Каля магілёўскага ЗАГСа з’явілася сцяна з белых петуній

У Магілёве завяршылі мантаж жывой кветкавай сцяны каля Палаца грамадзянскіх абрадаў на вуліцы Ленінскай, 1.

Канструкцыя цягнецца па абодва бакі будынка – з боку параднага ўваходу і з боку выхаду на плошчу Славы.

Сцяну сабралі спецыялісты «Магілёўзелянбуда». Для афармлення выбралі белыя петуніі – пад колер вясельных строяў.

Праект анансавалі яшчэ ў чэрвені, адначасова з вулічнымі кветкавымі шарамі, спадніцамі і аркамі, якія з’явіліся ў цэнтры горада да летняга сезона. Тады ж гаварылася і пра жывую сцяну каля ЗАГСа, але цалкам рэалізаваць ідэю ўдалося толькі цяпер.

Паводле задумы гарадскіх азеляніцеляў, канструкцыя павінна служыць гатовым фонам для вясельных фотаздымкаў: маладыя атрымліваюць атмасфернае афармленне і каля ўваходу, і з адваротнага боку будынка – там, дзе выходзяць на плошчу Славы пасля рэгістрацыі. Раней святочным дэкорам займаліся пераважна інтэр’еры Палаца абрадаў; цяпер афармленне вынеслі і на фасад.

Сцяна – сезонная: петуніі будуць квітнець да восені, пасля чаго канструкцыю, як і іншыя летнія кветкавыя аб’екты ў цэнтры, разбяруць.

Фота «МагілёўАнлайн».

Шлюбы і разводы на Магілёўшчыне: хто часцей стварае сем’і

Жыхары Магілёўскай вобласці працягваюць актыўна ствараць сем’і, аднак узрост тых, хто ўступае ў шлюб, паступова павялічваецца. Пра гэта сведчаць даныя Галоўнага статыстычнага ўпраўлення рэгіёна па выніках 2025 года.

За мінулы год у вобласці было зарэгістравана 5723 шлюбы. Найбольш актыўнымі ў стварэнні сем’яў застаюцца маладыя людзі ва ўзросце ад 20 да 29 гадоў. Менавіта на гэтую ўзроставую групу прыпала амаль палова ўсіх зарэгістраваных шлюбаў.

Сярод маладажонаў:

  • 43 працэнты мужчын уступілі ў шлюб ва ўзросце ад 20 да 29 гадоў;
  • 45,5 працэнта жанчын зарэгістравалі шлюб у гэтай жа ўзроставай катэгорыі.

Пры гэтым сямейнае жыццё пачынаюць не толькі маладыя людзі. У Магілёўскай вобласці працягваюць ствараць сем’і і прадстаўнікі старэйшага пакалення.

Ва ўзроставай групе 60 гадоў і старэй шлюб зарэгістравалі:

  • 268 мужчын;
  • 189 жанчын.

Большасць жыхароў рэгіёна, якія вырашылі стварыць сям’ю ў 2025 годзе, зрабілі гэты крок упершыню. Сярод усіх, хто ўступіў у шлюб:

  • 63 працэнты мужчын упершыню зарэгістравалі адносіны;
  • 58,5 працэнта жанчын упершыню ўступілі ў шлюб.

Пераважная большасць саюзаў заключаецца паміж грамадзянамі Беларусі. На такія шлюбы прыпадае амаль 94 працэнты ад агульнай колькасці зарэгістраваных сем’яў.

Разам з тым захоўваецца і міжнародны характар шлюбных адносін. Цягам года былі зарэгістраваны:

  • 169 шлюбаў, у якіх замежным грамадзянінам быў жаніх;
  • 177 шлюбаў, у якіх замежнай грамадзянкай была нявеста.

Статыстыка паказвае яшчэ адну ўстойлівую тэндэнцыю. Жыхары рэгіёна ўсё пазней прымаюць рашэнне пра стварэнне сям’і.

За апошнія 10 гадоў сярэдні ўзрост уступлення ў першы шлюб павялічыўся:

  • у мужчын на 1,5 года і дасягнуў 29,3 года;
  • у жанчын на 1,1 года і склаў 26,8 года.

Прыкметна вырас узрост і тых, хто ўступае ў паўторны шлюб. Калі дзесяць гадоў таму мужчыны ў сярэднім стваралі новую сям’ю ў 41,9 года, то сёння гэты паказчык дасягнуў 44 гадоў. У жанчын сярэдні ўзрост паўторнага ўступлення ў шлюб павялічыўся з 38,5 да 40,9 года.

Адначасова з рэгістрацыяй новых сем’яў фіксуюцца і разводы. У 2025 годзе ў Магілёўскай вобласці афіцыйна скасавалі шлюб 3876 сем’яў, а гэта 67,7% ад колькасці новых сем’яў за гэты ж год.

Найбольш высокі ўзровень разводнасці быў зафіксаваны сярод мужчын і жанчын ва ўзросце ад 35 да 44 гадоў. Менавіта на гэты перыяд жыцця прыпадае пік сямейных расставанняў.

Такім чынам, статыстыка паказвае адразу некалькі важных тэндэнцый. Жыхары Магілёўшчыны па-ранейшаму актыўна ствараюць сем’і, аднак робяць гэта ў больш сталым узросце. Пры гэтым значная частка шлюбаў застаецца трывалай, хаця праблема разводаў сярод людзей сярэдняга ўзросту працягвае заставацца актуальнай.

Фота ілюстрацыйнага характару.

В чаусском лесхозе осторожно поговорили о традиционных ценностях

На едином дне информирования в чаусском лесхозе говорили о классической модели семьи, о проблемах с загонной охотой – ни слова.

Проводить единый день информирования в чаусский лесхоз приезжала заместитель директора ИА “Могилевские ведомости” Елена Дивакова. Речь шла о роли семейных ценностей в современном обществе.

Ничего нового могилевская пропагандистка не сообщила. Лишь перечислила статистику о росте числа многодетных семей в Беларуси, старательно обойдя скользкую тему катастрофического снижения рождаемости в стране.

Начальник отдела ЗАГС чаусского райисполкома, в ответном слове, сообщила о числе браков и рождений в районе за текущий год, опять-таки не сравнивая его с годом прошлым.

Напоследок, по привычке помянули недобрым словом Запад с его чрезмерной толерантностью.

Старательная фильтрация информации помешала затронуть тему, напрямую касающуюся места проведения политинформации.

А между тем, обсудить поступки одного из бывших егерей часусского лесхоза, крышевавшего браконьеров, не помешало бы. 

Однако, угроза, исходящая с Запада, куда важнее местных должностных преступлений.

Фото “Могилевские ведомости”.

Бобруйчанка хотела быть белоруской, но ей не разрешили

Бобруйчанка Валентина всю жизнь прожила в Беларуси, а потом узнала, что не может быть белоруской в документах ребенка. 

“Я здесь родилась, живу и ощущаю себя белоруской”

Валентина столкнулась с неожиданной бюрократической преградой: когда она оформляла свидетельство о рождении своей дочери, ей отказали в праве указать национальность как белоруска. Женщина родилась, выросла и всю жизнь живет в Беларуси, чувствует себя частью белорусского народа, но в документах вынуждена указывать национальность как русская или украинка.

О своем возмущении Валентина рассказала в TikTok, где выступает под именем Валянціна. Она поделилась, что по документам ее мать украинка, а отец русский. Именно на это сослались сотрудники ЗАГСа, отказав в праве указать национальность, с которой женщина себя идентифицирует. 

“Мне сказали: либо ты русская, либо украинка. А я говорю: «А как же так? Я белоруска! Здесь родилась, здесь живу. Почему должна выбирать?» – говорит Валентина.

В итоге женщине действительно пришлось выбирать между двумя «разрешенными» опциями. Какая именно национальность оказалась в документе ребенка, она не уточняет, равно как и то, какую национальность имеет отец дочери.

Объяснение юриста и путь к возможному изменению

Законодательство Республики Беларусь, как выяснилось, действительно ограничивает возможность указывать в документах национальность, отличную от национальности родителей. Это регулируется постановлением Совета министров № 1454 от 14 декабря 2005 года. Как пояснила “Зеркалу” юрист Светлана Бабинцева, ЗАГС может внести данные о национальности только на основании официальных документов самого заявителя.

“Если у Валентины в свидетельстве о рождении указано, что ее мать украинка, а отец русский, она может выбрать только одну из этих двух национальностей. Указать белоруска нельзя, если такая национальность не подтверждена документально”,  объясняет юрист.

Однако важно понимать: речь идет исключительно о национальности, а не о гражданстве. Ребенок Валентины, как гражданка Беларуси, сохраняет все права, независимо от этой записи.

Тем не менее, изменить национальность в документах все же можно, хотя это сложный и длительный процесс. Как поясняет Бабинцева, для этого нужно обратиться в ЗАГС с доказательствами, что ранее внесенные сведения были ошибочными. Например, если в архивных документах бабушек или дедушек есть запись «белорус», это может стать основанием для изменения записи.

Если ЗАГС откажет, то остается путь через суд. Но даже он не гарантирует успеха, поскольку многое зависит от представленных доказательств.

Скриншот tiktok.com_@emitnelav

В Могилеве зарегистрировали брак между беларуской и пакистанцем

В могилевском ЗАГСе официально зарегистрировали брак между беларуской и гражданином Пакистана. История их любви началась в Москве.

На прошлой неделе в Могилёве был зарегистрирован брак между беларуской Еленой Пуницкой и пакистанцем Шахзадом Мухаммадом Камраном, сообщает magilev.by.

По мусульманским традициям (а Елене пришлось принять ислам) пара сочеталась браком в Московской соборной мечети. Сейчас у Елены и Камрана подрастает дочка.

Недавно Шахзад Камран собрал все необходимые документы, чтобы официально оформить брак по белорусскому законодательству. 

Ему 40 лет, он много путешествовал по миру и в Москве открыл кафе индийской кухни. Именно там он встретил свою будущую супругу.

Елена младше мужа на два года. Сегодня она с удовольствием готовит белорусские блюда для супруга и чувствует себя вполне счастливой. Камран не имеет вредных привычек, верен жене и делает все, чтобы обеспечить своей семье достойную жизнь.

Фото magilev.by.

“Вясельныя сезоны” – у Глуску адкрылася густоўная рэтра-выстава вясельнай сукенкі

Выставу збіралі ўсім мірам, на ёй можна пабачыць сукенкі ад 1950-х гадоў і да сучасных.

У Глускім краязнаўчым музеі з нагоды 105-годдзя ЗАГСа Рэспублікі Беларусь адкрылася незвычайная выстава “Вясельныя сезоны”.   

Як паведаміла раённая газета Радзіма, музейныя работнікі адразу вырашылі да юбілейнай даты зрабіць выставу пра вяселле. Чаму? Таму што першае, што прыходзіць у галаву, калі мы чуем слова ЗАГС – гэта вяселле. 

Але ў музеі не было экспанатаў. Зварот да глушчан дазволіў сабраць выбітную калекцыю вясельных убораў розных гадоў з 1950-х да 2010-х гадоў. Усяго ў музеі можна ўбачыць больш за 20 вясельных убораў. Практычна кожны з убораў, прадстаўленых на выставе, мае сваю цікавую гісторыю, якую экскурсаводы распавядаюць наведвальнікам. 

Самы старажытны вясельны ўбор – 1950-х гадоў. У 1972 годзе ў гэтай чароўнай сукенцы з гіпюру дзяўчына з Глуску выйшла замуж, а потым захоўвала яе паўстагоддзя. Убор нявесты выдатна захаваны. 

Нібыта і не так далёкія 1970-я гады. Але час ужо моцна змяніўся, і многіх менавіта яны найбольш уражваюць. Тут, напрыклад, серабрыстая парчовая сукенка з надзіманай таліяй – прыгажосць, не адвесці вачэй. Убор з рукавамі, вырабленымі з тонкай гібуры, які прывезлі з ГДР. А набыла яе свякроў для сваёй будучай нявесты за 70 рублёў (у той час гэтая сума была амаль роўнай зарплаце сярэдняга супрацоўніка). Маецца белая ў бліскучых срэбных кружочкаў сукенка 1977 года. Яны былі прышыты з тканіны, якую сваякі з Канады адправілі для нявесты. 

На выставе знаходзяцца не толькі сукенкі нявестаў, але і касцюмы жаніхоў. Аказваецца, мужчыны таксама захоўваюць вясельныя ўборы. Напрыклад, жаніх 1977 года прынёс свае гальштукі з першага і другога дня вяселля. 

Уборы нявест 1980-х гадоў зусім іншыя па стылі. Тут больш упрыгожанняў, валанчыкаў, бязважкіх тонкіх тканін. Напэўна, сукенка знакамітай брытанскай прынцэсы Дыяны аказала свой уплыў на савецкіх нявест. Яшчэ адна адметная асаблівасць моды 1980-х гадоў заключаецца ў тым, што замест вянка на галаве з’яўляецца вясельны капялюш. 

Акрамя таго, можна пабачыць, як выглядалі нявесты і жаніхі на вясельных фатаграфіях пачынаючы з 1949 года і да нашага часу. А таксама маюцца  дакументы аб нараджэнні, шлюбе, найстарэйшы з якіх быў складзены ў 1930-я гады.

Як сказала дырэктар раённага музею Наталля Акуліч, у той час, калі выстава была задумана, у музеі былі толькі чатыры прыдатныя для выставы экспанаты, але за вельмі кароткі час сабралася вялікая колькасць. Супрацоўнікі розных арганізацый прывозілі свае сукенкі, касцюмы, аксэсуары, дакументы, фатаграфіі, актыўна далучаліся арганізацыі ветэранаў. І глушчане ўсё яшчэ прывозяць экспанаты. 

Выстава “Вясельныя сезоны” у музеі будзе працаваць да канца сакавіка.