В Горках осудили троих мужчин за избиение таксиста-конкурента

Трое мужчин предстали перед судом в Горках по обвинению в злостном хулиганстве – жестоком избиении таксиста с целью устранения его как конкурента.

В июне 2025 года 40-летний житель Витебской области решил устранить соперника, который оказывал услуги такси на личном автомобиле, пишет сайт Генеральной прокуратуры. Вместе с двумя знакомыми он разработал план нападения. 

По схеме, 55-летний участник группы должен был сыграть роль пассажира и сесть в машину конкурента. В то же время инициатор расправы и его 20-летний сообщник следовали за такси, готовясь к нападению. Когда ничего не подозревающий водитель был вынужден остановиться, 40-летний мужчина выбежал из автомобиля, вытащил водителя, повалил его на землю и не меньше 27 раз, как выяснили следователи, ударил его по голове руками и ногам. Подоспевшие подельники также избивали мужчину – следствие насчитало не менее 16 ударов по различным частям тела. После избиения двое обвиняемых спустили все шины автомобиля жертвы.

На момент совершения преступления 40-летний и 55-летний мужчины находились в состоянии алкогольного опьянения.

В суде двое обвиняемых полностью признали вину, третий только частично. Суд Горецкого района по статье злостное хулиганство назначил 40-летнему мужчине три года ограничения свободы с направлением в исправительное учреждение открытого типа, 55-летнему – два года ограничения свободы без направления. 20-летний участник получил один год лишения свободы, однако исполнение наказания отсрочено на год с обязанностью отработать 120 часов общественно полезных работ.

Приговор пока не вступил в законную силу.

Фотоснимок из открытых источников

Климовичский лесхоз не придумал, что делать с лишней древесиной и сжег ее

Комитет государственного контроля и департамент финансовых расследований Могилевской области проверил исполнение поручения Лукашенко об уборке древесины с полей и опушек региона.

На полную катушку отличился климовичский лесхоз. Там, вблизи деревни Барсуки гнило 1,5 тысячи кубов дровяной древесины. 

История лишнего леса выглядит так:

  • по решению суда Климовичского района он был безвозмездно передан климовичскому лесхозу
  • лесхозу древесина оказалась не нужна, большая ее часть по символической цене и в долг была реализована одному из сельхозпредприятий района. 
  • этому предприятию в таком объеме дрова были не нужны – это его потребность на несколько лет.

В конце концов лесхоз поступил так, чтобы и дрова глаза не мозолили, отчетность выглядела красиво. 

На склад предприятия было перевезено около тысячи кубов древесины, а на все остальное были составлены фиктивные документы. Лишнее сотрудники лесхоза попросту сожгли, чтобы замести следы. 

Теперь действиям “хозяев” леса дается правовая оценка.

Фото из открытых источников.

Калі сцены гніюць хутчэй, чым справаздачы ў чыноўнікаў: выпадак у Старой Радчы

У Круглянскім раёне вецер зрабіў тое, да чаго чыноўнікі і іх «рэформы» давялі ўжо даўно – разваліў цялятнік у вёсцы Старая Радча. Ад моцных парываў даху і сцен проста не стала. Пад абломкамі апынуліся жывёлы, але, на шчасце, усе 75 цялят выжылі. МНС, працаўнікі фермы і суседзі аператыўна прыбеглі на дапамогу – і вось ужо на відэа ўсё выглядае амаль як геройскі рэпартаж. Але за кадрам застаецца галоўнае пытанне: чаму ў нас ад ветру абвальваюцца будынкі, якія павінны стаяць дзесяцігоддзямі?

На Магілёўшчыне людзі не здзіўляюцца. Бо ведаюць: калі ў дзяржаве ўсё гніе, то пачынаецца не з палітыкі – з фермы. Гніюць дошкі, цвілее цэгла, ржавеюць кроквы, а потым прыходзіць шквал – і ад «моцнага савецкага фундаменту» застаецца стос дошак. І ўсе робяць выгляд, што гэта «стыхія».

Калі паглядзець уважліва, «стыхія» тут жыве даўно – у справаздачах, дзе рамонт адрамантаванага будынка праходзіць пяць разоў запар; у подпісах, дзе кіраўнік раёна зацвярджае «гатоўнасць» да восеньскіх дажджоў; у дакументах, дзе ўсё пад кантролем, толькі каровы пасвяцца паміж руін.

Пасля абвалу чыноўнікі абяцалі «правесці ацэнку наступстваў і пачаць аднаўленне». Гэта гучыць ужо як традыцыйная мантра: спачатку разваліцца, потым ацэнім, потым паабяцаем, потым забудзем. І, можа быць, калі праз год прыедзе праверка, цялятнік ужо будзе «на стадыі ўзнаўлення». На паперы – ў любым выпадку.

Тым часам, людзі з суседніх гаспадарак кажуць проста: «Вецер быў, ды не такі ўжо і страшны. А вось дошкі трухлявыя – дык яны і не вытрымалі». Гэта і ёсць уся формула краіны. Бо калі ў нас кожны аб’ект будуецца, як тэлеграм-канал – хутка, танна і для справаздачы – то чаго чакаць ад ураганаў?

Вецер толькі паказаў тое, што даўно прагніло. Не толькі сцены – сістэму, у якой уся адказнасць заканчваецца на слове «стыхія». Бо так зручна: не трэба шукаць вінаватых, не трэба глядзець у смету, не трэба ўспамінаць, хто падпісаў акт прыёмкі. Проста сказаць: «прырода вінаватая».

Можа, гэты шквал – не пра надвор’е, а пра сімвал. Бо, калі дзяржава будуе ўсё на гнілых падпорках, то першы ж моцны парыў – і абваліцца не толькі цялятнік. І тады не застанецца ні герояў, ні цялят, толькі голае поле і чарговая справаздача, што ўсё «ў межах нормы».

Якуб Ясінскі

На Бабруйшчыне знайшлі грыб вагой амаль 10 кілаграм

Ядомы гіганцкі грыб вагой каля 10 кілаграмаў быў знойдзены на тэрыторыі Бабруйскага раёна.

Гіганцкі грыб-дожджавік знайшоў на полі сельскагаспадарчага прадпрыемства паблізу аграгарадка Кавалі мясцовы агроном-садоўнік Іван Аўрамчык. Вага ўнікальнай знаходкі склала 9 830 грам. 

Пры гэтым гігінцкі грыб адносіцца да сямейства шампіньонавых і, адпаведна, з’яўляецца ядомым, а гэта значыць што такім вялікім экзэплярам можна накарміць адразу некалькі чалавек. Уражвае і круглая форма грыба, якая крыху нагадвае мячык. 

Фота: bobr.by

У Бялыніцкім раёне хочуць паставіць помнік меліярацыі

Памятны знак з нагоды 100-годдзя пачатку меліярацыі на Магілёўшчыне плануецца паставіць каля вёскі Забалоцце Бялыніцкага раёна.

Пляцоўка, дзе плануецца ўстаноўка помніка, на сёння ўжо ўпарадкаваная. “Пляцоўка каля вёскі Забалоцце была выбрана невыпадкова, бо з яе  адкрываецца добры від на сучасныя меліярацыйныя збудаванні, якія ўзведзены ў рэчышчы канала. У межах самога канала плануецца стварыць экалагічны маршрут, на якім будуць адноўлены асноўныя этапы развіцця меліярацыйнай галіны за мінулыя сто гадоў” – прыводзіць словы прадстаўніка “Магілёўводбуд” Аляксея Пчэльнікава раённае выданне “Зара над Друццю”.

На пляцоўцы будзе размешчаны не толькі помнік, але і створана месца адпачынку, якое будзе аб’ядноўваць элементы музея меліярацыі пад адкрытым небам і паркавага ландшафту. Больш за тое, плануецца 20 месцаў для парковак, а таксама зялёныя зоны з дэкаратыўнымі раслінамі, альтанкамі ды лаўкамі. 

Сам помнік прысвечаны 100-годдзю ўзнагароджання Ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга БССР меліярацыйнага таварыства «Васількі», удзельнікі якога амаль уручную асушылі балота, што раздзяляла вёскі Васількі і Забалоцце Бялыніцкага раёна.

Пракурор з Быхава стаў суддзёй у Магілёве

У судзе Ленінскага раёна Магілёва з’явіўся новы твар – суддзёй там прызначаны былы пракурор з Быхава Аляксей Каралёў.

Інфармацыю аб прызначэнні Каралёва суддзёй і прывядзенне яго да прысягі распаўсюдзіў 14 кастрычніка 2025 года тэлеграм-канал Магілёўскага аблсуда. Пры гэтым чамусьці ён не распавёў аб папярэднім працоўным шляху новага прызначэнца. 

Аднак невялікі фактчэкінг высвятляе, што да апошняга часу Аляксей Каралёў працаваў у органах пракуратуры Быхаўскага раёна. І адной з яго функцый было інфармаванне грамадзян. Цікава, што на адным семінары ў быхаўскім Цэнтры культуры Каралёў выступаў на модную цяпер у пракуратуры тэму “генацыда” беларускага народа ў нямецка-савецкай вайне.

“Алексей Валерьевич отметил, что расследование геноцида белорусского народа в годы Великой Отечественной войны является данью памяти погибших и способствует установлению и сохранению исторической справедливости, служит реализации антифашистского принципа: “Никогда больше!” – пісаў сайт бібліятэк Быхаўскага раёна. Даволі нечаканы ад лукашэнкаўскага пракурора прынцып, калі ўлічваць, што цяперашні лозунг праўладных ура-патрыётаў у Расіі і Беларусі – “Можем повторить!”.

Фотаздымак: тэлеграм-канал Магілёўскага аблсуда

“Нізкі статус” для палітвязняў – здзекі ў горацкай калоніі

Былому лідару партыі «Зялёныя» і палітвязню Дзмітрыю Кучуку ў Горацкай калоніі №9 прысвоілі «нізкі статус» – маргінальны турэмны маркер, што ператварае чалавека ў ізгоя.

Дзмітрый Кучук быў затрыманы ў лютым 2024 года і асуджаны на шэсць гадоў калоніі за ўдзел у пратэстах і “заклікі да санкцый”. У няволі яму прысвоілі “нізкі статус”, а сем месяцаў ён правёў у адзіночнай камеры. У размове з “Вясной” ён распавёў, як адміністрацыя і крымінальныя «аўтарытэты» супрацоўнічаюць, каб прынізіць палітвязняў.

“Нізкі статус” па замове адміністрацыі

Паводле Кучука, “нізкі статус” яму прысвоілі па загадзе адміністрацыі, насуперак турэмным традыцыям. У атрадзе было каля 70 чалавек, з іх 20 з “нізкім статусам”, у тым ліку некалькі палітычных. Аператыўнікі загадалі аўтарытэтам прызначыць яму гэты статус, сцвярджаючы, што ён ўзначальваў ЛГБТ-супольнасць. “Яны сказалі, нібы я ўзначальваў у Беларусі ЛГБТ-супольнасць. Пазней я ўжо не змог ад яго пазбавіцца. Хаця паводле ўсіх вараўскіх традыцый гэта было бяспраўе (беспредел). Бо ў мяне не было ніякіх “касякоў” (парушэнняў турэмных правілаў, за якія могуць прызначыць “нізкі статус”). Пазней за гэты статус я апынаўся ў ШІЗА і ПКТ” – кажа ён.

Падчас каранціну начальнік прапанаваў яму памыць умывальнік, а гэта дзеянне, якое ў турэмных нормах лічыцца прыніжальным. За адмову палітвязня адправілі ў ШІЗА на 17 сутак. Так адміністрацыя свядома правакавала парушэнні, каб пакараць.

Жыццё ізгоя

Асуджаных з «нізкім статусам» аддзяляюць ад іншых: асобныя ўмывальнікі, туалет, посуд і сталы. Ім забаронена сядаць разам і дзяліцца ежай або цыгарэтамі. “Бо сесці за стол – гэта канчатковае прызнанне “нізкага статуса”. Калі ты харчуешся асобна, ты паказваеш, што не згодны з гэтым” – тлумачыць Кучук. Такіх вязняў лічаць ізгоямі, прымушаюць мыць прыбіральні і выконваць брудную працу. Асуджаныя пазбягаюць кантактаў з імі, бо могуць самі атрымаць “статус”.

“Нізкі статус” маральна знішчае, кажа Дзмітрый: “Вязняў з “нізкім статусам” там называюць “петух”, “підарас”. Цябе пастаянна будуць маральна забіваць, здзеквацца”. Адмяніць статус амаль немагчыма. Гэта могуць зрабіць толькі крымінальныя аўтарытэты, але ў дачыненні да палітычных яны падпарадкоўваюцца адміністрацыі.

Сем месяцаў у адзіночцы

З усяго тэрміну ў калоніі Кучук толькі два тыдні правёў у жылой зоне, астатні час прабыў у ШІЗА і ПКТ у адзіночнай камеры. Там не дазвалялі чытаць, атрымліваць перадачы, не выдавалі матраса. “Адзінае, можна перакінуцца парай словаў з раздатчыкам ежы ды паслухаць галасы вязняў з суседніх камер” – узгадвае ён.

Сілавікі праз радыёхвалю гучна транслявалі абразы і правакацыі, распускалі чуткі пра яго сям’ю, каб маральна зламаць. Праз гэта вязні жылі ў пастаяннай напрузе, чакаючы памілавання, пра якое часта падманам абвяшчалі.

Салідарнасць і чалавечнасць

Нягледзячы на статус, Дзмітрый сустракаў праявы падтрымкі. Загадчык гаспадаркі ставіўся да яго без абразаў, даваў газеты і матрас. Іншыя вязні перадавалі хлеб, кавалак сала ці дробязі як знакі салідарнасці. “Пры ўсім тым, што крымінальныя аўтарытэты прысвоілі мне гэты статус, яны ж у прыватных размовах стасаваліся са мною даволі на роўных. Яны ўсведамлялі, што “статус” мне далі за палітыку. Калі на прамзоне іншыя мяне правакавалі, аўтарытэты гэтыя пытанні вырашалі” – кажа ён.

Пасля  дэпартацыі ў Літву Кучук аднаўляе здароўе і збіраецца працягваць палітычную дзейнасць. Былы палітзняволены кажа, што нягледзячы на працяглы тэрмін у адзіночнай камеры, ён усё ж такі не здзічэў.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Пьяного жителя Бобруйска потянуло на морализаторство и дидактику – досталось всем

Пьяный бобруйчанин вступился за мальчика, с которым неправильно разговаривал отец.

Подвыпивший 59-летний бобруйчанин возвращался из магазина, увидел у подъезда мужчину с сыном, решил, что отец неправильно общается с наследником и сделал пару замечаний нравоучительного характера

Слова не помогли и в ход пошли кулаки. На шум сбежались соседи, а когда появилась жена человека, нарушившего правила педагогики, то досталось и ей. 

На “наставника” возбуждено уголовное дело за хулиганство.

Фото иллюстративного характера из открытых источников.

Царкоўны злодзей абрабаваў храм у Магілёўскім раёне

У аграгарадку Дашкаўка Магілёўскага раёна мужчына здзейсніў кражу ахвяраванняў прыхажан у мясцовай царкве на суму больш за 2 тысячы беларускіх рублёў

Да злачынства аказаўся датычны 45-гадовы мясцовы жыхар, які ўжо раней меў судзімасць. Уначы ён скарыстаўся лесвіцай, каб забрацца ў званіцу царквы святога Сергія Раданежскага, дзе зламаў краты і пранік унутр храма. Скрадзеныя грошы ён выдаткоўваў на ежу і алкаголь.

У дачыненні да яго распачалі крымінальную справу за крадзеж. Частку выкрадзенага ўдалося вярнуць, і гэтая рэшта будзе перададзена назад царкве.

“Дажынкі-2025” у Крычаве: танцы Крутога, мясны хлеб і дзіўны арт-аб’ект

“Дажынкі-2025” у Крычаве мелі не толькі сумны афіцыёз, але і багатае закуліссе: ад кірмаша з падворкамі і музычнай сцэны да адкрыцця паліклінікі і прадуктовых шэрагаў ды з’яўлення новага арт-аб’екта.

Падзеі на асноўнай пляцоўцы

Асноўныя падзеі “Дажынак” адбываліся на вялікім пляцы каля крычаўскага Дома саветаў. Менавіта там знаходзіліся падворкі, якія прадстаўлялі розныя раёны Магілёўскай вобласці. Магілёўскі падворак адзначыўся тым, што арганізаваў танцы з главой адміністрацыі Лукашэнкі Дзміртыем Крутым, які з задавальненнем пусціўся ў пляс.

Дзмітрый КрутыДарэчы, менавіта Круты быў адным з асноўных выступоўцаў, калі ва ўрачыстай абстаноўцы адчынялі дзверы новай паліклінікі ў Крычаве, а вакол луналі чырвона-зялёныя сцягі і балонікі, якія вялікі калектыў установы аховы здароўяі трымаў у руках, ствараючы адчуванне неверагоднага свята.

“Гэта вялікая падзея не толькі для Магілёўскай вобласці ці Крычаўскага раёна, але і для ўсёй сістэмы аховы здароўя нашай краіны. Такія аб’екты мы адкрываем штогод, дзякуючы чаму не толькі крычаўляне, але і жыхары суседніх раёнаў змогуць атрымліваць тут кваліфікаваную медыцынскую дапамогу” – цытуе словы Крутога на адкрыцці паліклінікі выданне “Крычаўскае жыццё”.

У гандлёвых шэрагах з мясной прадукцыяй зноўку адзначыліся прадстаўнікі Магілёва. Супрацоўнікі Магілёўскага мясакамбіната зрабілі сапраўны экслюзіў – рэкордны 200-кілаграмовы мясны хлеб, які быў прыгатаваны спецыяльна для «Дажынак» – інфармуе тэлеграм-канал “Могилев – мой город”. 

На галоўнай сцэне прагучала шмат папулярнай музыкі, рознага гатунку псеўдафальклор, але адной з цэнтральных песен быў хіт гурта “Дразды” “Хата бацькоў”. Выкананы ён быў не самім гуртом, а мясцовым вакальна-інструментальным ансамблем. Нагадаем, што не так даўно “Дразды” зноўку атрымалі магчымасць выступаць, бо былі пад негалоснай забаронай, ды выканалі некалькі песен для “дажыначнай” аўдыторыі ў Ваўкавыску – заўважыла выданне Еўрарадыё.

“Дажыначная творчасць” у выглядзе арт-аб’екта

З нагоды правядзення абласнога фестываля-кірмаша «Дажынкі-2025» у Крычаве з’явіўся новы аб’ект пад назвай «Наша слаўная Магілёўшчына». Паўстаў ён па ініцыятыве Каардынацыйнага савета грамадскіх аб’яднанняў і палітычных партый Магілёўскай вобласці і быў размешчаны па вуліцы Савецкай.

Крычаў Дажынкі

“Гэтая ўнікальная ўстаноўка стане сапраўдным цэнтрам прыцягнення для ўсіх, хто хоча захаваць на памяць яскравыя моманты” апісвае важнасць новай гарадской лакацыі  раённая газета “Крычаўскае жыццё”. 

Калі ж прыглядзецца да гэтай малой архітэктурнай формы, то выглядае яна дзіўнавата. Новы арт-аб’ект нагадвае браму з лаўкай пасярод праходу. У ніжняй частцы брамы знаходзяцца выявы беларускай касмічнай турысткі Марыны Васілеўскай, якая атрымала званне героя Беларусі, і класіка айчыннай літаратуры Янкі Купалы. 

Каля Васілеўскай знаходзіцца надпіс “Беларусь – гэта мы!”, а каля Купалы “Беларусь – гэта мір!”. Выглядаюць гэтыя надпісы недарэчна, бо яны ніяк не звязваюцца з выяўленымі асобамі, і тым больш з надпісам зверху, які дэманструе, што гэтая пара рэпрэзентуе “Нашу слаўную Магілёўшчыну”. 

Але як гэтыя асобы звязаныя з Магілёўшчынай і, у прыватнасці, з Крычавам? Янка Купала з Падняпроўскім рэгіёнам звязаны непасрэдна, бо напісаў знакамітую паэму “Магільва льва”, у аснову якой пакладзена легенда пра занаванне Магілёва. Дарэчы, здымкі фільма па гэтай паэме Купалы “Беларусфільмам” адбываліся ў значнай ступені ў Крычаве. У сваю чаргу, касмічная турыстка Васілеўская ніяк не звязана з Магілёўшчынай, а тым больш з Крычавам.

Фота: krichevlive.by