Былы палітвязень: калонія ў Шклове адрозніваецца сваім садызмам

Адзін з дэпартаваных у Літву былых палітвязеняў Віталь Бандарук, распавёў пра катаванні і здзекі, якія ён перажыў у папраўчай калоніі №17 у Шклове, і параўнаў яе з магілёўскай турмой.

«Ластаўка», расцяжка і холад

«ПК-17 адрозніваецца сваім садызмам» – распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна” Віталь Бандарук. Паводле яго, адміністрацыя калоніі актыўна выкарыстоўвала жорсткае абыходжанне, у тым ліку катаванні холадам у ШІЗА.

Былы зняволены ўзгадвае, што калі яго вадзілі “ластаўкай” яму вывіхнулі руку: вязняў прымушалі ісці ў нахіле з рукамі ў кайданках уверх, і любы рэзкі рух мог прывесці да падзення тварам у зямлю. Асабліва вылучаўся супрацоўнік Прохараў, якога Бандарук называе садыстам.

«Ён ламаў рукі людзям, рэзка падымаў за кайданкі, і чалавек падаў на падлогу. Не раз я чуў крыкі ад іншых вязняў пад маімі дзвярыма», – кажа палітвязень.

У ШІЗА і ПКТ Віталь правёў восем месяцаў. Камеры там нагадвалі халадзільную камеру: падлога выкладзеная пліткай, якая нібыта астуджалася праз спецыяльныя трубкі. «Ногі літаральна прымярзалі да падлогі», – адзначае ён.

Халодныя камеры разбуралі здароўе. Бандарук кажа, што найбольш пакутавалі ногі і суставы: калені ацякалі, узнікалі праблемы з мачавіком, вязні пастаянна бегалі ў прыбіральню ад холаду.

«Спіш на жалезных нарах, якія таксама прамярзаюць. Гэта невыносна. Усе, хто праходзіў праз ШІЗА, потым хадзілі кульгаючы», – узгадвае ён.

Галадоўка і ціск адміністрацыі

На палітвязняў рэгулярна складалі рапарты з надуманых прычын, што адкрывала шлях да новых крымінальных спраў. Пасля аднаго з такіх рапартаў Віталь абвясціў галадоўку.

«Пяць дзён я трымаўся толькі на вадзе. Калі ты вельмі злы, нават есці не хочацца. Потым ужо прыйшла слабасць» – кажа былы палітвязень.

За гэты час адміністрацыя склала на яго 27 рапартаў, аднак пасля гэтага на працягу амаль трох месяцаў Бандарука не чапалі.

Вымагальніцтва і «фонды атрада»

Асобную ўвагу Бандарук звяртае на вымагальніцтва грошай. З яго патрабавалі пералічваць сродкі ў «фонд атрада», але ён адмовіўся. Паводле Бандарука, калі чалавек не плаціць, то яго пераводзяць у турму, а калі плаціць, то “жывеш у шакаладзе: даюць дадатковае тэлефанаванне, ходзіш на ўсе спатканні”.

“Яны перавышаюць свае службовыя паўнамоцтвы, калі ўжываюць сілу, і вымагальніцтва практыкуюць. Сведчанняў у мяне вельмі шмат. Я ведаю людзей, якія тысячамі долараў выплачвалі, каб гэтыя баракі будавалі. Гэтая сістэма працуе ад моманту, як толькі трапляеш у каранцін”, – сведчыць былы палітзняволены.

Калі турма лягчэй за калонію

З-за жорсткіх умоў Бандарук сам папрасіў перавесці яго на турэмны рэжым. Ён адзначае, што ў Магілёве кантраст адчуваўся адразу.

«У ПК-17 нават у душ выводзяць чатыры чалавекі з сабакам. А ў Магілёве канваір адзін вядзе двух зняволеных. І супрацоўнікі не абражаюць палітвязняў», – расказвае Віталь.

Ён дадаў, што ў магілёўскай турме харчаванне было значна лепшае, чым у шклоўскай калоніі. Калі ў ПК-17 ён схуднеў з 125 да 65 кілаграмаў, то пасля пераводу ў Магілёў за год зноў набраў вагу.

Віталь Бандарук падкрэслівае, што шклоўская калонія №17 вылучаецца асаблівай жорсткасцю і сістэмным садызмам. Катаванні холадам, вымагальніцтва грошай, прыніжэнне і здзекі сталі там нормай. У параўнанні з ёй нават магілёўская турма выглядала больш чалавечнаю.

Фотаздымак: Праваабарочнчы цэнтр “Вясна”

Выканаўцу дзяржаўнага гімна родам з Бабруйска асудзілі за пратэсты

42-гадовую Марыну Рапавец, чый голас гучыць у афіцыйнай версіі гімна Беларусі, асудзілі за ўдзел у пратэстах.

Як піша “Наша ніва”, жанчына родам з Бабруйска. У 2007‑м скончыла аддзялення харавога дырыжыравання Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі. Засталася жыць у Мінску.

Больш за 15 гадоў Марына займаецца педагагічнай дзейнасцю. Яна выкладала ў дзіцячай вакальнай студыі пры БДУ і дзіцячых музычных школах Мінска. Таксама кіруе ансамблем «Pretty bend» і выкладае ў музычнай школе Веранікі Яноўскай.

Голас Марыны Рапавец гучыць у афіцыйным запісе гімна Беларусі. Яго запісвалі ў пачатку 2000‑х сіламі аркестра Узброеных сілаў і акадэмічнага хора Беларускага радыё і тэлебачання. 

Марыну Рапавец затрымалі ў чэрвені 2025 года і, па звестках партала Dissidentby, пасадзілі на суткі. Пасля – перавялі ў СІЗА-1 у Калядзічах. Жанчыну нядаўна асудзілі за ўдзел у пратэстах і далі хатнюю хімію.

Дарэчы, хатнюю хімію адбывае і ўзгаданая Вераніка Яноўская таксама за ўдзел у пратэстах.

Фотаздымак: artvocal.by

Металлические деревья добрались до Бобруйска

Чиновничья мода на установку металлических деревьев в людных местах вместо озеленения добралась из Могилева до Бобруйска. Не обошлось без извращенной логики.

Как пишет komkur.info, 16 сентября 2025 года на улице Социалистический районного центра открылся новый арт-объект – металлическая яблоня с “золотыми” яблоками.

Подобные деревья несколько лет назад уже начали устанавливать в Могилеве на улице Ленинской. По извращенной логике чиновников, это своего рода сад, который символизирует историческое название улицы – Большая Садовая. 

У бобруйских чиновников не менее странные ассоциации. Металлическая яблоня с “золотыми” плодами должна символизировать яблоки, из которых делают зефир, производимый в Бобруйске на предприятии “Красный пищевик”.

Металлическое дерево Бобруйск

По данным издания, именно ему якобы принадлежит идея установки металлического дерева. По поводу этого, однако, возникают сомнения, учитывая, что в открытии такого арт-объекта активное участие принял бывший председатель Могилевского городского совета депутатов, а ныне бобруйский градоначальник Максим Гурин. Он напару с директором ОАО «Красный пищевик» Игорем Киселем смело заявил, что у Бобруйска появился новый символ.

Можно однозначно сказать, что момент торжественного открытия конструкции понравился детям, которым по этому поводу бесплатно раздавали зефир в шоколаде.

Фотоснимок: komkur.info

В Краснополье целое поле картошки отдали даром

В Краснополье местная семья решила отдать выращенную картошку даром любому, кто уберет ее своими силами. Желающих долго ждать не пришлось.

О своем желании отдать картошку с целого поля заявила пару дней назад в ТikТok пользовательница Наталья Булова. Она это объяснила тем, что погода злую шутку сыграла. “Урожай слабый, техника дорогая. Расходы свои точно не отобьем” – написала она в ответ на вопрос – зачем сажали?

Многие пользователи думали, что это шутка или злой подвох. Тем не менее, нашлись и те, кто был готов своими силами собрать себе бесплатные корнеплоды.

И уже 16 сентября женщина выложила в ТикТок новое видео уже полностью убранного поля. “Картофель забрали бесплатно. Это не было шуткой. Жаль, что не досталась всем желающим. Спасибо многим за поддержку. Творите добро” – написала Наталья.

Скриншот: ТикТок @natasha_bulova

Крысціна Ціманоўская вярнулася спаборнічаць у Японію

Ураджэнка Клімавічаў Крысціна Ціманоўская зноў прымае ўдзел у забегу ў Японіі, толькі цяпер пад польскім сцягам.

Забег у чатыры гады

13 верасня 2025 года ў Токіа стартаваў Чэмпіянат свету па лёгкай атлетыцы. Крысціна Ціманоўская прымае ў ім удзел – яна выступіць у жаночай эстафеце 4×100 м. Разам з ёй у каманднай заяўцы ад Польшчы фігуруюць Эва Свабода, Магдалена Нямчук, Аляксандра Піятроўская, Магдалена Стэфановіч, Марлена Гранашэўская (з іх на дарожку выйдуць толькі чацвёра, калі не здарыцца якога форс-мажора), піша выданне «Трыбуна».

Папярэднія забегі пройдуць 20 верасня, фінал жа прызначаны на 21-е.

Спартсменка прыехала на другі чэмпіянат свету разам са зборнай Польшчы (у 2023-м быў Будапешт). Увогуле ж гэта трэці турнір такога рангу у кар’еры Ціманоўскай агулам (Доха-2019 прайшла пад чырвона-зялёным сцягам).

На сёння ўраджэнка Клімавічаў з’яўляецца дзейнай чэмпіёнкай Польшчы на дыстанцыі 100 метраў (11,38). Тытул яна ўзяла ў жніўні пры адсутнасці траўмаванай зоркі польскага спрынту Эвы Свабоды. 11,38 сек дазволілі ўзяць тытул, але не дазволілі адабрацца на Чэмпіянат свету ў індывідуальную праграму.

Нагадаем, чатыры гады таму Крысціна Ціманоўская пакідала Токіа пад прыкрыццём дыпламатаў. У жніўні 2021-га, падчас Алімпійскіх гульняў у Японіі, лукашэнкаўская дэлегацыя спрабавала прымусам вывезці спрынтарку пасля таго, як яна публічна паскардзілася на тое, што яе без згоды ўнеслі ў склад няпрофільнай эстафеты 4 па 400 метраў. У аэрапорце Ціманоўская адмовілася сядаць у самалёт, папрасіла абароны ў японскай паліцыі і атрымала гуманітарную візу ў амбасадзе Польшчы. У гэтай краіне яна паспяхова працягнула сваю спартыўную кар’еру.

Што робіць Ціманоўская ў Токіа па-за спортам?

«Я другі раз у Японіі, але гэты найлепшы» – напісала спартсменка ў Instagram неўзабаве пасля прылёту ў Токіа.

Яна як заўжды актыўнічае ў сацсетках. Атлетка паказвае «закуліссе» чэмпіянату. Вельмі радавалася гасціннасці японцаў, якія трымаюць бясплатныя парасоны ля выхадаў з гатэля і мацоўні. Таксама адзначае імкненне мясцовых да чысціні, таму «ў залю мы ходзім у тапачках».

Сюрпрызам для бягухі сталі нізкія ўмывальні, разлічаныя пад не вельмі высокіх у параўнанні з еўрапейкамі японак.

У адным з апошніх ролікаў Ціманоўская паказала «распакаванне» падарункаў ад арганізатараў – на топ-турнірах прынята адорваць удзельнікаў. 

Акрамя таго, Ціманоўская катаецца на метро, каштуе мясцовую кухню. 

Скрыншот: Instagram Ціманоўскай

Юрыстку, ураджэнку Бабруйска асудзілі за ўдзел у пратэстах

Мінская юрыстка родам з Бабруйска, Таццяна Клачко адпраўлена на “хатнюю хімію” за ўдзел у пратэстах.

Як піша “Наша ніва”, Таццяне Клачко 37 гадоў, яна родам з Бабруйска. У 2011 скончыла юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 2017 і 2021 прайшла курсы ў Інстытуце перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі суддзяў, пракурораў, судоў і ўстаноў юстыцыі БДУ.

Жанчына працуе юрыстам з 2010 года. Пасля працы ў розных кампаніях, у тым ліку міжнародных, яна стала партнёрам бюро Lovtsov, Klochko & Partners. З 2014 удзельнічае ў штогадовым даследаванні Сусветнага банка Doing Business.

Таццяна спецыялізуецца на паслугах бізнэсу. Яна займаецца прававымі спрэчкамі, прававым аўдытам, пытаннямі здзелак па зліцці і паглынанні бізнэсу, а таксама яго ліквідацыі.

Як стала вядома журналістам, Таццяну Клачко асудзілі ў сярэдзіне 2025 года па абвінавачанні ва «ўдзеле ў дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак». Ёй прысудзілі абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.

Фотаздымак са старонкі Клачко Укантакце

Возрождение села в Костюковичском районе начинается с надписи на беседке

На деревенской беседке в Костюковичском районе сделают надпись “Возрождение”. Чтобы никто в нем не сомневался.

Благоустройство территории Новосамотевичского сельского совета Костюковичского района достигло апогея – в деревне Липовка сельчане единогласно решили сделать на беседке надпись “Возрождение”. 

Это для тех, кто еще сомневается в возрождении беларуской деревни. Ведь, в темные, долукашенковские времена на беседках и скамейках вырезали совсем другие слова. 

Новосамотевичский сельисполком – лидер всячаских нововведений. Его председатель Виктор Ковалев постоянно что-то организует и привлекает местных журналистов для освещения своей деятельности. 

Например, весной “депутаты” и активные жители убирали стихийные свалки, а теперь:

  • приобретено 27 деревянных скамеек и четыре беседки;
  • количество деревьев в мини-дендропарке достигло 28 штук.

Об уровне возрождения можно судить по тому, что “в деревне Бони планируется установить одну из беседок на месте прибытия автомагазина. В ней, в ожидании покупок, местные жители могут укрыться от солнца, снега, дождя или просто пообщаться друг с другом в свободное время”.

Выходит, возрождение началось с закрытия сельмага, а закончилось установкой беседки, где можно спрятаться от дождя и снега в ожидании автолавки.

Надпись “возрождение” – только одна из форм благодарности сельчан властям. Жители поселка Узкий Кричевского района даже плясали в день открытия “места ожидания автолавки”.

В самих же Костюковичах надписи на беседках не поощряются. Когда надпись “Любимая гимназия”, цветными мелками, сделали девочки из местной гимназии, идеолог лесхоза Сазоненко пригрозила им исправительными работами от забора и до вечера.

Правда, после публикации этой истории на нашем сайте, статью с угрозами 

“Голас Касцюкоўшчыны” со своего ресурса мгновенно убрал.

Фото районной газеты “Голас Касцюкоўшчыны”.

В Глуске зерно занималось самосогреванием

Слишком много зерна собрали в Глусском районе. Оно начало портиться.

Битва за урожай прошла чересчур успешно. Теперь комитету госконтроля приходится разгребать последствия неуемной доставки зерна в закрома государства.

В Глусском районе, на одном из сельхозпредприятий, закрома, а точнее зерносушильный комплекс, не справился с дикими объемами нового урожая.

Невысушенное зерно, хранившееся в ангарах на мехдворе, начало самосогреваться, на нем появилась плесень.

Руководство хозяйства этого не заметило и, если бы не КГК, 500 тонн нового урожая могло бы испортиться.

А так – зерно высушили на соседних предприятиях и его удалось почти полностью сохранить.

Фото БелТА.

Былы палітвязень: горацкая калонія – самая мярзотная зона ў Беларусі

Дэпартаваны ў Літву палітвязень Мікалай Дзядок распавёў пра катаванні, якія спазнаў падчас зняволення, у прыватнасці, ў калоніі №9 у Горках.

Анархіст і блогер Мікалай Дзядок за амаль пяць гадоў за кратамі па палітычных прычынах спазнаў беспрэцэдэнтны ціск, катаванні, бясконцыя штрафныя ізалятары і турэмныя рэжымы ў розных пенітэнцыярных установах Беларусі. Як ён распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна”, у горацкай калоніі ў памяшканні камернага тыпу (ПКТ) яго ўтрымлівалі каля паўтара месяца. Агулам, паводле падлікаў палітвязня, адзін год з пяці гадоў няволі яго ўтрымлівалі ў штрафным ізалятары.

“Калі быць дакладным, то за кратамі я правёў роўна чатыры гады і 10 месяцаў. З іх роўна год мяне трымалі ў ШІЗА. Што тычыцца ўмоваў, то, напэўна, ужо ўсе ў Беларусі ведаюць, што такое ШІЗА. Там нічога няма, апроч нейкіх асабістых рэчаў, і таксама ўвесь час холадна. ШІЗА – гэта сапраўдная катавальня холадам. Па законе там не можа быць менш за 18 градусаў. Аднак ніколі не даб’ешся, каб у ШІЗА табе замералі тэмпературу” – распавёў Дзядок.

Нягледзячы на ўсё катаванні, ён адзначае, што зараз няма такога, як у сталінскія часы, калі ў лагер закідвалі палітычнага і ўвесь лагер яго гнабіць. “Агульнага хейта да палітвязняў няма. Я гэтага не пабачыў нават на строгім рэжыме ў горацкай калоніі, дзе я прабыў каля двух тыдняў, а гэта самая мярзотная зона, якая ёсць у Беларусі” – кажа Мікалай Дзядок.

Цяперашні былы палітзняволены быў затрыманы позна ўвечары 11 лістапада 2020 года супрацоўнікамі ГУБАЗіК і МУС у загарадным доме ў пасёлку Сасновы. Пры затрыманні ён быў моцна збіты, у вочы яму распылілі пярцовы газ. Гвалтам прымусілі зняцца на камеру для роліку МУС.

У Мінскім гарадскім судзе 10 лістапада 2021 года Мікалаю Дзядку вынеслі палітычна матываваны прысуд – пяць гадоў пазбаўлення волі ва ўмовах агульнага рэжыму. Мікалай не прызнаў віну ні па адным артыкуле.

У судзе Горацкага раёна 28 чэрвеня 2022 года разглядзелі справу “аб пераводзе Мікалая Дзядка ў папраўчую ўстанову іншага тыпу і змене ўмоваў рэжыму”. Суддзя Станіслаў Ляшэнка пастанавіў перавесці Мікалая на турэмны рэжым тэрмінам на 2 гады і 10 месяцаў. На пачатку ліпеня Міколу перавялі з горацкай калоніі №9 у гарадзенскую турму №1.

11 верасня 2025 года стала вядома, што Міколу Дзядка і яшчэ паўсотні вязняў прымусова перамясцілі на тэрыторыю Літвы.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Жителю Осипович пришлось срезать с руки татуировку “Погони”

Осиповчаенин Илья Дубский срезал себе в колонии кожу, чтобы не попасть в низкий статус.

Илья Дубский был задержан осенью 2020 года и приговорен к пяти годам заключения в исправительно-трудовой колонии.Там политзаключенному пришлось срезать себе татуировку “Погони” на руке. 

В противном случае администрация колонии угрожала Илье снижением “статуса” и тем, что он никогда не выйдет на свободу.

Дубский – один из полусотни заключенных, которых режим Лукашенко недавно вышвырнул из страны и один из свидетелей пыток, которым подвергаются политзаключенные в Беларуси.

Фото: Наша Ніва.