Category: Навіны

Ад аграгарадкоў да «вёсак будучыні». Эксперыменты з сельскай гаспадаркай працягваюцца

Навіна ад

Беларускія ўлады заявілі пра намеры стварыць ува ўсіх рэгіёнах «Вёскі будучыні». Чыноўнікі запэўніваюць, што ў такіх паселішчах будзе забяспечанае камфортнае пражыванне і створаныя новыя працоўныя месцы ды вытворчасці.

Намесніца міністра эканомікі Таццяна Бранцэвіч кажа, што ўся тэрыторыя краіны ўжо падзелена на шэсць рэгіянальных груп, дзе адначасова будзе ўкараняцца гэты праект, піша краснапольскае выданне «Чырвоны сцяг».

Вернутыя з савецкай мінуўшычыны – аграгарадкі, якія і тады не далі плёну

Два дзясяткі гадоў таму заяўлялася, што аграгарадкі стануць прыкладна тым жа, што і праектаваная «Вёска будучыні».

У 2003 годзе Лукашэнка даручыў распрацаваць праграму адраджэння вёскі, каб яна стала перспектыўнай і прывабнай для моладзі.

Першым аграгарадком стала вёска Язёры Чэрыкаўскага раёну Магілёўскай вобласці.

Феномен «аграгарадка» – не выдумка цяперашняй улады ў Беларусі. Яе прататыпы ў БССР з’явіліся яшчэ ў 1950 гадах, калі ўзяліся ўзбуйняць калгасы. Новых паселішчаў стварылі 3852. Тагачасныя аграгарадкі не выратавалі вёску ад дэградацыі, не затрымалі там і моладзь.

Праз некалькі дзесяцігоддзяў савецкі досвед узгадалі. Планавалася, што да канца 2011 года будзе завершана стварэнне сеткі аграгарадкоў, а іх колькасць перавысіць 1,5 тысячы. У 2014 годзе іх было 1512. Аграгарадок стаў афіцыйным відам сельскага паселішча.

У ідэале аграгарадок меўся быць забяспечаны сувяззю, электрычнасцю, газам, водаправодам, крамамі, сталоўкамі, поштай, ашчаднай касай, установамі медыцыны, адукацыі, культуры, спорту.

На справе ж многія аграгарадкі не адпавядалі крытэрыям такой інфраструктуры. Толькі 93 % жыллёвага фонду газіфікавана, 76 % забяспечана водаправодам, 72 % каналізацыяй, 65 % цэнтральным ацяпленнем, 50% гарачай вадой. Насельнікі аграгарадкоў не маюць абяцаных высокіх заробкаў, а адсутнасць перспектыў не прываблівае ў іх моладзь.

Пра “Вёскі будучыні” чыноўнікі кажуць ужо пяць гадоў

У лістападзе 2017-га тагачасны віцэ-прэмʼер Міхаіл Русы абвясціў, што ў Беларусі выбралі пасёлкі, якія ператворацца ў «вёскі будучыні». Іх збіраліся ствараць на базе аграгарадкоў і, нібыта, тады ўжо былі падрыхтаваныя тыпавыя праекты «вёсак будучыні».

У якасці прыкладу, да чаго павінны імкнуцца такія вёскі, чыноўнік назваў аграгарадок Верцялішкі і вёску Копысь, пісала   «БелТА». 

Копысь адметная тым, што праз Дняпро родная вёска Лукашэнкі, а ў копысеўскай лякарні ён нарадзіўся і, таму, па словах мясцовых жыхароў, па асабліваму ставіцца да гэтага паселішча.

Як вынікала з тлумачэньняў Русага, тагачасныя намеры ў стварэнні «вёсак будучыні» не былі прапрацаваныя, бо, як ён адзначыў, толькі ў 2018 збіраліся іх «юрыдычна ўзаконьваць».

Мінула 5 гадоў і чынавенства зноў загаварыла пра “Вёскі будучыні” ўжо вуснамі намесніка міністра эканомікі Таццяны Бранцэвіч.

З яе слоў, праўда, незразумелая прынцыповая розніца паміж «вёскай будучага» і аграгарадком. Яна амаль цытуе Русага, але спасылаецца на «Канцэпцыю рэгіянальнага развіцця», якую толькі разглядае Лукашэнка.

«Ужо вызначаны населеныя пункты, падрыхтаваны комплекс мер. – запэўнівае яна – Дадаткам да гэтай канцэпцыі зʼяўляюцца палепшаныя сацыяльныя стандарты пражывання ў гэтых населеных пунктах».

Высновы…

Чыноўнікі не могуць зразумець, што толькі прыватная ўласнасць паставіць усё на свае месцы без аграгарадкоў, «вёсак будучыні», а сусветны вопыт паказвае, што без прыватніка-гаспадара свайго лёсу і не будзе гэтай «будучыні».

Кожны новы віток рэфармавання вёскі чыноўноўнікамі вядзе да змяншэння колькасці сельскага насельніцтва, дэградацыі сяла, нягледзячы на вялізныя фінансавыя затраты, датацыі ў аграпрамысловы комплекс, ад якіх не багацеюць ні краіна, ні яе грамадзяне.

Фота з рэсурсаў: komandirovka.ru, tourister.ru, pniva.by, mezcisetki.mogilev.edu.by, rodniva.by,  be.wikipedia.org

Дзень у гісторыі: 9 жніўня. Другая гадавіна самых пратэстных выбараў у гісторыі Беларусі, гвалт трывае дагэтуль. Нарадзіліся паэтка Ларыса Геніюш і дзеяч беларускага руху Янка Запруднік. Памёр Іван Мележ, аўтар культавага раману «Людзі на балоце»

Навіна ад

1910 год. Нарадзілася Ларыса Геніюш.

Паэтка, празаік, грамадскі дзеяч.

Друкавацца пачала ў 1939 годзе ў беларускіх эмігранцкіх перыядычных выданнях. Жыла ў Заходняй Бларусі, якая была пад уладай Польшчы.

Выехала з сям’ёю ў Прагу ў 1937 годзе. Наладзіла сувязі з беларускай эміграцыяй, удзельнічала ў рабоце ўраду Беларускай Народнай Рэспублікі на эміграцыі. У сакавіку 1943-га стала Генеральным сакратаром ураду і займалася захаваннем і ўпарадкаваннем архіва БНР.

5 сакавіка 1948 году чэхаславацкімі ўладамі была арыштавана, а 12 жніўня разам з мужам перададзеная савецкім уладам.

Утрымліваліся ў савецкіх турмах Вены і Львова, з канца 1948 году ў турме ў Мінску, дзе Ларысу Геніюш дапытваў міністр Дзяржбяспекі БССР Лаўрэнцій Цанава, які беспаспяхова патрабаваў ад яе перадаць архівы БНР.

Па вызваленні прынцыпова адмаўлялася прымаць савецкае грамадзянства, засталася грамадзянкай Чэхаславакіі. Дом Геніюшаў у Зэльве стаў прыцягальным асяродкам для творчай моладзі Беларусі. Нягледзячы на нагляд КДБ, частымі гасцямі ў Зэльве бывалі паэты і пісьменнікі, мастакі, навукоўцы.

1926 год. Нарадзіўся Янка Запруднік (Сяргей Вільчыцкі).

Дзеяч беларускага руху, гісторык, журналіст, палітолаг.

Дзеяч беларускай дыяспары ў Германіі, Згуртавання беларусаў у Вялікай Брытаніі. Працаваў у беларускай секцыі радыёстанцыі «Вызваленне» у Мюнхене, Нью-Ёрку. Прафесар Калумбійскага ўніверсітэта. Удзельнік працы Рады БНР. Даследаваў гісторыю Беларусі.

1938 год. Нарадзіўся Валерый Аношка.

Географ, глебазнаўца, доктар геаграфічных навук, прафесар.

Адзін з заснавальнікаў меліяратыўна-інжынернай геаграфіі, распрацаваў канцэпцыю і склаў карту тэхнагеннай парушанасці прыродных комплексаў Беларусі.

1943 год. Памёр Хаім Суцін.

Французскі мастак-экспрэсіяніст беларускага паходжання, адзін з найбольш славутых майстроў нацюрморту.

Яго творам, напісаным пераважна паміж 1920–1929 гадамі, уласцівыя глыбока індывідуальныя бачанне свету і тэхніка. Характэрныя наўмысныя скажэнні, ахвяраванне кампазіцыяй і вымалёўкай дэталяў дзеля раскрыцця ўнутранай сутнасці прадметаў і з’яваў. Карыстаўся інтэнсіўнай, часта падкрэслена пачварнай каляровай палітрай.

На малой радзіме, у Смілавічах у 2008 годзе пры садзейнічанні ЮНЕСКА створана музейная экспазіцыя «Прастора Хаіма Суціна».

1976 год. Памёр Іван Мележ.

Народны пісьменнік Беларусі.

Аўтар культавых твораў «Людзі на балоце» і «Подых навальніцы».

Творы Мележа вызначаліся вернасцю пісьменніка жыццёвай праўдзе, глыбокім псіхалагічным аналізам чалавечых учынкаў, вастрынёй сацыяльнага і духоўнага бачання рэчаіснасці.

2020 года. Адбыліся прэзідэнцкія выбары ў Беларусі.

Яны прывялі да масавых пратэстаў супраць фальсіфікацыі вынікаў. Супраць пратэстоўцаў сілавікі ўжылі гвалт. Толькі за 9-10 жніўня было затрымана больш за 5000 чалавек.

Рэпрэсіі ў Беларусі трываюць дагэтуль.

 

У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Навіна ад

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго

Павел Вінаградаў

У палітзняволенага блогера і актывіста пацвердзілі сухоты

28 ліпеня яго перавялі ў аршанскую папраўчую калонію № 12, дзе ўтрымліваюцца і лечацца асуджаныя, хворыя на актыўную форму гэтай хваробы.

Яму прысудзілі 5 гадоў калоніі за арганізацыю і падрыхтоўку дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх, распальванне варожасці ці варажнечы і г.д.

Мікалай Аўтуховіч

Па сканчэнні галадоўкі яго вярнулі на працэс, хаця раней выдалілі за парушэнне парадку.

На працэсе ён заявіў: узятыя ў яго аналізы паказалі, што арганізм цалкам абязводжаны, раскладаюцца тканкі нырак.

59-гадовы палітвязень абвясціў сухую галадоўку 11 ліпеня. Ёю ён пратэставаў супраць таго, што яму не перадаюць лісты і газеты.

Пяць дзён арыштант не наведваў судовыя паседжанні, бо не меў сілаў дайсці. Яму ставілі кропельніцу. 1 жніўня стала вядома, што ён спыніў галадоўку.

Аўтуховіча вінавацяць ва ўчыненні «Акту тэрарызму». Нібыта за падпаламі дому міліцыянта ў Ваўкавыску і падрывам аўтамабіля супрацоўніка міліцыі ў Гродна стаіць групоўка, якой ён кіраваў.

Па «справе Аўтуховіча» судзяць 12 чалавек.

Яўген Харашкевіч

Змешчаны ў штрафны ізалятар за ліст ад жонкі.

Праваабаронцы, спасылаючыся на жонку зняволенага, паведамляюць, што цэнзар угледзеў у віншавальных паштоўках «палітычны падтэкст». Ліст быў знішчаны, а палітвязня адправілі ў ШІЗА.

Харашкевіч адбывае 4-гадовы прысуд за “распальванне сацыяльнай варожасці, абразу прадстаўніка ўлады, падрыхтоўку і арганізацыю групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак”. Яго ўтрымліваюць у Шклоўскай калоніі.

Дзяніс Дорах

Пра яго затрыманне паведамілі праўладныя тэлеграм-каналы.

У «пакаяльным відэа» ён «прызнаецца», што ў 2020 годзе ўдзельнічаў у акцыях пратэсту і перакрываў рух транспарту.

Ілля Даўгалец

Пра яго затрыманне таксама стала вядома з паведамлення ў праўладных тэлеграм-каналах.

На «пакаяльным відэа» ён кажа, што затрыманы з-за бел-чырвона-белай стужкі, якая вісела ў ягонай машыне, а дома ў яго былі «апазіцыйны сцяг, кепка і стыкеры».

У канцы відэа хлопца прымушаюць зняць стужку з салона машыны, паведамляюць праваабаронцы.

Навіны пабрацімаў. У Мікалаеве расказалі пра вынікі трохдзённага каменданцкага часу і страты ад вайны

Навіна ад

Каменданцкі час у Мікалаеве трываў з вечара 5 жніўня і да раніцы 8 жніўня. Улада яго абвясціла, каб выявіць памагатых расійскаму войску, якое штодня абстрэльвае горад.

Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці.

Старшыня абласной ваеннай адміністрацыі Віталій Кім паведаміў  у тэлеграм-канале, што праваахоўнымі органамі зарэгістравана каля 20 працэсаў.

«Выяўленыя пяць чалавек, якія знаходзіліся ў вышуку. Знойдзена абсталяванне, якое рэгістравала падробленыя акаўнты і да т.п. Мы разабраліся яшчэ з адной групай, якая не будзе нам цяпер перашкаджаць», – паведаміў Кім.

 

Паводле Службы бяспекі Ўкраіны за тры дні каменданцкага часу ліквідаваная расійская выведвальная сетка, якая збірала звесткі аб пазіцыях Узброеных Сіл, а таксама інфармавала расіян аб наступствах ракетна-бомбавых удараў, артылерыйскіх абстрэлаў і маштабах разбурэнняў, піша  выданне Meta.ua

Па сканчэнні каменданцкага часу гараджане масава вяртаюцца ў Мікалаеў. Паведамляецца, што ў прыгарадзе ўтварыліся вялізныя заторы.

«Ёсць вялікая чарга, не бачна канца. Там сотні машын», – цытуюць  старшыню аблсавету Ганну Замазееву «Николаевские новости».

Службоўка спадзяецца, што патрульная паліцыя дасць рады сітуацыі.

Ад пачатку поўнамаштабнага ўварвання расійскіх войск ва Ўкраіну ў Мікалаеве ад абстрэлаў загінулі 132 мірныя жыхары, у тым ліку 1 дзіця, 619 атрымалі раненні рознай ступені цяжкасці, у тым ліку 8 ​​дзяцей.

Пашкоджаныя больш за 500 шматпавярховых дамоў і каля 700 прыватных дамоў.

Паводле мэра Аляксандра Сянкевіча, «у цэлым расійская агрэсія нанесла Мікалаеву шкоду амаль на 790 мільёнаў грыўнаў (па курсе на 8 жніўня – гэта больш за 21 мільён долараў ЗША)».

Пабрацімства Мікалаева з Магілёвам было замацаванае дамовай у 2009 годзе. 31 мая 2022 году мэр украінскага гораду заявіў, што Пагадненне аб пабрацімстве з Магілёвам скасаванае і выказаў спадзеў, што яно будзе адноўленае, калі Беларусь стане свабоднай.

Магілёў. media працягвае сачыць за жыццём Мікалаева, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам.

Мікалаеў месціцца за 65 кіламетраў ад Чорнага мора. Да вайны ў ім жыло 490 тысяч чалавек. Траціна з іх вымушана была пакінуць горад. Паводле Генштабу Узброеных сіл Украіны Мікалаеў адзін з асноўных кірункаў наступу расіян.

Яго рэгулярна абстрэльваюць, знішчаючы гарадскую інфраструктуру і змушаючы мясцовую ўладу капітуляваць. Прэзідэнт Украіны Уладзімер Зяленскі прысвоіў Мікалаеву ганаровае званне «Горад-герой».

 

Фота, узятыя з адкрытых у інтэрнэце крыніцаў

Асіповічам 150 год. Экскурс у гісторыю гораду

Навіна ад

Юбілей Асіповічы адзначылі на прамінулых выхадных – 6-7 жніўня. Паводле афіцыйнай інфармацыі, святкавалі яго з размахам.

«Сотні жыхароў гораду былі задзейнічаны ва ўрачыстым шэсці прадпрыемстваў, працоўных калектываў і грамадскіх арганізацый, – паведаміла мясцовая раёнка. – На галоўнай плошчы гораду яблыку не было дзе ўпасці. Прыкавала ўвагу шматлікіх гледачоў сваім выступленнем рота Ганаровай варты Мінскай ваеннай камендатуры ў суправаджэнні ваеннага аркестра».

Асіповічы, як “цэнтр сусвету”

Асіповічы, адзін з самым «маладых» райцэнтраў Магілёўшчыны, але пасля Магілёва і Бабруйску – найвялікшы горад рэгіёну. Тут жыве амаль 30 тысяч чалавек.

 

Асіповічы буйны чыгуначны вузел. Цягнікі разыходзяцца тут на захад у бок Слуцка, поўнач – у Мінск, поўдзень – у Бабруйск і Гомель і на ўсход у Магілёў. Ад Асіповічаў да сталіцы 90, а да Магілёва – 140 кіламетраў.

 

Лічыцца, што ад 18 стагоддзя на месцы Асіповіч была аднайменная вёска. Яе насельніцтва займалася земляробствам, рыбалоўствам, паляваннем ды сплаўляла лес. З гістарычных звестак вядома, што ў 1777 годзе ў ёй было 16 сялянскіх двароў. Ёю валодаў Дамінік Еранім Радзівіл – апошні прадстаўнік нясвіжскай мужчынскай лініі роду Радзівілаў.

Чым славуты Дамінік Еранім Радзівіл

З 1810 году ён служыў у войску Княства Варшаўскага, меў званне палкоўніка. У чэрвені 1812 годзе наперадзе свайго палку ачоліў урачысты ўваход войскаў Напалеона ў Вільню, калі той паабяцаў свабоду і незалежнасць Вялікаму Княству Літоўскаму і Рэчы Паспалітай.

Дамінік Еранім Радзівіл удзельнічаў у напалеонаўскай выправе на Маскву, за ўдзел у бітве пад Смаленскам узнагароджаны Ордэнам Ганаровага легіёну.

З кастрычніка 1812 году атрымаў званне маёра Імператарскай Гвардыі, браў удзел у бітве пад Ліпскам. Атрымаўшы цяжкую кантузію ў бітве пад Ханаў, памёр у Францыі 11 лістапада 1813 году.

Улады Расейскай імперыі арыштавалі маёнткі Дамініка Радзівіла за ўдзел яго ў вайне на баку Напалеона.

З вёскі да гораду…

Асіповічы разрасліся да памераў мястэчка, а затым гораду падчас будаўніцтва Лібава-Роменскай чыгункі ў другой палове XIX стагоддзя. Асіповічы – сталі першым паселішчам сучаснай Магілёўшчыны, дзе праклалі чыгунку. У Магілёве тагачасная прыкмета цывілізацыі з’явілася толькі напачатку 20 стагоддзя.

Асіпаўчане лічаць сімвалам гораду помнік паравозу, а дзень чыгуначніка святкуюць тут з асаблівым размахам.

Подзьвіг партызана

У 1943 годзе на станцыі Асіповічы партызан Фёдар Крыловіч знішчыў чатыры нямецкія эшалоны з палівам, снарадамі і танкамі «Тыгр». Гэтая дыверсія ў тым ліку паспрыяла перамозе Савецкіх войск у бітве на Курскай дузе.

За подзвіг Кірыловіча ўзнагародзілі ў 1949 годзе ордэнам Леніна і тое, дзякуючы заступніцтву будучага кіраўніка савецкай Беларусі Кірыла Мазурава. Помнік герою паставілі толькі ў 2009 годзе, калі Беларусь была незалежнай.

Асіповічы – горад артылерыстаў-ракетчыкаў

У Асіповічах за савецкім часам было некалькі буйных вайсковых частак. Цяпер тут дыслакуюцца артылерысты-ракетчыкі. Непадалёк ад райцэнтру распрасціраецца вайсковы палігон, які выкарыстоўваецца падчас беларуска-расійскіх манеўраў.

Фота з рэсурсаў: gzt-akray.by, planetabelarus.by, be-tarask.wikipedia.org, ekskursii.by 

Ілья Карнавухаў з Дрыбіна пабіў нацыянальны рэкорд па бегу і мог бы прэтэндаваць на месца ў дзясятцы на Алімпійскіх гульнях

Навіна ад

Вынік, паказаны спартсменам, мог бы даць яму магчымасць увайсці ў топ-10 бегуноў, калі б ён паказаў яго на мінулых Алімпійскіх гульнях, у Токіа. 

Паказаць жа дастойны вынік на міжнародных спаборніцтвах Ілья Карнавухаў наўрад ці зможа бліжэйшым часам – беларускіх спартсменаў не хочуць бачыць на сусветных форумах з-за саўдзелу нашай краіны ў расійскай ваеннай агрэсіі супраць Украіны.

Ілья Карнавухаў спецыялізуецца на сярэдняй дыстанцыі ў 1 500 метраў. Папярэдні нацыянальны рэкорд на гэтай дыстанцыі трымаўся 30 гадоў, належаў Азату Ракіпаву і складаў 3 хвіліны, 36 секунд і 16 сотых секунды. Паказчык Карнавухава – 3:35,95 што хутчэй на 21 сотую секунды. 

Для параўнання – нарвежац Якаб Інгебрытсэн на Алімпійскіх гульнях у Токіа паказаў алімпійскі рэкорд з хуткасцю 3:28,32.

«Галоўнае для мяне, як для любога спартоўца, – біць асабістыя рэкорды. – расказваў Ілья дрыбінскай раёнцы «Савецкая вёска» – Думаю, што мяжы яшчэ не дасягнуў. І дзе яна – гэта цікава».

Сёлета на спаборніцтвах World Athletics Indoor Tour – Czech Indoor Gala Ostrava 2022 у чэшскай Астраве спартсмен ужо пабіў нацыянальны рэкорд на тую ж адлегласць для закрытых памяшканняў.

Ілья Карнавухаў – выпускнік Магілёўскага абласнога цэнтру алімпійскага рэзерву па лёгкай атлетыцы і гульнявым відам спорту, цяпер студэнт «Беларуска-Расійскага універсітэта».

фота з рэсурсу: dribin.by

 

У Фінляндыі дэмантавалі помнік, падораны Савецкім Саюзам і які не стаў для фінаў родным

Навіна ад

Статуя «Мір ува ўсім свеце» стаяла ў Хельсінкі. У 1989 годзе помнік вышынёю ў 6,5 метры Фінляндыі падарыла Масква. У адказ сталіца гэтай скандынаўскай краіны перадала Маскве скульптуру «Дзеці свету», якая цяпер знаходзіцца ў парку Дружбы на Ленінградскай шашы.

Падарунак Савецкага Саюзу ўзнялі з дапамогай тросаў і пераставілі на баржу. Яго перададуць мясцоваму мастацкаму музею. Далейшы лёс манумента вырашыць кіраўніцтва Хельсінкі і Хельсінкскі мастацкі музей, піша выданне “YLE”.

Паводле яго, пачынаючы з 1990 году, калі манумент быў прадстаўлены грамадскасці, ён выклікаў шмат дыскусіяў.

Статуя моцна пацярпела, калі ў 1991 годзе трое студэнтаў аблілі яе смалой і пер’ем. Сваёй акцыяй маладзёны хацелі адзначыць, што падарунак з Савецкага Саюзу не мусіць стаяць у Хельсінках.

Была спроба падарваць «Мір ва ўсім свеце» з дапамогай газавага балона ў 2010-ым.

Грамадская дыскусія аб неабходнасці статуі абвастрылася па поўнамаштабным нападзе Расіі на Ўкраіну.

Увесну на пастаменце статуі зʼявіўся надпіс «Ува ўсім свеце», а ў чалавечых руках фігур скульптуры былі прымацаваныя ўкраінскія сцягі.

фота з рэсурсу: yle.fi

20 п’яных кіроўцаў, 33 п’яных пешаходы – як прайшлі выходныя на дарогах вобласці

Навіна ад

Упраўленне ўнутраных справаў Магілёўскага аблвыканкаму лаканічна падвяло вынікі працы за выхадныя дні. 6 і 7 жніўня было зарэгістравана ўсяго 2 ДТЗ, у якіх пацярпелі 2 чалавекі.

Паводле прэс-службы  ведамства ў рэгіёне было зарэгістравана 1121 парушэнне правілаў дарожнага руху, у тым ліку ДАІшнікі спаймалі 20 п’яных кіроўцаў і 44 бяспраўніка. Былі пакараныя 33 пешаходы, якія ў нецвярозым стане парушалі правілы дарожнага руху.

Фота ілюстрацыйнае, узятае з адкрытых у інтэрнэце крыніцаў

Маці 4-гадовай украінкі Лізы Дзмітрыевай, якую забіла расійская ракета, падзякавала свету за падтрымку і запыталася – «чаму яна засталася жыць на гэтай зямлі?»

Навіна ад

4-гадовая Ліза Дзмітрыева загінула падчас абстрэлу расійскімі войскамі ўкраінскай Вінніцы 14 ліпеня. Яны з маці ішлі да лагапеда. Дзяўчынка была з сіндромам Дауна, у паўгода перанесла цяжкую аперацыю на сэрцы.

Паводле экспертаў, дзяўчынка загінула адразу. Маці з цяжкімі раненнямі шпіталізавалі. Родныя не казалі ёй, што дачкі ў яе больш няма, бо непакоіліся, ці перанясе яна такую трагедыю. Дзяўчынку пахавалі  17 ліпеня.

«Любоў мая, любімая дзяўчынка, ты была такой вясёлай і навучыла мяне кахаць безумоўна, нягледзячы ні на што! Нажаль, так мала я была тваёй мамай, так мала… Мы абавязкова цябе сустрэнем. Маё сэрца назаўжды з табой, мая душа плача» – напісала ў Фэйсбуку Ірына Дзмітрыева.

У допісе яна адзначыла, што расіянам няма даравання за іхныя злачынствы, учыненыя ва Ўкраіне.

«Я не ведаю, чаму засталася жыць на гэтай зямлі, я не разумею, чаму. – адзначае ў допісе жанчына. – Проста патрэбны час. Але пакуль не хочацца верыць, як у страшны даўні сон».

«Я дзякую ўсім за падтрымку – родным, сваякам, сябрам, знаёмым, людзям, якіх я нават не ведаю, – гаворыцца ў допісе Ірыны Дзмітрыевай. – Вы з Лізуняй шмат зрабілі для нас, падтрымалі. Дзякую ўсяму свету».

Падчас атакі расіян на Вінніцу загінулі яшчэ двое хлопчыкаў сямі і васьмі гадоў.

Адзін з іх знаходзіўся на абследаванні ў лякарні і памёр разам з маці. Другі чакаў дзядзьку ў прыпаркаванай машыне.

14 ліпеня ў 10.45 Расія нанесла ракетны ўдар па Вінніцы ракетамі тыпу «Калібр» з падводнай лодкі з акваторыі Чорнага мора.

Загінулі 24 чалавекі. Медычная дапамога была аказана 202 пацярпелым.

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Навіна ад

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго

Дзяніс Бычкоў

Асуджаны на тры гады абмежавання волі ў калоніі адкрытага тыпу («хіміі»).

Паводле праваабаронцаў, суд Маскоўскага раёну Мінску прызнаў яго вінаватым у «хуліганстве» за пашкоджанне банераў з выявамі вайскоўцаў. 

Справу разглядаў суддзя Юрый Машкетаў.

Паводле следства абвінавачаны сваімі ўчынкамі нанёс матэрыяльную шкоду на агульную суму 1260 рублёў і 6 капеек. Сцвярджаецца, што ён кідаў у банеры з сацыяльнай рэкламай Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь ёмістасць з фарбай.

Валерый Кліменчанка

Асуджаны на тры гады калоніі за каментар па «справе Зельцара».

Паводле выраку Мінскага абласнога суду прызнаны вінаватым у «распальванні расавай, нацыянальнай, рэлігійнай, ці іншай сацыяльнай варожасці, або варажнечы» за каментары па «справе Зельцара».

Следства настойвае: жыхар Маладзечна 29 верасня 2021 года размясціў у «Instagram» выказванні, якія заклікаюць да гвалтоўных дзеянняў супраць супрацоўнікаў праваахоўных органаў і прадстаўнікоў улады.

Справу разглядала суддзя Вікторыя Палешчук.

Інцыдэнт з Зельцарам адбыўся 28 верасня 2021 году. У КДБ тады паведамілі, што ў Мінску падчас рэйду быў смяротна паранены супрацоўнік ведамства. Сілавікі ў адказ адкрылі агонь і застрэлілі жыхара кватэры. Пазней стала вядома, што ім аказаўся Андрэй Зельцара, супрацоўнік кампаніі EPAM Systems.

За каментары ў сацсетках у «справе Зельцара» затрымалі ўжо каля 200 чалавек.

Аляксандр Іваноў

Праўладныя тэлеграм-каналы паведамляюць, што 60-гадовы мужчына, які працаваў HR у IBA-Gomel, затрыманы за «садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці».

Ён, нібыта, даслаў «экстрэмісцкім каналам» фота і відэа вайсковай тэхнікі, паведамляюць праваабаронцы.

Вікторыя Ждановіч

Паводле праваабаронцаў 23-гадовую дзяўчыну забралі супрацоўнікі ГУБАЗіК.

Яна робіць інжынерам-праграмістам у Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі.

У праўладных тэлеграм-каналах з’явіўся відэазапіс, на якім схопленая сілавікамі кажа, што ўдзельнічала ў акцыях пратэсту ў 2020 годзе, «перакрывала рух транспарту», а таксама была падпісаная на «экстрэмісцкія тэлеграм-каналы».

Алесь Рамановіч

Пінскага праваабаронцу пазбавілі апякунства над хворым братам.

Па ягоных словах, камісія, якая прымала такое рашэнне, калі ён утрымліваўся ў няволі наведалася да брата. Апекуна не заспела разам з ім, што і стала падставай для пазбаўлення апякунства. Пра тое яму паведамілі ў лісце.

Рамановіч быў затрыманы напачатку жніўня. Да суду, які аштрафаваў яго на 960 рублёў, утрымліваўся ў ізалятары.