Магілёвец падпаў пад крыміналку, забраўшы памылкова выданыя яму грошы

Касір банка памылкова выдала магілёўцу большую суму грошай. Ён іх забраў і стаў фігуратнам крымінальнай справы.

Па якую непасрэдна грашовую аперацыю прыйшоў у банкаўскае аддзяленне 43-гадовы жыхар Магілёва, міліцыя не паведамляе. Пры гэтым адзначае, што ён атрымаў замест 20 тысяч расійскіх рублёў 70 тысяч. Іх яму памылкова выдала касір банка. 

Жанчына хутка зразумела сваю памылку, але кліент з грашыма ўжо пакінуў банк. У выніку банкаўская работніца звярнулася ў Кастрычніцкі РАУС Магілёва, паведаміўшы, пра недастачу грошай пасля правядзення касавай аперацыі.

Праз непрацяглы час мужчыну выявілі, памылкова выданыя грошы вярнулі ў банк, а магілёвец стаў фігурантам крымінальнай справы па факце крадзяжу.

Скрыншот ТГ “Міліцыя Магілёўшчыны”

На прывакзальным рынку ў Магілёве бардак, а міліцыя вучыцца разганяць пратэсты

Гандаль з зямлі ў Беларусі забаронены, і штраф за яго даюць немалы – 2250 рублёў. Аднак гандлярам на рынку каля чыгуначнага вакзала ў Магілёве ўсе гэтыя забароны, здаецца, па барабане.

Стыхійны бізнес даўно выплюхнуўся за межы рынку – прадпрымальнікі ўжо перашкаджаюць грамадскаму транспарту і не даюць праходу пасажырам, якія спяшаюцца на вакзал.

Мала таго, што яны ствараюць аварыйныя сітуацыі, дык яшчэ і пагражаюць тым, хто спрабуе іх фатаграфаваць.

Ну, а магілёўскай міліцыі не да бардака на гэтым рынку. Будуць чарговыя “выбары” дзеда, і “слабавікі” старанна ўдасканальваюць свае навыкі разгону мірных дэманстрацый.

Яно і зразумела – ад прадпрымальнікаў можна атрымаць прачуханца, а лоўля ворагаў у сацыяльных сетках і больш прыбытковая, з пункту гледжання штрафаў, і бяспечнейшая для здароўя.

Фота “Могилев Онлайн”.

Магілёўскія чыноўнікі прапіярыліся на псіхічнахворых дзецях

Традыцыі хлуслівай дабрачыннасці працягнулі чыноўнікі Магілёва напярэдадні Міжнароднага дня абароны дзяцей.

Чыноўніцкі натоўп заявіўся днямі ў Магілёўскі спецыялізаваны Дом дзіцяці да малых з арганічным паражэннем цэнтральнай нервовай сістэмы з парушэннем псіхікі. Пад гэты візіт Дом дзіцяці арганізаваў ажно цэлы ранішнік “Фарбы дзяцінства”. 

Паводле інфармацыі Магілёўскага аблсуда, на гэтае мерапрыемства прыйшлі прадстаўнікі розных дзяржаўных органаў, ведамстваў, прадпрыемстваў, устаноў аховы здароўя, грамадскіх і прафсаюзных арганізацый рэгіёну. А старшыня суда Святлана Бурака ўручыла Дому дзіцяці сертыфікат на набыццё сэнсарнага абсталявання. Фота і відэа гэтай паказной дабрачыннасці досыць у тэлеграм-канале абласнога суда.

Такім чынам, чыноўнікі і суддзі паказалі ўсяму свету, як яны нібыта занепакоены жыццём псіхічнахворых дзяцей-сірот. Але ці так бы паступалі тыя, хто не на паказ, а насамрэч хацеў бы перш за ўсё зраіць дабро такім дзецям? “У цябе ж, калі творыш міласціну, хай левая рука твая не ведае, што робіць правая, каб міласціна твая была ўпотай; і Айцец твой, які бачыць таемнае, аддасць табе відавочна”, – так вучыць Біблія (Евангелле ад Матфея 6:3-4). 

Але магілёўскім чыноўнікам и суддзям важней пацешыць уласную ганарыстасць, для гэтага яны не грэбуюць выкарыстоўваць псіхічнахворых дзяцей. Калі б гэта было б не так, то ўсё падарункі адаслалі б пасылкамі, а грошы пералічылі на рахунак. 

Фотаздымак: ТГ “Магілёўскі абласны суд”

Расійскі рэцыдывіст паскардзіўся на пасла – ні разу не наведаў яго ў магілёўскай турме

Грамадзянін Расіі Дзмітрый Лукінскі – фігура для постсавецкай крымінальнай хронікі амаль культавая: прафесійны злодзей-гастролёр з шасцю непагашанымі судзімасцямі і статусам рэцыдывіста.

Дзве апошнія «адзнакі» ў яго біяграфіі пакінула Беларусь, дзе ён адбываў тэрмін у магілёўскай выпраўленча-працоўнай калоніі №15.

Нядаўна Дзмітрыя па яго ўласнай просьбе этапавалі ў Расію, дзе ён адразу даў зразумець, што мяняць звычкі не мае намеру. Толькі цяпер аб’ектам яго актыўнасці сталі не чужыя рэчы, а дыпламатычная сістэма.

Паслужны спіс: ад Піцера да Волагды

Лукінскі – тыповы «гастралёр». Геаграфія яго «працы» ўражвае: Санкт-Пецярбург, Яраслаўская, Тамбоўская і Валагодская вобласці.

Дзмітрый краў выключна пакінутыя без нагляду рэчы. Сумкі на крэслах, кашалькі з наяўнымі грашыма і банкаўскімі карткамі, тэлефоны на століках – усё, што гаспадары на хвіліну пакінулі.

Асаблівы бонус Лукінскі атрымліваў у тых выпадках, калі ахвяры аказваліся ўдвая больш бесклапотнымі: пін-коды ад картак нярэдка знаходзіліся тут жа – на паперках у кашальку або запісаныя на корпусе самога тэлефона. Далейшае было ўжо справай тэхнікі.

Месцы «палявання» злодзей таксама выбіраў невыпадкова – там, дзе людзі звычайна расслабленыя і занятыя сваімі справамі: бальніцы і паліклінікі, навучальныя ўстановы, гандлёвыя цэнтры. Часам – бібліятэкі.

Дзмітрыю не надта шанцуе: яго пастаянна ловяць. Шэсць непагашаных судзімасцяў гавораць самі за сябе.

Этап на Радзіму – і адразу скарга

Напрыканцы мінулага года Лукінскі выказаў жаданне даседжваць беларускі тэрмін у Расіі. Просьбу задаволілі: рэцыдывіста этапавалі ў Архангельскую вобласць, дзе ён трапіў у мясцовы СІЗА. І вось тут прафесійны злодзей выявіў у сабе яшчэ адзін талент – суцяжніцтва.

Ледзь уладкаваўшыся ў архангельскім ізалятары, Лукінскі напісаў скаргу ў Пасольства Расіі ў Беларусі. Сутнасць прэтэнзіі: за ўвесь час адбыцця пакарання ў магілёўскай ВПК-15 яго так і не наведаў расійскі консул. На гэтай падставе асуджаны запатрабаваў кампенсацыю маральнай шкоды.

Суд скаргу вярнуў – але гэта не фінал

Справу нядаўна разгледзеў Няндомскі гарадскі суд Архангельскай вобласці. Сума кампенсацыі ў матэрыялах наўпрост не называецца, але, мяркуючы па тым, наколькі настойліва пазоўнік дамагаецца яе спагнання менавіта з дыпламатычнага ведамства, апетыты ў яго неслабыя.

Аднак суд скаргу вярнуў заяўніку – па сугуба фармальнай прычыне: на тэрыторыі, падведамаснай Няндомскаму суду, прадстаўніцтва Пасольства Расіі ў Беларусі, зразумелая справа, няма. А Дзмітрый скардзіцца менавіта на расійскага пасла.

Лукінскаму рэкамендавалі звярнуцца ў больш кампетэнтную інстанцыю. І ён, вядома ж, гэта зробіць. І адказаць яму абавязаны: які-ніякі, а грамадзянін.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Магілёвец скардзіцца на неэфектыўную барацьбу з карупцыяй

Магілёвец Сяргей Шаўчэнка лічыць, што мясцовыя чыноўнікі не звяртаюць увагі на паведамленні аб карупцыйных злоўжываннях.

Сваю гісторыю мужчына паведаміў тэлеграм-каналу “Вячэрні Магілёў”. “Некалькі гадоў таму асабіста накіроўваў інфармацыю ў мясцовую адміністрацыю аб тым, што ў нашым таварыстве створаныя ўмовы для крадзяжу, і які вынік урэшце? Старшыня здзяйсняе крадзёж сродкаў капрамонту не толькі нашага дома, але і яшчэ сямі такіх жа на агульную суму 360 тыс. рублёў”, – сцвярджае Сяргей Шаўчэнка.

Ён задаецца пытаннем, аб якой прафілактыцы фактаў карупцыі можна весці гаворку, “калі прамым тэкстам напісаў, папярэдзіў і пакуль грамадскія грошы ён не выкраў, ніхто і пальцам не павёў”.

“Так што пытанні прафілактыкі ў галіне барацьбы з карупцыяй пакуль працуюць у нас слаба, ад таго і вынік такі ж”, – падсумоўвае магілёвец.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Палітвязня магілёўскай калоніі асудзілі за “непадпарадкаванне”

На палітзняволенага калоніі №15 у Магілёве Кірыла Ашурка, які перанёс мікраінсульт, аказваецца моцны маральны ціск з боку адміністрацыі.

26-гадовы менчук адбывае 13-гадовае пакаранне ў магілёўскай калоніі № 15. Там яго перыядычна змяшчалі ў штрафны ізалятар, пасля яго змясцілі ў памяшканне камернага тыпу. 

Паводле інфармацыі праваабаронцаў, цяпер палітвязня асудзілі паводле арт. 411 Крымінальнага кодэкса (злоснае непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі). Паводле новага прысуду тэрмін ён будзе адбываць у калоніі строгага рэжыму № 9 у Горках. 

У Кірыла вельмі цяжкі стан здароўя. Ён мае шэраг сур’ёзных захворванняў, а напрыканцы 2025 года ў палітвязня здарыўся мікраінсульт. Паводле інфармацыі Праваабарончага цэнтру “Вясна”, ён не бачыўся з роднымі ўжо тры гады.

Кірыл Ашурак быў асуджаны Мінскім абласным судом па справе «Атрады грамадзянскай самаабароны Беларусі», якую ў Беларусі прызналі тэрарыстычнай арганізацыяй. Прысуд быў агучаны ў снежні 2022 года. Ашурка ўнеслі ў «спіс экстрэмістаў» і «тэрарыстаў».

Фотаздымак: БелТА

Дзень у гісторыі. 29 мая. Падзенне Канстантынопаля. Трагедыя ў Бруселі. “Хімвалакно”. Нарадзілася С. Зелянкоўская

Міжнародны дзень міратворцаў ААН (з 2002 года).

У гэты дзень у 1948 годзе першая міратворчая місія “Орган ААН па назіранні за выкананнем умоў перамір’я” пачала аперацыі ў Палестыне.

У 1988 годзе міратворчым сілам ААН была прысуджана Нобелеўская прэмія міру.

У Беларусі існуе міратворчая рота. 2 жніўня 2010 года беларускія вайскоўцы былі скіраваны для ўдзелу ў дзейнасці па падтрыманні міжнароднага міра і бяспекі ў Ліванскай Рэспубліцы ў колькасці 9 чалавек.

Аперацыі ААН па падтрыманні міру выкарыстоўваюць гэты Дзень для ўмацавання сувязяў з мясцовым насельніцтвам, інтарэсы якога яны абараняюць. Місіі арганізуюць спартыўныя мерапрыемствы, наведванні школ і прытулкаў, мастацкія і літаратурныя конкурсы, фотавыставы, уборку тэрыторый, пасадку дрэў, праводзяць канцэрты, канферэнцыі і семінары па пытаннях падтрымання міру.

1453 год. Падзенне Канстантынопаля.

Захоплены войскамі султана Асманскай імперыі Мехмеда II. Гэтым быў пакладзены канец 1100-гадовай гісторыі хрысціянскай Візантыйскай імперыі.

Пра падзеі 1453 года «Хроніка Быхаўца» сціпла паведамляе: “29 мая туркі ўзялі Царград”.

Беларускія летапісы адзначалі, што гэты год выдзяляўся непагаддзю. Хрысціяне звязвалі падзенне Канстанцінопаля з гневам Божым, аднак сучасныя даследчыкі бачаць прычыну таксама і ў прыродных фактарах: у халодныя, неўрадлівыя, галодныя гады абаронцы не мелі дастаткова запасаў збожжа. Сонца на небе над горадам пастаянна мела выражаны бардовы колер – колер крыві. Гэта моцна ўплывала на маральны стан абаронцаў сталіцы Візантыі. Яны не маглі ведаць, што сонца стала чырвоным ад вялікіх мас попелу, якія ўзняліся ў зямную атмасферу пасля выбуху вулкана на другім баку планеты.

1565 год. Памёр Мікалай Радзівіл «Чорны» (1515-1565).

Вялікалітоўскі дзяржаўны, палітычны, культурны і рэлігійны дзеяч, князь Свяшчэннай Рымскай імперыі. Мянушку «Чорны» атрымаў з-за колеру сваёй барады, чым адрозніваўся ад свайго стрыечнага брата Мікалая Радзівіла Рудога.

Удзельнічаў у вайне з Маскоўскай дзяржавай 1534-1537 гадоў. Узначальваў Раду ВКЛ і соймы, канцлер ВКЛ, ваявода Віленскі. Выступаў за суверэннасць ВКЛ у саюзе з Польшчай, спрыяў уключэнню Лівонскага ордэна ў склад ВКЛ, узначальваў правядзенне аграрнай рэформы (валочнай памеры).

Першым з магнатаў прыняў Рэфармацыю, прапагандаваў кальвінізм у ВКЛ, апекваў друкарні ў Нясвіжы, пры Берасцейскім зборы, у якой выйшла ў 1563 годзе «Радзівілаўская Біблія».

Валодаў вялікімі латыфундыямі ў Беларусі.

1920 год. У Навазыбкаве (зараз – Бранская вобласць Расіі) бальшавікамі расстраляны Фабіян Шантыр (1887-1920).

Беларускага літаратар і дзяржаўны дзеяч. Быў жанаты на Зосьцы Верас.

У 1914-1917 гадах служыў наглядчыкам палявога ваеннага шпіталю ў Бабруйску.

Лідар левага крыла Беларускай сацыялістычнай грамады, член Беларускіх нацыянальных арганізацый, Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый і партый, загадчык Смаленскага аддзялення Белнацкаму, камісар па нацыянальных справах Часовага ўраду БССР, супрацоўнік Менскага губернскага ваеннага камісарыяту і Асобай харчовай камісіі Заходняга фронту.

Гісторык В. Скалабан распавядае: “Расстралялі яго за тое, што ён нібыта прыпісаў сабе партыйны стаж і не мог даказаць, што сядзеў у царскай турме ў 1905 годзе. І за дыскрэдытацыю савецкай улады. Але, па сутнасці, за тое, што ён – некіравальны беларускі дзеяч”

1933 год. Нарадзіўся Мікола Гайдук (1933-1998).

Беларускі пісьменнік, журналіст, краязнавец, настаўнік. Заслужаны дзеяч культуры Польшчы.

Выкладчык і дырэктар беларускага ліцэя імя Б. Тарашкевіча ў Бельску Падляскім, працаваў у газеце «Ніва» (Беласток).

Аўтар зборніка вершаў на беларускай мове, апавяданняў, аповесцей і гістарычных эсэ, казак. Перакладчык паэзіі з польскай на беларускую мову.

Апублікаваў каля 600 уласных запісаў беларускіх песень з нотамі, краязнаўчы слоўнік.

Сабраў у наваколлі Белавежы і апрацаваў зборнік беларускіх народных казак, легенд і паданняў «Аб чым шуміць Белавежская пушча».

Суаўтар падручнікаў па беларускай мове для 3-5 класаў (1962-1987) і «Граматыкі беларускай мовы для 5-8 класаў беларускай пачатковай школы» (1975).

Памёр 2 верасня 1998 года.

1939 год. Нарадзілася Людміла Пісарава (1939-2011).

Беларуская актрыса, Заслужаная артыстка, кавалер Ордэна Ф. Скарыны.

Скончыла студыю пры Беларускім тэатры імя Я. Коласа, у якім прапрацавала ўсё жыццё.

Іграла ролі ў тэатральных пастаноўках па творах І. Шамякіна, А. Петрашкевіча, А. Дударава, М. Матукоўскага, В. Вольскага, рускіх, замежных класікаў, знялася ў шэрагу кінафільмаў, у тым ліку ”Плач перапёлкі”, “З юбілеем пачакаем”, “Палеская хроніка”, “Людзі на балоце”.

Памерла 23 мая 2011 года.

1945 год. У Копысі нарадзіўся Аляксей Кароль (1945-2015).

Беларускі грамадскі дзеяч, гісторык, кандыдат гістарычных навук, журналіст, рэдактар газеты “Новы час” (2007-2015).

Аўтар манаграфіі пра Ўсевалада Ігнатоўскага, прац пра рэабілітацыю Зміцера Жылуновіча, пра “нацдэмаў”, рэпрэсаваных у 1920-1930-я гады. Сузаснавальнік Партыі народнай згоды. Падчас прэзідэнцкіх выбараў 2006 года быў даверанай асобай А. Казуліна.

Памёр 12 верасня 2015 года ў Сінгапуры.

1946 год. Савет міністраў СССР прыняў Пастанову № 1142 “Аб будаўніцтве Мінскага трактарнага завода”.

У 1990 годзе МТЗ выпускаў 110 000 трактараў (кожны 10-ы у свеце). Зараз у год выпускае каля 30 тысяч колавых, гусенічных трактараў. Працуе каля 15 000 чалавек, магутнасць – 71 000 трактараў ў год.

На экспарт пастаўлена больш за 2,6 мільёнаў трактараў у больш чым 100 краін свету. У лютым 2022 года выпушчаны чатырохмільённы трактар.

1965 год. Прынята рашэнне Савета Міністраў СССР аб пачатку будаўніцтва ў Магілёве камбіната сінтэтычнага валакна.

Першая прадукцыя беларускага лаўсану была атрымана 5 лістапада 1968 года. Першая чарга камбіната пабудавана 9 ліпеня 1971.

У склад аб’яднання ВА “Хімвалакно”, створанага 21 ліпеня 1975 года, увайшлі Магілёўскі камбінат сінтэтычнага валакна (галаўное прадпрыемства) і Магілёўскі завод штучнага валакна (ліквідаваны ў 2012 годзе).

У 1980-1990-я гады на аб’яднанні працавала да 25 000 чалавек, зараз менш за 5000.

Рэзідэнт Вольнай эканамічнай зоны “Магілёў”. Адзіны ў краіне буйны вытворца дыметылтэрэфталату, поліэфірнага грануляту ПЭТ, у тым ліку харчовага прызначэння, поліэфірных валокнаў і нітак і асноўны пастаўшчык сыравіны для лёгкай прамысловасці.

На мінулым тыдні прадпрыемства прайграла чарговы, трэці за апошнія тры месяцы, пазоў у Арбітражным судзе Масквы. Агульная сума грашовых прэтэнзій, запатрабаваная з сакавіка па май 2023 года расійскімі кампаніямі з ААТ “Магілёўхімвалакно”, складае звыш $3,4 млн і каля 23 млн расійскіх рублёў.

Усе тры справы, прайграныя ў першай інстанцыі, звязаны з запазычанасцю перад пастаўшчыкам па кантрактах 2021 і 2022 гадоў. Як вынікае з матэрыялаў спраў, грошы праз суд спрабуюць вярнуць маскоўскія кампаніі “ЛКМ і Тэхналогіі”, “Панамарыкс” і “Афіва”.

1975 год. На Беларускім аўтазаводзе пачалася вытворчасць самага буйнога ў СССР грузавіка.

Ім стаў “БелАЗ-7520” грузападымальнасцю 110 т (на фота).

На сёння, у ТОП-5 сусветных вытворцаў суперсамазвалаў уваходзяць: БелАЗ 75710, 496 т; амерыканскі Terex MT 6300AC, 400 т; нямецкі Liebherr T 284, 400 т; японскі Komatsu 980E-4, 360 т; амерыканскі Caterpillar 797F, 345 т.

1977 год. Нарадзілася Святлана Зелянкоўская.

Беларуская актрыса. Былая жонка спявака Сяргея Міхалка.

Працавала ў Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы. У ліпені 2017 года сышла з тэатру.

Вядома гледачам па ролях ў фільмах “Казка пра зорнага хлопчыка”, “Ідзі і глядзі”, “Каменская” (тэлесерыял), “Анастасія Слуцкая” (роля княгіні Анастасіі).

1985 год. Трагедыя на брусельскім стадыёне “Эйзель”.

Перад фіналам Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў па футболе паміж англійскім “Ліверпулем” і італьянскім “Ювентусам” фанаты “Ліверпуля” справакавалі бойку з італьянскімі балельшчыкамі. Яшчэ да пачатку гульні паміж італьянскімі і англійскімі фанатамі адбылося сутыкненне, якое перарасло ў крывавую трагедыю. Арганізатары матча дапусцілі небяспечную памылку – балельшчыкі сапернічаючых каманд не былі аддзелены адзін ад аднаго належным чынам.

Хто менавіта пачаў першым бойку засталося нявысветленым. Сярод балельшчыкаў узнікла паніка, яны пабеглі. Пад напорам натоўпу павалілася бетонная сцяна, якая агароджвала сектары, пабудаваная яшчэ ў 1920-я гады. Пад яе абломкамі і ад раненняў падчас бойкі загінулі 39 чалавек, звыш 400 атрымалі траўмы.

Матч пачаўся з затрымкай на 1,5 гадзіны. Яго хацелі нават адмяніць, але, каб пазбегнуць новых інцыдэнтаў, гульня адбылася. З лікам 1:0 выйграў “Ювентус”.

Каб перакрэсліць адну з самых чорных старонак у гісторыі сусветнага футбола, у тым жа годзе стары стадыён знеслі, а на яго месцы пабудавалі сучасны “Кароль Бадуэн”, а ў маі 2005 года быў адкрыты помнік 39 загінуўшым футбольным балельшчыкам. Каля манумента запалілі 39 свечак, і на новай перабудаванай сцяне былі высечаны словы: “У памяць аб 29/05/85”.

1994 год. Памёр магілёўскі скульптар Віктар Байцун (1941-1994).

Сярод яго прац бронзавыя мемарыяльныя шыльды ў гонар М. Крыленкі і генерала М. Раманава на вуліцах, названых іх імёнамі.

2008 год. Памёр ураджэнец в. Красная Кіраўскага раёна Валянцін Рабцэвіч (1934-2008).

Беларускі археолаг і нумізмат. Доктар гістарычных навук, прафесар БДУ. Адзін з заснавальнікаў беларускай нумізматыкі.

Вывучаў гісторыю грашовага звароту ВКЛ і Рэчы Паспалітай, тапаграфію манетных скарбаў на Беларусі.

Аўтар класічных манаграфій «О чем рассказывают монеты», «Нумизматика Беларуси», «Российско-польские монетные эмиссии эпохи Петра I», больш 70 навуковых прац і 300 навукова-папулярных артыкулаў у перыёдыцы і эцыклапедычных выданнях.

На аснове ўласнай калекцыі манет стварыў нумізматычны кабінет БДУ.

Прадстаўляў Беларусь у Нумізматычнай камісіі Нацыянальнага камітэта гісторыкаў СССР.

Дзякуючы яго намаганням на Беларусі засталася частка ўнікальнага грашова-рэчавага скарбу ХV стагоддзя (сярод рэчаў і «пояс Вітаўта»).

У Магілёве сілавікі вучыліся разганяць пратэсты ўзору 2020 года

На прайшоўшых міліцэйскіх камандна-штабных вучэннях у Магілёве сілавікі разганялі “пратэстоўцаў” са сцягамі і штучнымі кветкамі.

Як піша тэлеграм-канал МУС, практычная частка вучэнняў прадугледжвала адпрацоўку некалькіх сцэнарыяў змяненняў аператыўнай абстаноўкі ў гарадскіх умовах. 

“Вартавыя парадку затрымлівалі правапарушальнікаў на дваровай тэрыторыі, спынялі блакаванне праязной часткі, спынялі аўтобус з экстрэмістскі настроенымі грамадзянамі. Вучэнні завяршыліся спецыяльнай аперацыяй па нейтралізацыі групавых парушэнняў грамадскага парадку і вызваленні закладнікаў”, – гаворыцца ў паведамленнні. Там жа адзначаецца, што ход вучэнняў асабіста кантраляваў міністр унутраных спраў, генерал-лейтэнант міліцыі Іван Кубракоў.

На выкладзеных у міліцэйскім тэлеграм-канале фотаздымках і відэа бачна, што “пратэстоўцы”, з якімі вучыліся змагацца сілавікі, былі “ўзброены” сцягамі з белымі, жоўтымі і чырвонымі палотнішчамі. Уздоўж вуліцы Гагарына насупраць Лядовага палаца стаялі жанчыны, якія махалі штучнымі белымі кветкамі. Разгон усіх гэтых “дэманстрантаў” суправаджаўся стралянінай і выбухамі.

Зважаючы на сцэнар “пратэстаў”, які ўзяты з падзей 2020 года, вельмі слушнымі падаюцца словы, якія прыпісваюць Уінстану Чэрчалю: “Генералы заўсёды рыхтуюцца да прайшоўшай вайны”. 

“Падобныя мерапрыемствы ўжо адбыліся ў Мінску, на Брэстчыне і Віцебшчыне. Асноўная ўвага пры гэтым надаецца зладжанасці ўзаемадзеяння з мясцовымі органамі ўлады”, – справаздачыцца міліцэйскі тэлеграм-канал. 

Скрыншот: ТГ “МУС Беларусі”

Магілёўскія камунальнікі наракаюць на невыхаваных дзяцей

Камунальнікам у Магілёве не спадабалася, што добраўпарадкаваная імі дзіцячая пляцоўка была папсаваная за тры дні.

Як сцвярджаюць камунальнікі, 22 траўня 2026 года яны разам з адміністрацыяй Ленінскага раёна добраўпарадкавалі дзіцячыую гульнявую пляцоўку. Паводле Magilev.by, гэтая пляцоўка знаходзіцца на вуліцы Якубоўскага. 

Праз тры дні там ужо было пагнутае баскетбольнае кальцо, парваная сетка на ім і на гандбольных варотах, а таксама адарваныя квадраты гумавага пакрыцця. 

“Зварот да бацькоў: калі ласка, размаўляйце са сваімі дзецьмі. Тлумачце, што гэта месца для гульняў, а не для разбурэнняў. Нашы дзеці – наша будучыня, і выхоўваць павагу да агульнай маёмасці трэба з самага ранняга ўзросту. Давайце разам захаваем тое, што зроблена сёння, для шчаслівага заўтра нашых дзяцей!” – заклікаюць пакрыўджаныя камунальнікі.

Зразумела, што лягчэй за ўсё скардзіцца на невыхаваных дзяцей, забываючы, што рыба гніе з галавы. І хоць даўно, яшчэ ў 1995 годзе, вышэйшае кіраўніцтва дзяржавы на кавалкі рэзала на той момант дзяржаўны бел-чырвона-белы сцяг, прыклад для ўсёй Беларусі быў дадзены паказальны – так рабіць можна і нічога за гэта не будзе. 

Падзеі 2020 года, калі цяперашні намеснік міністра МУС Мікалай Карпянкоў разам са сваімі падзельнікамі граміў шкло ў кавярні, каб затрымаць пратэстоўцаў, таксама не забытыя. І паводзіны гэтага, у прыватнасці, чыноўніка таксама ёсць дурным прыкладам для беларусаў і іх дзяцей. Так што не да бацькоў варта звяртацца магілёўскім камунальнікам, а да вышэйшага кіраўніцтва краіны з асуджэннем яго паводзін.

Скрыншот: ТГ ЖРЭУ Ленінскага раёна г. Магілёва

Магілёвец папаўся на фіктыўным працаўладкаванні 12 выпускнікоў каледжа

Год “хатняй хіміі” і вялікі штраф прысудзілі дырэктару прыватнай арганізацыі за фіктыўнае працаўладкаванне ў цырульні 12 выпускнікоў каледжа.

У Беларусі дэкларуецца, што прымусовая праца забаронена. Аднак насамрэч гэта не так. Выпускнікі навучальных устаноў, якія вучацца за кошт дзяржаўнага бюджэту, які ў сваю чаргу фармуцца з падаткаў іх і іх бацькоў, мусяць адпрацаваць па так званым размеркаванні. 

Таму, хто не хоча прымусова працаваць, прыходзіцца дзейнічаць не зусім законнымі, з пункту гледжання дзяржавы, якая сама парушае закон, спосабамі. Так, у Магілёве 12 выпускнікоў каледжа і дырэктар прыватнай фірмы, якая аказвае цырульніцкія паслугі, дамовіліся, што яны будуць штомесяц пералічваць яму ад 160 да 200 рублёў. За гэта ён афармляліе фіктыўныя дакументы аб іх працаўладкаванні: загады аб прыёме, працоўныя дагаворы, пацвярджэнні аб прыбыцці да месца працы. Таксама мужчына  забяспечыў накіраванне недакладных звестак аб працаўладкаванні выпускнікоў у ФСАН, падатковыя органы і Белдзяржстрах. Усе гэта адбывалася з 2022 па 2025 год. 

Разгледзеўшы справу, суд Ленінскага раёна Магілёва прызнаў дырэктара вінаватым у службовым падлогу і пасобніцтве ў прычыненні маёмаснага ўрону без прызнакаў крадзяжу. Вырак суда – адзін год абмежавання волі без накіравання ў папраўчую калонію адкрытага тыпу, штраф у памеры 18 тысяч рублёў і забарона займаць кіруючыя пасады на пяць гадоў. Таксама з падсуднага спагнаны даход, які быў здабыты “злачынным шляхам”, у памеры 39 737,19 рубля. Мужчына сваю віну цалкам прызнаў, але прысуд у законную сілу пакуль не ўступіў.

Фотаздымак з адкрытых крыніц