Чатыры браты пайшлі на вайну – і ўсе вярнуліся. Магіляўчанка захоўвае нетыповую для Беларусі гісторыю сваёй сям’і.
У Беларусі амаль няма сем’яў, якіх не закранула Вялікая Айчынная вайна. Жыхарка Магілёва Раіса Азаранка некалькі гадоў па крупінках збірала дакументальныя сведчанні пра сваіх родных – узнагародныя лісты, архіўныя запісы, фотаздымкі. Гісторыя, якую яна хацела захаваць, гучыць амаль неверагодна: чатыры браты пайшлі на фронт і ўсе чацвёра вярнуліся дадому.
Да вайны
Бацька Раісы Васільеўны – Васіль вырас на Слаўгарадчыне ў вялікай сялянскай сям’і. У Васіля было трое братоў – Андрэй, Уладзімір і Канстанцін.
У трыццатыя гады частку сям’і саслалі ў Сібір, але Васіль застаўся, перабраўся ў Магілёў, ажаніўся і жыў у раёне Лупалава.
Пра тую раніцу 22 чэрвеня 1941 года Раіса Васільеўна ведае са слоў маці. Васіль пайшоў на рынак па парася. Вярнуўся з пустым мяшком: вайна пачалася.
Васіль: сапёр на Одэры
Неўзабаве Васіля забралі на фронт. Ён стаў сапёрам. Ва ўзнагародным лісце да медаля «За адвагу» апісаны яго подзвіг на рацэ Одэр: восем сутак без ежы і амаль без сну, пад бесперапынным артылерыйскім агнём, ён разам з таварышамі будаваў мост.
Потым Васіль трапіў у палон. Цудам уцёк, дабраўся да вёскі, дзе яго чакала жонка. Яна пешшу адправілася да сваякоў у Магілёў, каб перадаць: жывы.
Пасля дэмабілізацыі вярнуўся ў сваю разбураную вёску. Цесляр па прафесіі, узяўся дапамагаць суседзям аднаўляць дамы. Памёр рана, у 1968 годзе. Далі знаць пра сябе раненне і кантузія. Раісе тады не было і адзінаццаці гадоў.
Андрэй: ад Сталінграда да Берліна
Андрэй быў прызваны ў сорак першым. Ваяваў на Данскім, Заходнім, Першым і Другім Беларускіх франтах. Атрымаў медаль «За адвагу». У баях на беразе Дзясну быў паранены, пасля выздараўлення вярнуўся ў строй. У пачатку 1945 года ўдастоены ордэна Славы III ступені. Пасля перамогі вярнуўся ў Магілёў.
Уладзімір: сувязіст, палон, уцёкі
Уладзімір служыў сувязістам. Як і старэйшы брат, трапіў у палон – і таксама ўцёк. Узнагароджаны двума медалямі «За адвагу», медалём «За вызваленне Варшавы» і ордэнам Айчыннай вайны II ступені.
Канстанцін: самы малодшы
Канстанціна прызвалі ў снежні 1944 года – яму было ўсяго семнаццаць. Чырванафлоцец-сігнальшчык, ён служыў на Паўночным і Ленінградскім франтах, быў узнагароджаны медалём «За перамогу над Германіяй». Дадому ў Магілёў вярнуўся толькі ў 1950 годзе.
Пасля вайны браты збіраліся разам на сямейныя святы – народу ў доме тады было не злічыць. Суседзі напэўна ім зайздросцілі – большасці магілёўскіх сем’яў шанцавала значна менш
11:00 – плошча Леніна – вуліца Першамайская – плошча Славы
Тэматычная праграма “Жыві, квітней, Пераможны май!”
11:00-18:00 – Тэатральны сквер
Арт-прастора “Дзеці малююць Перамогу”
11:00-15:00 – плошча Адзінства
Выставачная экспазіцыя сярэдніх спецыяльных і вышэйшых навучальных устаноў “Ніхто не забыты, нішто не забыта”
11:00-15:00 – Камсамольскі сквер
Патрыятычная акцыя “Народнае ўскладанне”. Тэатралізаваны мітынг “Паклонімся Вялікім тым гадам”
12:00 – плошча Славы
Святочны канцэрт “Паклон табе, Вялікая Перамога”. Канцэртная праграма “Паклон Вам нізкі, жанчыны вайны” і гарадскі конкурс “Магілёўскі пікнік” (“Салдацкая паляна”)
12:00-16:00 – Пячэрскі лесапарк
Ваенна-патрыятычная квэст-гульня “Мы – патрыёты!”
12:00-16:00 – парк у Падміколлі
Гарадская акцыя “Вальс Перамогі”. Святочны канцэрт “Песні Вялікага подзвігу”
12:00-17:00 – плошча Зорак
Святочная праграма “Мы памятаем! Мы ганарымся!”
13:00 – адкрытая пляцоўка каля манумента “Танк” на вуліцы Якубоўскага
Канцэртна-забаўляльная праграма “Дзякуй за Перамогу!”
13:00 – вуліца Ямніцкая
Святочная праграма “Была вясна – вясна Перамогі!”
13:00 – вуліца Бярозаўская, дамы 12, 20, 20а
Музычная пляцоўка “Мелодыі франтавой вясны!”
13:00 – адкрытая пляцоўка дзяржаўнай установы адукацыі “Сярэдняя школа нумар 44 горада Магілёва” (завулак Цютчава, 2в)
Канцэртна-забаўляльная праграма “Пераможны май”
13:00 – адкрытая пляцоўка дзяржаўнай установы адукацыі “Сярэдняя школа нумар 13 горада Магілёва імя Героя Савецкага Саюза Е.І. Чайкінай” (вуліца Алтайская, 26)
Інтэрактыўная музычная тэматычная акцыя “Песні Вялікай Перамогі”
14:00 – плошча Адзінства
Моладзевы танцавальны флэшмоб “Пераможны вальс”
14:00 – пляцоўка каля дзяржаўнай установы “Дом суправаджальнага пражывання горада Магілёва”
Адкрытая пляцоўка “Мы славім Перамогу!”
14:00-16:00 – сквер “700-годдзе Магілёва”
Святочны канцэрт “З песняй – да Перамогі” дзяржаўнай установы культуры “Заслужаны калектыў Рэспублікі Беларусь Магілёўская гарадская капэла”
15:00 – гандлёвы цэнтр “Атрыум”
Святочны канцэрт “Жыве Перамога ў пакаленнях”
15:00 – пляцоўка каля ўстановы адукацыі “Магілёўская дзяржаўная гімназія-каледж мастацтваў імя Яўгена Глебава”
Тэатралізаваны канцэрт “Яны выстаялі, каб мы жылі” і патрыятычная акцыя “Спяём «Дзень Перамогі»”
У Магілёве раскрылі серыю крадзяжоў прадуктаў харчавання з крам – злачынца затрыманы.
У аператыўна-дзяжурную службу Ленінскага РАУС паведамілі пра знікненне з крам тавараў на агульную суму каля 2 300 рублёў.
Аператыўнікі ўстанавілі, што да крадзяжоў датычны 19-гадовы мясцо жыхар. Аказалася, што малады чалавек складаў тавары, якія спадабаліся, у заплечнік і ўхітраўся пакідаць крамы незаўважаным.
Пазней прадукты ён перапрадаваў праз адзін з сайтаў аб’яў.
Аказваецца камеры відэаназірання і іншыя элементы ахоўных сістэм не заўсёды эфектыўныя.
Магілёвец Валадар Цурпанаў пачаў публікацыю ў Фэйсбуку сваіх лістоў з вязніцы ў памяць аб памерлай на мінулым тыдні яго жонцы Ірыне.
“Пачынаю чын памяці праз друк сваіх лістоў зь не-волі…
…Гэты кавалак супольнага сужыцьця, паводле майго меркаваньня, быў для даражэнькай жоначкі самым шчасьлівым, бо мела мажлівасьць ня толькі рупіцца пра мае патрэбы, але ж дастала сьведчаньне павагі, любові, увагі, каханьня, спачуваньня, турботы ды інш., выяўленыя словам…
…Слова было ейным клопатам і сродкам суіснаваньня ў гэтым сьвеце на тле наканаванае місіі: дбаць пра/бараніць дзяцей – вучняў…
…Каторую яна чыніла да рэшты жыцьця: апошні апекаванец дастаў ейнага клопату/дапамогі за некалькі гадзінаў перад ейным сыходам” – напісаў былы палітзняволены ў Фэйсбуку.
Ірына Цурпанава адыйшла ў лепшы свет раніцой 30 красавіка 2026 года ў гарадской кардыялагічнай бальніцы.
Валадар Цурпанаў вядомы магілёўскі актывіст і праваабаронца. Быў адным з удзельнікаў пратэстаў 2020 года ў Магілёве. У ходзе судовага працэсу па адміністрацыйнай справе ў верасні 2020 года дазволіў сабе шчырае выказванне ў адрас суддзі суда Ленінскага раёна Вікторыі Паляковай, а 14 кастрычніка ў падобных умовах – у адрас суддзі Кастрычніцкага раёна Вольгі Краўчанка. За гэта ў дачыненні да актывіста завялі дзве крымінальныя справы, а потым асудзілі да трох гадоў “хіміі”.
16 сакавіка 2021 года стала вядома, што Валадара Цурпанава змясцілі ў СІЗА турмы №4 у Магілёве. Яму ставілі ў віну арт. 415 КК – “Ухіленне ад адбывання пакарання ў выглядзе абмежавання волі”. Паводле пастановы, асуджаны “дапусціў шэраг парушэнняў парадку і ўмоваў адбывання пакарання”. Сярод іх згадваецца ляжанне на ложку ў недазволены час і незапраўленае спальнае месца.
Сам ён на сваёй старонцы ў Facebook сцвярджаў, што справа заведзеная ў дачыненні да яго за тое, што ён згаджаўся працаваць толькі пры выкананні яго працоўных правоў пры адбыцці “хіміі” – патрабаваў заробак, які адпавядае мінімальным памеры, гарантаваным дзяржавай.
У чэрвені 2021 года Цурпанава асудзілі да двух гадоў калоніі. Цалкам адбыўшы тэрмін зняволення, выйшаў на волю ў студзені 2023 года. Жыве ў Магілёве.
7 мая 1895 года рускі вучоны А. Папоў прадэманстраваў вынаходніцтва – радыё. Але яшчэ ў 1890 годзе беларускі вучоны Я. Наркевіч-Ёдка (1848-1905) выкарыстоўваў уласны радыёпрыёмнік для рэгістрацыі навальнічных разрадаў. Дасягненні Я. Наркевіча па радыёпрыёму ўхвалены ў 1898 годзе Французскім фізічным таварыствам. Сусветны дзень радыё адзначаецца 13 лютага.
Першы патэнт на бесправадную перадачу электрычнага сігналу атрымаў у 1872 годзе амерыканскі даследчык, стаматолаг па прафесіі Малон Луміс, які заявіў у 1866 годзе аб вынаходстве спосабу бесправадной сувязі. У ЗША вынаходнікам бесправадной сувязі лічаць Дэвіда Х’юза (1878), а таксама Томаса Эдысана (1876) і Міколу Тэслу (патэнт на перадаючую прыладу з рэзананс-трансфарматарам у 1891 годзе); у Германіі – Генрыха Герца (1888); у Францыі – Эдуарда Бранлі (1890); у Бразіліі – Ландэла дэ Муру (1893-1894); у Вялікабрытаніі – Олівера Джозэфа Лоджа (1894); у Індыі – Джагадзіша Чандру Бошэ (1894-1895).
У заходніх краінах стваральнікам першай паспяховай сістэмы бесправадной перадачы тэлеграфнага сігналу лічыцца італьянскі інжынер Гульельма Марконі (1895-1896).
Свята абраза Маці Божай Жыровіцкай.
Хрысціянская святыня, ушаноўваецца праваслаўнай і грэка-каталіцкай цэрквамі як цудатворны абраз, знаходзіцца ў Жыровіцкім Свята-Успенскім мужчынскім манастыры.
Абраз – авал з яшмы, на адным баку якога рэльефная выява Маці Божай тыпу Замілаванне з дзіцем на правай руцэ.
З’яўленню абраза на жыровіцкай зямлі папярэднічаў цуд. У 1470 годзе пастушкі, якія пасвілі ў лесе жывелу ўбачылі на дзікай грушцы нейкі прадмет, ад якога ва ўсе бакі разыходзіліся ясныя прамяні. Гата быў маленькі абразок Маці Божай, які ззяў незвычайным бляскам. Хлопчыкі забралі яго і занеслі да свайго пана – літоўскага падскарбія Аляксандра Солтана, які загадаў пабудаваць на тым месцы драўляную святыню. Слава цудоўнага абраза пачала прыцягваць да Жыровічаў вялікую колькасць набожнага люду.
У 1730 годзе адбылася каранацыя Жыровіцкай Іконы Багародзіцы папскімі каронамі.
Падчас Першай сусветнай вайны, у 1915 годзе, абраз Маці Божай Жыровіцкай у срэбным абкладзе перавезлі ў Маскву. У студзені 1922 года стараннямі Жыровіцкага архімандрыта Ціхана Шарапава абраз зноў быў вернуты ў Жыровічы (вывезены ў слоіку з варэннем), але ўжо без абкладу.
1765 год. Кароль і вялікі князь Станіслаў Аўгуст Панятоўскі заснаваў ордэн Святога Станіслава.
Заснаваны ў памяць яго патрона і заступніка Польшчы святога Станіслава. Па царкоўнай легендзе, кракаўскі біскуп Станіслаў быў забіты ў 1079 годзе падчас набажэнства прама ў касцёле каралём Баляславам і пазней, у XIII стагоддзі, прылічаны да ліку святых і прызнаны патронам Польшчы. Ордэн стаў другой дзяржаўнай узнагародай Рэчы Паспалітай, пасля вышэйшай – Ордэна Белага арла.
У 1815 годзе расійскі цар Аляксандар І захаваў ордэн для узнагароды ўраджэнцаў былой Рэчы Паспалітай. Ордэнскае свята адзначалася 8 траўня.
Ліквідаваны бальшавікамі ў 1917 годзе.
1794 год. Тадэвуш Касцюшка выдаў Паланецкі універсал.
Заканадаўчы акт быў складзены каля мястэчка Паланец пад Сандамірам.
Універсалам сяляне аб’яўляліся асабіста вольнымі, але без зямлі. Пры гэтым цалкам не адмянялася прыгоннае права і не ліквідавоўвалася феадальная эксплуатацыя, але дазвалялася сялянам адыходзіць ад памешчыкаў, што было ў інтарэсах буржуазіі.
Гэты акт быў безумоўна прагрэсіўным, хоць і палавінчатым. Ён паслабляў эканамічны стан памешчыцкіх маёнткаў, абмяжоўваў паншчыну і падрываў значэнне шляхецкіх прывілеяў.
1794 год. Пад Палянамі адбылася бітва паміж паўстанцамі Якуба Ясінскага і расійскімі войскамі.
Паўстанцы падзяліліся на шэсць калон і каля 11:00 рушылі ў атаку пад Палянамі – каля Ашмян. Пры набліжэнні на гарматны стрэл, паўстанцы перашыхтаваліся ў два шэрагі і пачалі артылерыйскі абстрэл. Рускія здолелі адбіць атакі і рушылі ў штыкавую контратаку (5 рот Тамбоўскага палка, Эстляндскі батальён, 3 роты Нарвенскага палка і 2 роты Пскоўскага палка). Расійскія войскі наступалі больш 10 вёрст, аднак не здолелі зламіць баявы строй канфедэратаў.
Са змярканнем палкоўнік Якуб Ясінскі вырушыў у бок Вільні. Рускі палкоўнік М. Дзееў быў не ў стане арганізаваць пераслед паўстанцаў.
Праз 4 дні, 11 мая, Т. Касцюшка надаў Ясінскаму званне генерал-лейтэнанта.
У часы міжваеннай Польшчы, у Палянах быў усталяваны гранітны помнік, які пазней быў знішчаны па загаду мясцовага старшыні калгасу.
Якуб Ясінскі.
1861 год. Памёр ураджэнец Мсціслава Сцяпан Кутарга (1805-1861).
Рускі і беларускі геолаг, прыродазнавец, картограф, падарожнік, стваральнік і першы старшыня Пецярбургскага мінералагічнага таварыства, прафесар Пецярбургскага ўніверсітэта, першы ў Расіі дарвініст і папулярызатар дарвінізму, папулярызатар навукі сярод шырокіх мас. Доктар медыцыны.
Распрацоўшчык шматлікіх пытанняў геалогіі, геалагічных экскурсій.
Аўтар шміатлікіх прац, у тым ліку “Гісторыя зямной кары”, 10-вёрстнай геагнастычнай карты Пецярбургскай губерніі, за якую атрымаў залатую Канстанцінаўскую медаль Рускага Геаграфічнага таварыства
Загадчык кафедры заалогіі Пецярбургскага ўніверсітэта (1833-1861), настаўнік будучага акадэміка К. Ціміразева.
1868 год. Нарадзіўся Раман Скірмунт (1868-1939).
Гаспадарчы і палітычны дзеяч Расійскай імперыі, Беларусі і Польшчы. Мецэнат, значны землеўладальнік, віцэ-старшыня Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі. Дэпутат I Дзяржаўнай Думы Расійскай імперыі, дэпутат Дзяржаўнага Савета Расійскай імперыі ад Мінскай губерні. Прэм’ер-міністр БНР. Сенатар Польшчы (1930-1935).
Пасля ўваходу ў Пінск 20 верасня 1939 год савецкіх войск, быў арыштаваны, потым выпушчаны. Хаваўся ў аднаго з селян у в. Парэчча. Быў забіты 7 кастрычніка 1939 года мясцовымі жыхарамі на загад савецкага камісара Холадава.
Перад смерцю яму далі ў рукі рыдлёўку і загадалі капаць сабе магілу, але Скірмунт адказаў: «Я не заслужыў, каб сабе самому капаць магілу». Перад смерцю яму загадалі адвярнуцца ад забойцаў. Ён адмовіўся: «Я ад людзей ніколі не адварочваўся».
1954 год. Урады ЗША, Францыі, Вялікабрытаніі адмовіліся прыняць СССР у члены НАТА.
У СССР прапрацоўваліся, умоўна кажучы, „План A“, „План B“ і „План C“.
“План A” прадугледжваў паспяховае ўступленне ў альянс і спробу памяняць яго характар знутры.
Галоўнай мэтай “Плана B” быў нейкі піяр-ход з мэтай паказаць, што гэта менавіта Захад адхіляе Маскву ад НАТА.
Пад час перамоў 1956 года паміж М. Хрушчовым і генсекам НАТА Полем-Анры Спаакам, лідар СССР паскардзіўся, што СССР не прынялі ў НАТА. На гэта Спаак шчыра адказаў, што яму цяжка ўявіць сумеснае камандаванне ЗША і СССР, і што ў выпадку савецкага ўступлення сама сутнасць гэтай арганізацыі страціла б усялякі сэнс.
“План C” быў рэалізаваны. Ён заключаўся ў стварэнні супрацьлеглага НАТА ваеннага блока ўсходнееўрапейскіх дзяржаў – Арганізацыі Варшаўскай дамовы.
1980 год. Першы сакратар ЦК КПБ П. Машэраў уручыў Магілёву ордэн Айчыннай вайны I ступені.
Пастанова Вярхоўнага Савета СССР аб ўзнагароджанні горада за мужнасць і стойкасць, праяўленыя працоўнымі гарады ў гады Вялікай Айчыннай вайны, і за поспехі, дасягнутыя ў гаспадарча-культурным будаўніцтве, была падпісана 25 красавіка 1980 года.
1980 год. Памёр Мікола Гарулёў (1919-1980).
Рускі і беларускі савецкі паэт, празаік, перакладчык, сцэнарыст і драматург. Заслужаны работнік культуры. Выпускнік Магілёўскага педінстытута.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Працаваў у магілёўскай абласной газеце «За Радзіму», у Дзяржаўным выдавецтве, у часопісе «Советская Отчизна», у Рускім драматычным тэатры, на кінастудыі, у рэдакцыі «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі».
Аўтар вершаў, нарысаў, зборнікаў вершаў, аповесцяў для дзяцей і юнацтва, раманаў, гумарыстычных апавяданняў, п’ес, кінааповесці, сцэнарыях дакументальных фільмаў. Зрабіў літаратурны запіс кнігі М. Каралёва «Сыновья народа».
Пераклаў на рускую мову М. Паслядовіча, М. Зарэцкага, Якуба Коласа, Э. Самуйлёнка, П. Галавача, Максіма Танка, П. Панчанкі, А. Бялевіча, І. Мележа і іншых.
1999 год. Бясследна знік Юры Захаранка (нарадзіўся ў 1952 годзе).
Беларускі палітычны дзеяч. Міністр унутраных спраў Беларусі (1994-1995).
У 1977-1994 гадах служыў у МУС на розных пасадах ў Светлагорску, Гомелі, начальнікам Следчага камітэта МУС. У час прэзідэнцкіх выбараў 1994 году быў у выбарчым штабе кандыдата А.Лукашэнкі.
У 1994 годзе стаў генерал-маёрам і міністрам унутраных спраў.
Падначаленыя яму падраздзяленні МУС у красавіку 1995 года ўдзельнічалі ў збіцці дэпутатаў Вярхоўнага Савета 12-га склікання, якія пратэставалі супраць правядзення рэфэрэндуму ў Беларусі, а ў жніўні 1995 разагналі страйк работнікаў Мінскага метрапалітэну.
У кастрычніку 1995 года вызвалены ад пасады міністра. Пасля звальнення займаўся стварэннем Саюза афіцэраў. Актыўна ўдзельнічаў практычна ва ўсіх публічных акцыях апазіцыі. З 1996 года – член Палітрады Аб’яднанай грамадзянскай партыі. З лютага 1998 года ў складзе Нацыянальнага выканаўчага камітэта, створанага апазіцыяй – старшыня камітэта па бяспецы.
У студзені 2003 г. Пракуратура г. Мінска прыпыніла расследаванне крымінальнай справы па факце знікнення Ю. Захаранкі. Колішні начальнік СІЗА № 1 Алег Алкаеў, выказаў здагадку, што Юрый Захаранка быў выкрадзены і расстраляны. Патрабаванне расследвання знікнення Ю. Захаранкі – адно з асноўных патрабаванняў беларускай апазіцыі, яно таксама прысутнічае ў дакументах міжнародных арганізацый.
2011 год. Памерла Ядвіга Раманоўская (1920-2011).
Беларускі арганізатар музейнай справы, захавальніца літаратурнай і архіўнай спадчыны Янкі Купалы, пляменніца Янкі Купалы.
Некаторы час жыла ў сям’і Янкі Купалы ў Мінску. Апошняя сустрэча з Купалам адбылася ў жніўні 1941 года ў Маскве.
На працягу 42 гадоў працавала ў Літаратурным музеі Янкі Купалы (1960-2002). Вяла актыўны і паспяховы пошук матэрыялаў аб Янку Купалу, збірала ўспаміны сучаснікаў паэта пра Купалу, прымала ўдзел у стварэнні экспазіцый і выставак у філіялах музея.
Аўтар і рэцэнзент шэрагу альбомаў, кніг, артыкулаў энцыклапедычнага даведніка «Янка Купала», буклетаў, шматлікіх артыкулаў у перыядычным друку.
Дзякуючы яе намаганням усталяваны мемарыяльныя дошкі, ўвекавечаны мясціны, звязаныя з жыццём і творчай дзейнасцю Янкі Купалы
2017 год. Памёр Алесь Рыбак (1934-2017).
Беларускі пісьменнік.
Скончыў БДУ. Працаваў у радашковіцкай, дзяржынскай, бягомльскай раённых газетах, часопісах «Вожык», «Бярозка», газеце «Калгасная праўда», на Беларускім радыё, у Літаратурным інстытуце ў Маскве, выдавецтве «Мастацкая літаратура».
Аўтар вершаў, кніг аповесцей і апавяданняў, раманаў, апавяданняў для дзяцей.
На цэнтральнай плошчы Магілёва выраслі чырвона-зялёныя канструкцыі – сотні сцягоў на металічных каркасах. Майстры “пераможнага” крэатыву дабіліся таго, што ад чырвонага і зялёнага будзе міргацець ў вачах.
На галоўнай плошчы Магілёва да 9 мая ўсталявалі арт-аб’екты. З цэнтральных кропак разлятаюцца ва ўсе бакі металічныя штыры, на кожным – сцяг: чырвоны зверху, зялёны знізу. Здалёку – кветка. Зблізку – вожык. З вышыні птушынага палёту – выбух патрыятызму ў літаральным сэнсе слова.
Магілёўскія майстры “пераможнага” дэкору атрымалі заданне: больш, ярчэй, маштабней і выканалі яго на поўную катушку.
Чырвонага і зялёнага тут столькі, што прастора плошчы ператвараецца ў аптычную галаваломку, здольную выклікаць прыступ эпілепсіі.
Карацей кажучы, ўсё запоўнена да краёў. Не пакінута месца для пустаты і, адпаведна, для іншадумства – толькі дзяды і перамогі.
Уражвае і сур’ёзнасць намераў дэкаратараў, і камічны вынік іх старанняў.
Цягам 81 гадзіны без перапынку ў Магілёве будзе гучаць “патрыятычны канцэрт”, прысвечаны перамозе ў нямецка-савецкай вайне.
Пачынаючы ад 10:00 6 траўня і заканчваючы ў 19:00 9 траўня, гэта значыць больш за трое сутак, у Магілёве будзе праходзіць канцэрт пад назвай “81 гадзіна да Вялікай Перамогі”. Месцам яго правядзення стане адкрытая пляцоўка каля абласной філармоніі па вуліцы Першамайскай. 81 гадзіна, пэўна, звязана з 81-ай гадавінай перамогі, якая адзначаецца сёлета.
Калі вывучыць праграму такога дзіўнага для Магілёва мерапрыемства, то можна заўважыць, што не ўсю 81 гадзіну каля былога дома палітасветы будуць спяваць і плясаць. Уначы, а менавіта ад 22:00 і да раніцы наступнага дня, гледачам “канцэрта” прапануецца глядзець фільмы пра вайну. Многія стужкі расійскія і знятыя зусім нядаўна, выпуск некаторых пазначаны 2025 годам.
Цяжка вызначыць сілу матывацыі для начнога прагляду гэтых фільмаў, але, відаць, магілёўскія чыноўнікі, якія задумалі такую акцыю, упэўнены, што начамі пры магчымым дажджу (паводле прагнозу надвор’я) стаць кінагледачамі пад адкрытым небам захочуць многія магілёўцы і госці горада.
Узяўшы напракат інструменты, магілёвец прадаў іх. Міліцыя дае дзіўную параду.
У РУУС Ленінскага рана Магілёва звярнуўся 40-гадовы дырэктар фірмы, з памяшкання праката якой зніклі інструменты на агульную суму каля 2000 рублёў.
Высвятлілася, што іх ўзяў у арэнду 24-гадовы магілёвец, аднак вярнуць не сваю маёмасць не збіраўся. У хуткім часе ўвогуле прадаў інструменты, а на шматлікія званкі супрацоўнікаў фірмы не адказваў. Цяпер у адносінах да яго ўзбуджана крымінальная справа.
Пры гэтым міліцыя робіць выснову, што работнікам пракату трэба было быць больш пільнымі і вывучыць меркаванні аб пазычальніку іншых людзей. “Перш чым заключаць з кімсьці здзелкі, неабходна добра падумаць, даведацца водгукі іншых людзей, праяўляць абачлівасць”, – раяць у Ленінскім РУУС, не прыводзячы прыклад, якім чынам сэрвіс можа зрабіць гэта, калі проста здае напракат чалавеку, напрыклад, вульф ці электралобзік.
Занятыя на шкоднай вытворчасці работнікі ААТ “Магілёўхімвалакно” страчваюць ільготы, якія раней мелі паводле заканадаўства.
У Беларусі абнавілі спісы прафесій і пасад, якія даюць права на датэрміновую пенсію за працу ў шкодных і цяжкіх умовах працы. Гэта датычыцца каля 840 прафесій, якія пазбавяцца статуса “шкодных умоў працы”. Адпаведную пастанову падпісаў напачатку красавіка 2026 года прэм’ер-міністр Аляксандр Турчын. Абноўлены спіс пачне дзейнічаць ад 1 ліпеня 2026 года.
Паводле палітыка Валерыя Цапкалы, змены закрануць перш за ўсё работнікаў найбуйнейшых прамысловых прадпрыемстваў Беларусі.
“Пазбавяцца льгот у першую чаргу хімічная, нафтахімічная і горназдабыўная галіны: Гродна Азот, Хімвалакно, Магілёўхімвалакно, Светлагорск Хімвалакно, Нафтан, Палімір, Мазырскі НПЗ, Беларуськалій, Белшына, Лакафарба (Ліда), Беларуснафта, Беларускі газаперапрацоўчы завод і іншыя прадпрыемствы канцэрна Белнафтахім”, – напісаў Цапкала ў сваім тэлеграм-канале.
Ён сцвярджаые, што ў выніку рэалізацыі пастановы ўдар будзе нанесены і па іншых сферах: Беларускі металургічны завод, ліцейных і зварачных вытворчасцях машынабудаўнічых прадпрыемстваў, энергетычным сектары, уключаючы Беларуская атамная электрастанцыя і цеплавыя электрастанцыі, дрэваапрацоўчай і цэлюлозна-папяровай прамысловасці, газаперапрацоўцы, чыгуначнай інфраструктуры і цяжкай прамысловай вытворчасці. Не застануцца ў баку і прадпрыемствы фармацэўтычнай галіны, такія як Барысаўскі і Нясвіжскі завод медыцынскіх прэпаратаў і іншыя.
“Асобнае пытанне – медыцына. Пад перагляд трапяць спецыялісты, якія працуюць з радыяцыяй, хімічнымі рэчывамі і цяжкімі біялагічнымі рызыкамі: урачы-рэнтгенолагі, радыёлагі, супрацоўнікі аддзяленняў прамянёвай тэрапіі, лабараторый, патолагаанатамічных службаў, інфекцыйных аддзяленняў, а таксама персанал, які працуе з крыніцамі іанізуючага выпраменьвання”, – указавае Валерый Цапкала.
Апаўіцыйны палітык, які цяпер знаходзіцца ў эміграцыі, робіць выснову, што фактычна дзяржава абвясціла менш небяспечнай тую працу, якая бяспечней не стала.
Следчы камітэт узбудзіў крымінальную справу ў адносінах да дырэктара арганізацыі адпачынку і забаў за няшчасны смяротны выпадак са стажорам.
52-гадовы дырэктар падазраецца ў службовай халатнасці, якая пацягнула па неасцярожнасці смерць чалавека (ч.2 арт. 428 КК РБ). Згодна Крымінальнага кодэкса, пакаранне за такое злачынства прадугледжана ад абмежавання волі на тэрмін ад трох да пяці гадоў да пазбаўлення волі на тэрмін ад двух да шасці гадоў.
Паводле інфармацыі на сайце ААТ “МагілёўАтракцыёны”, яго дырэктарам з’яўляецца Юрый Мышэйка.
Нагадаем, трагедыя адбылася 1 траўня 2026 года ў Парку атракцыёнаў у Магілёве, дзе з-за парушэння тэхнікі бяспекі загінуў 18-гадовы стажор аператара.
