Улады Чэрыкава павялічылі аб’ём вытворчасці сельгаспрадукцыі. На паперы

Перамяшаўшы статыстычныя дадзеныя, «моцныя гаспадарнікі» Чэрыкаўшчыны зрабілі выгадныя для сябе высновы.

У Чэрыкаўскім раёне аб’ём вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі ў 2025 годзе павялічыўся ў параўнанні з 2024 годам у супастаўных цэнах амаль на дванаццаць працэнтаў.

Пераможная статыстыка выглядае так:

  • збожжа ў 2025 годзе выраблена 26,1 тысячы тон або на 32,5 працэнта больш, чым у 2024 годзе;
  • яго ўраджайнасць склала 22 цэнтнеры з аднаго гектара, у 2024 годзе – 16,6 цэнтнера;
  • у 2025 годзе рэалізавана жывёлы і птушкі на забой 3,1 тысячы тон або на 21,8 працэнта больш, чым у 2024 годзе.

Пагадзіцеся – паўсюль відавочны рост. А цяпер малако:

  • яго выраблена 10,5 тысячы тон,
  • рэалізавана па ўсіх каналах збыту 9,3 тысячы тон.
  • удзельная вага рэалізаванага малака ў агульным аб’ёме яго вытворчасці склала 89 працэнтаў.

Праблема толькі ў тым, што ў выпадку з малаком параўнанне з мінулым годам знікае.

Няма параўнальных паказчыкаў і па скаціне. Проста паведамляецца, што колькасць буйной рагатай жывёлы ў сельскагаспадарчых арганізацыях раёна на 1 студзеня 2026 года склала 7,8 тысячы галоў, у тым ліку кароў – 3,1 тысячы галоў.

Пра тое, колькі галоў было ў мінулым годзе, улады далікатна маўчаць і паведамляюць толькі пра тое, колькі рагуль у іх выжыла на пачатак года.

Узнікае пытанне: калі малака, мяса і хлеба ў крамах пакуль хапае, навошта хітраваць і выкручвацца?

Тут усё проста. Дэманстрацыя няўхільнага росту для беларускай эканамічнай мадэлі важнейшая, чым сам рост.

А што ў рэчаіснасці?  Пра яе найлепш распавяла пракуратура, якая ўсяго пару дзён таму выявіла шматлікія парушэнні ва ўтрыманні БРЖ на ферме ў Чэрыкаўскім раёне.

У якую са справаздач унесці гэты бардак?

Фота: БелТА.

Снегапад: улады Магілёўшчыны загадзя распісаліся ў бяссіллі

Бітву за ўраджай у Магілёўскай вобласці выйгралі, бітву са снегам, падобна, прайграюць.

Востры дэфіцыт тэхнікі і рабочай сілы ў камунальных прадпрыемствах Магілёўскай вобласці прымусілі ўлады распісвацца ў бяссіллі яшчэ да прыходу цыклона.

Расказваць казкі пра ўсеагульны дабрабыт і ладзіць паказальныя весялухі магілёўскім чыноўнікам значна прасцей, чым арганізаваць працу па ўборцы снегу на вуліцах гарадоў Магілёўшчыны. Пра «вёску будучыні» гаворка не ідзе ўвогуле.

Першыя згадкі пра снежны калапс з’явіліся ў Крычаве, пасля чаго ўлады ўсіх раёнаў пачалі наракаць на прыход цыклона, разумеючы, што цацачныя трактары не здольныя расчысціць снежныя заносы.

У Крычаве, дзе заяўлялі, што «зваротаў пра снежныя заносы не паступала», ужо прызналі, што «снег, які накрые нашу краіну, прынясе не толькі беласнежную прыгажосць, але і немалыя цяжкасці, з якімі нам усім давядзецца сутыкнуцца».

У Кіраўску намеснік старшыні райвыканкама на ўсялякі выпадак папярэдзіў грамадзян, што «жыхары горада і раёна павінны разумець: дарогі і вуліцы не могуць быць пачышчаныя ўсюды адначасова».

У Слаўгарадзе запэўнілі, што «раённыя службы гатовыя аператыўна рэагаваць на магчымыя ўскладненні».

Касцюковіцкія прапагандысты працуюць пад дэвізам: «Сёлетнія снегапады – не падстава для панікі!»

У Чавусах, дзе чыноўнікі вельмі любяць фатаграфавацца на фоне сваіх «дасягненняў», яшчэ да прыходу «Улі» прарвала гнілы водаправод, і жыхары пятнаццаці вуліц засталіся без вады.

У Чэрыкаве ўлады заклікаюць народ “дружна ачысціць горад ад сумётаў”.

Гарачая пара наступіла не толькі для камунальнікаў вобласці, але і для прапагандыстаў. Ва ўсіх сацыяльных сетках пачалі з’яўляцца ролікі, у якіх па вуліцах раённых цэнтраў бадзёра ездзяць трактары, а вяселыя жыхары вырываюць адзін у аднаго рыдлёўкі.

Аднак той факт, што міністр Кубракоў дакладвае Лукашэнку пра тое, што міліцыя часова спыніла рэпрэсіі і занялася ўборкай снегу, сведчыць: усё трэшчыць па швах.

Менавіта ў такіх сітуацыях і выяўляецца слабасць рэжыму Лукашэнкі, прадстаўнікі якога ўмеюць толькі круціць кукіш цывілізаваным краінам, для якіх уборка снегу даўно перастала быць надзвычайшчынай.

Хочаш, не хочаш, а дворнікам трэба плаціць.

Фота чэрыкаўскай раённай газеты.

У Крычаве спрабуюць знайсці крайніх у тым, што горад заваліла снегам

«Хачу – не хачу» не пройдзе. Улады Крычава спрабуюць узяць пад кантроль маршрутчыкаў.

Крычаўскія ўлады паспрабавалі высветліць, чаму і з якой прычыны мясцовыя вадзіцелі маршрутных таксі сышлі на навагоднія канікулы і не працавалі з 1 па 4 студзеня.

Першы намеснік старшыні райвыканкама Святлана Ярмоленка паспрабавала заклікаць да адказу аператара аўтамабільных перавозак. 

Старшыня крычаўскага «савета дэпутатаў» Ірына Пруднікава ніяк не магла зразумець, чаму маршрутчыкі не падпарадкоўваюцца яе загадам, па звычцы спасылалася на «дабро народа» і заявіла, што «хачу – не хачу выязджаць сёння, гэта не пройдзе».

На самай справе праблема значна шырэйшая: улады Крычава не падрыхтавалі раён да зімы, і снегапад паралізаваў рэгіён. Цяпер яны спрабуюць знайсці крайняга і зваліць усё на прыватнікаў.

Што да вадзіцеляў маршрутных таксі, то агульную мову з імі каманднымі метадамі ў Крычаве спрабуюць знайсці даўно. Старшыня райвыканкама Аляксей Шарай у верасні асабіста ўдзельнічаў у перадрэйсавым аглядзе вадзіцеляў маршрутных таксі і выявіў у іх праблемы з артэрыяльным ціскам.

Што да праблем з уборкай снегу, то ўлады спачатку паспрабавалі зрабіць выгляд, што іх не існуе. Начальніца аддзела ЖКГ райвыканкама Святлана Сямёнава заявіла, што «зваротаў не паступала за перыяд выпадзення ападкаў. Да ўсіх сацыяльных сфер доступ не абмежаваны».

Калі ж стала зразумела, што пераканаць людзей у адсутнасці праблем з расчышчэннем снегу не атрымаецца, у «Tik-Tok» выпусцілі заспакаяльны ролік. Наступны крок выглядае цалкам лагічна – наезд на маршрутчыкаў. Аднак прыватнікам для працы ў святы патрэбны стымул, а натоўп чыноўнікаў, якія праціраюць штаны ў выканкаме, такім стымулам, на жаль, не з’яўляецца.

У выніку ўсё скончылася тым, што Ірына Пруднікава запатрабавала сувязі з маршрутчыкамі «дваццаць чатыры на сем» і адрасавала аператару аўтамабільных перавозак пісьмовую прэтэнзію.

Цяпер крычаўскім уладам застаецца наладзіць сувязь з нябеснай канцылярыяй і накіраваць пісьмовую прэтэнзію Усявышняму, запатрабаваўшы ад яго неадкладнага спынення снегападу.

Фота раённай газеты.

«Рэха Дрыбіна» даўно сціхла

Дрыбінская «раёнка» панастальгіравала па мясцовым радыё, закрытым у 2016 годзе з-за «адсутнасці якаснага прыёму радыёпраграм у дыяпазоне УКХ».

Да 100-годдзя беларускага радыё дрыбінская раёнка ўспомніла пра тое, як цудоўна было па паўгадзіны слухаць перадачы «Сельская гаспадарка», «Мясцовая ўлада ў дзеянні», «Жыццё Саветаў», «Сустрэча з насельніцтвам», «Наш край», «Нашы землякі» і «Віншуем».

Нягледзячы на тое, што раённае радыё было «надзейнай, даверлівай, кампетэнтнай і ўдумлівай крыніцай інфармацыі», яго закрылі не толькі ў Дрыбіне, а паўсюдна.

Прычым не з-за тэхнічных праблем з вяшчаннем, а таму што:

  • правадное радыё аджыло свой век яшчэ на дзесяць гадоў раней;
  • утрымліваць бескарысную структуру ўладам стала не па кішэні.

І нават тое, што цяпер у Беларусі зарэгістравана больш за 90 радыёстанцый, кажа не пра рост папулярнасці радыё, а хутчэй пра інертнасць уладаў.

Ды што там раённае радыё, калі цяпер адзін толковы блогер можа з поспехам замяніць увесь працоўны калектыў любой раённай газеты разам з бухгалтарам і прыбіральшчыцай.

Падаецца, што справа тут не ў настальгіі па радыё, а ў шкадаванні пра беззваротна страчаныя часы, калі інфармацыя знаходзілася пад татальным кантролем уладаў.

Фота раённай газеты.

У Фінляндыі дэмантавалі помнік, падораны Савецкім Саюзам і які не стаў для фінаў родным

Статуя «Мір ува ўсім свеце» стаяла ў Хельсінкі. У 1989 годзе помнік вышынёю ў 6,5 метры Фінляндыі падарыла Масква. У адказ сталіца гэтай скандынаўскай краіны перадала Маскве скульптуру «Дзеці свету», якая цяпер знаходзіцца ў парку Дружбы на Ленінградскай шашы.

Падарунак Савецкага Саюзу ўзнялі з дапамогай тросаў і пераставілі на баржу. Яго перададуць мясцоваму мастацкаму музею. Далейшы лёс манумента вырашыць кіраўніцтва Хельсінкі і Хельсінкскі мастацкі музей, піша выданне “YLE”.

Паводле яго, пачынаючы з 1990 году, калі манумент быў прадстаўлены грамадскасці, ён выклікаў шмат дыскусіяў.

Статуя моцна пацярпела, калі ў 1991 годзе трое студэнтаў аблілі яе смалой і пер’ем. Сваёй акцыяй маладзёны хацелі адзначыць, што падарунак з Савецкага Саюзу не мусіць стаяць у Хельсінках.

Была спроба падарваць «Мір ва ўсім свеце» з дапамогай газавага балона ў 2010-ым.

Грамадская дыскусія аб неабходнасці статуі абвастрылася па поўнамаштабным нападзе Расіі на Ўкраіну.

Увесну на пастаменце статуі зʼявіўся надпіс «Ува ўсім свеце», а ў чалавечых руках фігур скульптуры былі прымацаваныя ўкраінскія сцягі.

фота з рэсурсу: yle.fi