Кіраўнік рыцарскага клуба “Барысфен” пры Магілёўскім гарадскім доме культуры Павел Пастухоў (Станкевіч) выйшаў на волю пасля двух адсідак па 15 сутак запар – паведамляюць крыніцы mogilev.media. Пра затрыманне рэканструктара і арганізатара забаўляльных мерапрыемстваў на сярэдневяковую тэматыку Паўла Пастухова паведамлялася ў лістападзе. Таксама ў лістападзе стала вядома, што сацыяльныя сеткі клуба “Барысфен” і асабістыя старонкі Паўла прызнаныя “экстрэмісцкімі матэрыяламі”. Паводле крыніц mogilev.media, Паўла Пастухова наперадзе яшчэ чакае судовае разбіральніцтва, але пакуль невядома, па якой справе і якімі могуць быць для яго далейшыя юрыдычныя санкцыі.
Павел Пастухоў (Станкевіч) не выйшаў на волю пасля заканчэння пятнаццаці сутак адміністрацыйнага арышту – паведамляюць крыніцы mogilev.media. У якім статусе цяпер знаходзіцца кіраўнік «Народнага калектыва рыцарскай сярэдневяковай культуры “Барысфен”» пакуль застаецца невядомым.
Раней сацыяльныя сеткі вядомага магілёўскага рыцарскага клуба былі аб’яўлены экстрэмісцкімі, гэтаксама як і асабістыя старонкі Паўла Пастухова (Станкевіча) ва «Укантакце» і Facebook. Паводле нашай інфармацыі, былых і сучасных удзельнікаў клуба выклікаюць на допыты ў Следчы камітэт. Магчыма, што спецслужбамі рыхтуецца прызнанне самаго калектыва “экстрэмісцкім фарміраваннем”.
Пры гэтым сам рыцарскі клуб “Барысфен” мае статус народнага калектыва пры Магілёўскім гарадскім цэнтры культуры і адпачынку. Старонка калектыва дагэтуль актыўная на сайце ўстановы, яго кіраўніком, як і раней, пазначаны Павел Станкевіч.
Гітлераўская Германія атакавала Польшчу. Тады саюзнікам Германіі быў Савецкі Саюз. Ён напаў на Польшчу з усходу 17 верасня. Між двума краінамі-агрэсарамі існавала дамоўленасць аб падзеле краін усходняй Еўропы. Гэты дакумент вядомы, як пакт Молатава-Рыбентропа.
Саюзніцкія абавязкі Сталін выконваў да 22 чэрвеня 1941 году, калі на СССР напала Германія.
У вайне ўдзельнічалі 62 дзяржавы з 74 з 80 % насельніцтва Зямлі, загінула больш за 70 мільёнаў чалавек.
На тэрыторыі Беларусі было забіта 2 219 000 чалавек, ускосныя страты – да 3 мільёнаў – кожны трэці жыхар краіны і 4,3% усіх ахвяраў вайны ў свеце.
Вайна ў Еўропе скончылася 8 мая 1945 году. Афіцынай жа датай яе сканчэння лічыцца 2 верасня 1945 году, калі Японія падпісала акт аб капітуляцыі.
1 верасня адзначаецца Сусветны Дзень міру.
1841 год. Нарадзіўся Гіяцынт Альхімовіч.
Беларускі і французскі мастак.
Разам з братам Казімірам удзельнічаў у паўстанні 1863-1864 гадоў.
Эміграваў у Францыю, прафесар школы малявання, прафесійна-тэхнічнага вучылішча, вышэйшай жаночай школы ў Перпіньяне.
Удзельнік выстаў мастацкіх твораў. Узнагароджаны французскім ордэнам «Officier d’Académie».
1853 год. Нарадзіўся Міхал Федароўскі.
Фалькларыст, этнограф, археолаг.
Збіральнік кніг, твораў жывапісу і графікі, гістарычных, фальклорна-этнаграфічных матэрыялаў.
Сабраў беларускія песенныя і танцавальныя мелодыі, народныя песні, прыказкі, сотні казак, загадак, якія выдадзеныя ў 8-томнай працы «Люд беларускі» (1887-1981).
Аўтар этнаграфічнага твору «Пружана і яе ваколіцы».
Вёў археалагічныя раскопкі ў Гродзенскай губерні.
1913 год. Нарадзіўся Масей Сяднёў.
Паэт, празаік, журналіст
Праз усю яго творчасць праходзіць адна нязменная тэма – Бацькаўшчына, маці, мова.
Аўтар зборніка вершаў «Ад сына твайго, Беларусь», кнігі «Ахвяры бальшавізму», шэрагу зборнікаў паэзіі, у тым ліку «Цень Янкі Купалы», раманаў, успамінаў.
На беларускую мову пераклаў санеты Мікеланджэла, некаторыя творы І. Гётэ, Г. Гейнэ, Р. Рыльке.
Арыштаваны савецкімі органамі ў 1936 годзе, абвінавачаны ў нацдэмаўшчыне і распаўсюдзе твораў Язэпа Пушчы і Алеся Гаруна.
З 1944 года – на эміграцыі.
З 1967 да 1983 году Майсей Сяднёў працаваў на Радыё Свабода, узначальваў беларускую рэдакцыю.
У рэпертуары беларускія, украінскія народныя, аўтарскія і іншыя песні, сярод якіх «У лузе каліна стаяла», «Кірыла Тураўскі» У. Будніка.
Працаваў у Дзяржаўным народным хоры Беларусі, ансамблі «Свята», Дзяржаўным ансамблі танца.
Сустваральнік ансамбля народнай песні «Вяселле».
1969 год. Калектыў “Лявоны” атрымаў статус вакальна-інструментальнага ансамбля.
У 1970 годзе «Лявоны» змянілі назву на «Песняры», якім наканавана было стаць брэндавым беларускім калектывам.
Аснову яго рэпертуару складалі апрацаваная беларускія народныя песні.
Мастацкім кіраўніком з моманту ўтварэння і да смерці ў 2003 годзе быў У. Мулявін, народны артыст Беларусі і СССР.
Самымі папулярнымі песнямі калектыву сталі «Касiў Ясь канюшыну», «Бывайце здаровы», «Белая Русь». У 1976 годзе падчас гастроляў у Амерыцы, канадцы знялі фільм пра «Песняроў», а кампанія «Columbia» выпусціла кружэлку з іх песнямі.
2007 год. Адкрыты помнік Усяславу Чарадзею.
Першы конны помнік у незалежнай Беларусі. Вышыня помніка з пастаментам складае 3,5 метраў. Скульптура важыць 4,5 тоны.
Пад уладай Усяслава з 1044 па 1101 гады Полацкае княства дасягнула найбольшай магутнасці, пры ім зʼявіўся і першы мураваны будынак – Сафійскі сабор.
2011 год. У мікрараёне Спадарожнік горада Магілёва адкрылася школа №45.
2018 год. Філіял Нацыянальнага мастацкага музея “Музей В.К. Бялыніцкага-Бірулі” адкрылі пасля капрамонту і рэстаўрацыі ў Магілёве.
Ва ўсіх залах былі абноўлены інтэр’еры, дызайн, устаноўлена новая мэбля, выставачнае і мультымедыйнае абсталяванне.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
1432 год. Грамадзянская вайна у Вялікім Княстве Літоўскім.
Двое ўплывовых дзеячаў Літвы Жыгімонт Кейстутавіч і Сямён Гальшанскі спрабавалі забіць лідэра краю Свідрыгайлу, якому пашчасціла збегчы ў Полацк.
Свідрыгайла, хоць і быў каталіком, але падтрымліваў праваслаўных вернікаў краіны. У яго былі складаныя адносіны з польскім каралём Ягайлам, якія прывялі да разрыву Літвы з Польшчай.
Па ўцёках Свідрыгайлы, уладу ў Літве захапіў Жыгімонт.
Грамадзянская вайна трывала пяць гадоў. У выніку адзінаўладным Князем стаў Жыгімонт.
Супраць яго таксама ўчынілі змову, за якой стаялі прыхільнікі Свідрыгайлы. Жыгімонта забілі ў Троцкім замку.
1449 год. Паміж Вялікім княствам Літоўскім і Вялікім княствам Маскоўскім падпісаны «дагавор пра вечны мір».
За Вялікім Княствам Літоўскім Масква прызнавала Смаленск і шэраг гарадоў на тэрыторыі цяперашняй Расіі, а таксама землі Украіны. Масковія ж завалодала Ноўгарадам, Ржэвам ды Псковам.
Аддаўшы гэтыя гарады Літва страціла на ўсходніх землях уплыў і саюзнікаў.
1579 год. Войска Рэчы Паспалітай пад кіраўніцтвам караля Стафана Баторыя вызваліла Полацк, які знаходзіўся пад кантролем Маскоўскага царства 16 гадоў.
Полацк значна пацярпеў у Інфлянцкую вайну, асноўныя баявыя дзеянні якой прыйшліся на тэрыторыю ваяводства.
У 1563 годзе, па аблозе, якая працягвалася некалькі тыдняў, Полацак захапіла маскоўскае войска на чале з Іванам IV Тыранам. Захопнікі вывелі ў Маскву 50-тысячны палон, у тым ліку ўсю шляхту. Некалькі тысячаў палонных загінулі ў дарозе ад марозу і голаду. Апроч таго, акупанты забілі ў Полацку ўсіх каталікоў, а юдэяў патапілі пад лёдам Дзьвіны і Валовага возера.
Толькі праз 15 гадоў кароль і вялікі князь Стэфан Баторы вызваліў места.
1832 год. Нарадзіўся Людвік Нарбут.
Вайсковец, адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-1864 гадоў.
У 1850 годзе арыштаваны за спробу стварыць «общество патриотов с целью произвести восстание», а ў 1851 сасланы ў салдаты на Каўказ.
Адным з першых стварыў атрад з паўстанцаў у Беларусі, з якімі з лютага па красавік 1863 году змагаўся супраць расійскіх войск. Быў ваенным начальнікам Лідскага павета, палкоўнікам.
Загінуў у баі пад Дубічамі.
1850 год. Нарадзіўся этнограф Аляксандр Шыманоўскі.
Нарадзіўся ў Бабруйскім павеце Мінскай губерніі.
У час паездак на радзіму сабраў матэрыял па беларускаму фальклору і этнаграфіі і склаў зборнік «Мінская губерня і яе народная творчасць у сувязі з апісаннем народных свят і абрадаў» (песні, казкі, загадкі, прыказкі, гаспадарча-этнаграфічныя назвы і інш., 1898 г.).
1885 год. Нарадзіўся Генадзь Багдановіч.
Грамадскі дзеяч.
Выдавец віленскай газеты «Незалежная думка», выкладаў у віленскай гімназіі, віцебскіх педагагічным тэхнікуме і ветэрынарным інстытуце.
15 ліпеня 1930 году арыштаваны савецкімі органамі па сфабрыкаванай справе «Саюзу вызвалення Беларусі». У 1931-ым сасланы ў Кіраўскую вобласць Расіі.
Паўторна арыштаваны 25 ліпеня 1937 году. Загінуў у зняволенні. Абставіны смерці невядомыя.
Рэабілітаваны 15 лістапада 1957.
1922 год. Нарадзіўся Ўладзімір Шыцік.
Журналіст, пісьменнік.
Працаваў на шклоўскай папяровай фабрыцы «Спартак», у шэрагу газет.
Аўтар фантастычных твораў і дэтэктываў.
1990 год. Пачаўся працэс аб’яднання Германіі.
У Берліне падпісаны Дагавор аб устанаўленні германскага адзінства паміж Федэратыўнай Рэспублікай Германіяй і Германскай Дэмакратычнай Рэспублікай.
Афіцыйнае абʼяднанне ФРГ і ГДР адбылося 3 кастрычніка 1990 года.
ГДР спыніла сваё існаванне як дзяржава, а Заходні Берлін перастаў быць самастойнай палітычнай адзінкай з асаблівым міжнародным статусам.
1996 год. Спыненае вяшчанне незалежнай беларускамоўнай радыёстанцыі «Радыё 101,2».
Была спадкаемніцай радыёстанцыі «Беларуская маладзёжная», якую зачынілі ў 1994 годзе незадоўга да першых прэзідэнцкіх выбараў. За тым рашэннем стаяў прэтэндэнт на пасаду прэзідэнта прэм’ер-міністр Вячаслаў Кебіч.
Фармальнай прычынай для закрыцця Радыё 101,2 стала тое, што, нібы, перадатчык радыёстанцыі стварае перашкоды міліцэйскім каналам «Алтай».
Частата 101,2 FM была перададзеная пазней для вяшчання іншым радыёстанцыям. З 2003 года на частаце 101,2 МГц працуе радыёстанцыя «Пілот ФМ», якая належыць Беларускаму рэспубліканскаму саюзу моладзі.
На «Радыё 101,2» аўтарскія перадачы і эфіры вяліся па-беларуску, была ўведзеная прынцыповая адмова ад рускамоўных песень.
Улетку 1996 года радыёстанцыя выйшла на самаакупнасць.
“Радыё 101,2” – першай распачало практыку выступленняў музычных гуртоў у жывым эфіры.
Па закрыцці радыёстанцыі ў яе студыі былі запісаныя супольныя музычныя праекты «Народны Альбом» і «Я нарадзіўся тут».
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
1610 год. Уладзіслаў ІV Ваза абраны маскоўскімі баярамі маскоўскім царом.
Ён перамог Масковію ў Смаленскай вайне, адваяваў Смаленск і прымусіў маскоўцаў адмовіцца ад прэтэнзіяў на землі, якія адышлі Рэчы Паспалітай.
У 1613 адмовіўся ад Маскоўскага, а ў 1635 шведскага стальцоў.
Cтаў Каралём польскім і Вялікім князем літоўскім (1632-1648).
1916 год. Памёр Уладзіслаў Вярыга.
Філосаф, этнограф. Збіральнік беларускага фальклору. Доктар філасофіі.
Запісаў і апублікаваў народныя песні, казкі Лідскага павету.
1937 год. Расстраляны савецкімі органамі Аляксандр Ляўданскі
Гісторык і археолаг. Закладаў асновы беларускай археалогіі.
Зрабіў класіфікацыю гарадзішчаў жалезнага веку, першым выказаў думку, што гарадзішчы культуры штрыхаванай керамікі ў Цэнтральнай Беларусі належалі балтам.
Даследаваў шматлікія гарады, Пелагееўскае гарадзішча ў Магілёве.
Абвінавачаны ў «шпіянажы на карысць выведкі буржуазнай Польшчы» і расстраляны. Рэабілітаваны ў 1958 годзе.
1937 год. Расстраляны Сяргей Дубінскі.
Археолаг і гісторык.
З Аляксандрам Ляўданскім закладаў асновы беларускай археалогіі.
Даследаваў помнікі ранняга жалезнага веку і сярэднявечча Беларусі, у тым ліку Магілёўшчыны, гарадзішча Банцараўшчына.
Аўтар першых археалагічных карт Магілёўскай вобласці, Беларусі, першай бібліяграфіі па археалогіі Беларусі і сумежных краін.
У 1930 года арыштаваны савецкімі органамі па справе «Саюзу вызвалення Беларусі», але быў вызвалены.
У 1937 годзе абвінавачаны ў шпіёнскай дзейнасці на карысць Польшчы і расстраляны.
Рэабілітаваны ў 1958 годзе.
1955 год. Выйшла Кніга рэкордаў Гінеса.
Даведачнік са звесткамі аб унікальных з’явах, выдатных дасягненнях, сусветных рэкордах, курʼёзах.
У 1951 годзе дырэктар ірландскай піваварнай кампаніі «Артур Гінэс, сын і К» вырашыў збіраць інфармацыю пра ўсякія нестандартныя рэкорды і выдаць з імі кнігу.
Кніга атрымала сваю назву ў гонар вядомай піваварні.
Сёння «Кніга рэкордаў Гінэса» выдаецца штогод накладам пад 90 мільёнаў экзэмпляраў на 40 мовах.
Хто трапляе на старонкі сусветнай «Кнігі рэкордаў Гінэса» матэрыяльнага ўзнагароджання не атрымлівае.
1971 год. Памёр Міхаіл Співак.
Тэатральны рэжысёр. Працаваў у Дзяржаўным рускім тэатры імя Максіма Горкага ў Мінску.
Майстар манументальных сцэнічных палотнаў, масавых сцэн, скульптурнай распрацоўкі мізансцэн.
1977 год. Памёр Язэп Зазека.
Пісьменнік, навуковец, педагог.
Кандыдат філалагічных навук.
Працаваў у Мінскім, Адэскім педагагічных інстытутах, Беларускім дзяржаўным універсітэце.
Аўтар кніг апавяданняў, нарысаў, артыкулаў пра беларускі фальклор.
Укладальнік зборнікаў партызанскай творчасці.
27 жніўня 1992 год. Пачала выдавацца газета “Вячэрні Магілёў”.
Прыватная газета, першапачаткова вяла нейтральную рэдакцыйную палітыку, якая ў 2020-х гадах змянілася на адыёзную і часам нават чалавеканенавісніцкую.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
Крыніцы mogilev.media паведамляюць, што ў Магілёўскім абласным драматычным тэатры абмяркоўвалася забарона на выкарыстанне ў рэпертуары песень знакамітага музыкі і аўтара песень Аляксандра Баля. “Такое пытанне падымалася” – так пракаментавалі нам сітуацыю, але вынікі абмеркавання пакуль застаюцца невядомымі. Аляксандр Баль быў звольнены з пасады загадчыка музычнай часткай Магілёўскага драмтэатра ў снежні 2021 года, а да таго ён аддаў 26 гадоў сваёй творчасці гэтаму тэатру.
1991 год. Вярхоўны Савет БССР надаў Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце статус канстытуцыйнага закону.
Гэтым самым Беларусь афіцыйна абвясціла сябе незалежнай дзяржавай.
Сведкамі падзеі былі тысячы беларусаў, якія прыйшлі да Дому ўраду, на заклік апазіцыйнай фракцыі Вярхоўнага савету.
Пад ціскам апазіцыі камуністычная большасць, па правале ў Маскве путчу, пагадзілася з прапановамі апазіцыі. Сярод гэтых прапаноў былі – абвяшчэнне незалежнасці, пытанне аб адказнасці кіраўніцтва Вярхоўнага Савету за бяздзеянне ў дні путчу, аб забароне КПБ-КПСС, аб стварэнні ўласнага войска.
Дэкларацыю аб суверэнітэце Беларусі Вярхоўны Савет прыняў 27 ліпеня 1990 году. Гэты дзень стаў Днём незалежнасці Беларусі. У 1995-ым Лукашэнка, якога годам раней выбралі прэзідэнтам, на ініцыяваным ім рэферэндуме змяніў дату Дня незалежнасці, а таксама дзяржаўную сімволіку краіны.
1680 год. Памёр Сімяон Полацкі (Самуіл Пятроўскі-Сітняновіч).
Дзеяч, пісьменнік, энцыклапедыст-асветнік.
Аўтар вершаў, п’есаў, падручнікаў, філасофскіх твораў.
Скончыў Кіева-Магілянскую, Віленскую езуіцкую акадэміі. Выкладаў у брацкай школе ў Полацку.
Лічыў, што сапраўдны цар – той, хто дбае аб грамадзянах, думае пра іх патрэбы. Тыран – рабуе і крыўдзіць падданых.
У Полацку з 1994 года працуе Музей-бібліятэка Сімяона Полацкага. Пастаўлены яму помнік.
1780 год. Нарадзіўся Ігнат Анацэвіч.
Гісторык і педагог, прафесар Віленскага ўніверсітэту.
Адзін са стваральнікаў нацыянальнай беларускай гістарыяграфіі.
Стваральнік першага спецыялізаванага ўніверсітэцкага курсу па мінуламу беларускага і літоўскага народаў.
Стварыў цэласную карціну гісторыі Вялікага Княства Літоўскага, склаў перыядызацыю гісторыі ад 1009 да 1569 гадоў ды распрацаваў класіфікацыю гістарычных крыніц.
1932 год. Нарадзіўся Пятрусь Макаль.
Пісьменнік, паэт, драматург, перакладчык.
Аўтар блізу 20 зборнікаў паэзіі, кніг для дзяцей, вершаваных п’есаў паводле фальклорных матываў. Іх ставілі ў тэатры юнага гледача і іншых тэатрах.
Яго творы перакладзены на многія мовы.
1953 год. Нарадзіўся Уладзімір Арлоў.
Пісьменнік, паэт, гісторык.
Майстар гістарычнай прозы, іранічны эсэіст.
Адзін з найбольш папулярных, прадуктыўных (каля 70 кніг) і тытулаваных (з дзясятак літаратурных і выдавецкіх прэміяў) сучасных літаратараў.
Яго творы перакладзены на дзясяткі моваў. Ягонае эсэ «Незалежнасць – гэта…» перакладзенае больш, чым на 25 моваў. Яно напісанае ў 1990-ым.
Ён аўтар вядомых кніг «Дзесяць вякоў беларускай гісторыі» (у суаўтарстве з гісторыкам Генадзем Сагановічам), «Айчына: маляўнічая гісторыя. Ад Рагнеды да Касцюшкі».
Аўтар сцэнарыяў навукова-дакументальных фільмаў «Еўфрасіння Полацкая», «Полацкія лабірынты», «Сімяон Полацкі» і іншых.
1991 год. Памёр Вацлаў Пануцэвіч (Папуцэвіч).
Гісторык, дзеяч беларускай эміграцыі.
Адзін з арганізатараў «руху маладых адраджэнцаў» у Заходняй Беларусі.
У ЗША ўзначальваў Задзіночанне беларускіх скаўтаў на чужыне, Беларуска-амерыканскае каталіцкае таварыства, выдаваў каталіцкія часопісы.
Апрацоўваў і выдаваў казкі, чытанкі, пераклаў на беларускую мову літургію Іаана Залатавуста, «Падарожжа Гулівера…» Джонатана Свіфта.
Даследчык гісторыі Літвы і Беларусі, беларускага скаўтынгу, вышэйшых школ Беларусі, Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы.
2008 год. Памёр Васіль Несцярэнка.
Фізыік, спецыяліст у галіне ядзернай энергетыкі і радыяцыйнай бяспекі.
Аўтар больш за 300 навуковых працаў і 320 вынаходніцтваў.
Праціўнік пабудовы АЭС у Беларусі.
Удзельнік ліквідацыі наступстваў катастрофы на ЧАЭС, дамагаўся выселіць людзей з зоны радыусам 100 км ад атамнай станцыі.
Дырэктар Інстытуту ядзернай энергетыкі АН БССР, незалежнага беларускага інстытуту радыяцыйнай бяспекі «Белрад».
За сваю дзейнасць быў звольнены з працы і зазнаў пагрозы ад КДБ. Страшылі адправіць у псіхіятрычную лякарню.
2019 год. Памёр Пятро Васючэнка.
Літаратуразнаўца.
Працаваў загадчыкам кафедры беларускай мовы і літаратуры Мінскага лінгвістычнага ўніверсітэту.
Даследчык сучаснай беларускай драматургіі, спадчыны Янкі Купалы.
Аўтар літаратурна-крытычных работ, даведніка «Вялікія пісьменнікі XX стагоддзя», кніг прозы.
Яго творы перакладзены на еўрапейскія мовы.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых крыніцаў.
На Бабруйшчыну з’ехаліся майстры агню і гліны з розных куткоў свету. Сёння ў Бабруйску адкрываецца выстава па выніках пленэра “Арт-Жыжаль”.
На працягу двух тыдняў у мястэчку Вербкі Бабруйскага раёна адэпты агню і гліны запальвалі ў прамым і пераносным сэнсах, паведамляе партал навінаў komkur.info.
Фестываль “Арт-Жыжаль” вядомы на ўвесь свет. Для керамістаў гэта вельмі аўтарытэтнае мерапрыемства, таму геаграфія гасцей уражвае – Беларусь, Егіпет, Малдова, Казахстан і Расія.
Дарэчы, ганаровы егіпецкі госць пленэра Махамед эль Абд з Каіра – не толькі вядомы кераміст, але і адзін з арт-дырэктараў кампаніі Netflix. Заснавальніка “Арт-Жыжаля” бабруйчаніна Валерыя Калтыгіна Махамед ведаў па згадваннях ў спецыяльнай літаратуры, а на пленэры пазнаёміўся асабіста.
Зрэшты, тэрмін “ганаровы” можна было прымяніць да многіх гасцей “Арт-Жыжаля”. Напрыклад, Анастасія Гумінская з Валожына прыехала ў Бабруйск з Кітая. Там яна выкладае скульптуру і малюнак у Акадэміі мастацтваў Хубэя.
Усіх удзельнікаў фестывалю і вопытных майстроў і пачынаючых керамістаў аб’ядноўвае вера ў сакральнасць агню і гліны, у тое, што выраб керамікі не проста фізічны працэс, а магія, сакрэты якой былі калісьці раскрыты людзям вышэйшымі істотамі.
Майстры “Арт-Жыжаля ” прынцыпова не карыстаюцца электрычнымі печамі, ім гэта няма для чаго: аб тэмпературы і ступенях абпалу яны судзяць па адценнях дыму. Свае печы керамісты называюць любоўна, па імёнах – “Ракушачка”,” Гранулечка”,”Гравацапа”.
Фінальным акордам пленэра стаў абпал вогненнай скульптуры. Сёлета яна называлася “Бабруйская дзяўчына”. Міжнародную атмасферу керамічнаму цуду надавалі прыхаваныя пасланні ад майстроў з розных краін.
Багі многіх пантэонаў сустрэліся на Бабруйскай зямлі. Егіпецкі Ра, казахскі Тэнгры і іншыя боствы размаўлялі там на ўніверсальнай мове керамікі. А пачынаючы з сённяшняга дня ўсе скульптуры, зробленыя ўдзельнікамі “Арт-Жыжаля” можна будзе ўбачыць у галерэі Бабруйскага мастацкага музея.
Делегация из Арзамаса приехала в Славгород, чтобы укрепить давнюю дружбу городов-побратимов и открыть “новые горизонты для плодотворного взаимодействия”, сообщает славгородская районная газета “Прысожскі край”. О старых горизонтах не сказано ничего. Несмотря на давние “крепкие узы братства” никаких совместных, а уж тем более экономически взаимовыгодных проектов реализовано не было.
В этот раз арзамасцы осмотрели достопримечательности района, ознакомились с деятельностью флагмана местной промышленности – предприятия «Красный пищевик – Славгород» и побывали в ГУО «Детский сад №2 г.Славгорода». Там гости из России “изучали современные подходы к воспитанию и образованию подрастающего поколения”.
По итогам визита делегация Арзамаса и руководство славгородского райисполкома обсудили перспективы дальнейшего сотрудничества.
Судя по стандартным фразам и очень обтекаемым формулировкам, пользы от приезда делегации для Славгородского района – никакой.
Общих точек соприкосновения у Славгорода и Арзамаса не найдено, поэтому в дальнейшем упор будет делаться на “активный культурный обмен” или, проще говоря, обмен делегациями чиновников.
Эти приедут сюда, те поедут туда и продолжат укреплять свою давнюю дружбу за бюджетный счет.
В Кричеве проанализировали семейные ценности, в Быхове наконец запустили флюорографический кабинет, а в Осиповичах прошел литературно-музыкальный фестиваль. Районы наконец-то пришли в себя после александрийского угара.
Наконец-то, после двухлетнего перерыва заработают рентгенологические кабинеты.
Стационарный рентген-аппарат находится в том же помещении, что и ранее. Таким образом, жителям района просто вернули то, что у них было.
Поэтому, рассказы об инновационных технологиях и современном медицинском оборудовании, быховчане пропускают мимо ушей: они рады и тому, что теперь, ради флюорографии, не придется ездить в Могилев и ловить по району передвижную лабораторию.
О чем-то похожем писал Ленин в своем трактате «Шаг вперед, два шага назад», описывая кризис в большевистской партии.
Предки беларусов тоже боролись за продовольственную безопасность
Местные «исследователи» нашли взаимосвязь между нынешней борьбой за продовольственную безопасность и тем, что делали наши предки, выходя в поле.
«Это символ единства и сплоченности людей, объединенных общей целью – собрать богатый урожай» – пишет районная газета.
Возможно, скоро будут обнаружены доказательства того, что далекие предки костюковчан описывали на берестяных грамотах свою «радость начала уборочной кампании».
Аналогичный праздник прошел в шкловском ОАО «Говяды-агро». Там, правда, продовольственную безопасность на предков не валили.
В Кричеве зафиксирован высокий интерес граждан к праздничным церемониям
Этот вывод сделан кричевскими журналистами, которые проанализировали статистику браков в районе с апреля по июнь:
зарегистрировано 32 брака;
2 – в сельской местности;
торжественно поженились 24 человека;
28 человек заключили брак повторно;
средний возраст женихов – 33 года, а невест – 31 год;
максимальный возраст жениха 53 года, а невесты – 50 лет.
В каждой из этой позиций найдены свои плюсы. Раз женились торжественно, значит, любят праздники. Если паре за тридцать – налицо зрелый подход к созданию семьи. Если жениху пятьдесят три – возраст любви не помеха.
Не обнаружено изюминок только в малом количестве браков на селе и большом числе повторных браках.
Но и под это можно, при желании, подвести идеологическую базу. Деревенские пары, возможно, отложили свадьбы до окончания уборки урожая, а большое число повторных браков объясняется поговоркой «не ошибается тот, кто ничего не делает».
В итоге, фактически на пустом месте, сделан вывод о «важности семейных ценностей в Кричевском районе».
В Осиповичах прошел международный литературно-музыкальный фестиваль “Созвездие-2025”
Жюри фестиваля возглавлял известный беларуский лингвист, языковед и писатель Михаил Поздняков, а тридцать два финалиста представили лучшие творческие силы Беларуси и России, сообщает районная газета «Асіповіцкі край».
Чиновники осиповичского райисполкома зачем-то вручили «благодарственное письмо главе администрации Еланского муниципального района Волгоградской области России».
Какое отношение имел к празднику музыки и поэзии обмен любезностями между чиновниками непонятно. Возможно, главу администрации Еланского района благодарили за то, что он привез российских поэтов и музыкантов в Беларусь.
Надо отметить, что “Созвездие-2025” можно назвать международным форумом только с большой натяжкой – на нем были только беларусы и россияне.
Еще обращает на себя внимание возраст участников фестиваля. Судя по всему, молодежь обеих стран не горит желанием участвовать в подобных мероприятиях.
Грустную историю местной церкви поведала жительница Дрибинского района
Первые упоминания о церкви в деревне Ждановичи Дрибинского района относятся к 1785 году, сообщает газета «Савецкая вёска». А согласно архивам Свято-Вознесенская церковь была отстроена в 1898 году.
В 1936 году храм был разграблен, часть икон была вывезена, а часть – выброшена в реку. Священника в ту ночь увезли в неизвестном направлении.
Во время войны в здание церкви оккупанты сгоняли молодежь для отправки в Германию. При этом фашисты перестали жечь деревню, когда навстречу им вышла старушка с иконой
После войны здание церкви использовали под клуб, а затем под склад, где хранили лен, а потом удобрения. В 70-х церковь сгорела.
Рассказывая грустную историю церкви в Ждановичах, староста деревни Лидия Сапронова, подчеркнула «наши внуки и правнуки должны знать свои корни, уважать историю и наследие малой родины своих предков, ведь это формирует у них патриотические чувства и гордость за свою страну, за свой народ».
Жаль, что нынешняя политика беларуских властей не вяжется с историей. На примере церкви в Ждановичах, очевидно, что наибольшие беды были причинены храму в эпоху сталинизма, которую сегодня пытаются реабилитировать.
