Зняволеным у магілёўскіх калоніях вязняў забаранілі атрымліваць у перадачах крэмы для рук і твару. Цяпер вязні церпяць на абмарожаную да кровацёкаў скуру.
Як піша Mayday, забаранілі перадаваць зняволеным крэмы для абароны скуры, напрыклад, у Бабруйскай калоніі №2. З-за рэзкага пахаладання асуджаныя, якія працуюць у прамзоне, сутыкаюцца з праблемамі растрэсканай скуры на руках, у некаторых да кровацёку.
Адміністрацыя калоніі лічыць, што асуджаныя маюць магчымасць набыць неабходныя гігіенічныя сродкі пры “атаварцы” ў турэмнай краме. Так адказваюць сваякам асуджаных. Аднак, колькасць грошай, даступных на гэтыя мэты, абмежавана. Перадаваць у перадачах дазволена цяпер толькі крэмы для галення.
Праблема абмаражэння рук зафіксавана і ў Папраўчай калоніі №15 у Магілёве пасля ўзмацнення маразоў.
Звыш 2,8 тыс.га невыкарыстоўваемых меліараваных земляў выявілі пракуроры ў Магілёўскай вобласці.
Паводле Генеральнай пракуратуры, такія занядбаныя пасля меліярацыі землі ёсць практычна ва ўсіх раёнах Магілёўшчыны. Там расце пустазельная і драўняна-хмызняковай расліннасць і расліны інвазіўных відаў.
Зямельныя ўчасткі плошчай 593 га, якія больш двух гадоў не ўключаліся ў сельскагаспадарчы абарот, пракуроры знайшлі ў Горацкім, Глускім, Кіраўскім, Клічаўскім, Магілёўскім, Слаўгарадскім і Чэрыкаўскім раёнах.
Да прыкладу, пры праверцы ворных зямель ААТ “Агракамбінат “Усход” Магілёўскага раёна, аказалася, што на 96,8 га расце пустазелле, пры тым што ў 2022 годзе на гэтай плошчы за кошт звыш 143 тыс.рублёў бюджэтных сродкаў была праведзена меліярацыя.
Пракуроры таксама абвінавацілі кіраўніцтва шэрагу раёнаў у неналежным кантролі за выкарыстаннем і аховай меліяраваных зямель. Напрыклад, у Глускім, Кіраўскім і Слаўгарадскім райвыканкамы не абследавалі меліяраваныя зямлі. А ў Горацкім, Дрыбінскім і Касцюковіцкім раёнах пракуроры знайшлі невыкарыстоўваемыя землі пасля праведзенай на іх меліярацыі.
Па выніках праверкі ўнесена 12 прадстаўленняў у райвыканкамы і Магілёўскі аблвыканкам, вынесена сем прадпісанняў кіраўнікам суб’ектаў гаспадарання.
«На святога Сцяпана вышэй слуга за пана». Дзень найму парабкаў, слугаў, пастухоў. У пастухі наймешся – уся вёска ў цябе ў абавязку.
Прыйшоў Стэфан – на ім чырвоны жупан (марозны дзень).
У гэты дзень праводзілі абрады абароны ад сурокаў. За вёскай на заснежанай Чырвонай горцы сяляне ставілі 12 калоў ці жэрдак. Каля гэтых калоў дзяўчыны злівалі ваду ў чару згубную, нібы змывалі нуду з сэрца і выплюхвалі яе ў сярэдзіну кола.
Клапаціліся аб канях, паілі іх праз срэбра – вадой, прапушчанай праз срэбнае сіта.
На Сцяпана па ўсіх кутах двара ставілі асінавыя калы – каб ведзьмы не маглі падысці.
Час, калі пачыналіся маладзёвыя вечарынкі, хадзілі калядоўшчыкі па дварах.
1801 год. Нарадзіўся Восіп Кавалеўскі.
Беларускі філолаг, манголазнавец. Акадэмік Пецярбургскай Акадэміі навук.
Удзельнічаў у тайных таварыствах філаматаў і філарэтаў, за што быў арыштаваны царскімі ўладамі і высланы ў Казань. Падарожнік па Манголіі і Кітаі (1829).
Рэктар Казанскага ўніверсітэта (1855-1860). Прафесар і дэкан гісторыка-філалагічнага факультэта Варшаўскага ўніверсітэта (з 1862).
Аўтар «Кароткай граматыкі мангольскай кніжнай мовы», «Мангольскай хрэстаматыі», «Мангольска-руска-французскага слоўніка».
Памёр 21 кастрычніка 1878 года ў Варшаве.
1898 год. У в. Мхінічы Краснапольскага раёна нарадзіўся Васіль Шашалевіч.
Паэт, празаік, драматург. Актыўную літаратурную дзейнасць пачаў у сярэдзіне 20-х гадоў апавяданнямі і драматычнымі творамі. Аўтар п’ес «Апраметная», «Змрок» і інш. Перакладаў на беларускую творы Чэхава і Тургенева. Загінуў у ГУЛАГу ў 1941 годзе.
1913 год. Нарадзіўся Рычард Ніксан.
36-ы віцэ прэзідэнт (1953-1961) і 37-ы прэзідэнт (1969-1974) ЗША. Першы прэзідэнт ЗША, які наведаў Беларусь – 1 ліпеня 1974 года. Пры Ніксане палепшыліся адносіны з Кітаем, было падпісана Парыжскае пагадненне 1973 года пра спыненне вайны і аднаўленне міру ў В’етнаме, заключаны шэраг дагавароў з СССР пра абмежаванне стратэгічных узбраенняў, прадухіленне ядзернай вайны, супрацоўніцтва ў розных галінах навукі, тэхнікі, культуры.
Пры наведванні Беларусі, госця прынялі ва ўрадавай рэзідэнцыі “Заслаўе”. Ніксан азнаёміўся з горадам, усклаў вянок да падножжа манумента на плошчы Перамогі, наведаў мемарыяльны комплекс “Хатынь”. Падчас абеду ў тосце ён ушанаваў подзвіг беларускага народа ў Вялікай Айчыннай вайне і дадаў: “Я раней думаў, што Мінск і Беларусь увогуле знакамітыя толькі тым, што тут вырасла маленькая дзяўчынка Вольга Корбут”. А яшчэ ён разгадаў хітрыкі савецкіх палітыкаў: замест Катыні, яго прывезлі ў Хатынь.
Адзіны за ўсю гісторыю незалежнай Беларусі прыезд кіраўніка ЗША у асобе Біла Клінтана адбыўся 15 студзеня 1994 года.
1923 год. У Магілёве нарадзіўся кампазітар Эдуард Калманоўскі.
Савецкі кампазітар-песеннік, аўтар многіх папулярных песень. Творчую дзейнасць пачаў у 1943 годзе. У рэпертуары кампазітара звыш двухсот песень. Самыя знакамітыя творы: “Я люблю тебя, жизнь”, “Алёша”.
Памёр 27 чэрвеня 1994 г. Увесну 2012 года ў Магілёве на доме па вул. Першамайскай, дзе ён нарадзіўся, адкрылі мемарыяльную дошку.
1927 год. Памёр ураджэнец Ружанаў Аляксандр Дунін–Гаркавіч.
Член геаграфічнага таварыства, даследчык Поўначы Заходняй Сібіры, краязнавец, лесазнавец.
Герой руска-турэцкай вайны 1877-1878 гадоў, узнагароджаны медалём “За адвагу”. Працаваў ляснічым у Самарскай, Ніжагародскай, Разанскай, Табольскай губернях.
За даследаванні прыроды, насельніцтва Поўначы ў 1904 годзе ўдастоены малым залатым і вялікім сярэбраным медалямі Рускага геаграфічнага таварыства. Выкладаў у Табольскім зааветтэхнікуме, з’яўляўся Ганаровым членам таварыства вывучэння краю пры Табольскім музеі Поўначы.
Аўтар 67 прац па краязнаўстве, геаграфіі, этнаграфіі, карты Табольскай губерні, манаграфіі «Табольская Поўнач». Яму пастаўлены помнікі ў Табольску, Ханты-Мансійску, імем вучонага названа вуліца ў Ханты-Мансійску.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
1953 год. Нарадзіўся Уладзімір Солтан.
Беларускі кампазітар. Выкладаў у Беларускай акадэміі музыкі.
Аўтар шэрагу інструментальных і вакальных твораў разнастайных малых і буйных жанраў. Найзначнейшае творчае дасягненне – опера «Дзікае паляванне караля Стаха» паводле матываў аповесці Уладзіміра Караткевіча, найбольш папулярная беларуская опера у рэпертуары Тэатра оперы і балета Беларусі, атрымала Дзяржаўную прэмію БССР.
Сярод пазнейшых твораў У. Солтана – оперы «Пані Ядвіга» (паводле аповесці К. Тарасава «Чорны шлях»), «Mілавіца», вакальныя цыклы на вершы М. Багдановіча, А. Таркоўскага, пecні і музыка да некалькіх кінафільмаў, тэлесерыяла «Проклятый уютный дом» (34 серыi).
Загінуў 1 чэрвеня 1997 года ў дарожна-транспартным задарэнні.
1966 год. Трагічна загінуў ад рукі бандыта на падставе моўнай нянавісці Ігар Хадановіч (1940-1966).
Беларускі пісьменнік.
Скончыў аддзяленьне журналістыкі БДУ. Працаваў у газетах «Чырвоная змена», «Літаратура і Мастацтва», у Мінскім абкаме камсамола.
Вось як пра яго смерць у сваім дзёньніку напісаў Уладзімір Караткевіч:
«У адзін з тых дзён хавалі бедалагу Ігара Хадановіча. Таленавіты хлопчык, бедны хлопчык. Няшчасны лёс… Гэтая свалата, якая забіла яго, і словы яе: „Раечка, подожди, я тут одного пшека научу говорить по-русски“ стаяць у вушах.
1986 год. Адбылася прэм’ера мастацкага фільма рэжысёра Элема Клімава “Ідзі і глядзі”.
Фільм пра падзеі ў 1943 годзе зняты на кінастудыях “Беларусьфільм”, “Масфільм”. Сцэнарысты: Алесь Адамовіч, Элем Клімаў. У фільме вясковага хлопца-партызана сыграў Аляксей Краўчанка.
Фільм узяў 1-ы прыз “Залатая пласціна” на ХХV Міжнародным кінафестывалі ў Авеліна, 1985, Галоўныя прэміі на I Міжнародным кінафестывалі ў Троі, Партугалія, 1985, на XIX кінафестывалі ў Алма-Аце, 1986, Залаты прыз на XIV Маскоўскім Міжнародным кінафестывале, 1985.
1993 год. Будынак мінскага Архікафедральнага касцёла Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі вернуты каталікам.
Кафедральны сабор Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, у стылі віленскага барока.
Касцёл узведзены ў 1710 годзе як езуіцкая рэзідэнцыя, а касцёльныя вежы былі завершаны толькі ў 1730 годзе. У вежах былі ўстаноўлены прывезеныя з Данцыга гадзіннік і званы.
Кафедральны сабор з 1798 года, у 1820 годзе пераасвячоны ў гонар Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Зачынены ў 1934 годзе і пераўтвораны ў гараж.
Падчас Другой сусветнай вайны нямецкая адміністрацыя дазволіла касцёлу функцыянаваць, але ў 1947 годзе зноў зачынены. У 1951 годзе будынак ператварылі ў спартыўны комплекс таварыства «Спартак». 21 кастрычніка 1997 года касцёл асвечаны нанова.
Працаваў у Гродзенскім абласным, Дзяржаўным рускім драматычных тэатрах, выкладаў у Беларускай акадэміі мастацтваў.
Яго творчасці ўласцівыя лаканічныя выразныя сродкі, знешняя стрыманасць пры нутранай напружанасці, дакладнасць дэталяў, пластычнасць мастацкага вобраза.
Выканаўца гераічных, лірычных, вострахарактарных, камедыйных роляў у пастаноўках па творах К. Губарэвіча, А. Петрашкевіча, В. Быкава і шматлікіх іншых. Удзельнічаў у тэлевізійных і радыёспектаклях.
2009 год. Памёр Аркадзь Жураўскі.
Беларускі мовазнавец. Член-карэспандэнт АН БССР. Доктар філалагічных навук, прафесар.
Працаваў дырэктарам Інстытута мовазнаўства імя Якуба Коласа АН БССР. Даследаваў гісторыю беларускай мовы і беларускага мовазнаўства.
Першым у славянскім мовазнаўстве даказаў існаванне беларускага варыянту царкоўнаславянскай мовы ў старабеларускі перыяд, прааналізаваў мову дзеячаў беларускай культуры мінулага (Ф. Скарыны, С. Буднага, В. Цяпінскага і іншых).
Адзін са стваральнікаў «Гістарычнага слоўніка беларускай мовы» (вып. 1-13, 1982-1993).
2010 год. Памёр Юзэф Булька.
Каталіцкі святар, пробашч касцёла святой Ганны ў Мосары Глыбоцкага раёна.
Нарадзіўся ў 1925 годзе ў Літве. Пасля сыходу на пенсію з віленскага завода электрычных лічыльнікаў, стаў ксяндзом і 22 гады служыў у Мосары. Прапагандыст здаровага ладу жыцця, зрабіў Мосар турыстычнай Мекай: антыалкагольны музэй, Алея цвярознікаў, Крыжовы шлях, стадыён, страусіная ферма, дэндрапарк, помнік Яну Паўлу II, капліцы.
У 2005 годзе стаў першым беларускім ксяндзом, узнагароджаным прэміяй «За духоўнае адраджэнне», у 2006 годзе ўзнагароджаны медалём Францішка Скарыны.
Клічаўлянін працаваў у мясцовым райпо, але вырашыў узяць удзел у захопе Украіны і прапаў без вестак пад Краматорскам.
Расіянка Алена, якая называе сябе жонкай грамадзяніна Беларусі, ураджэнца Клічава 38-гадовага Сяргея Перуноўскага, просіць дапамогі ў яго пошуках. Сяргей падпісаў кантракт з Міністэрствам абароны Расіі 22 кастрычніка 2025 года, а праз месяц пайшоў на баявое заданне разам з двума іншымі беларусамі – «Сіплым» і «Малым». Ніводзін з наёмнікаў з задання не вярнуўся.
Па словах Алены, з воінскай часткі яна атрымлівае толькі адзін адказ: «Чакайце і шукайце самі».
Сяргей Перуноўскі нарадзіўся ў Клічаве. Працаваў слесарам у ЖКГ і майстрам па рамонце ў Клічаўскім райпо.
У чэрвені 2025 года на расійскім сайце «Профи.ру» з’явілася анкета Перуноўскага: ён прапаноўваў паслугі сантэхніка. Рэгіён аказання паслуг – Масква.
Паводле расійскага заканадаўства «магільныя», або «пахавальныя» выплаты сваякам загінулых у ходзе расійскай агрэсіі ва Украіне не выплачваюцца да таго часу, пакуль яны афіцыйна не прызнаныя загінулымі. Пакуль Сяргей Перуноўскі лічыцца зніклым без вестак, Алена не можа атрымаць грошы. Але, нават калі цела наёмніка знойдуць і ідэнтыфікуюць, у расійскай «жонкі» Сяргея могуць узнікнуць новыя праблемы: паводле звестак Belpol, Перуноўскі ўжо жанаты ў Беларусі.
Бітву за ўраджай у Магілёўскай вобласці выйгралі, бітву са снегам, падобна, прайграюць.
Востры дэфіцыт тэхнікі і рабочай сілы ў камунальных прадпрыемствах Магілёўскай вобласці прымусілі ўлады распісвацца ў бяссіллі яшчэ да прыходу цыклона.
Расказваць казкі пра ўсеагульны дабрабыт і ладзіць паказальныя весялухі магілёўскім чыноўнікам значна прасцей, чым арганізаваць працу па ўборцы снегу на вуліцах гарадоў Магілёўшчыны. Пра «вёску будучыні» гаворка не ідзе ўвогуле.
Першыя згадкі пра снежны калапс з’явіліся ў Крычаве, пасля чаго ўлады ўсіх раёнаў пачалі наракаць на прыход цыклона, разумеючы, што цацачныя трактары не здольныя расчысціць снежныя заносы.
У Крычаве, дзе заяўлялі, што «зваротаў пра снежныя заносы не паступала», ужо прызналі, што «снег, які накрые нашу краіну, прынясе не толькі беласнежную прыгажосць, але і немалыя цяжкасці, з якімі нам усім давядзецца сутыкнуцца».
У Кіраўску намеснік старшыні райвыканкама на ўсялякі выпадак папярэдзіў грамадзян, што «жыхары горада і раёна павінны разумець: дарогі і вуліцы не могуць быць пачышчаныя ўсюды адначасова».
У Слаўгарадзе запэўнілі, што «раённыя службы гатовыя аператыўна рэагаваць на магчымыя ўскладненні».
У Чавусах, дзе чыноўнікі вельмі любяць фатаграфавацца на фоне сваіх «дасягненняў», яшчэ да прыходу «Улі» прарвала гнілы водаправод, і жыхары пятнаццаці вуліц засталіся без вады.
Гарачая пара наступіла не толькі для камунальнікаў вобласці, але і для прапагандыстаў. Ва ўсіх сацыяльных сетках пачалі з’яўляцца ролікі, у якіх па вуліцах раённых цэнтраў бадзёра ездзяць трактары, а вяселыя жыхары вырываюць адзін у аднаго рыдлёўкі.
Аднак той факт, што міністр Кубракоў дакладвае Лукашэнку пра тое, што міліцыя часова спыніла рэпрэсіі і занялася ўборкай снегу, сведчыць: усё трэшчыць па швах.
Менавіта ў такіх сітуацыях і выяўляецца слабасць рэжыму Лукашэнкі, прадстаўнікі якога ўмеюць толькі круціць кукіш цывілізаваным краінам, для якіх уборка снегу даўно перастала быць надзвычайшчынай.
У 2025 годзе па патрабаванні пракуратуры ў Магілёўскай вобласці больш за 230 дзяцей былі адабраны ў бацькоў.
Па дадзеных нагляднага ведамства, усяго ў вобласці пражываюць 1 840 дзяцей, якія знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы.
Пракуроры вывучылі больш за 1,5 тыс. матэрыялаў сацыяльных расследаванняў, і многія незаконныя рашэнні саветаў прафілактыкі ўстаноў адукацыі былі апратэставаныя.
Так, савет прафілактыкі адной з устаноў адукацыі Магілёва ў дачыненні да сям’і, у якой выхоўваюцца двое малалетніх, прыняў рашэнне аб адсутнасці крытэрыяў і паказчыкаў сацыяльна небяспечнага становішча. Пракуроры пры вывучэнні матэрыялаў выявілі, што ў кватэры, дзе пражывалі маці з дзецьмі і іх трое сваякоў, адсутнічала падлогавае пакрыццё, спальнае месца для малалетняй дзяўчынкі не абсталявана, прадукты харчавання меліся ў мінімальнай колькасці.
Пры паўторным наведванні гэтай сям’і пракурорамі па-ранейшаму прадуктаў харчавання не мелася, а з-за бязладзіцы і антысанітарыі ў кватэры завяліся прусакі. Таксама аказалася, што ў дачыненні да бацькі дзяцей распачата крымінальная справа за гвалтоўныя дзеянні сэксуальнага характару ў дачыненні да заведама малалетняй.
Пракурор Магілёва апратэставаў рашэнне савета прафілактыкі, і дзеці былі прызнаныя ў сацыяльна небяспечным становішчы.
У сваю чаргу ў Бабруйску айчым сістэматычна наносіў непаўналетняму пасынку ўдары рукамі і качалкай па розных частках цела, прычыняючы яму цялесныя пашкоджанні. Па загадзе пракурора горада дзеці з сям’і адабраны. У дачыненні да айчыма ўзбуджаная крымінальная справа.
Суд Ленінскага раёна Магілёва па выніках 2025 года прызнаў больш за ўсё матэрыялаў «экстрэмісцкімі» ў параўнанні з іншымі судамі Беларусі.
Рэйтынг найбольш рэпрэсіўных судоў склалі праваабаронцы з цэнтру “Вясна”. Паводле іх, за мінулы год топ-5 такіх судоў, якія абвяшчалі матэрыялы экстрэмісцкімі, выглядае так:
суд Ленінскага раёна Магілёва — 102 рашэнні;
суд Ленінскага раёна Гродна — 91;
суд Ленінскага раёна Брэста — 83;
суд Баранавіцкага раёна і г. Баранавічы — 75;
суд Цэнтральнага раёна Мінска — 73.
У той жа час агулам за ўвесь час с пачатку такіх прызнанняў сітуацыя выглядае так:
суд Цэнтральнага раёна Мінска — 513 рашэнняў;
суд Ленінскага раёна Брэста — 364;
суд Баранавіцкага раёна і г. Баранавічы — 313;
суд Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці — 219;
суд Ленінскага раёна Гродна — 218.
Праваабаронцы адзначаюць, што заўважна, як задачу па прызанні матэрыялаў «экстрэмісцкімі» перадаюць у пэўны суд. Напрыклад, калі за ўвесь час у Мінску было прызнана судом Цэнтральнага раёна ажно 513 рашэнняў, то суд Кастрычніцкага раёна сталіцы прыняў за ўвесь час толькі адно рашэнне.
Самы моцны снегапад чакаецца вечарам і ў ноч на 9 студзеня, пераважна па паўднёвых і ўсходніх рэгіёнах Магілёўскай вобласці. Цягам усяго сённяшняга дня па ўсім рэгіёне прагназуецца моцная завіруха. Чакаецца, што таўшчыня снежнага покрыва складзе тут да 50 сантыметраў.
Цыклон «ULLI» рухаецца з паўднёвага захаду, яго эпіцэнтр сёння з самай раніцы рэгістраваўся над тэрыторыяй Малдовы, а пазней перамясціўся на Украіну. Львоўскія паблікі сёння раніцай размяшчалі трывожныя ролікі пра транспартны калапс, які наступіў у горадзе праз моцны снегапад.
Тэлеграм-канал @nadvorje, аднак, супакойвае, што паводле навейшага маніторынга ад Белгідрамета “атрымліваецца сняжок крыху слабейшы, але ўсё роўна на паўднёвым усходзе і поўдні Беларусі заўтра да 15 гадзін мясцовага часу будуць паўмятровыя гурбы.”
Пяць гадоў у калоніях Магілёўшчыны правёў палітвязень, блогер Павел Спірын.
Пра вызваленне 42-гадовага Спірына паведаміла “Наша ніва”. Палітвязень апошні год знаходзіўся ў калоніі №9 у Горках разам з такім жа палітзняволеным, Нобелеўскім лаўрэатам Алесем Беляцкім.
Як паведамляе Праваабарончы цэнтр “Вясна”, Павел Спірын быў затрыманы 4 верасня 2020 года, вызвалены праз тры дні, затым зноў затрыманы 9 верасня пасля выпуску свайго новага відэароліка. Падчас электаральнай кампаніі 2020 года блогер заявіў пра намер стаць кандыдатам у прэзідэнты, аднак Цэнтральная выбарчая камісія адмовіла яго ініцыятыўнай групе ў рэгістрацыі. Пры гэтым Павел Спірын дапусціў рэзкія выказванні ў дачыненні да беларускага дыктатара ў сваім выступе на пасяджэнні ЦВК, якое транслявалася ў прамым эфіры, што магло стаць адной з прычын пераследу.
У далейшым Спірын стаў даверанай асобай кандыдаткі ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай. Раней у 2019 годзе адзін з яго фільмаў “Грань” быў унесены ў рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў, але справа за гэты фільм была ўзбуджаная толькі пасля актыўнага ўдзелу Паўла ў кампаніі 2020 года.
У лютым 2021 года яму прысудзілі чатыры з паловай года калоніі за нібыта «распальванне варожасці» ў дачыненні да лукашэнкаўскіх улад за два фільмы на YouTube – пра наркабізнэс і пра тагачаснага генеральнага пракурора Аляксандра Канюка. Цяпер гэтыя відэа выдаленыя з YouTube.
Павел Спірын спачатку адбываў пакаранне ў калоніі ў Бабруйску. Перад планаваным вызваленнем на яго завялі новую крымінальную справу за нібыта «непадпарадкаванне адміністрацыі». Спірыну прысудзілі яшчэ год зняволення і адправілі ў калонію ў Горках.
Па сканчэнні дадатковага гадавога пакарання Спірына вызвалілі.
У будынку прадпрыемства “Метыз”, якое належыць Таварыству глухіх, адкрыўся малітоўны пакой ад Беларускага экзархата РПЦ.
Малельню асвяціў архіепіскап Магілёўскі і Мсціслаўскі Сафроній, паведамляе Instagram таварыства. У той жа час, сайт Магілёўскай епархіі сцвярджае, што чын асвячэння пакоя здзейсніў протаіерэй Аляксандр Ралюк, які духоўна акармляе калектыў прадпрыемства. У сваю чаргу архіепіскап Сафроній пасля заканчэння малебна прамовіў пропаведзь, пасля чаго пагутарыў з завадчанамі.
Падзея адбылася напрыканцы мінулага года – 30 снежня.
Паводле тэлеграм-выдання Mayday, на малебен у працоўны час начальнікі знялі з вытворчасці змену прадпрыемства. Якім будзе рэжым працы малітоўнага пакоя і як ён будзе выкарыстаны – пакуль няясна. У той жа час, на “Метызе” адзначаюць, што гэта тое месца, дзе людзі з парушэннем слыху змогуць знайсці суцяшэнне, падтрымку і магчымасць памаліцца ў цішыні.
Фотаздымак: Instagram Беларускага таварыства глухіх
