Флагман беларускай прамысловасці «Беларускі цэментны завод», як вядома, выконвае не толькі свае прамыя задачы. Акрамя вытворчасці цэменту прадпрыемства мае фермы, сее, арэ і выпускае харчовую прадукцыю. Гэтым займаецца філіял № 1 «Цэмагра». Да чаго прыводзіць такое распыленне, паказала праверка Дзяржстандарта, якая выявіла ў харчовай прадукцыі філіяла спіс парушэнняў, што заняў цэлую старонку на ведамасным сайце КАЧЕСТВО.БЕЛ.
У выніку два віды шпіку – салёны «Панскі» і вэнджаны «Пікантны», прызнаныя небяспечнымі для здароўя. Шпікі забароненыя да продажу з 31 снежня.
Вось што атрымліваецца, калі па дзіўнай беларускай традыцыі ты адначасова і танкіст, і гісторык, а ў дадатак яшчэ і швец, і жнец, і на дудзе ігрэц.
Санаторый для кароў адкрылі ў вёсцы Мурын Бор Касцюковіцкага раёна.
Напэўна, у свеце няма іншай краіны, дзе б, як у Беларусі, радаваліся адкрыццю новага кароўніка. А вось жыхары Касцюковічаў, нібыта, звязваюць з МТК у вёсцы Мурын Бор свае сучаснасць і будучыню.
Кароўнік адкрывалі з максімальнай урачыстасцю – ўвесь начальніцкі цвет, шарыкі, стужачкі, сцяжкі і нават сімвалічны ключ. Яго ўручыў касцюковіцкім шчасліўчыкам галоўны «дэпутат» вобласці Аляксандр Гарошкін.
У склад кароўніка будучыні, які належыць філіялу № 1 «Цэмагра» ААТ «Беларускі цэментны завод», уваходзяць два хлявы, даільна-малочны блок і прафілакторый для цялят. Умяшчальнасць МТК – 756 галоў.
Больш няма цесных памяшканняў, сцвярджаюць журналісты «Беларусь Сегодня», ёсць прастор, мора святла і паветра. Няма голага бетону, ёсць мяккія прагумаваныя дыванкі.
На новай ферме плануецца атрымліваць больш за 15 тон малака ў суткі. Усё яно будзе класа экстра. Для параўнання: існуючая ферма праз дарогу пры падобным пагалоўі дае ўсяго толькі 9 тон.
Пакуль мінулае і будучыню Касцюковічаў падзяляе ўсяго толькі дарога, паспрабуем адказаць на пытанне: чаму пра мяккія дыванкі “крэпкія гаспадарнікі” з каманды Лукашэнкі не думалі ўсе трыццаць гадоў, якія яны патрацілі на правальныя спробы ператварыць краіну ў вялікі і прыбытковы калгас?
Што перашкаджала атрымліваць малако гатунку экстра і дзе былі вялікія аматары гэтага малака раней?
Адказ, на жаль, відавочны. Сядзелі ў тых жа мяккіх крэслах і апладзіравалі будаўніцтву кароўнікаў без мяккіх дыванкоў. Цяпер жа яны робяць выгляд, што не памятаюць старога анекдота пра фарбаванне сцен публічнага дома, як спосабу павялічыць яго наведвальнасць.
Пракуратура Магілёўскай вобласці фактычна прызнала сістэмныя праблемы ў сферы грамадзянскага і ваенна-патрыятычнага выхавання школьнікаў.
З паведамлення нагляднага органа вынікае, што мерапрыемствы ідэалагічнай і патрыятычнай накіраванасці часцяком зводзяцца да фармальнага планавання. Дакументы, якія павінны адлюстроўваць рэальную дзейнасць кіраўнікоў па ваенна-патрыятычным выхаванні, не ўтрымліваюць канкрэтных акцый, прывязаных да дзяржаўных святаў і памятных дат, альбо такія акцыі застаюцца нявыкананымі.
Пракуроры асобна паказалі на разрыў паміж справаздачнасцю і практыкай. Паводле іх ацэнкі, паўната, эфектыўнасць і рэалістычнасць выканання запланаваных мерапрыемстваў выклікаюць сур’ёзныя сумневы. У адной з навучальных устаноў Магілёва, да прыкладу, прадугледжаныя праграмай экскурсіі для старшакласнікаў так і не былі арганізаваныя.
Праблемы носяць не толькі арганізацыйны, але і кадравы характар. Праверка выявіла, што частка супрацоўнікаў, якія адказваюць за ваенна-патрыятычнае выхаванне, не адпавядае кваліфікацыйным патрабаванням. Гэта ставіць пад пытанне саму магчымасць іх якаснай працы.
Па сітуацыі з патрыятычнымі аб’яднаннямі па інтарэсах пракуроры высветлілі, што ў шэрагу школ яны існуюць толькі намінальна: адсутнічае хоць якая дакументацыя, мерапрыемствы фіксуюцца фармальна.
Як вынікае з праверкі, у большасці ўстаноў адукацыі адсутнічаюць базавыя ўмовы для выкладання прадмета “Дапрызыўная падрыхтоўка”. Школы не абсталяваныя стралковымі цірамі, мультымедыйнымі трэнажорамі, макетамі зброі і нават элементарнымі нагляднымі дапаможнікамі. У выніку прадмет, які мае ідэалагічную нагрузку, аказваецца пазбаўленым практычнага зместу.
Праверка закранула і адзін з найбольш адчувальных для ўладаў блокаў – інфармаванне школьнікаў пра расследаванне крымінальнай справы аб так званым “генацыдзе беларускага народа”. Пракуратура зафіксавала факты несвоечасовага абнаўлення інфармацыі на тэматычных стэндах, а ў адной са школ Дрыбінскага раёна доступ да гэтых матэрыялаў аказаўся фактычна зачынены: адзіны стэнд размешчаны ў памяшканні музея, куды навучэнцы не маюць вольнага доступу.
Па выніках праверкі пракуратура ўнесла прадстаўленне начальніку Галоўнага ўпраўлення па адукацыі Магілёўскага аблвыканкама, запатрабаваўшы “забяспечыць належную працу” па грамадзянскім і ваенна-патрыятычным выхаванні. Пры гэтым адказнасць за сітуацыю, якая склалася, фактычна перакладзеная на сістэму адукацыі, нягледзячы на відавочны дэфіцыт рэсурсаў, кадраў і матэрыяльна-тэхнічнай базы. А таксама, відавочна, што і асаблівага жадання.
Магіляўчанку падманула кватэранаймальніца – за некалькі месяцаў яна распрадала самыя каштоўныя рэчы з кватэры.
Як расказала супрацоўнікам Ленінскага РУУС 43-гадовая жыхарка Магілёва, яна здала кватэру жанчыне, якая з самага пачатку паводзіла сябе падазрона: не пускала гаспадыню ў кватэру, не адказвала на яе тэлефонныя званкі.
Высветлілася, што кватэранаймальніца дарэмна часу не губляла: за некалькі месяцаў пражывання ў кватэры яна распрадала найбольш каштоўныя рэчы, якія знаходзіліся ў здымным жыллі. У прыватнасці – веласіпед і бытавую тэхніку.
Сума шкоды склала 3500 рублёў. Абставіны здарэння ўдакладняюцца. Прававая ацэнка дзеянням 41-гадовай кватаранткі пакуль не дадзена.
Прафсаюзы падарылі пансіянату «Ірдзіца» ў Быхаўскім раёне тэлевізары, пральную машыну і цыркулярную пілу.
Прадстаўнікі праўладных прафсаюзаў Беларусі і быхаўскага райвыканкама прыязджалі ў «Быхаўскі сацыяльны пансіянат Ірдзіца». Яны перадалі ўстанове падарункавы сертыфікат на набыццё двух тэлевізараў, пральнай машыны і цыркулярнай пілы.
У пансіянаце пражываюць грамадзяне пенсійнага ўзросту, а таксама інваліды I і II групы.
Акрамя таго, пансіянат з’яўляецца месцам для адпачынку чыноўнікаў, якія імкнуцца пазбягаць лішняй увагі.
Кіруе гэтым спецыфічным аб’ектам з нядаўняга часу Віктар Агнетаў (на фота) – нязменны фальсіфікатар усіх выбараў на Быхаўскім выбарчым участку і былы галоўны ідэолаг раёна.
Дырэктарам пансіяната, размешчанага ў адным з самых маляўнічых месцаў Быхаўшчыны, Агнетава прызначылі ў якасці ўзнагароды за саўдзел у злачынствах дзеючай улады. Цяпер, у дадатак да ўсіх бонусаў, у яго ёсць яшчэ і цыркулярная піла.
У большасці сучасных краін свету адзначаецца наступленне Новага года ў ноч з 31 снежня на 1 студзеня. Звычай адзначаць Новы год менавіта 1 студзеня ўвёў Юлій Цэзар у 46 годзе да нашай эры. У Старажытным Рыме свята было прысвечана двухаблічнаму богу Янусу, адна асоба якога глядзіць у будучыню (Новы год), а іншая – звернута ў мінулае (адыходзячы год). У гонар Януса носіць назву і першы месяц года на латыні – Януарый, на беларускай – студзень.
1 студзеня як свята Новага года на тэрыторыі Вялікага княства Літоўскага прапісалася ў 1364 годзе. Ва ўсходняй частцы Беларусі з 1493 па 1700 год пачынаўся паводле візантыйскай царкоўнай традыцыі 1 верасня.
У Расіі, да якой былі далучаны беларускія землі ў ХVІІІ стагоддзі, Новы год адзначаюць 1 студзеня з 1700 года па ўказе Пятра I. Да 1 лютага 1918 года свята адзначалі па юліянскім календары, а затым перайшлі на грыгарыянскі. Першы Новы год, які супаў з еўрапейскім, прыпаў на 1919 год.
Выхадны 1 студзеня ўвялі яшчэ ў дарэвалюцыйныя часы для працоўных. Пачынаючы з 1929 года святкаванне Калядаў было афіцыйна адменена, а Новы год стаў звычайным працоўным днём. Да 1947 года 1 студзеня ў СССР працягвала заставацца працоўным днём. 23 снежня 1947 года, указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР 1 студзеня стала святочным і выходным днём.
Упершыню Новы год у СССР сталі святкаваць у 1935 годзе: Дзед Мароз, ёлка, падарункі пад ёлкай. У студзені 1937 года ў Дзеда Мароза з’явілася абавязковая спадарожніца – Снягурка, вытокі якой ляжаць у паганскай міфалогіі.
Святкаванне Новага года, як новая савецкая традыцыя, адной з першых апісана ў аповедзе “Чук і Гек” Аркадзя Гайдара 1939 года.
Навагодняя ёлка ў ВКЛ прыйшла з Еўропы. Да Дзеда Мароза было вядомае славянскае боства Зюзя, якое дабрынёй і шчодрасцю не адрознівалася.
У беларусаў Зюзя – сівы тоўсты дзед нізкага росту з калматай барадой, босы, без шапкі, з жалезнай булавой. Большую частку зімы Зюзя праводзіць у лесе, але час ад часу наведваецца ў вёскі, прыносячы туды моцны мароз. “Зюзя на дварэ – куцця на стале”.
На навагодні стол беларусы спрадвек ставілі 12 страў як сімвал кожнага месяца года. Абавязковай была «куцця» – каша з мёдам і разынкамі. Яна павінна была быць шчодрай. Першую лыжку, паводле традыцыі, аддавалі продкам. Таксама гатавалі стравы з мяса, салаты, саленні, бліны і ўзвары. Чым больш шчодры стол, тым, лічылася, будзе багацейшы год.
Дзень памяці Папы Сільвестра I (каталіцкі каляндар).
Сільвестр I – біскуп Рыма ў 314-335 гадах. Хрысціянскі святы, ушанаваны ў ліку свяціцеляў. Памяць у Праваслаўнай царкве здзяйсняецца 2 студзеня.
У 284 годзе прыняў сан святара, а падчас ганенняў на хрысціян трапіў пад рэпрэсіі за пахаванне забітых. Легенда звязвае дзейнасць Сільвестра са зваротам імператара Канстанціна ў хрысціянства: Канстанцін будучы паганцам праводзіў у Рыме ганенні на хрысціян і ў якасці пакарання захварэў свавольствам. Сільвестр хрысціць яго і хворы вылечваецца. У якасці падзякі імператар уводзіць прывілеі для хрысціян, будуе цэрквы, аб’яўляе рымскага біскупа кіраўніком духавенства, перадае Сільвестру і яго пераемнікам уладу над заходняй паловай Рымскай імперыі (Канстанцінаў дар). Легенда атрымала распаўсюджанне у лацінскай, грэчаскай і ўсходніх выкладах.
Філосаф, археолаг-даследчык Вавілона, арыенталіст, каталіцкі місіянер на Блізкім Усходзе і ў Паўночнай Афрыцы.
Скончыў Полацкую езуіцкую акадэмію, вучыўся ў Віленскім, Грыгарыянскім (Рым) універсітэтах. Прафесар філасофіі. 3 1833 года святар.
Упершыню даследаваў руіны старажытнага Вавілона і ахвяраваў музею Ватыкана багатую калекцыю археалагічных знаходак. У 1837 абраны ў Папскую археалагічную акадэмію і Арыенталагічнае таварыства Францыі.
У 1839 годзе на Блізкім Усходзе, адкрыў у Бейруце Каталіцкую акадэмію, якая была пераўтворана ў Бейруцкі ўніверсітэт Святога Іосіфа. У 1841-1843 гадах – на Мальце, надрукаваў каментарыі да выдання заснавальніка ордэна езуітаў Ігнація Лаёлы «Духоўныя практыкаванні». Быў рэктарам Рымскага калегіума, апостальскім вікарыям Цэнтральнай Афрыкі ў Хартуме (Судан).
Рускі і беларускі спявак (бас-барытон, пазней драматычны тэнар), артыст оперы, кампазітар і педагог, стваральнік Мінскай Дзяржаўнай студыі оперы і балета, на базе якой з’явіўся Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь.
Творчасць Баначыча – адна з «залатых» старонак музычнай культуры канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзяў.
Спяваў у тэатрах Харкава, Кіева, Екацярынаслава, Тыфліса, Саратава, Баку, Пецярбурга і іншых гарадоў. На сцэне маскоўскага Вялікага тэатра выканаў мноства партый. Шмат гастраляваў па Еўропе, ЗША.
Прымаў удзел і ў аперэтах, і ў канцэртах, асабліва праславіўся з выкананнем цыганскіх рамансаў пад уласны акампанемент на гітары. Запісаў 13 пласцінак.
Сам складаў музыку, выступау з уласнымі песнямі і рамансамі.
У Беларусі кіраваў класамі оперы, сольных спеваў і камернага ансамбля Беларускага музычнага тэхнікума, Дзяржаўнай студыі оперы і балета, кафедрай у Мінскай кансерваторыі, Вялікага тэатра оперы і балета БССР.
Памёр у 1933 годзе
1898 год. У Бабруйску нарадзіўся Эліях Добкін.
Адзін з лідараў рабочага сіянісцкага руху ў Эрэц-Ісраэль, член выканаўчых органаў Сусветнай сіанісцкай арганізацыі і адзін з тых, хто падпісаў Дэкларацыю незалежнасці Ізраіля.
DAVID BEN GURION (L) AND ELIYAHU DOBKIN AND HIS FAMILY WAITING FOR THEIR PLANE AT THE LYDDA AIRPORT TERMINAL BEFORE THEIR DEPARTURE FOR NEW YORK…..È”¯ ‰ÒÂÎÂ˙ ‰È‰Â„È˙ „„ ·Ô ‚¯ÈÂÔ (˘È Ó˘Ó‡Ï) ÂÁ·¯ ‰ÒÂÎÂ˙ ‡Ïȉ „·˜ÈÔ ÓÓ˙ÈÈÌ ·ÓÏ ‰˙ÚÂÙ‰ ·Ï„, ÏÙÈ ˆ‡˙Ì Ï·È˜Â¯ ·È È¯˜.
Як удзельнік паўстання 1863-1864 гадоў, быў сасланы на Урал.
Пасля спасылкі вучыўся ў Варшаве, Мюнхене, Парыжы.
Яго творчасці характэрная гістарычная і міфалагічная тэматыка, пейзажы Літвы, Татраў, рэлігійныя палотны, жанравыя сцэнкі.
Ствараў карціны на тэмы беларускай, польскай і літоўскай гісторыі: «Пахаванне Гедыміна», «Ліздзейка з дачкой на руінах царквы Пяруна», «Абарона Ольштына», «Смерць Глінскага ў турме» і іншыя.
У творах, створаных пад уплывам ссылкі, гучыць пратэст супраць царскага самадзяржаўя: «Смерць у выгнанні», «Пахаванне на Урале», «На этапе» і іншыя.
Захапляўся роспісам фарфору і фаянсу, разьбой па дрэве.
Ілюстратар твораў Ю. Славацкага, А. Міцкевіча.
Вялікая колькасць прац мастака захоўваецца ў варшаўскім Нацыянальным музеі.
Беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук, прафесар.
Скончыў Гомельскі дзяржаўны педінстытут, аспірантуру БДУ.
Працаваў на кафедры гісторыі Беларусі новага і найноўшага часу БДУ.
Займаўся арганізацыяй і развіццём гістарычнай адукацыі, распрацоўкай сучасных мадэляў выкладання, даследаваннем палітычнай гісторыі Беларусі XX стагоддзя, рэвалюцыйна-дэмакратычнага руху ў Заходняй Беларусі.
Памёр 15 ліпеня 2019 года.
1971 год. На эксперыментальным участку беларускага шыннага камбіната была выпушчана першая беларуская пакрышка.
Масавая вытворчасць аўтамабільных шын пачалася ў 1979 годзе. У 1992 годзе “Бабруйскшына” перайменаваная ў “Белшыну”.
1983 год. На аб’яднанні «Магілёўхімвалакно» уводзяць у строй вытворчасць поліэтылентэрфталата (ПЭТ) для сінтэтычных валокнаў.
Гэта важны крок у развіцці хімічнай прамысловасці Магілёўскай вобласці: прадпрыемства асвойвае сыравіну для сучасных поліэфірных валокнаў і нітак.
Беларуская плыўчыха. Двухразовая віцэ-чэмпіёнка Алімпійскіх гульняў 2012 года, бронзавая прызёрка Алімпійскіх гульняў 2016 года. Чэмпіёнка Чэмпіянату свету, чэмпіёнка і сярэбраная прызёрка Чэмпіянату Еўропы, Трохразовая чэмпіёнка Еўропы сярод юніёраў, рэкардсменка Еўропы сярод юніёраў.
Уладальніца 12 залатых, 12 сярэбраных і 12 бронзавых медалёў на спабоніцтвах рознага ўзроўню.
18 жніўня 2020 года падпісала адкрыты ліст прадстаўнікоў спартыўнай галіны Беларусі з патрабаваннем прызнаць несапраўднымі выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Была сярод атлетаў, што заявілі аб стварэнні Свабоднага аб’яднання спартсменаў Беларусі, удзельнічала ў пратэстах, выступала супраць гвалту ў краіне.
У кастрычніку 2020 года пераехала ў Вільнюс і ўзначаліла Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці. Адказная за маладзёжную палітыку і спорт у Народным антыкрызісным упраўленні.
26 снежня 2022 года ў Беларусі завочна прысуджана да 12 гадоў пазбаўлення волі.
Зараз мае 14 станцый. Мінскі метрапалітэн – дзявяты па ліку на постсавецкай прасторы. Па колькасці пасажыраў у год займае 4 месца ў СНД пасля Маскоўскага, Санкт-Пецярбургскага і Кіеўскага метрапалітэнаў. Першая лінія метрапалітэна – Маскоўская (зараз 15 станцый) адкрыта 30 чэрвеня 1984 года. Працуе 3-я лінія – Зеленалужская (4 станцыі з 14), плануецца 4-я.
1992 год. Апошні дзень існавання Чэхаславакіі.
Падзенне камуністычнага рэжыму ў 1989 годзе прывяло да ўзмацнення тэндэнцый палітычнага размежавання Чэхіі і Славакіі. Посткамуністычныя эліты абедзвюх частак дзяржавы ўзялі курс на незалежнасць.
У 1990 годзе разгарэлася так званая «злучковая вайна». Чэшскія палітыкі настойвалі на захаванні ранейшага напісання «Чэхаславакія» ў адно слова, славакі патрабавалі злучковага напісання: «Чэха-Славакія».
У выніку кампрамісу з 29 сакавіка 1990 года краіна стала афіцыйна называцца «Чэшская і Славацкая Федэратыўная Рэспубліка» (ЧСФР), скарочаная назва «Чэхаславакія» па-славацку магла пісацца са злучком, па-чэшску – без злучка.
На наступны дзень 1 студзеня, чэхі і славакі сустрэлі новы 1993 год як грамадзяне асобных краін. Адбыўся так званы аксамітавы развод.
1994 год. У апошні раз імя Фрэнка Сінатры з’явілася ў спісе 20 найлепшых выканаўцаў ЗША і Вялікабрытаніі.
Першы раз яго імя было ўключана ў спіс 28 мая 1955 года, і ўсе гэтыя гады яно нязменна там прысутнічала.
Ф. Сінатра (1915-1998) – амерыканскі спявак (крунер), кінаакцёр, кінарэжысёр, прадзюсер, шоумен, дырыжор, палітычны актывіст. Лаўрэат кінапрэміі “Оскар”, 11 разоў быў лаўрэатам “Грэмі”. Славіўся высокім майстэрствам выканання песень, віртуознай тэхнікай інтанацыйнага фразіравання, яснай артыкуляцыяй кожнага слова і склада і «аксамітным» тэмбрам голасу.
За 60 гадоў творчай кар’еры выканаў у студыі і на канцэртах больш за 2 000 песень, гастраляваў у больш як 40 краінах свету, пласцінкі з яго песнямі прададзены ў колькасці больш за 150 мільёнаў экземпляраў.
2011 год. Памёр Сямён (Саламон) Казіміроўскі.
Савецкі тэатральны рэжысёр, Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР. Ён нарадзіўся ў Бабруйску ў 1915 годзе, вучыўся ў Маскве, працаваў у розных тэатрах СССР, у тым ліку ў Беларускім тэатры імя Я. Коласа ў Віцебску.
У бабруйскай Папраўчай калоніі №2 да Новага года зняволеным, “якія сталі на шлях выпраўлення”, абяцаюць дадатковы відэазванок. А для ўсіх – змены ў правілах рэчавых перадач.
Адміністрацыя калоніі ў мэтах заахвочвання тых, хто супрацоўнічае з ёй, прапанавала асуджаным пісаць заявы на дадатковы святочны пяціхвілінны званок, паведамляе MAYDAY.TEAM. Заявы спачатку падпісвае начальнік атрада, а потым начальства ўключае самых “добранадзейных” у спецыяльныя спісы. Ім дазволяць 31 снежня патэлефанаваць дадому па-за рэжымным графікам.
Для астатніх жа пакуль не вельмі прыемнае новаўвядзенне. Напярэдадні Новага года адміністрацыя папярэдзіла, што звычайную пісчую паперу фармату А4 цяпер нельга перадаваць у звычайнай рэжымнай перадачы. Яна будзе прымацца толькі ў рэчавай перадачы, якую вязні маюць права атрымліваць два разы на год. З чым звязана новаўвядзенне – не тлумачыцца.
Паўтара года “хатняй хіміі” прысудзілі 36-гадоваму магілёўцу за татуіроўкі з нацысцкай сімволікай на яго целе.
Паволе абласной пракуратуры, магілёвец двойчы прыцягваўся да адміністратыўнай адказнасці па абвінавачванні ў дэманстрацыі ў грамадскіх месцах на сваім целе такіх татуіровак.
“У прыватнасці, на мезенцы левай рукі і на знешняй сярэдняй частцы пляча левай рукі ў мужчыны «набітыя» татуіроўкі ў выглядзе свастыкі, на ўнутранай частцы перадплечча левай рукі – у выглядзе эмблемы СС, на левай верхняй частцы плечавага сустава – у выглядзе пагона са свастыкай і эмблемай СС” – сцвярджае пракуратура.
Аднак і пасля адміністрацыйных спагнанняў мужчына ў жніўні і верасні 2025 года, будучы ў нецвярозым стане з’яўляўся ў грамадскіх месцах Магілёва з бачнымі на яго целе забароненымі татуіроўкамі. Праўда, да пачатку разгляду ўзбуджанай супраць яго крымінальнай справы, замазаў іх чорнымі квадратамі.
На працэсе ў судзе Ленінскага раёна Магілёва абвінавачаны сваю віну прызнаў, раскаяўся і быў пакараны адным годам і шасцю месяцамі абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу. Прысуд у законную сілу пакуль не ўступіў.
У Бабруйскім раёне ў вяровачны капкан, усталяваны для адлову куніцы, трапіла рысь. Зверу спатрэбілася лячэнне.
Здарэнне адбылося ў раёне вёскі Мальева на паўднёвым усходзе раёна, піша komkur.info. пра гэта паведаміў начальнік Бабруйскай гаррайінспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Анатоль Грыб. Паводле яго, у пастцы апынулася маладая самка рысі узростам каля васьмі месяцаў.
Паляўнічы, які выявіў звера, апавясціў Бабруйскую міжраённую інспекцыю аховы расліннага і жывёльнага свету, як таго патрабуюць правілы палявання. На месца выехалі інспектары і спецыялісты па дзікай фаўне. У іх прысутнасці рысь вызвалілі з капкана, змясцілі ў клетку і даставілі ў ветэрынарную клініку.
Пры аглядзе ў звера выявілі пералом правай пярэдняй лапы. Гэта была траўма, атрыманая ў выніку траплення ў пастку. 29 снежня рысёнку вагой блізу 10 кілаграмаў правялі аперацыю. Па словах ветэрынара Рыгора Белягова, хірургічнае ўмяшанне прайшло паспяхова, у бліжэйшыя дні жывёла будзе знаходзіцца пад наглядам.
Пасля завяршэння ветэрынарнага кантролю, рысь плануюць перадаць у заапарк гарадскога пасёлка Акцябрскі Гомельскай вобласці. Вяртанне звера ў натуральнае асяроддзе спецыялісты лічаць небяспечным, бо ён мог страціць страх перад чалавекам.
Разглядаўся і варыянт размяшчэння ў Магілёўскім заасадзе, аднак там адмовіліся прыняць дзікага драпежніка.
Рысь у Беларусі мае асаблівы прыродаахоўны статус і адначасова лічыцца паляўнічым відам і відам, занесеным у Чырвоную кнігу. Забарона на паляванне на рысь дзейнічала ў краіне на працягу 40 гадоў і была часткова знятая толькі ў адыходзячым годзе – ў асобных раёнах Віцебскай і Гомельскай абласцей. У Бабруйскім раёне паляванне на гэтага драпежніка па-ранейшаму забароненае.
Гэта не першы падобны выпадак у раёне. Летась рысь таксама трапляла ў пастку, аднак тады звер не атрымаў траўм і быў выпушчаны назад у лес.
Дзве жыхаркі Крычава асуджаныя за перадачу інфармацыі маніторынгаваму праекту “Беларускі Гаюн”.
Ахвярамі палітычнага пераследу сталі Людміла Талпыга і другая жанчына з прозвішчам Патранец. Як паведаміла mogilev.media абазнаная крыніца, крычаўлянкі ў 2022 годзе перадалі інфармацыю аб расійскіх вайскоўцах у чат-бот “Беларускага Гаюна”. У прыватнасці, яны размясцілі там відэа, як калона расійскай ваеннай тэхнікі рушыла з расійскага Рослава праз Крычаў у напрамку Гомеля.
Крычаўлянкі былі асуджаныя восенню 2025 года па артыкуле аб садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці да двух гадоў абмежавання волі без накіравання ў папраўчую калонію адкрытага тыпу, то бок атрымалі “хатнюю хімію”. Пра асуджэнне Людмілы Талпыгі, як рэпрэсаванай, ёсць няпоўная інфармацыя на сайце праваабарончага цэнтру “Вясна”.
11 лістапада 2025 года яна была ўнесена ў пералік грамадзян Беларусі, замежных грамадзян і асоб без грамадзянства, якія маюць дачыненне да экстрэмісцкай дзейнасці.
Пра Патранец якая-кольвечы інфармацыя адсутнічае.
Фотаздымак Людмілы Талпыгі: Праваабарончы цэнтр “Вясна”
