Жыццё вязняў калоніі №15 пагоршылася з прыходам новага начальніка

З прыходам на пасаду начальніка магілёўскай калоніі №15 Івана Ігнаценкі родзічы вязняў больш не могуць выбраць для их тавар у інтэрнэт-магазіне ўстановы.

Як піша Mayday, цяпер у інтэрнэт-магазіне калоніі №15 родзічы вязняў могуць толькі купіць сертыфікат, вартасцю ад 50 да 1500 рублёў, абсалютна не ведаючы, якія прадукты збяруць на яго супрацоўнікі калоніі. Цяпер спіс тавараў больш не публікуецца ў інтэрнэт-магазіне.

Акрамя таго, адміністрацыя калоніі паведаміла, што пры адсутнасці грошай на асабовым рахунку доўгія спатканні могуць быць адменены. Такое патрабаванне ўзнікла з-за таго, што адміністрацыя патрабуе перадаплату за спатканні. Пры гэтым у іншых калоніях заплаціць па-ранейшым можна ў момант засялення ці пасля яго ў бухгалтэрыі пенітэнцыярнай установы.

Як раней паведамлялася, у калоніі №15 у ліпені забаранілі перадаваць сумкі-шопперы, парфюміраваныя крэмы і кепкі устаноўленага ўзору, набытыя па-за калоніі.

У канцы чэрвеня стала вядома, што ў калоніі памяняўся начальнік. У сувязі з дасягненнем 50-гадовага ўзросту Аляксей Лазарэнка пакінуў пасаду. Замест яго быў прызначаны Іван Ігнаценка, які займаў у гэтай жа калоніі пасаду намесніка начальніка па рэжыме і аператыўнай працы. З яго прыходам асуджаным цалкам забаранілі перасылаць кнігі, спасылаючыся на тое, што ў калоніі і так добрая бібліятэка.

Фотаздымак https://rup15mag.by/ 

Пенсія за кратамі: грошы, якія ніколі не дойдуць дадому

З 2025 года пенсіі асуджаных у Беларусі могуць цалкам кантралявацца МУС, а не сацыяльнай службай. Усе выплаты будуць трапляць у папраўчую ўстанову, і толькі невялікая частка – «мінімум» – дойдзе да самога чалавека. Новы парадак робіць зняволеных пенсіянераў яшчэ больш уразлівымі, а для дзяржавы – нават фінансава прывабнымі.

Я ўсё яшчэ памятаю, як мая бабуля ганарылася сваёй пенсіяй, нават калі яна была меншая за месячную аплату святла. «Гэта маё, я заслужыла!» – казала яна. Цяпер, здаецца, гэта «маё» ўсё далей ад тых, каму і так мала засталося. Дзяржава вырашае: калі ты трапіў за краты, твая пенсія ўжо не твая – яна пераходзіць у «касу» папраўчай сістэмы.

Нібыта ўсё проста: асуджаны пенсіянер павінен атрымаць сваё, але на самой справе амаль усе грошы забярэ адміністрацыя. На руках застанецца толькі мінімальны астатак, вызначаны дзяржавай. Усё іншае пойдзе «на твае ж патрэбы»: ежу, ложак, ахову, уласна – за само зняволенне. Становішча набірае асаблівы цынізм, калі разумееш: цяпер сам факт асуджэння пенсіянера робіцца дзяржаве практычна выгадным.

Раней чалавек мог спадзявацца хоць на дробязь: 10% ад сваёй пенсіі, не менш за 20% ад мінімальнай, і гэтая сума, дзякуючы даверанасці, магла пайсці на сям’ю – напрыклад, аплаціць камуналку. Цяпер і гэтая магчымасць пад пагрозай. Адміністрацыя турмы атрымлівае поўны кантроль: хто і куды атрымлівае грошы, хто можа іх атрымаць, а хто не.

Пенсія асуджанага – гэта ўжо не падтрымка для блізкіх, а разліковы талон, з якога здымуць усё да капейкі «за ўтрыманне». У выпадку з непаўналетнімі або тымі, хто страціў карміцеля, палова выплат пойдзе на асобны рахунак, а другая частка – прадстаўніку.

Сацыяльныя пенсіі наогул перастануць выплачваць на час зняволення. Астатнія выплаты будзе размяркоўваць папраўчая ўстанова.

Змена закона азначае, што кантроль за фінансамі зняволеных цяпер цалкам пераходзіць з рук сацыяльнай службы ў рукі тых, хто адказвае за выкананне пакарання. І гэта не толькі пра грошы, а пра сітуацыю, калі нават уласная старасць ператвараецца ў яшчэ адзін рычаг кантролю. Дзяржава атрымлівае фінансавы бонус: кожны пенсіянер за кратамі – гэта, па сутнасці, папаўненне бюджэту папраўчай сістэмы. Фінансавы парадокс: утрымліваць чалавека стала не толькі юрыдычнай, але і эканамічнай справай.

У сям’і асуджанага цяпер яшчэ больш рызыкі: без пенсійнай дапамогі, з магчымасцю прымусовых плацяжоў і штрафаў за даўгі. Дзяржава атрымлівае максімальную эканамічную выгаду, пакідаючы тым, хто і так страціў свабоду, толькі мінімум – як па жыцці, так і па фінансах. Калі раней і быў выбар – падтрымаць сям’ю ці хаця б захаваць годнасць, то цяпер пенсія не абараняе, а толькі фінансуе сістэму, што цябе ж і карае.

Што тут скажаш? Сацыяльная падтрымка ў беларускай рэальнасці ўсё больш нагадвае спробу пралічыць, колькі каштуе чужая няволя. І з кожнай зменай закона пенсія становіцца не абаронай, а элементам турэмнага ўліку – і, як ні дзіўна, крыніцай даходу для самой дзяржавы. Ці ёсць у такім раскладзе месца для годнасці? А можа, гэта чарговы ўрок: калі «заслужанае» ператвараецца ў яшчэ адну форму пакарання, застаецца толькі жарт: «Можа, хоць гумар ніхто не адабраў?»

Якуб Ясінскі

Фота: LookByMedia

В могилевской ИК-15 запретили полотенца, размером больше чем 40×60

С 19 мая в могилевской исправительной колонии №15 осужденным разрешили передавать только вафельные полотенца размером не более 40×60 см.

Как отмечают правозащитники в телеграм-канале Mayday, подобные меры не редкость в ИК-15. Ровно год назад в мае 2024 года руководство колонии уже ограничивало передачу полотенец — тогда разрешались только вафельные 50×90 см, что фактически исключало использование махровых банных полотенец.

С середины апреля 2025 года в колонии также перестали принимать травяные чаи и цикорий, несмотря на их доступность в магазинах и отсутствие запретов в правилах внутреннего распорядка.

Начальник ИК-15 Алексей Лазаренко, между тем, уверяет родственников заключённых, что «условия в колонии напоминают отдых», так как якобы здание ранее предназначалось для санатория мясокомбината. Однако, как сообщают бывшие узники, эти заявления не соответствуют действительности.

Ранее, как писало “Зеркало”, в ИК №15 политическим заключенным запрещают изучать иностранные языки и читать книги на историческую тематику и на белорусском языке.

Фото: Mayday

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, медыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.

Уладзіслаў Рабіч

Асуджаны да 3 гадоў абмежавання волі без накіравання ва ўстанову адкрытага тыпу – «хатняй хіміі».

Мужчыну з інваліднасцю, які перасоўваецца на вазку, абвінавацілі ў «абразе Лукашэнкі».

9 жніўня 2022 года ў дом, дзе знаходзіліся Рабіч і ягоны малодшы брат, уварваліся сілавікі. Пагражаючы яны змушалі яго, адрачыся ад каментару. Рабіч адмовіўся выконваць загад міліцыянтаў. Тыя ў адказ паабяцалі распачаць супраць яго крымінальную справу.

Справу на Рабіча разглядаў суддзя з Баранавічаў Мікалай Кміта.

Сцяпан Хадатовіч

Асуджаны да 2,5 гадоў абмежавання волі ва ўстанове адкрытага тыпу – «хіміі».

Паводле праваабаронцаў, нагодай для крымінальнага пераследу сталі «выявы бел-чырвона-белага і жоўта-блакітнага сцягоў« на тэрыторыі вайсковага пахавання і трубаправодзе.

Суд Чашніцкага раёну абвінаваціў яго ў «апаганьванне збудаванняў і псаванне маёмасці». Справу на 23-гадовага мужчыну разглядала суддзя Таццяна Заруба.

Яраслаў Пашкоў

Асуджаны да 1 года і 9 месяцаў калоніі агульнага рэжыму і штрафу ў 3 200 рублёў.

Праваабаронцы пішуць, што справу Пашкова разглядала суддзя Галіна Кніжонак-Максімава, якая абвінаваціла яго ў «дыскрэдытацыі Рэспублікі Беларусь» і «абразе Лукашэнкі».

Нагодай для крымінальнага пераследу, прызнанага праваабарончай супольнасцю палітвязня, сталі каментары пра «справу Зельцара».

Інцыдэнт з Зельцарам адбыўся 28 верасня 2021 году. У КДБ тады паведамілі, што ў Мінску падчас рэйду быў смяротна паранены супрацоўнік ведамства. Сілавікі ў адказ адкрылі агонь і застрэлілі жыхара кватэры.

Пазней стала вядома, што ім аказаўся Андрэй Зельцар, супрацоўнік кампаніі EPAM Systems.

За каментары ў сацсетках у «справе Зельцара» затрымалі ўжо каля 200 чалавек.

Рыгор Грыг

Асуджаны да 4 гадоў калоніі агульнага рэжыму.

Нагодай для яго крымінальнага пераследу сталі каментары пра «справу Зельцара».

Паводле праваабаронцаў, Рыгора Грыга затрымалі летась, 29 верасня, і ўжо зняволенаму выставілі абвінавачванне ў «абразе Лукашэнкі» і «закліках да санкцыяў».

Справу на 52-гадовага мужчыну, прызнанага праваабарончай супольнасцю палітвязнем, разглядаў суддзя Мікалай Рачынскі.

Іван Кузюр

Асуджаны да 2 гадоў калоніі агульнага рэжыму і штрафу ў 3200 рублёў

Нагодай для крымінальнага пераследу сталі каментары пра «справу Зельцара».

Паводле праваабаронцаў, Кузюра абвінавацілі ў «абраза прадстаўніка ўлады».

Праваабаронцамі Казюр прызнаны палітвязнем. Яго справу разглядаў суддзя з Іванава Мікалай Стасевіч.

Ілля Багданаў

Асуджаны на 15 дзён адміністрацыйнага арышту.

Паводле праваабаронцаў абвінавачаны ў «распаўсюджванні экстрэмісцкіх матэрыялаў». Справу разглядаў суддзя Віктар Баліка.

Багданаў – юрысконсульт. У 2019 году вылучаўся кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў у Полацку. Яго затрымлівалі падчас пратэстаў 2020 году.

Анатоль Лазар

Асуджаны на 15 адміністрацыйнага арышту.

Праваабаронцы пішуць, што падчас затрымання ў яго адбыўся ператрус, забралі камп’ютар і тэлефон.

 

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, медыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.

Наталля Нікіціна

Асуджаная на 1 год і 10 месяцаў і аштрафаваная на 200 базавых велічыняў (2500 долараў).

Паводле праваабаронцаў, лекарку з 30-гадовым стажам прызналі вінаватай у «абразе прадстаўніка ўлады» і «распальванні іншай сацыяльнай варожасці».

Праваабарончай супольнасцю Нікіціна прызнаная палітзняволенай.

Нагодай для яе крымінальнага пераследу сталі каментары ў сацсетках пра «справу Зельцара».

Інцыдэнт з Зельцарам адбыўся 28 верасня 2021 году. У КДБ тады паведамілі, што ў Мінску падчас рэйду быў смяротна паранены супрацоўнік ведамства. Сілавікі ў адказ адкрылі агонь і застрэлілі жыхара кватэры. 

Пазней стала вядома, што ім аказаўся Андрэй Зельцар, супрацоўнік кампаніі EPAM Systems.

За каментары ў сацсетках у «справе Зельцара» затрымалі ўжо каля 200 чалавек.

Віталь Рогач

Асуджаны на два з паловай гады калоніі і аштрафаваны на 200 базавых велічыняў (2500 долараў).

Паводле праваабаронцаў, нагодаю для крымінальнага пераследу стаў каментар пад допісам пра «Справу Зэльцара». 

Абвінавачаны ў «арганізацыі і падрыхтоўцы дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак», «распальванні расавай, нацыянальнай, рэлігійнай альбо іншай сацыяльнай варожасці або варажнечы», і «абразе прадстаўніка ўлады».

Справу разглядала суддзя Валянціна Зянькевіч.

Іван Рагатнёў

Асуджаны на 1 год і 7 месяцаў.

Нагодай для крымінальнага пераследу стаў каментар у сацыяльных сетках пра «справу Зельцэра».

Праваабаронцы пішуць, што Рагатнёў абвінавачаны ў «распальванні іншай сацыяльнай варожасці».

Справу на закрытым працэсе разглядала суддзя Святлана Бандарэнка.

Аляксей Рэзнікаў

Асуджаны на 4,5 гадоў калоніі. Да суду 4 месяцы ўтрымліваўся ў няволі.

Паводле праваабаронцаў у яго каментарах у сацыяльных сетках суд угледзеў «распальванне іншай сацыяльнай варожасці», «рэабілітацыю нацызму», «абразу Лукашэнкі», «абразу прадстаўніка ўлады» і «здзек з дзяржаўных сімвалаў».

Справу ў закрытым рэжыме разглядаў суддзя Яўген Буруноў.

Быў затрыманы па вяртанні з-за мяжы да хворай маці. Жанчына сканала на трэці дзень па зняволенні сына.

Уладзімір Ангельскі

Асуджаны на 14 дзён адміністрацыйнага арышту.

Паводле праваабаронцаў яго затрымалі ў Мінску 31 жніўня, а судзілі 2 верасня.

Ён абвінавачаны ў непадпарадкаванні супрацоўніку міліцыі.

Ангельскі – адвакат Мінскай абласной калегіі адвакатаў. Да гэтага працаваў у адвакацкім бюро «РЕВЕРА», а таксама быў партнёрам у адвакацкім бюро «Брагінец і Партнёры».

Канстанцін Высочын

Асуджаны на тры гады абмежавання волі ў папраўчай калоніі адкрытага тыпу («хіміі»)

Праваабаронцы пішуць, што дырэктара архітэктурнага бюро асудзілі за «арганізацыю і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх». 

Справу разглядала суддзя Вольга Емяльянчанка.

Праваабарончай супольнасцю Высочын прызнаны палітвязнем. Па прысудзе яго вызвалілі да накіравання ў папраўчую ўстанову.

Павел Мажэйка, Юлія Юргілевіч

Пераведзеныя ў следчы ізалятар.

Што інкрымінуюцца ім невядома. Паводле праваабаронцаў іх схапілі па вяртанні ў Беларусь.

Кіраўніка гродненскага«Цэнтру гарадскога жыцця» Паўла Мажэйку ў сакавіку 2021 году затрымлівалі разам з мастаком Алесем Пушкіным. Тады яго выпусцілі пасля 72 гадзін зняволення.

У адвакаткі Юлію Юргілевіч, паведамлялі праваабаронцы, сілавікі правялі ператрус. 23 лютага яе выключылі з калегіі адвакатаў Гродна. Яна працавала ім 18 год.

Юргілевіч абараняла палітвязняў: мастака Алеся Пушкіна, студэнта-хіміка Арцёма Баярскага, музыканта Ігара Банцара, блогера Вадзімаці і іншых.

Ірына Вікхольм

Адбыла тэрмін зняволення і дэпартаваная ў Расію. 

Ірына Вікхольм – грамадзянка Расіі. Яе асудзілі на 1,5 гады калоніі за паклёп на Лукашэнкі. Нагодай для крымінальнага пераследу стаў допіс пра інцыдэнт з самалётам Ryanair, якім ляцеў Раман Пратасевіч.

Праваабарончай супольнасцю Вікхольм была прызнаная палітзняволенай.

Па вызваленні ёй забаранілі наведваць Беларусь 10 гадоў.

У расійскім Кемерава зняволеныя ўзялі ў закладнікі трох супрацоўнікаў следчага ізалятару. Патрабавалі тэлефоны, наркотыкі, цыгарэты

Паведамляецца, што ў палон трох работнікаў СІЗА зняволеныя ўзялі падчас агляду камераў. Сярод захопленых была жанчына. Турэмшчыкаў трымалі ў закладніках блізу 5 гадзінаў.

Спачатку было заяўлена, што зняволеныя патрабавалі арганізаваць ім сустрэчу з прадстаўнікамі рэгіянальнага ўпраўлення Федэральнай службы выканання пакарання і пракуратуры. Пазней з’явілася паведамленне, што арыштанты яшчэ патрабавалі мабільныя тэлефоны, цыгарэты і наркотыкі.


Інцыдэнт адбыўся ў Следчым ізалятары №1, які знаходзіцца ў Кемерава і з’яўляецца адзінай такой установаю ў абласным цэнтры. Паводле афіцыйных звестак, яна разлічана на больш як 700 зняволеных.


Двое супрацоўнікаў ізалятару былі паланёныя ўвечары 21 жніўня. 22 жніўня стала вядома, што закладнікі вызваленыя і пацярпелых няма.

«Падчас правядзення рэжымных мерапрыемстваў двое работнікаў СІЗА, у тым ліку адна жанчына, былі заблакаваныя зняволенымі ў адной з камер. Для правядзення перамоваў і вызвалення закладнікаў на месца выехала кіраўніцтва рэгіянальнага глаўка Федэральнай службы выканання пакаранняў. Па дадзеных ведамства, сітуацыя ва ўстанове, нягледзячы на інцыдэнт, была кантраляванай», паведамляе расійскае ТАСС.

Як піша выданне са спасылкай на следства аднаго з закладнікаў арыштанты вызвалілі самі, а дваіх адбілі ў выніку «спецыяльнага мерапрыемства, неабходнага пры дадзеных абставінах».

Распачатае крымінальнае справа па факце «захопу закладнікаў».

фота: tass.ru

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.

Міхаіл Зубкоў

Асуджаны на 3 гады калоніі агульнага рэжыму.

Праваабаронцы паведамляюць, што летась у верасні Зубкоў удзельнічаў у маршы ў Гомелі. Яго затрымаў АМАП. 15 дзён ён правёў у ІЧУ.

Больш да Зубкова прэтэнзіяў з боку міліцыі не было, сцвярджаюць сваякі. Аднак, калі Міхась паехаў на працу ў Маскву, яго зноў затрымалі.

Суд Цэнтральнага раёну Гомля абвінаваціў яго ў арганізацыі і падрыхтоўцы дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, а таксама ў гвалце над супрацоўнікамі міліцыі.

Максім Плятнёў

Асуджаны на год калоніі агульнага рэжыму.

Праваабаронцы пішуць, што нагодай для крымінальнага пераследу Плятнёва сталі надпісы на кіёску, электрападстанцыі, будынку цепласетак і шматпавярховіку.

19 жніўня суд Ленінскага раёну Гродна прызнаў Плятнёва вінаватым у “апаганьванні збудаванняў і псаванні маёмасці”.

Генадзь Драздоў

Мастак і былы кіраўнік творчага аб’яднання «Пагоня» затрыманы.

Пра зняволенне паведамляюць ягоныя калегі. Яны высвятляюць акалічнасці і прычыны затрымання.

Драздоў з 1999 года – чалец Беларускага саюзу мастакоў. Яго работы экспанаваліся на выставах у Беларусі, Польшчы, Чэхіі, Германіі, ЗША, Нарвегіі, Бельгіі, Украіне, Расіі. У гэтых краінах прайшло больш за дзясятак яго персанальных выставак.

10 сакавіка ён даў інтэрвʼю пра палітвязня, мастака Алеся Пушкіна, якое з 23 снежня 2021 года лічыцца ў спісе «экстрэмісцкіх матэрыялаў».

Аляксей Ільінчык

Затрыманы.

Пра тое паведамляюць праваабаронцы, спасылаючыся на праўладныя тэлеграм-каналы. Паводле іх, мужчыну затрымалі з-за ««творчай» дзейнасці ў інтэрнэце».

Ільінчыку – 60 гадоў. Ён бард, удзельнік і арганізатар фестываляў. Правёў 85 канцэртаў, аўтар кніг.

Ігар Шарамаў

Затрыманы, паведамляюць праваабаронцы.

Яны дапускаюць, што нагодаю да зняволення мог стаць фотаздымак з рамкай у выглядзе сцяга Украіны. Судовы працэс у дачыненні да яго, пішуць праваабаронцы, імаверна пройдзе ў панядзелак.

Шарамаў утрымліваецца ў ізалятары часовага ўтрымання. Сам ён з Наваполацку.

Аляксандр Аўдзяюк

Асуджаны на два гады калоніяў агульнага рэжыму, этапаваны ў Івацэвіцкую папраўчую калонію № 5.

Жыхар Быхава прызнаны праваабарончай супольнасцю палітвязнем.

Суд Быхаўскага раёну 1 красавіка асудзіў яго за «паклёп і абразу Лукашэнкі». Асуджаны паставіў упадабайку пад допісам у «Аднакласніках».

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.

Алесь Пушкін

Зняволены мастак пакараны пяццю месяцамі ў памяшканні камернага тыпу, паведамляюць праваабаронцы.

Гэтак званая камеры ПКТ – спецыяльнае памяшканне, у якою адпраўляюць вязняў за парушэнні правілаў унутранага парадку ў калоніі.

Алесь Пушкін утрымліваецца ў калоніі «Ваўчыныя норы», якая месціцца ў Івацэвічах. У калоніі мастак знаходзіцца з сярэдзіны красавіка. 

Ён асуджаны на 5 гадоў за партрэт удзельніка антысавецкага супраціву Яўгена Жыхара, выстаўленне якога ўлады палічылі “рэабілітацыяй нацызму”, і “здзекам над дзяржаўнымі сімваламі”.

Наталля Таран

Асуджаная на 3 гады і 6 месяцаў калоніі агульнага рэжыму.

74-гадовую жыхарку Бабруйску мясцовы суд прызнаў вінаватай у “абразе Лукашэнкі, паклёпе на яго і знявазе прадстаўніка ўлады”.

Паводле праваабаронцаў, працэс быў закрытым і падрабязнасці абвінавачвання пенсіянеркі не вядома.

Анатоль Букас

Адпраўлены судом на 15 дзён адміністрацыйнага арышту.

Былога галоўнага рэдактара газеты «Борисовские новости» затрымалі разам з жонкай 8 жніўня. У іхным доме быў ператрус. Жонку Букаса пазней вызвалілі.

Уладзімір Рабчанка 

Асуджаны да 2,5 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму і штрафу ў 3500 рублёў.

Суддзя Алег Харошка з Гомельскага абласнога суду прызнаў 63-гадовага мужчыну ў «распальванні расавай, нацыянальнай, рэлігійнай ці іншай сацыяльнай варожасці ці розні» і «публічнай знявазе прадстаўніка ўлады».

Паводле праваабаронцаў, Рабчанка пакінуў крытычны каментар пад пастом пра намесніка міністра МУС РБ Генадзя Казакевіча, а таксама крытыкаваў іншых міліцыянтаў, суддзяў, дзяржаўных службоўцаў.

Аляксандр Баран

Каталіцкі святар, асуджаны на 17 дзён адміністрацыйнага арышту.

Прызнаны вінаватым у «парушэнні парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў».

Увесну ксяндзу прысуджалі былі 10 дзён арышту, але тады ён адседзеў 8 дзён – яго адпусцілі за некалькі дзён да Вербніцы.

Паводле праваабаронцаў, за кратамі ўтрымліваюцца чатыры святары.

Ксёндз Андрэй Вашчук адбывае 30 дзён арышту нібыта за перапост апошняга слова Змітра Дашкевіча. Праваслаўны бацюшка Сяргей Разановіч і пастар баптысцкай царквы Віталь Чычмароў праходзяць у крымінальных справах.

Усяго пацярпелі ад рэпрэсій за апошні час не менш за 30 святароў.

Павел Мазурэнка

Затрыманы.

32-гадовага жыхара Мінску вінавацяць ва ўдзеле ў акцыях пратэсту і перакрыцці транспарту. Тое ён казаў у «пакаяльным відэа», якое апублікавалі праўладныя тэлеграм-каналы.

Валерыя Шалесная

Затрыманыя.

Праўладныя тэлеграм-каналы паведамляюць, што дзяўчына разам з сяброўкамі прыняла ўдзел у паслявыбарчых акцыях пратэсту ў Мінску.

Хроніка прыхаванай рэальнасці. Суды, зняволенні, вызваленні

Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго

Павел Вінаградаў

У палітзняволенага блогера і актывіста пацвердзілі сухоты

28 ліпеня яго перавялі ў аршанскую папраўчую калонію № 12, дзе ўтрымліваюцца і лечацца асуджаныя, хворыя на актыўную форму гэтай хваробы.

Яму прысудзілі 5 гадоў калоніі за арганізацыю і падрыхтоўку дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх, распальванне варожасці ці варажнечы і г.д.

Мікалай Аўтуховіч

Па сканчэнні галадоўкі яго вярнулі на працэс, хаця раней выдалілі за парушэнне парадку.

На працэсе ён заявіў: узятыя ў яго аналізы паказалі, што арганізм цалкам абязводжаны, раскладаюцца тканкі нырак.

59-гадовы палітвязень абвясціў сухую галадоўку 11 ліпеня. Ёю ён пратэставаў супраць таго, што яму не перадаюць лісты і газеты.

Пяць дзён арыштант не наведваў судовыя паседжанні, бо не меў сілаў дайсці. Яму ставілі кропельніцу. 1 жніўня стала вядома, што ён спыніў галадоўку.

Аўтуховіча вінавацяць ва ўчыненні «Акту тэрарызму». Нібыта за падпаламі дому міліцыянта ў Ваўкавыску і падрывам аўтамабіля супрацоўніка міліцыі ў Гродна стаіць групоўка, якой ён кіраваў.

Па «справе Аўтуховіча» судзяць 12 чалавек.

Яўген Харашкевіч

Змешчаны ў штрафны ізалятар за ліст ад жонкі.

Праваабаронцы, спасылаючыся на жонку зняволенага, паведамляюць, што цэнзар угледзеў у віншавальных паштоўках «палітычны падтэкст». Ліст быў знішчаны, а палітвязня адправілі ў ШІЗА.

Харашкевіч адбывае 4-гадовы прысуд за “распальванне сацыяльнай варожасці, абразу прадстаўніка ўлады, падрыхтоўку і арганізацыю групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак”. Яго ўтрымліваюць у Шклоўскай калоніі.

Дзяніс Дорах

Пра яго затрыманне паведамілі праўладныя тэлеграм-каналы.

У «пакаяльным відэа» ён «прызнаецца», што ў 2020 годзе ўдзельнічаў у акцыях пратэсту і перакрываў рух транспарту.

Ілля Даўгалец

Пра яго затрыманне таксама стала вядома з паведамлення ў праўладных тэлеграм-каналах.

На «пакаяльным відэа» ён кажа, што затрыманы з-за бел-чырвона-белай стужкі, якая вісела ў ягонай машыне, а дома ў яго былі «апазіцыйны сцяг, кепка і стыкеры».

У канцы відэа хлопца прымушаюць зняць стужку з салона машыны, паведамляюць праваабаронцы.