28 лютага з 19.30 да 21.00 будзе абмежаваны рух на трасе “Магілёў-Бабруйск” у раёне вёсак Глухская сяліба і Паплаўшчына – паведамляе Тэлеграм-канал “ЧП Могилев”. Тут запланавана правядзенне следчага эксперыменту для ўстанаўлення абставін ДТЗ, якое здарылася на абазначанымдадзеным участку. Рух паміж вёскамі Глухская сяліба і Паплаўшчына будзе цалкам заблакаваны.
Жыхары Гродна змаглі назіраць палярнае ззянне ў ноч з 27 на 28 лютага – паведамляе БелТА. Мяркуеца, што гэта звязана з інтэнсіўнай магнітнай бурай, індэкс геамагнітнай актыўнасці якой дасягнуў узроўню Кр-7.0.
Фота: БелТА
Абвестка пра збор прыхільнікаў анімэ-субкультуры “Рэдан” у Магілёве з’явілася ў папулярных месенджарах і сацсетках пасля інфармацыйнай хвалі пра аблавы і масавыя бойкі ў расійскіх і украінскіх гарадах. Чакаецца, што збор анімэшнікаў пройдзе 1 сакавіка ў 16.00 каля гандлёвага цэнтра “Атрыум” у Магілёве. У Расіі і Украіне прыхільнікаў субкультуры абвінавачваюць у нападах на каляфутбольных фанатаў і выхадцаў з рэспублік Каўказа і Азіі.
“Павукі рэдан” – падлеткавая субкультура, сфармірваная па матывах папулярнага анімэ Hunter X Hunter, якая за некалькі дзён разраслася да магутнага моладзевага руху ў буйных расійскіх і украінскіх гарадах. Падлеткі, якіх у сацсетках называюць «ЧВК Рёдан» патрапілі ў навіны з-за боек з футбольнымі фанатамі ў маскоўскім гандлёвым цэнтры «Авіяпарк» і ў іншых гарадах Расіі, а таксама з-за масавых затрыманняў удзельнікаў канфліктаў.
Відэа, на якім падлеткі ў чорных худзі з павуком на спіне б’юцца з маладзёнамі ў спартыўных касцюмах разляцелася па інтэрнэце 23 лютага. Сама бойка адбылася ў “Авіяпарку” яшчэ 19 лютага. Пасля таго, як ролік з ёй стаў папулярным, у шматлікіх гарадах Расіі і Украіны імкліва пачала расці папулярнасць анімэ-субкультуры, што прывяло да новых канфліктаў, а потым і буйных аблаў.
Мой фильм 4.mp4 from Lina Varzieva on Vimeo.
Так, у Санкт-Пецярбургскім гандлёвым цэнтры “Галерэя” адбылася бойка, падчас якой паліцыя затрымала больш за 150 прыхільнікаў “Рэдан”. Сама бойка пачалася з таго, што 17-гадовы студэнт з Кіргізіі прычапіўся да 15-гадовага анімэшніка, запатрабаваўшы “пояснить за шмот” – перадае Фантанка. Студэнт і яго сябры некалькі разоў ударылі падлетка рукамі і нагамі, пасля чаго той быў шпіталізаваны. Студэнт затрыманы паліцыяй.
Пасля 23 лютага масавыя зборы анімэшнікаў “Рэдан” сталі адбывацца ў Маскве, Санкт-Пецярбургу, Краснаярску, Навасібірску, а потым і украінскіх гарадах – Львове, Кіеве, Харкаве, піша Unian. Нярэдка гэтыя зборы перарастаюць у бойкі з праціўнікамі субкультуры (звычайна гэта футбольныя фанаты, гопнікі), што вядзе да паліцэйскіх аблаў і затрыманняў. Толькі ў Харкаве 27 лютага паліцыяй было затрымана больш за 200 анімэшнікаў.
Пакуль не зразумела, першапрычынай боек становяцца напады анімэшнікаў, ці гэта адваротны працэс – маладзёны, што не любяць анімэшнікаў, адмыслова прыходзяць на іх месцы масавых збораў, правакуюць і нападаюць на “Рэдан”. Так, у сеціве паявіліся ролікі, на якіх маладыя людзі ў спартыўных касцюмах ходзяць па гандлёвых цэнтрах і шукаюць “павукоў”.
Мой фильм 6.mp4 from Lina Varzieva on Vimeo.
Журналісты з Medialeaks.ru прасачылі, што да публікацыі відэа з бойкай у «Авіяпарку», «павукі» былі такой жа інтэрнэт-культурай, як zxc альбо гулі, і відэа, прысвечаныя гэтай эстэтыцы не змяшчалі заклікаў да гвалту над кім-небудзь, а літары ЧВК побач са словам «рэдан» сталі з’яўляцца ў публікацыях ужо пасля віруснага роліка з маскоўскага гандлёвага цэнтра.
Фота і відэа з адкрытых крыніц.
Першы зборнік крымінальнага і працэсуальнага права Вялікага Княства Літоўскага. Складзены паводле загаду вялікага князя літоўскага Казіміра IV Ягелончыка.
Напісаны на старабеларускай мове суцэльным тэкстам. Дату выдання Судзебніка вызначыў ураджэнец Прапойска протаіерэй І. Грыгаровіч.
У судзебніку вызначалася сістэма судоў, іх кампетэнцыя, утрымліваліся нормы грамадзянскага, крымінальнага і працэсуальнага права.
Вызначаліся адзіныя віды пакарання за злачынствы супраць феадальнай уласнасці, змяняўся парадак судаводства па гэтых справах, абмяжоўвалася адказнасць жонкі і дзяцей за злачынствы мужа. Скарачаліся плацяжы на карысць суддзяў, павышалася адказнасць бадзягам, прадугледжвалася адказнасць за дапамогу пры ўцёках і арганізацыю ўцёкаў чэлядзі і феадальна-залежных людзей ад феадалаў. Асноўнымі відамі пакарання паводле судзебніка сталі пакаранне смерцю, грашовыя спагнанні і пабоі.
Вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, дыпламат, падарожнік, мемуарыст, мецэнат.
Удзельнік аблог Улы, Пскова, вызвалення Полацка ад войск Івана Жахлівага. Падарожнік па Еўропе, Блізкаму Усходу. Аўтар кнігі «Перэгрынацыя, або Паломніцтва ў Святую зямлю», якая вытрымала 19 перавыданняў на польскай, нямецкай, лацінскай, рускай мовах, у 1984 годзе – на беларускай.
Ініцыятар і фундатар выдання першай дакладнай карты ВКЛ (выдадзена ў 1613).
Польскі і беларускі пісьменнік, паэт, гісторык. Канюшы літоўскі, вялікі пісар літоўскі і староста менскі, генерал-лейтэнант войска ВКЛ.
Дзівак i фантазёр, здольны і начытаны, але схільны да авантурызму. Сабраў вялікую бібліятэку, ведаў шмат моў, у тым ліку грэцкую, нямецкую, французскую, італьянскую, англійскую.
Пакінуў значную літаратурную спадчыну. Аўтар кніг «Апісанне клопатаў людзей усіх саслоўяў», «Маральныя элегіі», «Агульная гісторыя» (або «Універсальная гісторыя», 3648 старонак), «Апісанне ўсіх нацый у Еўропе», «Сусветныя крытыкі або сатыры», «Вучоныя забавы ў вершах і прозе» і іншых.
Перакладчык твораў на польскую мову.
Спрабаваў увесці ў спектаклях прыдворных тэатраў беларускую мову. Па-беларуску гаворыць адзін з герояў пераробкі твора Э. Бруселя «Камедыя Эзопа», прызначаная для нясвіжскага тэатра.
Памёр 21 ліпеня 1770 года.
Палітычны дзеяч Рэчы Паспалітай, філосаф, педагог, публіцыст.
Доктар філасофіі і тэалогіі. Актыўны дзеяч Адукацыйнай камісіі, распрацаваў план развіцця адукацыі ў Рэчы Паспалітай, рэктар Кракаўскага ўніверсітэта.
Адзін з аўтараў Канстытуцыі 3 мая 1791 года, адзін з вядучых ідэолагаў, кіраўнік «левага» («якабінскага») крыла ў паўстанні 1794 года.
Суаўтар Кракаўскага акта паўстання, Паланецкага ўніверсала, пастановы аб надзяленні зямлёй сялян, якія бралі ўдзел у паўстанні.
Пасля паражэння паўстання ў 1794–1802 гадах быў у аўстрыйскім зняволенні.
Пакінуў багатую філасофскую і публіцыстычную спадчыну. Яго працы заснаваны на перадавых на той час ідэях Асветніцтва, вучэнні французскіх фізіякратаў, эвалюцыйнай канцэпцыі развіцця грамадства.
Беларуская грамадска-палітычная і літаратурная газета. Выдавалася да канца 1918 года ў Вільні на беларускай мове 2 разы на тыдзень лацінкай і кірыліцай пад рэдакцыяй В. Ластоўскага, Я. Салаўя.
Выступала за нацыянальна-культурнае адзінства беларускага народа, незалежную Беларускую рэспубліку, якая магла б уваходзіць на канфедэратыўнай аснове ў адроджанае Вялікае Княства Літоўскае.
Газета друкавала матэрыялы па гісторыі Беларусі і нацыянальнай культуры, па гісторыі нацыянальна-культурнага і літаратурнага руху, легенды, артыкулы па сацыяльна-палітычным праблемам, інфармацыю з франтоў, абвесткі беларускіх кнігарняў. Упершыню апублікавала некаторыя творы Я. Коласа, М. Багдановіча, Зм. Бядулі, А. Гаруна, Ц. Гартнага, А. Гурло, М. Нікіфароўскага, А. Луцкевіча.
Беларускі гісторык-медыявіст, кнігазнавец. Доктар гістарычных навук.
Працаваў у БДУ, у Інстытуце гісторыі АН БССР, даследаваў пытанні гісторыі беларускага кнігадруку XVI–XVIII стагоддзяў.
Аўтар даследаванняў «Малой падарожнай кніжкі» Ф. Скарыны, аўтар кніг «Ідэйныя і культурныя сувязі ўсходнеславянскіх народаў у XVI – сярэдзіне XVII ст.», «Францыск Скарына – беларускі і ўсходнеславянскі першадрукар», суаўтар з аўтараў навукова-папулярнай кнігі «Францыск Скарына», выдадзенай ЮНЕСКА.
Укладальнік раздзела «Старадрукаваныя кірылічныя выданні XVI–XVIII ст.» у каталогу «Кніга Беларусі. 1517–1917 гг.», факсімільнага выдання «Бібліі» Ф. Скарыны (у 3-х тамах).
Беларускі гісторык, педагог. Кандыдат гістарычных навук, дацэнт БДУ.
Працаваў у Інстытуце гісторыі Акадэміі навук, БДУ.
Даследаваў аграрную гісторыю Беларусі познефеадальнай і капіталістычнай эпох, эвалюцыю феадальнага спосабу вытворчасці ў канцы XVII – 1-й паловы XIX стагоддзяў. Займаўся пытаннямі распаду феадальна-прыгонніцкай сістэмы, перыядызацыі гісторыі познефеадальнага перыяду на Беларусі.
Адзін са складальнікаў зборніка дакументаў «Гісторыя Беларусі ў дакументах і матэрыялах». Яго працы лічацца важнай вяхой у беларускай гістарыяграфіі ХХ стагоддзя.
11 снежня 1937 года арыштаваны НКУС, прыгавораны як «польскі шпіён» да лагераў.
Амерыканскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (2008).
Нарадзіўся ў Нью-Ёрку ў яўрэйскай сям’і выхадцаў з Брэст-Літоўска. Зацікавіўся эканомікай і гісторыяй яшчэ ў дзяцінстве пад уплывам навукова-папулярных кніг выхадца з беларускіх зямель Айзека Азімава.
Прафесар Масачусецкага тэхналагічнага інстытута, Іельскага, Каліфарнійскага, Стэнфардскага ўніверсітэтаў, Лонданскай школы эканомікі, цяпер працуе ў Прынстанскім універсітэце.
Беларускі пісьменнік, паэт-песеннік, публіцыст, крытык.
Працаваў у Бюро прапаганды мастацкай літаратуры Саюзу пісьменнікаў Беларусі, у часопісах «Бярозка», «Маладосць», галоўным рэдактарам часопісаў «Нёман», «Полымя». Дырэктар выдавецтва «Мастацкая літаратура».
На шматлікія яго вершы напісаны песні А. Саладухі, А. Ярмоленкі, Алесі.
Аўтар больш як дзесяці паэтычных кніг, шматлікіх крытычных артыкулаў і рэцэнзій, а таксама тэкстаў песень.
Выступае з літаратурна-крытычнымі артыкуламі і рэцэнзіямі.
Беларускі прыродазнавец, доктар геаграфічных навук, прафесар. Прэзідэнт Геаграфічнага таварыства БССР.
У школьныя гады займаўся краязнаўчымі даследаваннямі, пісаў вершы, якія дасылаў у “Піянерскую праўду”. Атрымаў філалагічную і геаграфічную адукацыю (1939) у Мінскім педагагічным інстытуце. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Працаваў і простым настаўнікам правінцыянальных школ, і ўплывовым чыноўнікам Дзяржплана БССР.
У 1964–1985 гадах працаваў у БДУ: загадчык кафедры фізічнай геаграфіі мацерыкоў, дэкан завочнага факультэта.
Спецыяліст у галіне фізічнай геаграфіі, методыкі выкладання геаграфіі ў школе, стваральнік навуковай тапанімічнай школы Беларусі, аўтар тапанімічнага раянавання, даследчык беларускіх старажытных водных шляхоў, аўтар школьных падручнікаў “Геаграфія БССР. 7–8 класы” (1959–1989), 350 навуковых прац.
Савецкі фізіка-географ, доктар геаграфічных навук, прафесар, буйны спецыяліст у галіне геамарфалогіі, вывучэння ландшафтаў, член геаграфічнага таварыства.
Герой-танкіст пад час Вялікай Айчыннай вайны, удзельнік баёў на Курскай Дузе. У час вызвалення Еўропы, двойчы гарэў у танку. Ганаровы грамадзянін г. Прагі.
Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт. Навукова-педагагічную дзейнасць пачаў на геаграфічным факультэце Магілёўскага педінстытута (1955–1958), прымаў актыўны ўдзел ва ўсебаковым вывучэнні Магілёўскай вобласці, у рабоце Беларускага геаграфічнага таварыства.
Пасля Магілёва працаваў у Пермскім, Краснаярскім, Сімферопальскім, Цверскім універсітэтах.
Беларускі акцёр. Заслужаны артыст Беларусі.
Сыграў больш дзясятка роляў у Беларускім нацыянальным драматычным акадэмічным тэатры імя Якуба Коласа, каля 20 – у кіно.
У Інстытуце касмічных даследаванняў Расійскай акадэміі навук сабралі за шмат гадоў цікавую статыстыку ўзаемасувязі землятрусаў і месяцовых фаз. Як высветлілася, падзеі ў Турцыі пад яе таксама падыходзяць.
У гісторыі землятрусаў па ўсім свеце назіраецца адна цікавая тэндэнцыя, якой пакуль не атрымоўваецца знайсці адэкватнае навуковае тлумачэнне, распавёў life галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута касмічных даследаванняў РАН С. Пулінец.
Ён, у прыватнасці, адзначыў, што першы падземны штуршок на мяжы Турцыі і Сірыі раніцай 6 лютага 2023 года адбыўся падчас поўні. Калі казаць дакладней, поўня была 5 лютага ў 21:29 па маскоўскім часе, гэта значыць за некалькі гадзін да пачатку бедства. Праз два тыдні, 21 лютага, крыху на поўдзень ад эпіцэнтра папярэдняга бедства здарылася новая сейсмічнае падзея. І яна практычна супала з надыходам маладзіка – адбылася на наступны дзень пасля яго.
Але рэч у тым, што падобныя дзіўныя супадзенні гэтымі выпадкамі не вычэрпваюцца. Напрыклад, землятрус магнітудай 8,4 на Алясцы ў 1964 годзе здарыўся напярэдадні поўні – і сапраўды такая ж фаза назіралася падчас землятрусу магнітудай 9,1 на Суматры ў 2004 годзе. Увогуле ў гэтым спісе – амаль два дзясяткі землятрусаў магнітудай ад 5,2 да 9,4, якія адбыліся ў тыя моманты, калі Месяц быў вельмі блізкі альбо да фазы поўні, альбо да фазы маладзіка.
– Пакуль не зразумела, ці з’яўляецца гэта проста супадзеннем, ці гэта нейкі фізічны эфект. Я лічу, што эфект ёсць і трэба глядзець не па буйных землятрусах. Калі абраць у каталогу падземныя штуршкі з магнітудай ад 4 да 5 і глядзець колькасць землятрусаў у суткі, то з набліжэннем поўні іх колькасць павялічваецца, – адзначае С. Пулінец.
Месяц рухаецца вакол Зямлі не па ідэальна круглай арбіце, а па выцягнутай, эліптычнай. І па меры свайго руху па ёй яна то набліжаецца да нашай планеты, то аддаляецца ад яе. 384 000 км – сярэдняя адлегласць паміж Месяцам і Зямлёй. А насамрэч у перыгеі – бліжэйшай да Зямлі кропцы – Месяц аказваецца ўсяго ў 356 000 – 370 000 км, а ў апагеі, самай далёкай кропцы, у 404 000 – 407 000 км. І з кожным новым абарачэннем перыгей і апагей у той ці іншай ступені вар’іруюцца. Змяняюцца яны таму, што ў Сонечнай сістэме і наогул у космасе ўсё знаходзіцца ва ўзаемадзеянні адзін з другім: Зямля таксама не заўсёды на аднолькавай адлегласці ад Сонца, і ўсё гэта неўзаметку ўплывае на ход падзей.
Перыгей зусім не абавязкова супадае з поўняй або маладзіком. Таму не выключана, што насамрэч глядзець трэба не на тое, у якой фазе быў Месяц у момант землятрусу, а на яго адлегласць ад Зямлі. У гэтым сэнсе асабліва характэрна, што 21 студзеня 2023 года адлегласць да Месяца дасягнула мінімуму ці ледзь не за апошнюю тысячу гадоў і склала 356 568 км.
Па афіцыйна прынятым у агульнасусветнай навуцы пункце гледжання, гравітацыя Месяца занадта слабая, каб выклікаць у зямных нетрах дастаткова магутныя для землятрусу прыліўныя сілы, тлумачыць С. Пулінец. На яго думку, зусім не абавязкова цалкам і поўнасцю вінаваціць у кожным бедстве адзін толькі спадарожнік Зямлі.
– Землятрус ужо падрыхтаваны працэсамі ў нетрах планеты, а прыцягненне Месяца – гэта трыгер, маленькая дабаўка, каб сарваць з ланцуга гэтую падрыхтаваную падзею. Гэта не значыць, што менавіта Месяц выклікаў землятрус, – тлумачыць эксперт.
У канцы лютага 2021 года ў слаўгарадскім садова-паркавым комплексе знеслі дом другой паловы XVIII стагоддзя. Будынак, нягледзячы на свой паважаны ўзрост, не меў ахоўнага статусу.
Двухпавярховы дом быў пабудаваны ў 1770-х гадах яшчэ за часамі князя Аляксандра Галіцына, які атрымаў тагачасны Прапойск з ваколіцамі ў падарунак ад расійскай імператрыцы Кацярыны ІІ за свае ратныя подзвігі. Жылы будынак быў неад’емнай часткай садова-паркавага комплексу канца XVІІІ стагоддзя. У савецкі час двухпавярховік выкарыстоўвалі пад райвыканкам і нават дабудавалі правае крыло. Працяглы час у ім знаходзіліся кабінеты мясцовага райпо.
Апошнім часам будынак пуставаў і выглядаў закінутым. Тым не менш, для Слаўгарада гэта быў унікальны аб’ект, які нават уключылі ў рэестр Нацыянальнага агенцтва па турызме «Архітэктурная спадчына XVІІІ—XІX стагоддзяў каля паштовых дарог».
Незадоўга да знішчэння ў супрацоўнікаў Слаўгарадскага краязнаўчага музея і працаўнікоў культуры гораду была ідэя зрабіць з гістарычнага аб’екта Дом муз і перамясціць у яго раённы цэнтр дзіцячай творчасці і дзіцячую школу мастацтваў. Аднак рэалізавана гэтая ідэя так і не была, будынак проста знеслі.
Фота: zviazda.by
Усяго ў Амстэрдаме налічваецца каля 850 000 веласіпедаў – амаль столькі ж, колькі жыве чалавек. І амаль 30 000 з іх кожны год знікае. Улады Амстэрдама, усхваляваныя лёсам транспартных сродкаў сваіх грамадзян, прапрацоўвалі самыя разнастайныя версіі таго, што адбываецца з веласіпедамі – іх прадаюць за мяжу, разбіраюць на запчасткі, альбо яны ўрэшце рэшт трапляюць на дно каналаў.
Разабрацца з гэтай праблемай вырашылі амерыканскія навукоўцы з Масачусэцкага тэхналагічнага інстытута і Дэлфцкага тэхналагічнага універсітэта ў супрацоўніцтве з Амстэрдамскім інстытутам перадавых гарадскіх рашэнняў. Яны ўсталявалі трэкеры для адсочвання перамяшчэнняў на 100 ровараў і прыпаркавалі іх у розных грамадскіх месцах па ўсім Амстэрдаме. На працягу шасці месяцаў вялося назіранне за лёсам гэтых веласіпедаў, і ў канцы назірання выявілася, што скрадзенымі аказаліся 70 з іх. Такі высокі працэнт, аднак, навукоўцы растлумачылі мэтанакіраваным размяшчэннем транспартных сродкаў у папулярных грамадскіх месцах.
На аснове маніторынгу даследчыкі склалі карту руху скрадзеных ровараў. Высветлілася, што з 70 скрадзеных 68 засталіся ў Амстэрдаме і яго ваколіцах. Некаторыя з іх доўгі час знаходзіліся побач з магазінамі патрыманых веласіпедаў, таму даследчыкі прыйшлі да высновы, што, верагодна, там іх прадавалі. Некаторыя адправіліся ў месцы, вядомыя нелегальным продажам веласіпедаў. І хоць эксперымент не даў адказу на пытанне аб лёсе кожнага з ровараў і не паслужыў крымінальнаму пераследу злодзеяў, даследнікі палічылі, што ён даў каштоўную інфармацыю пра характар праблемы.
Калі раней лічылася, што большасць зніклых ровараў трапляюць за мяжу, то цяпер стала зразумела, што абсалютная большасць з іх нават не пакідае той раён, дзе яны зніклі, застаючыся цыркуліраваць у агульным веласіпедным патоку Амстэрдама, час ад часу мяняючы гаспадароў.
– Самае дзіўнае, што гэта адбываецца лякальна. – сказаў адзін з суаўтараў амстэрдамскага эксперыменту Фабіа Дуартэ з Масачусецкага тэхналагічнага інстытута – Выкрадзены ровар прадаецца, а новы ўладальнік выкарыстоўвае яго ў тым жа раёне, верагодна, не падазраючы, што ён быў скрадзены.
Адкрыццё, зробленае вучонымі, здзівіла і гарадскія ўлады, якія вядуць барацьбу з крадзяжамі веласіпедаў.
– Кожны год ровары крадуць у дзясяткаў тысяч жыхароў Амстэрдама. З гэтага даследавання становіцца ясна, што некаторыя з гэтых крадзяжоў арганізаваныя. – сказала намеснік мэра Амстэрдама, якая адказвае за транспарт Мелані ван дэр Хорст.
Аднак, як гарадскія ўлады будуць выкарыстоўваць гэтае адкрыццё, пакуль невядома – піша выданне PIP.
Фота ілюстрацыйнае.
Узровень вады ў рацэ Пціч, што працякае на самым паўднёвым захадзе Магілёўшчыны – праз Глуск – стала падымацца да небяспечна высокай адзнакі, паведамляюць у Белгідраметцэнтры. Пагроза затаплення пакуль назіраецца толькі на працягу цячэння ракі ў Гомельскай вобласці – ў раёне вёскі Першая Слабодка Петрыкаўскага раёна.
“Ледастаў і ледастаў з палонкамі назіраецца на Дняпры каля Магілёва, Бярэзіне каля Бабруйска, Сожы пад Крычавам і некаторых іх прытоках. На азёрах і вадасховішчах назіраецца ледастаў і ледастаў няпоўны, таўшчынёй ад 13 см да 27 см. – гаворыцца ў паведамленні”.
Фота з адкрытых крыніц.
Кафліктная сітуацыя паміж прадстаўнікамі мсціслаўскага спажывецкага таварыства і крычаўскімі чыноўнікамі разгарэлася яшчэ напачатку года, аб чым пісалі mogilev.media. Нагадаем, вясковыя крамы ў Крычаўскім раёне абслугоўвае спажывецкае таварыства з Мсціслава, і мясцовыя лічаць, што яно робіць гэта абы-як.
У працяг зацяжнога канфлікту, у краму аграгарадка Касцюшкавічы, што знаходзіцца ў сямі кіламетрах ад Крычава, наведаліся старшыня Крычаўскага райвыканкама Андрэй Седукоў і старшыня раённага Савета дэпутатаў Ірына Пруднікава – піша раёнка “Крычаўскае жыццё”. Нагодай для гэтага сталі скаргі на недахоп хлеба ў адзінай краме на ўвесь аграгарадок.
Калі кіраўніцтва Крычаўскага раёна завітала ў магазін, палічкі з хлебам аказаліся сапраўды амаль пустымі – на цэлую вёску засталося ўсяго два батоны за дзве гадзіны да закрыцця. Выпадкова тут жа ў краме аказалася прадстаўніца мсціслаўскага спажывецкага таварыства, якая прэтэнзіі кіраўніцтва Крычаўскага раёна слухаць проста не стала, праігнараваўшы ўсе скаргі.
Але скаргі былі і не зусім па адрасе – выявілася, што прадавачкі ў краме не паспелі загадзя замовіць дастаткова хлебу, бо былі занятыя пераўлікам. Прэтэнзіі да работніц магазіна былі яшчэ і з-за цэннікаў. Пад апельсінамі – піва “Баброў”, піва “Аліварыя”.
Малака ў краме таксама аказалася небагата, але не зразумела, гэта віна ўсё тых жа прадавачак, што недастаткова замовілі прадукцыі, ці ўсё ж мсціслаўскага райпо. “Сігнал пацвердзіўся. Што зараз на гэта адкажа кіраўніцтва Мсціслаўскага райспажыўтаварыства? – заводзіць крычаўскіх чыноўнікаў раённая газета”.
Адзіная канкрэтная прэтэнзія на адрас мсціслаўскага райпо, якую змаглі высунуць крычаўскія чыноўнікі заключалася ў тым, што спажывецкае таварыства настойліва прывозіць сюды і крычаўскі і чэрыкаўскі хлеб, у той час як жыхары нібыта прагнуць толькі крычаўскага, а хлеб з Чэрыкава так і застаецца на паліцах. Чакаем на працяг.
Фота: “Крычаўскае жыццё”
В феврале 2023 г. на базе сельскохозяйственной академии прошли соревнования по тракторному биатлону. Это новый подвид спорта, когда лыжи заменяют тракторами, а мишени расстреливают из пневматики. Тракторный биатлон весьма популярен в мире в разных вариациях, в России, сейчас и в Беларуси.
Среди дополнительных упражнений “восьмерка”, большая “змейка”, продевание нитки в иголку и опускание груза в мишень и все это делается с помощью трактора. И, конечно же, виртуозность вождения. Спонсором биатлона в этот раз назначили Горецкий элеватор. Но особая пикантность соревнований – в личном участии в них председателя местного райисполкома Михаила Гулого. Но с каким настроением он рулил по сложной трассе академического полигона?
В этой должности уважаемый Михаил Владимирович в Горецком районе пребывает с июня 2021 г., возглавив подвластную территорию в довольно непростой ситуации в ее экономике. Инвестиции в основной капитал носили неустойчивый характер (в 2020 г. спад на 34,6 %), промышленность с 2019 г. перманентно ухудшала показатели, в сельском хозяйстве откровенные провалы с 2018 г. (исключение 2020 г.), тогда же возникли проблемы с динамикой заработной платы по отношению к среднеобластной.
Имелись проблемы объективного характера: в целом численность занятого населения за последние 7 лет уменьшилась на 2,2 тыс. человек или на 0,2 п.п. (процентных пункта); численность трудоспособного населения также снизилась – на 0,7 п.п., в то время как по области увеличилась на 0,4 п.п. Снизилась и доля сельского населения на 0,6 п.п., тогда как по области возросла на 0,8 п.п.
Не будет усматривать для района от подобных тенденций какие-то трагические последствия – Горецкий район имеет самую высокую плотность населения в Могилевской области (30 чел/км2) и в отдельных случаях избыточный трудовой потенциал.
Тем не менее, в 2021 г. соотношение принятых и уволенных работников составило 86,6 %, а это один их худших показателей в области. Что явилось причиной – объективность ситуации или политика нового руководства (любят молодые наводить дисциплину), время покажет, но в результате экономика потеряла 500 работников, а это штат 2-х средних колхозов.
Если рассматривать уровень доходов занятых в экономике, есть одна неприятная тенденция, “переехавшая” в 2022 г.: если по итогам работы за 2020 г. Горецкий район по уровню начисленной зарплаты был на 5-ом месте в области, по итогам 2021 г. – на 7-м, то за 2022 г. уже на 8-м. При этом реальная зарплата уменьшилась к уровню 2021 г. на 0,8 %. Тут уже оценка качества управления территорией, в том числе и его главных должностных лиц.
Что касается иных показателей развития Горецкого района, поражает их неоднозначность на фоне постоянного декларирования успешности данной территории. Но что необходимо поставить в заслугу новому руководителю в том числе, так это результативность в поиске инвестиционных вложений в экономику района.
Если по итогам 2021 г. темп роста инвестиций в основной капитал по району составил 106,1 %, то по итогам 2022 г. уже 110,9 %, а вместе с этим можно поздравить местное руководство с надеждой на возрождение былой славы Горецкого района. Хорошо поработали с вводом в эксплуатацию жилья – 162 % к уровню 2021 г., а в сельской местности даже 221,6 %. И неважно, что в 2021 г. ввод жилья к уровню предыдущего года составил всего лишь 35,6 % – задел по жилью вдохновляет.
И еще 2 показатели вдохновляющего характера: рост объемов производства зерновых культур на 7,9 % и выращивания скота на 2,9 %.
А вот ситуация в целом по аграрному сектору экономики, увы, не должна способствовать безмятежному сну всего комсостава Горецкого района.
(продолжение следует)
Фото из открытых источников.
