Вечарам на Вялікдзень, каля 18:30 20 красавіка здарыўся пажар сухой расліннасці на прыдамавым участку ў вёсцы Вербеж Чэрыкаўскага раёна. Калі на месца ўзгарання прыбылі ратавальнікі, то выявілі цела мясцовага жыхара, пенсіянера 1955 года нараджэння. Дакладныя абставіны яго гібелі высвятляюцца – паведамляе прэс-служба МНС.
Фота ілюстрацыйнае
Пачынаючы з 18.00 сённяшняга дня і да 00.00 21 красавіка (з нядзелі на панядзелак). Пра гэта заявіў Уладзімір Пуцін падчас сустрэчы ў Крамлі з кіраўніком Генштаба Расійскай Федэрацыі Валерыем Герасімавым. У заяве прэс-службы Крамля гаворыцца пра загад спыніць усе баявыя дзеянні на час святкавання Вялікдня.
У адказ на заяву Уладзіміра Пуціна прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі заявіў, што гаворка ідзе пра “чарговую спробу Пуціна пагуляцца з чалавечымі жыццямі”.
Свой аналіз сітуацыі прапанаваў вядомы украінскі журналіст Юрый Бутусаў. Прыводзім яго меркаванне цалкам:
“1. Аднабаковая заява, якая не спыняе вайну, але мае на мэце згуляць з Трампам, дэманструючы нібыта мірную ініцыятыву, каб паказаць, што заявы Трампа не былі марнымі. Пуціну важна падтрымліваць адносіны з Трампам, бо ён выкарыстоўвае іх, каб раскалоць агульную пазіцыю краін NATO па Украіне.
2. Гэта не крок да міру, таму што спыненне агню было абвешчана Пуціным самастойна, а не ў выніку мірных пагадненняў. Ні пра якія сістэмы маніторынгу і кантролю за захаваннем рэжыму спынення агню не гаворыцца. А такія «перамір’і», як вучыць вопыт вайны на Данбасе, заўсёды ператвараюцца ў перастрэлку. І Пуцін, як заўсёды, абвінаваціць у парушэнні Украіну.
3. Адначасова гэта сведчыць аб слабасці пазіцый Расіі ў вайне; Пуцін хоча аслабіць падтрымку Украіны, таму што разумее, што не можа дабіцца перамогі на полі бою. І таму, каб працягваць вайну, ён спрабуе скараціць падтрымку Украіны ЗША.
4. Пуцін ухіляўся ад заяў аб рэальных кроках па спыненні вайны – правядзенні афіцыйных перамоваў, дамоўленасці аб спыненні агню.”
Фота: t.me/official24ombr
Лукашэнка прызначыў старшынёй Магілёўскага раённага суда Максіма Курпачэнку, які праславіўся сваёй актыўнай роляй у палітычных судовых працэсах.
Суддзя Магілёўскага суда Максім Курпачэнка стаў прыкметнай фігурай у беларускай судовай сістэме на фоне масавых рэпрэсій, што пачаліся пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года. Менавіта ён разглядаў шэраг адміністрацыйных спраў, непасрэдна звязаных з удзелам грамадзян у мірных акцыях пратэсту. Пад яго прысуды трапілі, у прыватнасці, аператар Аляксандр Сідарэўскі, педыятарка Святлана Леончык і яшчэ як мінімум дзясятак магілёўцаў.
Акрамя адміністрацыйных працэсаў, на рахунку Курпачэнкі і гучныя крымінальныя прысуды. Сярод іх – абмежаванне волі для актывіста Станіслава Паўлінковіча за «абразу» суддзі Аксаны Ратнікавай, рэальны тэрмін для ўдзельніка так званай «справы лялек» Дзмітрыя Лукашэвіча, а таксама трохмесячны арышт для Дзмітрыя Шнейдэрава, які вясной 2022 года зняў з флагштока чырвона-зялёны сцяг.
Цікава, што такі імклівы ўзлёт у судовай сістэме адбыўся на фоне адносна нядаўняга прызначэння: суддзёй Курпачэнка стаў толькі ў маі 2019 года.
Да таго ён больш за дзесяць гадоў працаваў у сілавых структурах – з 2005 па 2019 год служыў следчым у ўпраўленні Следчага камітэта па Магілёўскай вобласці. Судзячы па практыцы апошніх гадоў, менавіта гэты досвед у многім вызначыў яго падыход да правасуддзя: жорсткі, скіраваны на падаўленне грамадзянскай актыўнасці.
Фотаздымак з адкрытых крыніц
У Бабруйску працягваецца тэндэнцыя аднаўлення гістарычнага аблічча будынкаў: з фасадаў старой забудовы здымаюць пласт штукатуркі, адкрываючы арыгінальную цагляную кладку.
На плошчы Перамогі, насупраць танка-монумента, з двухпавярховых дамоў часткова была змыта штукатурка. Другі паверх цяпер выглядае, як сто гадоў таму, з насычаным чырвона-цагляным колерам, які мастакі называюць «сіенна».
Цікава, што ачышчэнне фасадаў адбываецца фрагментарна, не цалкам. Гэта надае будынкам асаблівы шарм і падкрэслівае іх гістарычную каштоўнасць.
Гэта не адзіны прыклад вяртання старых фасадаў да першапачатковага выгляду за апошнія некалькі гадоў. Напрыклад, часткова ачышчаны фасад яслей-саду № 42 на вуліцы Пушкіна, 116. Таксама частка фасада дома па вуліцы К. Лібкнехта, 35 была вызвалена ад штукатуркі падчас падрыхтоўкі да адкрыцця кафэ «Голден».
Гэтыя дзеянні сведчаць пра імкненне захаваць і падкрэсліць гістарычную спадчыну Бабруйска, вяртаючы будынкам іх аўтэнтычны выгляд.
Лукашенко, когда-то якобы боровшийся с коррупцией, снова наградил свою невестку Анну. В этот раз медалью Франциска Скорины.
Анна Лукашенко – уроженка Шклова и жена среднего сына диктатора Александра Лукашенко Дмитрия. Под псевдонимом Анна Селук она пишет тексты поп-песен, в том числе пропагандистских. В релизе о награждениях названа “генеральным продюсером“.
Ранее Анна Лукашенко возглавляла рабочую группу “республиканской общественно-культурной акции “Марафон единства“ к так называемым президентским выборам 2025 года.
В 2023 году она получила специальную премию от своего тестя “За духовное возрождение”. Также она дважды становилась лауреатом конкурса «Песня года Беларуси» в номинации «Лучший автор слов».
Из опубликованных в 2024 году организацией бывших белорусских силовиков BELPOL документов следует, что в 2013 году Анна Лукашенко возглавила коммерческий отдел «Торгового дома БЕЛАЗ» – той самой организации, которая продает карьерные самосвалы в Россию и приносит огромные дивиденды Президентскому спортивному клубу.
Как долго Анна Лукашенко была главой коммерческого отдела, неизвестно. Но в своем расследовании, посвященном невестке Лукашенко, Белорусский расследовательский центр сообщал, что за 2018 год Анна заработала там 3 241 705 российских рублей (примерно по 3 890 долларов в месяц по актуальному на тот момент курсу). За 2020 год — 3 096 527 российских рублей (примерно 3 490 долларов в месяц).
Несмотря на близость к правящей семье, Анна Лукашенко не включена в санкционные списки Европейского Союза, в отличие от других членов семьи диктатора. Словакия в 2024 году заблокировала предложение о её включении в санкционный список ЕС .
Фото: ОНТ
Чыноўнікі нарэшце заўважылі, у якім жахлівым стане знаходзяцца гістарычныя пахаванні на гарадскіх могілках у Магілёве. Раней падобныя талакі арганізоўвалі толькі актывісты.
У Музеі гісторыі Магілёва, што размяшчаецца ў ратушы, прайшло пасяджэнне ініцыятыўнай групы па добраўпарадкаванні старажытных пахаванняў у нашым горадзе. Як паведамляе Тэлеграм-канал “Магілёў – мой горад”, дэпутатка Палаты прадстаўнікоў Галіна Бяляева праявіла ініцыятыву па прывядзенні ў парадак фамільнага захавання старажытнага шляхетнага рода Гартынскіх на Успенскіх могілках. Самым знакамітым прадстаўніком гэтай дынастыі з’яўляецца гісторык Мікалай Гартынскі, які пераклаў і выдаў “Магілёўскую хроніку” Сурты і Трубніцкіх у ХІХ стагоддзі.
Галіна БяляеваХарактэрна, што на заклік магілёўскай дэпутаткі адгукнуліся прадстаўнікі ўлады – на мерапрыемстве ў прэзідыўме прысутнічала намесніца старшыні Магілёўскага гарвыканкама Вікторыя Амялюсік, а выступаў таксама старшыня гарадскога савета дэпутатаў Максім Гурын.
Раней актыўную працу па рэстаўрацыі старажытных пахаванняў у Магілёве праводзілі хіба што неабыякавыя грамадзяне і актывісты. Так, каманда адмыслоўцаў раней праводзіла талакі на Лютэранскіх, Петрапаўлаўскіх могілках, а прадстаўнікі яўрэйскай грамады сваімі сіламі ўпарадкавалі старажытныя пахаванні на Яўрэйскіх.
Увага гарадскіх чыноўнікаў да гаротнага стану старажытных гістарычных пахаванняў на магілёўскіх могілках не можа не радаваць, асабліва, калі гэтая праца будзе мець сістэмны характар, а не ператворыцца ў фармальнасць альбо чысты піар. Рашаць гэтае пытанне, аднак, неабходна не падобнымі – цалкам сімпатычнымі, але ўсёж прыватнымі ініцыятывамі – а на ўзроўні дзяржаўнай палітыкі. Справа ў тым, што паводле дзейснага заканадаўства гарадскія ўлады не абавязаныя займацца пахаваннямі, што не маюць статуса гістарычнага помніка, альбо статуса воінскага пахавання. А даваць такі статус не зацікаўленыя ўжо самі гарадскія ўлады, каб не несці потым за гэта адказнасць. Атрымліваецца, што клопат за магілы людзей, што жылі ў ХІХ, XVIII, XVII стагоддзях фармальна кладзецца выключна на іх прамых нашчадкаў. Лішне казаць, што такіх людзей у горадзе практычна няма, а значыць, і гістарычныя пахаванні па-сутнасці збольшага лічацца “безгаспадарчымі”, за лёс якіх ніхто не нясе ніякай адказнасці.
Фота: Тэлеграм-канал “Магілёў – мой горад”
Алаксандр Лукашэнка падпісаў прызначэнне былога намесніка старшыні Магілёўскага аблвыканкама Руслана Страхара, адказнага за сферу эканомікі, на пасаду генеральнага дырэктара прадпрыемства “Магілёўліфтмаш”.
“Кар’ерны ліфт паехаў зверху ўніз” – так коратка пракаментаваў гэтую навіну гарадскі паблік “Могилев Live”. Сапраўды, прызначэнне падобнага характару варта ўспрымаць як паніжэнне, нягледзячы на тое, што “Магілёўліфтмаш” лічыцца самым паспяховым дзяржаўным прадпрыемствам нашага рэгіёна. Адначасова, гэта можа ўказваць на схаваныя ад шырокай публікі праблемы на гэтым прадпрыемстве.
Руслан Страхар пачаў працаваць у Магілёўскім аблвыканкаме ў 2007 годзе, прычым адразу памочнікам старшыні, а неўзабаве галоўным дарадцай. З 2012 па 2014 гады ён выканаў своеасаблівую функцыю “пажарнага”, калі быў пераведзены на пасаду намесніка генеральнага дырэктара ледзь жывой “Строммашыны”. Намаганні Руслана Барысавіча асабліва не дапамаглі – “Строммаш” ледзь дажыў да 2020-х, трапіў пад ускосныя санкцыі, збанкрутаваў і нарэшце быў прададзены.
З 2014 года Руслан Страхар – зноўку працуе ў кабінетах аблвыканама, а з 2019 года займае пасаду намесніка старшыні, курыруючы пытанні эканомікі. Крыніцы mogilev.media у Магілёўскім аблвыканкаме характарызуюць Руслана Барысавіча як даволі адэкватнага чалавека з шырокімі поглядамі, якога з цягам часу пачаў “з’ядаць” чыноўнік. Гэтая трансфармацыя ўвасаблялася ў тым, што замест рашэння праблем, можна было заўважыць імкненне прыкрыць іх маніпуляцыямі са статыстыкай.
Год таму mogilev.media зрабіў заўвагу, калі падобныя маніпуляцыі сталі відавочнымі – у аблвыканкаме расказвалі, як цудоўна развіваецца эканоміка рэгіёна, але гэтаму супярэчылі заявы прадстаўнікоў Дзяржкантроля. Руслан Страхар у адказ на публікацыю нашага рэсурса разразіўся дзесяціхвілінным ролікам, каб даказаць, што верыць трэба менавіта чыноўнікам аблвыканкама. Але і тут не ўтрымаўся ад маніпуляцый.
“Усяго 74 прамысловыя прадпрыемствы з 1600 спрацавалі ў мінулым годзе «ў мінус»” – паведаміў чыноўнік, не ўказваючы, аднак, што гэта за 74 прадпрыемствы. Мы разбіралі гэтыя выказванні вось тут, а потым асобна прысвяцілі вялікі матэрыял “Магілёўліфтмашу”, флагману сярод дзяржаўных прадпрыемстваў.
Чытаць: Як складваецца сітуацыя на “Магілёўліфтмашы” – наш вялікі разбор
Цяпер Руслан Страхар накіраваны з пасады намесніка старшыні аблвыканкама менавіта на прадпрыемства “Магілёўліфтмаш”. Такія прызначэнні складана ўспрыняць як шараговую ратацыю. Магчыма, гэта прыкмета таго, што дзейнасцю кіраўніка эканомікай рэгіёна былі незадаволеныя, раз яго адправілі на падпарадкаванае яму прадпрыемства. І, магчыма, гэта звязана з сітуацыяй на самім прадпрыемстве, якое, нягледзячы на бравурныя заявы афіцыйных асобаў, часам падае трывожныя званочкі.
Чытаць: На “Магілёўліфтмашы” скарачаюцца заробкі, людзі разбягаюцца – крыніцы
Фота: Магілёўскі аблвыканкам
Несмотря на формальное отсутствие белорусско-российской границы, за ее нелегальное пересечение можно попасть в тюрьму. Это, к примеру, произошло с жителем Черикова.
Как сообщает “Могилев.Онлайн” со ссылкой на суд Краснинского района Смоленской области России, житель Черикова Андрей был осужден в этой стране в 2017 году на три с половиной года колонии за разбой и после освобождения получил запрет на въезд в Россию. Вернувшись в Беларусь, он оформил себе новый паспорт, избавившись от отметки о запрете, и с декабря 2020 года начал регулярно нелегально пересекать границу, работая вахтами в Подмосковье.
Каждую поездку он осуществлял тайно, пользуясь попутками или поездами. В январе 2024 года Андрей вновь попытался попасть в Россию – на этот раз с приятелем Александром, которому также был запрещён въезд. Друзья пересекли границу пешком, но были сразу задержаны пограничниками.
За незаконное пересечение границы группой лиц на Андрея и Александра завели уголовное дело. Вдобавок Андрею инкриминировали ещё шесть эпизодов по той же статье за предыдущие проникновения в РФ.
Оба признали вину и раскаялись. Александр получил полтора года условно, а Андрей – два с половиной года колонии строгого режима из-за рецидива. Его жалоба на приговор в Смоленском областном суде осталась без удовлетворения.
Стоит отметить, что граждане Беларуси, случается, занимаются нелегальной перевозкой через белорусско-российскую границу граждан Украины. Так, согласно сайту Краснинского суда, 10 апреля 2025 года белорусский гражданин был признан виновным в организации незаконной миграции.
“С учетом его активного способствования раскрытию и расследованию преступления, признания вины в совершенном преступлении и раскаянии в содеянном, назначено наказание в виде одного года лишения свободы с отбыванием наказания в колонии-поселении” – говорится в сообщении.
Фото:ont.by
У Мсціславе абвешчаны даты правядзення штогадовага фестывалю сярэднявечнай культуры «Рыцарскі фэст» – ён адбудзецца 2-3 жніўня.
Асноўныя мерапрыемствы, як піша Mogilevnews, запланаваны на 2 жніўня, а праграма свята яшчэ знаходзіцца ў распрацоўцы. Сярод чаканых падзей – тактычныя бугурты, турніры лучнікаў і дэманстрацыйныя выступленні вершнікаў. Традыцыйна гледачы змогуць убачыць тэатралізаваны штурм замка і відовішчнае агнявое шоў.
Акрамя таго, для аматараў народных рамёстваў будзе арганізаваны кірмаш майстроў, дзе пройдуць майстар-класы. Арганізатары ўжо пачалі прымаць заяўкі на ўдзел.
Замкавая гара
11:30 – 13:10
Тэатралізаванае прадстаўленне конна-гістарычнага клуба.
Бугурты, баі пешых рыцараў у фармаце 3×3 або 1×1 (гістарычны фехт).
14:00 – 15:40
Канцэрт фолк-гурта, майстар-клас па сярэднявечных танцах.
Тэатралізаванае прадстаўленне конна-гістарычнага клуба.
16:30 – 18:10
Тактычныя бугурты («Захоп сцяга», «Ахова Караля» і г.д.). Масавыя бітвы. Турнір лучнікаў. Паказальныя выступленні, трюкавае шоу клуба «Шатландская пяхота» (г. Маладзечна).
19:00 – 20:40
Рыцарскія забаўкі (XV стагоддзе) ад конна-гістарычнага клуба.
Ваяры ранняга сярэднявечча. Турнір «Круг Одына».
Тэатралізаваны штурм замка, манёўры.
Узнагароджанне пераможцаў турніраў.
21:30 – 23:10
Фаер-шоу
Канцэрт
23:50 – 01:30
Фаер-шоу
Канцэрт
Фота: Аляксандр Козік
Нового руководителя областного лесохозяйственного объединения Владимира Сиротина 17 апреля представили в Могилеве. В области формируется очередная чиновничья династия.
Как сообщает Телеграм-канал лесохозяйственного министерства, в лесном хозяйстве Владимир Сиротин трудится более 30 лет. Прошел путь от вальщика леса до директора Горецкого лесхоза. Последним руководил до назначения на должность генерального директора Могилевского государственного производственного лесохозяйственного объединения (ГПЛХО) на протяжении восьми лет.
Представляя Сиротина, министр Александр Кулик заявил, что у нового гендиректора “хорошая команда как среди главных специалистов ГПЛХО, так и среди директоров лесхозов”.
В числе приоритетных задач для лесной отрасли Могилевской области министр лесного хозяйства назвал окончание разработки буреломов, улучшение финансово-экономической ситуации в Климовичском и Костюковичском лесхозах, наращивание производства и реализации домокомплектов.
Владимир Сиротин не один работал в Горецком лесхозе. Там же трудится и его сын Роман Владимирович Сиротин. Еще в этом году он был инженером по охране леса Горецкого лесхозуправления, а буквально недавно занял должность помощника лесничего.
Помощник лесничего чаще всего ближе к именно к управленческой деятельности. Ну и к тому же Роман Сиротин зампредседателя Молодежного парламента при Горецком районном Совете депутатов. И именно он в октябре 2024 года участвовал в первом заседании Молодежного совета (парламента) при Национальном Собрании Республики Беларусь.
Фото: телеграм-канал Минлесхоза
