з падзеямі паўстання 1863-1864 гадоў.
Доктар славянскай гісторыі і філалогіі. Працаваў у газеце «Наша ніва», выдаваў часопіс «Веда», «Незалежнік», супрацоўнічаў з Беларускім інстытутам навукі і мастацтва і яго выданнем «Запісы», часопісам «Сяўбіт», газетай «Бацькаўшчына» (Мюнхен), «Беларус» (Нью-Ёрк) і іншымі.
Пасол Сейму Польшчы. Член Беларускай народнай самапомачы, Беларускай незалежніцкай партыі, навуковага аддзела Беларускай цэнтральнай рады.
Удзельнічаў у працы Беларуска-амерыканскага задзіночання, Беларуска-амерыканскага звязу, сузаснавальнік Вялікалітоўскага фонду імя Л. Сапегі.
Працаваў настаўнікам у школах Магілеўшчыны і Міншчыны, намеснікам дырэктара бюро прапаганды мастацкай літаратуры Саюза пісьменнікаў БССР.
Аўтар зборнікаў баек, вершаў, мініяцюр, аповесцей, апавяданняў і гумарэсак, кніжак антырэлігійных нарысаў, кніг апавяданняў для дзяцей, выбраных твораў.
Выступаў і як драматург. Аўтар сцэнарыя тэлекамедыі «Акадэмік», звыш 30 аднаактовых п’ес, камедый для мастацкай самадзейнасці
Перакладаў з рускай і ўкраінскай моў. Пераклаў асобныя вершы А. Твардоўскага, С. Маршака, С. Міхалкова, А. Барто і іншых.
Беларускі перакладчык і пісьменнік. Заслужаны работнік культуры.
Скончыў Магілеўскі рабфак (1937), БДУ.
Працаваў у газеце «Літаратура і мастацтва», выдавецтвах «Беларусь», «Мастацкая літаратура».
Аўтар зборнікаў аповесцей, апавяданняў, вершаў, кніг перакладаў, для дзяцей, Выбраных твораў у 2 тамах.
На беларускую мову пераклаў паэмы «Мцыры» і «Ізмаіл-бей» М. Лермантава, шэраг вершаў А. Пушкіна, М. Някрасава, У. Маякоўскага, сучасных рускіх, украінскіх, многіх пісьменнікаў і паэтаў народаў Еўропы, СССР, у тым ліку «Корцік» А. Рыбакова, трагедыю У. Шэкспіра «Макбет», асобныя творы англійскіх, французскіх, венгерскіх, сербскіх, славацкіх паэтаў.
Беларускі пісьменнік, паэт, празаік, драматург, публіцыст, перакладчык, сцэнарыст, класік беларускай літаратуры.
Першы беларускі пісьменнік, які звярнуўся да жанру гістарычнага дэтэктыву. Найбольш вядомыя яго творы: «Дзікае паляванне караля Стаха», «Сівая легенда», «Каласы пад сярпом тваім», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Чорны замак Альшанскі», «Зямля пад белымі крыламі»…
Па яго творах створаны 9 мастацкіх, 3 дакументальных стужкі і мультфільм.
Імя пісьменніка прысвоена бібліятэкам у Віцебску, Наваполацку, Оршы, Таліне, вуліцам ў Астраўцы, Віцебску, Гродне, Рагачове, Століне, Оршы. У Оршы адкрыты музей. Пастаўлены помнікі ў Віцебску, Оршы, Кіеве. У Оршы, Мінску ўсталяваны мемарыяльныя шыльды.
Існуюць яго імя Фонд дапамогі маладым пісьменнікам, прэмія выдавецтва «Мастацкая літаратура».
Памёр 25 ліпеня 1984 года.
1934 год. У в. Красная Кіраўскага раёна нарадзіўся Валянцін Рабцэвіч.
Беларускі археолаг і нумізмат. Доктар гістарычных навук, прафесар БДУ. Адзін з заснавальнікаў беларускай нумізматыкі.
Вывучаў гісторыю грашовага звароту ВКЛ і Рэчы Паспалітай, тапаграфію манетных скарбаў на Беларусі.
Аўтар класічных манаграфій «О чем рассказывают монеты», «Нумизматика Беларуси», «Российско-польские монетные эмиссии эпохи Петра I», больш 70 навуковых прац і 300 навукова-папулярных артыкулаў у перыёдыцы і эцыклапедычных выданнях.
На аснове ўласнай калекцыі манет стварыў нумізматычны кабінет БДУ.
Дзякуючы яго намаганням на Беларусі засталася частка ўнікальнага грашова-рэчавага скарбу ХV стагоддзя (сярод рэчаў і «пояс Вітаўта»).
Памёр 29 мая 2008 года.
1943 год. Ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў вызвалены горад Гомель.
Першы вызвалены абласны цэнтр Беларусі.
Горад быў пад акупацыяй з 19 жніўня 1941 года.
Габрэі, якія складалі ў горадзе 29,4% насельніцтва, амаль цалкам былі забітыя ў гета.
Горад вызвалены войскамі Беларускага фронта пад камандаваннем К. Ракасоўскага.
Горад быў разбураны болей чым на 80%, амаль цалкам страціў прамысловыя прадпрыемствы.
У Касцюковічах бусел ужо стаў мясцовай знакамітасцю. Два гады запар ён адмаўляецца ляцець у вырай і здзіўляе сваім выглядам мінакоў у гарадскіх дварах.
З наступленнем халадоў жыхары Касцюковіч звычайна пачыналі падкормліваць птушку і клапаціцца пра зімоўку для жывёлы. Першую зіму бусла прытулілі ў аграгарадку Шарэйкі. На другую зіму яго забрала да сябе ў хлеў жыхарка аграгарадка Тупічына – піша “Голас Касцюкоўшчыны”.
Прычыну дзіўных паводзінаў птушкі выданню патлумачылі ў раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя. Зімаваць у асноўным застаюцца птушкі, якія атрымалі траўмы і аслабелі. Бывае, што маладыя буслы, якія яшчэ дрэнна ўмеюць лётаць, натыкаюцца на правады лініі электраперадач, могуць нават атрымаць удар токам. Гэта тлумачыць прычыну, па якой бусел застаўся ў першую зіму. Але далей, відаць, ён проста прывык да людзей і да таго, што яго падкормліваюць. Не ўсім гараджанам гэта суседства падабалася, дарэчы. Знайшліся такія касцікаўчане, каму ён ладна надакучыў у двары шматкватэрнага дома, таму што гадзіць не па-дзіцячы. Гэтыя людзі ўжо якраз звярталіся ў розныя інстанцыі з патрабаваннем, каб жывёлу кудысьці прыбралі.
Сёлета сітуацыю з птушкай разбірала камісія “па скаардынаваным узаемадзеянні дзяржаўных органаў і іншых арганізацый пры выяўленні або выяўленні дзікай жывёлы” – аказваецца, ёсць і такая. Па рашэнні гэтай камісіі птушку аддадуць на зімоўку ў Магілёўскі заасад. Бусел туды ўжо прыбыў і пачаў абжывацца.
Магіляўчанка спрабавала пазбегнуць выплаты 240 тыс. рублёў па судоваму выраку, прыкрыўшыся шлюбнай дамовай, але пракуратура выкрыла яго фіктыўнасць.
У свой час суд у Мінску прызнаў жыхарку Магілёва вітнаватай у нясплаце мытных плацяжоў, падаткаў і іншых збораў, а таксама ў незаконным заняцці прадпрымальніцкай дзейнасцю. З яе і яе падзельнікаў было спагнана агулам 240 тыс. рублёў.
Аднак, калі на аўтамабіцль жанчыны судовыя выканаўцы наклалі арышт, жанчына хуценька разам з мужам заключылі шлюбны дагавор. Дакумент прадугледжваў, што з моманту яго заключэння ўся маёмасць жонкі пераходзіць ва ўласнасць мужа. Пры тым, што сужонцы вялі агульную гаспадарку і жанчына таксама мела прыбатак у выглядзе заробку.
Пракуратура выкрыла хітрыкі гэтых магілёўцаў і звярнулася ў суд, каб прызнаць шлюбную дамову несапраўднай. Суд Ленінскага раёна Магілёва пагадзіўся з такім меркаваннем. Яго рашэнне ўжо ўступіла ў законную сілу.
Бабруйскі прыдпрымальнік выкарыстаў схему ўхілення ад падаткаў шляхам драблення бізнэса. За гэта яму прысудзілі два з паловай гады хатняй хіміі.
Як высветліў суд у Бабруйску ў працэсе над 62-гадовым індывідуальным прадпрымальнікам, мясцовы жыхар працаваў па схеме аптымізацыі падаткаў з 2016 года.
Ён зарэгістраваў у якасці такіх жа ІП сваю матку, сужыцельку і абедзьвюх дочак. Потым перадаў ім права ўласнасці на нерухомасць, кую здаваў у арэнду. Фармальна агульнай выручкі ў іх не было, але насамрэч грошы ішлі ў адну кішэню, пры меншай сплаце падаткаў. У выніку ад такой дзейнасці, як высветліў суд, сума ўхілення ад падаткаў склала за гэты дзясятак гадоў 628 тыс. рублёў.
У зале суда прадпрымальнік сваю віну прызнаў, цалкам выплаціў грошы. Вырак быў даволі мяккі – два з паловай гады абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу. Таксама ён мусіць сплаціць 42 тыс. рублёў штрафу і яму забаронена пяць гадоў займацца прадпрымальніцкай дзейнасцю.
Будынак лабараторыі Магілёўскай псіхіятрычнай бальніцы, дзе былі расстраляны каля тысячы чалавек, выстаўлены на аўкцыён.
Пабудова знаходзіцца на вул. Сурганава, 53. Цяпер гэта пустуючы аднапавярховы будынак, які пабудавалі ў 1804 годзе.
Аб’ект знаходзіцца пад статусам гісторыка-культурнай каштоўнасці трэцяй катэгорыі «будынак пачатак XIX стагоддзя». У перыяд нямецка-савецкай вайны фашысты знішчылі ў яго сценах звыш 1200 хворых.
Варта адзначыць, што падчас вайны большасць будынкаў бальніцы было разбурана, але пасля 1945 года яе працу аднавілі. У 2009 годзе на адным з карпусоў бальніцы з’явіўся памятны знак ахвярам фашызму.
Пачатковы кошт лота – 481 243 рублі. Падаць заяўку на ўдзел у аўкцыёне можна да 18 снежня. Таргі пройдуць на пляцоўцы «БУТБ-маёмасць» 22 снежня 2025 года.
Міжнародны дзень барацьбы за ліквідацыю гвалту ў адносінах да жанчын.
Дата абраная ў гонар сясцёр Мірабаля, трох палітычных актывістак з Дамініканскай Рэспублікі, якія былі па-зверску забітыя ў 1960 годзе падчас дыктатуры Рафаэля Трухільё.
Жанчыны часта становяцца ахвярамі розных відаў гвалту амаль ва ўсім свеце. Няма дзяржавы, рэгіёна або супольнасці, дзе б не было гвалту ў адносінах да жанчын. Выпадкі дыскрымінацыі і дамаганняў у дачыненні да жанчын назіраюцца паўсюль, дома або ў офісе.
Архітэктар, матэматык, рымска-каталіцкі дзеяч. Магістр філасофіі і вольных навук. Прадстаўнік мастацтва ракако.
Быў прэфектам будаўніцтва ў рэзідэнцыі езуітаў у Бабруйску (1746), будаўніцтва ў віленскім навіцыяце, прафесарам у Крожскім, Полацкім езуіцкім калегіуме, Віленскай езуіцкай акадэміі.
Удзельнік будовы, перабудовы шэрагу касцёлаў у Бабруйску, Вільні, Смаргоні і іншых, астранамічнай абсерваторыі віленскай Акадэміі, кіраваў будаўніцтвам Полацкага езуіцкага калегіума, праектаваў палац Агінскага ў Ашмянскім павеце.
Памёр 18 сакавіка 1758 года.
1795 год. Каралеўства Польскае і Вялікае Княства Літоўскае спынілі сваё існаванне.
Кароль польскі і вялікі князь літоўскі Станіслаў Аўгуст Панятоўскі адмовіўся ад стальца Рэчы Паспалітай на карысць расійскай імператрыцы Кацярыны ІІ.
Пасля таго, як выракся стальца, жыў у Санкт-Пецярбургу.
Памёр у 1798 годзе ў Санкт-Пецярбургу, дзе і быў пахаваны. У 1938 годзе яго прах быў перанесены ў пахавальню воўчынскага касцёла Святога Станіслава, што ў цяперашнім Камянецкім раёне, у 1994 годзе ў варшаўскі кафедральны касцёл.
Сын Народнага мастака Валянціна Волкава, аўтара выяў герба БССР узораў 1927 і 1938 гадоў, мадыфікацыя якіх з’яўляецца цяперашнім афіцыйным гербам Беларусі.
Выкладаў выяўленчае мастацтва ў Магілёве, Мінску.
Працаваў у галіне выяўленчай сатыры, кніжнай і станковай графікі, жывапісу.
Аформіў і ілюстраваў кнігі «Дрыгва» і «Новая зямля» Я. Коласа, некаторыя з кніг А. Куляшова, М. Багдановіча, А. Пушкіна, М. Гогаля, М. Лынькова, Я. Купалы, Я. Маўра і іншых.
Сярод станковых твораў вядомы: серыі акварэлей «Мінск і яго жыхары», «Юныя мінчане».
Аўтар многіх жывапісных палоцен, сярод якіх «Янка Купала на адпачынку», «Першага верасня», серыі акварэляў, прысвечаных Мінску.
Памёр у 1985 годзе.
1920 год. Падчас Слуцкага паўстання ў Семежаве (зараз Капыльскі раён) прайшоў парад беларускіх аддзелаў.
Галоўным чынам былі прадстаўлены часці 2-га Грозаўскага палка 1-й Слуцкай брыгады стральцоў войска Беларускай Народнай Рэспублікі.
2-гі Грозаўскі полк фарміраваўся ў Слуцку, мястэчках Грозаве і Семежаве з беларускай міліцыі і сялян-добраахвотнікаў. Грозаўскі полк складаўся з двух батальёнаў. Камандзір палка – капітан Лукаш Сяменік, намеснік – капітан Гнароўскі, камандзіры батальёнаў – капітан Антон Самусевіч і штабс-капітан Мацэля. У палку было каля 2 тысяч чалавек.
1955 год. Нарадзіўся Аляксандр Казулін. Беларускі навуковец, палітык, грамадскі дзеяч. Палітзняволены, вязень сумлення.
Акадэмік Акадэміі адукацыі Беларусі, Міжнароднай акадэміі вышэйшай школы, ганаровы прафесар МДУ імя М. Ламаносава, віцэ-прэзідэнт Пятроўскай акадэміі навук і мастацтваў. Кандыдат фізіка-матэматычных, доктар педагагічных навук, прафесар. Рэктар БДУ (1996-2003).
Падчас працы рэктарам БДУ выявіў сябе як рэфарматар. БДУ першым у краіне ажыццявіў пераход на шматузроўневую сістэму падрыхтоўкі адмыслоўцаў па ўзоры вядучых еўрапейскіх універсітэтаў. Па выніках прэзідэнтскіх выбараў 2001 года ў БДУ Лукашэнку падтрымала толькі пятая частка студэнтаў і супрацоўнікаў.
У 2005 годзе абраны старшынёй Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі, стаў заснавальнікам і каардынатарам грамадзянскай ініцыятывы па стварэнні Агульнанацыянальнага руху «Воля народа», быў зарэгістраваны кандыдатам у прэзідэнты Беларусі. На выбарах паводле афіцыйных дадзеных атрымаў 2,3 % галасоў.
25 сакавіка 2006 года быў арыштаваны падчас масавых выступаў грамадзян супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў і асуджаны на 5,5 гадоў пазбаўлення свабоды. Прызнаны «Міжнароднай Амністыяй» Вязнем сумлення.
1988 год. Загінула Яўгенія Янішчыц. Беларуская паэтэса, перакладчыца. “Самая таленавітая з усіх самых таленавітых паэтэс Беларусі” (Васіль Быкаў).
Аўтар вершаў, зборнікаў лірыкі, выбраных твораў, паэм, літаратурна-крытычных артыкулаў, рэцэнзій.
Перакладала на беларускую мову з рускай і ўкраінскай.
Яе асобныя вершы пакладзены на музыку.
Паэтычная спадчына паэткі – адна з самых яскравых і таленавітых старонак беларускай літаратуры другой паловы XX стагоддзя.
Цяжка і марудна папраўлялася пасля аварыі ў Магілёве ў 1976 годзе, калі атрымала мноства пераломаў і была надоўга прыкавана да бальнічнага ложка. Яна так і не здолела перамагчы фізічны боль і пакуты. Па афіцыйнай версіі, паэтка загінула трагічна: выпала з восьмага паверха аднаго з мінскіх дамоў.
Яе імя носіць школа ў в. Парэчча Пінскага раёна.
2019 год. У афрыканскай краіне Малі загінуў Андрэй Жук.
Беларус, французскі ваеннаслужачы, кавалер Ордэна Ганаровага легіёна пасмяротна.
Удзельнік міжнародных антытэрарыстычных аперацый ў Аўганістане, Гвіяне, Малі.
Той прыгажуні, якая захоча стаць “Міс Касцюковічы – 2025”, трэба найперш падумаць аб сваім працоўным калектыве.
Прыгажосць і праца – галоўнае, што мусяць прадставіць удзельніцы конкурсу, які намечаны ў касцюковіцкім Цэнтры культуры 12 снежня 2025 года.
“Гэты конкурс – выдатная магчымасць прадэманстраваць прыгажосць, талент і інтэлект прадстаўніц працоўных калектываў, а таксама падтрымаць імідж іх арганізацый у раёне” – гаворыцца ў абвестцы ў тэлеграм-канале мясцовай раёнкі “Голас Касцюкоўшчыны”.
Удзельніцы змогуць праявіць сябе ў разнастайных творчых і інтэлектуальных іспытах, абяцаюць у паведамленні.
Што ж рабіць тым дзяўчынам, якія яшчэ не знайшлі свой працоўны калектыў, яшчэ вучацца ці з’яўляюцца хатнімі гаспадынямі? Яны, пэўна, па меркаванні арганізатараў конкурсу, ніяк не могуць быць вартыя ганаровага звання “Міс Касцюковічы” гэтага года. То бок, паважаныя прыгажуні, калі вы насамрэч такія, спачатку ўладкуйцеся на працу, атрымайце накіраванне ад начальства на “Міс Касцюковічы – 2025”, а ўжо потым прыходзьце і мы паглядзім на вас. Так, відаць, разважаюць арганізатары конкурса прыгажосці прадстаўніц працоўных калектываў.
А што ж рабіць тым працоўным калектывам, дзе, напрыклад, адны мужчыны, а калі і ёсць жанчыны, то яны даўно ўжо не міс? Адказ ёсць – тэрмінова браць на працу, хоць на 0,1 стаўкі якую-небудзь беспрацоўную касцюковіцкую прыгажуню. А пасля конкурса можна і звольніць, калі не падтрымае “імідж іх арганізацый у раёне”.
Работніца адной з будаўнічых арганізацый Магілёўшчыны па вуснай згодзе з кіраўніцтвам сыходзіла з працы раней, і за гэта тое ж самае кіраўніцтва вынесла ёй вымову.
Жанчына, якая працуе маляром-тынкоўшчыкам, спасылаючыся на сямейныя абставіны, вусна дамовілася з кіраўніцтвам аб карэкціроўцы графіка: яна стала заканчваць працу ў 17:00 замест звычайных 17:30. Аднак з часам адсутнасць на працоўным месцы пасля 17:00 скончылася для яе вымоваю. Пра гэта піша сайт Магілёўскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў.
“То бок, наймальнік спачатку загадзіўся, што я сыходжу ў 17.00, а потым вынес мне вымову за адсутнась на працоўным месцы” – распавяла тынкоўшчыца, якая звярнулася ў праўладны прафсаюз па дапамогу ў такой несправядлівасці.
У прафсаюзе патлумачылі, што такія змены, калі няма жадання трапляць пад дысцыплінарнае спагнанне, трэба рабіць на паперы, то бок праз загад па арганізацыі, падаўшчы адпаведную заяву. Такую паперу прававы прафсаюзны інспектар дапамог скласці, і працоўны графік жанчыны быў зменены. Цяпер яна мае менш часу на абед і сыходзіць з працы на паўгадзіны раней. Вымову ёй ніхто не адмяніў.
