У Крычаве дзікі попыт на пустуючыя дамы

Свой знакаміты ўказ аб продажы развалюх за базавую велічыню Лукашэнка падпісаў у 2021 годзе. Чакалася, што народ накінецца на хаткі ў вёсках, але… Здаецца, фінт не спрацаваў. Упіхваць закінутыя хаты нават па адной базавай аказалася няпроста.

Але ў Крычаве ўпэўненыя, што ўсё ідзе як па масле.

Прыводзіцца пераможная статыстыка:

  • за 5 месяцаў бягучага года ў Беларусі прададзена 2,6 тысячы дамоў;
  • разам з дамамі 577,5 га зямель вярнуліся да добрых гаспадароў;
  • Магілёўская вобласць займае 4 месца па ўцягванні пустуючых дамоў у абарот;
  • усяго тут прададзена 402 дамы і 65,4 га зямлі;
  • больш за ўсё дамоў прададзена менавіта ў Магілёўскім раёне – 45;
  • з іх 26 праз аўкцыён;
  • 19 за адну базавую велічыню.

На думку крычаўскіх аналітыкаў народ удалося ўзяць у абарот, а рэестр пустуючых дамоў – выдатны інструмент, але… Дваццаць шэсць тысяч дамоў у краіне прададзена ўсяго, і пераважная большасць з іх ніякага дачынення да развалюх не мае.

А вось і крычаўская статыстыка:

  • за адну базавую велічыню куплена 4 дамы: 3 у горадзе і 1 у сельскай мясцовасці;
  • за ўвесь мінулы год прададзена 8 дамоў;
  • у рэестры застаюцца 72 дамы, якія нікому не патрэбныя.

То-бок, па сутнасці справы не прададзена нічагуткі. Супакойвае толькі тое, што

“грамадзяне, не выходзячы з дому анлайн могуць азнаёміцца ў рэестры з участкамі па ўсёй краіне і выбраць сабе ўчастак па душы”.

Могуць-та, могуць, але ж не выбіраюць. 

Фота з рэестра.

Уздоўж мяжы Магілёўшчыны з Расіяй ідуць два вандроўнікі

Вандроўнікі Уладзімір Пасанен і Ігар Касабуцкі выправіліся ў экспедыцыю ўздоўж беларуска-расійскай мяжы. Зараз яны праходзяць па тэрыторыі Магілёўшчыны.

Мэта падарожнікаў – пешшу пераадолець увесь маршрут ад самай паўднёвай кропкі беларуска-расійскай мяжы да Кургана Дружбы на стыку межаў Беларусі, Расіі і Латвіі. Гэта 1283 кіламетры. 

Экспедыцыя стартавала ў сакавіку і ўжо прайшла тэрыторыю Гомельскай вобласці. Цяпер вандроўнікі знаходзяцца на Магілёўшчыне, у Крычаўскім раёне. Маршрут падзелены на дзевяць тыднёвых этапаў, а завяршыць падарожжа плануюць у лістападзе.

Кіраўнік экспедыцыі – Уладзімір Пасанен, а ўласна праект арганізаваны Беларускім геаграфічным таварыствам. Пасанен – вядомы беларускі падарожнік, даследчык і краязнаўца, які за гады вандровак прайшоў дзясяткі складаных маршрутаў і вывучыў многія куткі краіны.

Нават падчас кароткага знаходжання ў Крычаўскім раёне ўдзельнікі экспедыцыі паспелі пазнаёміцца з мясцовымі славутасцямі. “Уражанні самыя лепшыя. Мы наведалі гарадзішчы, мясцовыя цэрквы, палац Пацёмкіна. Усё вельмі цікава, але, на жаль, часу на больш падрабязнае знаёмства не хапае”, – адзначыў Пасанен.

Вандроўнікі прызнаюцца, што графік экспедыцыі вельмі шчыльны. Штодня неабходна праходзіць не менш за дваццаць кіламетраў незалежна ад надвор’я. “Снег, дождж або сонца – мы ўсё адно ідзём наперад. І гэта прыносіць вялікае задавальненне”, кажа кіраўнік экспедыцыі.

Другі ўдзельнік экспедыцыі – Ігар Касабуцкі. Ён матэматык па адукацыі і аўтар шэрагу турыстычных выданняў. На працягу апошніх пятнаццаці гадоў ён займаецца турызмам, а разам з Пасаненам даследаваў найвышэйшыя пункты Беларусі і працаваў над краязнаўчымі даведнікамі.

Для ўдзельнікаў экспедыцыі гэта не толькі навуковы праект. Яны хочуць пабачыць жыццё прыгранічных тэрыторый, зафіксаваць прыродныя ландшафты і сустрэцца з людзьмі, якія жывуць удалечыні ад буйных гарадоў.

“Галоўнае ў любой экспедыцыі – гэта людзі. Мясцовыя жыхары заўсёды гатовыя дапамагчы, падказаць дарогу ці проста падтрымаць добрым словам”, – кажа Пасанен.

Такая падтрымка шмат значыць, сцвярджае ў сваю чаргу Касабуцкі, бо без яе пераадолець больш за тысячу кіламетраў было б значна цяжэй.

Увесь шлях вандроўнікі праходзяць пешшу. Начуюць у палатцы і самастойна рыхтуюць ежу. На сняданак у іх каша з тушонкай, на абед – гарачы суп, а на вячэру – зноў каша або макароны з тушонкай. Дзень праходзіць у руху, а вечары каля вогнішча становяцца часам для адпачынку і размоў.

Наперадзе ў Пасанена і Касабуцкага яшчэ сотні кіламетраў дарогі. Калі праект будзе паспяхова завершаны, падарожнікі плануюць працягнуць даследаванне межаў Беларусі і прайсці астатнія 3617 кіламетраў дзяржаўнай граніцы краіны.

Фотаздымак: krichevlive.by

У Хоцімскім раёне з-за азартых гульняў маці галадалі яе дзеці

Суд забараніў жыхарцы Хоцімскага раёна тры гады гуляць у анлайн-казіно, дзе яна прайгравала дзіцячыя грошы.

23-гадовая жанчына жыве разам з мужам і двума малалетнімі дзецьмі. На працягу апошніх двух гадоў яна пастаянна рабіла стаўкі ў віртуальных казіно. Для ўдзелу ў гульнях у яе было сем гульнявых акаўнтаў.

На азартныя гульні маладая маці траціла не толькі ўласныя сродкі, але і дзіцячую дапамогу. Акрамя таго, яна рэгулярна пазычала грошы ў сваякоў. У выніку ў сям’і ўзніклі даўгі, у тым ліку па аплаце жыллёва-камунальных паслуг.

У красавіку 2026 года двое дзяцей жанчыны былі прызнаныя як тыя, што знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы з-за незабеспячэння іх асноўных жыццёвых патрэбаў, адсутнасці дастатковага харчавання і неналежнага выкарыстання дзіцячай дапамогі.

У інтарэсах дзяцей і мужа жанчыны пракурор Хоцімскага раёна звярнуўся ў суд з патрабаваннем абмежаваць яе ўдзел у азартных гульнях. Пасяджэнне суда Хоцімскага раёна, пэўна, у мэтах прафілактыкі, праходзіла ў прысутнасці навучэнцаў мясцовага каледжу. Прысуд – поўная забарона жанчыне гуляць у азартныя гульні на максімальна вызначаныя законадаўствам тры гады.

Пакуль рашэнне суда можа быць абскарджана.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Касцюковіцкі фермер, які падстрэліў свайго сына, падпаў пад крымінальную справу

Пракуратура ўзбудзіла крымінальную справу на фермера, які выпадкова падстрэліў свайго 15-гадовага сына.

Трагічны выпадак адбыўся 24 мая 2026 года. 61-гадовы мужчына з ужываннем незарэгістраванай гладкаствольнай зброі забіваў свінню – пісалі mogilev.media. Пры гэтым па неасцярожнасці стрэліў у бок сына, які знаходзіўся побач. З цяжкімі цялеснымі пашкоджаннямі хлопец быў дастаўлены ў бальніцу, дзе ляжыць дагэтуль.

“Паколькі падлетак у сілу ўзросту не здольны самастойна абараняць свае правы, здзейсненае злачынства істотным чынам закранула інтарэсы дзяржавы і грамадства, пракурор распачаў крымінальную справу прыватна-публічнага абвінавачвання без адпаведнай заявы пацярпелага”, – гаворыцца ў паведамленні касцюковіцкай пракуратуры.

Цяпер мужчына абвінавачваецца ў прычыненні цяжкага цяжкага цялеснага пашкоджання па неасцярожнасці. Найбольшае пакаранне, якое яму пагражае – два гады абмежавання волі, т.зв. “хімія”.

Фотаздымак: Следчы камітэт РБ

Жыхарка Асіповічаў з асаблівай жорсткасцю забіла родную маці

У суд накіравана справа 35-гадовай жыхаркі Асіповічаў, якая абвінавачваецца ў асабліва жорсткім забойстве роднай маці.

З верасня 2025 года жанчына даглядала сваю 56-гадовую маці, якая з тяжкасцю перасоўвалася і патрабавала пастаяннай дапамогі. Праз тры месяцы паміж жанчынамі ўспыхнула сварка, падчас якой дачка, будучы нападпітку, нанесла па бездапаможнай маці не менш за 45 удараў рукамі і нагамі. Праз непрацяглы час збітая памерла ад траўматычнага шоку. 

Пры гэтым дачка ўжо прыцягвалася да крымінальнай адказнасці за нанясенне маці лёгкага цялеснага пашкоджання. 

Цяперашняя справа аб асабліва жорсткім забойстве накіравана ў суд.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У Клімавіцкім раёне ствараецца маштабная інфраструктура для расійскай ваеннай базы

Лагістычны цэнтр у Клімавіцкім раёне, што будуецца, насамрэч з’яўляецца інфраструктурай для грузаў расійскай ваеннай базы, ствараемай на месцы былой авіабазы “Крычаў-6”, высветлілі расследавальнікі.

Як стала вядома “Супольнасці чыгуначнікаў Беларусі”, на меркаваным лагістычным цэнтры прадугледжаны даволі разгалінаваныя пуці. Там праводзяцца як мінімум восем пуцей рознага прызначэння і стрэлачная развязка, прызначаная для палягчэння і паскарэння манеўровых аперацый.

На тэрыторыю гэтага “лагістычнага цэнтра” вядзе наноў уладкаваны пад’язны пуць, выкананы ў выглядзе прымыкання да перагону Крычаў-1 – Шасцёраўка.

На месцы прымыкання арганізаваны фактычна паўнавартасны паасобны пункт, які ўяўляе сабой пуцявы пост з назвай «Пуцявы пост 245 км» з адпаведным абсталяваннем у выглядзе сігнальных пунктаў – уваходных і выходных святлафораў як з боку станцый Крычаў-1 і Шасцёраўка, так і з боку непасрэдна меркаванага “лагістычнага цэнтра”.

Расследавальнікі адзначаюць, што “лагістычны цэнтр” у Клімавіцкім раёне з’яўляецца прыкрыццём для будаўнічых работ на тэрыторыі былой авіябазы, дзе насамрэч ствараецца ваенная база, насельнікамі якой стануць, цалкам відавочна, расійскія вайскоўцы. А ўладкаванне чыгуначнай інфраструктуры там у прыведзеных аб’ёмах можа сведчыць аб маштабнасці планаваных воінскіх перавозак у гэтым напрамку ў бліжэйшы час.

Створаная там чыгуначная інфраструктура дазволіць эфектыўна і, самае галоўнае, дастаткова ўтойліва праводзіць работы па пагрузцы-выгрузцы воінскага інвентару, абсталявання, тэхнікі, боепрыпасаў, сцвярджаюць у “Супольнасці чыгуначнікаў Беларусі”.

На карысць таго, што пабудаваны «лагістычны цэнтр» з’яўляецца аб’ектам ваеннай інфраструктуры, служыць факт яго размяшчэння, што ў значна большай ступені прадугледжвае магчымасці рэалізацыі пагрузачна-разгрузачных аперацый на закрытай тэрыторыі ў любы час сутак з прыцягненнем найменшай колькасці работнікаў чыгункі для пропуску саставаў на аб’ект і з аб’екта.

Па афіцыйнай інфармацыі, заказчыкам работ па ўладкаванні пад’язных пуцей на тэрыторыю былой авіябазы «Крычаў-6» з мэтай арганізацыі там “лагістычнага цэнтра” выступае Магілёўскі аблвыканкам. Аднак расследавальнікі высветлілі, што ініцыятарам дадзенага будаўніцтва з’яўляецца Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі, і менавіта расійскі бок ёсць заказчыкам гэтага аб’екта. 

Фотаздымак: БелТА

Прыбіралі, але не прыбралі: ААТ «Краснапольскі» пакінуў пасля сябе смецце ў вёсцы Ясенка

Адзінае сельгаспрадпрыемства раёна, якое афіцыйна прызнана яшчэ і неплацёжаздольным, не змагло давесці да канца нават элементарную ўборку.

Адзіны на ўвесь раён

ААТ «Краснапольскі» – не проста адно з прадпрыемстваў Краснапольскага раёна. Гэта адзінае сельскагаспадарчае прадпрыемства на ўсю тэрыторыю: каля 23 тысяч гектараў угоддзяў, малочная і мясная вытворчасць, збожжавыя і кармавыя культуры. Альтэрнатывы няма, канкурэнтаў няма, параўноўваць няма з чым. І менавіта таму працуе гэты калгас, проста скажам, своеасабліва.

Яшчэ ў 2016 годзе ААТ трапіла ў афіцыйны пералік неплацёжаздольных сельскагаспадарчых арганізацый Магілёўскай вобласці, фінансавае аздараўленне якіх патрабуе прыцягнення сторонніх інвестараў. Указ выйшаў са спазненнем гадоў на дваццаць – гаспадарка стратная фактычна з моманту распаду СССР. Інвестараў за гэтыя гады так і не знайшлі, бо дурняў няма.

Што засталося пасля «ўборкі»

А зусім нядаўна ААТ «Краснапольскі» праявіла сябе ў вёсцы Ясенка. Работнікі гаспадаркі абслугоўвалі сіласныя траншэі пры ўездзе ў населены пункт – і пакінулі пасля сябе пейзаж, на які без слёз глядзець немагчыма:

  • абрыўкі поліэтылену, якія вецер разносіць па наваколлі;
  • кавалкі бетонных пліт, кінутыя проста каля траншэй;
  • выкарчаваныя дрэвы, пакінутыя на ўзбочыне.

Усё кінута дагніваць там, дзе аказалася зручней – у гэтым усё Краснаполле.

Сезон не апраўданне

Май – гарачая пара і да ўборкі рукі не даходзяць у прынцыпе. Не таму што няма часу. Проста таму што няма каму і няма навошта: гаспадарка мёртвая ўжо трыццаць гадоў, а дзяржаўныя праграмы фінансавага аздараўлення “Краснапольскаму” як мёртваму прыпарка.

Паказальна, што ў красавіку 2026 года Краснапольскі раён удастоіўся асабістага візіту Лукашэнкі. Той прыехаў інспектаваць рыбаводства ў рыбгасе «Палуж», а заадно высветлілася, што мінеральныя ўгнаенні ў гаспадарках Магілёўшчыны захоўваюцца абы як.

Пасля адбылося звыклае старэчае бурчанне: пагрозы, праверкі па ўсёй краіне, даручэнне старшыні КДК «разабрацца і пасадзіць». Поліэтылен каля сіласных траншэй у вёсцы Ясенка ў гэты грозны спіс не ўвайшоў. Каму цікавае смецце, калі ў “Палужы” рыбы столькі, што яна выскоквае на бераг.

Фота раённай газеты.

Бабруйская калонія просіць не прывозіць на спатканні дзяцей

У Папраўчай калоніі №2 у Бабруйску задумалі рамонт і дзіцячы гульнявы пакой ператварылі ў гасцінічны нумар.

Лічыцца, што гульнявы пакой для дзяцей, якія прыязджаюць са сваякамі на працяглыя спатканні да асуджаных, закрылі часова. Памяшканне пераабсталявалі пад гасцінічны нумар з-за рамонту ў будынку для наведвальнікаў.

Працяглыя спатканні ў ПК-2 могуць працягвацца да трох сутак. Каб не скарачаць графік сустрэч для асуджаных, адміністрацыя калоніі вырашыла выкарыстоўваць дзіцячы пакой як дадатковае месца для размяшчэння сваякоў.

Гасцініца для працяглых спатканняў знаходзіцца на тэрыторыі папраўчай установы, аднак, па словах наведвальнікаў, умовы там мала адрозніваюцца ад звычайнага гасцінічнага пражывання. Пакоі абсталяваны ўсім неабходным, а сама тэрыторыя ізаляваная ад асноўнай часткі калоніі.

Пасля завяршэння рамонту памяшканне абяцаюць вярнуць дзецям. Пакуль жа сваякам рэкамендуюць па магчымасці не прыязджаць на спатканні з маленькімі дзецьмі.

Фотаздымак: komkur.info

Пешаходны мост у Горках як сімвал эпохі бардака

У той час, калі касмічныя караблі барозняць прасторы Сусвету, пешаходны мост у Горках, які злучае вуліцы Талстога і Матросава, разваліўся. 

Пра гэта “ў рэдакцыю раённай газеты паступіў электронны ліст ад жыхаркі горада, якая наракала на аварыйны стан пешаходнага моста, які злучае вуліцы Талстога і Матросава”.

З пешаходнымі масткамі ў Горках, як дакладна заўважылі мясцовыя журналісты,

“далёка не ўсюды сітуацыя была станоўчай”.

Яшчэ б! Пешаходныя масты ў горадзе, дзе знаходзіцца цэлая сельгасакадэмія, не стаяць на балансе ніводнай з арганізацый раёна, а УКВП «Коммунальник» займаецца іх рамонтам па магчымасці.

А магчымасць, штука такая, што масты гэтыя ўсім да лямпачкі.

Больш за тое, дастаткова зірнуць на фота, каб зразумець: справа зусім не ў мастах, а ў сістэме, асновай якой з’яўляюцца безгаспадарчасць і бескантрольнасць.

Трапіць з Матросава на Талстога ў Горках гэтак жа цяжка, як пазбавіцца ад паўсюднага бардака ў Беларусі.

Фота “Горацкія навіны”.

Адкрылі з помпай, закінулі са смеццем: як у Крычаве абыходзяцца з дзіцячымі пляцоўкамі

КДК выявіў аварыйнае абсталяванне і бытавое смецце на тых самых дзіцячых пляцоўках, урачыстае адкрыццё якіх крычаўская прэса асвятляла як свята.

Традыцыя адкрываць з аркестрам

У Крычаўскім раёне склалася ўстойлівая традыцыя: адкрыццё кожнай новай дзіцячай пляцоўкі ператвараецца ва ўрачыстае мерапрыемства з ганаровымі гасцямі, прамовамі і фотаздымкамі для раённых СМІ.

У кастрычніку 2025 года на тэрыторыі дзіцячага сада N19 адкрылі інклюзіўную гульнявую пляцоўку – з манежам, інтэрактыўнымі стэндамі, інклюзіўнай пясочніцай і пражэктарамі для вячэрняга выкарыстання. На цырымоніі прысутнічалі прадстаўнікі «Белай Русі», Беларускага фонду міру і раённага аддзела адукацыі.

У 2022 годзе ў Дзіцячым парку з не меншай урачыстасцю адкрылі пляцоўку «О малой родине с любовью» ў рамках абласнога праекта. У аграгарадок Чырвоная Буда на адкрыццё пляцоўкі прыехаў асабіста старшыня райвыканкама, адзначыўшы, што адкрываць пляцоўкі стала «добрай традыцыяй» раёна. Аналагічныя цырымоніі праходзілі ў аграгарадках Маляцічы і Чырвоная Буда.

Што знайшоў КДК

Рэальнасць аказалася далёкай ад святочных рэпартажаў. Па выніках маніторынгу КДК Магілёўскай вобласці на крычаўскіх дзіцячых пляцоўках былі выяўлены парушэнні. На вуліцы Паўднёвай кантралёры зафіксавалі:

  •     разбураную агароджу гульнявой зоны;
  •     аварыйнае абсталяванне, якое ўяўляла небяспеку для дзяцей;
  •     бытавое смецце непасрэдна на тэрыторыі пляцоўкі;
  •     небяспечныя будаўнічыя адходы на прылеглай тэрыторыі;
  •     няскошаную траву і нефарбаваныя лаўкі.

Парушэнні ліквідаваны толькі пасля ўмяшання дзяржкантролю. Падобныя заўвагі былі прад’яўлены яшчэ да трох дзіцячых гульнявых пляцовак райцэнтра.

Гісторыя паўтараецца

Паказальна, што праблемы з крычаўскай ЖКГ маюць сістэмны характар. Яшчэ ў 2021 годзе КДК ужо правяраў камунальную гаспадарку раёна і выявіў куды больш сур’ёзныя парушэнні: незаконнае атрыманне крычаўскім УКВП «Камунальнік» сродкаў раённага бюджэту на суму больш за 190 тысяч рублёў, неэфектыўнае выкарыстанне дзяржаўнай маёмасці і прымяненне неправераных прыбораў уліку цяпла.

Карціна, якая складваецца з гэтых фактаў, выглядае так: сродкі на добраўпарадкаванне выдзяляюцца, пляцоўкі будуюцца і ўрачыста адкрываюцца, пасля чаго застаюцца без нармальнага абслугоўвання і паступова занепадаюць. Свята заканчваецца ў дзень разразання стужачкі. І так жыве ўжо трыццаць гадоў не толькі Крычаў, але і ўся Беларусь.

Фота раённай газеты.