На Слаўгарадшчыне вырасла колькасць злачынстваў, дзейсненых раней судзімымі грамадзянамі.
Пра тое, што вырасла колькасць такіх злачынстваў, стала вядома пасля каардынацыйнай нарады, праведзенай у Слаўгарадзе пры ўдзеле намесніка пракурора Магілёўскай вобласці Андрэя Волкава. Пры гэтым у пракурорскім паведамленні не называецца ні працэнт роста, ні ўласна колькасць такіх злачынстваў, ні разглядаемы перыяд. З таго можна зрабіць выснову, што, магчыма, лічбы ўражлівыя і менавіта яны выклікалі неабходнасць прыехаць у раён намесніка абласнога пракурора. Тым больш, што, як адзначаецца ў паведамленні, агульная колькасць злачынстваў у раёне змяншаецца.
“Неабходна актывізаваць працу, накіраваную на сацыяльную і працоўную рэабілітацыю грамадзян, якія вярнуліся з месцаў пазбаўлення волі», – рэзюмаваў старшыня нарады, пракурор Слаўгарадскага раёна Аляксей Пухоўскі.
Сярод праблемных момантаў і рост крымінальных парушэнняў закона па лініі кіберзлачыннасці. Так, за студзень-красавік 2026 года колькасць злачынстваў праз інтэрнэт вырасла ў 2,5 раза – з двух да пяці выпадкаў.
Намеснік пракурора Магілёўскай вобласці акцэнтаваў увагу ўдзельнікаў нарады на неабходнасць узмацніць прафілактычную работу таксама сярод непаўналетніх. «Нягледзячы на адсутнасць зарэгістраваных на тэрыторыі раёна злачынстваў, учыненых падлеткамі, адзначаецца рост колькасці грамадска небяспечных дзеянняў, учыненых да дасягнення ўзросту прыцягнення да крымінальнай адказнасці. Суб’ектам прафілактыкі неабходна дэталёва разабрацца ў прычынах і ўмовах, якія садзейнічалі іх здзяйснення», – сказаў ён.
У Магілёве на вуліцы Ленінскай прадпрымальніца стварыла «месца здзяйснення жаданняў». Уладам яно не спадабалася.
Незвычайная фотазона, якая праіснавала на галоўнай пешаходнай вуліцы Магілёва ўсяго адзін дзень, стала нагодай для спрэчак паміж гараджанамі і чыноўнікамі.
Уладальніца крамы «АртСлон» размясціла на фасадзе будынка на Ленінскай дыван з надпісам «Месца, каб загадаць жаданне». Паводле яе задумы, аб’ект павінен быў стаць своеасаблівым гарадскім арт-пунктам, дзе мінакі маглі б фатаграфавацца і проста атрымаць добры настрой.
Аднак ужо на наступны дзень улады запатрабавалі прыбраць дыван з фасада.
Прадпрымальніца расказала ў сацыяльных сетках, што за некалькі гадзін каля фотазоны паспелі пабываць дзясяткі людзей. Паводле яе слоў, наведвальнікі загадвалі жаданні, фатаграфаваліся і дзяліліся эмоцыямі. Сам аб’ект яна называла «маленькім парталам дзяцінства» і сімвалам надзеі для гараджан.
Патрабаванне дэмантаваць інсталяцыю жанчына ўспрыняла балюча. «Нам патрэбныя месцы, дзе людзі могуць усміхацца і марыць, ці толькі шэрыя сцены і правілы?» – задалася яна пытаннем.
У каментарах многія магілёўцы падтрымалі аўтара ідэі. Людзі пісалі, што незвычайны дыван стаў «разыначкай Ленінскай», прыцягваў увагу турыстаў і проста рабіў вуліцу больш жывой.
Аднак у гісторыі ёсць і іншы бок. Фасад, на якім з’явілася фотазона, належыць дому Відаровіча (вул. Ленінская 40). А ён помнік архітэктуры пачатку ХХ стагоддзя. Будынак уваходзіць у спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Беларусі і знаходзіцца пад аховай дзяржавы.
Згодна з Кодэксам культуры, на такіх аб’ектах катэгарычна забараняецца «навукова не абгрунтаванае змяненне і пагаршэнне ўмоў успрымання нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцей», таму ў дывана няма шанцаў замацавацца на галоўным фасадзе дома.
Здаецца, выйсце можна было б знайсці. Па меншай меры, дапамагчы прадпрымальніцы з усталяваннем нейкай перасоўнай рамкі, куды можна было б прымацаваць дыван. Аднак, крэатыўнасць і супраца на карысць жыхароў і гасцей горада – гэта не пра магілёўскія ўлады.
Чат сваякоў асуджаных калоніі №2 Бабруйска спыніў сваё існаванне праз пагрозы з боку адміністрацыі.
Чат у Viber быў тэрмінова ліквідаваны 5 чэрвеня 2026 года пасля таго, як сілавым структурам удалося ўстанавіць асобу яго адміністратара.
Адметна, што супольнасць не ўваходзіла ў пералік рэсурсаў, прызнаных беларускімі ўладамі «экстрэмісцкімі фармаваннямі». Больш за тое, у назве чата нават не згадвалася бабруйская калонія. Ён пазіцыянаваўся як група ўзаемадапамогі для людзей, якія апынуліся ў складанай жыццёвай сітуацыі.
Аднак, як сцвярджаюць крыніцы праваабаронцаў, пасля выяўлення адміністратара кіраўніцтва калоніі прыгразіла яму сур’ёзнымі наступствамі, калі праца супольнасці будзе працягвацца. Пасля гэтага ўдзельнікі вырашылі самастойна закрыць чат.
Ціск на такія супольнасці ўзмацніўся вясной гэтага года. У красавіку Камітэт дзяржаўнай бяспекі прызнаў «экстрэмісцкімі фармаваннямі» дзясяткі інтэрнэт-рэсурсаў, створаных для зносін паміж сваякамі зняволеных. Тады былі ліквідаваныя дзесяць Telegram-чатаў, дзевяць супольнасцяў у Viber і тры паблікі ў сацыяльных сетках.
Нягледзячы на гэта, інфармацыя пра сітуацыю ў беларускіх калоніях працягвае з’яўляцца ў незалежных медыя. Менавіта гэта, на думку праваабаронцаў, выклікае асаблівую занепакоенасць уладаў і становіцца прычынай новых спробаў кантраляваць нават нефармальныя кантакты паміж роднымі асуджаных.
Аднак радавацца рана. Паказчык рознічнага тавараабароту паказвае, на якую суму жыхары і госці раёна купілі тавараў у крамах за пэўны перыяд.
У дадзеным выпадку:
за студзень-сакавік 2026 года праз крамы і гандлёвыя арганізацыі Шклоўскага раёна было прададзена тавараў на 42,2 мільёна рублёў;
з улікам інфляцыі і змянення цэн аб’ём продажаў аказаўся на 4,8 працэнта большым, чым за той жа перыяд 2025 года;
з гэтых 42,2 мільёна рублёў на харчовыя тавары прыпала 27,9 мільёна рублёў;
на нехарчовыя тавары прыпала 12,3 мільёна рублёў.
Аднак гэта не азначае, што землякі Лукашэнкі сталі багацейшымі на 4,8 працэнта.
Рост тавараабароту можа быць звязаны з рознымі прычынамі:
павелічэннем рэальных даходаў насельніцтва;
ростам колькасці пакупнікоў з іншых раёнаў;
развіццём гандлёвай сеткі;
змяненнем структуры спажывання;
адкрыццём новых крам.
Акрамя таго, Шклоўскі раён невялікі. Калі падзяліць 42,2 мільёна рублёў на колькасць насельніцтва раёна (каля 22 тысяч чалавек), атрымаецца прыкладна 1900 рублёў пакупак на аднаго жыхара за квартал або каля 630 рублёў у месяц. Гэта ўжо дазваляе прыкладна ацаніць маштабы спажывання.
Самая цікавая лічба ў гэтай хітрай статыстыцы нават не рост тавараабароту, а тое, што 69,4 працэнта ўсіх пакупак прыпала на харчовыя тавары.
Гэта вельмі высокая доля. У развітых эканоміках па меры росту дабрабыту доля выдаткаў на ежу звычайна змяншаецца, а больш грошай ідзе на паслугі, адпачынак, тэхніку, жыллё і іншыя нехарчовыя тавары. Таму такая структура выдаткаў ускосна паказвае, што для большасці жыхароў раёна прадукты харчавання застаюцца асноўным артыкулам спажывецкіх выдаткаў.
Сярэдні памер прызначанай пенсіі разлічваецца шляхам дзялення агульнай сумы прызначаных пенсій на колькасць пенсіянераў.
Паводле даных на канец 2025 года, сярэдні памер прызначаных пенсій у Беларусі склаў 922,9 рубля.
Лідарам па гэтым паказчыку стаў Мінск. У сталіцы сярэдняя прызначаная пенсія дасягнула 998,3 рубля. Далей у тройку рэгіёнаў з найбольш высокімі пенсіямі ўвайшлі Гомельская і Мінская вобласці.
Рэгіёны-лідары выглядаюць так:
Мінск – 998,3 рубля.
Гомельская вобласць – 918,1 рубля.
Мінская вобласць – 914,4 рубля.
Астатнія рэгіёны размясціліся ніжэй за агульнарэспубліканскі ўзровень. Пры гэтым розніца паміж шэрагам абласцей аказалася невялікай.
Далей у спісе ідуць:
Віцебская вобласць – 907,1 рубля;
Гродзенская вобласць – 905,8 рубля;
Магілёўская вобласць – 904,5 рубля;
Брэсцкая вобласць – 877,5 рубля.
Нарэшце Магілёўская вобласць не толькі не замкнула спіс беднякоў, але нават абагнала росквітную Брэстчыну.
Аднак гэтая статыстыка вельмі і вельмі адносная. Найхутчэй у Магілёўскай вобласці да пенсіі дажывае менш людзей.
Стыхія разбушавалася ў Бабруйску 7 чэрвеня пасля 16:00. За паўтары гадзіны ліўню вуліцы горада ператварыліся ў рэкі, паведамляе тэлеграм-чат «Дарогі Бабруйска».
У сацыяльных сетках пішуць, што найбольш дасталося вуліцам Сацыялістычнай і Чангарскай.
А вось абласны цэнтр ліўні чамусьці абыходзяць бокам.
«Магілёўаблгідрамет» прагназуе, што пагроза ліўняў па вобласці захаваецца і сёння.
Cусветны дзень акіянаў (World Oceans Day, з 1992).
Сусветным акіянам пакрыта ¾ паверхні Зямлі. Таму дакладней нашу планету называць Акіян, а не Зямля. Большасць вучоных падзяляюць сусветны акіян на 5 частак: Ціхі (самы вялікі, больш за ўсё сухазем’е, 180 млн. кв. км), Атлантычны, Індыйскі, Паўночны Ледавіты, Паўднёвы Ледавіты. Але, напрыклад у ЗША, падзел іншы: Паўночны і Паўднёвы Ціхія, Паўднёвы і Паўночны Атлантычныя, Індыйскі, Паўночны і Паўднёвы Ледавітыя.
У школах Беларусі вучаць, што акіянаў чатыры: Ціхі, Атлантычны, Індыйскі, Паўночны Ледавіты. Усе воды Беларусі належаць да басейна Атлантычнага акіяна.
632 год. У Медыне памёр Мухамад (Магамет, 571-632).
Прарок, заснавальнік Ісламу, арабскі рэлігійны і палітычны дзеяч.
Перад смерцю даў волю рабам, раздаў грошы і зброю бедным. Быў пахаваны ў доме сваёй любімай жонкі Аішы. Дом увайшоў у храмавы комплекс першай мячэці Масджыд ан-Набі, які стаў другой пасля Каабы ў Меке мусульманскай святыняй. У Медыне прарок надыктаваў значную частку Карана.
На Беларусі мусульмане жывуць больш за 600 гадоў. Першымі прадстаўнікамі ісламу сталі татары ў XIV-XVI стагоддзях. На сёння мусульман у краіне больш за 30 000 чалавек.
Саборная мячэць у Мінску.
1772 год. У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай утворана Магілёўская губерня.
У яе склад увайшлі Магілёўская, Мсціслаўская, Аршанская, Рагачоўская правінцыі.
У 1777 годзе губерня была падзеленая на 12 паветаў. У 1778-1802 гадах замест губерні існавала Магілёўскае намесніцтва, якое ў 1796 годзе ўвашло у склад Беларускай губерні.
Адноўлена губерня ў 1802 годзе. 11 ліпеня 1919 года губерня была скасаваная, 9 яе паветаў увайшлі ў Гомельскую губерню, Мсціслаўскі павет перададзены Смаленскай, Сенненскі – Віцебскай губерням.
У 1897 годзе тэрыторыя губерні складала 42 134 квадратныя вярсты, насельніцтва – 1 708 тысяч чалавек.
1783 год. Вулкан Лакі ў Ісландыі пачаў сваё васьмімесячнае вывяржэнне.
Даўжыня лававага струменя, які выліўся з 25-кіламетровай расколіны, перавышала 130 км, а пляц, заліты ім, склаў 565 км².
У паветра падняліся клубы атрутных злучэнняў фтору і дыяксіду серы, якія загубілі больш за 50% пагалоўя жывёлы ў Ісландыі (загінула прыкладна 11 000 галоў буйной рагатай жывёлы, 200 000 авечак, 30 000 коней, а таксама амаль усе птушкі і мноства рыб).
Вулканічны попел засыпаў часткова ці цалкам пашы на большай частцы тэрыторыі вострава. Пачаўся голад. Загінула каля 10 000 тысяч чалавек (20% насельніцтва Ісландыі). Дадзенае вывяржэнне лічыцца адным з самых пагібельных за апошняе тысячагоддзе і самым буйным лававым вывяржэннем за гістарычны час. Перыяд, які рушыў за вывяржэннем, вядомы як “бедства ў смузе”. Вывергнуты вулканам тонкі попел хутка дабраўся да Еўропы, а 1 ліпеня 1783 года яго заўважылі нават у Кітаі. На працягу наступных 2-3 гадоў тэмпература паветра ў Паўночным паўшар’і знізілася на 1,3 ºC, што прывяло да неўраджаю і голаду ў многіх еўрапейскіх краінах, у тым ліку Вялікім княстве Літоўскім.
Кратары Лакі.
1922 год. Нарадзіўся Уладзімір Белы (1922-1994).
Беларускі вучоны ў галіне матэрыялазнаўства, акадэмік АН БССР, доктар тэхнічных навук, прафесар, Заслужаны вынаходнік, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР, заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР.
Быў рэктарам Гомельскага і Беларускага дзяржаўных ўніверсітэтаў. Аўтар 350 вынаходак, атрымаў 20 патэнтаў ЗША, Англіі, ФРГ, Японіі, Італіі, Францыі, Швецыі і іншых краін.
Імя вучонага прысвоена Інстытуту механікі металапалімерных сістэм і скверу перад інстытутам у Гомелі.
1947 год. Упершыню адкрылася суднаходства па ўсяму Дняпру ад Смаленска да Чорнага мора.
Працягласць суднаходства 2201 км, у тым ліку па тэрыторыі Беларусі 595 км.
У 1951-1990-х гадах па Дняпры ажыццяўляліся перавозкі не толькі будаўнічых, лясных матэрыялаў, збожжа, але і крыварожскай жалезнай руды да Брэста (па прытоку – Прыпяці), а потым у ГДР і сілезскага вугаля з Польшчы ў адваротным накірунку. Зараз, у сувязі з абмяленнем рэчышча, з эканамічнымі праблемамі на тэрыторыі краіны, суднаходства ажыццяўляецца толькі ў раёне Магілева, на мяжы з Украінай, у асноўным па Дняпроўска-Бугскаму і Мікашэвіцкаму каналах і прытоку Дняпра – Прыпяці, у нізоўях Сожа – прытока Дняпра. Грузазварот рачнога транспарту складае менш за 0,1%.
1947 год. Заснаваны магілёўскі ўнівермаг.
Першапачаткова размяшчаўся на першым паверсе будынка былога гатэля «Дняпро» – на рагу вуліцы Першамайская і Кааператыўнага завулка. Магілёўцы, якія жылі ў тыя часы, з задавальненнем наведвалі тры секцыі – абутковую, галантарэйна-парфумерную і тэкстыльную. У 1960 годзе ЦУМ атрымаў прапіску ў новым будынку па вуліцы Першамайская, 61, а яшчэ праз 20 гадоў ён пашырыўся за кошт прыбудаванага новага будынка з боку аптэкі №1.
У 1947-1990-х гадах універмаг па праве лічыўся «ўзорным інстытутам савецкага культурнага гандлю». Любы прыезджы госць імкнуўся пабываць тут, прагуляцца па аддзелах, нібы па музеі, бо ЦУМ да таго ж быў сапраўдным адлюстраваннем беларускай прамысловасці і прызнаным увасабленнем апошніх павеваў моды.
1956 год. Памёр Язэп Фарботка (1893-1956).
Беларускі паэт, літаратуразнавец, перакладчык, акцёр, удзельнік грамадска-палітычнага руху Беларусі і Украіны пачатку ХХ стагоддзя.
У 1918 годзе быў кансультантам і кіраўніком справамі беларускай дэлегацыі на перамовах з Украінскай Народнай Рэспублікай, дзе абмяркоўваліся вайскова-палітычныя пытанні і эканамічнае супрацоўніцтва Беларусі і Украіны. З яго удзелам у Кіеве была створаная сумесная гандлёвая палата, Беларуска-Украінскае Таварыства Збліжэння. З’яўляўся супрацоўнікам літаратурна-асветніцкага аддзела Наркамасветы Літоўска-Беларускай ССР, адміністратарам Беларускага тэатра ў Мінску выкладаў заалогію ў Віленскім універсітэце кандыдат навук. У 1922 г. пра Фарботку згадвае Я. Карскі ў трэцім томе «Беларусаў».
1967 год. У Мікалаеўшчыне адкрыты філіял мінскага музея Якуба Коласа.
Акрамя гэтага, філіялы знаходзяцца ў Стаўбцоўскім раёне: у Акінчыцах, Смольні, Альбуці. Сядзіба Акінчыцы, дзе з’явіўся на свет Якуб Колас, цяпер уваходзіць у рысу горада Стоўбцы.
За 5 км ад Стоўбцаў знаходзіцца сядзіба Альбуць, дзе будучы пісьменнік жыў з сям’ёй ад 1890 года і якую ён апісаў у паэме «Новая зямля» пад назвай «Парэчча». За некалькі кіламетраў, у Смольні, жылі маці, дзядзька, браты і сёстры літаратара. Менавіта тут у 1912 годзе ўпершыню сустрэліся Якуб Колас і Янка Купала. Хутар Ласток, дзе захаваўся аўтэнтычны дом, у якім з 3 да 8 гадоў жыў Якуб Колас, аддзяляе ад Смольні каля 8 км. Тут захаваліся дом, хлеў, гумно – усе яны стаяць з тых часоў, калі тут жыла сям’я Міцкевічаў. Адзін з пакояў дома аддадзены пад музейныя экспанаты.
У 1990 годзе ў в. Пінкавічы Пінскага раёна запрацаваў яшчэ адзін музей Якуба Коласа. На жаль, Магілёўшчына не мае ніводнага помніка Якубу Коласу.
1968 год. Пайшоў з жыцця Міхал Самбікін (1878-1968).
Этнічны беларус, фізіка-географ, буйны беларускі, рускі і ўкраінскі метэаролаг, прафесар, член геаграфічнага таварыства, член–карэспандэнт Геафізічнай Абсерваторыі Пецярбургскай Акадэміі навук, удзельнік экспедыцый па барацьбе з засухамі, замаразкамі.
Загадчык кафедры метэаралогіі Беларускага сельскагаспадарчага інстытута (Горкі), прафесар кафедры фізічнай геаграфіі Магілёўскага педінстытута.
8 ліпеня 1941 года, калі немцы захапілі чыгуначную станцыю Пагодзіна (Горкі), 63-х гадовы прафесар з некалькімі супрацоўнікамі БГСГА пешшу пагнаў статак з 130 галавамі элітнага быдла на ўсход. Пад час месячнага 1 100 км пераходу, пад пастаяннымі авіяналётамі ворага, загінулі толькі 4 коровы).
1985 год. Прысвоена званне “Ганаровы грамадзянін Магілёва” Аляксандру Разумаву (1909-2003).
Герой Савецкага Саюза, палкоўнік, які праявіў гераізм пры вызваленні г. Чавусы, пры фарсіраванні рэк Бася, Раста, Дняпро, а полк пад яго камандаваннем 28 чэрвеня 1944 года адным з першых уварваўся ў Магілёў і знішчыў у вулічных баях больш за 1 000 гітлераўцаў, узяў у палон 440 салдат і афіцэраў, уключна 2 генералаў.
2022 год. Памёр Серж Мінскевіч (Мыцько, 1969-2022).
Беларускі паэт і перакладчык. Кандыдат філалагічных навук.
Працаваў літкансультантам газеты «Пераходны ўзрост», у акадэмічных Інстытуце гісторыі (удзельнік археалагічных экспедыцый), Інстытуце літаратуразнаўства імя Янкі Купалы.
Адзін з арганізатараў і ўдзельнікаў літаратурна-мастацкага руху “Бум-Бам-Літ”.
Аўтар вершаў, перакладаў, прозы, сатыры, якія друкаваліся ў «Крыніцы», «Чырвоная змена», «Літаратура і мастацтва», часопісах «Маладосць», «Зрок», «Маладосць», «Першацвет», у літаратурных альманахах, зборніках
Займаўся бардаўскай песняй, рок-музыкай. Быў музыкам, спеваком, аўтарам песень у рок-гурце «Жах». Пісаў электронную музыку. На радыё ставіліся ягоныя радыёпастаноўкі фантастычных і гумарыстычных апавяданняў. Узнагарджаны прызам «За развіццё беларускай аўтарскай песні» на фестывалі «Бардаўская восень» (Бельск Падляскі, 1996).
Стыпендыят Міністэрства культуры і нацыянальнай спадчыны Польшчы «Gaude Polonia».
Перакладаў з польскай А. Міцкевіча, Ю. Славацкага, Я. Івашкевіча, С. Мрожака, С. Лема і іншых, з англійскай.
Спявак з Магілёва Ap$ent (Арсеній Кісляк), які цяпер жыве ў Польшчы, выпусціў новую песню на беларускай мове «Сляды».
Новая песня з’явілася ў YouTube 29 траўня 2026 года. “Мне падабаецца, як гэта гучыць, адчуваецца дачыненне да рэанімавання беларускай культуры. Усё ж я беларус, мне падабаецца беларуская культура, я яе паважаю, цаню. І калі я дзеяч культуры, значыцца, павінен таксама ўносіць нейкую лепту. Праўда?» – заявіў Арсеній Кісляк “Белсату”.
Паводле яго, было зроблена пяць розных аранжыровак, каб зразумець, якога настрою павінна быць гэтая песня: ад рэгі да эпічнай інструментальнай. “У мяне ёсць песні, якія чакаюць свайго выхаду нават 20 гадоў. І калі зʼяўляецца беларускамоўная песня, я стараюся яе хутчэй зрабіць, бо мне падабаецца, як гучыць беларуская мова. Нават для рускамоўных, якія паважаюць іншыя культуры, гэта гучыць як замежная музыка», – кажа Ap$ent.
Музыка адзначае, што і яго жонка Марыя была ініцыятарам таго, каб песня «Сляды» была даробленая і выйшла раней за іншыя.
Пры гэтым вялікага фідбэку ад аўдыторыі «Сляды» не выклікалі, прызнаецца Арсеній, аднак ён не сумуе. «Пры ранейшых абʼёмах, вядома, гэта выглядае не так моцна, але я ж задэклараваў у Threads, што буду ісці да мільярда з беларускамоўнай песняй. Гэтая не мільярд, але, можа, наступная будзе мільярд. Я апошнім часам не зацыкліваюся на лічбах. Бачу, многія музыкі каментуюць: «Мала лічбаў, мала лічбаў». Як быццам сутнасць творчасці трошачкі памянялася. Усе за лічбамі гоняцца, а не за самавыяўленнем», – працягвае Ap$ent.
Ён тлумачыць, што цяпер усе фідбэкі не асабліва моцныя. “Па-першае, YouTube у Расеі заблакаваны, а ў мяне там шмат слухачоў. Па-другое, на беларускай мове таксама адразу адвальваецца вялікая колькасць людзей. Па-трэцяе, стыль. Вельмі шмат людзей падпісалася пасля «Можно я с тобой». Мабыць, яны сядзяць і чакаюць, што я напішу другую «Можно я с тобой». Калі на лічбах не зацыклівацца, то, можа, з часам гэта ўсё роўна прынясе вынікі. Няхай прывыкаюць. Беларускамоўных песень будзе больш!» – сцвярджае магілёўскі спявак у эміграцыі.
Арсеній Кісляк нарадзіўся ва Украіне, калі яму быў год, разам з маці пераехаў з Харкава ў Магілёў. Галоўны яго хіт – «Можно я с тобой». Як тлумачыў спявак, песня была пра ад’езд яго сям’і з Беларусі спачатку ў Грузію пасля рэпрэсіяў супраць жонкі: яе асудзілі на год абмежавання волі за «знявагу беларускага дыктатара» ў сувязі з каментаром пра арышт Рамана Пратасевіча ў тэлеграм-канале Nexta. Музыка казаў, што «проста зарыфмаваў падзеі са свайго жыцця».
Магілёўскаму журналісту Аляксандру Буракову пасля пяцігадовай забароны на ўезд у ЕЗ зноў не дазволілі прыехаць у Шэнгенскую зону.
4 чэрвеня 2026 года Буракоў, які мае статус уцекача ў Малдове, прыляцеў у Берлін з Кішынёва. Аднак на пашпартным кантролі журналіста затрымалі і паведамілі, што яго дадзеныя знаходзяцца ў Шэнгенскай інфармацыйнай сістэме SIS як асобы, якой забаронены ўезд у краіны Еўразвязу.
Як распавёў журналіст, папярэдняя пяцігадовая забарона скончылася 2 сакавіка 2026 года. Больш за тое, у красавіку ён праз адваката атрымаў адказ ад чэшскай паліцыі, што абмежаванне больш не дзейнічае.
Толькі ў берлінскім аэрапорце Буракоў даведаўся, што 16 красавіка Польшча зноў унесла яго ў базу SIS і забараніла ўезд у Шэнгенскую зону да 2031 года. Падставай стала фармулёўка пра нібыта пагрозу нацыянальнай бяспецы Польшчы. «Я нават не быў у Польшчы апошнія гады і ўвогуле знаходжуся па-за межамі Еўразвязу. Чаму мяне зноў унеслі ў базу, мне ніхто не тлумачыць», – кажа журналіст.
Нямецкія памежнікі паведамілі, што прэтэнзій да дакументаў беларуса не маюць. Ён меў сапраўдны біяметрычны пашпарт уцекача, выдадзены Малдовай, і мог законна ўехаць у Германію, калі б не польская забарона.
Гісторыя супрацьстаяння Буракова з польскімі ўладамі цягнецца ўжо некалькі гадоў. Яшчэ ў 2021 годзе ён нечакана даведаўся, што ўключаны ў спіс асоб, якія нібыта пагражаюць бяспецы Польшчы. Пры гэтым журналіст сцвярджае, што ніколі не атрымліваў тлумачэнняў, якія канкрэтна дзеянні сталі прычынай такой ацэнкі.
На працягу апошніх гадоў ён спрабаваў праз адвакатаў дамагчыся доступу да матэрыялаў сваёй справы і абскардзіць рашэнне. Польскі суд нават прызнаў незаконнай адмову ў азнаямленні з дакументамі, але сутнасць абвінавачванняў так і засталася для журналіста невядомай.
Аляксандр Буракоў быў вымушаны пакінуць Беларусь пасля палітычнага пераследу. Журналіст супрацоўнічаў з незалежнымі беларускімі і замежнымі медыя, пасля падзей 2020 года неаднаразова затрымліваўся і адбываў адміністрацыйныя арышты.
Цяпер замест запланаванай паездкі ў Германію яму давялося вярнуцца ў Кішынёў, а прычына новай пяцігадовай забароны на ўезд у Еўразвяз па-ранейшаму застаецца невядомай.
У Магілёве нямала гавораць пра цэны ў кавярнях і рэстаранах, аднак часам добрыя і недарагія месцы аказваюцца літаральна схаванымі ад вачэй наведвальнікаў. Менавіта такая выснова напрошваецца пасля агляду сталовай, размешчанай у Цэнтральным універмагу горада.
Сталовая знаходзіцца на трэцім паверсе ЦУМа. Аднак знайсці яе прыезджаму чалавеку няпроста. Каб трапіць у залу, неабходна прайсці праз гандлёвыя рады аддзела адзення і невялікі калідор. Без падказкі многія наведвальнікі могуць нават не здагадацца, што ва ўнівермагу працуе паўнавартасная ўстанова грамадскага харчавання.
Пры гэтым сама сталовая пакідае цалкам станоўчае ўражанне. Наведвальнікі адзначаюць чыстую залу, прыемную атмасферу, даступныя цэны і годную якасць страў. Нават бліжэй да закрыцця тут працягваюць абслугоўваць кліентаў, а кошт паўнавартаснага абеду застаецца вельмі ўмераным.
Узнікае заканамернае пытанне: чаму месца з добрай рэпутацыяй аказалася практычна схаваным ад людзей? Ва ўмовах высокай канкурэнцыі за наведвальніка большасць устаноў стараюцца прыцягнуць увагу шыльдамі і ўказальнікамі. У выпадку са сталовай ЦУМа сітуацыя выглядае проста супрацьлеглай.
Магчыма, дадатковая навігацыя ўнутры будынка, больш заўважныя ўказальнікі на паверхах або інфармацыя каля ўваходу ва ўнівермаг дапамаглі б прыцягнуць новых наведвальнікаў. Бо галоўная праблема гэтай сталовай, мяркуючы па водгуках, заключаецца не ў якасці ежы і не ва ўзроўні абслугоўвання, а ў тым, што многія магілёўцы і госці горада проста не ведаюць пра яе існаванне.
