Ураджэнка Клімавічаў Крысціна Ціманоўская зноў прымае ўдзел у забегу ў Японіі, толькі цяпер пад польскім сцягам.
Забег у чатыры гады
13 верасня 2025 года ў Токіа стартаваў Чэмпіянат свету па лёгкай атлетыцы. Крысціна Ціманоўская прымае ў ім удзел – яна выступіць у жаночай эстафеце 4×100 м. Разам з ёй у каманднай заяўцы ад Польшчы фігуруюць Эва Свабода, Магдалена Нямчук, Аляксандра Піятроўская, Магдалена Стэфановіч, Марлена Гранашэўская (з іх на дарожку выйдуць толькі чацвёра, калі не здарыцца якога форс-мажора), піша выданне «Трыбуна».
Папярэднія забегі пройдуць 20 верасня, фінал жа прызначаны на 21-е.
Спартсменка прыехала на другі чэмпіянат свету разам са зборнай Польшчы (у 2023-м быў Будапешт). Увогуле ж гэта трэці турнір такога рангу у кар’еры Ціманоўскай агулам (Доха-2019 прайшла пад чырвона-зялёным сцягам).
На сёння ўраджэнка Клімавічаў з’яўляецца дзейнай чэмпіёнкай Польшчы на дыстанцыі 100 метраў (11,38). Тытул яна ўзяла ў жніўні пры адсутнасці траўмаванай зоркі польскага спрынту Эвы Свабоды. 11,38 сек дазволілі ўзяць тытул, але не дазволілі адабрацца на Чэмпіянат свету ў індывідуальную праграму.
Нагадаем, чатыры гады таму Крысціна Ціманоўская пакідала Токіа пад прыкрыццём дыпламатаў. У жніўні 2021-га, падчас Алімпійскіх гульняў у Японіі, лукашэнкаўская дэлегацыя спрабавала прымусам вывезці спрынтарку пасля таго, як яна публічна паскардзілася на тое, што яе без згоды ўнеслі ў склад няпрофільнай эстафеты 4 па 400 метраў. У аэрапорце Ціманоўская адмовілася сядаць у самалёт, папрасіла абароны ў японскай паліцыі і атрымала гуманітарную візу ў амбасадзе Польшчы. У гэтай краіне яна паспяхова працягнула сваю спартыўную кар’еру.
Што робіць Ціманоўская ў Токіа па-за спортам?
«Я другі раз у Японіі, але гэты найлепшы» – напісала спартсменка ў Instagram неўзабаве пасля прылёту ў Токіа.
Яна як заўжды актыўнічае ў сацсетках. Атлетка паказвае «закуліссе» чэмпіянату. Вельмі радавалася гасціннасці японцаў, якія трымаюць бясплатныя парасоны ля выхадаў з гатэля і мацоўні. Таксама адзначае імкненне мясцовых да чысціні, таму «ў залю мы ходзім у тапачках».
Сюрпрызам для бягухі сталі нізкія ўмывальні, разлічаныя пад не вельмі высокіх у параўнанні з еўрапейкамі японак.
У адным з апошніх ролікаў Ціманоўская паказала «распакаванне» падарункаў ад арганізатараў – на топ-турнірах прынята адорваць удзельнікаў.
Акрамя таго, Ціманоўская катаецца на метро, каштуе мясцовую кухню.
Кіраўнік медыцынскай асацыацыі Хітацу Кікучы абвінавачваецца ў арганізацыі аперацый па трансплантацыі органаў японскім пацыентам у Беларусі і іншых краінах, насуперак Закону аб трансплантацыі ў Японіі. Адзін з хворых памёр – пішуць японскія СМІ.
Дэпартамент сталічнай паліцыі Токіо абвінаваціў 62-гадовага Хітацу Кікучы, кіраўніка некамерцыйнай арганізацыі “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” па падазрэнні ў парушэнні Закона аб трансплантацыі органаў за пасярэдніцтва ў трансплантацыі органаў у беларускім шпіталі без дазволу японскага ўраду. Гэта першы выпадак у Японіі, калі чалавек быў злоўлены па падазрэнні ў арганізацыі перасадкі органаў без дазволу, у Японіі ці за мяжой.
Згодна з заявай японскай паліцыі, з кастрычніка па лістапад 2021 года Кікучы прапанаваў 40-гадоваму мужчыне, які жыў у Токіо і пакутаваў ад цырозу печані, ажыццявіць перасадку органа за мяжой. Пры гэтым ён не атрымліваў неабходны дазвол міністра аховы здароўя, працы і сацыяльнага забеспячэння, на вядзенне бізнеса па перасадцы органаў. Аперацыя па перасадцы печані была зроблена ў сталіцы Беларусі, Мінску.
Reuters паведамляе, што пасля аперацыі стан хворага пагоршыўся. З матэрыяла інфармацыйнага агенцтва можна зрабіць выснову, што пасля вяртання ў Японію пацыенту былі вымушаны зрабіць паўторную трансплантацыю, выкарыстаўшы донарскі матэрыял аднаго з членаў сям’і, але нягледзячы на гэта, мужчына памёр.
Японскія медыя падкрэсліваюць, што Хітацу Кікучы падштурхоўваў пацыента і яго сваякоў да аперацыі словамі: “Стан печані зусім ледзь-ледзь, таму лепш рухацца хутчэй”. Таксама ён паведаміў родным хворага, што “Перасадка органаў можа быць зроблена ў Беларусі, Узбекістане або Кыргызстане”.
Пасля гэтага мужчына пералічыў на рахунак асацыяцыі, якую ўзначальвае Кікучы, каля 33 мільёнаў ен (больш за 250 000 долараў ЗША) на аплату трансплантацыі, а затым, у студзені мінулага года ён быў накіраваны ў Беларусь. Сталічная міліцыя палічыла, што гэтыя дзеянні адбыліся з парушэннем Закона аб трансплантацыі органаў, які забараняе несанкцыянаванае атрыманне органаў.
Хітацу Кікучы
У адказ на расследаванне Кікучы прызнаўся, што сапраўды рэкамендаваў аперацыю па трансплантацыі мужчыне, але адхіліў абвінавачванні ў незаконнасці гэтых дзеянняў, заявіўшы: “Я думаў, што дазвол у Японіі не патрабуецца для аперацыі за мяжой” – піша yomiuri.co.jp.
Прыцягальнасць “беларускага маршрута”
Японскія СМІ паведамляюць, што летась “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” накіравала ў Беларусь яшчэ двух пацыентаў. Аднаму з іх, 50-гадоваму мужчыне, у ліпені перасадзілі нырку. Другі – мужчына гадоў 40 – перанёс адначасовую трансплантацыю ныркі і печані ў верасні.
Усе тры беларускіх пацыенты з Японіі атрымалі не жывую трансплантацыю (ад жывога чалавека), а донарамі органаў былі людзі, якія памерлі на месцы. У Кыргызстане і іншых краінах асацыяцыя, якой кіруе Кікуры таксама арганізоўвала трансплантацыю – былі перасаджаныя ныркі ад жывога донара.
Журналісты мяркуюць, што прыцягальнасць “беларускага маршрута” для арганізацыі трансплантацый звязана з тым, што ў Беларусі дзейнічае “прэзумпцыя згоды” на перасадку органаў чалавека, які заўчасна загінуў, (напрыклад, у аварыі) пацыентам. Гэтая акалічнасць і дала такійскай паліцыі падставу для прад’яўлення абвінавачванняў Кікуры – пад абмежаванне японскага заканадаўства трапляе менавіта перасадка органаў ад нежывога чалавека.
“Стан жанчыны пагоршыўся адразу пасля аперацыі”
Японская “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” была створана ў 2007 годзе і арганізавала каля 180 аперацый па перасадцы органаў за мяжой.
Выданне NHK.news web узяло інтэрв’ю ў аднаго з пацыентаў асацыяцыі. Мужчына, які пагадзіўся на інтэрв’ю, мае 50-гадовы ўзрост і жыве ў рэгіёне Канта.
Яму пяць гадоў таму дыягнаставалі вострую нырачную недастатковасць, тры разы на тыдзень ён праходзіць дыяліз, але, як ён кажа, донара для трансплантацыі знайсці было складана.
– Мне сказалі, што мне давядзецца чакаць у сярэднім ад 18 да 20 гадоў, каб знайсці донара ў Японіі. Падчас лячэння мне сказалі, што я змагу пражыць пяць гадоў, калі буду шмат працаваць, так што я падумаў, што я ніколі не паспею. – патлумачыў ён планаванне трансплантацыі за мяжой выданню.
Гэты хворы сустрэўся з Хітацу Кікучы, а потым іншы чалавек, які мае дачыненне да асацыяцыі, моцна прыспешыў яго, сказаўшы: “У мяне тэрміновая вакансія.”
Мужчына-пацыент не захацеў упусціць гэтую магчымасць і перавёў на прызначаны рахунак прыкладна 22 мільёны ен (каля 168 000 долараў). У гэты час, калі мужчына спытаў дырэктара Кікучы і яго паплечнікаў: «Ці ёсць што-небудзь незаконнае?», яны сказалі: «Усё законна».
Затым яму паведамілі, што аперацыя будзе зроблена ва Узбекістане, і мужчына накіраваўся ва Узбекістан.
– Калі я прыехаў, мне было даручана ехаць у Кыргызстан, а пасля прыезду ў Кыргызстан я наведаў шпіталь, дзе рабілі аперацыю па трансплантацыі. Гэта была пяціпавярховая бальніца, і супрацоўнікі патлумачылі, што я буду ляжаць у рэанімацыі.
Акрамя таго, паводле папярэдніх тлумачэнняў асацыяцыі, яму было вядома, што аперацыю будзе праводзіць турэцкі лекар, які працуе ў нацыянальнай бальніцы і з’яўляецца надзейным. Але на месцы яму сказалі, што лекар, які вядзе пацыента, з’яўляецца егіпцянінам.
Мужчына-пацыент расказаў выданню, што была яшчэ адна японка, якая прыйшла ў гэтую бальніцу, каб атрымаць аперацыю па трансплантацыі пры пасярэдніцтве той жа асацыяцыі. Паводле яго словаў, «стан жанчыны пагоршыўся адразу пасля аперацыі… Мне стала непрыемна ад гэтага, і я вярнуўся дадому».
Мужчына паведаміў, што палову яго грошай яму вярнулі, а астатняе не.
Вядома, што 9 лютага Дэпартамент сталічнай паліцыі Японіі правёў ператрусы ў філіялах “Асацыяцыі падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” падчас якіх быў канфіскаваны спіс з каля 150 пацыентаў.
