Захворванне адзёрам зафіксавана з пачатку года ў чатырох абласцях Беларусі з пачатку года. Сярод іх – Магілёўская.
Пра тое, што адзёр зафіксаваны з пачатку 2026 года таксама яшчэ ў Віцебскай, Гомельскай і Гродзенскай абласцях, распавёў 23 чэрвеня на прэс-канферэнцыі “Здароўе нацыі: інфекцыі пад кантролем”, якая прайшла ў сталічным Доме прэсы, загадчык аддзялення імунапрафілактыкі Рэспубліканскага цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя Кірыл Ігнатаў.
Паводле яго, у 2025 годзе такія хворыя рэгістраваліся ва ўсіх рэгіёнах. У параўнанні з 2024 годам іх было ў 12 разоў менш. Пры гэтым Ігнатаў не прывёў канкрэтнай статыстыкі захворвання, абмежаваўшыся адноснымі паказчыкамі.
Летась у палове выпадкаў інфекцыя была завазной. Галоўным чынам яна паходзіла з Расіі, Тайланда і з Кубы. Да таго больш за 30% выпадкаў было звязана з ўжо завезенай інфекцыяй. Прыкладна палова хворых – дарослыя ад 30 да 49 гадоў. Таксама толькі ў паловы пацыентаў было пацверджанне вакцынацыі альбо наяўнасці ахоўнага тытру да інфекцыі.
Сёлета завазных было 16% выпадкаў (Ігнатаў назваў Расію і Кыргызстан), яшчэ 75% выпадкаў звязана з ужо завезенай інфекцыяй.
Нядаўняя навіна пра працу народнага кантролю ў Магілёўскай вобласці, напісаная ў жанры “справаздачы пра добрую працу”, вельмі папулярным у асяроддзі лукашэнкаўскіх прапагандыстаў, б’е ўсе рэкорды анекдатычнасці.
Гучны зачын: «народны кантроль», «каардынацыйны савет», «інструмент, які штотыдзень даказвае сваю эфектыўнасць».
Усё гэта гучыць як даніна структуры, што займаецца сур’ёзнымі грамадскімі праблемамі. А далей высвятляецца, што за паўгода працы паступіла 11 зваротаў. Адзінаццаць. На вобласць з мільёнам жыхароў. Гэта менш за два звароты на месяц. То-бок «інстытут народнага кантролю» — гэта, па сутнасці, дзяжурны, які раз на два тыдні здымае тэлефонную трубку.
А змест зваротаў? «Адсутнасць жытняга хлеба на паліцы, халадзільныя камеры без накрывак, несанкцыянаваны вулічны гандаль». Гэта абсалютна побытавыя пытанні раённага ўзроўню, якія паводле нармальнай логікі павінны вырашацца праз кнігу скаргаў або званок дырэктару крамы.
А ў Магілёве ж пад іх збіраюць калегіяльнае пасяджэнне, выязджаюць з інспекцыяй, праводзяць «перамовы і сумесныя маніторынгі з прадстаўнікамі ўлады».
Далей – яшчэ весялей.
Гісторыя пра дзіцячае харчаванне
Гэтую казку на пасяджэнні падалі як прыклад узорнай працы сістэмы.
такім чынам:
жыхарка паскардзілася, што ў краме няма дзіцячага харчавання мясцовага вытворцы;
прафсаюз разам з дзвюма інстанцыямі выканкама выехаў у краму разбірацца;
загадчыца патлумачыла: завозілі, не куплялі, сапсавалася;
пакупніцы прапанавалі альтэрнатыву.
Атрымліваецца, што чалавек хацеў купіць канкрэтны тавар, прадукта няма, бо ніхто, у тым ліку і сама заяўніца, яго раней не браў.
А выснову з гэтай гісторыі «народны» кантроль фармулюе як перамогу: «мы аргументавана даказваем, што пакупнік павінен мець выбар».
І гэта пры тым, што крама ўжо паспрабавала даць выбар, і гэты выбар не спрацаваў — тавар згніў на паліцы.
Бабуліны мудрасці
Вынік працы цэлага каардынацыйнага савета падвялі бабулінай мудрасцю двухсотгадовай даўніны: «гандлёвыя аб’екты, як правіла, ідуць насустрач, бо разумеюць: задаволены пакупнік — гэта іх выгода».
Насамрэч жа ўся выгода ў тым, каб праядаць бюджэт, не робячы нічога карыснага.
А чаго, уласна, чакаць ад натоўпу гаваруноў, якія займаюцца імітацыяй бурнай дзейнасці? Прычым настолькі бяздарна, што любому нармальнаму чалавеку становіцца ясна: найлепшым вынікам пасяджэння “кантралёраў” была б рэзалюцыя аб спыненні іх дзейнасці як заведама бессэнсоўнай.
Аперацыю па захопе магілёўца, які трымаў дома арсенал зброі, правялі мясцовыя сілавікі.
Для затрымання 52-гадовага грамадзяніна былі задзейнічаны супрацоўнікі ГУБАЗіК пры падтрымцы байцоў АМАПа.
У яго доме былі выяўлены карабін з аптычным прыцэлам, дзве асколачныя гранаты, больш за два кілаграмы выбуховых рэчываў, амаль 100 патронаў да наразной агнястрэльнай зброі, ствол са ствольнай скрыняй ад вінтоўкі, узрывацель для ручных гранат, капсуль-дэтанатар і электрадэтанатар.
На жыхара Магілёва ўзбуджана крымінальная справа, ён знаходзіцца ў ІЧУ. Раней мужчына быў судзімы за незаконны абарот зброі і боепрыпасаў, а таксама за крадзеж.
Каваны саксафаніст стаіць на рагу Болдзіна ў поўны чалавечы рост. Праз квартал ад яго – трубач, далей – віяланчэліст. Гэта джаз-бэнд з чорнага металу, у які ператварылася вулічнае асвятленне цэнтральнай часткі вуліцы Ленінскай: замест стандартных слупоў са свяцільнямі – фігуры музыкаў. Гэта самая прыкметная, але не самая цікавая знаходка праекта.
Першы этап рэканструкцыі галоўнай пешаходнай вуліцы Магілёва – ад плошчы Славы да Болдзіна – выходзіць на фінішную прамую. Тратуарная плітка ўкладзеная, малыя архітэктурныя формы зманціраваныя, і цяпер відаць, на што рабілася стаўка.
Урны кажуць «дзякуй»
Галоўная знаходка праекта – не ў маштабе, а ў інтанацыі. На постсавецкіх пешаходных вуліцах звычайна робяць адно з двух: або «еўрапейскі мінімалізм» з шэрай пліткай і геаметрычнымі лаўкамі, або тэматычны лубок з вычварнымі ліхтарамі пад даўніну.
На Ленінскай выбралі трэці шлях – тэатральны і крыху іранічны.
Самы красамоўны прыклад – урны. Яны зробленыя ў выглядзе джэнтльменаў, а можа і ільфапятроўскіх “пікейных камізэлек”: капелюшы, камізэлькі, кійкі-парасоны.
Кожны трымае таблічку з адным словам: «Дзякуй». Не «не смецiце», не піктаграму з кошыкам і чалавечкам, не папярэджанне пра штраф.
Падзяка – авансам, тым, хто яшчэ не кінуў смецце міма. І заўважым – тэкст па-беларуску, што для праекта ў нашым абласным цэнтры з пераважна рускамоўным гарадскім асяроддзем вельмі важны момант.
Сцэнаграфія замест добраўпарадкавання
Каля дзіцячай школы мастацтваў № 4 добраўпарадкаванне пераходзіць у сцэнаграфію. Абноўленае пакрыццё, лаўкі, музычныя інсталяцыі ў выглядзе інструментаў – усё сабрана ў адзін ансамбль, як дэкарацыя да спектакля, які вось-вось пачнецца. На сценах дамоў развешаныя гістарычныя здымкі і гравюры старога Магілёва.
У выніку атрымліваецца, што мінак ідзе не па вуліцы, а па музейнай экспазіцыі.
Паводле гэтай жа логікі працуюць і іншыя аб’екты: вялікія каваныя гадзіннікі, фотазоны, фігуры музыкаў джаз-бэнда.
Кожны з іх дзейнічае не як «элемент гарадскога асяроддзя», а як рэквізіт. З тонкім разлікам на тое, што побач абавязкова стане чалавек са смартфонам.
Тры кіламетры яшчэ наперадзе
Па прамой Ленінская цягнецца на тры кіламетры: ад плошчы Славы да вуліцы Міронава. Пакуль ператварыўся толькі першы яе адрэзак. Рэканструкцыя, як абяцаюць, будзе працягвацца паэтапна, і наперадзе – новыя фотазоны і арт-прасторы.
Калі абраны стыль удасца вытрымаць на ўсёй працягласці, у Магілёва атрымаецца рэдкая для абласных цэнтраў рэч: галоўная вуліца не з тыпавым наборам пліткі і лавак, а з уласным голасам. Або са сваёй музыкай.
Сталі вядомыя новыя падрабязнасці смяротнага ДТЗ на трасе Р-122 «Магілёў – Чэрыкаў – Касцюковічы» ў Магілёўскім раёне.
Як паведамлялаДАІ, днём 22 чэрвеня 51-гадовы кіроўца Fiat збіў двух мужчын, якія ішлі па ўзбочыне да месца правядзення дарожных работ. У выніку аварыі 23-гадовы мужчына загінуў, яго 41-гадовага калегу шпіталізавалі.
Як стала вядома mogilev.media ад уласных крыніц, загінулы быў студэнтам Беларуска-Расійскага ўніверсітэта. Ён праходзіў пераддыпломную практыку і накіроўваўся да месца работ.
У афіцыйных паведамленнях пра аварыю гэтая акалічнасць не згадвалася: ахвяру назвалі проста «рабочым». Прычыны і дакладныя абставіны здарэння пакуль высвятляюцца.
1241 год. Манголы пацярпелі першую паразу ў Цэнтральнай Еўропе.
Пасля заваявання Паўночнага Кітая, Сярэдняй Азіі, Закаўказзя і Русі манголы, якія накіраваліся праз Карпаты ў Цэнтральную Еўропу, пацярпелі першую паразу.
У Маравіі войска царэвіча Байдара, якое абложвала горад-крэпасць Оламаўц, было цалкам разгромлена гарнізонам, які раптам выйшаў за сцены крэпасці пад камандаваннем чэшскага ваяводы Яраслава.
Натыкнуўшыся на супраціў у Польшчы і Чэхіі, манголы працягнулі нашэсце ў паўднёвым кірунку і да пачатку 1242 года выйшлі да Адрыятыкі. Заходнюю Еўропу ўжо ахапіла паніка, але нечакана захопнікі былі адкліканы ў родныя стэпы ў сувязі са смерцю ў сталіцы Чынгізідаў Каракаруме вялікага хана Угедэя.
1404 год. Смаленск вярнуўся ў склад Вялікага Княства Літоўскага.
Горад вядомы з 863 года, цэнтр смаленскіх крывічоў.
У 1230 годзе трапіў пад уплыў Полацкага княства. Буйны цэнтр беларускага летапісання.
У 1401-1404 гадах горад выйшаў з-пад апекі ВКЛ. Пасля вяртання ў ВКЛ, паводле некаторых звестак, Вітаўт даў месту прывілей на Магдэбургскае права (калі гэтая інфармацыя праўдзівая, то атрымліваецца, што Смаленск уваходзіць у першую пяцёрку беларускіх магдэбургскіх гарадоў), у другі раз такое права атрымаў 4 лістапада 1611 года. 15 ліпеня 1410 года смаленскія харугвы ўдзельнічалі ў Грунвальдскай бітве.
У 1508-1514, 1611-1654 гадах – сталіца Смаленскага ваяводства.
Герб Смаленскага ваяводства.
1777 год. Нарадзіўся Ян Ходзька (1777-1851).
Пісьменнік, публіцыст, грамадскі дзеяч, масон, удзельнік паўстання 1830-1831 гадоў.
Старшыня Галоўнага цывільнага суда ў Мінску, суарганізатар масонскіх лож у Мінску і Вільні.
Выступаў за пашырэнне адукацыі сярод народа. Ганаровы член Віленскага ўніверсітэта, інспектар школ Віленскай, Магілёўскай і Віцебскай губерняў.
Па палітычных матывах і за ўдзел у паўстанні арыштоўваўся ў 1826, 1830 гадах. Быў вязнем Петрапаўлаўскай крэпасці, сасланы ў Сібір.
Аўтар п’ес, камедый, мемуараў, прац па гісторыі Міншчыны.
1796 год. Нарадзіўся Ян Чачот (1796-1847).
Беларускі і польскі паэт і фалькларыст, мовазнавец. Філамат, філарэт, сябра А. Міцкевіча, Т. Зана, І. Дамейкі. За нацыянальна-рэвалюцыйную дзейнасць сасланы на Урал. Выдаў 6 зборнікаў сабраных ім каля тысячы аўтэнтычных беларускіх народных песень у перакладзе на польскую мову і ў арыгінале.
Упершыню паставіў пытанне аб прынцыпах будучага «крывіцкага» правапісу, зрабіў спробу ўнармавання беларускай граматыкі. Беларускую мову называў «славянакрывіцкай мовай», шырока выкарыстоўваў выраз «Белая Русь». Аўтар шматлікіх песень, 22 з якіх (болей, чым на словы любога іншага аўтара) пакладзены на музыку С. Манюшкам.
Памёр 11(23) жніўня 1847 года.
Я. Чачот перад смерцю.
1812 год. А 2:00 гадзіне з пераправай праз Нёман французскіх войск пачалася вайна з Расіяй – вайна 1812 года.
На тэрыторыі Беларусі яна пераўтварылася ў сапраўдную грамадзянскую.
За два дні да гэтай падзеі перад войскамі зачыталі загад Напалеона, у якім ён падкрэсліваў, што вядзе вайну дзеля аднаўлення Польшчы ў межах 1772 года.
У вайне загінулі ў баях, ад голаду, разрухі мільён беларусаў – кожны чацвёрты. На месцах значных баёў гэтай вайны ўсталяваны помнікі, у тым ліку ў Віцебску, Полацку, Клясціцах, Брэсце, Пінску.
Пад Магілёвам у 1912 годзе пабудавана мемарыяльная капліца ў памяць аб бітве пад Салтанаўкай 23 ліпеня 1812 года.
Адной з самых знакамітых у свеце бітвай гэтай вайны стала бітва 29 лістапада 1812 года на Бярэзіне пад Барысавам, дзе каля вёсак Студзёнка і Брылі загінула значная частка арміі Напалеона. Бітва пакінула моцны адбітак у грамадскай свядомасці французаў, якія да гэтага часу ўжываюць слова «Бярэзіна» як метафару поўнага правалу або катастрофы.
М. Самакіш. Подзвіг салдат Раеўскага пад Салтанаўкай, 1912.
1834 год. Памер Людвік Тадэвуш Замбжыцкі (1803-1834).
Адзін з кіраўнікоў паўстання 1830-1831 гадоў. Стрыечны брат мастака В. Ваньковіча.
За гераізм адзначаны залатым крыжам «Віртуці Мілітары».
У Францыі стаў сузаснавальнікам Таварыства літоўскіх і рускіх зямель, Літоўскага ваеннага камітэта. Пахаваны на парыжскіх могілках Манмартр.
1900 год. Нарадзіўся Кузьма Чорны (Мікалай Раманоўскі, 1900-1944).
Беларускі пісьменнік.
Аўтар шэрагу кніг апавяданняў, п’ес, раманаў, гумарыстычных твораў.
У шэрагу твораў імкнуўся стварыць «тыпы, якія носяць беларускія імёны» і «павінны стаць абагульненымі вобразамі, зразумелымі ўсім нацыянальнасцям».
Перакладчык асобных твораў А. Пушкіна, М. Гогаля, А. Астроўскага і іншых.
Пэўныя яго творы інсцэнізаваны і экранізаваны, як, напрыклад, фільм «Ноч пры дарозе».
У 1938-1939 гадах знаходзіўся ў турме НКУС. Следчыя рэгулярна катавалі вязня. Змардаваны душой і целам, пісьменнік быў вызвалены 8 чэрвеня 1939 года.
У 1941-1944 гадах знаходзіўся ў эвакуацыі, пераважна ў Маскве. У верасні 1944 года вярнуўся ў Мінск, працаваў у рэдакцыі часопіса «Беларусь».
Памёр ад інсульту 22 лістапада 1944 года.
1907 год. У в. Восаў (зараз – Клічаўскі раён) нарадзіўся Язэп Зазека (1907-1977).
Беларускі пісьменнік, навуковец, педагог. Кандыдат філалагічных навук.
Працаваў намеснікам дырэктара Беластоцкага, Мінскага педінстытутаў, загадчыкам кафедры ў Адэскім універсітэце, дацэнтам БДУ.
Аўтар зборнікаў апавяданняў, нарысаў, кніг для дзяцей, прац пра беларускі фальклор. Укладальнік зборнікаў партызанскай творчасці.
1941 год. Магілёў стаў часовай сталіцай БССР (24 чэрвеня-3 ліпеня).
Сюды пераехалі ЦК КПБ, СНК БССР, штаб Заходняга фронту. Пачалося фарміраванне народнага апалчэння, эвакуацыя насельніцтва, абсталявання прадпрыемстваў, культурных каштоўнасцей.
З 25 чэрвеня па 14 ліпеня 1941 года з горада адпраўлена на Усход 935 вагонаў з матэрыяльнымі каштоўнасцямі. Падчас эвакуацыі быў страчаны Крыж Еўфрасінні Полацкай.
Фота з архіва Д. Лісоўскага. Магілёў ў ліпені 1941 года.
1941 год. Утворана Савецкае інфармбюро (Савінфармбюро).
Утворана з мэтай асвятлення міжнародных падзей, ваеннай абстаноўкі на франтах, жыцця краіны, знешнепалітычнай прапаганды.
Усяго за вайну прагучала болей за 2 000 франтавых зводак і падрыхтавана 135 000 артыкулаў у бюлетэні амбасад і місій, замежныя газеты, часопісы, радыёстанцыі. Апошняя зводка выйшла 5 мая 1945 года, калі Юрый Левітан паведаміў: “Прыём пленных нямецкіх салдат на ўсіх франтах скончаны”.
1945 год. У Маскве адбыўся Парад Перамогі.
А 10:00 раніцы маршал Г. Жукаў выехаў на белым кані на Красную плошчу. Камандуючы парадам, ураджэнец Беларусі, маршал К. Ракасоўскі прадставіў Жукаву рапарт, а потым яны разам пачалі аб’езд войскаў.
Падчас параду ліў дождж, што добра відаць на кінахроніцы. У парадзе прынялі ўдзел зводныя палкі 10 франтоў, наркаматаў абароны, ВМФ, ваенна-навучальных устаноў і войскаў Маскоўскага гарнізона. У склад палкоў уваходзілі Героі Савецкага Саюза, кавалеры ордэнаў Славы, праслаўленыя снайперы і найбольш гераічныя ордэнаносцы. Прадстаўлены былі ўсе роды войскаў. Быў прадстаўлены Чырвоны сцяг Перамогі, які быў узняты над рэйхстагам.
Спецыяльная зводная калона несла апушчаныя да зямлі 200 сцягоў разгромленых нямецка-фашысцкіх войскаў. Пад барабанны грукат гэтыя сцягі былі кінуты да падножжа Маўзалея Леніна.
1947 год. Упершыню быў афіцыйна зафіксаваны НЛА.
Амерыканскі летчык Кенет Арнольд убачыў у паветры 10 дыскападобных аб’ектаў, якія ляцелі шыхтам з хуткасцю каля 2000 км/г. З таго часу фіксуюцца сотні нзіранняў, з’яўленняў НЛА.
Першым афіцыйным паведамленнем пра НЛА над Беларуссю стаў рэпартаж “Роўна ў 4.10” у газеце “Труд” ад 30 студзеня 1985 года. Тады праз нашу краіну ляцеў рэйс № 8352 Тбілісі – Растоў – Талін на самалёце ТУ-134А і а 4:10 ранку, калі да Мінска заставалася 120 км, экіпаж сутыкнуўся з НЛА. Яго бачылі і пасажыры.
Да гэтагу часу існуюць розныя гіпотэзы і меркаванні наконт НЛА. Феноменам займаецца накірунак даследаванняў – уфалогія.
Малюнак НЛА. Эскіз паводле летчыка Ю. Кабачнікава.
1958 год. Нарадзіўся Канстанцін Красоўскі (1958-2021).
Беларускі дэмограф, доктар геаграфічных навук, прафесар.
Заснавальнік брэсцкай навуковай школы геадэмаграфіі. Працаваў дэканам геаграфічнага факультэта, першым прарэктарам Брэсцкага дзяржуніверсітэта.
Аўтар больш за 180 навуковых прац па дэмаграфіі, рассяленні насельніцтва і яго структуры, міграцыях.
1977 год. У Бабруйску адбыліся замаразкі.
Зафіксаваны своеасаблівы рэкорд – самыя познія ў Магілёўскай вобласці замаразкі за ўсю гісторыю назіранняў.
1989 год. У Вільнюсе пачаўся I Устаноўчы з’езд БНФ «Адраджэнне» (24-25 чэрвеня).
БНФ – грамадска-палітычны рух за пераўтварэнне грамадства і адраджэнне беларускай нацыі на прынцыпах дэмакратыі і гуманізму, развіццё культуры, за фактычную дзяржаўную незалежнасць Беларусі.
Аргкамітэт БНФ быў створаны 19 кастрычніка 1988 года па прапанове З. Пазняка. У Вярхоўным Савеце БССР была сфарміравана фракцыя БНФ. А ў 1993 годзе створана партыя БНФ.
Грамадскае аб’яднанне БНФ “Адраджэньне“ ліквідавана 10 лістапада 2021 года Вярхоўным судом Беларусі.
Структурныя падраздзяленні БНФ існавалі ў шматлікіх гарадах і раёнах краіны, выдаваліся газеты, бюлетэні. У Магілёве выдаваліся газеты «Абуджэньне», «Ратуша» з дадаткамі «Шклоўскія навіны», «Дэмакратычны Бабруйск», «Панарама» (Глуск), «Сумленне» (Асіповічы), «Паходня» (Бялынічы), «Бацькаўшчына» (Бабруйск), «Крычаўскiя навiны», «Край Вашчылы» (Крычаў), «Веснiк Слаўгарада» і інш.
Галадаючыя дэпутаты апазіцыі БНФ у Вярхоўным Савеце, 11 красавіка 1995 года.
2021 год. У Магілёве зарэгістравана тэмпература паветра +37°C.
Рэкордная тэмпература за ўсю гісторыю метэаназіранняў. Да гэтага рэкордам у Магілёве было +36,8°C у 2010 годзе.
Некаторыя магілёўцы бачаць у барэльефе спеваку Барысу Маісееву на вуліцы Чалюскінцаў прапаганду гомасэксуальных адносін і патрабуць яго зняць.
Магілёвец Мікалай Салаўёў нагадаў у тэлеграм-канале “Вячэрні Магілёў”, што ў Беларусі пачаў дзейнічаць “закон аб пакаранні за прапаганду ЛГБТ і педафіліі”, дакладней – змены ў КаАП, якія прадугледжваюць адказнасць за прапаганду гомасэксуалізму і добраахвотнай адмовы ад нараджэння дзяцей. Папраўкі ўступілі ў сілу 19 чэрвеня 2026 года.
“Цяпер, хочацца верыць, здымуць са сцяны дома па вул. Чалюскінцаў г. Магілёва барэльеф Барысу Маісееву, які быў адкрытым гомасэксуалістам, дэманструючы сваю такую “асаблівасць” і ўсім вядомы менавіта гэтым. Іншых “заслуг” яго я і не ведаю”, – піша Салаўёў.
Магілёвец увогуле лічыць, што такі барэльеф – гэта ганьба Магілёва. “Да таго ж часам ушанаваць свайго куміра да дома прыязджаюць з розных месцаў і краін прыхільнікі. Яно трэба нашаму гораду?” – запытваецца Мікалай Салаўёў, пэўна, жадаючы закрыць ўезд у Магілёў асобам, шануючым творчасць спевака. Пра творчасць Маісеева апантаннаму гетеросэксуалу, па яго ўласным сцвярджэнні, нічога невядома.
Таму Мікалай Салаўёў яшчэ раз заклікае зняць барэльеф, прычым ужо дзеля нашчадкаў, відаць, цвёрда ведаючы, што ў будучым гомасэксуалістаў ніколі не будзе, бо ня будзе памяці аб Барысе Маісееве.
Нагадаем, 16 ліпеня 2023 года на вул. Чалюскінцаў у Магілёве адкрылі мемарыяльную дошку ў гонар Барыса Маісеева. Яна з’явілася на доме (у народзе яго называюць “шэрым”), дзе нарадзіўся і вырас артыст. Цырымонія праводзілася ў рамках “Славянскага базару”.
Барыс Маісееў – артыст савецкай і расійскай эстрады, танцор. Ён нарадзіўся ў Магілёве 4 сакавіка 1954 года. Пасля школы з’ехаў у Мінск, там скончыў харэаграфічную вучэльню. У 1980-х выступаў у трупе Алы Пугачовай, пазней развіваў сольную кар’еру. Памёр 27 верасня 2022 году.
Магілёўскія ўлады прапануюць гараджанам падумаць, што лепей – адмяніць будаўніцтва ўнутрыгарадскога кальца альбо не адмяняць.
“Існуючая забудова горада Магілёва сфарміравалася такім чынам, што транспартная сувязь паміж мікрараёнамі ажыццяўляецца праз цэнтральную частку горада. Па гэтай прычыне дзеючая ў цяперашні час дарожная сетка не дазваляе забяспечыць бесперашкодны рух аўтамабільнага транспарту, што цягне за сабой узнікненні транспартных затораў як на асноўных магістралях агульнагарадскога значэння, так і на другарадных вуліцах”, – паведамляе Магілёўскі гарвыканкам, інфармуючы грамадзян аб грамадскім абмеркаванні будаўніцтва ўнутрыгарадской кальцавой магістралі.
Унутрыгарадская магістраль, паводле Генеральнага плана развіцця Магілёва ад 20 красавіка 2017 года, заклікана забяспечыць зняцце часткі транзітнага руху праз цэнтр, што дазволіць разгрузіць рух па праспекце Міру. Аднак, як прызнаюць гарадскія ўлады, з-за вялікіх аб’ёмаў работ, складанасцяў узвядзення штучных збудаванняў, зносу жылых будынкаў, прамысловых збудаванняў і значных аб’ёмаў капітальных укладанняў, будаўніцтва аб’екта мяркуецца ажыццявіць у 22 чэргі.
Таму Магілёўскі гарвыканкам просіць магілёўцаў абраць адзін з варыянтаў далейшага развіцця сітуацыі з унутрыгарадской магістраллю. Першы, як і раней прадугледжвае будаўніцтва ўнутрыгарадскай кальцавой магістралі, якая дазволіць разгрузіць цэнтр горада, паменшыўшы транспартны паток, у тым ліку праз гістарычны цэнтр.
“Новая магістраль злучыць ключавыя раёны горада, забяспечваючы хуткі доступ, знізіць колькасць коркаў, асабліва ў гадзіны «пік», павысіць бяспеку руху за кошт падзелу патокаў, а таксама створыць новыя магчымасці для забудовы, добраўпарадкавання і прыцягнення інвестыцый. Рэалізацыя праекта дазволіць знізіць уздзеянне на навакольнае асяроддзе ў частцы скарачэння колькасці выкіданых забруджвальных рэчываў за кошт скарачэння часу праезду аўтатранспарту ад перасячэння вул. Каралёва з праспекта Міра да вул. Касманаўтаў”, – гаворыцца ў абвестцы аб грамадскім абмеркаванні.
Другі варыянт – гэта адмова ад запланаванага будаўніцтва. “У выпадку адмовы ад рэалізацыі праектных рашэнняў станоўчымі фактарам будзе адсутнасць адмоўнага ўздзеяння на навакольнае асяроддзе ў частцы выдалення аб’ектаў расліннага свету, адукацыі адходаў, шумавога ўздзеяння”, – тлумачаць улады.
Грамадскае абмеркаванне, пачатае 19 чэрвеня, будзе цягнуцца да 19 ліпеня 2026 года.
Пажар у вёсцы Хоцімка Шклоўскага раёна ўнёс жыццё чалавека, але хто гэта – апазнаць было немагчыма.
Узгаранне адбылося ўноч на 21 чэрвеня. Каля 3.30 мясцовыя жыхары заўважылі агонь і выклікалі ратавальнікаў.
Да прыезду супрацоўнікаў МНС дом быў амаль поўнасцю ахоплены полымем. У выніку пажару згарэў дах, пашкоджаны сцены, агонь закрануў гаспадарчыя пабудовы. Маёмасць, якая знаходзілася ў доме, была знішчаная.
Пасля ліквідацыі пажару пад абломкамі абрынутага даху ратавальнікі знайшлі цела мужчыны.
Паводле папярэдняй інфармацыі, загінуўшым можа быць 69-гадовы гаспадар дома. Аднак цела настолькі моцна абгарэла, што адразу апазнаць чалавека не ўдалося.
Прычыны пажару і дакладныя абставіны гібелі мужчыны цяпер высвятляюцца.
Уязная група Бабруйска з боку Мінскай шашы паўстала ў новым выглядзе. Цяпер стэлу з назвай горада і прылеглую пляцоўку відаць і ўначы.
На пляцоўцы каля ўязнога знака расставілі падсветленыя вазоны і дзве фігуркі «беларусачак» у нацыянальных строях, усталяваныя яшчэ ў сярэдзіне чэрвеня. Побач – лічбы «639» з неонавай падсветкай і абноўлены герб горада.
Гэта апошні штрых у серыі абнаўленняў уезду.
Самі мінскія вароты перанеслі і замянілі яшчэ ў ліпені 2025 года, вясной 2026-га падсветкай абсталявалі стэлы на рагачоўскім, глускім і парыцкім напрамках. Цяпер дайшла чарга і да добраўпарадкавання самой пляцоўкі.
Усе работы прымеркаваны да Дня горада, які Бабруйск адзначыць 25-29 чэрвеня разам з 82-й гадавінай вызвалення ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Міжнародным фестывалем «Вянок дружбы».
Лічба «639» – узрост горада: першае згадванне пра Бабруйск адносіцца да 1387 года.
