Tag: сельская гаспадарка

Аграгарадок Копцеўка змагаецца за захаванне свайго калгаса

Навіна ад

Сяльчане распрацавалі бізнэс-план, каб захаваць сваё сельгаспрадпрыемства, але з усіх даступных опцый па новаму дырэктару – толькі намеснік па ідэалогіі альбо кот у мяшку.

Актавая зала Дома культуры ў Копцеўцы Горацкага раёна забітая пад завязку. Практычна ўсе прысутныя – жыхары аграгарадка і адначасова супрацоўнікі ААТ “Копцеўская Ніва”. Яны прыйшлі на сустрэчу з начальнікамі з Горак – старшынямі райвыканкама, сельвыканкама, раённага савета дэпутатаў. Галоўная прычына хвалявання публікі ў зале – стратну. “Копцеўскую Ніву” запланавалі расфарміраваць, далучыўшы да іншага, больш паспяховага прадпрыемства.

Каб супрацьстаяць гэтаму працэсу, работнікі аграпрадпрыемства на чале з галоўным бухгалтарам распрацавалі і прэзентавалі на сустрэчы свой бізнэс-план, піша “Горацкі веснік”.

коптевка

План, гэта добра – адзначыў старшыня райвыканкама Мікалай Арлёнак, але вось пытанне – хто яго будзе рэалізоўваць? “Ёсць спецыялісты, якія знаходзяцца ў рэзерве кадраў, і ёсць намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце. Пытанне трэба вырашыць у бліжэйшы час.” – патлумачыў панурую рэальнасць Мікалай Арлёнак і напрыканцы наогул сарваўся на нервовы выпад:

– Встрепенитесь и начинайте все работать! Посмотрим, какая будет отдача, Нужно, чтобы у вас был результат. Время покажет правильность решения.

На бягучы момант, такім чынам, было вырашана пакінуць прадпрыемства ў ранейшым стане. А там паглядзім.

Фота: Горацкі веснік

На Магілёўшчыне сялянам забараняюць дакранацца да тэхнікі

Навіна ад

Механізаваныя атрады на Магілёўшчыне дапамагаюць аграрыям-чыноўнікам вырашаць кадравую праблему – і цяпер яны падзялілі работнікаў на сяле на дурняў і разумных. Разумныя будуць ездзіць на тэхніцы, а дурныя іх карміць.

Больш чым сумнеўнае выказванне Лукашэнкі пра тое, што ў створаных ім калгасах не ўмеюць абыходзіцца з тэхнікай, чыноўнікі збяднелых рэгіёнаў Беларусі ўспрынялі як прамое даручэнне і перасталі давяраць тэхніку дурням з сельгаспрадпрыемстваў на месцах, зрабіўшы стаўку на цэнтралізаваныя механізаваныя атрады.

Такім чынам, дзякуючы мехатрадам, на Магілёўшчыне быццам бы вырашаныя праблемы: 

  • ААТ «Прывольны агра» Слаўгарадскага раёна, дзе “с техникой и механизаторскими кадрами было негусто”;
  • кадраў на вёсцы “з пункту гледжання эканомікі”;
  • граматнай лагістыкі і тэхналагічнай дысцыпліны, якія “гарантуюць рэнтабельнасць ураджаю”.

За малазразумелымі і вельмі агульнымі фармулёўкамі пра “пункты гледжання эканомікі” і “рэнтабельнасць ураджаю” стаяць даволі канкрэтныя дзеянні. Землі сельгаспрадпрыемстваў на раёнах перадаюцца механізаваным атрадам, якія ў выніку становяцца паўнапраўнымі гаспадарамі ўраджаю і працягваюць багацець за кошт знясіленых калгасаў.

Усё таму, што “на сучаснай тэхніцы павінны працаваць прасунутыя механізатары, на ўзроўні інжынера”.

Фактычна ўлады прызналі, што навучыць хоць нечаму вартага механізатараў з сельскай мясцовасці Магілёўшчыны, Гомельшчыны і Віцебшчыны немагчыма – нават з дапамогай ботаў, як гэта некалі рабіў галоўны аграрый краіны ў сваім саўгасе “Гарадзец”.

Дарэчы, і для работнікаў сельгаспрадпрыемстваў занятак таксама знайшоўся, зразумела ж адпаведны іх сціплым здольнасцям: яны ўжо “забяспечваюць мехатрады жыллём, абедамі, палівам і аплачваюць працы”.

Фота “Беларусь Сегодня”.

У Касцюковічах узнагародзілі цялятніц, якім можна толькі паспачуваць

Навіна ад

Жывёлаводкі з пасёлка Шарэйкі ў Касцюковічах лічацца прыкладам для пераймання, але насамрэч такога жыцця і ворагу не пажадаеш.

Расповед пра дзвюх сябровак, якія працуюць на малочна-таварнай ферме ў пасёлку для перасяленцаў Шарэйкі ў Касцюковіцкім раёне, змешчаны ў мясцовай газеце, па задуме аўтараў павінен быў стаць сагай пра працоўную доблесць, але на справе выклікае толькі спачуванне да гераінь.

Лёсы Святланы і Алены падобныя і з’яўляюцца, па сутнасці, ілюстрацыяй таго, як абыходзіцца з беларускімі жанчынамі калгасная сістэма, насаджаная Лукашэнкам, у якой пік кар’еры сялянкі – жывёлавод чацвёртага разраду.

Пры вялікім жаданні лічбу “пі” або залатое сячэнне можна адшукаць і ў добра збітым табурэце. Так і са Святланай, якую скарацілі з дзіцячага садка пасля 23 гадоў працы, і цяпер яна размаўляе з цялятамі “на мове пяшчоты і любові, якой навучылася, працуючы ў садку”.

Алена ж распавядае, што “трымае падсобную гаспадарку: курэй, качак, трусоў. Раней на падворку было па тры каровы, конь, свінні, а цяпер гаспадарка значна зменшылася”.

Вось такі ён, сапраўдны, без упрыгожванняў лёс жанчын, якія не бачылі ў жыцці нічога, акрамя цяжкай фізічнай працы і станоўчых характарыстык ад загадчыцы фермы.

Вельмі складана пераканаць кагосьці ў тым, што гэта і ёсць прыклад для пераймання. Хутчэй, прыкладам можа быць былая старшыня райвыканкама Святлана Міхеенка, якая, паводле меркавання касцюкаўчан, разваліла раён, а пасля перасела ў крэсла сенатаркі.

Можна таксама пазайздросціць працоўнай доблесці яшчэ адной сенатаркі з Касцюковіч – Ірыны Петрусевіч. Яна зрабіла сваю кар’еру менавіта на напісанні саг пра цялятніц. Аднак чамусьці дачку Віталіну не адправіла на ферму, а дала ёй юрыдычную адукацыю і ўладкавала на абласное тэлебачанне.

Аднак, калі не згушчаць фарбы, у гэтай гісторыі ёсць і светлы момант: за сваю самаадданую працу Святлана і Алена ўзнагароджаны Ганаровай граматай і Падзякай райвыканкама.

Фота раённай газеты.

У Быхаўскага райсельгасхарча новы начальнік – знаёмімся

Навіна ад

Сяргей Сыса стаў першым намеснікам старшыні Быхаўскага райвыканкама ў 28 гадоў. Ён ва ўсім згодны з Лукашэнкам і гатовы, згодна яго ўказанням, варушыцца.

Светапогляд новага начальніка Быхаўскага райсельгасхарчу Сяргея Сысы базуецца на простых, але ёмістых пастулатах Лукашэнкі і досведзе сваякоў: бацька Сяргея Пятровіча кіруе ААТ «Герой» Дубровенскага раёна, а старэйшы брат працуе генеральным дырэктарам Аршанскага камбіната хлебапрадуктаў.

Падымаць быхаўскую аграрную галіну з калень малады намеснік ужо пачаў.

Ён сцвярджае, што раён у неабходны тэрмін завяршыў сяўбу азімых. Прычым, добрай падмогай у гэтай справе сталі мехатрады міжраённага аграсэрвісу «Задняпроўскі».

На практыцы гэта азначае, што ні пасеяць, ні ўбраць самастойна быхаўскія аграрыі не ў стане, і ім даводзіцца наймаць дапамогу з боку.

Усюдыісны міжраённы аграсэрвіс «Задняпроўскі», вядома, зробіць усё, за што яму заплоцяць.

Застаецца толькі зразумець функцыі ў мясцовых сельгаспрадпрыемстваў, якія, падаецца, выступаюць толькі ў сціплай ролі ўладальнікаў зямель і назіральнікаў за замацаванымі за імі сялянамі.

Адказ на гэтае пытанне Сяргей Сыса таксама знайшоў у Лукашэнкі. Маўляў, той правільна сказаў: дай дрэннаму гаспадарцы тэхніку – праз год пад плот паставяць.

Ну, а паколькі добрых гаспадарак на Быхаўшчыне няма і не прадбачыцца, то і пытанне з тэхнікай закрыта.

Затое міжраённаму аграсэрвісу «Задняпроўскі» выдзелілі ў Быхаўскім раёне дзве з паловай тысячы гектараў зямлі.

Зразумець логіку і самога «вялікага кормчага», і яго вучня Сысы ў цэлым можна: рух дзеля руху. 

Што ж тычыцца Быхаўскага раёна, дык новаму намесніку зусім не абавязкова падымаць яго з калень. Пры такім запасе сувязяў Сяргею Пятровічу трэба толькі пратрымацца год-два, каб пайсці на павышэнне.

Фота: “Беларусь сегодня”.

З ягадамі ў Магілёўскай вобласці ўсё ў парадку, а ў астатнім заняпад

Навіна ад

Статыстыка паказвае: заняпад Магілёўшчыны ўжо не схаваць за лозунгамі.

Да Дня работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці статупраўленне Магілёўскай вобласці апублікавала цікавыя лічбы.

Сярэдні ўзрост работнікаў сельскагаспадарчай галіны Магілёўшчыны – 45,8 года.

У 2024 годзе сярод работнікаў галіны Магілёўскай вобласці 64,5 працэнта складалі мужчыны.

Узровень адукацыі аграрыяў выглядае так:

  • вышэйшую адукацыю маюць 13,4 працэнта работнікаў;
  • сярэднюю спецыяльную – 13,2 працэнта;
  • прафесійна-тэхнічную – 44,1 працэнта.

Вытворчасцю сельскагаспадарчай прадукцыі займаюцца:

  • сельгасарганізацыі – 78,9 працэнта;
  • асабістыя падсобныя гаспадаркі насельніцтва – 17,8 працэнта;
  • фермерскія гаспадаркі – 3,3 працэнта.

Намінальная налічаная сярэднямесячная заработная плата работнікаў сельскай гаспадаркі ў студзені-верасні 2025 года склала 1919,7 рубля, а ў работнікаў харчовай прамысловасці – 2400 рублёў.

Аб’ём вытворчасці асноўных відаў прадуктаў харчавання на душу насельніцтва склаў:

  • збожжа – 1001 кілаграм;
  • малака – 762 кілаграмы;
  • бульбы – 419 кілаграмаў;
  • яек – 375 штук;
  • гародніны – 235 кілаграмаў;
  • жывёлы і птушкі – 157 кілаграмаў;
  • пладоў і ягад – 55 кілаграмаў.

Прасцей кажучы, моладзь у вёску не ідзе, узровень адукацыі работнікаў сельскай гаспадаркі, нягледзячы на іх масіраваную падрыхтоўку, застаецца даволі нізкім, фермераў у Магілёўскай вобласці амаль што вынішчылі. Зарплата ў перапрацоўшчыкаў значна вышэйшая, чым у вытворцаў.

Затое на Магілёўшчыне ўсё яшчэ водзяцца ляшчы, ягады, грыбы. Што і трэба было даказаць.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”.

Калгасы Магілёўскай вобласці не спяшаюцца разлічвацца з работнікамі

Навіна ад

Запазычанасць перад работнікамі сельгаспрадпрыемстваў Магілёўшчыны пагасілі толькі па настойлівай “просьбе” пракуратуры.

Каб атрымаць належныя па законе грошы, работнікам АПК Магілёўскай вобласці даводзіцца звяртацца ў пракуратуру.

Тры выпадкі наглядна дэманструюць стаўленне “моцных гаспадарнікаў” да сваіх кадраў:

  • жыхар Асіповіцкага раёна працаваў трактарыстам. Пасля сыходу на тэрміновую службу прадпрыемства не выплаціла яму заработную плату ў поўным аб’ёме. Пасля ўмяшання пракуратуры, нестаючая тысяча рублёў знайшлася праз дзень;
  • жыхарка Глуска працавала даяркай. Спагнаць з роднага калгаса 2,8 тысячы рублёў ёй дапамагла пракуратура;
  • аналагічная сітуацыя і ў Бялыніцкім раёне. Там сума запазычанасці сельгаспрадпрыемства перад сваім “кадрам” склала 2000 рублёў. І зноў давялося ўмешвацца пракурору.

Пракуратура ў Магілёўскай вобласці працуе добра, але чаму пракурорская пугá патрэбная менавіта кіраўнікам сельгаспрадпрыемстваў?

Магчыма, Лукашэнка мае рацыю: залатыя кадры ў яго куюцца не ва ўніверсітэтах, а ў турмах.

Фота БелТА.

Яйкі пад кантролем – “Раманавічы” запускаюць кітайскую сартавальную лінію

Навіна ад

Павелічэнне пагалоўя птушкі і рост аб’ёмаў прадукцыі вымусілі магілёўскую кампанію шукаць новыя рашэнні – імі сталі тэхналагічныя навінкі з Кітая.

Птушкафабрыка «Раманавічы» заключыла серыю пагадненняў з кітайскімі кампаніямі. Гэтыя дамоўленасці накіраваны на мадэрнізацыю вытворчасці, паляпшэнне лагістыкі і павышэнне эфектыўнасці асноўных тэхналагічных працэсаў, паведамляе газета “Прыдняпроўская Ніва”.

Адзін з ключавых элементаў супрацоўніцтва — закупка спецыяльнай машыны для перавозкі сутачных куранят. Новы транспарт разлічаны на 60 000 галоў і мае інтэлектуальную сістэму падтрымання мікраклімату.

Сістэма забяспечвае кантроль тэмпературы, вільготнасці і вентыляцыі падчас усёй паездкі. Герметычныя камеры гарантуць біябяспеку – кураняты абароненыя ад інфекцый і стрэсу, што павышае іх выжывальнасць.

Пастаўка аўтамабіля запланаваная ўжо на чэрвень 2025 года.

Другі важны крок – набыццё сучаснай сартавальнай лініі для яек. 

Кітайская сістэма аўтаматычна вызначае памер, маркіруе і ўпакоўвае яйкі. Яе прадукцыйнасць значна перавышае існуючыя магчымасці, што дазволіць бесперашкодна працаваць з вялікімі партыямі прадукцыі.

Акрамя новых закупак, на фабрыцы ідзе актыўнае абнаўленне ўжо існуючага абсталявання. У сувязі з ростам нагрузкі частка вузлоў патрабуе замены.

Усё выглядае прыгожа. Пра дэталі ўгоды не паведамляецца – камерцыйны сакрэт. Аднак не варта забываць, што кітайцы дабрачыннасцю не займаюцца і сваёй выгады не выпусцяць ніколі. Таму вельмі цікава: што пакажа падлік куранят па восені?

Фота: “Прыдняпроўская Ніва”.