Магілёў – самы саветызаваны горад: з’явіліся вынікі тапанімічнага даследавання

Беларускі даследчык Алесь Чайчыц параўнаў гарадскую тапаніміку абласных цэнтраў у Беларусі. У Магілёве аказаўся самы высокі працэнт назваў вуліц, ад якіх варта пазбаўляцца.

Вынікі свайго даследавання Алесь Чайчыц агучыў у онлайн-размове з магілёўскім гісторыкам, музейшчыкам і краязнаўцам Аляксеем Бацюковым, які выклаў запіс эфіра ў адкрыты доступ на сваім YouTube-канале

У размове Алесь Чайчыц так абгрунтаваў свой падыход да неабходнасці змены назваў гарадскіх вуліц. На думку даследчыка, наданне вуліцы імя пэўнага чалавека з’яўляецца самай высокай ступенню яго ўшанавання. Назвы вуліц у беларускіх гарадах пры гэтым дзесяцігоддзямі служылі прапагандысцкім мэтам і для індактрынацыі людзей, навязвання ім каштоўнасцяў і фармавання ідэнтычнасці, змушаючы ўспрымаць Беларусь як частку Расіі, а беларускі народ несамастойным, які ўсім абавязаны Савецкаму Саюзу.

Магілёў тапаніміяАбгрунтоўваючы неабходнасць змены назваў вуліц Алесь Чайчыц кіраваўся тымі ж прынцыпамі, па якіх будаваліся працэдуры па дэсаветызацыі тапанімікі ў краінах Балтыі і Украіне. Гэта значыць, што прыярытэт тут аддаваўся дасавецкім, спрадвечным назвам. У выпадку, калі такая назва адсутнічала, то прыярытэтнымі выступалі назвы, звязаныя з самой мясцовасцю, з персонамі, альбо падзеямі, звязанымі з гісторыяй самой краіны альбо рэгіёна. Назвы, ад якіх неабходна пазбаўляцца ў такім выпадку – гэта назвы ў гонар савецкіх палітычных і вайсковых дзеячоў, дзейнасць якіх ніякім чынам не спрыяла развіццю Беларусі і канкрэтна Магілёва, а часам і мела на мэце наогул знішчэнне беларускай ідэнтычнасці.

Доля назваў вуіц, якія патрабуюць замены, па выніках даследавання Чайчыца, складае амаль палову ад агульнай колькасці – гэта самы высокі паказчык сярод іншых параўнаных ім гарадоў.

Алесь Чайчыц

Прааналізаваўшы амаль 1 000 назваў вуліц, даследчык прыйшоў да высновы, што толькі 52% назваў не выклікаюць ніякіх пытанняў – яны звязаныя з мясцовымі традыцыйнымі мікратапонімамі, з імёнамі ўраджэнцаў Магілёва альбо дзеячоў беларускай культуры, што маюць сэнс быць уганараванымі ў такой пачэснай форме, як назва вуліцы.

савецкая тапанімікаАляксей Бацюкоў, які браў інтэрв’ю з даследчыкам, выказаў некаторыя заўвагі што па змесце, паколькі частка выкарыстаных Алесем Чайчыцам назваў аказалася састарэлай. Напрыклад, аўтар не ўлічыў, што ў Магілёве ўжо няма завулка Карла Лібкнехта (яму вернута гістарычная назва Пажарны завулак), гэтаксама як ужо няма Вала Чырвонай Зоркі.

Палемічнай таксама здалася думка пра адназначнае перайменаванне вуліц, названых у гонар вайскоўцаў, што вызвалялі Магілёў у 1944 годзе. Алесь Чайчыц прытрымліваецца меркавання, што гэтыя тапонімы таксама павінны быць замененыя, бо пасля нямецкай акупацыі следавала нічым не лепшая савецкая, у той час як Аляксей Бацюкоў звярнуў увагу на тое, што такія дзеянні могуць прывесці да вострай сацыяльнай рэакцыі.

Цалкам размову можна паслухаць па гэтай спасылцы

Ліст пра Беларусь – пракуратура прыйшла ў дзіцячыя сады Магілёўшчыны

На думку прапагандыстаў Магілёўскай вобласці, малышы ў дзіцячых садах свядома разважаюць пра сэнс колераў і элементаў дзяржаўных сімвалаў.

Напісаць “ліст пра Беларусь” прапанавалі выхаванцам дашкольных устаноў адукацыі Магілёўшчыны. Гэта сумесны праект генеральнай пракуратуры і Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь.

Для правядзення патрыятычнай акцыі “Ліст пра Беларусь” пракурор Касцюковіцкага раёна наведаў Навасаматэвіцкі дзіцячы сад у Дашкольным цэнтры развіцця дзіцяці №1.

Дзяцей пастараліся апрануць так, каб пазбегнуць злашчаснага спалучэння белага і чырвонага колераў. 

І пайшло-паехала. Пракурор распавёў дзецям пра выкананне законаў, і яны, быццам бы, нешта зразумелі.

А далей адбылося неверагоднае. Як сцвярджаюць прапагандысты-казачнікі, дзеткі чатырох-пяці гадоў “напісалі для аднагодкаў з іншых краін маляўнічае пісьмо пра сваю Радзіму, яе дзяржаўныя і прыродныя сімвалы, гісторыю і традыцыі. Складаючы пасланне, вундэркінды разважалі пра сэнс колераў і элементаў Дзяржаўнага сцяга і Дзяржаўнага герба”.

І гэта яшчэ кветачкі. У рамках акцыі пракуратура, акрамя іншага, збіраецца распавесці дзеткам пра расследаванне крымінальнай справы аб генацыдзе жыхароў БССР у гады Вялікай Айчыннай вайны і ў пасляваенны перыяд.

Такія ж акцыі прайшлі і ў іншых райцэнтрах.

Праўда, у Глуску намеснік пракурора, на ўсялякі выпадак, заўважыў, што “пастараўся гаварыць на максімальна даступнай для малышоў мове”.

І гэта правільна. Улічваючы тое, што большасць выпускнікоў акадэміі кіравання ў нас пакуль яшчэ пішуць з граматычнымі памылкамі, а асобныя гісторыкі перакананыя ў тым, што Францыск Скарына жыў на Фантанцы, можна падумаць, што ў дзіцячых садах выхоўваюцца дзеці індыга.

Але ёсць больш рэалістычная версія падзей. Малышы, вядома, нічога не зразумелі з той ахінеі, якую неслі ім дарослыя. Прапагандысты, як заўсёды, зманілі, а ў псеўдапатрыётаў канчаткова з’ехала страхоўка ад уседазволенасці, калі палезлі са сваімі псіхадэлічнымі наратывамі ўжо і ў дзіцячыя сады.

Фота: “Голас Касцюкоўшчыны”.

Сенсацыя: на Магілёўшчыне ў Саюз журналістаў уступаюць работнікі электронных СМІ

Першы намеснік старшыні праўлення праўладнага Беларускага саюза журналістаў Алёна Радоўская была вельмі здзіўленая наяўнасцю ў сваёй арганізацыі на Магілёўшчыне журналістаў з тэлебачання і радыё.

“Мы вельмі задаволеныя тым, што Магілёўская вобласць прадэманстравала на ўсю краіну вось гэтую згуртаванасць. Таму што Саюз журналістаў першапачаткова быў усё ж такі для газет, для друкаваных СМІ. А цяпер мы бачым гісторыю, калі ўсё больш людзей з тэлебачання, з радыё ўступаюць у саюз. І вось гэтая камунікацыя яна вельмі-вельмі важная. Калі кіраўнікі раённых газет прыязджаюць у эфір ТРК “Магілёў”, калі людзі размаўляюць. І я магу сказаць, што гэта прыклад для ўсёй краіны. Так і трэба далей працягваць” – заявіла Радоўская.

Жанчына, напэўна, зрабіла для сябе сенсацыйнае адкрыццё – яна заўважыла, што ў яе БСЖ з’явіліся прадстаўнікі радыё і тэлебачання. Насамрэч, адбылося гэта яшчэ ў мінулым стагоддзі, але цяперашняе кіраўніцтва праўладнага журналісцкага аб’яднання заўважыла гэта толькі цяпер, і чамусьці толькі наведаўшы Магілёўскую вобласць.

Складаецца ўражанне, што Радоўская жыве не ў 20-х гадах XXI стагоддзя, а дзесьці ў 70-х ХХ-га. Навошта кіраўнікам раёнак прыязджаць у Магілёў, каб адказаць на пытанні такіх жа праўладных журналістаў, калі ёсць маса спосабаў дыстанцыйнай відэакамунікацыі? Мабыць, для Радоўскай яны па нейкіх прычынах невядомыя або маладасяжныя. 

Калі такія, мякка кажучы, не самыя прагрэсіўныя людзі абраныя ў кіраўніцтва арганізацыі, то нядзіўна, што Беларускі саюз журналістаў з’яўляецца звычайным клубам лаяльных лукашэнкаўскай уладзе рэтраградаў, а не прафесійнай сучаснай журналісцкай супольнасцю.

Скрыншот: “Беларусь 4 Магілёў”

У Клімавічах чыноўнік выявіў ямку на дарозе

Намеснік старшыні Клімавіцкага райвыканкама Шапкін, апрануты ў кепку, спрацаваў наперад і знайшоў яму на асфальце.

Паколькі сацыяльныя сеткі проста завалены скаргамі насельніцтва на стан дарог у абласным цэнтры і раёнах Магілёўшчыны, чыноўнікі, якія не ў стане навесці парадак ні ў год добраўпарадкавання, ні пазней, пачалі працаваць наперад і вырашылі самі інфармаваць грамадскасць пра колькасць ям і выбоін.

Такая “праца”, на іх думку, дазволіць знізіць колькасць скаргаў, якія немагчыма кантраляваць. У выпадку чаго, будзе адгаворка: шукаем, выяўляем, але ж не ўсё адразу.

Адзін з першых гэты метад апрабіраваў намеснік старшыні Клімавіцкага райвыканкама Аляксандр Шапкін

Ён сфатаграфаваўся побач з ямай на скрыжаванні вуліц Зялёная і Камсамольская ў Клімавічах, і заявіў, што гэта “чарговы маніторынг гарадскіх тэрыторый” з “выяўленнем дэфектаў дарожнага пакрыцця, што ўскладняюць праезд да гандлёвых аб’ектаў” і паабяцаў, што з ямай разбярэцца жылкамгас.

Добра, калі ў Клімавічах усяго адна яма, але выглядае на тое, што штаб добраўпарадкавання крыху прыхарошыў рэальны стан спраў.

Фота клімавіцкай раённай газеты.

У архітэктурна-будаўнічым каледжы “БРУ” разбіралі аўтаматы

Суверэнітэт дарагога каштуе, а порах трэба трымаць сухім. У каледжы «Беларуска-расійскага ўніверсітэта» навучэнцаў знаёмілі са зброяй і патрыятызмам.

Пасля таго як Лукашэнка пачаў трэсці “Арэшнікам”, не знаходзячы іншых аргументаў у зносінах з краінамі-суседзямі і кідаць у Літву метэазонды, псэўдапатрыёты на месцах адразу ўхапіліся за ідэю трымаць порах сухім і пачалі рыхтаваць беларускую моладзь да магчымай вайны з прыдуманым агрэсарам.

Дыялогавую пляцоўку «Беларусь суверэнная. Пераемнасць пакаленняў. Роля моладзі ў Беларусі» правялі ў архітэктурна-будаўнічым каледжы ДУВПА «Беларуска-Расійскі ўніверсітэт».

Зразумела, што ніякага дыялогу не было і блізка: моладзь проста прывучалі да думкі, што састарэлага кіраўніка, які сутаргава трымаецца за ўладу, давядзецца абараняць са зброяй у руках менавіта ім.

Ідэя сама па сабе кволая і прыхільнікаў яе можна палічыць па пальцах, але ўбіванне ў галаву навучэнцаў цвікоў таталітарнага мыслення можа даць свой негатыўны эфект. Праўда, ён можа аказацца дыяметральна супрацьлеглым чаканаму.

Галоўнаму патрыёту Магілёва Аляксандру Шкадаву, які рэтрансляваў на дыялогавай пляцоўцы ваенныя лозунгі Лукашэнкі, можа і не прыходзіць у галаву, што пры сённяшніх настроях у грамадстве зброя можа быць скіравана супраць тых, хто зрабіў з Беларусі канцлагер.

Служыць Радзіме беларуская моладзь не адмовіцца. Вось толькі мала хто з маладых людзей сёння атаясамляе Радзіму з Лукашэнкам, які не перасварыўся хіба што толькі з Афрыкай.

Фота  “Магілёскія ведамасці”.

Дацыфравізаваліся – вымовы ў Магілёве ўжо выносяць па электроннай пошце

Не так даўно чыноўнікаў Магілёва лаялі за расход паперы. Цяпер яны сталі сапраўднымі юзерамі і камунікуюць з падначаленымі толькі на лічбе.

Загадчыца склада лясагаспадарчага прадпрыемства атрымала дысцыплінарную вымову па электроннай пошце, але здолела яе абскардзіць з дапамогай профільнага прафсаюза.

Прававы інспектар працы прафсаюза работнікаў лесу і прыродакарыстання на пальцах патлумачыў начальству загадчыцы склада, што часам яму належыць дзейнічаць у аналагавых межах і наогул не перагінаць палку, паколькі:

  • зносіны праз сацсеткі і email не былі прапісаныя ў лакальных актах кампаніі;
  • дысцыплінарная вымова была вынесена з грубымі працэдуральнымі парушэннямі;
  • супрацоўніцы ўсталявалі немагчымыя планавыя паказчыкі, якія яна расцаніла як ціск.

У выніку незаконная вымова была адменена.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Магілёвец праз суд дамогся вяртання грошай за “не вельмі разумны” тэлевізар

Суд у Магілёве скасаваў дамову куплі-продажу дарагога тэлевізара праз падаванне пакупніку недакладнай інфармацыі пра тавар.

У Кастрычніцкім раённым судзе Магілёва была разгледжана грамадзянская справа па позве мясцовага жыхара да гандлёвай арганізацыі аб абароне правоў спажыўца.

Тэлевізар аказаўся не такім “разумным”

У студзені 2025 года магілёвец набыў у краме адказчыка тэлевізар коштам 10 599 рублёў. Пры куплі ён паведаміў прадаўцу, што шукае мадэль з убудаваным галасавым памочнікам, здольным кіраваць сістэмай «разумны дом», падобна да калонкі «Аліса».

Аднак, пасля куплі высветлілася, што галасавы памочнік актывуецца толькі пры ўключаным экране і працуе выключна праз пульт кіравання. Гэта значыць, выкарыстоўваць яго для галасавога кіравання бытавымі прыборамі без уключэння тэлевізара немагчыма.

Пакупнік палічыў, што прадавец падаў недакладную інфармацыю пра функцыянальнасць прылады і запатрабаваў скасаваць дамову куплі-продажу і вярнуць грошы. Гандлёвая арганізацыя адмовіла, сцвярджаючы, што інфармацыя пра тавар была поўнай і дакладнай.

Схавалі галоўнае

Суд стаў на бок пакупніка, пагадзіўшыся, што пры продажы тэлевізара істцу не была прадстаўлена поўная і праўдзівая інфармацыя пра яго характарыстыкі і магчымасці. Гэта з’яўляецца парушэннем закона «Аб абароне правоў спажыўцоў», які абавязвае прадаўца паведамляць пакупніку ўсю інфармацыю пра функцыянальныя асаблівасці тавару.

Таксама суд адзначыў, што прадавец быў загадзя папярэджаны пра канкрэтную мэту набыцця тэлевізара. А менавіта – для выкарыстання ў сістэме «разумны дом», аднак прапанаваў тавар, які гэтым патрабаванням не адпавядаў.

Довады адказчыка пра нібыта поўную інфармацыю суд прызнаў неабгрунтаванымі. Паказанні прадаўцоў-кансультантаў былі супярэчлівымі, а відэазапіс дэманстрацыі працы тэлевізара, які мог бы пацвердзіць пазіцыю гандлёвай арганізацыі, суду прадстаўлены не быў.

З улікам усіх абставін суд задаволіў патрабаванні істца і пастанавіў скасаваць дамову куплі-продажу тэлевізара. З адказчыка спагнана вартасць тэлевізара 10 599 рублёў, кампенсацыя маральнай шкоды 150 рублёў, а таксама дзяржаўная пошліна ў даход дзяржавы 336 рублёў.

Рашэнне было абскарджана прадаўцом, але бепспаспяхова для яго, і ўступіла ў законную сілу.

Фотаздымак: Магілёўскі аблсуд

У барацьбе са злачыннасцю злачыннасць на баку магілёўскай пракуратуры

Намеснік пракурора Магілёва і памілаваны карупцыянер наведалі магілёўскі ліцэй №1 з “папярэджаннем” пра адказнасць за падпіску на “экстрэмісцкія” рэсурсы.

Магілёўскі дзяржаўны абласны ліцэй №1, дзе вучацца адны з самых таленавітых школьнікаў рэгіёна, даўно лічыцца ўзорнай навучальнай установай. Бацькі з ліку мясцовай эліты імкнуцца ўладкаваць туды сваіх дзяцей, бо ліцэй традыцыйна робіць стаўку на якасную адукацыю і культурнае развіццё, а не на ідэалагічныя кампаніі.

Як паведамляе Mayday, напярэдадні канікулаў у ліцэй прыйшлі намеснік пракурора Магілёва Яўген Фурманаў і намеснік кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна Яўген Дуплеўскі. Апошні вядомы тым, што ў 2014 годзе ў дачыненні да яго тая ж пракуратура ўзбудзіла крымінальную справу па факце крадзяжу шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі. Віну ён цалкам прызнаў і быў памілаваны Аляксандрам Лукашэнкам пасля кампенсацыі нанесенай шкоды.

На сустрэчу сабралі актыў вучнёўскага самакіравання. Галоўнай тэмай стала папярэджанне аб адказнасці за распаўсюд і падпіску на так званыя “экстрэмісцкія” рэсурсы. Паводле ўдзельнікаў, усе прысутныя вучні добра разумелі (што не можа не радаваць), пра якія інтэрнэт-пляцоўкі ідзе гаворка.

Намеснік пракурора падрабязна тлумачыў, якія наступствы могуць чакаць падлеткаў у выпадку, калі іх дзейнасць у сетцы прыцягне ўвагу праваахоўных органаў. Яўген Дуплеўскі, у сваю чаргу, выступіў коратка і абмежаваўся агульнымі разважаннямі пра неабходнасць “законпаслухмяных паводзінаў”.

Сустрэча прайшла ў фармальна-прафілактычным ключы, аднак, паводле сведак, мела выразны ідэалагічны падтэкст і ўспрымалася хутчэй як папярэджанне, чым як выхаваўчая гутарка.

Фотаздымак: Mayday

Дзень у гісторыі. 12 лістапада. Землятрус у Магілёве

1623 год. Выбухнула Віцебскае паўстанне праваслаўных гараджан супраць уніяцкага архіепіскапа Іасафата Кунцэвіча. 

Па сігнале званоў ратушы і праваслаўных цэркваў некалькі тысяч паўстанцаў рушылі да рэзідэнцыі Кунцэвіча, уварваліся ў двор, падпалілі дом, забілі архіепіскапа, а цела кінулі ў Дзвіну.

Гараджане, у тым ліку члены магістрата былі аб’яўлены саўдзельнікамі паўстання. Віцебск быў пазбаўлены Магдэбургскага права. З горада спагнана 3 079 злотых. 

Каралеўскія камісары загадалі зняць званы з ратушы і ўсіх праваслаўных цэркваў і адліць з іх вялікі звон у памяць пра Кунцэвіча. Ратуша была разбурана. 

Затрыманы і пакараны смерцю 19 чалавек, у тым ліку 2 бурмістры і падбухторшчык паўстання – палачанін Пётра Васілеўскі, які на допыце прызнаўся, што была сувязь з праваслаўным брацтвам у Вільні. 

78 чалавек прыгавораны да пакарання смерцю завочна.

Перад гэтым, у 1618 годзе супраць Іасафата Кунцэвіча сваё паўстанне падымаў Магілёў – архібіскупа адмовіліся ўпускаць у горад, за што кароль і вялікі князь Жыгімонт Ваза распарадзіўся закрыць праваслаўныя цэрквы.

Паўстанне ў Віцебску

1885 год. Нарадзіўся Міхаіл Грамыка.  

Беларускі географ, геолаг, пісьменнік, вязень ГУЛАГу. Даследчык радовішчаў нафты.

Выхаванец Магілёўскай гімназіі.

Распрацоўшчык беларускай тэрміналогіі па геаграфіі, геалогіі, хіміі, падручнікаў «Пачатковая геаграфія», «Уводзіны ў навуку аб неарганічнай прыродзе».

Удзельнік пошукаў нафты на Палессі (на падставе аналізу тапоніма Гарывада).

Аўтар кніг паэзіі, п’ес, якія ставіліся ў тэатрах. Аўтар успамінаў пра Я. Купалу, Я. Коласа, А. Грыневіча.

Памёр 30 чэрвеня 1969 года.

Грамыка Міхаіл

1896 год. У Магілёве адбыўся землятрус у 4 балы.

Да гэтага дакументальна быў зафіксаваны землятрус 29 жніўня 1893, 4 бала. Напярэдадні і пасля гэтай даты, свойскія жывёлы паводзілі сябе неадэкватна: раўлі суткамі каровы, іржалі коні, кудысьці пахаваліся каты. Тады ніхто не мог растлумачыць прычыну такіх іх паводзін. 

Фіксаваліся хвалі карпацкіх землятрусаў 4 сакавіка 1977 года, 4-5 балаў, 30 мая 1990, 3-4 балы.

1902 год. Нарадзілася Таццяна Бандарчык, беларуская актрыса.

У 1920 годзе на настаўніцкіх курсах у Бабруйску арганізавала драмгурток «Крыніца», дзе паставіла п’есу Янкі Купалы «Паўлінка» і выканала галоўную ролю.

Працавала ў купалаўскім, коласаўскім тэатрах, драмы і камедыі пры Белдзяржэстрадзе, у Бабруйскім вандроўным.

Найбольш каларытныя характары стварыла ў беларускай драматургіі: Паланея («Прымакі» Янкі Купалы), бабка Наста («Вайна вайне» Якуба Коласа), Сцепаніда («Пагібель воўка» Э.Самуйлёнка), Маці («Ірынка» Кузьмы Чорнага),Ганна Чыхнюк («Выбачайце, калі ласка!» А. Макаёнка) і іншыя.

Знялася ў фільме «Руіны страляюць…»

Памерла 24 ліпеня 1974 года.

Таццяна Бандарчык

1944 год. У Магілёве адкрыты новы драўляны мост цераз р. Днепр.

 Быў пабудаваны замест разбуранага ў 1941-м годзе. Мост быў пабудаваны савецкімі сапёрамі і ваеннапалоннымі немцамі. Разабраны ў 1959 г.

Мост праз Днепр

1958 год. Нарадзіўся Леанід Пранчак. Беларускі паэт, перакладчык.

Працаваў на Магілеўскім абласным радыё, у тэатры-студыі «Верасы», дзяржаўным канцэртным аркестры Беларусі, карэспандэнтам газеты «Рэспубліка» ў ЗША, мастацкім кіраўніком Тэатра-студыі беларускай эстрады.

Аўтар вершаў, аўтар кніг вершаў, кнігі «Беларуская Амерыка».

Больш за 200 вершаў паэта пакладзены на музыку. Найбольш вядомыя з іх «Даставай Язэп гармонік», «Пад зоркай Пагоні», «Каля Чырвонага касцёла», «Адзінокая жанчына», «Жыве Беларусь!», «Сумны саксафон», «Паклонніца», «Талака», «Цёмная пані», «Каханая» і іншыя.

З 2018 года вядзе масавыя судовыя працэсы аб абароне аўтарскіх правоў на свае творы. 

Займаецца маніторынгам СМІ, дапаможнікаў, друкаваных выданняў, шукаючы радкі за сваім аўтарствам. Пасля чаго падае пазоў у суд з заявай аб парушэннях аўтарскіх правоў і патрабаваннем фінансавай кампенсацыі. 

Сярод тых, з кім аўтар судзіўся: «Наша Ніва», «Звязда» «Советская Белоруссия», «Мінская праўда», блогеры, бацькі дзяцей, якія спявалі песні на яго вершы і іншыя. Сярод аштрафаваных ёсць і магілёўцы.

Леанід Пранчак

З ягадамі ў Магілёўскай вобласці ўсё ў парадку, а ў астатнім заняпад

Статыстыка паказвае: заняпад Магілёўшчыны ўжо не схаваць за лозунгамі.

Да Дня работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці статупраўленне Магілёўскай вобласці апублікавала цікавыя лічбы.

Сярэдні ўзрост работнікаў сельскагаспадарчай галіны Магілёўшчыны – 45,8 года.

У 2024 годзе сярод работнікаў галіны Магілёўскай вобласці 64,5 працэнта складалі мужчыны.

Узровень адукацыі аграрыяў выглядае так:

  • вышэйшую адукацыю маюць 13,4 працэнта работнікаў;
  • сярэднюю спецыяльную – 13,2 працэнта;
  • прафесійна-тэхнічную – 44,1 працэнта.

Вытворчасцю сельскагаспадарчай прадукцыі займаюцца:

  • сельгасарганізацыі – 78,9 працэнта;
  • асабістыя падсобныя гаспадаркі насельніцтва – 17,8 працэнта;
  • фермерскія гаспадаркі – 3,3 працэнта.

Намінальная налічаная сярэднямесячная заработная плата работнікаў сельскай гаспадаркі ў студзені-верасні 2025 года склала 1919,7 рубля, а ў работнікаў харчовай прамысловасці – 2400 рублёў.

Аб’ём вытворчасці асноўных відаў прадуктаў харчавання на душу насельніцтва склаў:

  • збожжа – 1001 кілаграм;
  • малака – 762 кілаграмы;
  • бульбы – 419 кілаграмаў;
  • яек – 375 штук;
  • гародніны – 235 кілаграмаў;
  • жывёлы і птушкі – 157 кілаграмаў;
  • пладоў і ягад – 55 кілаграмаў.

Прасцей кажучы, моладзь у вёску не ідзе, узровень адукацыі работнікаў сельскай гаспадаркі, нягледзячы на іх масіраваную падрыхтоўку, застаецца даволі нізкім, фермераў у Магілёўскай вобласці амаль што вынішчылі. Зарплата ў перапрацоўшчыкаў значна вышэйшая, чым у вытворцаў.

Затое на Магілёўшчыне ўсё яшчэ водзяцца ляшчы, ягады, грыбы. Што і трэба было даказаць.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”.