Увечары 9 чэрвеня здарылася прамое траплянне маланкі ў дах бытавога будынка на тэрыторыі чыгуначнай станцыі Галынец у Магілёўскім раёне. Гэта прывяло да пажару,
загарэўся дах. Каб патушыць пажар, ратавальнікам давялося задзейнічаць чатыры адзінкі тэхнікі МНС. Унутры будынка на момант пажару нікога не было, ніхто не пацярпеў.
Фота ведамаснага сайта МНС.
Устаноўлены для прапаганды мастацтва высокага стылю мадэрн ў архітэктуры, жывапісу, паэзіі, музыцы, а таксама захавання яго спадчыны. Дата прымеркавана да дня скону выдатных прадстаўнікоў мадэрну Антоніа Гаўдзі і Эдэна Лехнера.
У Магілёве стыль мадэрн прадстаўлены будынкам сялянскага зямельнага банка, у якім зараз месціцца мастацкі музей імя П. Масленікава.
Геральдыка, гербазнаўства – спецыяльная гістарычная навука, якая вывучае паходжанне, развіццё, грамадска-прававое значэнне і фармаванне герба і інстытут яго карыстання.
Інтэнсіўнае развіццё геральдыкі ў ВКЛ пачалося пасля заключэння Гарадзельскай уніі 1413 года, калі 47 найбольш знатных родаў Княства атрымалі гербы.
У ХVІІ стагоддзі распаўсюдзілася гарадская геральдыка. Уласныя гербы мелі больш за 100 беларускіх гарадоў.
Гэта адбылося падчас сустрэчы “на Ршы”. Першая пісьмовая згадка пра Оршу.
Пры Ўсяславе Чарадзеі Полацкае княства дасягнула сваёй магутнасці, быў пабудаваны Полацкі Сафійскі сабор.
Праз 4 месяцы пасля бітвы на Нямізе (1067), Яраславічы запрасілі Усяслава на перамовы, цалавалі крыж, што не зробяць благога. Але, як толькі Усяслаў пераплыў у чоўне Дняпро для перамоваў, Яраславічы парушылі цалаванне крыжа і схапілі князя з сынамі, адвезлі ў Кіеў і кінулі ў земляную турму. Праз 14 месяцаў, падчас паўстання 1068 года, кіеўляне вызвалілі Усяслава з поруба і абвясцілі вялікім князем кіеўскім.
Гэта адбылося падчас пераправы праз раку з Магілёва ў Лупалава. Затануў паром разам з шматлікімі гараджанамі, святарамі.
Выканаўчы органа паўстання 1794 года.
Заклікі Т. Касцюшкі да простага народа змагацца за незалежнасць выклікалі недавер сялян і сабатаж памешчыкаў. У сялян на працягу стагоддзяў выхоўвалася рабская псіхалогія. Яны, пакорлівыя сваім панам, не былі гатовыя да актыўных дзеянняў у якасці свядомых барацьбітоў за свае правы, за сваю свабоду. Усё гэта ўлічваў Касцюшка і ў кожным звароце да народа стараўся абудзіць яго свядомую актыўнасць, умацаваць веру ў перамогу.
Беларускі грамадскі дзеяч, прадпрымальнік
Быў членам Беларускага гуртка ў Варшаве. У пачатку 1920-х гадоў дзеяч беларускай кааперацыі на Віленшчыне, з ліпеня 1925 года стаў намеснікам старшыні Беларускага нацыянальнага камітэту ў Варшаве.
Быў уласнікам цагельні. Заснавальнік і старшыня Асветнага таварыства беларусаў у Варшаве (1937-1939), аплочваў памяшканне таварыства, дапамагаў незаможным беларускім студэнтам.
Выдаў зборнік вершаў С. Станкевіча «З майго ваконца» (1928). Дзеяч Беларускага камітэту ў Варшаве (1940-1944). Пасля 1956 года ўдзельнічаў у працы Варшаўскага аддзелу Беларускага грамадска-культурнага таварыства, спяваў у хоры таварыства.
Памёр 20 мая 1961 года.
Беларускі этнограф, фалькларыст, краязнавец, сябра геаграфічнага таварыства, таварыства аматараў прыродазнаўства, антрапалогіі і этнаграфіі пры Маскоўскім універсітэце.
Рэдактар часопіса “Этнографическое обозрение”, паплечнік па даследаваннях магілёўца Паўла Шэйна (1826-1900).
Аўтар грунтоўных “Нарысаў Віцебскай Беларусі” (8 частак), “Нарысаў простанароднага жыцця-быцця ў Віцебскай Беларусі і апісанне прадметаў ужытку”, “Простанародныя прыкметы і павер’і, прымхлівыя абрады і звычаі, легендарныя паданні пра асобы і мясціны” (змяшчае 2307 народных прыкмет, павер’яў, забабонаў, абрадаў, звычаяў).
Беларускамоўная грамадска-палітычная, эканамічная і літаратурная газета нацыянальна-дэмакратычнага кірунку пад рэдакцыяй Язэпа Лёсіка.
Выдавалася Беларускім нацыянальным камітэтам, потым Таварыствам беларускай культуры да лістапада 1918 года.
Газета закрылася па заняцці Менска бальшавікамі.
Гэта адбылося падчас працы Беларускага з’езда Віленшчыны і Гродзеншчыны (9-10 чэрвеня).
Рада – орган палітычнага прадстаўніцтва беларускага нацыянальнага руху Заходняй Беларусі на чале К. Дуж-Душэўскім і М. Кахановічам. Рада выступала ў абарону правоў беларусаў, спрыяла развіццю беларускай культуры, кааперацыі, займалася дабрачыннасцю на карысць пацярпелых ад вайны і дзяцей-сірот. У палітычнай дзейнасці прытрымлівалася актаў БНР.
Беларускі і польскі фалькларыст, этнограф, археолаг.
Сабраў каля 1 500 беларускіх песенных і танцавальных мелодый, 5 000 беларускіх народных песень, каля 10 000 прыказак, сотні казак, загадак, якія выдадзеныя у 8-томнай працы “Люд беларускі”. Аўтар этнаграфічнай працы “Пружана і яе ваколіцы”.
Непасрэднай падставай для расправы стала забойства Рэйнхарда Гейдрыха, пратэктара Багеміі і Маравіі, учыненае 27 мая 1942 года ў Празе. Жыхары вёскі былі абвінавачаныя ва ўкрывальніцтве чэхаславацкіх патрыётаў, якія здзейснілі замах.
Усё мужчынскае насельніцтва старэйшае за 15 гадоў, а гэта 172 чалавекі, было расстраляна, 195 жанчын былі адпраўленыя ў канцэнтрацыйны лагер Равенсбрук. З 98 дзяцей было пакінута 13 дзяцей узростам да аднаго года і прыдатныя для анямечвання. Астатнія дзеці былі забітыя ў газавай камеры ў лагеры смерці каля Хелмна. Усе будынкі вёскі былі спаленыя.
Магілёўскі паэт, бард, пісьменнік, урач-неўрапатолаг па прафесіі.
Сталы аўтар часопіса “ARCHE”, удзельнік праекту “Радыё Свабода” “Барды Свабоды”, бардаўскіх канцэртаў, сябра клубу аматараў гісторыі і падарожжаў “Чароўны ўспамін”, аўтар паэтычных зборнікаў, кнігі пра інтымнае жыццё, неафіцыйнага гімну Магілёва.
Брытанскі акцёр беларускага паходжання.
Пачаў працу на радыё BBC Radio 1, прымаў удзел у розных шоў на радыё і тэлебачанні, у тэлесерыялах на брытанскім і амерыканскім тэлебачанні.
Вядомы і ў якасці акцёра агучання, працаваў у рэкламе, дубляжы.
Яго брат Джэймс Серафіновіч – сцэнарыст і рэжысёр, сястра Хелен – замужам за сцэнарыстам Грэгэмам Лінеганам.
Беларускі глебазнавец, краязнавец, доктар сельскагаспадарчых навук, прафесар МДУ імя А. Куляшова.
Член геаграфічнага таварыства і таварыства глебазнаўцаў, галоўны рэдактар часопіса “Магілёўскі мерыдыян”.
Даследчык глеб Магілёўскай вобласці, аўтар 50 прац па структуры глебавага покрыва вобласці і ўсходняй Беларусі.
Прапагандыстка Віталіна Петрусевіч у сваёй аўтарскай праграме «Версія Петрусевіч» вырашыла паразважаць пра вартасці ўнутранага турызму і пачала расказваць пра цудоўныя беларускія балоты, якія нібыта куды больш прывабныя за сярэднявечныя замкі Еўропы.
Захады сонца над балотамі, вядома, справа густу, але нават яны – не заслуга Лукашэнкі і яго паплечнікаў.
Куды цікавейшая праграма «Замкі Беларусі», пра якую Віталіна таксама ўзгадала і на якую былі выдаткаваны сотні мільярдаў рублёў.
Паводле версіі Петрусевіч, грошы падаткаплацельшчыкаў не аселі ў кішэнях чыноўнікаў, а пайшлі на рэстаўрацыю айчынных замкаў – Мірскага, Нясвіжскага, Лідскага, Гродзенскага. Але…
Навошта мысліць рэспубліканскімі катэгорыямі, калі ты працуеш на тэлеканале «Магілёў-4»? Менавіта туды Віталіну ўладкавала яе маці – «сенатар» і дырэктар ІА «Магілёўскія ведамасці» Ірына Петрусевіч.
Зразумела, што дзяўчына імкнецца перабрацца ў Мінск гэтак жа, як у 2020 годзе з-за недахопу кадраў перабралася з Касцюковіч у Магілёў. Аднак пакуль Петрусевіч-дачка ўсё яшчэ працуе на рэгіянальным тэлебачанні, а дзяржаўная праграма «Замкі Беларусі» ў разрэзе Магілёўшчыны, шчыра кажучы, кульгае на ўсе чатыры нагі.
Мы маем руіны Быхаўскага замка, якімі палохаюць турыстаў, разбураны барочны храм на Мсціслаўшчыне, закінутую сядзібу Талстых у Грудзінаўцы і храм у Княжыцах, на рэстаўрацыю якога ўлады спрабуюць сабраць грошы ўсім светам.
І адсюль узнікае вузкаабласное пытанне: дзе грошы, Зін?
Што адбылося з дзяржаўнай праграмай «Замкі Беларусі» ў нашай вобласці? Ці былі атрыманы сродкі? Ці былі яны скрадзены? І калі скрадзены, то кім? Імперыялістамі, англасаксамі, палякамі ці ўсё ж нашымі роднымі «моцнымі гаспадарнікамі»?
Чаму пры выдаткаваных невядома куды мільярдах магілёўскія прапагандысты раяць любавацца замкамі ў іншых абласцях і рэкламуюць краявіды балот?
Фота ілюстрацыйнага характару.
Дзяржстандарт выявіў небяспечнае для здароўя жэле Rabbit вытворчасці Кітая ў продажы ў Бабруйску.
Жэле было знойдзена пры праверцы ў гандлёвай кропцы аднаго з бабруйскіх прадпрымальнікаў. Паводле інфармацыі ведамства, гэтае жэле з падслашчальнікамі не адпавядае патрабаванням тэхнічных рэгламентаў Мытнага саюза. Пры яго вытворчасці былі выкарыстаныя недапушчальныя харчовыя дабаўкі – тартразін, чырвоны чароўны АС (Е129), сіні бліскучы FCF (E133). Гэтыя дабаўкі былі ўказаны на маркіроўцы тавара.
Дзяржстандарт прадпісаў забараніць увоз і продаж гэтага небяспечнага жэле ў Беларусі, спынена дзеянне дакументаў аб ацэнцы адпаведнасці. Рэшткі прадукцыі павінны быць выняты з абарачэння.
Фотаздымак з адкрытых крыніц
Нечаканыя рэйды спецыялістаў Мінлясгаса паказалі, што не ўсё добра ў гатоўнасці да барацьбы з ляснымі пажарамі на Магілёўшчыне.
Так, у Фашчаўскім лясніцтве Магілёўскага лясгаса, як высветлілася, дзяжурства ажыццяўляецца адным лесаводам. Пры гэтым памочнік ляснічага выйшаў на сувязь праз 15-20 хвілін. Бочка з вадой была запоўненая напалову, а шлагбаўмы былі адкрытымі ў перыяд дзеяння забарон і абмежаванняў на наведванне лясоў.
У Дабранскім лясніцтве Горацкага лясгаса таксама былі адкрытыя шлагбаўмы. Ёмістасць для вады не ўстаноўлена на аўтамабіль. Камбінаваны лясны плуг (ПКЛ-70), прызначаны для стварэння супрацьпажарных бар’ераў не быў устаноўлены на трактар. Дзяжурства арганізавана ў складзе аднаго майстра лесу.
У Чавускім лясгасе ўзбуйнёная пажарна-хімічная станцыя неўкамплектавана асабовым складам (адсутнічаюць лесавод і вадзіцелі).
У Слаўгарадскім лясніцтве Чэрыкаўскага лясгаса ў памяшканні пажарна-хімічнай станцыі не аказалася асвятлення.
Фотаздымак: ТГ “Мінлясгас”
Працы па кансервацыі будынка касцёла ў Княжыцах, на які ўлады прасілі грошы ў насельніцтва, дагэтуль не пачаліся.
Касцёл Святога Мікалая ў Княжыцах, што непадалёк ад Магілёва, працягвае разбурацца. Нягледзячы на абвешчаны яшчэ летась збор ахвяраванняў на яго выратаванне, пра пачатак супрацьаварыйных работ дагэтуль нічога не вядома.
Пра стан гістарычнага будынка нагадалі турысты, якія апублікавалі ў сацыяльных сетках новыя фотаздымкі і відэа закінутага храма. На іх добра бачна, што помнік працягвае губляць свае канструкцыі і патрабуе неадкладнага ўмяшання спецыялістаў, піша выданне Katolik.life.
Касцёл у Княжыцах мае статус гісторыка-культурнай каштоўнасці і знаходзіцца ў дзяржаўнай уласнасці. Гэта азначае, што адказнасць за яго захаванне нясе дзяржава.
Аднак на працягу многіх гадоў сродкаў на кансервацыю і рамонт будынка не знаходзілася. У канцы 2025 года Магілёўскі райвыканкам нават звярнуўся па дапамогу да грамадзян, абвясціўшы збор ахвяраванняў на правядзенне супрацьаварыйных і кансервацыйных работ.
З таго часу мінула больш за паўгода. Ні сума сабраных сродкаў, ні тэрміны пачатку работ публічна не агучваліся а касцёл працягвае разбурацца пад уздзеяннем дажджоў, ветру і часу. І пакуль чыноўнікі маўчаць пра лёс праекта, адзін з самых адметных архітэктурных помнікаў Магілёўскага раёна ўсё бліжэй набліжаецца да мяжы, пасля якой ратаваць ужо будзе няма чаго.
Варта нагадаць, што яшчэ ў 2015 годзе касьцёл уключылі ў дзяржаўную праграму «Культура Беларусі» на 2016–2020 гады. Планавалася выдзеліць каля 370 тыс. рублёў на яго рэстаўрацыю. Аднак у выніку – ні капейкі. Будынак пакінулі без рамонту і нават без належнай кансервацыі.
Вось такое стаўленне сучасных беларускіх улад да гісторыка-культурнай спадчыны народа.
Фотаздымак: katolik.life
Згодна з матэрыяламі крымінальнай справы, 25-гадовая жыхарка Шклова працавала ў філіяле прадпрыемства электрасувязі і мела доступ да аўтаматызаванай сістэмы збору і апрацоўкі маркетынгавай інфармацыі.
Дзяўчына завалодала рэквізітамі пашпартных даных сваёй калегі і аформіла на яе анлайн-крэдыт.
Грошы ў суме 9,4 тысячы рублёў перавяла на сваю банкаўскую плацежную картку і зрабіла некалькі ставак у анлайн-казіно.
На другую калегу іграманка адкрыла ўжо тры рахункі і паспрабавала аформіць крэдытны дагавор на суму 13 тысяч рублёў. Аднак прадстаўнік банка своечасова звязаўся з будучай ахвярай і зафіксаваў яе адмову ад афармлення крэдыту.
Яшчэ на стадыі папярэдняга расследавання падазраваная кампенсавала прычыненую шкоду ў поўным аб’ёме.
Паводле заключэння судовай псіхіятрычнай экспертызы, яна пакутуе ад паталагічнай схільнасці да азартных гульняў.
Пасля вывучэння матэрыялаў справы намеснік пракурора Шклоўскага раёна меру стрымання ў выглядзе падпіскі аб нявыездзе і належных паводзінах пакінуў без зменаў.
Фота ілюстрацыйнага характару.
Ратавальнікі ў Бабруйску эвакуіравалі двух будаўнікоў на вуліцы Сацыялістычнай.
Мужчыны захраслі ў будаўнічай люльцы паміж паверхамі дома, які будуецца, на адзнацы каля 19 метраў.
Прыбыўшыя на месца работнікі МНС задзейнічалі аўтакаленчаты пад’ёмнік.
Будаўнікоў паспяхова эвакуіравалі на зямлю.
У медыцынскай дапамозе выратаваныя не мелі патрэбы.
Фота: скрыншот відэа тэлеграм-канала МНС Беларусі.
Заснаваны Міжнародным саветам архіваў у 1948 годзе рашэннем ЮНЕСКА.
Для жыцця грамадства ролю архіваў цяжка пераацаніць. Як своеасаблівыя інфармацыйныя цэнтры, яны забяспечваюць доступ да рэтраспектыўнай дакументнай інфармацыі, садзейнічаюць у вырашэнні задач сацыяльна-эканамічнага развіцця краін, эфектыўнага дзяржаўнага кіравання, а таксама забяспечваюць навуковае пазнанне мінулага.
Архівы – не толькі сур’ёзны інфармацыйны рэсурс культурнай і гістарычнай спадчыны. У жыцці кожнага асобнага чалавека архівы часам адыгрываюць не меншую ролю. Бо там захоўваюцца індывідуальныя звесткі аб кожным з нас. Разнастайнасць архіўных крыніц і фарматаў вялізная. Таму архіўныя даныя з’яўляюцца каштоўным сведчаннем эканамічнага, палітычнага і сацыяльнага развіцця чалавецтва.
Захаваць дакументальную спадчыну, даць магчымасць людзям знаёміцца з унікальнымі дакументамі – галоўная задача архівістаў.
Створаны для таго, каб усе мы, незалежна ад жыццёвых абставін і розных перыпетый, нагадалі сваім сябрам аб тым, як яны важныя для нас і парадавалі іх сваёй увагай, тэлефонным віншаваннем, сустрэчай з імі.
Усе народы ва ўсе часы лічылі сяброўства найвялікшай каштоўнасцю, і пры гэтым нязменна лічылі “сапраўднае сяброўства” вельмі рэдкай з’явай.
У кожнага з нас сапраўдных сяброў можа быць 3-5, 5-7. Не болей, як правіла. Чаму б у гэты дзень не сабрацца разам тым, хто даўно не бачыўся, не ручкаўся, не стэлефаноўваўся. Успомніць добрыя старыя часы, падзяліцца добрымі навінамі, дасягненнямі. На самай справе, калі ў сяброў здараецца нешта добрае, то гэта добрае здараецца і ў цябе.
Першы з еўрапейцаў дасягнуў сталіцы мангольскай імперыі Каракарума, правёў перамовы з Батыем.
Падарожжа адкрыла спіс вялікіх падарожжаў еўрапейцаў у Азію, а справаздача Карпіні ўпершыню пазнаёміла Еўропу са светам Усходу.
Кароль польскі і вялікі князь ВКЛ (1632-1648), тытулярны цар маскоўскі (1610-1634) і кароль шведскі (1632-1648).
Пераняў сталец у цяжкі для краіны час, калі была ўжо страчаная Лівонія, праваслаўная грамадскасць расколатая Берасцейскай уніяй. Ён перамог Расію ў Смаленскай вайне і паводле Палянаўскага міру 1634 адваяваў Смаленск і прымусіў маскавітаў адмовіцца ад прэтэнзій на землі Рэчы Паспалітай.
Для міру і спакою, Уладзіслаў адмовіўся ад тытулу маскоўскага цара і прэтэнзій на маскоўскі сталец, пазней – на шведскі сталец.
З пачаткам Трынаццацігадовай вайны ў 1654 года гараджане здалі горад маскоўскім захопнікам. Аднак 1 лютага 1661 года ў выніку народнага паўстання гараджане знішчылі акупацыйны гарнізон.
За выяўленую ў час паўстання мужнасць кароль і вялікі князь Ян Казімір ураўнаваў у правах Магілёў з Вільняй, надаў новы герб «у блакітным полі тры сярэбраныя гарадскія вежы, у адчыненай сярэдняй браме – рыцар з узнятым мячом, а над ім герб – “Пагоня”.
Магдебургскаму Магілёву бракавала мураванай ратушы – і 4 верасня 1679 года гараджане прыступілі да будаўніцтва каменнай ратушы, асноўны корпус якой быў узведзены да 1681 года, а поўнасцю будаўніцтва завяршылі ў 1698 годзе.
Каля 23:00 гадзін успыхнуў Траецкі пажар – адзін з самых буйных за ўсю расійскую гісторыю гарадскіх пажараў XVIII стагоддзя.
Першым загарэўся дом Міласлаўскіх за Баравіцкім мостам, ад свечкі, якую паставіла перад абразом салдацкая ўдава. Адсюль пайшоў выраз: “Масква згарэла ад капейкавай свечкі”.
Вецер быў моцны, а час сухі. Было знішчана больш за 2 500 двароў, 486 крам і шмат цэркваў.
“Ахвярай” бедства таксама стаў 200-тонны Цар-звон. Ён быў адліты 2 гадамі раней, але яшчэ знаходзіўся ў спецыяльнай ліцейнай яме пад бярвеністым падстрэшкам. Ад яго адкалоўся кавалак вагой 700 пудоў (11,5 тоны).
Згарэў у пажары і гадзіннік на Спаскай вежы.
Імператрыца Ганна Іаанаўна сваім указам распарадзілася аднавіць палацавыя і саборныя цэрквы за кошт казны, але нават праз некалькі гадоў, ужо ў валадаранне Лізаветы Пятроўны, сляды пажару ў Крамлі былі па-ранейшаму вельмі прыкметныя.
Беларускі філосаф, этнограф, фалькларыст. Доктар філасофіі.
Вучыўся ва ўніверсітэтах Варшавы, Берліна, Прагі і Берна. Займаўся збіральніцтвам беларускага фальклору. Друкаваўся ў часопісе «Вісла». У 1889 годзе ў часопісе «Збор звестак па айчыннай антрапалогіі» апублікаваў працу «Беларускія думкі з вёскі Глыбокае Лідскага павету Віленскай губерні, запісаныя ў 1885 годзе», якая змяшчае 45 беларускіх народных песень.
Выдаў кнігу «Беларускія паданні» (1889), якая змяшчае 32 беларускія казкі з Лідскага павета.
Памёр 27 жніўня 1916 года.
Беларускі медык, грамадскі і палітычны дзеяч, прафесар.
Рэктар Віленскага ўніверсітэта, Прэзідэнт і Ганаровы член-карэспандэнт Пецярбургскай медыка-хірургічнай акадэміі, член Віленскага і Варшаўскага медыцынскіх таварыстваў, таварыства кіеўскіх дактароў і Харкаўскага ўніверсітэта, доктар медыцыны і хірургіі.
Працаваў дырэктарам медыцынскага дэпартамента ваеннага міністэрства.
З’яўляецца рэфарматарам расійскай медыцыны і ветэрынарыі.
Беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, публіцыст, краязнавец, археолаг, збіральнік старажытнасцяў. Брат беларускага дзеяча Антона Луцкевіча.
Адзін з заснавальнікаў Беларускай сацыялістычнай грамады і газеты “Наша ніва”. Сябра Віленскай беларускай рады і Рады БНР. Распрацоўваючы ідэю беларускага самавызначэння ад ідэй краёвасці прыйшоў да ідэі поўнай незалежнасці Беларусі.
Арганізатар беларускага культурнага жыцця ў Вільні.
Аўтар прац па гісторыі, мастацтве, кніжнай культуры Беларусі. Увёў у навуковы ўжытак помнікі старабеларускай літаратуры XVI стагоддзя, пісаныя арабскай графікай «Аль-Кітаб».
У 1921-1944 гадах працаваў Беларускі музей імя Івана Луцкевіча (зачынены савецкімі ўладамі), з 2001 працуе аб’яднанне “Беларускі музей імя Івана Луцкевіча”. У Мінску, у парку імя Янкі Купалы ўсталяваны памятны знак у гонар братоў Луцкевічаў.
Памёр 20 жніўня 1919 года.
Беларускі паэт, бард.
Удзельнік гуртоў “Близнецы”, “Zartipo”. Аўтар 9 альбомаў, у тым ліку “З бацькоўскай кружэлкі” – пераклады папулярных песен савецкіх часоў на беларускую мову.
Удзельнік многіх супольных праектаў, у тым ліку “Віно дажджоў” на творы У. Караткевіча, “Бывайце здаровы! Bella Ciao” – італьянскія песні па-беларуску, беларускія – па-італьянску, “Тузін. Перазагрузка”(2009, 2011).
29 ліпеня 1961 года Шацілкі пераменаваны ў г. Светлагорск, Парыцкі раён стаў Светлагорскім. Новая назва, як палічыла камуністычнае кіраўніцтва, сімвалізуе светлае жыццё савецкага Палесся.
Беларускі грамадскі і рэлігійны дзеяч, архібіскуп Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы.
Актывіст беларускага руху ў Заходняй Беларусі, належаў да КПЗБ.
Пасля трох гадоў адбывання тэрміну ў польскай турме, з 1930 года жыў у Чэхаславакіі. Скончыў Пражскі політэхнічны ўніверсітэт.
Працаваў у Пражскім інстытуце заалогіі, браў удзел у грамадскім беларускім жыцці, быў сакратаром старшыні Рады БНР Васіля Захаркі.
З пачаткам Другой сусветнай вайны працаваў у беластоцкай газеце «Новая дарога», у Беларускім камітэце. Удзельнічаў у Другім Усебеларускім кангрэсе.
З 1944 года у эміграцыі ў Германіі. Быў старшынём Беларускага цэнтральнага камітэта. У 1949 прыняў манаства пад імем Васiль і стаў епіскапам Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы.
У 1951 годзе пераехаў у Нью-Ёрк. Стаў архіепіскапам Канадска-Амерыканскім. Браў актыўны ўдзел у беларускім грамадскім жыцці ў ЗША.
Беларускі пісьменнік, празаік, паэт, публіцыст.
Працаваў у многіх газетах, узначальваў аддзелы рэдакцый штотыднёвіка “Літаратура і мастацтва”, часопіса “Полымя”, намеснікам галоўнага рэдактара выдавецтва “Мастацкая літаратура”.
Аўтар шматлікіх кніг, зборнікаў апавяданняў і аповесцей, раманаў, сатыры і гумару, кніг твораў для дзяцей.
Яго творчасці ўласцівыя ўвага да бытавой стыхіі народнага жыцця, шчырыя адносіны да чалавека працы, жывое шматфарбнае народнае слова.
Пераклаў на беларускую мову паэму М. Гогаля “Мёртвыя душы”, казку П. Яршова “Канёк-гарбунок”, творы Я. Носава, К. Чукоўскага і іншых, перакладаў таксама з украінскай, польскай і балгарскай моў.
На Слаўгарадшчыне вырасла колькасць злачынстваў, дзейсненых раней судзімымі грамадзянамі.
Пра тое, што вырасла колькасць такіх злачынстваў, стала вядома пасля каардынацыйнай нарады, праведзенай у Слаўгарадзе пры ўдзеле намесніка пракурора Магілёўскай вобласці Андрэя Волкава. Пры гэтым у пракурорскім паведамленні не называецца ні працэнт роста, ні ўласна колькасць такіх злачынстваў, ні разглядаемы перыяд. З таго можна зрабіць выснову, што, магчыма, лічбы ўражлівыя і менавіта яны выклікалі неабходнасць прыехаць у раён намесніка абласнога пракурора. Тым больш, што, як адзначаецца ў паведамленні, агульная колькасць злачынстваў у раёне змяншаецца.
“Неабходна актывізаваць працу, накіраваную на сацыяльную і працоўную рэабілітацыю грамадзян, якія вярнуліся з месцаў пазбаўлення волі», – рэзюмаваў старшыня нарады, пракурор Слаўгарадскага раёна Аляксей Пухоўскі.
Сярод праблемных момантаў і рост крымінальных парушэнняў закона па лініі кіберзлачыннасці. Так, за студзень-красавік 2026 года колькасць злачынстваў праз інтэрнэт вырасла ў 2,5 раза – з двух да пяці выпадкаў.
Намеснік пракурора Магілёўскай вобласці акцэнтаваў увагу ўдзельнікаў нарады на неабходнасць узмацніць прафілактычную работу таксама сярод непаўналетніх. «Нягледзячы на адсутнасць зарэгістраваных на тэрыторыі раёна злачынстваў, учыненых падлеткамі, адзначаецца рост колькасці грамадска небяспечных дзеянняў, учыненых да дасягнення ўзросту прыцягнення да крымінальнай адказнасці. Суб’ектам прафілактыкі неабходна дэталёва разабрацца ў прычынах і ўмовах, якія садзейнічалі іх здзяйснення», – сказаў ён.
Фотаздымак: Генеральная прокуратура
