В агрогородке Кадино Могилевского района собирают приличный урожай репчатого лука. Похоже, перебоев с ним будет.
ОАО “Фирма “Кадино” в эти дни сосредоточили усилия на уборке лука. Его в хозяйстве выращивают уже десять лет и похоже знают толк в этом – на фотографиях культура выглядит аппетитно.
Урожайность кадинского лука составила 300 центнеров с гектара, что на тридцать процентов выше, чем в прошлом году.
После всех “овощных” скандалов и последующих разборок с виновными и невинными известия из Кадино можно назвать приятными.
Они выяснили поразительный факт: абсолютное большинство, 97,9 процента из 3 565 опрошенных уверены в единстве белорусского общества.
Не менее интересный вывод заключается в том, что “благодаря участию в торжественных мероприятиях целые семьи граждан проникаются истинными смыслами”.
Полная статистика “истинных смыслов” псевдоединства, по мнению респондентов, якобы, выглядит так:
умение толокой решать любые проблемы – 57 процентов;
способность ладить с соседями – 52,5 процента;
культура беларусов – 42,4 процента;
ведущую роль государства в общественных процессах, направленных на консолидацию общества – 39,2 процента;
патриотизм – 38,7 процента;
взаимовыручка – 27,5 процента;
совпадение культурных, религиозных и мировоззренческих ценностей – 25,9 процента.
Кроме того, могилевчане любят праздники и с радостью участвуют:
в праздничных мероприятиях и благотворительных акциях – 55,9 процента;
в концертах – 54,2 процента;
выставках – 23,2 процента;
диалоговых площадках – 15 процентов
спортивных мероприятиях – 14,18 процента
флешмобах – 11,8 процента:
вахтах памяти – 10,8 процента;
фестивалях – 9,2 процента;
и иных формах работы – 38,6 процента.
Наиболее интересны в этом скучном наборе цифр, конечно же, “иные формы работы”, которыми увлекается больше трети могилевчан.
А в остальном… Ну, чего не ляпнешь, ради того, чтобы бдительный сотрудник социологической службы не сдал тебя куда следует, как противника народного единства.
Все оптимистичные цифры будут предельно близки к ста процентам в стране, где:
политзаключенных обменивают на запчасти для “Боингов”;
власть держится исключительно за счет массовых репрессий против населения;
сотни тысяч граждан предпочли бесконечным праздникам эмиграцию;
наличие собственного мнения приравнивается к уголовному преступлению;
Ну, а главный “истинный смысл” заключается в том, что в Могилеве социологические опросы о единстве проводят специалисты по насаждению всех мыслимых видов вражды.
Улица Волгоградскую в Могилеве преобразилась. Страшно даже представить, какой она была до преображения.
О завершении ремонта дорожного покрытия на улице Волгоградской бодро отрапортовали “Могилевские ведомости”. Асфальтовой крошкой улицу посыпали благодаря “эффективному взаимодействию жителей, депутатов и городских властей”.
Главным инициатором перехода Волгоградской из глубины темных столетий в каменный век, стал “депутат” городского совета Александр Лавринович (на фото в центре), который прямо светился от сознания собственной значимости.
Именно он “оперативно” отреагировал на обращение местных жителей, касающееся “давней проблемы”.
Что-что, а проблема у улицы, действительно давняя, если даже асфальтовая крошка кажется ее жителям манной небесной.
Стоит, наверное вспомнить, что речь идет все-таки об улице областного центра, хоть и окраинной.
И давайте подумаем о том, как выглядят улицы за окраинами Могилева и дальше, если на “открытие” Волгоградской лично прибыла председатель городского “совета депутатов” Светлана Сташевская.
Если предположить, что Волгоградскую когда-нибудь заасфальтируют по-настоящему, то сердце замирает от предчувствия того, кто посетит Волгоградскую в тот знаменательный момент. Министр? “Президент”? Делегация ЮНЕСКО?
Польшча з 1 верасня ў адзіночку баранілася ад гітлераўскай Германіі. Уварванне савецкага войска прыспешыла паразу Польшчы.
Савецкі Саюз і гітлераўская Германія былі хаўруснікамі. 23 жніўня 1939 гэтыя дзве краіны падпісалі пагадненне, якое падзяліла сферы ўплыву ў сумежных краінах. Усё, што знаходзілася паміж Рэйхам і СССР, было падзелена. Гэты пакт развязаў Другую Сусветную вайну.
У 1939 годзе ўсходнія тэрыторыі Польшчы заняла Чырвоная Армія і ўслед за ёю прыйшлі падраздзяленні савецкіх карных органаў, якія распачалі тэрор супраць насельніцтва.
Дзве часткі Беларусі ў выніку захопу краю Савецкім Саюзам аб’яднаналіся. Іх ранейшы падзел быў узаконены Рыжскай дамовай 1921 году. Да Польшчы адышла тады заходняя Беларусь, а Ўсходняй яе часткаю завалодала Савецкая Расія.
У выніку вайны 1939 году аб’янаная Беларусь павялічылася да 226 тысяч кв. км, а колькасць насельніцтва склала больш 10,3 мільёны чалавек.
Рэжым Лукашэнкі ўварванне Савецкага Саюзу ў Польшчу выкарыстоўвае ў прапагандысцкіх мэтах. Для 17 верасня ідэолагамі прыдуманы Дзень народнага адзінства. Да 2021 годзе дата 17 верасня была ўшанаваная толькі ў назвах вуліц некаторых беларускіх гарадоў.
1590 год. Лідзе нададзенае магдэбургскае права і герб.
Горад вядомы з 1323 года будаўніцтвам мясцовага замка.
Стотысячны горад з развітай прамысловасцю. Цэнтр турызму нацыянальнага значэння.
1784 год. У Нясвіжы паказалі оперу «Агатка, або Прыезд пана».
Паставіў яе кіраўнік нясвіжскай капэлы Ян Голанд. Дырыжыраваў Джаакіна Альберціні, а лібрэта да оперы напісаў князь Мацей Радзівіл.
Адна з першых опер, створаных і пастаўленых у Беларусі ў XVIII стагоддзі.
Напісаная з нагоды прыезду ў Нясвіж караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
Мела асаблівую вядомасць і больш за 40 год не сыходзіла са сцэны тэатраў Рэчы Паспалітай.
1774 год. Нарадзіўся Тадэвуш Тышкевіч.
Дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага княства Літоўскага.
Падчас паўстання 1794 года быў ад’ютантам Якуба Ясінскага, кіраваў атрадам у Вільні. Удзельнік абароны Прагі (прадмесце Варшавы).
За ўдзел у Аўстра-французскай вайне 1809 года ўзнагароджаны ордэнам «Віртуці Мілітары».
У вайну 1812 ваяваў на баку французаў, генерал кавалерыйскай брыгады, удзельнічаў у баях пад Мірам, Смаленскам, у Барадзінскай бітве.
Падчас паўстання 1830–1831 гадоў узначаліў Часовы паўстанцкі ўрад Літвы, на чале паўстанцкіх войск штурмаваў Вільню.
Памёр у Парыжы.
1787 год. Прынята Канстытуцыя ЗША.
Прынята Канстытуцыйным канвентам у Філадэльфіі.
Канстытуцыя ЗША – самы кароткі ў свеце асноўны закон.
Мае прэамбулу і 7 артыкулаў, і з некаторымі змяненнямі (27 паправак) дзейнічае па сёння.
1898 год. Нарадзіўся Павел Крынчык.
Беларускі дзеяч у міжваеннай Польшчы, публіцыст.
Удзельнік Таварыства беларускай школы, член яе Галоўнай управы.
Адзін з арганізатараў і член Галоўнага сакратарыята клуба «Змаганне».
За грамадскую дзейнасць арыштоўваўся польскімі і савецкімі ўладамі.
Вязень Калымскіх лагераў.
1907 год. Нарадзіўся Сяргей Дзяргай.
Паэт і перакладчык.
Працаваў у часопісах «Полымя», «Вожык»
Аўтар 9 зборнікаў паэзіі.
Перакладаў на беларускую мову творы замежных літаратараў.
Савецкімі карнымі органамі арыштоўваўся ў 1935 годзе. За «антысавецкую агітацыю» асуджаны да 3 гадоў папраўчых лагераў. У 1939 годзе зноў арыштаваны і высланы ў Казахстан.
Пахаваны на Паўночных могілках Мінску. Рэабілітаваны ў 1992 годзе.
1912 год. Нарадзіўся Максім Танк (Яўген Скурко).
Класік беларускай літаратуры.
Не прымаў сацыялістычны рэалізм. Не цураўся бел-чырвона-белага сцяга, падтрымліваў мову і нацыянальную сімволіку, выступіў супраць вынікаў рэферэндуму 1995 года.
Многія вершы паэта пакладзены на музыку, перакладзеныя на іншыя мовы.
Яго імя нададзена Беларускаму дзяржаўнаму педагагічнаму ўніверсітэту, Мінскаму педагагічнаму каледжу, Сваткаўскай школе, што ў Мядзельскім раёне, і Мядзельскай раённай бібліятэцы.
У Мядзеле стаіць помнік пісьменніку.
1949 год. Нарадзілася магілёўская мастачка Вера Юркова.
Нарадзілася 17 верасня 1949 года ў горадзе Беліц (Германія). З 1975 году пражывае ў Магілёве. У юнацтве займалася балетам, але аддала перавагу выяўленчаму мастацтву.
Удзельнік мастацкіх выставак з 1974 года, член Беларускага саюза мастакоў з 1980-га.
Працуе ў станковай графіцы (літаграфія, акварэль) і жывапісе. Творы вызначаюцца арыгінальным кампазіцыйным рашэннем, выразнасцю выявы і колеру, паэтызацыяй вобразаў.
У 2016 г. выканала пано з гісторыі пажарнай справы на вышыні 3-4 м з правага і левага бакоў будынка пажарнага дэпо ў г. Магілёве (завулак Пажарны, 6), у 2018 г. – роспіс «Гараджане» на сцяне Магілёўскага музея этнаграфіі.
1949 год. Нарадзіўся Генадзь Карпенка.
Навуковец і палітык.
На пасадзе старшыні Маладзечанскага гарвыканкаму (1991-1994) правёў дэсаветызацыю гарадской тапанімікі, эканамічныя пераўтварэнні, ініцыяваў правядзенне музычнага і тэатральнага фестываляў, стварэнне футбольнага клубу.
Быўшы намесніка Старшыні Вярхоўнага Савету кіраваў спробай імпічменту Лукашэнкі.
Памёр 6 красавіка 1999 года ў шпіталі.
1959 год. Нарадзіўся Сяргей Дубавец.
Журналіст, літаратар.
Пісаў для газет «Люстра дзён», слонімскай «Набойні», талакоўскага «Бурачок», бюлетэня Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя» – «Кантроль», газеты «Навіны БНФ».
Рэдактар газеты «Свабода», галоўны рэдактар «Нашай Нівы».
Масон. Вялікі майстар Вялікай ложы Беларусі.
Аўтар шматлікіх твораў, прадмоў да кніг.
Узнагароджаны медалямі Літвы, імя Алеся Адамовіча Беларускага ПЭН-цэнтру, 100 гадоў БНР.
Лаўрэат многіх літаратурных прэміяў.
1985 год. Памёр Васіль Гарбацэвіч.
Адзін з заснавальнікаў беларускай савецкай драматургіі.
Выкладаў беларускую мову і літаратуру ў Магілёўскім педагагічным тэхнікуме (1924-1929).
Арганізатар і кіраўнік Магілёўскай філіі «Маладняка» (1925–1928).
Аўтар шматлікіх п’ес, якія ставіліся беларускімі тэатрамі.
Аўтар успамінаў пра сустрэчы з Максімам Багдановічам у Яраслаўлі.
2013 год. Памёр Віктар Маркавец.
Беларускі мастак-жывапісец.
Быў удзельнікам дысідэнцкай групы беларускай інтэлігенцыі «На Паддашку». Быў сябрам незалежнай суполкі мастакоў «Пагоня».
У яго творчай майстэрні ладзіліся першыя паседжанні Сойму БНФ «Адраджэньне».
Рэканструяваў партрэты знаных дзеячаў беларускай гісторыі і культуры. Аўтар серыі работ, прысвечаных Кастусю Каліноўскаму.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых крыніцаў
В Краснополье местная семья решила отдать выращенную картошку даром любому, кто уберет ее своими силами. Желающих долго ждать не пришлось.
О своем желании отдать картошку с целого поля заявила пару дней назад в ТikТok пользовательница Наталья Булова. Она это объяснила тем, что погода злую шутку сыграла. “Урожай слабый, техника дорогая. Расходы свои точно не отобьем” – написала она в ответ на вопрос – зачем сажали?
Многие пользователи думали, что это шутка или злой подвох. Тем не менее, нашлись и те, кто был готов своими силами собрать себе бесплатные корнеплоды.
И уже 16 сентября женщина выложила в ТикТок новое видео уже полностью убранного поля. “Картофель забрали бесплатно. Это не было шуткой. Жаль, что не досталась всем желающим. Спасибо многим за поддержку. Творите добро” – написала Наталья.
Ураджэнка Клімавічаў Крысціна Ціманоўская зноў прымае ўдзел у забегу ў Японіі, толькі цяпер пад польскім сцягам.
Забег у чатыры гады
13 верасня 2025 года ў Токіа стартаваў Чэмпіянат свету па лёгкай атлетыцы. Крысціна Ціманоўская прымае ў ім удзел – яна выступіць у жаночай эстафеце 4×100 м. Разам з ёй у каманднай заяўцы ад Польшчы фігуруюць Эва Свабода, Магдалена Нямчук, Аляксандра Піятроўская, Магдалена Стэфановіч, Марлена Гранашэўская (з іх на дарожку выйдуць толькі чацвёра, калі не здарыцца якога форс-мажора), піша выданне «Трыбуна».
Папярэднія забегі пройдуць 20 верасня, фінал жа прызначаны на 21-е.
Спартсменка прыехала на другі чэмпіянат свету разам са зборнай Польшчы (у 2023-м быў Будапешт). Увогуле ж гэта трэці турнір такога рангу у кар’еры Ціманоўскай агулам (Доха-2019 прайшла пад чырвона-зялёным сцягам).
На сёння ўраджэнка Клімавічаў з’яўляецца дзейнай чэмпіёнкай Польшчы на дыстанцыі 100 метраў (11,38). Тытул яна ўзяла ў жніўні пры адсутнасці траўмаванай зоркі польскага спрынту Эвы Свабоды. 11,38 сек дазволілі ўзяць тытул, але не дазволілі адабрацца на Чэмпіянат свету ў індывідуальную праграму.
Нагадаем, чатыры гады таму Крысціна Ціманоўская пакідала Токіа пад прыкрыццём дыпламатаў. У жніўні 2021-га, падчас Алімпійскіх гульняў у Японіі, лукашэнкаўская дэлегацыя спрабавала прымусам вывезці спрынтарку пасля таго, як яна публічна паскардзілася на тое, што яе без згоды ўнеслі ў склад няпрофільнай эстафеты 4 па 400 метраў. У аэрапорце Ціманоўская адмовілася сядаць у самалёт, папрасіла абароны ў японскай паліцыі і атрымала гуманітарную візу ў амбасадзе Польшчы. У гэтай краіне яна паспяхова працягнула сваю спартыўную кар’еру.
Што робіць Ціманоўская ў Токіа па-за спортам?
«Я другі раз у Японіі, але гэты найлепшы» – напісала спартсменка ў Instagram неўзабаве пасля прылёту ў Токіа.
Яна як заўжды актыўнічае ў сацсетках. Атлетка паказвае «закуліссе» чэмпіянату. Вельмі радавалася гасціннасці японцаў, якія трымаюць бясплатныя парасоны ля выхадаў з гатэля і мацоўні. Таксама адзначае імкненне мясцовых да чысціні, таму «ў залю мы ходзім у тапачках».
Сюрпрызам для бягухі сталі нізкія ўмывальні, разлічаныя пад не вельмі высокіх у параўнанні з еўрапейкамі японак.
У адным з апошніх ролікаў Ціманоўская паказала «распакаванне» падарункаў ад арганізатараў – на топ-турнірах прынята адорваць удзельнікаў.
Акрамя таго, Ціманоўская катаецца на метро, каштуе мясцовую кухню.
Мінская юрыстка родам з Бабруйска, Таццяна Клачко адпраўлена на “хатнюю хімію” за ўдзел у пратэстах.
Як піша “Наша ніва”, Таццяне Клачко 37 гадоў, яна родам з Бабруйска. У 2011 скончыла юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 2017 і 2021 прайшла курсы ў Інстытуце перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі суддзяў, пракурораў, судоў і ўстаноў юстыцыі БДУ.
Жанчына працуе юрыстам з 2010 года. Пасля працы ў розных кампаніях, у тым ліку міжнародных, яна стала партнёрам бюро Lovtsov, Klochko & Partners. З 2014 удзельнічае ў штогадовым даследаванні Сусветнага банка Doing Business.
Таццяна спецыялізуецца на паслугах бізнэсу. Яна займаецца прававымі спрэчкамі, прававым аўдытам, пытаннямі здзелак па зліцці і паглынанні бізнэсу, а таксама яго ліквідацыі.
Як стала вядома журналістам, Таццяну Клачко асудзілі ў сярэдзіне 2025 года па абвінавачанні ва «ўдзеле ў дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак». Ёй прысудзілі абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.
На деревенской беседке в Костюковичском районе сделают надпись “Возрождение”. Чтобы никто в нем не сомневался.
Благоустройство территории Новосамотевичского сельского совета Костюковичского района достигло апогея – в деревне Липовка сельчане единогласно решили сделать на беседке надпись “Возрождение”.
Это для тех, кто еще сомневается в возрождении беларуской деревни. Ведь, в темные, долукашенковские времена на беседках и скамейках вырезали совсем другие слова.
Новосамотевичский сельисполком – лидер всячаских нововведений. Его председатель Виктор Ковалев постоянно что-то организует и привлекает местных журналистов для освещения своей деятельности.
приобретено 27 деревянных скамеек и четыре беседки;
количество деревьев в мини-дендропарке достигло 28 штук.
Об уровне возрождения можно судить по тому, что “в деревне Бони планируется установить одну из беседок на месте прибытия автомагазина. В ней, в ожидании покупок, местные жители могут укрыться от солнца, снега, дождя или просто пообщаться друг с другом в свободное время”.
Выходит, возрождение началось с закрытия сельмага, а закончилось установкой беседки, где можно спрятаться от дождя и снега в ожидании автолавки.
Надпись “возрождение” – только одна из форм благодарности сельчан властям. Жители поселка Узкий Кричевского района даже плясали в день открытия “места ожидания автолавки”.
В самих же Костюковичах надписи на беседках не поощряются. Когда надпись “Любимая гимназия”, цветными мелками, сделали девочки из местной гимназии, идеолог лесхоза Сазоненко пригрозила им исправительными работами от забора и до вечера.
Правда, после публикации этой истории на нашем сайте, статью с угрозами
“Голас Касцюкоўшчыны” со своего ресурса мгновенно убрал.
Рабочих могилевского металлургического завода “объединяли” песнями в обеденный перерыв.
Чтобы рабочие «Могилевского металлургического завода» не шатались без дела в свой законный обеденный перерыв, их заняли цеховым концертом, приуроченным к “дню единства”.
Правда, “специфика производства не позволяет проводить такие творческие встречи прямо в цехах завода – там очень жарко”. Концерт пришлось перенести во двор предприятия.
Заместитель директора по идеологической работе и кадрам Елена Лезова, которая имеет весьма абстрактное представление и о жаре в цехах, и о том, что рабочие имеют право распоряжаться обеденным перерывом по своему усмотрению, заявила, что “возрождение цеховых концертов – это самое замечательное, что могло быть ко Дню народного единства”.
Реинкарнацию агитбригад в Могилеве начали давно и уже обкатали на работниках “Домочая”. Там тоже все ликовали и узнавали у идеолога о том, смогут ли артисты приезжать почаще.
А идеологи обещали. Они – люди подневольные. Ну, ни в чем не могут отказать трудящимся. В обед, так в обед!
