Слаўгарадскія камсамолкі часоў СССР спрабавалі распаліць агеньчык у сэрцах моладзі. Падаецца, не атрымалася.
У Слаўгарадскім цэнтры дзіцячай творчасці правялі сустрэчу, прысвечаную 107-й гадавіне камсамола. Дата не круглая, таму і сустрэча прайшла вяла і без агеньчыка.
Школьнікам паказвалі чорна-белыя савецкія фатаграфіі, спрабуючы зацікавіць іх адчайным выглядам камсамольцаў-добраахвотнікаў, дзеля большага пераканання дэманстравалі старую байцоўку студатрада і нават спявалі камсамольскія песні.
Аднак, наладзіць масты паміж мінулым і будучыняй, мяркуючы па тварах падлеткаў на фота з месца падзей, не ўдалося.
Удзелам у капанні мёрзлай зямлі для вузкакалейкі і датычнасцю да пераносу цэглы на будоўлях, хай сабе і тры разы вялікіх, моладзь ужо не зацікавіш.
Ды і пераконваць юных беларусаў у тым, што БРСМ дасць ім пуцёўку ў жыццё, бессэнсоўна.
Школьнікі занадта прасунутыя і цудоўна разумеюць, што пуцёўку ў жыццё можа даць толькі прэстыжная адукацыя, веданне замежных моў і, па магчымасці, пераезд у краіну, дзе ўсё гэта сапраўды мае вагу.
Старшыня Кіраўскага райвыканкама і школьнікі пасадзілі дрэвы, прывезеныя з Белгарадскай вобласці, і падвялі пад гэта дзіўную ідэалагічную базу.
Каля знака “Памяці спаленых вёсак” у вёсцы Боркі Кіраўскага раёна старшыня мясцовага райвыканкама Галіна Слабоднікава, работнікі жылкамгаса і школьнікі пасадзілі маладыя дубкі.
Саджанцы незразумела навошта прывезлі з Белгарадскай вобласці. Маўляў, таму што “саджанцы дуба, прывезеныя з Белгародскага раёна Расійскай Федэрацыі, ўвасабляюць новае жыццё, надзею і адраджэнне”.
Чаму менавіта расійскія саджанцы дазволяць “захаваць у памяці ўрокі мінулага і з надзеяй глядзець у новы дзень” – незразумела.
Вось і атрымліваецца: справу, нібыта, зрабілі добрую, але засталася нейкая недамоўленасць. З якіх гэта часоў беларускія саджанцы перасталі быць сімваламі надзеі?
1887 год нарадзіўся Зміцер Жылуновіч (Цішка Гартны).
Зміцер Жылуновіч нарадзіўся ў Капылі ў сялянскай сям’і. Беларускі пісьменнік, публіцыст і дзяржаўны дзеяч, адзін з заснавальнікаў савецкай беларускай дзяржаўнасці.
Пасля рэвалюцыі стаў першым старшынёй Савета Народных Камісараў БССР – фактычна першым кіраўніком савецкай Беларусі. У 1930-я гады трапіў пад сталінскія рэпрэсіі. Арыштаваны ў 1936 годзе, пераведзены ў Магілёўскую псіхіятрычную лячэбніцу, дзе і памёр (па афіцыйнай версіі ад гангрэны лёгкіх; па іншых звестках – скончыў жыццё самагубствам).
Пахаваны на ўскраіне Пячэрскага лесапарку. На сімвалічным месцы пахавання ў 1990-я гады быў усталяваны памятны крыж.
Беларускі фізік, педагог, энцыклапедыст. Кандыдат фізіка-матэматычных навук, дацэнт. Выхаванец Магілёўскага педінстытута.
Прымаў непасрэдны ўдзел у стварэнні многіх энцыклапедычных даведнікаў, у тым ліку «Беларусь», «Чернобыль», «Автомобильные дороги Беларуси».
1995 год. Забіты яўрэйскім фанатыкам, праціўнікам мірных перамоў з арабамі Іцхак Рабін.
Ізраільскі палітычны і ваенны дзеяч, лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру. Шосты і адзінаццаты прэм’ер-міністр Ізраіля. Генерал.
Нарадзіўся 1 сакавіка 1922 года ў Іерусаліме. Яго маці Роза Каган ўраджэнка Магілёва, бацька – з Сідаравіч, што пад Кіевам.
Камандзір брыгады ў час араба-ізраільскай вайны 1948-1949, потым камандуючы Паўночнай ваеннай акругай, начальнік Генеральнага штаба, пасол у ЗША, старшыня Палітычнага камітэта Рабочай партыі Ізраіля, міністр абароны, прэм’ер-міністр.
Удзельнічаў у перамовах з палесцінцамі, прызнаў Арганізацыю вызвалення Палесціны, падпісаў мірныя дамоўленасці з ёю ў Осла (1993) і Вашынггоне (1994).
Кілаваты выгоды – чыноўнікі інтэнсіўна рыхтуюць грамадскую думку да будаўніцтва другой АЭС на тэрыторыі Магілёўшчыны.
Напярэдадні “святкаванняў” з нагоды пяцігоддзя запуску першага энергаблока БелАЭС чыноўнікі рыхтуюць грамадскую думку да таго, што другая АЭС будзе пабудавана на тэрыторыі Магілёўскай вобласці – аднаго з рэгіёнаў краіны, што найбольш пацярпеў ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС.
У ход ідуць усе прапагандысцкія вынаходніцтвы. Ад таго, што “электрычныя” дамы ў мікрараёне Саломенка не залежаць ад сезонных адключэнняў гарачай вады, да таго, што Беларусь займае лідарскія пазіцыі на прасторах СНД па колькасці электрамабіляў.
Пры гэтым позіркі ідэолагаў скіраваныя на ўсход Беларусі.
Высветлілася нават, што “будаўніцтва Беларускай атамнай электрастанцыі за 18 кіламетраў ад Астраўца многія мясцовыя жыхары параўноўваюць з выйгрышам у латарэю”.
Ці патрэбны такі выйгрыш у такую сумнеўную латарэю Магілёўскай вобласці, якая ўжо накаштавалася “выгад” Чарнобыля?
Аналітык БІСІ Аляксей Аўдонін б’е аргументамі напавал і сцвярджае, што патрэбны. Бо “электрычнасць ляжыць у аснове вытворчасці розных тавараў, якія павінны быць канкурэнтаздольнымі”.
Аўдоніна зразумець можна. Ён нядаўна стаў галоўным асветнікам таварыства “Веды” і, калі спатрэбіцца падтрымаць фантасмагорыі Лукашэнкі, здолее прыплесці і закон Ома, і вежу Тэслы ў Уорденкліфе.
Аднак, жыццё паказвае, што пасля запуску Астравецкай АЭС:
электраэнергія ў Беларусі не стала таннейшай для людзей;
тавары не сталі больш канкурэнтаздольнымі, а прадпрыемствы – менш стратнымі;
выдаткі на вытворчасць не зменшыліся.
І галоўнае. Ці варта даваць малпе другую гранату? Судзячы па выказванні губернатара Магілёўшчыны Анатоля Ісачанкі пра майнінг і “дота-цэнтры” ў кожным доме – далёка не варта.
У суд пайшла крымінальная справа трох жыхароў Магілёўшчыны і аднаго жыхара Мінскай вобласці, якія стварылі канал незаконнай міграцыі замежных грамадзян у Расію.
Паводле пракуратуры, чатыры падзельнікі арганізавалі транзітны праезд у Расію прыбыўшых у Беларусь самалётам дзесяці грамадзян дзвюх краін Цэнтральнай Азіі.
Паколькі забарона замежнаму грамадзяніну ўязджаць у Расію распаўсюджваецца і на забарону ўезда яму ў Беларусь, яны распрацавалі схему, калі пры праходжанні памежнага кантроля прыхоўваўся факт такой забароны, у тым ліку шляхам замены пашпарта замежніку.
Беларусы сустрэлі замежнікаў ў мінскім аэрапорце, перавезлі іх у месца начлега, а потым адвезілі да мяжы з Расіяй. Праўда, у адну з такіх паездак 7 красавіка 2025 года іх затрымалі ў Мсціслаўскім раёне.
Праваахоўнікі падлічылі, што такім злачынным шляхам здабылі ў пераліку 6,7 тыс. рублёў.
Справа аб арганізацыі незаконнай міграцыі ўжо накіравана ў суд. Трое фігурантаў знаходзяцца пад вартай, а адзін – пад асабістым паручыцельствам.
Памяшканне ў гістарычным будынку ў цэнтры Магілёва, дзе 20 гадоў быў салон прыгажосці “Дольчэ Віта”, шукае новага ўладальніка.
Як адзначаецца ў Інстаграме салона, які перастаў працаваць з верасня 2025 года, плошча памяшкання ў будынку па вуліцы Першамайскай 13 каля 111 м.кв.
“Аб’ект цікавы не толькі сваёй лакацыяй і архітэктурай, але і магчымасцю пашырэння да цэлага будынка з унутраным дваром” – гаворыцца ў абвестцы. Пад “пашырэннем да цэлага будынка” маецца на ўвазе выкуп другога паверха і ўнутраных прыбудоў.
Прадавец лічыць, што памяшканне ідэальна пасуе пад салон, клініку, прадстаўніцтва, медыцынскі цэнтр, гастранамічны праект, буцік, аб’ект пад здачу ў арэнду.
Цяперашнія ўладальнікі памяшкання спадзяюцца, што “гэта месца з багатай гісторыяй трапіць ў прыстойныя рукі і атрымае новае жыццё”.
Прычыны, па якіх закрыўся салон, не паведамляюцца.
Запазычанасць перад работнікамі сельгаспрадпрыемстваў Магілёўшчыны пагасілі толькі па настойлівай “просьбе” пракуратуры.
Каб атрымаць належныя па законе грошы, работнікам АПК Магілёўскай вобласці даводзіцца звяртацца ў пракуратуру.
Тры выпадкі наглядна дэманструюць стаўленне “моцных гаспадарнікаў” да сваіх кадраў:
жыхар Асіповіцкага раёна працаваў трактарыстам. Пасля сыходу на тэрміновую службу прадпрыемства не выплаціла яму заработную плату ў поўным аб’ёме. Пасля ўмяшання пракуратуры, нестаючая тысяча рублёў знайшлася праз дзень;
жыхарка Глуска працавала даяркай. Спагнаць з роднага калгаса 2,8 тысячы рублёў ёй дапамагла пракуратура;
аналагічная сітуацыя і ў Бялыніцкім раёне. Там сума запазычанасці сельгаспрадпрыемства перад сваім “кадрам” склала 2000 рублёў. І зноў давялося ўмешвацца пракурору.
Пракуратура ў Магілёўскай вобласці працуе добра, але чаму пракурорская пугá патрэбная менавіта кіраўнікам сельгаспрадпрыемстваў?
Магчыма, Лукашэнка мае рацыю: залатыя кадры ў яго куюцца не ва ўніверсітэтах, а ў турмах.
В сети появились фотографии сегодняшней аварии на железнодорожном вокзале в Могилеве, в которой пострадала 12-летняя девочка.
Как сообщает Magilev.by, наезд был совершен электробусом №4. Он ехал по прямой по улице Первомайской со стороны Переезда.
Согласно сообщению УВД Могилевского облисполкома, 59-летний водитель электробуса, двигаясь на запрещающий сигнал светофора, совершил наезд на 12-летнюю девочку, пересекающую проезжую часть по пешеходному переходу с собакой. С травмами подросток доставлена в больницу.
На представленном видео заметно, что водитель продолжил движение, несмотря на то, что ему загорелся красный сигнал светофора.
В Быхове начались масштабные работы по благоустройству – местные власти обещают новые объекты, ремонт улиц и хорошее настроение.
Обширные работы по благоустройству ведут в Быхове усилиями властей, организаций и местных жителей, сообщает БелТА.
Само собой, сделать город еще комфортнее власти собираются в год благоустройства.
Они обещают:
благоустроить парк 50 лет Победы;
сделать капитальный ремонт улицы Советской;
изменить облик площади Героев в микрорайоне Быхов-1.
Что касается парка 50-летия победы, то организации и здесь предприятия района помогали устанавливать лавочки и малые архитектурные формы. И самое время. Лавочки, установленные там к Дню письменности и названные Аллеей городов, были беззастенчиво украдены теми же “организациями и предприятиями”.
Улицу Советскую в Быхове, которая выглядит так, словно ты попадаешь в 60-е годы прошлого столетия, собирались отремонтировать давно. Не один раз формировались всевозможные планы, но их претворению в жизнь что-то постоянно мешало.
Последней преградой на пути налаживания повсеместного комфорта в Быхове стало задержание в марте директора УКП “Быховский жилкомхоз” Дмитрия Липского.
Теперь специалисты сферы ЖКХ района работают без директора и собираются поддерживать достопримечательности города в надлежащем состоянии, поскольку “они играют важную роль в сохранении исторической памяти и патриотического воспитания молодежи”.
На всякий пожарный случай чиновники быховского райисполкома признают, что “за один год закрыть все вопросы невозможно”.
При этом, подавляющее их большинство занимает свои кресла по несколько десятков лет и всячески препятствует тому, чтобы в самом анархическом районе Могилевщины было установлено хотя бы подобие советской власти.
1882 год. Нарадзіўся Якуб Колас. Беларускі празаік, паэт, педагог, навуковец, адзін з заснавальнікаў сучаснай беларускай літаратурнай мовы.
Народны пісьменнік. Акадэмік, Заслужаны дзеяч навукі Беларусі, Лаурэат дзяржаўнай прэміі СССР.
Яго творы ўлючаны ў школьную праграму па беларускай літаратуры, перакладзены больш чым на 40 моваў свету.
Яго імя носяць Мінскі паліграфікамбінат, Інстытут мовазнаўства, Віцебскі драматычны тэатр, Цэнтральная навуковая бібліятэка акадэміі навук, шматлікія ўстановы культурыі, адукацыі, вуліцы, плошчы ў гарадах краіны.
У Мінску працуе Дзяржаўны літаратурна-мемарыяльны музей Якуба Коласа з філіяламі ў Стаўбцоўскім раёне: у Акінчыцах, Смольні, Мікалаеўшчыне і Альбуці. Ёсць музей і ў в. Пінкавічы.
Помнікі класіку ўсталяваны ў Ганцавічах, Мінску, Мікалаеўшчыне, Навагрудку, Нясвіжы, у в. Плоскае Талачынскага раёна, у Ташкенце, кітайскім Цяньцзіне, мемарыяльныя дошкі ў Вільнюсе і ў Ташкенце.
На жаль, у Магілёве імя Коласа носіць вуліца, на якой няма ніводнага дома і ніхто з магілёўцаў не можа сказаць: “Я жыву на вуліцы імя класіка”.
У Магілёўскай вобласці вуліца Якуба Коласа ёсць таксама ў 14-ці райцэнтрах, гэта: Бабруйск, Асіповічы, Быхаў, Крычаў, Шклоў, Горкі, Мсціслаў, Слаўгарад, Чавусы, Клімавічы, Касцюковічы, Чэрыкаў, Бялынічы, Хоцімск. У Глуску – завулак.
1891 год. нарадзіўся генерал-маёр Міхаіл Раманаў, адзін з кіраўнікоў абароны Магілёва ў ліпені 1941 г.
Камандзір 172-й стралковай дывізіі. З 5 па 25 ліпеня 1941 года часці 172-й дывізіі, гераічна абараняючы Магілёў, скоўвалі значныя сілы нямецкіх войскаў. Пасля здачы горада, Міхаіл Раманаў разам з рэшткамі дывізіі выходзіў з акружэння і трапіў у нямецкі палон 22 верасня 1941 года. Памёр у канцлагеры ад наступстваў кулявога ранення.
Генерал-маёр Міхаіл Раманаў у нямецкім палоне
2011 год. У Магілёве нарадзіліся 7-мільярдныя жыхары Зямлі.
У радзільным аддзяленні Магілёўскай бальніцы нумар 1 маці нованароджаных магілёўцаў Міланы Бадэрка, Яраславы Дземідзенка, Арцёма Міхасёва, Мікалая Жукава і Данііла Хадарышчанкі, Надзеі і Марыі Акуліч урачыста атрымалі сертыфікат 7-мільярднага жыхара Зямлі.
31 кастрычніка 2011 года насельніцтва Зямлі дасягнула адзнакі 7 мільярдаў. Урачыстыя мерапрыемствы, прымеркаваныя да гэтага знамянальнага дня, прайшлі па ўсім свеце. У Беларусі ўсім малышам, якія нарадзіліся ў гэты дзень, вырашылі ўручыць памятныя сертыфікаты.
