Апошні ўчастак аб’яздной дарогі вакол Магілёва так і не запусцілі

Адкрыццё паўднёва-заходняга аб’езда планавалася правесці 7 лістапада, але рух па дарозе застаецца закрытым. 

Першы намеснік генеральнага дырэктара – галоўны інжынер РУП “Магілёўаўтадар” Барыс Іваноў у інтэрв’ю БелТА паведамляў, што адрэзак трасы, які павінен звязаць гомельскую і бабруйскую шашы, планавалася запусціць яшчэ 7 лістапада. Аднак рух на ўчастку ў 12 кіламетраў застаецца забароненым. Па дарозе працягвае курсіраваць будаўнічая тэхніка.

Фота: mogilev.media

Насілі труну да могілак па раздарожжы на руках, цяпер прыйдзецца па пояс у рапсе

Сітуацыя з дарогай на вясковыя могілкі каля паселішча Шалаханаўка Горацкага раёна ўжо амаль паўгода трывожыць мясцовых жыхароў.

Усё пачалося з таго, што сёлета ўвесну адзіную прыстойную дарогу да могілак зааралі – пісаў Магілёў.media яшчэ ў маі. У выніку мясцовым жыхарам стала немагчыма дабірацца да пахаванняў сваіх родных у дажджлівае надвор’е. А калі памерла адна з жыхарак вёскі, яе цела давялося несці на могілкі проста на руках – ніякая машына не магла праехаць па ўзараным полі.

Прайшло некалькі месяцаў, і на ўзараным полі ўзышоў рапс – буйны, высокі. І цяпер дарога зноўку не функцыянуе. Ісці пешкі да могілак прыходзіцца па пояс у расліннасці – піша інтэрнэт-рэсурс Horki.info. А машына з нізкай пасадкай сюды наогул не праедзе.

Старшыня Паршынскага сельсавету, на тэрыторыі якога знаходзіцца Шалаханаўка, як і раней, абяцае папрасіць сельгаспрадпрыемства больш не чапаць участак дарогі да могілак.

– Будзем кантраляваць, размаўляць з кіраўніком гаспадаркі, каб дарогу на гэты раз не чапалі. – паведаміў ён журналістам Horki.info.

Не хапіла асфальту. Вяскоўцы з Бялыніцкага раёну заклікаюць уладу адрамантаваць 500 метраў дарогі

Паводле жыхароў пасёлку, які разлёгся вакол чыгуначнай станцыі Друць, сёлетняй вясной дарогу да Бялынічаў рамантавалі, аднак, іхнае паселішча гэтыя працы абмінулі.

Вяскоўцы наракаюць, што іхны бальшак увесь у калдобінах. Яго разбіла сельскагаспадарчая тэхніка і лесавозы. Каб супакоіць незадаволенасць мясцовай грамадскасці заасфальтавалі пляцоўку, дзе звычайна разварочваецца аўтобус з райцэнтру ды спыняюцца аўтамабілі з дачнікамі.

Дарожнікі, паводле пасялкоўцаў, не дарамантавалі да іх участак у 500 метраў.

«Няўжо цяжка было заадно ўкатаць і гэтыя няшчасныя некалькі сотняў метраў?!»- абураюцца вяскоўцы ў лісце бялыніцкай раёнцы «Зара над Друццю».

Як адзначае выданне, у кепскім стане і дарогі ў самім пасёлку. Яны таксама ў выбоінах. «Зара над Друццю» піша, што чакае ад дарожнікаў адказу на яе запыты.

фота: zara.by

У Бабруйску правалілася дарога, не вытрымаўшы маршруткі

Яміна на праезнай частцы ўтварылася ў выніку вымывання грунту вадой.

Як паведамляе  тэлеграм-канал газеты «Вечерний Бобруйск» правал утварыўся на праезнай частцы вуліцы Арджанікідзэ. Праезд па ёй перакрыты.

Асфальт праваліўся пад вагою маршруткі, якая стаяла перад чыгуначным пераездам, удакладняе выданне.

На праблемным участку дарогі працуюць камунальнікі.

«Улетку пыльная, а ўвесну і восень разбітая». Жыхары прыгараднай магілёўскай вёскі не адзін год чакаюць рамонту дарогі

Дарога ў выбоінах, а аўтамабілістам даводзіцца лавіраваць паміж імі, каб начынне машыны засталося ў ёй, а не на разбітым бальшаку.

Узбочына таксама ў неналежным стане. Паколькі на вясковай дарозе не прадугледжаныя тратуары, то пешаходы, ідучы ўздоўж разбітай праезнай часткі, апынаюцца ў небяспечным становішчы. Машынам даводзіцца выязджаюць на броўку, а людзям саскокваць пад адхон.

Так, выглядае дарога да вёскі Ракузаўка. Па словах мясцовай жыхаркі праезную частку пашкодзіла сельскагаспадарчая тэхніка.

Як адзначаюць вяскоўцы колькі год таму дарогу часткова былі адрамантавалі, але гэтага аказалася недастаткова.

«З кожным днём ямінаў на дарозе становіцца больш», скардзяцца жыхары Ракузаўкі.

Дарога да яе знаходзіцца на балансе прадпрыемства ДРБУ №128. Адтуль вяскоўцам адпісалі што ў 2022 годзе яе рамантаваць не будуць, бо яна не ўключана ў пералік аб’ектаў бягучага рамонту мясцовых аўтамабільных дарог, напісана на сайце газеты «Прыдняпроўская ніва».

Ракузаўка – родная вёска журналіста Аляксандра Ўліцёнка. У 2003 годзе пра паселішча ён пісаў:

«У маёй роднай вёсцы Ракузаўка, што на Магілёўшчыне, калісьці былі тры футбольныя палі, дзве валейбольныя пляцоўкі, а сотня двароў, усе тры вуліцы літаральна патыналі ў зелені… Адна бяда – дарога: улетку пыльная, увесну ды ўвосень разбітая».

Вёска Ракузаўка за пяць кіламетраў ад Магілёва. Да чыгуначнага прыпынку Цішоўка – 2 кіламетры. Насельніцтва – 100 чалавек. Вядомая з канца 19 стагоддзя, як хутар. У 1897 годзе ў ім было 6 сядзібаў з 44 жыхарамі.

У 1990 годзе вёска налічвала 66 прыватных гаспадарак і 182 жыхары. Адносілася да калгаса «Маяк камунізму». Тут былі вытворчая брыгада, кароўнік і свінарнік, а таксама магазін ды клуб.

фота: pniva.by

На Магілёўшчыне мядзведзь выйшаў на дарогу

Гэта адбылося ў Круглянскім раёне. 

Відэаролік з жывёлай запісаў аўтамабіліст на ўчастку дарогі паміж вёскамі Шапялевічы і Падар. Цяпер відэа разыходзіцца па сацыяльных сетках.

Як бачна на відэа, малады мядзведзь перасякае дарогу і, заўважыўшы аўтамабіль, хаваецца ў лесе. 

Мядзведзі на Магілёўшчыне не рэдкасць. Самая буйная іх папуляцыя жыве ў межах і навокал Бярэзінскага біясфернага запаведніка. Мясціна размяшчаецца на мяжы Віцебскай і Мінскай абласцей. 

З гэтай лакацыі мясцовыя мядзведзі часта разыходзяцца па лясах Кругляншчыны, Клічаўшчыны, Бялыніччыны.

Усяго на Беларусі пастаянна жыве менш за 100 мядзведзяў. Прычым колькасць папуляцыі мяняецца мала – каля 100 асобін мядзведзяў рэгістравалася ў БССР у 1927 годзе, у 1989-ым годзе – 107 па ўсёй краіне за выключэннем Бярэзінскага запаведніка (у ім – яшчэ каля 20). 

На сённяшні час дадзеныя пра папуляцыю мядзведзяў у Беларусі розняцца. Так, Нацыянальны статыстычны камітэт рэгістраваў у 2019 годзе ўсяго 19 мядзведзяў на ўсю Беларусь, у той час як біёлагі Бярэзінскага запаведніка налічвалі ў гэты ж самы час 84 асобіны на тэрыторыі аднаго толькі запаведніка і ў прылеглых мясцінах.

У Горацкім раёне вяскоўцы труны нясуць на руках. Дарогу зааралі.

Да могілак кіламетр. Цяпер трапіць на іх можна толькі праз суседнюю вёску, альбо на ўседарожніку, апавядаюць жыхары вёскі Шалаханаўка, што ў Горацкім раёне. Сельсавет абяцае сітуацыю выправіць і больш падобнага не дапускаць.

Шалаханаўка за дзясятак кіламетраў ад райцэнтру. У ёй жыве меней за 50 чалавек.

Па словах вяскоўцаў, да могілак вяла праз поле добра ўкатаная дарога, якая задавальняла іхныя патрэбы. Дабрацца да магілаў родных яны маглі пешкі альбо на машыне. Аднак, летась поле з дарогай зааралі.

«У лістападзе мінулага года ў мяне памерла мама і мы ледзь змаглі даставіць труну да магілы. Добра, што было сухое надвор’е! А вось памянуць яе на могілках праз дзевяць дзён мы ўжо не змаглі. Зямля намокла, і мы туды проста не змаглі прабрацца», – распавяла выданню Horki.info жыхарка вёскі Ірына Аляксандраўна.

Калі памерла іншая жыхарка Шалаханаўкі супрацоўнікі рытуальнай службы неслі труну на руках.

Ёсць іншая дарога да могілак, але яна ляжыць праз суседнюю вёску, да якой шлях няблізкі. Але і тут праблема. Паводле вяскоўцаў, труба, якая адводзіць ваду з тутэйшага ручая перастала функцыянаваць. У нізіне збіраецца вада.

Старшыня Паршынскага сельсавету, да якога адносіцца вёска, паведаміў выданню, што з праблемамі Шалаханаўкі знаёмы. Ён гарантуе: як поле засеяць, то дарогу зноў пракладуць па ім. Па ягоных словах сельсавет прасочыць, каб на далей могілкі для вяскоўцаў былі даступныя.

Адносна падтаплення мясціны, то высветлілася: прычына не ў прапускной здольнасці трубы, а ў бабрах, якія засялілі ручаіну і запрудзілі яе.