Няхай і не сямімільнымі крокамі, але Магілёўшчына ідзе ў светлую будучыню

Час канкрэтных спраў і пустой гаварыльні – у Магілёве ўлады рабілі справаздачу за зробленую працу і будавалі планы на будучыню.

Мінулі тыя баявыя часы, калі «губернатар» Анатоль Ісачанка рубіў з пляча і называў хоць нейкія лічбы, якія сведчылі пра рэальны стан спраў у эканоміцы вобласці, а яго адразу лавілі на слове і патрабавалі тлумачэнняў, якія даводзілася даваць былому галоўнаму эканамісту вобласці Руслану Страхару.

Цяпер выступленні Ісачанкі сталі асцярожнымі, а паказчыкі, агучаныя на ўсю публіку – максімальна абцякальнымі.

На чарговай дваццатай сесіі абласнога савета «дэпутатаў» у пашыраным складзе, якая прайшла ў Магілёве, даклад старшыні аблвыканкама, які хоць і называўся «Аб сацыяльна-эканамічным развіцці Магілёўскай вобласці за 2025 год», канкрэтнасцю не вызначаўся.

Мабыць, адзінай канкрэтнай лічбай была колькасць медалёў магілёўскіх спартсменаў, заваяваных на чэмпіянатах і першынствах свету і Еўропы.

Пра стратныя прадпрыемствы і правальную сельскую гаспадарку кіраўнік Магілёўшчыны амаль не казаў, а сітуацыю чамусьці параўноўваў з 2020 годам.

Калі шчыра, канспект справаздачы Анатоля Міхайлавіча можна змясціць у некалькіх словах: нешта пабудавана, дзесьці адрамантавана і пра кагосьці паклапаціліся.

А светлую будучыню, якая надыйдзе дзесьці ў 2030-м і прынясе вобласці мільён тон малака і 300 тысяч тон мяса, на хлеб, на жаль, не намажаш.

З вялікай ступенню верагоднасці рабіць справаздачу за гэтую светлую будучыню тады ўжо будзе пераемнік Анатоля Ісачанкі. І, паводле лукашэнкаўскай традыцыі, узяткі з яго будуць гладкія. Як і з кіраўніка «дэпутацкага» корпуса Аляксандра Гарошкіна, які, выслухаўшы даклад старшыні аблвыканкама, заўважыў, што ў будучыню мы ідзём, але ж не сямімільнымі крокамі.

Фота афіцыйнага сайта Магілёўскага аблвыканкама.

Быхаўчан прарвала – людзі не ацанілі гумару з кавамашынай у бальніцы

Бравурны артыкул пра ўзлёт медыцыны ў Быхаве выклікаў шквал негатыўных эмоцый у быхаўчан.
Казка пра новы ўзровень камфорту і тэхналогій у бальніцы, якую тапорна сачынілі журналісты быхаўскай раённай газеты, не прайшла экспертную ацэнку ў быхаўчан. Людзі не ўбачылі ніякіх зменаў у сваім медыцынскім абслугоўванні. Яно, на іх думку, як было, так і засталося ў ў катастрафічным стане. 

Быхаў ЦРБ

Пералічэнне медыцынскага абсталявання з мала зразумелымі назвамі, акцэнт на рамонт асфальтавага пакрыцця бальнічнага двара і нейкія «пераробкі недаробкаў аздаблення» былі ацэненыя так, як і належала іх ацаніць – праўладнае СМІ ў чарговы раз зманіла.

ЦРБ Быхаў

Ніякая кавамашына каля рэгістратуры не выправіць сітуацыю з вострым дэфіцытам урачоў, які Быхаўская ЦРБ адчувае не першы год.
І Быхаў у гэтым сэнсе, на жаль, не выключэнне. Узровень медыцынскага абслугоўвання, пра бясплатнасць якога пастаянна паўтараюць беларускія ўлады, не проста імкліва падае, а ўжо дасягнуў свайго дна.

ЦРБ Быхов

Быхаўшчына ж, калі чым і адрозніваецца ад іншых рэгіёнаў вобласці, дык толькі ўменнем мясцовых уладаў беспардонна хлусіць.

Фота – скрыншот акаўнта «Тік-ток» партала «Магілёў-медыя»

Пацверджана: унікальны задыякальны коўш паходзіць са Слаўгарада

Як пісалі два з паловай гады таму mogilev.media, паступова раскрываецца загадка аднаго з самых дзіўных старажытных беларускіх артэфактаў. Навукоўцы зараз дакладна высветлілі, што ўнікальны задыякальны коўш з музея ў Аколіцы патрапіў туды са Слаўгарада.

Коўш, выраблены з бярозавага капа, які экспануецца ў Музеі беларускага народнага мастацтва ў Аколіцы, заўсёды знаходзіўся пад пільнай увагай навукоўцаў і нараджаў самыя неверагодныя тэорыі.

Яго галоўная загадка — дванаццаць малюнкаў у медальёнах, якія апяразваюць вонкавы бок вырабу. Навукоўцы бачаць у іх старажытны задыяк або язычніцкі каляндар.

Лічылася, што коўш цудам ацалеў у руінах царквы або манастыра пасляваеннага Гродна.

Аднак даследчыкі абверглі гэтую легенду. Высветлілася, што да рэвалюцыі артэфакт знаходзіўся ў калекцыі Магілёўскага музея. Затым трапіў у Мінск, а падчас Другой сусветнай вайны быў вывезены ў Германію і захоўваўся ў горадзе Кобленц.

Пасля перамогі ўнікальны артэфакт вярнулі ў СССР і коўш трапіў у Гродзенскі гісторыка-археалагічны музей.

Даследчыкам удалося прасачыць дарэвалюцыйны шлях каўша і высветлілася, што згодна з музейным апісаннем 1898 года, коўш паступіў у магілёўскі збор з царквы Нараджэння Багародзіцы ў Прапойску.

Нягледзячы на тое, што артэфакт усё ж мае магілёўскае паходжанне, трэба аддаць належнае гродзенскім навукоўцам. Менавіта яны выявілі задыякальны роспіс пад пазнейшым пластом жывапісу, які адлюстроўваў хрысціянскіх святых.

Цяпер здагадкі пра тое, што коўш быў прывезены з Расіі (гэта яшчэ адна гіпотэза), абвергнуты. Дакладна вядома, што коўш — узор магілёўскага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва часоў ВКЛ, а час стварэння каўша можна аднесці нават да XV–XVI стагоддзяў.

братчына

Фота: academia.edu.

Геаграфія паказухі – Алег Бойка сноўдае па Магілёўшчыне

Наш жэўжык усюды паспеў – галоўны камсамолец вобласці пачысціў снег у абласным цэнтры, усклаў гірлянды ў Горках, а цяпер прыехаў у Быхаў і Слаўгарад.

Цуды на Раство падарылі дзецям актывісты БРСМ. Першы сакратар абкама БРСМ Алег Бойка ўручыў канцылярскія прыналежнасці, якія сабралі члены БРСМ, быхаўскім і слаўгарадскім дзецям.

Правадыр павятовай камсамоліі Бойка вызначаецца дзіўнай мабільнасцю. Днямі ён пачысціў ад снегу двор у Магілёве, потым пераканаў горацкую моладзь у тым, што яна знойдзе сваё шчасце ў калгасах, а цяпер у межах акцыі «Цуды на Раство» робіць святочны чос па раённых цэнтрах.

Галоўнае ж дзіва ў тым, што Бойка ў жыцці нічым карысным, акрамя камсамольскага актывізму, не займаўся.

А калі падлічыць колькасць гультаёў на заробку, кшталту Алега Васільевіча, якіх распладзіў Лукашэнка, становіцца зразумела, чаму ўсе бюджэты ў Беларусі трашчаць па швах.

Фота: «Магілёўскія ведамасці».

Дрыбін: у бой ідуць штрафнікі

Дрыбінскі РАУС недальнабачна прыцягнуў да працы асоб, не занятых у эканоміцы. Ім даверылі ўборку снегу на Алеі Славы.

У разгар цыклона «Улі» праваахоўнікі з Дрыбіна заявілі, што прыцягнулі да грамадска-карыснай працы несвядомых грамадзян, якія стаяць на ўліку ў крымінальна-выканаўчай інспекцыі мясцовага АУС. Не надта законапаслухмяным дрыбінцам даверылі ўборку снегу на Алеі Славы і на вуліцы Савецкай.

Тут мясцовым уладам давялося адступіць ад агульных прынцыпаў, бо на Магілёўшчыне, мяркуючы па паведамленнях дзяржаўных СМІ, да ліквідацыі наступстваў цыклона дапускаюць толькі лепшых з лепшых.

Фота раённай газеты «Савецкая вёска».

Магілёўскія дактары добра зарабляюць

Дактары – ў шакаладзе, заробак медыкаў Магілёўшчыны – самы высокі ў краіне.

Паводле звестак Myfin.by, урачы Магілёўскай вобласці абагналі па ўзроўні сярэдніх заробкаў нават сталіцу.

У хвасце ж зарплатнага рэйтынгу чамусьці цягнуцца медыкі самых, здавалася б, дабрабытных абласцей краіны – Гродзенскай і Брэсцкай.

Статыстыка выглядае так:

  • Магілёўская вобласць – 4129 рублёў;
  • Мінская вобласць – 4029,4 рубля;
  • Віцебская вобласць – 3909,1 рубля;
  • Гомельская вобласць – 3865 рублёў;
  • Гродзенская вобласць – 3618,8 рубля;
  • Брэсцкая вобласць – 3603,4 рубля.

Праўда, прыведзеныя лічбы адлюстроўваюць заробак да выліку падаткаў і ўзносаў. Таксама трэба ўлічваць, што сярэдні заробак адлюстроўвае хутчэй звышдаходы кіраўніцтва, чым агульны дабрабыт.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Цыклон «Улі» дайшоў да Асіповічаў і закрануў БРСМ

Першы сакратар камсамольскай ячэйкі Асіповічаў прызнала, што цыклон нагнаў нават іх і абвясціла эстафету дабра.

У Асіповічах да насельніцтва звярнуўся старшыня райвыканкама Геворг Мелканян, які распавёў пра тое, як раён змагаецца з цыклонам «Улі» і чаго варта ад яго чакаць. Аднак лепш за ўсё выступленне ўдалося першаму сакратару мясцовага БРСМ Яўгеніі Ільевай

Дзяўчына абвясціла, што асіповіцкія камсамольцы гатовыя дапамагчы ўсім ахвотным, пры гэтым вельмі дакладна сфармуляваўшы тое, што ўсё ж адбылося. 

На думку спадкаемніцы Цыцэрона, цыклон іх усё ж-такі «настиг». 

Прасцей кажучы, выкруціцца гэтым разам не ўдалося – «Улі» асаблівай выбіральнасцю не адрозніваецца і шпурляецца снегам як у беспартыйных, так і ў тых, хто вядомы сваёй актыўнай грамадзянскай пазіцыяй.

Фота газеты «Асіповіцкі край».

У Крычаве падчас цыклона можна было купіць нават кветкі

Цыклонабесіе дасягнула свайго піку – цэнтрам надзвычайшчыны ў Магілёўскай вобласці стаў Крычаў.

Амаль не засталося навін з Магілёўшчыны, якія б не ўтрымлівалі клятваў загінуць з лапатай у руках або сабраць усе сілы ў кулак і ўдарыць па снезе талакой. А ўжо пасля таго, як саўковыя лапаты ў рукі ўзялі шэф і з падшэфкам, наша жыццё канчаткова падзялілася на «да» і «пасля» «Улі».

Нішто і ніхто ўжо не застанецца ранейшым – цыклон канчаткова расставіў усё па сваіх месцах. Ён паказаў тых, хто па-сапраўднаму адданы Лукашэнку, і тых, на чыю нестабільную псіхіку «эфект Мадура» аказаў разбуральнае ўздзеянне.

Так склалася, што сталіцай цыкланічнага абсурду на Магілёўшчыне стаў Крычаў. Варта было жыхару гэтага горада паскардзіцца ў “TikTok” на снежныя заносы і парушэнні ў працы маршрутных таксі, як пачаліся разброд і хістанні. Спачатку ўлады наадрэз адмовіліся прызнаваць, што праблемы са снегам існуюць, і падставілі начальніцу аддзела ЖКГ Сямёнаву, якая заявіла, што зваротаў у райвыканкам не паступала. Потым накінуліся на маршрутчыкаў за тое, што тыя ўладкавалі на Новы год доўгія выходныя. Пазней прызналі, што «Улі» ўяўляе сур’ёзную пагрозу і справа пахне керасінам.

Цяпер выступілі прадстаўнікі аддзела крычаўскай эканомікі, заявіўшы, што «гандлёвыя аб’екты працуюць у штатным рэжыме, прадуктаў на прылаўках хапае».

Не ўсё яшчэ ў парадку з аўталавкамі, але ёсць трактар МТЗ-82, які «пры неабходнасці выязджае на ліквідацыю праблем».

Мяркуючы па фотаздымках з Крычава, там сапраўды ўдаецца спраўляцца з наступствамі цыклона – пры жаданні можна нават купіць кветкі. Ну і падарыць іх крычаўскім чыноўнікам, якія нарэшце ўсвядомілі, што часам добры трактар бывае патрэбнейшы за «Арэшнік».

кветкі

Фота крычаўскай раённай газеты.

Цыклон «Улі» паралізаваў працу папраўчых калоній Магілёўскай вобласці

Сваякі асуджаных не могуць дабрацца да калоній. Іншыя не могуць выехаць з ПК.

Снегапад заблакаваў пад’езды да ўсіх папраўчых калоній Магілёўшчыны, якія, як правіла, знаходзяцца за межамі гарадоў.

Сваякі асуджаных, якія планавалі доўгатэрміновыя спатканні, вымушаныя спешна адмяняць іх, бо няма ніякай магчымасці дабрацца да калоній.

Спатканні «згараюць» – адміністрацыі калоній не бяруць пад увагу надвор’е і нічога кампенсаваць не збіраюцца.

Нягледзячы на тое, што ў Бабруйску тэхніка працавала круглыя суткі, ачышчаліся толькі дарогі. Снег зграбаўся на ўзбочыны і тратуары. У выніку пешаходам практычна немагчыма дабрацца да прыпынкаў, а аўтобусы ўсё роўна не могуць даехаць да ПК-2.

У Магілёве людзі, якія пабывалі на спатканнях у ПК-15, не могуць выехаць да горада. Таксісты адмаўляюцца браць заказы з тэрыторыі калоніі, а калі хтосьці і згаджаецца давезці пасажыра ад ПК-15 да цэнтра, просяць 50 рублёў.

Фота ілюстратыўнага характару з адкрытых крыніц.

Снегапад: улады Магілёўшчыны загадзя распісаліся ў бяссіллі

Бітву за ўраджай у Магілёўскай вобласці выйгралі, бітву са снегам, падобна, прайграюць.

Востры дэфіцыт тэхнікі і рабочай сілы ў камунальных прадпрыемствах Магілёўскай вобласці прымусілі ўлады распісвацца ў бяссіллі яшчэ да прыходу цыклона.

Расказваць казкі пра ўсеагульны дабрабыт і ладзіць паказальныя весялухі магілёўскім чыноўнікам значна прасцей, чым арганізаваць працу па ўборцы снегу на вуліцах гарадоў Магілёўшчыны. Пра «вёску будучыні» гаворка не ідзе ўвогуле.

Першыя згадкі пра снежны калапс з’явіліся ў Крычаве, пасля чаго ўлады ўсіх раёнаў пачалі наракаць на прыход цыклона, разумеючы, што цацачныя трактары не здольныя расчысціць снежныя заносы.

У Крычаве, дзе заяўлялі, што «зваротаў пра снежныя заносы не паступала», ужо прызналі, што «снег, які накрые нашу краіну, прынясе не толькі беласнежную прыгажосць, але і немалыя цяжкасці, з якімі нам усім давядзецца сутыкнуцца».

У Кіраўску намеснік старшыні райвыканкама на ўсялякі выпадак папярэдзіў грамадзян, што «жыхары горада і раёна павінны разумець: дарогі і вуліцы не могуць быць пачышчаныя ўсюды адначасова».

У Слаўгарадзе запэўнілі, што «раённыя службы гатовыя аператыўна рэагаваць на магчымыя ўскладненні».

Касцюковіцкія прапагандысты працуюць пад дэвізам: «Сёлетнія снегапады – не падстава для панікі!»

У Чавусах, дзе чыноўнікі вельмі любяць фатаграфавацца на фоне сваіх «дасягненняў», яшчэ да прыходу «Улі» прарвала гнілы водаправод, і жыхары пятнаццаці вуліц засталіся без вады.

У Чэрыкаве ўлады заклікаюць народ “дружна ачысціць горад ад сумётаў”.

Гарачая пара наступіла не толькі для камунальнікаў вобласці, але і для прапагандыстаў. Ва ўсіх сацыяльных сетках пачалі з’яўляцца ролікі, у якіх па вуліцах раённых цэнтраў бадзёра ездзяць трактары, а вяселыя жыхары вырываюць адзін у аднаго рыдлёўкі.

Аднак той факт, што міністр Кубракоў дакладвае Лукашэнку пра тое, што міліцыя часова спыніла рэпрэсіі і занялася ўборкай снегу, сведчыць: усё трэшчыць па швах.

Менавіта ў такіх сітуацыях і выяўляецца слабасць рэжыму Лукашэнкі, прадстаўнікі якога ўмеюць толькі круціць кукіш цывілізаваным краінам, для якіх уборка снегу даўно перастала быць надзвычайшчынай.

Хочаш, не хочаш, а дворнікам трэба плаціць.

Фота чэрыкаўскай раённай газеты.